Caroline Duchess of Orianna

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,787 Views

  • 574 Comments

  • 1,840 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    83

    Overall
    21,787

ตอนที่ 7 : Chapter seven | วันอับโชคของแครอลรีน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4181
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 405 ครั้ง
    4 พ.ค. 61

 

แคลรอลรีนหยุดชะงักมองยาคุมที่เริ่มจะเหลือน้อยลงเต็มที ดูเหมือนว่าจะต้องขอยาจากท่านหมอหลวงเพิ่มในเร็ววัน ปลายเท้าของเธอแตะลงที่พื้นห้อง มองเงาสะท้อนจากกระจกที่เห็นภาพของเลออลกำลังติดกระดุมเสื้ออยู่อีกฟากฝั่งหนึ่ง

 

เธอไม่วางแผนที่จะมีลูกในช่วงสามปีแรกของการแต่งงาน แน่นอนว่าเธอบอกเขาเรื่องนี้และเลออลไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับมันมากนัก

 

เลออลเธอเรียกเขา

 

เลออลที่แต่งตัวเรียบร้อยแล้วค่อยๆหันมาด้วยใบหน้าที่ดูสดใสเช่นทุกวัน มีอะไรเหรอ

 

วันก่อนฉันเห็นผู้หญิงคนหนึ่งมาที่คฤหาสน์ คุณนั่งคุยอยู่กับเธอและไม่มีใครรายงานฉันถึงเรื่องนี้

 

รอยยิ้มของเลออลชะงักไปชั่ววินาทีและแน่นอนว่านั้นตกอยู่ในสายตาของเธอ แครอลรีนหรี่ตาลงมองเขาความไม่ไว้วางใจปรากฏขึ้นอยู่ภายใน

 

ในฐานะดัชเชส มันคือสิ่งที่ฉันควรจะรู้อย่างไรก็ตามแครอลรีนเบนสายตามองไปทางอื่นแทนใบหน้าของเขา หากถามว่าเธอรู้สึกอย่างไร

 

นอกจากความไม่พอใจที่พวกเขาไม่เห็นหัวเธอก็ไม่มีสิ่งใดอีกเลย

 

ผู้หญิงคนนั้นเป็นลูกพี่ลูกน้องของผมที่พึ่งแต่งงานออกไปกับท่านเอิร์นแห่งแฟร์ชาย เธอแวะมาเยี่ยมเยือนพร้อมเอาของขวัญขึ้นปีใหม่มาให้เขาบอกเสียงราบเรียบเช่นปกติ ก่อนจะก้าวเดินเข้ามาใกล้เธอ

 

แครอลรีนจ้องมองเขาด้วยสายตาราบเรียบเธอพยักหน้ารับรู้ในสิ่งที่เขาบอกกล่าวออกมา

 

คุณไม่พอใจที่ผมพบกับเธองั้นเหรอ

 

แทบจะในทันทีที่เธอส่ายหน้า แครอลรีนกัดปากยามฉุกคิดขึ้นได้ว่านั้นดูเถรตรงมากเกินไป เธอยกยิ้มประจบประแจ้งเขา แต่เหมือนว่าเลออลจะดูออกจึงไม่จำเป็นต้องหลอกลวงอีกต่อไป

 

ฉันแค่ไม่ชอบที่รู้สึกเหมือนว่าตัวเองไม่อยู่ในสายตา คุณควรบอกฉันสักหน่อยเกี่ยวกับเรื่องนี้

 

แค่นั้นเองเหรอใบหน้าของเลออลคล้ายหม่นหมองลง แต่เพียงชั่ววินาทีก็พยายามระบายยิ้มซื่อๆของเขาออกมา

 

แครอลรีนเป็นผู้มีประสบการณ์ในด้านนี้ค่อนข้างดีหลายครั้งที่เธออยากให้ท่านพี่แสดงความเป็นห่วงอันเกินสถานะน้องสาว หากแต่ว่าท้ายที่สุดมันมักจะจบลงด้วยความผิดหวัง

 

