ตอนที่ 4 : Chapter four | ภริยาของเขา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4766
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 543 ครั้ง
    1 พ.ค. 61

 

ครอลรีนเหยียดตัวนอนอย่างเกียจคร้าน ในมือของเธอถือหนังสือคาไว้อยู่เล่มหนึ่งนานกว่าครึ่งชั่วโมง ชีวิตของเธอช่างเรียบง่ายและแตกต่างจากที่เคยได้ยินมาถึงชีวิตการเป็นดัชเชส

 

ในแต่ละหน้าที่ของเธอต่างมีคนของเลออลจัดการอยู่ก่อนแล้ว เรื่องทรัพย์สินเงินทองเขาก็เป็นคนจัดการ อีกทั้งแครอลรีนมาจากตระกูลสายตรงของกษัตริย์ด้วยทรัพย์สินของเธอ ต่อให้สวามีไม่เลี้ยงดูก็อยู่อย่างสุขสบายไปอีกนาน

 

เธอปรือตาขึ้นเล็กน้อยยามรู้สึกถึงการก้าวล่วงเข้ามาของเลออล เขาถอดเสื้อคลุมชั้นนอกวางพาดไว้กับเก้าอี้ ก่อนจะเคลื่อนตัวเข้ามาใกล้และหยุดลงตรงหน้าของเธอ

 

“คิดถึงจัง”เขาบอกก่อนจะจูบเธอครั้งหนึ่ง ค่อนข้างแปลกที่วันนี้เลออล ต้องออกไปทำงานแต่เช้าจนไม่เหลือเวลาสำหรับการทานมื้อเช้าเป็นเพื่อนเธอ แครอลรีนไม่ได้ว่าอะไรหรือถามอะไรเขาไปมากกว่าที่เธอควรรู้

 

งานเสร็จเรียบร้อยแล้วเหรอ

 

เขาพยักหน้าก่อนจะทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามกับเธอ คุณบาร์ตี้บอกผมว่าแครอลรีนทานมื้อเช้าไปแค่นิดเดียว ไม่สบายรึเปล่า

 

คุณบาร์ตี้เป็นพ่อบ้านชราประจำตระกูลผู้คอยดูแลความเรียบร้อยในคฤหาสน์หลังนี้และเขาเป็นคนของเลออล รวมถึงอาจจะทำหน้าที่รายงานพฤติกรรมของเธอกับเขาด้วยก็ได้

 

ไม่ใช่หรอก แค่ไม่หิวก็เท่านั้นเองเธอเบี่ยงตัวหลบฝ่ามือที่ทาบลงมาบนหน้าผากของตนเอง เลออลถอนหายใจกับความดื้อดึงของเธอ

 

งั้นผมแค่เป็นห่วงก็เท่านั้นเขาฉีกยิ้มซื่อๆนั้นอีกแล้ว แครอลรีนรู้สึกเกลียดรอยยิ้มนั้นขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

 

เลออลทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามกับเธอ แครอลรีนหรี่ตามองเขาก่อนจะเบนหนีไปทางอื่น อากาศค่อนข้างเย็นลงทุกทีอีกไม่นานฤดูหนาวก็กำลังจะมาเยือนเราทุกคนอีกครั้ง

 

มีอะไรงั้นเหรอ

 

ชั่วขณะที่นัยน์ตาของเธอหม่นหมองลง แครอลรีนก้มลงมองถ้วยชาของตนเอง พลางกล่าวคำโกหกออกไปดังเช่นทุกที แค่กำลังคิดว่าปีนี้หิมะจะตกหนักหรือเปล่า

ใกล้จะปลายปีแล้ว ตามมารยาทแล้วเธอต้องกลับไปร่วมงานสังสรรค์กับคนในครอบครัว

 

ท่านพี่ตกลงหมั้นหมายกับผู้หญิงคนนั้นหรือยังนะ?

 

คงไม่หนักมากหรอกเลออลกล่าวเสียงนุ่มตอบภริยาของตนเอง เย็นนี้ผมจะเป็นคนทำมื้อเย็นให้คุณทานดีไหม

 

แครอลรีนขมวดคิ้วมองรอยยิ้มบนใบหน้าของสวามี เราอยากนอนอ่านหนังสือมากกว่า ไม่อยากทานอะไรทั้งนั้น

 

เด็กดื้ออีกแล้วเขาบ่นอย่างไม่จริงจัง ดัชเชสของผมช่างหัวรั้นเหลือเกิน

 

เธอจ้องมองเขาด้วยสายตายากหยั่งถึง มีหลายครั้งที่เธอไม่เข้าใจว่าเขาต้องการอะไร แต่ถึงอย่างนั้นเลออลกลับเอาแต่ฉีกยิ้มซื่อๆของเขาออกมา

 

แครอลรีน

 

ช่างเซ้าซี้เหลือเกิน.....

