Caroline Duchess of Orianna

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,659 Views

  • 574 Comments

  • 1,849 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    221

    Overall
    21,659

ตอนที่ 2 : Chapter two | สวามีของเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5867
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 459 ครั้ง
    29 เม.ย. 61

 

 

 

 

 

 

นัยน์ตาสีไพรินทร์เบิกกว้างท่ามกลางความมืด แครอลรีนทำได้เพียงยกยิ้มบาง ขณะที่นิ้วมือเรียวยาวจิกลงบนแผ่นหลังอันเปียกชื้นด้วยหยาดเหงื่อของเขา เงาร่างสูงของเขาขยับเคลื่อนไหวอยู่ด้านบน

 

ริมฝีปากของเธอพยายามขบเข้าหากันแน่นไม่ยอมแม้แต่จะเผยออกมา แม้เพียงนิดเดียว เสียงหอบหายใจของเธอดังขึ้นในความมืดแข่งกับเสียงกระทบกันของผิวเนื้อ

 

เสียงครางของเธอดังลอดออกมาอย่างลืมตัวยามที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสลงบนข้างแก้มไล้ไปตามโหนกแก้มทั้งสอง สันจมูกโด่งของเธอและริมฝีปากอวบอิ่ม

 

แครอลรีน....เขาครางชื่อเธอเสียงแหบพร่าแครอลรีนพยายามกัดปากแต่นั้นไม่เป็นผลอีกต่อไป ริมฝีปากของเขาทาบลงมาก่อนจะบดขยี้ริมฝีปากแดงเรื่อของเธอ

 

เรียวขาของเธอเกร็งแน่นจิกลงบนเตียงนอน เช่นเดียวกับเล็บมือที่จิกลงและลากยาวบนแผ่นหลังกว้างกว่าของเขา 

 

ผู้ชายบนร่างกายคือสวามีของเธอ ชายผู้เป็นเจ้าของตัวเธอ และยังเป็นคนที่เธอเลือกด้วยตัวเอง

 

ไม่มีอะไรต้องเสียใจ แต่ถึงอย่างนั้นเธอยังไม่มีความสามารถในการหักห้ามน้ำตาไม่ให้ไหลลงมา

 

ของเหลวสีใสไหลลงมาผ่านโหนกแก้มทั้งสอง รับรู้ถึงรสเค็มของมัน

 

ชั่วขณะนั้นริมฝีปากของเขาเลื่อนขึ้นซับน้ำตาให้เธอด้วยความอ่อนโยนดั่งเช่นทุกครั้ง นัยน์ตาของเธอสั่นไหว แต่ถึงอย่างนั้นริมฝีปากของเขากลับยกยิ้มขึ้น ปลายนิ้วเกลี่ยน้ำตาของเธอออก

 

ไม่ต้องเสียใจ...

 

นั้นคือสิ่งที่เขาบอกก่อนที่เรียวแขนอันแข็งแกร่งจะรวบร่างกายของเธอเข้าไปในอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นนั้น แครอลรีนไม่ใช่คนอ่อนแอ เธอเชื่ออย่างนั้น ดังนั้นน้ำตาของเธอจึงไม่ไหลลงมาอีก

 

ทุกอย่างที่กำลังดำเนินอยู่คือความถูกต้อง ไม่มีอะไรให้ต้องเสียใจทั้งนั้น

 

เขาคือสวามี เป็นผู้ชายที่เพียบพร้อมและเหมาะสม

 

เรือนผมสีฮาเซลของเธอสยายไปทั่วทั้งหมอนใบใหญ่ แครอลรีนเผยปากออกส่งเสียงร้องคราง หยาดเหงื่อไหลซึมออกมาตามไรผมของเธอ แครอลรีนแหงนหน้าขึ้นมองเขา

 

ดวงตาอันยากหยั่งถึงของเขาสบเข้ามากับดวงตาของเธอ ในนั้นคือความอ่อนโยนและบางสิ่งที่เธอไม่เข้าใจ 

 

คุณคือผู้หญิงที่โชคดี.....

 

......

