Caroline Duchess of Orianna

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,015 Views

  • 568 Comments

  • 1,817 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    347

    Overall
    21,015

ตอนที่ 5 : Chapter five | ปลายปี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4237
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 429 ครั้ง
    2 พ.ค. 61

 

ปลายเดือนธันวาคมหิมะตกหนัก แครอลรีนใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายภายในคฤหาสน์ร่วมกับสวามีที่บอกว่าสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวยต่อการทำงาน ดังนั้นเขาจึงหยุดงานมาอยู่เป็นเพื่อนเธอตลอดวันหยุดยาว

 

ทั่วทั้งคฤหาสน์และในเมืองตามคำบอกเล่าของเลออลกำลังถูกตกแต่งอย่างงดงามให้เข้ากับงานเทศกาลที่กำลังจะมาถึง พูดถึงงานเทศกาลนอกเหนือจากการทานข้าวบนโต๊ะอาหารร่วมกับเชื้อพระวงศ์คนอื่นเธอก็ไม่เห็นภาพอะไรอีกเลย

 

แครอลรีนเงยหน้าขึ้นมองหิมะที่ตกหนักไม่หยุดตลอดสัปดาห์ ก่อนจะตัดสินใจเขียนจดหมายบอกเสด็จพ่อว่าตนจะไม่กลับไปหาช่วงปลายปี น่าแปลกใจเหลือเกินที่เจ้าหญิงผู้ถูกทอดทิ้งอย่างเธอได้รับความสนใจจากเสด็จพ่อ

 

ทั้งที่ปกติแล้วเธอก็เป็นเพียงเจ้าหญิงแครอลรีนผู้ไร้ตัวตน

 

อาจจะเป็นเพราะว่าสวามีของเธอคือดยุคผู้ทรงอิทธิพลด้านเศรษฐกิจ ความร่ำรวยของเขา

 

คนในครอบครัวของคุณไม่อยู่ร่วมฉลองในช่วงปลายปีงั้นเหรอคะแครอลรีนถามออกมาขณะที่เลออลกำลังใช้ผ้าเช็ดเรือนผมที่เปียกชุ่มหลังสระผมของเธอให้อยู่ 

 

ว่ากันตามความจริง แครอลรีนยังไม่เคยเห็นหน้าพ่อและแม่ของสวามีเลยด้วยซ้ำนับตั้งแต่แต่งงานกันมาเกือบจะหนึ่งปี ภายในคฤหาสน์หลังนี้ผู้อาศัยนอกเหนือจากคนของเขาก็มีเพียงแค่เธอกับเขา

 

เคยได้ยินมาบ้างว่าดยุคและดัชเชสคนก่อนพ่อแม่ของเขาจากไปตั้งแต่ที่เลออลยังเป็นแค่เด็กน้อย ดูเหมือนว่าอาจจะเป็นเรื่องจริง

 

เลออลยกยิ้มบาง ก่อนจะพูดเสียงเรียบเฉย “ปกติแล้วจะมีลูกพี่ลูกน้อง มาอยู่ร่วมฉลองด้วย แต่บังเอิญว่าเธอพึ่งแต่งงานไปเมื่อกลางปีผมก็เลยถูกทิ้ง หากแต่ตอนนี้ผมก็มีแครอลรีนอยู่ด้วยแล้ว....

 

ไม่เหงาแม้แต่นิดเดียว

 

จากนั้นเขาหอมแก้มเธอ เป็นครั้งแรกที่แครอลรีนรู้สึกว่าตัวเองมีความหมายต่อใครสักคน ชั่วขณะดวงตาของเธอหม่นหมองลงยามเมื่อนึกถึงว่าตัวเองพึ่งปฎิเสธคำเชิญของเสด็จพ่อโดยไม่ได้ถามความเห็นจากเขาก่อน

 