 

.

.

.

 

ปลายเดือนพฤศจิกายนท้องฟ้าครึ้มด้วยเมฆหนา หิมะเริ่มโปรยปรายลงมาอีกครั้ง ย้อมทุกหย่อมหญ้าให้กลายเป็นสีขาวสะอาดตา แครอลรีนคลุกตัวอยู่ในห้องสมุดเอนตัวพิงกับโซฟาหน้าเตาผิงภายในคฤหาสน์

 

เลออลออกจากบ้านบ่อยครั้งในช่วงนี้ ชายหนุ่มบอกว่าเขาต้องจัดการคำนวณและตัดยอดสินค้าส่งออก ในตอนแรกเธอยังไม่ค่อยเข้าใจ แต่ยามที่ตระหนะได้ว่าเมืองโอเรียนน่าคือเมืองแห่งทองคำ

 

จึงได้เข้าใจว่าที่แท้สวามีของเธอคือดยุคที่ถูกรำลือถึงความร่ำรวยอันเทียบเท่ากับทรัพย์สินของกษัตริย์ตอนที่เธอเลือกเลออลก็เพียงแค่ศึกษาประวัติอย่างผิวเผินเท่านั้น

 

จำไม่ผิดว่าเจ้าหญิงชาลอตพี่หญิงของเธอเคยหมายตาดยุคผู้ร่ำรวยคนนั้นเอาไว้ อา ช่างเถอะ

 

มันไม่เกี่ยวอะไรกับเธออีกต่อไป

 

แครอลรีนปิดหนังสือลง แหงนหน้าขึ้นมองหิมะที่กำลังตกโปรยปรายลงมา ในอดีตตอนที่ท่านพี่ยังคงเป็นของเธอ เรามักออกไปเล่นหิมะกันบ่อยครั้ง กระทั่งเสด็จพ่อดุเราทั้งคู่ ท่านพี่ของเธอก็ยังคงยิ้มร่าออกมา

 

ช่างน่าคิดถึง

 

ร่างบางเหยียดตัวขึ้นคว้าเสื้อคลุมขนสัตว์สีเข้มก่อนจะเดินออกจากห้องสมุดตรงไปยังประตูหลังบ้านอันเป็นทางเข้าสู่สวนด้านหลัง คุณบาร์ตี้พ่อบ้านชราขมวดคิ้วแปลกใจยามเธอก้าวผ่านเขาไป แครอลรีนหรี่ตาลงเล็กน้อยก่อนจะเลิกใส่ใจไปในที่สุด

 

ปลายเท้าของเธอเหยียบย่ำลงเนินหิมะแสนหนาวเย็น เรือนผมฮาเซลยาวเหยียดตรงที่วันนี้ถูกปล่อยยาวประดับด้วยดอกไม้สีขาวขยับสั่นไหว  แครอลรีนแหงนหน้าขึ้นมองไปบนท้องฟ้ามองหยาดหิมะที่ตกกระจายลงมาผ่านใบหน้าและลำตัวของเธอ

 

ที่นี้หิมะตกแล้วนะคะปลายนิ้วมือเปลือยเปล่าไร้ถุงมือป้องกันเอื้อมออกไปไขว้คว้ามันเอาไว้ 

 

ฤดูหนาวคราวนี้ ท่านพี่ลืมน้องแครอลรีนคนนี้ไปหรือยังคะน้ำเสียงของเธอแผ่วเบา เป็นครั้งแรกที่ดวงตาของเธอวูบไหวอย่างแท้จริง

 

แครอลรีนกำมือเข้าหากัน ได้เพียงแต่ยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย เธอก้มตัวลงหยิบหิมะมาปั้นเป็นก้อนก่อนจะปาใส่ต้นไม้ใหญ่ข้างหน้า 

 

หลังจากนั้นเธอเริ่มหัวเราะ เมื่อไหร่กันที่ความทรมานและเจ็บปวดอันชอนไชอยู่นี้ถึงจะหายไป เจ้าหญิงแครอลรีนเป็นคนเข้มแข็ง

 

แค่เล่นปาหิมะคนเดียวน้องทำได้อยู่แล้ว

 

ตราบเท่าที่ท่านพี่ยังคงมีความสุข แครอลรีนเองก็จะมีความสุขค่ะ

 

มันก็แค่นั้น ใบหน้าของเธอเริ่มแดงเรื่อรู้สึกชาไปทั่วทั้งปลายนิ้วมือ แต่นั้นไม่อาจหยุดก้อนหิมะที่กำลังลอยออกจากฝ่ามือของเธอได้

 

ตุ้บ!

