Caroline Duchess of Orianna

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,015 Views

  • 568 Comments

  • 1,817 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    347

    Overall
    21,015

ตอนที่ 9 : Chapter nine | แผนการของเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4169
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 528 ครั้ง
    6 พ.ค. 61

 

งานหมั้นหมายของท่านพี่ใกล้เข้ามาทุกที และมันทำให้เธอนอนไม่หลับนัยน์ตาของเธอเบิกกว้างขึ้นในความมืด มองหาแสงสว่างอันน้อยนิดที่ยากจะเกิดขึ้น

 

มือของเลออลกำลังพยายามควานหาร่างของเธอทั้งที่เปลือกตายังคงปิดสนิท แครอลรีนยกยิ้มบางเบาขยับตัวเข้าไปในอ้อมแขนของสวามี หลังจากนั้นเธอได้ยินเสียงครางอย่างพึงพอใจจากลำคอของเขา

 

มุมปากของเธออดไม่ได้ที่จะยกยิ้มกว้างอีกหน่อย แต่เพียงไม่นานก็หุบลงอย่างรวดเร็ว ช่างเถอะ

 

แครอลรีนปิดเปลือกตาลงพยายามซุกใบหน้ากับแผ่นอกของเขา

 

คุณหนูลอเรลกับผู้ชายคนนั้นมีความสัมพันธ์กันอย่างไร หากไม่เกี่ยวกับท่านพี่ของเธอ แครอลรีนจะไม่เสียเวลาขบคิดให้เปลืองสมอง

 

ชีวิตของเธอเติบโตขึ้นมาได้โดยไร้ซึ่งความโปรดปรานจากเสด็จพ่อก็เพราะพึ่งใบบุญของท่านพี่ และเพราะเขาเธอถึงได้ก้าวออกมา ในขณะเดียวกันเขาก็สอน ให้เธอรับรู้ถึงความรักและความริษยา

 

แครอลรีนกัดปากแน่นแนบตัวใกล้ชิดกับสวามีเพิ่มขึ้นอีกสักหน่อย เรียวขาของเธอตวัดเกี่ยวเรียวขาของเขาเอาไว้ ก่อนจะยกมือขึ้นกอดเขาเอาไว้แน่น

 

เลออลเหมือนจะรู้ตัวดีเขายกมือขึ้นกอดตอบเธอ หลังจากนั้นแครอลรีน ตัดสินใจปิดเปลือกตาลงทิ้งตัวจมดิ่งในห้วงนิทราอันแสนยาวนานอีกครั้ง

 

นอนได้แล้ว แครอลรีนเสียงทุ้มของเลออลดังขึ้นในลำดับต่อไปเขายกมือขึ้นลูบหัวเธอพึมพำชื่อของเธอเสียงแผ่วเบา

 

อย่างที่คิดสวามีของเธอยังไม่หลับจริงๆด้วย

 

.

.

.

 

ในช่วงปลายเดือนกุมภาพันธ์ เลออลดูจะมีเวลาว่างมากอีกครั้ง เราทั้งสองคลุกอยู่บนโซฟาเดียวกันภายในห้องสมุด โดยมีแครอลรีนนั่งอยู่บนตักและสวามีที่กำลังลูบหัวเธออย่างเพลิดเพลิน

 

แครอลรีนปรือตาขึ้นอย่างพร่ามัว ด้วยความที่เธอนอนไม่หลับมาตลอดหลายวัน ทำให้ช่วงบ่ายเธอรู้สึกง่วงงุนจนไม่มีสมาธิอ่านหนังสือทุกที เลออลหยิบหนังสือในมือของเธอที่มีทีท่าว่าจะหล่นลงไปออกไปวางไว้ด้านข้าง

 

ตอนกลางคืนไม่ยอมนอนเขาเริ่มดุเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล สมน้ำหน้า

 

แครอลรีนไม่เหลือสติในการใส่ใจเขามากไปกว่าการหลับนอนของตน เธอเอนตัวซบกับร่างสูงของเขา ส่งเสียงครางในลำคอเป็นเชิงรับรู้

 

เลออลเริ่มก่อกวนเธอ ใบหน้าของเขาซุกไซรไปตามซอกคอรวมถึงโหนกแก้มและสันจมูกโด่ง แครอลรีนร้องครางด้วยความรำคาญแต่ถึงอย่างนั้นเลออลก็ยังคงเป็นเลออล

