Caroline Duchess of Orianna

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 21,659 Views

  • 574 Comments

  • 1,849 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    221

    Overall
    21,659

ตอนที่ 1 : Chapter one | เจ้าหญิงแครอลรีน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6831
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 437 ครั้ง
    27 มี.ค. 61

 

 





ริมฝีปากอวบอิ่มสีพีชขบเม้มเข้าหากัน เส้นผมสีฮาเซลถูกรวบขึ้นเกล้าเป็นมวยสูง ปรอยผมถูกปล่อยลงเล็กน้อยในขณะที่ผ้าคลุมหน้าผืนบางขาโปร่งถูกทาบลงมาจากศรีษะ บดบังดวงตาคู่ระหงส์

 

เธอกำลังจะเป็นเจ้าสาว

 

สร้อยคอไข่มุกเส้นหนาถูกสวมลงช่วยขับให้ผิวขาวผ่องดูเปล่งประกาย เรียวคิ้วถูกขีดเขียนอย่างดงามไม่ต่างอะไรกับข้างแก้มเนียนเรียบ เข้ากับนัยน์ตาสีไพรินทร์

 

แครอลรีนมองภาพสะท้อนในกระจก เธอเห็นเจ้าสาวผู้งดงามสะ ท้อนอยู่ในนั้ ริมฝีปากแย้มยิ้มขึ้นเธอควรจะมีความสุขและฉีกยิ้ม

 

มันควรจะเป็นแบบนั้น

 

เจ้าหญิงแครอลรีน ได้เวลาแล้วเพคะเสียงของนางกำนัลดังขึ้นเรียกสติที่กำลังล่องลอยไปไกลของเธอกลับมา รอยยิ้มยังคงค้างอยู่บนใบหน้าของเธอไม่เลือนหาย

 

แครอลรีนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชายกระโปรงลูกไม้ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการเคลื่อนไหวของเธอ ว่าที่สาวคนงามวางมือลงบนฝ่ามือของนางกำนัลที่ยื่นออกมาหวังช่วยพยุง

 

ชายกระโปรงของเธอถูกนางกำนัลตัวน้อยถือเอาไว้ไม่ให้ยาวลากพื้นจนเปอะเปื้อน สองขาเรียวก้าวออกไปข้างหน้า บานประตูถูกเปิดออกอย่างรู้งาน องครักษ์มากมายต่างทำหน้าที่ของตัวเองอย่างเคร่งครัด

 

ในวันนี้ทั่วทั้งปราสาทถูกตกแต่งอย่างดงามบ่งบอกว่ากำลังมีงานมงคลเกิดขึ้น หน้าต่างทุกบานถูกเปิดออกให้แสงแดดลอดผ่าน 

 

เชิญเสด็จพ่ะย่ะค่ะ

 

แครอลรีนก้าวขาลงบันไดหินอ่อน สองมือลากไปตามราวบันไดที่คุ้นเคยมานับตั้งแต่สมัยเด็ก รอยยิ้มของเธอกว้างขึ้น พยายามแย้มยิ้มให้มากที่สุดเหมือนกับทุกครั้ง

 

การแต่งงานครั้งนี้ เธอเลือกมันด้วยตัวเองไม่มีใครบีบบังคับทั้งนั้น

 

เธอต้องยิ้ม เพื่อให้ทุกคนรู้ว่าเจ้าหญิงแครอลรีนคนนี้สุดแสนจะมีความสุข

 

ในที่สุดความทรมานเกือบสิบห้าปีของเธอก็กำลังจะจบลง 

 

ร่างสูงอันคุ้นตาเจ้าของเรือนผมสีทองยืนพิงกรอบประตู ริมฝีปากของเขาแย้มยิ้มเหมือนดั่งทุกครั้งมันอ่อนโยน รอยยิ้มที่ครั้งหนึ่งมันเคยเป็นของเธอคนเดียว

 

ของเจ้าหญิงแครอลรีนผู้นี้

 

น้องงดงามมาก แครอลรีนน้ำเสียงทุ้มอ่อนโยนของเจ้าชายไรอัลผู้ซึ่งเป็นพี่ชายของเธอเอ่ยขึ้น มือขวาของเขายื่นส่งออกมาตรงหน้าเธอ

 

ท่านพี่...