เสด็จพ่อพระราชาอีธานพึ่งส่งคำเชิญชวนเราไปร่วมท่านมื้อค่ำในช่วงเทศกาล แต่ว่าเราพึ่งปฎิเสธไป...คิดว่าหิมะคงไม่หยุดตกในช่วงสองสามวันนี้แน่ การเดินทางในช่วงหิมะตกหนักค่อนข้างอันตราย

 

เลออลพยักหน้าระบายยิ้มซื่อๆของเขาออกมา ผมอยากอยู่ฉลองกับแครอลรีนแค่สองคนอยู่แล้ว”

 

นับตั้งแต่แต่งงานกันมามือไม้ของเขาไม่เคยอยู่นิ่ง แครอลรีนมองมือที่เริ่มสอดเข้ามาในเรือนผมของเธอและใบหน้าที่เริ่มซุกไซร้กับลำคอของเธอด้วยความเคยชิน 

 

สุดท้ายตอนนี้เธอก็มีเพียงแค่เขา แครอลรีนกัดปากเริ่มตระหนะได้ว่าตัว เองควรจะใจดีกับเขามากอีกหน่อย ในช่วงปลายปีอันเป็นเวลาของครอบครัว ในตอนนี้เธอมีเพียงแค่เขาเท่านั้น

 

และเขาก็มีเพียงแค่เธอ

 

หลังจากนั้นเพียงไม่นานแครอลรีนถูกวางลงบนเตียงกว้าง ชายกระโปรงถูกเลิกขึ้นสูงกว่าครั้งไหน นัยน์ตาของเธอมองร่างกำยำของสวามีที่กระดุเสื้อถูกปลดออกพร้อมกับเสื้อเชิ้ตที่ถูกสลัดทิ้งออกไป

 

แครอลรีน...

 

หากถามว่าเราสองคนทำกิจกรรมระหว่างคู่รักบ่อยแค่ไหน คงตอบได้แค่ว่าทุกครั้งที่เขามีโอกาสและเวลาอันเหมาะสม แครอลรีนไม่เคยขัดต่อความต้องการของเขา

 

เธอไม่ใช่คนไร้สาระ หรือผู้หญิงที่มัวแต่อิดออดทั้งที่ตกลงก้าวเดินออกมาและแต่งงานกับเขาไปแล้ว

 

มันเป็นเรื่องธรรมดาที่เกิดขึ้น ในเมื่อมนุษย์มีความต้องการได้ตลอดเวลา

 

เรียวแขนของเธอยกขึ้นกอดเขาเอาไว้ท่ามกลางความแปลกใจของเลออล ชั่ววินาทีนั้นแครอลรีนพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างของเขาในขณะที่ดวงตาทั้งสองของเขาเบิกกว้างขึ้นมา

 

เป็นอะไรใบหน้าของเขาแดงเรื่อขึ้นมา แต่ถึงอย่างนั้นมืออันแสนอุ่นของเขายังวางทาบลงบนข้างแก้มของเธอ พลางเอ่ยถามเสียงนุ่ม หือ เป็นอะไรไปครับ

 

อย่างไรก็ตามเธอไม่ได้ตอบคำถามนั้น แครอลรีนวางมือลงบนแผงอกกว้างอันแข็งแกร่งของเขา ชั่วขณะที่ดวงตาของเลออลสั่นไหวด้วยความประมาท เธอยกยิ้ม

 

เลออล..

 

ก่อนจะเป็นฝ่ายจูบเขาด้วยตนเอง...

 

.

.

.