 

ดัชเชสแครอลรีนของผม

 

เธอกัดปากอีกครั้งและในครั้งนี้เลออลหัวเราะร่วนออกมา เขาซุกใบหน้าลงกับซอกคอขาวเนียนของเธอ ก่อนจะเลื่อนใบหน้าขึ้นสูงปลายลิ้นชื้นแฉะแตะลงบนใบหูของเธอ

 

และฟันขาวสะอาดของเขาขบลงมาเบาๆราวกับกำลังคิดจะกลั่นแกล้งเธอ ใบหน้าของแครอลรีนแดงเรื่อ

 

จากนั้นเสียงหัวเราะของเลออลก็ดังขึ้นอีกครั้ง

 

ช่างน่าหงุดหงิดเหลือเกิน.....

 

.

.

.

 

แครอลรีนไม่เคยวาดฝันหรือคิดถึงชีวิตหลังแต่งงาน อย่างน้อยก็กับคนอื่นที่ไม่ใช่ท่านพี่ เธอเอนตัวพิงกับหัวเตียง มองเงาสะท้อนในกระจกที่เผยให้เห็นว่าตัวเองอยู่ในสภาพที่แย่ขนาดไหน เรือนผมยุ่งเหยิง ตามลำคอมีรอยแดงปรากฏขึ้นมาให้เห็นอย่างชัดเจน

 

ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอมีโอกาสได้เห็นร่องรอยพวกนี้ปรากฎขึ้นตามร่างกายของตัวเอง นับตั้งแต่แต่งงานมาเรื่องกิจกรรมยามค่ำคืนของคู่สามีภรรยาก็นับว่าเป็นเรื่องปกติระหว่างเธอกับเขา

 

ดยุคเซเปราต์ สวามีของเธอมักจะตื่นก่อนเธอเสมอน้อยครั้งที่แครอลรีนจะเห็นเขาอยู่บนเตียงด้วยกัน

 

แสงแดดยามเช้าที่ลอดผ่านเข้ามาไม่ได้ทำให้เธอรู้สึกขยันขึ้นมามากไปกว่าความขี้เกียจที่ร่ำร้องอยู่ภายใน ร่างบางทิ้งตัวลงนอนเหยียดบนเตียงอีกครั้ง

 

เงยหน้าขึ้นมองเพดานโทนอ่อน นับตั้งแต่แต่งงานออกมานั้นเท่ากับว่าเธอได้ก้าวขาออกมาจากสถานที่แห่งนั้น กลายเป็นดัชเชสแครอลรีนภริยาของดยุคเซเปราต์ และจำต้องอาศัยอยู่ร่วมกับเขาในตัวเมืองที่ห่างออกไปจากเมืองหลวง

 

ออกห่างจากสังคมเดิมๆ

 

จากเรื่องราวในชีวิตของท่านพี่และผู้หญิงคนนั้น

 

แครอลรีนปิดเปลือกตาลงก่อนจะลืมขึ้นมาอีกครั้งเพื่อส่งเสียงเรียกนางกำนัลคนสนิทที่ติดตามมาด้วย

 

อาร์เดน

 

เพียงไม่นานก็ได้ยินเสียงตอบกลับอันคุ้นหูดังขึ้นจากหลังบานประตูไม้ที่ถูกแกะสลักอย่างงดงาม “เพคะ ดัชเชส”

 

ตามท่านหมอหลวงมาพบเราด้วย”

 

.

.

.

 

ทันทีที่เรียวขาของเธอก้าวผ่านพ้นประตูห้องอาหาร ร่างสูงอันคุ้นตาเจ้า ของเรือนผมสีน้ำตาลแดงนั่งอยู่ตรงโต๊ะอาหารขนาดเล็กที่เหมาะสำหรับคนสองคน ชายกระโปรงสีครีมของเธอพลิ้วไหวยามขยับตัว

 

เลออลก้มหน้าลงอ่านหนังสือพิมพ์ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นเมื่อเห็นเธอ เราเป็นคู่สามีภรรยาที่ค่อนข้างแปลก อย่างน้อยก็เรื่องการทานมื้อเช้าของเราตอนสิบเอ็ดโมง

 

ผมให้คนเตรียมซุปครีมเห็ดหอมกับมันฝรั่งบดให้คุณด้วย

 