 

มาเถอะ พี่จะเป็นคนพาน้องไปเอง

 

ลำคอของเธอเหือดแห้ง แครอลรีนทำได้เพียงแค่ยิ้ม ปลายนิ้วของเธอสั่นพร่ายามวางมือลงไปบนอุ้มมืออบอุ่นของเขา เธอรักความอบอุ่นและความอ่อนโยนของเขา

 

ในขณะเดียวกันก็เกลียดชังมันเหลือเกิน

 

ไม่ต้องกลัวพี่อยู่ตรงนี้เขาปลอบยามเห็นมือที่สั่นของเธอ 

 

นัยน์ตาของเธอสั่นไหวแต่เพียงชั่วครู่ก็กลับมาเรียบเฉยเหมือนเดิม จะอ่อนแอไม่ได้เด็ดขาด ไม่เช่นนั้นสิ่งที่เพียรทำมาตลอดจะสูญเปล่า สองขาก้าวขึ้นไปบนรถม้าสีทอง

 

ก่อนที่ขบวนรถม้าจะเคลื่อนตัวออกไปทะยานเข้าไปในตัวเมือง ประตูปราสาทถูกเปิดออกสองข้างทางมีประชาชนรายล้อมเพื่อดูขบวนเสด็จ แครอลรีนมองพี่ชายของตัวเองผ่านผ้าคลุมหน้าผืนบาง

 

เขานั่งอยู่บนอาชาสีขาวข้างหน้าขบวนพร้อมกับพวกทหาร เส้นผมของเขาปลิวลู่ไปกับสายลม รอยยิ้มของเขาแจกจ่ายให้กับทุกคน มองแผ่นหลังเหยียดตรงที่ไม่ว่ากี่ครั้งก็ยังทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยได้ตลอด

 

เธอรักเขา มากเหลือเกิน...

 

ท่ามกลางสายตานับร้อยที่เพ่งมอง ท่ามกลางแสงแดดที่สาดส่องในยามเช้า ท่ามกลางสายลมแผ่วเบา และท่ามกลางหยาดน้ำตาที่กำลังไหลรินออกมาจากดวงตา

 

มันจะเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะมองเขาในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ชายผู้เป็นรักแรกและจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป

 

มากพอแล้วกับการทำผิดศีลธรรมและความทรมานมาตลอดหลายปี 

 

สิ้นสุดกันที....

 

.

.

.

 

เสียงเพลงบรรเลงขึ้นยามที่รถม้าเคลื่อนมาถึงหน้าประตูโบถส์ แครอลรีนก้าวขาลงจากรถม้า มองเห็นร่างชายวัยกลางคนผู้หนึ่งในชุดเป็นทางการสูงส่งกำลังมองมาที่เธอ

 

พระราชาอีธาน-เสด็จพ่อของเธอ

 

บรรดาเด็กน้อยในชุดกระโปรงน่ารักบริสุทธิ์ช่วยกันถือชายกระโปรงลูกไม้ลากยาวเกะกะของเธอ แครอลรีนรับช่อดอกไม้จากเจ้าพนักงาน สองเท้าก้าวเดินไปทางเสด็จพ่อของตน

 

เธอคล้องแขนของเสด็จพ่อที่ยื่นออกมาให้ ไม่มีบทสนทนาใดใดเกิดขึ้นระหว่างเรา ใบหน้างดงามมองตรงเข้าไปในโบถส์ไร้ความสนใจต่อผู้เป็นพ่อ ปลายเท้าขยับเคลื่อนตัวเข้าไปข้างใน

 

เสียงเพลงยังคงบรรเลงอย่างต่อเนื่อง บรรดาชนชั้นสูงมากมายถูกเชื้อเชิญมาในงานนี้ แครอลรีนทำได้เพียงแค่ยิ้มสวมใสหน้ากากเหมือนที่ทำมาตลอดชีวิตนับตั้งแต่รู้ความ