 

กระทั่งสาวใช้ยังสัมผัสได้ถึงความอารมณ์ดีของท่านดยุคที่ดูจะมากเป็นพิเศษในเช้านี้ ใบหน้าที่ยกยิ้มตั้งแต่ก้าวลงจากบันไดจนถึงห้องครัวเพื่อลงมือทำให้อาหารให้กับดัชเชสแครอลรีนสร้างความแปลกประหลาดใจให้กับทุกคน

 

เว้นเพียงท่านพ่อบ้านที่เลี้ยงดูนายท่านมาแต่เล็กที่ดูไม่ค่อยแปลกใจอะไรมากนัก

 

เพียงชั่วข้ามคืนทั่วทั้งคฤหาสน์ถูกตกแต่งให้พร้อมสำหรับวันงานเทศกาลที่กำลังจะเกิดขึ้น เช่นเดียวกับในตัวเมือง 

 

เลออลวางถาดอาหารลงบนโต๊ะข้างเตียงนอน เฝ้ามองแครอลรีนที่กำลังหลับสนิท เนินหัวไหล่ขาวเนียนปรากฏลอดผ่านผ้าห่มผืนหนา เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเหมือนกับว่าช่วงปลายปีไม่ได้โดดเดี่ยวและอ้างว้างอีกต่อไป

 

อย่างน้อยก็ยังมีภริยาของเขา

 

นานเท่าไหร่ไม่รู้แต่เมื่อรู้สึกตัวอีกทีแครอลรีนปรือตาขึ้นมองเขา ก่อนจะยกยิ้มบางเบาทักทาย เลออลคิดว่าตัวเองเข้าใจภริยา แต่ในความเป็นจริงแล้วในบางเรื่องเขาก็ยังไม่เข้าใจและตามอีกฝ่ายไม่ทัน

 

แต่นั้นไม่สำคัญอะไร เขาทรุดตัวลงบนเตียงกับแครอลรีน ก่อนจะก้มตัวลงจุมพิตริมฝีปากอวบอิ่มของนาง

 

อรุณสวัสดิ์

 

อรุณสวัสดิ์แครอลรีนกล่าวตอบเขา และนั้นมากพอที่จะทำให้เขาอารมณ์ดีไปอีกทั้งวัน

 

ช่างเป็นการเริ่มต้นวันหยุดยาวที่ดีเหลือเกิน...

 

.

.

.

 

เวลาส่วนใหญ่ตลอดทั้งวันถูกมอบให้กับแครอลรีน กระทั่งในวันสำคัญเราทั้งคู่ยังคงคลุกอยู่ในห้องหนังสือ เอนตัวพิงกับโซฟาหน้าเตาผิง แครอลรีนนอนอยู่บนตักของเขา เรือนผมของนางตกอยู่ภายในอุ้มมือหนา

 

ที่รัก อยากออกไปเที่ยวงานเทศกาลไหม

 

แครอลรีนกระพริบตา เพียงไม่นานก็ตอบออกมาทันที คุณอยากไปเหรอ

 

ไม่คิดเหรอว่าบางทีเราควรออกไปไหนบ้าง คาดว่าคืนนี้หิมะคงหยุดตกแล้ว”

 

กล่าวถึงงานเทศกาลแครอลรีนไม่เคยมีโอกาสได้ออกไป อย่างที่บอกเธอคือเจ้าหญิงผู้ถูกทอดทิ้งส่วนใหญ่จะถูกเสด็จพ่อทิ้งเอาไว้อย่างโดดเดี่ยว มีเพียงหนังสือภายในห้องสมุดหลวงเป็นเพื่อนแก้เหงา

 

เราฉันไม่ชอบความวุ่นวายแครอลรีนตอบอกไปตามตรง เป็นครั้งแรกที่เธอไม่ได้ปั้นยอถ้อยคำสวยหรูเพื่อหลอกลวงเขา อย่างไรก็ตามนั้นไม่ใช่ประเด็นหลักที่ทำให้เลออลแปลกใจไปมากกว่าสรรพนามแทนตัวของเธอที่เปลี่ยนไป

 

เลออลไม่เคยขัดต่อความต้องการของเธอเขาโคลงหัวยอมรับ ระบายยิ้มและเริ่มพยายามคลอเคลียเธออีกครั้ง "น่ารักจริงๆ แครอลรีน”

 

แครอลรีนไม่เคยเข้าใจสวามีของตนเอง อาจเพราะเธอไม่ใส่ใจเขาเท่าที่ ควร แต่นั้นไม่ใช่กับวันและอนาคตต่อจากนี้ เธอเปิดปากหาว เงยขึ้นมองดวงตาอันแสนอบอุ่นของเขา

 

เลออลยังคงเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงอันนุ่มนวล แครอลรีน...”