 

ริมฝีปากของเธอแย้มยิ้มขึ้นมองลูกบอลหิมะที่แตกกระจายยามตกกระทบกับสิ่งของด้านหน้า 

 

ความสุข....

 

น้องกำลังฉีกยิ้มอย่างมีความสุข

 

นานเท่าไหร่ไม่รู้แต่แครอลรีนไม่ได้หยุดออกกำลังกายอันแสนบ้าบิ่นนี้ เธอเหมือนคนบ้าที่ยืนอยู่ท่ามกลางหิมะที่เริ่มตกหนัก และมันบ้าเหลือเกินทั้งที่รู้สึกถึงของเหลวสีแดงที่เริ่มออกมาจากปลายนิ้วเพราะความเย็นอันมากเกินไปจากหิมะขาวนวล

 

แต่เธอก็ยังไม่ยอมหยุด ไม่แม้แต่จะหาถุงมือมาสวม

 

ท้ายที่สุดแครอลรีนทิ้งตัวลงท่ามกลางหิมะหนาวเย็น เธอหอบหายใจถี่รัวขณะพยายามแหงนขึ้นมองท้องฟ้าที่หิมะกำลังโปรยปรายลงมามากกว่าเก่า นิ้วมือของเธอพยายามขยับแต่นั้นเหมือนจะเริ่มด้านชาไปแล้ว

 

แครอลรีนปิดเปลือกตาลงพลางยกยิ้มกว้าง หยาดน้ำตาของเธอไหลรินออกมาและเลือนหายไปในชั่ววินาทีนั้น 

 

น้องมีความสุขดีค่ะ...

 

มีความสุขมากเหลือเกิน

 

.

.

.

 

เลออลขมวดคิ้วมองภริยาที่นั่งคลุกตัวอยู่หน้าเตาผิง เขาถอดเสื้อนอกส่งให้กับพ่อบ้านพลางปัดเศษหิมะที่ติดตามเรือนผมออกมา ถอดถุงมือทั้งสองออก เขาเหลือบมองพ่อบ้านของตนเล็กน้อย

 

ก่อนจะถามเสียงเรียบ แครอลรีนกลับเข้ามานานรึยัง

 

สักพักใหญ่แล้วขอรับ นายท่าน

 

ไปตามท่านหมอหลวงมาพบเราหลังอาหารเย็นเขาบอกแค่นั้นก่อนจะเคลื่อนตัวอย่างแผ่วเบาไปหาดัชเชสของตน แครอลรีนนั่งเหม่อลอยอยู่หน้าเตาผิง ไม่แม้แต่จะรับรู้ถึงการมาเยือนของเขา

 

อะ..ฝ่ามืออุ่นร้อนของเขาแตะลงบนข้างแก้มของอรกฝ่ายที่ยังคงเย็นเฉียบ แครอลรีนร้องออกมาด้วยความตกใจ นัยน์ตาที่แสนเลือนลอยกลับมามีสติอีกครั้ง ฝ่ามือทั้งสองเขาแตะลงบนข้างแก้มแสนเย็นของแครอลรีน

 

เย็นจังเลย

 

แครอลรีนแหงนหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาสีไพรินทร์งดงามของอีกฝ่ายจับจ้องมาที่เขา เลออลยกยิ้มบางเบา ก้มลงจูบริมฝีปากอวบอิ่มของภริยาตามความเคยชิน แครอลรีนไม่ได้ขัดขืนหรือตอบรับมากไปกว่าที่เป็นอยู่เช่นทุกวัน

 

เขาเลื่อนมือของตัวเองสัมผัสกับซอกคอขาวเนียน หืออ ตัวก็เย็นด้วย”

 

ที่รัก คุณไม่ควรออกไปนอนบนหิมะพวกนั้นนานนัก

 