 

สายตาของเธอไม่ได้จับจ้องไปที่เจ้าบ่าวหรือว่าที่สวามีแม้แต่น้อย นัยน์ตาของเธอยังคงมองหาเพียงแค่ท่านพี่ ทั้งที่ควรสนใจสวามีของตัวเอง 

 

เหตุผลเดียวที่เธอตัดสินใจแต่งงานก็เพราะกลัวว่าหากยังเดินหน้าต่อไป แม้กระทั่งเยื่อใยระหว่างพี่น้องเขาก็จะไม่เหลือไว้ให้เธอแม้เพียงนิดเดียว

 

กลัวว่าตนเองจะเผลอพลั้งมือทำอะไรลงไป นับตั้งแต่ที่ผู้หญิงคนนั้นก้าวเข้ามาในชีวิตของท่านพี่ เขาก็ไม่ใช่ของเธออีกต่อไป

 

แครอลรีนเจ็บปวดและทุกข์ทรมานมากพอกับการหลงรักพี่ชายของตนเอง

 

ปลายเท้าของเธอหยุดลงเมื่อเดินมาถึงหน้าของว่าที่สวามีคนนั้น อาร์ชบิชอปแห่งฮิสทีเรียยืนอยู่ตรงหน้าของพวกเรา เสียงบรรเลงเพลงจบลงพร้อมกับพิธีที่เริ่มต้นขึ้น

 

แครอลรีนไม่ได้ใส่ใจมันแม้แต่น้อยสติของเธอยังคงล่องลอยไปไกลแสนไกล บอกไม่ถูกว่าเธอควรรู้สึกอย่างไรที่กระทั่งงานแต่งงานของเธอ ท่านพี่ก็ยังพาผู้หญิงคนนั้นมาด้วย

 

รอยยิ้มที่พวกเขามีให้กันทำให้เธอเจ็บปวด

 

ความอ่อนโยนที่ท่านพี่มอบให้ผู้หญิงคนนั้นทำให้เธอโดดเดี่ยวและรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกทิ้ง เป็นเจ้าหญิงแครอลรีนที่ไร้ค่า

 

เธอทำได้เพียงกกกอดตัวเอง เฝ้าอ้อนวอนภาวนาให้พวกเขาหยุด หยุดก่อนที่ความทุกข์ทรมานทั้งปวงจะฆ่าเธอให้ตาย 

 

และมันน่าเจ็บปวดที่สุดคือการที่เธอไม่สามารถทำอะไรได้เลย ในกรอบที่ถูกขีดด้วยเส้นของศีลธรรม เจ้าหญิงแครอลรีนคนนี้แพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มด้วยซ้ำ

 

ท่านพี่คือโลกทั้งใบของเธอ เขาเป็นทุกอย่างในชีวิต

 

และเพื่อรักษาความสัมพันธ์ของเราเอาไว้ เธอจำเป็นต้องแต่งงาน ก่อนที่ความรู้สึกด้านลบพวกนั้นจะเข้าครอบงำจนเธอสูญเสียการควบคุม กลายเป็นนางร้ายใหคนอื่นได้สมเพช

 

เธอรักเขามาก และคงอยู่ไม่ได้แน่หากท่านพี่ไม่รักเธอ เธอต้องการความรักจากท่านพี่ แม้เพียงเศษเสี้ยวก็ยังดี

 

เจ้าหญิงแครอลรีน..เสียงทุ้มนุ่มนวลไม่คุ้นหูจากว่าที่สวามีของเธอดังขึ้น แครอลรีนหลุดออกจากภวังค์ รับรู้ได้ถึงสายตาของคนทั้งโบถส์ที่กำลังเพ่งเล็งมาที่ตัวเธอ

 

ร่างสูงของเขากระซิบเสียงเบา คำสาบาน....