เธอเหมือนกับว่าตัวเองเริ่มตระหนะได้ถึงความเป็นจริงบางอย่าง ยามเมื่อหวนคิดถึงการกระทำของเขาตลอดการแต่งงาน แครอลรีนอดคิดไม่ได้ว่าสวามีของตนเองอาจจะชื่นชอบตัวเองอยู่ไม่น้อย

 

หรืออาจอยู่ในขั้นหลงรัก

 

แครอลรีนเดินเข้าไปกอดเขาแบออิงใบหน้ากับแผ่นอกเพื่อปิดบังดวงตาแสนหลอกลวงของตนเอง อย่างไรก็ตามเธอควรถนอมน้ำใจของอีกฝ่ายไว้ไม่มากก็น้อย

 

แน่นอนว่าฉันต้องไม่พอใจเป็นธรรมดาเมื่อมีผู้หญิงไม่คุ้นหน้ามายุ่งเกี่ยวกับคุณ เพียงแต่ว่าดัชเชสแครอลรีนจะแสดงอารมณ์หึงหวงจนออกนอกหน้านั้นดูจะไร้สาระเกินไปหน่อยว่าไหมคะ

 

อีกขั้นสำหรับการโกหกและหลอกลวงของเธอ แครอลรีนไม่รู้ว่าอีกฝ่ายแสดงสีหน้าเช่นไรออกมา เธอสัมผัสได้ถึงฝ่ามือที่ยกขึ้นกอดตอบพร้อมกับน้ำเสียงที่ครางในลำคออย่างอ่อนลง

 

แครอลรีน....

 

การหลอกลวงได้เริ่มขึ้นอีกครั้ง แต่นั้นเพื่อพยุงความสัมพันธ์อันดีงามระหว่างเราเอาไว้

 

ครอบครัวในบางครั้งเราก็จำเป็นต้องปิดตาข้างหนึ่งเพื่อถนอมน้ำใจของอีกฝ่ายเอาไว้ให้ได้มากที่สุด

 

คุณเป็นสวามีของฉัน เป็นผู้ชายที่ฉันได้ให้คำสัญญาว่าจะใช้ชีวิตต่อจากนี้ร่วมกับคุณค่ะ

 

.

.

.

 

แครอลรีนไม่เห็นแม้แต่เงาของผู้หญิงคนนั้นอีกจวบจนกระทั่งกลางเดือนกุมภาพันธ์ ฤดูใบไม้ผลิใกล้จะมาถึงเป็นสัญญาณที่ดีของการเพาะปลูก รวมถึงงานหมั้นระหว่างท่านพี่และผู้หญิงคนนั้นในช่วงปลายเดือนมีนาคม

 

เธอไม่ได้อยู่เฉยอีกต่อไป แครอลรีนไล้นิ้วไปตามผนังห้องมองรูปครอบครัวของเลออลด้วยสายตาใคร่รู้ เด็กชายบนรูปมีลักษณะคล้ายเลออลและรู้สึกคุ้นหน้าอยู่ไม่น้อย 

 

แต่ถึงอย่างนั้นแครอลรีนยังคงจดจำไม่ได้อยู่ดี 

 

กว่าจะรู้ตัวอีกทีฝ่ามือของเลออลแตะลงบนหัวไหล่ของเธอ แครอลรีนหันขวับไปมองอีกฝ่ายที่พึ่งกลับมาถึงบ้านตั้งแต่ช่วงบ่ายด้วยความตกใจปนแปลกใจ เลออลยังคงไม่ได้ถอดชุดทำงานของเขาออกแต่อย่างใด

 

มุมปากของเขาแย้มยิ้ม แครอลรีน

 

เธอหันไปยกยิ้มบางเบา สวามีของเธอยังคงมีความสามารถในการคลอ เคลียเธออยู่ได้ในทุกสถานการณ์ 

 

ทำไมวันนี้กลับเร็วละ

 

ผมอยากจะพาแครอลรีนไปเที่ยวในเมืองของเราเลออลตอบพลางจูบปากเธอครั้งหนึ่งอย่างรวดเร็ว ตั้งแต่แต่งงานมาคุณยังไม่เคยออกไปไหนเลย