 

เขาเพียงแค่หัวเราะร่วนออกมา ทั้งที่ผมมีเวลาว่างอยู่กับแครอลรีนแต่คุณกลับชิงหลับซะแบบนี้ มันน่าเสียใจจริงๆนะ

 

ไร้ซึ่งความสนใจที่มีให้เขาแครอลรีนสนใจเพียงแต่การนอนและนอนเพียงเท่านั้น เปลือกตาของเธอปิดลงอีกครั้ง คาดว่าเลออลอาจจะน้อยใจแต่ถึงอย่างเขายังคงหัวเราะให้ได้ยิน

 

และคลอเคลียเธอไม่เลิก

 

เซ้าซี้อีกแล้ว...สวามีของเธอ

 

กว่าจะรู้ตัวอีกทีเวลาได้ล่วงเลยมาถึงมื้ออาหารเย็นของเรา แครอลรีนขยับตัวเปิดเปลือกตาขึ้นด้วยความงัวเงีย พบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงนุ่มภายในห้องและไร้ซึ่งเงาของสวามี

 

ปลายเท้าของเธอแตะลงบนพื้นห้องขยับตัวเคลื่อนไหว พลางเหลือบมองนาฬิกาที่บ่งบอกว่าควรลงไปจัดการกับมื้ออาหารเย็นได้แล้ว เช่นเดียวกับเสียงท้องร้องประท้วงอันบ่งบอกถึงความหิวโหยของเธอ

 

แคลรอลรีนหยุดชะงักยามเห็นโต๊ะอาหารที่ว่างเปล่าไร้เงาของสวามี ชั่วขณะเธอรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจหมุนตัวกลับเดินขึ้นบันไดเพื่อไปตามสวามีที่คาดว่าน่าจะอยู่ในห้องทำงาน

 

น่าแปลกใจที่คนของเลออลดูเคารพย้ำเกรงเธอมากกว่าปกติทั้งที่ปกติก็ค่อนข้างย้ำเกรงมากพออยู่แล้ว ในจังหวะหนึ่งที่กำลังจะเดินตรงไปตามทางชั้นสอง ร่างสูงของชายคนหนึ่งเดินสวนออกมา แครอลรีนหรี่ตาลง

 

เพื่อนของเลออลที่เคยเจอตอนเข้าไปในเมือง

 

ดัชเชสปลายเท้าของเขาหยุดลงขณะโค้งตัวลงให้เธอเล็กน้อย 

 

แครอลรีนเพียงมองมันอย่างเรียบเฉยไม่มีทีท่าเป็นมิตรมากมาย แต่ถึงอย่างนั้นเธอยังคงพยายามยกยิ้มบ้างเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเดินผ่านร่างนั้นไป

 

อย่างไรก็ตามเธอไม่มีความคิดจะยุ่งเกี่ยวกับงานของเลออลแม้แต่น้อย สำหรับเธอการอยู่เงียบๆในหน้าที่ของตนนั้นถือเป็นวิธีการที่ดีที่สุด ภริยาไม่ควรล้ำเส้นงานของสวามี นั้นเป็นเรื่องพื้นฐาน

 

แครอลรีนควรจะเคาะประตูก่อนเข้าไป แต่อาจเพราะเลออลตามใจเธอมากเกินไป มารยาทที่ควรจะมีจึงลดน้อยลงไป 

 

ในจังหวะที่เปิดเข้าไป คุณพ่อบ้านบาร์ตี้ที่กำลังรายงานบางอย่างกับเลออลอยู่หันมามองเธอ แครอลรีนชะงักไปเล็กน้อย คาดว่าตัวเองอาจจะโดนดุแต่เลออลยังคงตามใจเธอจนออกนอกหน้า 

 

เขาเพียงแค่ยิ้มบาง ตื่นแล้วเหรอ

 

แครอลรีนพยักหน้า เห็นคุณบาร์ตี้โค้งหัวทำความเคารพก่อนจะเดินออกไป เลออลวางปากกาของเขาลงบนกองเอกสาร

 

ฉันหิวแล้วเธอบอกถึงความต้องการของตัวเองก้าวขาเดินเข้าไปใกล้เขาอีกนิด เพื่อลดระยะหางกันมากเกินไป

 

เมื่ออยู่ในระยะห่างอันเหมาะสมเลออลลุกขึ้นโน้มตัวมาข้างหน้าเพื่อจูบเธอ แครอลรีนครางในลำคอก่อนจะเป็นฝ่ายผละออก

 

ที่รัก....