 

หน้ากากเยือกเย็นและเย่อหยิ่งถูกสวมลงอีกครั้ง แครอลรีนส่งยิ้มเล็กน้อยก่อนจะกล่าวเสียงเรียบไร้ความรู้สึก นัยน์ตามองตรงไปยังใบหน้าของอาร์ลบิชอปผู้ทำพิธี

 

เมื่อไหร่ก็ตามที่คำสาบานถูกกล่าวขาน เธอจะไม่ใช่เจ้าหญิงแครอลรีนน้องสาวที่แสนดีของเจ้าชายไรอัลอีกแล้ว .... 

 

อยากจะหยุดทุกอย่าง แต่เธอถอยไม่ได้แล้ว ไม่มีทางเลือกอื่นใดเหลือให้อีกแล้ว

 

ข้าพเจ้าเจ้าหญิงแครอลรีน เอฟเวนส์ขอรับ เลออล เซเปราต์ ดยุคที่ สาม แห่งโอเรียนน่า เป็นสวามีและขอสัญญาว่าจะซื่อสัตย์ต่อเขาทั้งในยามสุขและยามทุกข์ ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย เพื่อรักและยกย่องให้เกียรติเขาจนกว่าชีวิตจะหาไม่...

 

สิ้นเสียงคำพูดสุดท้ายของเธอและอาร์ชบิชอป ร่างบางของเธอถูกรวบเข้าไปในอ้อมกอดของเขา ผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวถูกเปิดออก นัยน์ตาของเธอเบิกกว้าง ยามที่ริมฝีปากคู่นั้นกำลังเคลื่อนเข้ามาใกล้ 

 

จูบแรกที่เคยวาดฝันไว้ ได้ถูกช่วงชิงไปแล้ว

 

ท่ามกลางผู้คนมากมายและความเจ็บปวดอันขมขื่นภายในใจของเธอ ริมฝีปากของเจ้าหญิงแครอลรีนได้ถูกเขาครอบครอบเอาไว้

 

นัยน์ตาของเธอสะท้อนภาพของท่านพี่เป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่เปลือกตาของเธอจะปิดลงพร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินออกมาเพียงแค่หยาดหยดเดียวแสดงให้เห็นถึงความอ่อนแอจากภายใน

 

แค่ตอนนี้เท่านั้น....

 

เหตุใดกัน ความเจ็บปวดที่ชอนไชอยู่นี้ถึงได้ยากนักที่จะหยุดยั้ง

 

ยากเหลือเกิน...

 

.

.

.

.

 

พุดคุยกันนิดหนึ่งเนอะ^^

 

เปิดมาฉากแรกอาจจะดราม่านิดหนึ่ง แต่นิยายเรื่องนี้ค่อนข้างละมุนอ่อนโยนและอบอุ่น จำนวนตอนมีไม่มากนักตามพล็อตที่ค่อนข้างสบายๆบอกเล่าถึงชีวิตหลังจากตัดสินใจของเจ้าหญิงแครอลรีน อาจจะสักไม่เกิน20ตอนตามที่ตั้งใจเอาไว้ น่าจะจบประมานนั้น 

 

เรื่องนี้เป็นเรื่องแรกเลยที่แต่งแนวละมุนอบอุ่น แล้วทุกคนจะหลงรักพระเอกของเรื่องนี้เหมือนอย่างที่ไรท์หลง เขาอาจไม่ใช่คนที่ดีที่สุด แต่เขาเป็นผู้ชายที่เห็นคุณค่าในตัวของแครอลรีน และพร้อมที่จะดูแลเอาใจใส่นาง

 

แครอลรีนอาจไม่ใช่ตัวเอกที่หลายคนจะถูกใจนัก นางมีข้อดีและข้อเสียแต่นั้นคือตัวนาง ตัวเอกแต่ละเรื่องของไรท์เองก็ไม่ใช่คนดีที่เพอร์เฟค เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น 

 

ขอให้ทุกคนสนุกกับนิยาย ขอบคุณค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 437 ครั้ง