 

อีกอย่างผมว่าจะพาคุณไปรับยาจากหมอด้วยดีไหม

 

เธอเลิกคิ้วสูง แต่ก็ไม่ได้กล่าวอะไรไปมากกว่าการพยักหน้าตอบตกลงในคำชวนของเขา เลออลเป็นคนยิ้มง่ายอย่างน่าเหลือเชื่อ เขายกยิ้มกว้างกว่าเดิมจับจูงมือของเธอเอาไว้

 

ก่อนที่เราทั้งคู่จะเป็นเริ่มก้าวเดินออกไป

 

.

.

.

 

แครอลรีนคิดว่าสวามีของตนจะทำตัวเอิกเกริก แต่นั้นกลับไม่ใช่เลยแม้แต่น้อย การมาของเลออลช่างเรียบง่ายและติดดินจนน่าประหลาดใจ อย่างไรก็ตามนอกเหนือจากความเรียบเฉยอันเป็นวิสัยแครอลรียก็ไม่ได้ทำสิ่งใดอีก

 

เลออลเสียงหนึ่งจากชายตรงหน้าเอ่ยเรียกเลออล ร่างสูงอันสมส่วนของชายในชุดเสื้อสูทตามแบบชนชั้นสูงค่อยๆก้าวเดินเข้ามาหา แครอลรีนขมวดคิ้วเล็กน้อย

 

แครอลรีนนั้นท่านเอิร์นแห่งนิกฟิน เป็นเพื่อนของผมเลออลเริ่มอธิบายให้เธอฟัง แครอลรีนพยักหน้ารับรู้

 

เหมือนว่าชายตรงหน้าจะเริ่มเห็นเธออยู่ในสายตาบ้างแล้ว ปลายเท้าของเขาหยุดชะงักลงเบนสายตามองมาที่ร่างบอบบางของเธอ

 

ภริยาของนายเหรออีกฝ่ายเอ่ยถามเสียงนุ่ม ยามเมื่อเห็นเธอจ้องมองกลับไปจึงได้ยกมือขึ้นเกาหัวแก้เก้อ พอดีกระหม่อมไม่ได้ไปงานอภิเษกสมรส ต้องขออภัยในความไร้มารยาทของกระหม่อมด้วยพ่ะย่ะค่ะ

 

แครอลรีนแม้จะแต่งงานแต่เธอไม่ได้ถูกถอดยศเจ้าหญิงออกแต่อย่างใด ยังคงรั้งตำแหน่งเจ้าหญิงและดัชเชสเอาไว้ทั้งสอง พูดกันตามตรงหากเธอมีลูก บรรดาลูกของเธอย่อมได้ยศไม่ต่างกับเธอ 

 

แม้เธอจะเป็นเจ้าหญิงผู้ถูกทอดทิ้ง แต่ก็ปฎิเสธไม่ได้ว่าเธอคือตุ๊กตาที่ช่วยทำให้เกี่ยวดองกับสายเลือดสีน้ำเงิน บางทีเลออลอาจเลือกเธอด้วยเหตุผลนี้

 

ความเย่อหยิ่งคือสิ่งหนึ่งที่แก้ไม่หาย เธอเพียงแค่เหลือบมองด้วยความเย็นชา ตอบรับอย่างเรียบง่าย ท่านเอิร์นแห่งนิกฟิน

 

ถึงอย่างนั้นสวามีของเธอกลับยกมือขึ้นลูบหัวเธอ แอบอมยิ้มด้วยความขบขัน เอาอีกแล้วเลออล มันช่างน่าหงุดหงิด

 

มองตาไม่กระพริบเลยนะ เหมือนว่านายกำลังจะหลงใหลในความงดงามของแครอลรีน

 

ท่านเอิร์นกระพริบตาครั้งหนึ่ง อาจจะรับรู้ได้ถึงความเย็นชาไม่ยินดียินร้ายของเธอ 

 

อะเออ...