 

หิวแครอลรีนไม่มีอารมณ์มากมายมาอ้อยอิ่งกับเขา มาก

 

เลออลมุ่ยหน้าลงทำได้เพียงโคลงหัวยอมรับ แต่ไม่วายบ่นอุบอิบตามประสาสวามีผู้ว่างงานและร่ำรวย

 

คุณไม่ค่อยให้ความสำคัญกับผมเสียงทุ้มนั้นบ่นขึ้นมา ทั้งที่ผมมีเวลาว่างให้คุณขนาดนี้....

 

“มันน่าน้อยใจนะ”

 

แครอลรีนเลิกคิ้วสูงหางตาของเธอกระตุก คาดคิดว่าอีกไม่นานเลออลคงบ่นพึมพำตามประสาของเขา และกว่าจะจบทุกอย่างจนเธอได้กินก็คงอีกนาน

 

ฝ่ามือของเธอวางลงบนโต๊ะของเขาก่อนจะเป็นฝ่ายเขย่งตัวขึ้นจูบเขาอย่างอ้อยอิ่งท่ามกลางความตกใจของเลออล แต่เพียงไม่นานสวามีของเธอก็ตั้งสติได้มือของเขาสอดเข้ามาในเรือนผมของเธอ

 

และคาดว่าหากไม่หยุดตอนนี้เราอาจจะพลาดมื้อเย็น

 

แครอลรีนเป็นฝ่ายผละออกก่อนที่มันเลยเถิดไปไกล คาดว่าเลออลอาจจะบ่นอุบอิบ แต่เขาดูจะพึงพอใจในรสจูบเมื่อครู่พอสมควร ใบหน้าหล่อเหลาของเขาแดงเรื่อ แต่กระนั้นริมฝีปากยังคงฉีกยิ้มซื่อบื้อนั้นออกมา

 

แครอลรีนปฎิบัติการคลอเคลียเธอได้เริ่มขึ้น เห็นได้จากมือของที่อยู่ไม่นิ่ง จูบอีก เอาอีก

 

สวามีจอมเซ้าซี้

 

“ฉันหิวมาก เลออล”เธอบอกเสียงเรียบไม่หลงระเริงไปกับท่าทางนั้น “และถ้าคุณยังดื้อดึง วันนี้เราอาจจะเลิกทำกิจกรรมยามค่ำคืนกันสักวัน

 

ได้ผลเลออลหยุดทุกอย่างลงทันใด เขาช้อนตามองเธอด้วยสายตัดพ้ออันแสนน่าชังนั้น เราจะรีบกินข้าว เพื่อที่จะ...”

 

“ตามนั้น”แครอลรีนกลายเป็นคนเรื่องน้อยทันใดเมื่อต้องอยู่กับคนตรงหน้า 

 

เลออลกลับมายิ้มร่าอีกครั้งหนึ่ง “ปะ กินข้าว

 

เธออยากจะกลอกตาให้เขาแต่อย่างมากที่ทำได้คือถอนหายใจยอมรับความจริงอันเป็นนิสัยของเขาอันยากจะแก้ไขนั้น

 

หากแต่ในจังหวะที่ฝ่ามือของเธอกำลังจะยกขึ้นมารูปภาพใบหนึ่งติดขึ้นมาด้วย แครอลรีนขมวดคิ้ว พลางแกะมันออก ในตอนที่รายละเอียดของรูปปรากฎสู่สายตาของเธอ 

 

แครอลรีนไม่สามารถหยุดตัวเองให้เงยขึ้นมองเขาได้เลย เลออลเลิกคิ้วมีคำถามแต่นั้นเธอเพียงยกยิ้ม วางรูปนั้นลงด้วยท่าทางไม่ใส่ใจ

 

ไปกันเถอะเธอบอกเขาก่อนจะเดินนำออกไป

 

แต่นั้นไม่ได้หมายความว่าเธอจะสลัดภาพนั้นออกจากหัวได้รวมถึงความสงสัยอันทวีคูณ มันคือภาพถ่ายของคุณหนูลอเรลกับชายแปลกหน้าที่คาดว่าน่าจะเป็นชนชั้นสูง

 

แต่นั้นไม่เท่ากับการที่เลออลให้ความสนใจเรื่องพวกนี้ด้วย

 

ทำไมกัน...