อย่างไรก็ตามเขาเพียงแค่ยกยิ้มอีกหน่อยกับความเงียบนั้นของแครอลรีน เลออลทิ้งตัวลงนั่งข้างภริยาของตนเอง ก่อนจะรวบตัวอีกฝ่ายเข้ามาอ้อมกอดอันแสนอุ่น แครอลรีนเบิกตากว้างขึ้นชั่วครู่ด้วยความตกใจ

 

อย่างน้อยคุณก็ไม่ใช่เจ้าหญิงหิมะ แต่เป็นดัชเชสแครอลรีนของผม

 

....หิวแล้วหนึ่งในความสามารถของแครอลรีนที่เขารู้ดีคือการเปลี่ยนเรื่องอย่างง่ายดายโดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย เลออลได้แต่ถอนหายใจและโคลงหัวให้กับความดื้อดึงของภริยา

 

เขาไล้ปลายนิ้วมือสัมผัสกับฝ่ามือเนียนนุ่มที่ซ่อนอยู่ภายในผ้าห่มของแครอลรีน ยามเมื่อเสัมผัสลงบนปลายนิ้วมือเขาเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของนาง

 

นิ้วมือเย็นเฉียบ...ไม่ใส่ถุงมือ

 

และคงจะแตกจนเลือดซิบออกมา

 

เขาขบริมฝีปากเขาหากันมองหน้าภริยาที่ยังคงมีสีหน้าเรียบนิ่งหน้าตายไม่รับรู้อะไร 

 

“ไม่ใส่ถุงมือ”

 

“ทานข้าวเย็น”

 

สมน้ำหน้า เด็กดื้อ”เลออลผละมือออกดีนิ้วลงบนหน้าผากของหญิงสาวเพื่อเป็นการลงโทษ 

 

แครอลรีนมองหน้าเขาด้วยความหงุดหงิดและงงงวย แต่ถึงอย่างนั้นนางก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

 

พอตอนนี้ละทำเป็นเงียบท่านดยุคผู้ร่ำรวยแสร้งดุอย่างไม่จริงจัง

 

“ดื้อจังเลย...

 

แครอลรีนก้มหน้าลงลอบนินทาอีกฝ่ายในใจ ผู้ชายคนนี้ทำตัวประหลาดอีกแล้ว อย่างไรก็ตามเมื่อนึกถึงระดับความเป็นมิตรระหว่างเราแครอลรีนสะกดความหงุดหงิดพวกนั้นเอาไว้ในใจ

 

พลางยกยิ้มอ่อนหวานแสนงดงาม ทานข้าวกันเถอะ

 

ื้อมากด้วยเขายังคงบ่นต่อไปให้เธอได้ยิน

 

“....เลออล”

 

ครับเขาตอบรับในลำคอ เห็นระดับความหงุดหงิดของแครอลรีนที่เพิ่มขึ้นมาด้วยความบันเทิงใจ แต่นั้นอย่างไรก็ตามเขาไม่ควรทำให้ภริยาของตนเองเกรี้ยวโกรธ 

 

“ผมตามหมอให้แล้วหลังมื้ออาหารเย็นของเรา”

 

แครอลรีนทำหน้าแปลกใจอีกครั้ง “ตามมาทำไมคะ”

 

เลออลหัวเราะ ลูบไล้เรือนผมของภริยาที่ไม่เป็นทรงสวยดั่งเช่นตอนเช้า นั้นเพราะผมรู้ว่าแครอลรีนจะต้องไม่สบายแน่ๆ

 

...ทำไมถึงได้ใส่ใจเรามากขนาดนี้

 

ดัชเชสของผม ผู้ชายตรงหน้าคือสวามีของคุณนะครับ ผมแต่งงานเพราะอยากอยู่ร่วมกับคุณและเชื่อมั่นว่าตัวเองมีความสามารถพอที่จะดูแลคุณไปอีกนานแสนนานจากนั้นเขาผลักร่างอีกฝ่ายให้ล้มลงนอนบนพรมนุ่มก่อนจะเริ่มจูบแครอลรีนอีกครั้ง

 

มันก็แค่นี้สำหรับการตัดสินใจของเขา

 

เขาไม่ใส่ใจอยู่แล้วว่าแครอลรีนจะเป็นเพียงเจ้าหญิงผู้ถูกทอดทิ้ง เขาเพียงแค่แต่งงานและดูแลผู้หญิงที่เขาอยากจะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันก็แค่นั้น

 

แครอลรีน....