 

นายท่านร้านอาหารเตรียมไว้พร้อมแล้วขอรับเสียงหนึ่งของท่านพ่อบ้านเอ่ยแทรกขึ้นมาขัดจังหวะอย่างพอเหมาะ แครอลรีนหันไปมองต้นกำเนิดเสียงที่กำลังกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับเลออล

 

“ไปรอผมก่อนนะ”เลออลหันมาบอกเธอปล่อยทิ้งเพื่อนของตนให้เป็นเพียงตัวประกอบฉาก “ไว้ผมคุยธุระเสร็จแล้วจะตามไป”

 

“ค่ะ”แครอลรีนเป็นคนว่าง่ายดังนั้นเธอจึงตอบรับอย่างง่ายดาย เริ่มขยับเคลื่อนตัวเดินตามหลังของคุณบาร์ตี้ออกไป หากแต่หูของเธอยังคงทันได้ยิน เสียงแว่วอันแผ่วเบา

 

นายมันโคตรบ้า สาบานได้ว่าทั่วทั้งอาณาจักรคงมีนายแค่คนเดียวที่ทิ้งเจ้าหญิงชาลอตและเลือกเจ้าหญิงแครอลรีน

 

อะไรกัน?

 

แต่ถึงอย่างนั้นเลออลเพียงแค่หัวเราะในแบบฉบับของเขา

 

.

.

.

ค่อนข้างนานพอสมควรสำหรับการนั่งรอในร้านอาหารที่ไม่ได้หรูหราไปมากกว่าห้องอาหารที่คฤหาสน์ แครอลรีนไม่ได้มีปัญหาอะไรกับมัน ทั้งที่ในสายตาของคนภายนอกควรจะมีปัญหา 

 

มันเป็นแค่วิธีการในการอยู่รอด เธอไม่ใช่เจ้าหญิงในนิทานก่อนนอนที่สามารถยกยิ้มอย่างมีเมตตาแก่ทุกคน เพื่อไม่ให้ใครข้ามหัวเธอไปความเย่อหยิ่งคือหนึ่งในสมบัติที่ต้องเรียนรู้

 

แครอลรีนเท้าคางมองออกไปนอกหน้าต่าง โชคดีที่ว่าทางร้านจัดโซนส่วนตัวเอาไว้ให้ เธอจึงไม่ถูกหลากหลายสายตาจับจ้องมองมา ภายนอกนั้นม่คนมากมายหลากลายชนชั้นเดินจับจ่ายกันให้วุ่น

 

โอเรียนน่าเป็นเมืองท่าขนาดใหญ่ที่มีทั้งทองคำและแร่ธาตุสำหรับการส่งออก ไม่ต้องแปลกใจเลยว่าทำไมสวามีของเธอจึงร่ำรวยนัก

 

คุณไม่สั่งอาหารสักหน่อยละเลออลเดินเข้ามาเขาขมวดคิ้วยามเห็นโต๊ะอาหารที่ว่างเปล่า ในมือของเขาถือถุงกระดาษขนาดกลางก่อนจะส่งมันให้กับคนของเขาที่ยืนประกบอยู่ด้านข้าง

 

ผมแวะเข้าไปเอายาให้คุณแล้วเขานั่งลงฝั่งตรงข้าม แครอลรีนมองรอยยิ้มซื่อบื้อของเขา แครอลรีนไม่ชอบคนเยอะ

 

ขอบคุณค่ะนั้นคือทั้งหมดที่เธอบอก และเหมือนสวามีของเธอจะชาชินกับความเรียบเฉยของเธอ เขาจึงเพียงแค่ยิ้มกว้างอีกหน่อย

 

ที่รัก คุณอยากกินอะไรเป็นพิเศษไหมเขาเลื่อนเมนูมาให้เธอตรงหน้า แครอลรีนก้มลงมองมัน เธอไม่ใช่นักชิมที่ใส่ใจรสชาติอาหารมากนัก เพราะตอนเด็กมีนางกำนัลหลายคนมักกลั่นแกล้งเธอโดยการไม่เอาอาหารมื้อเย็นหรือมื้อเที่ยงมาให้