แครอลรีนขมวดคิ้วแปลกใจเมื่ออีกฝ่ายล่วงรู้ถึงอาหารโปรดของตน แต่ถึงอย่างนั้นเธอเพียงแค่ยกยิ้มบางทรุดตัวลงนั่งฝั่งตรงข้ามกับเขา อาหารเช้าของเราถูกนำมาเสิร์ฟโดยฝีมือของท่านพ่อบ้านชราประจำตระกูล

 

คุณไม่ควรตื่นเช้าเกินไป

 

..หือ

 

เราไม่ภริยาแสนดีที่จะตื่นก่อนสวามีของตนได้ทั้งที่ยังพักผ่อนไม่เพียงพออย่างไรก็ตามแม้ว่าจะแต่งงานกัน เส้นกรอบระหว่างเธอและเขายังคงถูกตีขึ้นด้วยฝีมือของเธอเสมอ เลออลคล้ายจะชาชินเขาเพียงแค่โคลงหัวเล็กน้อย

 

ผมไม่ได้คาดหวังว่าดัชเชสของตัวเองจะต้องสมบูรณ์แบบเขาว่าพลางขยับยิ้มที่มุมปาก 

 

ผมตกลงแต่งงานกับแครอลรีนก็เพราะภริยาที่ผมต้องการคือแครอลรีนก็เท่านั้น

 

ผู้ชายคนนี้แปลก หากเป็นคนปกติมักจะพูดอ้อมโลกและเยินยอซักเล็กน้อยให้ดูน่าสนใจในสายตาของเธอ แครอลรีนมองเขาพลางขบริมฝีปากอีกครั้ง

 

อะไรกัน

 

เลิกกัดปากได้แล้ว ที่รักเขาว่าโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอ เอื้อมมือขึ้นสัมผัสกับใบหน้าไร้เครื่องสำอางค์ ก่อนที่ริมฝีปากของเขาจะจูบทักทายในมื้อเช้าของเรา

 

แครอลรีนเผยปากออกไม่ได้ตอบรับหรือปฎิเสธมัน แต่เพียงไม่นานสวามีของเธอก็เป็นฝ่ายผละตัวออกอย่างอ่อยอิง

 

“อาหารเช้ากำลังรอเราอยู่”น้ำเสียงของเขาแฝงไว้ซึ่งความเสียดายอย่างชัดเจน

 

แครอลรีนหลบตาลงต่ำก้มมองอาหารในจานก่อนเริ่มลงมือจัดการกับมันเพราะทนเสียงร่ำร้องอย่างหิวโหยภายในร่างกายของตัวเองไม่ได้ ในทุกท่วงท่าของเธอสายตาของเลออลจะจับจ้องมองมา 

 

ชั่วขณะเธอรู้สึกเกร็งขึ้นมา แต่นั้นไม่นานนักวินาทีต่อมาเลออลหัวเราะเสียงแผ่วก่อนจะเริ่มลงมือจัดการกับอาหารเช้าในส่วนของตนเอง

 

อาจเป็นช่วงโปรโมชั่นของการแต่งงานที่ค่อนข้างยาวนานลากมากว่าสามเดือน แครอลรีนเคยสงสัยว่าสวามีของตนเองเอาเวลาว่างตอนไหนไปใส่ใจงานในหน้าที่ของตนเอง

 

ตลอดทุกช่วงเวลาในแต่ละวันเขามักจะคลุกอยู่กับเธอมุมใดมุมหนึ่งของห้อง อยู่เงียบๆในส่วนของเขาไม่รบกวนพื้นที่ส่วนตัวของเธอ แรกๆอาจจะดูแปลกไปบ้างแต่ในช่วงหลังแครอลรีนเริ่มคุ้นชินในที่สุด

 

เธอเขย่งตัวเอื้อมขึ้นหยิบหนังสือที่อยู่ชั้นบนขึ้นไปสูงกว่าที่เธอจะพอเอื้อมถึงได้ ให้ตายเถอะ สุดปลายนิ้วแล้วก็ยังแตะไม่ถึงปลายขอบของหนังสือเล่มหนาเลยด้วยซ้ำ แครอลรีนยอมแพ้ในที่สุด

 

เธอเริ่มมองหาตัวช่วย เลออลนอนหลับคาหนังสือของเขาอยู่ตรงมุมห้องภายในห้องหนังสือของเรา ให้มันได้อย่างนี้เถอะ 

 