 

แรกเช้าของวันนี้เธอได้รับจดหมายจากท่านพี่ เขาบอกเล่าถึงชีวิตต่อจากนี้ของเขารวมถึงเชื้อเชิญเธอและเลออลไปร่วมงานหมั้นหมายระหว่างท่านพี่กับผู้หญิงคนนั้น 

 

ในตอนนี้ทั้งเธอและเขาต่างอยู่ในบทบาทและหน้าที่อันต่างออกไป เราทั้งคู่เติบโตรวมถึงเรียนรู้ว่าควรจะทำอย่างไร ในเมื่อเธอไม่ใช่ผู้หญิงงี่เง่าที่เอาแต่จมปลักทั้งที่เลือกแต่งงานออกมาแล้ว

 

ไม่ว่าเลออลจะเลือกเธอเพราะอะไร แต่เธอจะไม่เมินเฉยต่อเขา ในฐานะภริยาและดัชเชสเพื่อพยุงความสัมพันธ์ระหว่างเราเอาไว้

 

เธอจะใส่ใจเขามากขึ้นอีกหน่อย

 

เลออล ฉันเตรียมของขวัญวันขึ้นปีใหม่ให้คุณด้วย”และนี่จะเป็นก้าวแรกสำหรับการเริ่มต้น

 

ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความแปลกใจและประหลาดใจยิ่งกว่าอะไรแต่เพียงไม่นานริมฝีปากของเขาก็แย้มยิ้มกว้างขึ้นมา ก้มตัวลงซุกไซร้กับใบหน้าของเธออีกครั้ง

 

ก่อนเสียงหัวเราะร่วนที่บ่งบอกถึงอารมณ์ที่ดีกว่าทุกวันของเขาจะดังขึ้นมา

 

ภริยาของผมช่างแสนดีเหลือเกินเขาเริ่มเยินยอเธอ แครอลรีนบอกดวงตาและรอยยิ้มซื่อๆของเขา

 

ปฎิเสธไม่ได้ว่าเธอเริ่มแย้มยิ้มออกมา เลออลอารมณ์ดีถึงมากที่สุดนั้น คือสิ่งที่เธอสัมผัสได้

 

ผมเองก็มีของขวัญที่จะให้แครอลรีน”เขาบอกพลางพรมจูบลงบนข้างแก้มทั้งสองของเธอ มันไม่ใช่อะไรแปลกใหม่ แต่ว่ามันดีกับแครอลรีน

 

เธอเลิกคิ้วสูงค่อนข้างแปลกใจในคำพูดกำกวมของเขา หมายความว่ายังไงคะ”

 

เขาหอมแก้มเธออีกครั้งก่อนจะตอบ “ผมจะเปลี่ยนบันไดหินอ่อนใน ห้องสมุดเป็นบันไดไม้ เห็นสาวใช้บอกว่าเมื่ออาทิตย์ก่อนคุณเกือบลื่นล้มตกลงมา แล้วก็จะเพิ่มหนังสือเกี่ยวกับประวัติศาสตร์และสงครามที่คุณชอบ

 

.....

 

หลังจากนั้นก็จะเปลี่ยนโซฟาและพรมใหม่ทั้งหมด รวมถึงผ้าม่านด้วย เพราะแครอลรีนแพ้ฝุ่น ผมเห็นคุณจามตอนกลับเข้ามาในห้องหลายครั้ง บางทีเราอาจจะเปลี่ยนพวกเฟอร์นิเจอร์ใหม่ทุกเดือนหรืออาจจะสองอาทิตย์ครั้ง

 