 

สรุปโดยง่าย ขอแค่มีกินเธอไม่เรื่องมากทั้งนั้น

 

อาจจะเพราะกลัวว่าจะเธอจะเกร็งเลออลจึงละสายตาจากเธอชั่วขณะหนึ่ง ก้มมองเมนูอาหารในมือของตัวเอง เพียงชั่วครู่แครอลรีนเล็งเห็นแล้วว่าตัวเองต้องการอะไร

 

หากแต่ในเสี้ยววินาทีนั้น ยามที่กำลังเงยหน้าขึ้นมาพลันหางตาเหลือบเห็นร่างหนึ่งอันคุ้นเคย

 

ผู้หญิงคนนั้นคุณหนูลอเรล ว่าที่คู่หมั้นของท่านพี่

 

เธอลอบหรี่ตาลงอย่างระมัดระวัง มองเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นไม่ได้มาคนเดียวหากแต่ลอบจับมือกับชายแปลกหน้าที่ดูดีคนหนึ่ง เห็นรอยยิ้มที่แย้มให้กัน

 

หมายความว่ายังไง?

 

แครอลรีนกัดปาก ชั่ววินาทีนั้นดวงตาของเธอวาวโรจน์ขึ้นมา โดยไม่รู้ตัวเธอลุกขึ้นท่ามกลางความแปลกใจของสวามีและคนของเขา

 

เป็นอะไรเหรอเขาถามขึ้นมองหน้าเธออย่างไม่เข้าใจ

 

เธอพยายามมองหาตัวช่วย และเพียงไม่นานทักษะการเอาตัวรอดถูกนำมาใช้อีกครั้ง แครอลรีนยกยิ้มบาง เธอไม่มีเพื่อนแน่นอนว่าย่อมใช้ข้ออ้างนั้นไม่ได้

 

เลออล ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่ คุณสั่งอาหารรอไว้ก่อนเลยนะ

 

อย่างไรก็ตามแครอลรีนไม่ได้รอฟังคำตอบของเขา เพราะผู้หญิงคนนั้นเริ่มห่างหากออกจากระยะสายตา เรียวขาของเธอก้าวตรงไปด้านล่าง เดือนทะลุผ่านห้องน้ำ ก่อนจะใช้ประตูด้านหลังร้านออกไป โดยไม่สนใจสายตาอันแตกตื่นของพ่อครัว

 

เธอรักพี่ชายของเธอมากยิ่งกว่าอะไร

 

และผู้หญิงคนนั้นไม่มีสิทธิ์จะมาสวมเขาให้ท่านพี่ไรอัล

 

อะ..ร่างบางอุทานเสียงแผ่วยามที่ชายกระโปรงเกี่ยวกับตะปูแถวนั้นจนเธอล้มลงกับพื้นแข็งขรุขรุ แครอลรีนก้มมองฝ่ามือที่มีเลือดไหลซิบออกมา 

 

และเธอไม่ได้ให้ความสำคัญกับมันมากไปกว่าผู้หญิงคนนั้น เธอลุกขึ้นอย่างรวดเร็วก้าวเดินอย่างเร่งรีบไปตามซอกตรอกที่ผู้หญิงคนนั้นจมหายไป ผ่านฝูงชนมากมาย

 

หายไปไหนกัน

 

ดวงตาของเธอกวาดมองไปรอบข้าง เรียวขาขยับก้าวเดินตามสัญชาตญาณแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่เห็นร่มเงาของพวกเขาอยู่ดี กว่าจะรู้ตัวอีกทีเธอได้หลงออกมานอกเส้นทาง

 

มองไม่เห็นเส้นทางอันคุ้นเคยอีกเลย มันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว ยามเห็นสายเสื้อคลุมที่คล้ายกันนั้นเธอก้าวเดินอีกครั้งไม่ใส่ใจเลยว่าตัวเองจะหลงออกไปมากกว่าเดิม

 