เก้าอี้ตัวเล็กที่วางอยู่อีกมุมหนึ่งกลายเป็นตัวเลือกต่อไปของเธอ หากเป็นที่ปราสาทเธอคงเรียกพวกนางกำนัลมาจัดการให้ แต่นี้คือคฤหาสน์ของเขา ทุกคนที่อยู่ที่นี้ล้วนเป็นของเขา

 

ปลายเท้าของเธอเหยียบลงก่อนจะก้าวขึ้นไปบนเก้าอี้ไม้ที่ดูแข็งแรงนั้น หากแต่ชั่วขณะนั้นสัมผัสอันคุ้นเคยแตะลงบนเรียวนิ้วของเธอ แครอลรีนสะดุ้งตัวค่อยๆเอี้ยวหลังมามองสวามีของตนเอง

 

ทั้งที่เมื่อครู่ยังนอนอยู่ตรงนั้น

 

มันอันตรายนะน้ำเสียงของเลออลยังคงนุ่มนวล แครอลรีนพึ่งสังเกตเห็นว่ากระดุมเสื้อของเขาถูกปลดออกไปถึงสามเม็ด เรียวนิ้วขาวซีดของเขายังคงแตะอยู่ที่มือของเธอ

 

แครอลรีนกระพริบตาครั้งหนึ่ง เหมือนเช่นเคยที่หน้ากากแสนหลอกลวง ถูกนำมาใช้เพื่อเอาชีวิตรอด เธอยกยิ้มหวาน เราอยากได้หนังสือเล่มนั้นค่ะ

 

แต่ผู้ชายคนนี้แปลกเกินไป นัยน์ตาของเขาคล้ายจะมองทะลุหน้ากากของเธอได้ แต่สุดท้ายเลออลกลับยกยิ้มซื่อๆออกมา เขาโคลงหัวรับรู้ในความต้องการของเธอ

 

ถ้าอย่างนั้นผมจะหยิบให้แครอลรีนเอง ลงมาก่อนเถอะ

 

อะ..เธออุทานอย่างลืมตัว ถึงจะบอกให้ลงมาแต่เรียวแขนแกร่งของเขากลับโอบรัดตัวเธอเอาไว้ก่อนจะดึงลงมาแตะยังพื้นเบื้องล่างอย่างง่ายดาย แครอลรีนตวัดตามองเขา

 

แต่นั้นเขากลับยิ้มอีกแล้ว มือของเขายกขึ้นสัมผัสลงบนข้างแก้มเนียนนุ่มของเธอ ประทับจูบลงบนหน้าผากนูน แครอลรีนยกมือขึ้นกำชายกระโปรง กลิ่นหอมอ่อนคล้ายกับใบเมเปิ้ลจากเขากำลังทำให้เธอเคลิ้มหลงไปกับมัน

 

คงไม่ใช่ว่าสวามีของเธอ รู้ว่าเธอชอบและหลงใหลในกลิ่นของใบเมเปิ้ลหรอกนะ

 

หือ แครอลรีน

 

.....

 

คุณเป็นดัชเชสของผมนะ คนของผมก็เหมือนคนของคุณและคุณสามารถใช้งานพวกเขาได้ตามใจต้องการ

 

แครอลรีนกัดปากตัวเองอีกครั้งลอบซุกใบหน้ากับแผ่นอกของเขาเพื่อหลบซ่อนดวงตาที่เบิกกว้างขึ้นมา จากนั้นจิกมือลงบนเรียวขายาวกว่าของเขาด้วยความหงุดหงิด ถึงอย่างนั้นเลออลก็ยังแค่หัวเราะร่วน ครางชื่อของเธอและลูบไล้เรือนผมยาวเหยียดตรงของเธอ

 

จำได้ว่าตอนที่เธอเลือกเขามาเป็นสวามีจากชายทั้งสิบคน นั้นก็เพราะใบหน้าและดวงตาของเขาดูใสซื่อที่สุดในหมู่คนพวกนั้น มันง่ายต่อการควบคุมระยะยาวรวมถึงการหลอกลวง

 

แล้วทำไม...บัดซบ

 

คงไม่ใช่ว่าเธอโดนหลอกใช่ไหม?