แครอลรีนแม้จะรู้ดีว่าสวามีของตนร่ำรวยแค่ไหน แต่ก็ไม่คิดว่าจะรวยถึงขนาดใช้เงินได้อย่างไม่คิดอะไร ขนาดในปราสาทของเชื้อพระวงศ์แม้จะรู้ว่าเธอแพ้ฝุ่นแต่พวกเขาก็เปลี่ยนทำความสะอาดใหม่แค่ปีละสองครั้ง

 

หือ มีอะไรแปลกเหรอเลออลถามเมื่อสายตาของเธอหยุดจ้องมองเขานานเกินไป

 

หรือว่าแครอลรีนอยากจะตกแต่งพวกมันใหม่ ถ้าอย่างนั้นผมจะให้แครอลรีนเป็นคนเลือกแบบดีไหม อ่อ ถ้าอยากจะย้ายห้องสมุดใหม่ก็ได้นะ แต่อาจจะใช้เวลานานหน่อย

 

ชั่วขณะแครอลรีนรู้สึกเหมือนสวามีของตนเป็นอู่ข้าวอู่น้ำที่ใช้เท่าไหร่ก็ไม่หมดขึ้นมาทันที เลออลที่เห็นเธอเงียบก็เริ่มนำเสนออะไรบางอย่างขึ้นมาเพื่อให้เธอพึงพอใจในทันที

 

หรือว่าอยากจะได้อย่างอื่น แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ยังยืนยันที่จะปรับปรุงห้องสมุดใหม่อยู่ดี มันดีต่อสุขภาพของคุณ

 

แครอลรีนกระพริบตาเรียกสติของตนเองกลับมาก่อนที่จะลอยไปไกลกว่าเดิม เธอจ้องมองดวงตาของเขา เรือนผมสีน้ำตาลแดงของเขาที่ไม่เป็นทรงเรียบ ร้อย

 

“คุณไม่ถามเหรอว่าฉันจะให้อะไร”

 

แครอลรีนไม่เก่งงานฝีมือเรื่องถักไหมพรมตัดไปเลย แครอลรีนไม่ออกไปไหนเรื่องออกไปซื้อของข้างนอกก็ตัดไปได้ และสุดท้ายเงินของแครอลรีนอยู่ที่ผม...

 

บางทีให้ผมเดาอาจเป็นอาหารเช้าสักมื้อหรืออาหารเย็น

 

คุณตอบถูกอาหารเย็น ฉันจะทำอาหารเย็นให้คุณกิน

 

และมันเทียบไม่ได้เลยกับของขวัญที่เขาให้เธอแต่ถึงอย่างนั้นเขายังคงฉีกยิ้มกว้างอันแสนอบอุ่น แครอลรีนไม่เคยเข้าใจสวามีและต่อให้พยายามยังไงก็คงไม่เข้าใจอยู่ดี

 

เลออลอาจเป็นคนซื่อคนหนึ่งที่ล่อลวงได้ง่าย ดูจากรอยยิ้มของเขาอันแสนซื่อบื้อนั้น แต่ในบางครั้งเขาก็คาดเดาได้ยากยิ่ง

 

แครอลรีน ให้ผมไปเป็นลูกมือช่วยคุณนะเขาเริ่มอยู่ไม่สุข เพียงไม่นานผู้ชายคนนี้ก็ซุกตัวเข้ามาในอ้อมแขนของเธอ

 

ที่รัก....

 

และเขาช่างเซ้าซี้ รวมถึงทำตัวไม่เหมาะสมกับอายุที่ย่างเข้ายี่สิบแปดปี

 

รู้แล้ว...

 

จากนั้นเขาหัวเราะอีกรอบ น่ารักเหลือเกิน แครอลรีน

 

ดวงตาของเธออดไม่ได้ที่เปล่งประกายขึ้นมา ชั่วขณะเธอรู้เหมือนเลออลกลายเป็นสีสันที่แต่งแต้มลงบนชีวิตอันแสนจืดชื้นของตน แครอลรีนยกมือขึ้นกอดตอบเขา และเลออลยิ่งยิ้มกว้างขึ้นมาจนอวดฟันขาวสะอาดของเขาเอง

 

แครอลรีน...