เบียดเสียดกับผู้คนมากมาย เพียงแต่ในวินาทีนั้นดวงตาของเธอกับผู้หญิงคนนั้นสบกันโดยบังเอิญ นัยน์ตาคู่นั้นเบิกกว้างก่อนจะรีบสืบเท้าหนีหายไปในฝูงชน

 

แครอลรีนเคยคิดว่าตัวเองมีความอดทนมากพอสมควร แต่นั้นไม่จริงแม้แต่น้อย เมื่อมีเด็กน้อยเดินเข้ามาชนเธอจนล้มลงไป ดวงตาของเธอก็วาวโรจน์ขึ้นมาอีกครั้ง

 

ไม่ใส่ใจกระทั่งเสียงร้องของเด็กน้อย แครอลรีนพยายามมองหาร่างนั้นแต่ก็หายลับไปจากสายตาของเธอ

 

“บ้าเอ้ย!”เธอสบถกัดฟันแน่น พลางตวัดตามองไปยังร่างของหญิงวัย กลางคนที่คาดว่าน่าจะเป็นมารดาของเด็กคนนั้น

 

สุดท้ายเธอทำได้เพียงถอนหายใจ ช่างเถอะ

 

แครอลรีนพยายามสืบเท้าหนีแต่เหมือนว่าคู่กรณีของเธอจะไม่จบ ชายผ้าคลุมของเธอถูกกระชากอย่างหยาบคาย ท่ามกลางสายตาที่เบิกกว้างอย่างตกใจของเธอ

 

เธอควรจะขอโทษลูกชายของเราสรรพยามอันแสนเย่อหยิ่งนั้นทำเอาเธอเลิกคิ้วสูงขึ้นมา

 

ร่างบางหมุนเท้ากลับไปเผชิญหน้า เธอพยายามใจเย็นเมินเฉยต่อสายตาที่แสดงถึงความเกรี้ยวโกรธ ดูจากการแต่งตัวคาดว่าน่าจะเป็นภริยาของท่านเอิร์นหรืออาจจะบารอน

 

อย่าทำให้เราต้องเสียเวลาแครอลรีนรู้สึกหงุดหงิดอย่างช่วยไม่ได้ อย่างไรก็ตามเถอะ เธอไม่ใช่คนผิดและผู้หญิงตรงหน้าควรจะสงบสติอารมณ์มากกว่านี้

 

แต่เหมือนว่าครั้งนี้เธอจะโง่งมลงไป การใช้ความเย่อหยิ่งและถือดีต่อสู้กับมนุษย์แม่ผู้รักลูกอย่างไม่ลืมหูลืมตานั้นไม่ใช่สิ่งที่ควรทำแม้แต่น้อย มือเรียวของหญิงตรงหน้ายกขึ้นชี้มาทางเธออย่างจาบจ้วง

 

เค้ารางและความยุ่งยากกำลังเกิดขึ้น

 

รู้หรือไม่ว่าเราเป็นภริยาของใคร และลูกชายของเราคือท่านลอร์ดแห่งเบอร์ไลน์"

 

แครอลรีนถอนหายใจ เธอไม่ใช่ขุนนางและไม่มีทางจำทุกเมืองได้แน่ยก เว้นเมืองท่าสำคัญ บางทีอาจเป็นเมืองเล็กลงมาที่อยู่ภายในการปกครองของเลออลหรือท่านดยุคคนอื่น

 

ทุกสายตาเริ่มจับจ้องมองมา พวกชาวเมืองไม่รู้ว่าเธอเห็นใครเพราะแครอลรีนไม่เคยปรากฏตัวออกมา แต่หากรู้ภายหลังว่าเธอคือดัชเชสแครอลรีน และถ้าเธอยอมอีกฝ่ายวันนี้ ทุกคนคงข้ามหัวเธอเป็นแน่

 

มันเป็นแบบนี้ตลอด โดยเฉพาะในปราสาทแห่งนั้น

 

แต่ถึงอย่างนั้นแครอลรีนไม่เหลืออารมณ์สำหรับการทะเลาะเบาะแวงอย่างไร้ค่า เธอถอนหายใจอีกรอบตัดสินใจว่าจะยอมสักครั้งแม้ว่าตัวเองจะไม่เป็นคนผิดก็ตาม