 

แครอลรีน

 

คะเธอผละตัวออกมาเงยหน้าขึ้นมองเขา แต่เพียงชั่ววินาทีนั้นริมฝีปากเขาทาบลงมาอย่างรวดเร็ว นัยน์ตาของเธอมองผ่านแสงแดดยามเย็นที่ลอดเข้ามาตกกระทบกับบานหน้าต่างหลากสีสัน

 

ชั่วขณะเธอเผลอจูบตอบเขา และในวินาทีต่อมาเลออลผละตัวออกมา ดวงตาของเขาเบิกกว้างมองเธอก่อนจะก้มหน้าลงพร้อมกับริมฝีปากที่ขบเข้าหากัน ใบหูและใบหน้าของเขาขึ้นสีแดงเรื่อ

 

แครอลรีนจึงได้เข้าใจว่าเขากำลังขัดเขิน หือ เพราะเธอจูบตอบงั้นเหรอ

 

เธอหรี่ตาลงเล็กน้อย เพื่อพิสูจน์ข้อสันนิษฐานของตนเอง แครอลรีนยกยิ้มมือดันร่างสูงกว้างแนบชิดติดกับชั้นหนังสือ ก่อนที่เลออลจะมีโอกาสได้ตกตะลึง เธอเขย่งตัวขึ้นจูบเขาอย่างรวดเร็ว

 

เหมือนว่าข้อสันนิษฐานของเธอจะเป็นจริง ยามเมื่อผละตัวออกมา มือของเลออลยกขึ้นปิดบังใบหน้าที่แดงก่ำของตน ก่อนจะก้าวเท้าหลีกหนีเธอไปอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

 

แครอลรีนยกยิ้มพึงพอใจ

 

อา....ดูเหมือนว่าสวามีของเธอยังคงซื่อบื้ออยู่ไม่น้อย

 

.

.

.

.


พูดคุยค่ะ


อย่างที่บอกเรื่องนี้ละมุน อบอุ่น น่ารักคู่สามีภรรยา ใครหลอกใครกันแน่ฮา


จำนวนตอนไม่เยอะและคาดว่าทุกคนคงอ่านไหว มันไม่ได้ดราม่าหรือดาร์คอะไร เป็นเพียงการบอกเล่าถึงการตัดสินใจ


กติกาการอ่านนะคะ


- อ่านไม่ไหวไม่จำเป็นต้องบอกไรท์กดอันเฟรบได้เลยค่ะ


ปล.ไรท์ชอบอ่านคอมเมนท์นะคะ คอมเมนท์กันเยอะๆให้ไรท์ตามอ่านไม่ไหวเลย! (ไรท์ไปอ่านกระทู้หนึ่งมา รีดเดอร์ส่วนใหญ่ชอบให้ไรท์เตอร์ตอบคอมเมนท์ แต่ไรท์คงไม่ตอบนะคะเพราะส่วนใหญ่รีดเดอร์ไม่คอยกลับมาอ่าน ไรท์จะอ่านละเขียนตอบในท้ายตอนต่อไปแทนค่ะ ทุกคนจะได้อ่านเนอะ)


ปล.2 ตอนแรกจะอัพอาทิตย์หน้า แต่บังเอิญว่างเลยอัพก่อนเลยฮา


ปล.3 เป็นเรื่องแรกที่เขียนแนวอบอุ่น อาจจะแปลกๆบ้างแต่ไรท์จะค่อยๆปรับปรุงตัวเองค่ะ


สุดท้ายนี้***


***ขอบคุณทุกคนสำหรับการติดตามค่ะ


 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 459 ครั้ง

65 ความคิดเห็น

  1. #569 Ventolin_NB (@Ventolin_NB) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 12:31
    อ่านแล้วอมยิ้มจนเมื่อยแก้ม
    #569
    0
  2. #560 Urielx (@mhew1209) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 11:25
    เอ..นัยน์ตาสีไพลินรึเปล่าคะ
    #560
    0
  3. #551 sp-in-k (@sp-in-k) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 21:14
    อยากได้ งื้ออออ
    #551
    0
  4. #544 FREINFORW (@dokidokiprecure) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 กันยายน 2561 / 20:28