 

.

.

.

 

เป็นอีกค่ำคืนที่ดวงตาของเธอเบิกกว้างในความมืด แครอลรีนเหลือบมองสวามีที่หลับสนิท ก่อนจะขยับตัวก้าวขาลงจากเตียง สาบานได้ว่าโดยปกติเธอไม่เคยซุกซนถึงขนาดนี้ 

 

แต่อาจจะเว้นคืนนี้ไปสักคืน สัญญาว่าพรุ่งนี้เธอจะกลับมาเป็นเด็กดีอีกครั้ง

 

แครอลรีนเปิดประตูออกไปอย่างเบามือ มองซ้ายมองขวาตลอดทาง เธอคุ้นชินกับเส้นทางในคฤหาสน์พอสมควรดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องยากเลยที่ลอบเข้าไปในห้องทำงานของเลออล

 

ถึงจะบอกว่าตอนนี้เธอแต่งงานออกมาแล้วแต่สายสัมพันธ์ของครอบครัว และเขายังเป็นพี่ชายที่เธอเคารพรักยิ่งกว่าใคร แครอลรีนจะยอมให้ท่านพี่โดยผู้ชายชั่วร้ายคนนั้นสวมเขาไม่ได้เด็ดขาด

 

เจ้าหล่อนไม่มีทางรู้เลยว่าท่านพี่ของเธอมีค่าแค่ไหน

 

ช่างง่ายดายและใช้เวลาอันน้อยนิดจนน่าหวั่นใจในการมาถึงหน้าห้องทำงานของเลออลและเปิดประตูเข้าไปภายในนั้น แครอลรีนคิดว่ามันง่ายเกินไปราวกับว่าทุกอย่างถูกตระเตรียมเอาไว้ล่วงหน้า

 

ปลายเท้าของเธอหยุดชะงักด้วยความลังเล สีหน้าเต็มไปด้วยความยุ่งยาก ให้ตายเถอะ

 

เธอกัดปากรู้สึกเหมือนตัวเองหลงมาในกลลวงแต่ก็เหมือนว่ามันคือความจริง แครอลรีนถอนหายใจ

 

จะให้กลับไปตอนนี้ก็คงไม่ได้แล้ว....

 

หากถูกจับได้ขึ้นมา ถึงตอนนั้นเขียนใบหย่าแล้วหาสวามีใหม่ก็ยังไม่สาย

 

.

.

.

 

เลออลเปิดปากหาวยกมือขึ้นขยี้ตาด้วยความง่วงงุน เขาเหลือบมองเตียงนอนที่ว่างเปล่าไร้เงาของภริยา ทำได้เพียงส่ายหัวให้กับความซุกซนนั้น ขอแค่ไม่สะดุดล้มจนได้แผลกลับมา เขาก็พึงพอใจแล้ว

 

เสียงหนึ่งดังแทรกขึ้นมาท่ามกลางความเงียบสงบนั้นเลออลเหลือบมองบานประตูเล็กน้อย 

 

นายท่าน ดัชเชสแครอลรีนถึงห้องทำงานแล้วขอรับ ทุกอย่างเรียบร้อยดี ดัชเชสไม่ได้สะดุดล้มอย่างที่นายท่านคาดเดาเอาไว้

 

เลออลครางรับในลำคอ “ระมัดระวังให้ดี แครอลรีนค่อนข้างร้อนร้นได้ง่ายเมื่อทำอะไรนอกเหนือกฎเกณฑ์ เรายังอยากได้ภริยากลับมานอนกอดจนถึงรุ่งเช้าอยู่

 

ขอรับน้ำเสียงของพ่อบ้านชรายังคงราบเรียบ แต่นายท่านปล่อยให้เป็นแบบนี้จะดีเหรอขอรับ

 

เลออลก้มลงมองด้านข้างอันแสนว่างเปล่า แครอลรีนควรจะนอนอยู่ตรงนี้ 

 

แครอลรีนเป็นคนดื้อดึงและนางไม่มีทางหยุดจนกว่าจะพอใจ ในอนาคตหากปล่อยไปนางคงลงมือทำอะไรบางอย่างด้วยตนเอง บางอย่างที่ไม่อยู่ในการควบคุมของเรา อย่างน้อยตอนนี้นางก็อยู่ในกรอบที่เราวางไว้...