 

เมื่อเป็นการจบปัญหา ขอให้คุณนายและท่านลอร์ดลูกชายตัวน้อยของคุณแยกย้ายจากกันตรงนี้ เราจะถือว่าเป็นเราที่ผิดเองไม่ได้ตระหนะเลยว่าถนนเส้นนี้นั้นเป็นของลูกชายผู้ยิ่งใหญ่และคุณนาย

 

จากนั้นเธอหันหลังกลับก้าวเท้าหนี แต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะยังไม่พอใจ ชายเสื้อคลุมของเธอถูกกระชากอย่างรุนแรง พร้อมกับหนึ่งสัมผัสที่ตบลงบนข้างแก้มยองเธอ

 

เพี้ยะ!

 

ในครานี้ดวงตาของเธอวาวโรจน์ขึ้นมาอย่างแท้จริง ฟางเส้นสุดท้ายที่ยึดเหนี่ยวสติของเธอขาดสะบัด กระทั่งเสด็จพ่อยังไม่กล้าตบหน้าเธอ สวามีของเธอก็ยังไม่กล้าหยาบคายใส่เธอ

 

นางผู้หญิงตรงหน้าเอาความอาจหาญนี้มาจากไหนกัน

 

แครอลรีนตวัดตามองอย่างหัวเสียที่สุดในรอบปี ปลายนิ้วของเธอยกขึ้นชี้ตรงไปยังใบหน้านั้นอย่างหยาบคาย

 

บังอาจ! ต่อหน้าเจ้าหญิงแครอลรีนยังกล้ากำเริบเสิบสานไม่กลัวตายแล้วใช่ไหม!

 

หญิงวัยกลางคนตรงหน้าเลิกคิ้วสูงฉีกยิ้มเหยียดอย่างท้าทาย หือ เจ้าหญิงที่ไหนจะเสด็จมาไกลถึงเพียงนี้ อย่าได้ริบังอาจโกหกเราจะดีกว่า เหอะลูกสาวบารอนตระกูลไหนกัน ช่างไร้มายาท และไม่มีการศึกษา

 

จบ...

 

สาบานได้ว่าเธอไม่เคยเกรี้ยวโกรธขนาดนี้ แครอลรีนหงุดหงิดอย่างถึงที่สุด เธอล้วงลงเตรียมหยิบป้ายแสดงฐานันดรของตน หากแต่สัมผัสได้ถึงเพียงความว่างเปล่า

 

ในเวลานั้นแครอลรีนจึงได้ตระหนะว่านอกเหนือจากขุดกระโปรงของชนชั้นสูงที่แสดงถึงความเป็นผู้ดีแล้ว เนื้อตัวของเธอไม่มีแม้แต่เศษเงิน อีกทั้งคนในเมืองไม่รู้จักเธอ ยังไม่รวมถึงว่าเธอหลงทาง

 

บัดซบเถอะ!

 

นี้มันวันบ้าอะไรกัน!?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 405 ครั้ง