 

สักวันคุณจะต้องเข้าใจและตระหนะรู้ว่าตัวเองนั้นโชคดีขนาดไหน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 543 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #552 sp-in-k (@sp-in-k) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 21:22
    อิจฉาจังเลย
    #552
    0
  2. #546 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 20:35

    รักกันไวๆๆน่าาา

    #546
    0
  3. #511 ลิลหรี่ (@maple_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:19
    อยากรู้หลายอย่าง ทำไมเลออลถึงชอบแครอล ทำไมเลออลถึงดีกับแครอล เพราะรักหรือรวมถึงผลประโยชน์ หรือเพราะสงสาร

    ดูท่าสองสามีภรรยานี่จะเป็นคนประเภทเดียวกันนะ ถึงอยู่กันได้
    #511
    0
  4. #233 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 11:35
    ดีใจที่น้องหัวเราะได้ถึงแม้จะยังเจ็บอยู่ แต่สักวันต้องมีวันที่สามารถหัวเราะได้อย่างมีความสุขแน่ๆ
    #233
    0
  5. วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 23:09
    สามีอะไรมันจะดีขนาดนี้งืออ
    #181
    0
  6. #135 A_chizz (@ablozzom) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 00:49
    เรื่องนี้น่ารักมากค่ะ
    #135
    0
  7. #134 kushu-san (@kushu-san) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 22:55
    มีสามีดีๆเเล้วยังดีกว่าได้นกตัวโตๆนะจ๊ะ
    #134
    0
  8. #133 ็HAKUO (@nug1239900345475) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 22:04
    รู้สึกสงสารเลออน
    #133
    0
  9. #132 NORHT_Wind (@Luminasai) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 20:08
    ต้องทำบุญด้วยอะไรถึงจะได้สามีแบบนี้หรอคะ...
    #132
    0
  10. #131 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 19:26
    เง้ยยย ต้องทำบุญแค่ไหน
    #131
    0
  11. #130 Lifeลั้นลา (@erone) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 18:05
    อยากได้เขาเหลือเกิน...
    #130
    0
  12. #129 Anchisap.bnz (@bbubenz13) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 17:52
    อยากได้คนเน้..
    #129
    0
  13. #128 Good One D@y (@magic_girl) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 14:26
    <p>อิจฉาเจ้าหญิง เฮ้อ</p>
    #128
    0
  14. วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 13:18
    ใช่ค่ะเจ้าหญิงคุณโชคดีมากนะ...
    #127
    0
  15. #126 parkhana2 (@ParkHana) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 11:59
    จะเอาคนนี้~ แครอรีนไม่เอางั้นเราขอออ
    #126
    0
  16. #125 MjChainarong (@MjChainarong) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 11:25
    เเคลจ๋า ไม่เอาเราขอออ // โดนมองด้วยสายตาเฉยชา
    #125
    0
  17. #124 MilkyQuartz (@MilkyQuartz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 11:22
    เลออนโครตดี เลิกเฉยชากับเขาได้แล้ววว
    #124
    0
  18. #123 aaunz_ (@aaunz_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 11:02
    แม่จ๋าหนูรักเค้า&#8203; // งือออ
    #123
    0
  19. #122 Cartoons_Shipper (@poupe_sama) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 10:09
    รักเลออลจังเลยค่ะ
    #122
    0
  20. วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 10:01
    แครอรีน ถ้าเธอไม่เอากูเอานะค-แอ่ก//แฟนฟรีคิกใส่
    #121
    1
    • #121-1 Ta.ti.sa (@0831352513) (จากตอนที่ 4)
      1 พฤษภาคม 2561 / 10:24
      ไรท์ขอแบ่งด้วยยยย//โดนตบ
      #121-1
  21. #120 L-i-t-t-l-e (@arisaum) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 09:58
    เราชอบเลออลมากกกกก~ อยากเจอผู้ชายแบบนั้นบ้างจังเลย
    #120
    0
  22. #118 EveiI_retasia (@EveiI_retasia) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 09:57
    ชอบความสม่ำเสมอของไรท์มากค่ะ 5555
    #118
    0
  23. วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 09:55
    รอนางเอกใจอ่อนค้าบ
    #117
    0
  24. #116 ถ้วยฟูสีหวาน (@25102544) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 09:40
    แอบหมั่นไส้นางเอกอ่ะ555
    #116
    1
    • #116-1 Ta.ti.sa (@0831352513) (จากตอนที่ 4)
      1 พฤษภาคม 2561 / 11:24
      +1 อิจฉา
      #116-1
  25. #115 xxserein (@xxserein) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 09:36
    ผู้ชายดีๆหายากนะเนี่ย
    #115
    0