 

อีกทั้งยัง แครอลรีนยังต้องเรียนรู้ให้มากกว่านี้ แล้วก็เรื่องนี้จะทำให้นางเป็นของเรา และหลุดพ้นจากผู้ชายคนนั้น รวมถึงปัญหาสุขภาพของแครอลรีนที่ไม่ยอมนอนมาตลอดสัปดาห์ ตอนกลางวันเวลาที่ควรจะเป็นของเรานั้นถูกมอบให้การหลับนอนของนาง

 

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้เลออลอดไม่ได้เลยที่จะหดหู่ใจขึ้นมา น้ำเสียงของเขาจึงพลอยอ่อนลงและเต็มไปด้วยความน้อยใจ ภริยาของเราควรจะใส่ใจเพียงแค่เรา แต่นางกลับเอาแต่ขบคิดถึงเรื่องผู้อื่นตลอดเวลา มันช่างน่าน้อยใจ

 

......แท้จริงแล้วนายท่านวางแผนการอันยิ่งใหญ่ ถึงขนาดลงทุนส่งคนไปตามเสือสืบเรื่องของผู้อื่นตลอดสัปดาห์ เพียงเพื่อให้ดัชเชส กลับมาสนใจตนเองแค่นั้น...

 

เรื่องพวกนั้นน่าสนใจกว่าเราตรงไหนกัน อย่างน้อยเราก็ร่ำรวยและหน้าตาดี สนใจเรายังดีกว่าซะอีก เหอะ!

 

ใบหน้าของพ่อบ้านชราอดจะดำทมิฬขึ้นมาไม่ได้ ภายในความมืดมิดนั้นเขาทำได้เพียงยกมือขึ้นปาดน้ำตา เห็นได้ชัดเจนว่าอาการของนายท่านค่อนข้างหนักขึ้นทุกวัน

 

เมื่อสิบปีก่อนที่คอยติดตามดัชเชสแครอลรีนประหนึ่งเงาว่าหนักแล้ว แต่นั้นเทียบไม่ได้กับปัจจุบันที่ทั้งวางแผนการมากมายเพียงเพื่อร้องหาความสนใจจากดัชเชส

 

อา บางทีในอนาคต เพื่อความมั่นคงแล้วเขาอาจจะต้องผันตัวไปยืนข้างดัชเชสแครอลรีน

 