22 ความคิดเห็น

  1. #526 โฮคาบากิ (@141221) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 07:28
    สามีอยู่ไหนนนนน มาช่วยที่รักเร็ววว
    #526
    0
  2. #514 ลิลหรี่ (@maple_) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:39
    ดวงซวยสุดๆ ไม่ได้เอาอะไรมาแถมมาเจอตัวถ่วงไปอีก
    แอบสงสัยว่าเลออลชอบลูกพี่ลูกน้องตัวเองหรือเปล่า หรือชอบชาลอต แต่ทาแต่งเพราะสงสารปนเอ็นดูแครอล อยู่นานๆไปเลยกลายเป็นความรัก(?)
    /เพ้อเจ้อโซน
    #514
    0
  3. #380 -ShaDoww- (@-ShaDoww-) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 22:57
    <p>โโอ้นยยยย เกลียดดดด เสียเวลาแคลมาก!!</p>
    #380
    0
  4. #281 Anchisap.bnz (@bbubenz13) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 20:05
    มาทำแคลได้ยังไง เจอดีแน่!
    #281
    0
  5. #261 somnina (@pratchayaporn) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 11:37
    ตัดจบแบบค้างคามากกกกกก
    #261
    0
  6. #260 MjChainarong (@MjChainarong) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 11:01
    โอ้ยยย อิป้านี่ ลำไยๆๆๆๆๆ
    #260
    0
  7. #259 AnoMaMa (@AnoMaMa) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 10:11
    สงสารน้องจังง
    #259
    0
  8. #258 Glassofwine (@Glassofwine) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 06:22
    โอ๊ยยยย หงุดหงิดดดด ในใจกำลังคิดว่าน้องจะดูไม่ดีในสายตาประชาชนมั้ย แล้วป้ายฐานันดรดันไม่มี แล้ว แล้ว อีกหลายอย่างเลย แงงงง ;----;
    #258
    0
  9. #256 Moji Jung (@molcana) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 23:55
    อีบ้าา มาตบหน้าน้องได้ไง อิพี่มาจัดการด่วนๆๆ
    #256
    0
  10. วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 22:33
    แคลเป็นเจ้าหญิงจริงๆ-_-... ดื้อ!!
    #253
    0
  11. #252 xxserein (@xxserein) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 22:24
    ค้าง อ๊ากกกก คุณสามีต้องมาจัดการ
    #252
    0
  12. #251 Cartoons_Shipper (@poupe_sama) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:47
    อีป้า! มาทำอะไรน้อง! เลออลจัดการเล้ยย
    #251
    0
  13. #249 Lifeลั้นลา (@erone) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:44
    โว้ยยยย จะไปตบนังนั่นน ทำแคลอน้อยได้ยังไง!
    #249
    0
  14. #248 CARROT~ (@carrot0486705249) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:42
    ไรท์!! มาต่อเร็วๆน้า ค้างอ่า.. ฮือออ
    ปล.แม่ลูกวอนตีนมากเลยอ่ะ เกลียดม้านนนน! รอเลออลแสดงอภินิหาร555
    #248
    0
  15. #247 King Moon (@Onlybest) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:32
    อย่ามาทำแครอลลีนเราน้ะ!!
    #247
    0
  16. #246 King Moon (@Onlybest) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:32
    กรี๊ดดดดด เกลียดนางผู้นั้นมากค่ะะ!!
    #246
    0
  17. #244 0815585835 (@0815585835) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:58
    มาต่อไวๆนะคะ
    #244
    0
  18. #243 Chongdin (@kamonpat41) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:46
    ถ้าเราเป็นแครอลลีนคงจะจัดการทีหลังอะเอาแบบหนักหน่วงเลยข้อหาทำให้เสียเวลาจนจับกิ๊ก(รึเปล่า?)ของคู่หมั้นพี่ชายไม่ทัน+บังอาจตบ. เช่นข่มขู่จะจัดการกับตระกูลให้ล่มสลายงี้แลกกับการที่ให้ภรรยาท่านอะไรสักอย่างนี่ไปสืบกิ๊กของคู่หมั้นพี่ชายซะ(ใช้งานแม่ม) ส่วนแครอลลีนก็นั่งจิบชาสวยๆ

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:46
    #243
    0
  19. #242 EveiI_retasia (@EveiI_retasia) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:26
    อ้าววว ค้างงงง //ท่านพี่เป็นถึงเจ้าชายน่าจะฉลาดหน่อยนา หรือไม่หนูแคลอาจจะเข้าใจผิดไปเอง
    #242
    0
  20. #241 นังอ้วนเอ้ยยย (@baifurn27) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:26
    รอพระเอกมาจัดการอีนังสองแม่ลูกนี้
    #241
    0
  21. #240 Aomm_msp (@AomKazuko) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:23
    รออออออ
    #240
    0
  22. #239 絶望 (@Audi2324) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 20:21
    พาร์ทต่อไปไม่น่ารอดเเล้ว เเม่ลูกคู่นี้????
    #239
    0