    น่าร๊ากกกกกก

    #544
    0
  5. #535 Anecha Suranin (@darkjack) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2561 / 14:36
    น่าร้าาาาก
    #535
    0
  6. #533 kewarinseekaew (@kewarinseekaew) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 07:26
    ละมุน้ลยย
    #533
    0
  7. #532 mawow9898 (@mawow9898) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2561 / 01:47
    หว๊านหน่อยๆ
    #532
    0
  8. #522 White-Lie (@686226) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 19:59
    เพิ่งมาและ​บความละมุนนี้
    #522
    0
  9. #509 ลิลหรี่ (@maple_) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:07
    ตกลงใครหลอกใครกันแน่อะ เราชอบแครอลลีนนะคะ แต่นางดูพลาดที่ตัดสินหนังสือที่ปก55555 แต่เหมือนเลออลก็อ่านใจเครอลลีนได้ทุหอย่าง มีการตบหัวแล้วลูบหลังด้วย ตอนอาหารเช้าน่ะ
    #509
    0
  10. #507 0913592910 (@0913592910) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2561 / 16:48
    สนุกมาก
    #507
    0
  11. #371 น้องหมีไม่หนีไปไหน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 18:01
    <p>งื้อ เขินน คุณคะมาเป็นสามีเราเถอะ นี่มันดูเหมือนคนที่รักเดียวใจเดียวที่รู้ทั้งรู้ว่าเธอชอบคนอื่น แต่พอได้เธอมาครอบครองก็ตะล่อมมาเป็นของตัวเองทั้งตัวแล้วหัวใจ งื้อออ </p>
    #371
    0
  12. #353 0971539347am (@0971539347am) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2561 / 10:17
    ดีต่อจายยยยย
    เขิน~~~
    #353
    0
  13. #305 ThnpKt (@ThnpKt) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 19:18
    งื้ออ อ่านแล้วเขิน ตัวบิดตัวงอจนนึกว่าตัวเองเป็นญาติกับกิ้งกือ
    #305
    0
  14. #254 pakhaydaow (@pakhaydaow) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 22:39
    เขินนนน
    #254
    0
  15. #245 ♔มะหมี่ ♡♡ (@marikar) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 21:32
    เขินนนนน>< ฮือออ
    #245
    0
  16. #231 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 11:29
    อ่าเป็นเรื่องแรกเลยที่แนวอบอุ่นนิดๆแบบนี้ น้องทำได้ดีมากเลยนะ ใครจะหลอกใครกันแน่นะ แอบเขินช่วงแรก อืม บ้าจริง;-; ทำไมดีแบบนี้ สู้ๆนะน้องง
    #231
    0
  17. #155 กระตุ่ยดำ♣ (@cabbitzz) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2561 / 16:33
    ฮีลลิ่งล่ะ!!!
    #155
    0
  18. #113 xxserein (@xxserein) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 08:45
    โอ้ย น่ารัก ชอบอะไรแบบนี้
    #113
    0
  19. #109 Little_Kitten (@thawanruedee) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 23:10
    นะ น่ารัก
    #109
    0
  20. #108 -Blank- (@-Blank-) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 18:45
    <p>ชอบทุกเรื่องไรท์แต่งค่ะ แนวนี้ก็ละมุนดี</p>
    #108
    0
  21. วันที่ 30 เมษายน 2561 / 16:20
    นางเอกเกี่ยวข้องกับคาลีอันและอาเรียเปล่า ถ้สเกี่ยวจ้องแบบเป็นชาติที่แล้วรู้สึกโล่งใจที่นางเริ่มมีความสุขและสงบสักที
    #107
    1
  22. #104 NutchayaIvyNP (@NutchayaIvyNP) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 14:06
    น่าร้ากกก
    #104
    0
  23. #102 kathun (@katterrynn) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 08:30
    พึ่งจบจากความช้ำใจมาตะกี้ไรท์ก็มาต่อความหวานให้รีดตัวน้อยๆมีจิตใจชุ่มชื้นแล้ว สู้ๆค่ะ
    #102
    0
  24. #98 Kittttttttie (@studentgroup153) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 เมษายน 2561 / 02:11
    อยากได้ตอนเยอะๆแทนค่ะ น่ารักกก
    #98
    0
  25. วันที่ 30 เมษายน 2561 / 01:41
    เขาเรียกว่าหลงรักค่ะเจ้าหญิง /// น่ารักก
    #95
    0