เห็นอยู่ร่ำไรแล้วว่าคฤหาสน์หลังนี้ใครใหญ่ที่สุด

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 528 ครั้ง

57 ความคิดเห็น

  1. #549 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 20:54

    ปะ อยุ่ทีมดัสเชสกัน

    #549
    0
  2. #539 Tnt General (@retsam1) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 02:34
    พรูดออกมากเมื่อเข้าใจคำว่าเสือ—- 5555555
    #539
    0
  3. #531 chianofmemories (@chianofmemories) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2561 / 14:43
    อย่าบอกน่ะว่าเลออนของฉัน
    อดีตเป็นสตอก​เกอร์....
    #531
    0
  4. #528 โฮคาบากิ (@141221) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 07:40
    กรี้ดดด รักพ่อบ้าน มีพ่อบ้านพูดหรือเรื่องความรู้สึกพ่อบ้านที่ไร ฮาทุกที (เกี่ยวมั้ย?)555
    #528
    0
  5. #516 ลิลหรี่ (@maple_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:53
    เห็นอยู่แล้วว่าใครคฤหาสนี้ใครใหญ่สุด ไม่ใช่เมียนะ ตัวเลออลเองนั่นแหละ วางหมากไว้ล่วงหน้าสองตาแล้ว ว่าแล้วว่าคนๆนี้มันต้องไม่ธรรมดา 555 ไม่ใช่คนร้ายกาจ เป็นคนดีแต่ไม่โง่
    #516
    0
  6. #418 อุโนะ (@ramonanari) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 22:34
    <p>อาการหนักจึ้นwhatttt!? พระเอกคงไม่ตายใช่มั้ย ไม่นะ </p>
    #418
    0
  7. #399 YoGurT_Yo^^ (@nuyoja) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 16:04
    ผช.แบบนี้คงมีแต่ในนิยายยย
    #399
    0
  8. #385 luffyza12 (@luffyza12) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 23:27
    เลออนอายุ28ปี พ่อบ้านบอกเคยโดนสั่งให้ตามนางเอกมา10ปี นางเอกเคยบอกว่าสามีอายุมากกว่านางประมาณ10ปี ดังนั้นรีดจึงขอคาดการณ์ว่านางน่าจะโดนสตอกเกอร์+หลงรักตั้งแต่8ขวบเเล้ว//แจ้งตำรวจดีไหมว่ะ ผู้ชายงานดีอย่างนี้ยิ่งหายากอยู่
    #385
    0
  9. #384 luffyza12 (@luffyza12) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 23:27
    เลออนอายุ28ปี พ่อบ้านบอกเคยโดนสั่งให้ตามนางเอกมา10ปี นางเอกเคยบอกว่าสามีอายุมากกว่านางประมาณ10ปี ดังนั้นรีดจึงขอคาดการณ์ว่านางน่าจะโดนสตอกเกอร์+หลงรักตั้งแต่8ขวบเเล้ว//แจ้งตำรวจดีไหมว่ะ ผู้ชายงานดีอย่างนี้ยิ่งหายากอยู่
    #384
    0
  10. #382 -ShaDoww- (@-ShaDoww-) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 23:10
    <p>5555555555 ชอบบบบบ </p>
    #382
    0
  11. #375 pakhaydaow (@pakhaydaow) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 21:47
    วงวารพ่อบ้าน
    #375
    0
  12. #355 0971539347am (@0971539347am) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 10:52
    รักเรื่องนี้มากกกกก
    #355
    0
  13. #352 SP1@mmiq (@2JP_2550) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 08:25
    โถว่ เหมือนจะซื่อแต่ก็ไม่55555
    #352
    0
  14. #351 Anchisap.bnz (@bbubenz13) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 23:44
    พ่อคนหลงเมียยยยยย
    #351
    0
  15. #350 chinalovely (@chinalovely) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 16:05
    เลออลน่ารักมากกก
    #350
    0
  16. #349 xxKphitcha (@xxKphitcha) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 14:51
    น่ารักกก~~~~
    #349
    0
  17. #346 kong5404 (@kong5404) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 12:47
    หมี~~~~~~
    #346
    0
  18. #344 parkhana2 (@ParkHana) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 10:06
    จะเอาเลออลลลลลล หื้ออออทำไมนางน่ารักกก
    #344
    0
  19. #343 Glassofwine (@Glassofwine) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 06:26
    เดี๋ยวนะ หมีมา 10 ปีเลยเหรอคะท่านดยุค.... ตอนนั้นน้อง 8 ขวบนะ!!!
    #343
    0
  20. #342 Diayamondo (@bdm567) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 06:12
    กี๊ดดดด ท่านดยุกน่ารักจังเลย
    #342
    0
  21. #341 MilkyQuartz (@MilkyQuartz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 00:56
    สวามีน้อยใจแล้ว มาง้อเขาหน่อยสิแครอลรีน~ ปล. ตรงที่ท่านพี่โดนผู้ชายชั่วร้ายสวมเขานี่ไรท์พิมพ์ผิดรึเปล่าคะ เพราะสรรพนามที่ตามมาใช้ เจ้าหล่อนอ่ะ
    #341
    0
  22. #340 MjChainarong (@MjChainarong) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 00:48
    โอ๋เอ๋นะเลออลลลล เเคลอรีนหันกลับมาสนใจเลออลหน่อยนะะะะะะะ นะๆๆๆ
    #340
    0
  23. #339 @_Rennie (@pornathid) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 00:35
    สนุกมากแตกต่างจากนิยายเรื่องอีกมาก
    #339
    0
  24. วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 00:34
    หลงเมียแบบฉุดไม่อยู่จริงๆค่ะ เจ้าหญิงหันมามองคนทางนี้ที่ตอนนี้อยู่ทางกายคุณเถอะนะงื้อออหนูอยากเห็นเขามีความสุขที่เจ้าหญิงรักตอบแล้ว แต่เลออลนายนี้จะว่าหมีก็หมีนะ10ปี 555555
    #338
    0
  25. #337 navaran (@redbanana18) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 23:41
    หลงมาก หลงแบบไม่มีอะไรมาฉุดนางได้ เป็นการรวบหัวรวบหางที่สมบูรณ์แบบเวอร์
    #337
    0