 

มันช่างซื่อบื้อเหลือเกิน...

 

.

.

.

.


ไรท์มีคำถามเนื้อเรื่องมันช้าจนน่าเบื่อไปไหม?


อาจจะค่อนข้างช้าเนิบๆเพราะมันเป็นแนวนิยายอบอุ่น พระเอกค่อนข้างมีอายุและมีความคิดมากพอที่จะไม่ทำอะไรไร้เหตุผล ส่วนตัวนางเอกนิสัยก็ค่อนข้างจะเรียบง่าย เนื้อเรื่องเลยออกมาประมาณนี้ อาจจะช้าไปหน่อยแต่ว่าเดี๋ยวจะมีประเด็นต่างๆเข้ามา


ปมไม่คอยเยอะอะไรและโครงเรื่องก็ไม่ได้ใหญ่มาก แค่เพียงบอกเล่าชีวิตคู่ของคนสองคนฮา


สำหรับไรท์พระเอกของเรื่องนี้เหมือนจะมีอะไรแต่ก็ไม่มีหรือว่ามี ค่อนข้างกำกวม แต่รวมๆแล้วเขาก็แค่ ชายแก่คนหนึ่งที่ตกหลุมรักภรรยาของตนเอง


อย่างไรก็ตามขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ อาจมีผิดพลาดอะไรบ้างก็ขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วย




 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 429 ครั้ง

70 ความคิดเห็น

  1. #568 168999au (@168999au) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 มีนาคม 2562 / 22:13
    ไม่น้าเบื่อนะ นี่ปูความละมุน
    #568
    0
  2. #557 EsllfaFa (@EsllfaFa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 23:57
    ชอบความซอฟต์ ละมุนๆ
    #557
    0
  3. #556 EsllfaFa (@EsllfaFa) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 23:57
    ไม่น่าเบื่อเลยค่ะ
    #556
    0
  4. #554 Cielo _m i d n i g h t (@blackdevilsonly) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2561 / 12:10
    นานๆทีจะเจอนิยายแนวละมุนแบบนี้ ดีต่อใจจริงๆค่ะ
    #554
    0
  5. #547 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 20:39

    คู่นี้เคมีดีม่กกกก

    #547
    0
  6. #537 miwmiw55210 (@miwmiw55210) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 03:11
    งือ อยากได้สามีแบบนี้
    #537
    0
  7. #525 โฮคาบากิ (@141221) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2561 / 07:15
    ไม่น่าเบื่อเลยค่ะ ละมุนละไมดีมากเลยค่ะ ฟินกับความน่ารักค่ะ
    #525
    0
  8. #523 White-Lie (@686226) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 20:56
    ชายแก่..... เขียนซะสะเทือนใจคนอ่านอย่างเราเลยย....28นี่แก่แล้วหรอ....ฮือๆ(กระซิกๆ)
    #523
    0
  9. #512 ลิลหรี่ (@maple_) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:27
    ค่อยเป็นค่อยไปดีนะคะ เราชอบแบบนี้มากกว่ารักกันเร็วๆอีด
    เลออลดูรู้ทุกเรื่องเลย อย่าว่าแต่แครอลงงงเลย เราเองก็ยังไม่ไว้ใจนัก 555 นสงเป็นผชน่าหลงใหลจริงค่ะ ดูซื่อแต่ก็ฉลาดไม่โง่ เดายากบางครั้ง
    ชอบนางเอกตรงที่ไม่ได้รักแต่ก็คอยเอาใจสามี มีอะไรกันได้ทั้งที่ไม่ได้รัก เทาๆดีค่ะ แบบมันเรียลมากๆ
    #512
    0
  10. #448 Nut'reeeee (@nutree) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2561 / 18:27
    <p>ทำไมเห็นภาพซ้อนทับเป็นลูกหมาตัวโตกระโจนใส่ 55555555</p>
    #448
    0
  11. #417 อุโนะ (@ramonanari) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2561 / 21:34
    <p>ชอบเรื่องนี้มากค่ะ ดำเนินเรื่องไปช้าๆต่อยเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของอารมณ์ต่างๆ ชอบมากค่า</p>
    #417
    0
  12. #378 -ShaDoww- (@-ShaDoww-) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 22:45
    <p>ชอบบบบบ มันละมุนมาก ไปอย่างช้าๆเนิบนาบแต่มั่นคงดีแล้วค่ะ ความรักของเลออลนี่มันทำเราเขินแทน ฮือออ</p>
    #378
    0
  13. #347 wanzeze (@wanzeze) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 13:13
    มันดูค่อยเป็นไปดีอ่ะ เนิบๆค่อยรับรู้การเปลี่ยนแปลงของนางไปเรื่อยๆ
    #347
    0
  14. #323 PANDAPEGASUS (@redmoon) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 20:36
    ชอบมากเลยค่ะ ชอบมากๆ ชอบแบบนี้มากจริงๆค่ะ
    อ่านไปก็รู้สึกถึงความอ่อนนุ่มละมุนของเรื่องไป เหมือนได้ค่อยๆก้าวดูการเปิดใจ การรุกคืบของสามีแก่ที่มีต่อภรรยาตัวน้อยทีละนิดๆ ขอบคุณที่แต่งนะคะ อ่านแล้วมีความสุขจริงๆ อบอุ่นใจแปลกๆ สวยงามมากเลยค่ะ
    #323
    0
  15. #315 ThnpKt (@ThnpKt) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:52
    เรื่องดำเนินเรียบๆดีอยู่แล้ว เหมาะกับรูปแบบของเรื่องแล้วค่ะ อ่านเรื่อยให้อารมณ์ดีมุ้งมิ้งมีความสุข ขอบคุณที่แต่งออกมาให้อ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้ไรต์และติดตามนะคะ อ่านแล้วมีความสุขมากๆค่ะ
    #315
    0
  16. #297 nnree (@nnree) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 18:22
    ชอบบบบ
    #297
    0
  17. วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 22:25
    ดีแล้ว! ดีที่สุด!
    #288
    0
  18. #278 Anchisap.bnz (@bbubenz13) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2561 / 19:19
    ชอบเนื้อเรื่องแบบนี้มากๆเลยค่ะ อ่านได้เรื่อยๆน่ารักสุดๆ
    #278
    0
  19. #234 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 11:39
    ไม่เบื่อนะคะ มันแบบฟีลกู๊ดเลยนะ มีความสุขที่ได้อ่านทุกตอนเลย :)
    #234
    0
  20. #226 Diayamondo (@bdm567) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 21:51
    ชอบเรื่องนี้ ไม่เบื่อเลยยย
    #226
    0
  21. #189 Glassofwine (@Glassofwine) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 12:58
    เราชอบค่ะ ไปช้าๆ เนิบๆ แต่อบอุ่น มีความสุข เราอ่านแล้วได้แต่หาคนหวีดด้วย ฮือ น่ารักกันจริงๆ เลย!
    #189
    0
  22. #188 kushu-san (@kushu-san) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 04:56
    ซีนlove love เเบบนี้มันคุ้นๆจริงๆ
    #188
    0
  23. #187 yun yun (@kailia302) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 02:38
    เรื่องไม่น่าเบื่อเลยค่ะ มุ้งมิ้งน่าร๊ากกกก อ่านแล้วยิ้มเหมือนคนบ้าเลยค่ะ
    #187
    0
  24. #186 apollean (@apollean) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 01:01
    ละมุนละไมมากกกก อยากได้แบบนี้บ้างอ่า
    #186
    0
  25. #185 somnina (@pratchayaporn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 00:37
    เราว่าโอเคแล้วแหละ อบอุ่นกำลังดี><
    #185
    0