30 ความคิดเห็น

  1. #570 sai9397 (@sai9397) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 22:40
    เป็นเรื่องที่น่าสนใจมากเลยค่ะ
    #570
    0
  2. #550 sp-in-k (@sp-in-k) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2561 / 21:09
    กดFav. ตั้งแต่ตอนนี้เลยยยย พล็อตดีงาม
    #550
    0
  3. #542 บิลเลียส (@Ororite) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2561 / 15:18
    นัยน์ตาสีไพลินรึเปล่าคะไรต์ เพราะถ้าเป็นดวงตาสีไพรินทร์มันเป็นดวงตาสีป่า แบบสีเขียวๆหรอ
    #542
    0
  4. #508 ลิลหรี่ (@maple_) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2561 / 22:01
    สงสารนางเอกเด้อ ตกหลุมรักพี่ชายแท้ๆของตัวเอง
    แต่นางเลือกถูกแล้วล่ะ ที่แต่งกะคนอื่น ยอมถอยออกมาบ้าง ปัญหามันจะได้ไม่ลุกลามเป็นเรื่องใหญ่
    #508
    0
  5. #425 Yume_Sorachi (@Loveanime14) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2561 / 22:43
    ฮือออ เปิดมาก็ปวดใจเหลือเกินค่ะ แต่งได้ดีมากๆเลยค่ะ TwT
    #425
    0
  6. #392 iloveyg2 (@IloveYG) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 12:39
    รักไรต์อ่ะ แต่งนิยายดีๆมาหลายเรื่องเเล้วเราติดตามตั้งแต่คาลีอันเลย เห็นการพัฒนาของไรต์มาเรื่อยๆทั้งคำโปรย การสื่ออารมณ์ไรต์ทำออกมาได้ดีมากจริงๆ ปกติไม่อ่านแนวดาร์คเพราะมันหดหู่แต่พอเราอ่านคาลีอันและติดตามมาถึงอาเรีย ไรต์เขียนได้ดีตรงที่ทุกๆอย่างอยู่บนรากฐานของความเป็นจริงมีเหตุมีผลเสมอ เมื่อทำแบบนี้เเล้วผลมันจะเป็นอย่างไร
    ปล.คาลีอัน&อาเรียควรอยู่หมวดดราม่านะค่ะไรต์
    #392
    0
  7. #290 J'Sun (@lovelyztk) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 00:54
    เตรียมตัวตั้งแต่อ่านคำโปรย แต่ว่ามู้ด โทนของภาษามันดีมาก ใช่ค่ะ น้ำตาดิฉันมันไหลมาเอง ฮืออออ ชอบแคลตรงนางฉลาดเลือกคนที่เห็นคุณค่านาง
    #290
    0
  8. #230 ::Rabbit Hole:: (@ryono-kung) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2561 / 11:25
    เราชอบนะที่แครอลลีนเลือกที่จะไม่ดันทุรังต่อไป เลือกที่จะดินหน้าต่อกับคนที่เห็นค่าในตัวเธอ ส่วนท่านดยุคคงเป็นคนที่เห็นค่าน้องที่สุดในเรื่องสินะ ชอบพล็อตนะคะ สู้ๆน้า
    #230
    0
  9. #224 Diayamondo (@bdm567) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2561 / 21:26
    บรรยายสนุกจัง เจ้าถึงอารมณ์ได้ดี
    #224
    0
  10. #112 xxserein (@xxserein) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2561 / 08:42
    ชอบพระเอกแหะ
    #112
    0
  11. #44 ฮานะ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 21:16
    รอค่ะ หนูจะรออออ ฮืออออ
    #44
    0
  12. #43 MjChainarong (@MjChainarong) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 17:40
    เเงง เเงง ไรท์ง่า น่าอ่านอีกเเล้ววว ทำไมมันดูหน่วงเนี่ย
    #43
    0
  13. #42 Chengxin (@Chengxin) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 10:22
    อันนี้ชาติที่สองของอาเรียรึเปล่าคะเพราะคาร่าเป็นชาติต่อจากอาเรีย
    #42
    0
  14. #41 สายฝนในแววตา (@sakitora) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 09:46
    ตามมาจากอาเรียค่าาาา
    #41
    0
  15. #40 athikain (@athikain) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 00:40
    <p>สสู้ๆค่ะไรท์ ติดตามจ้า</p>
    #40
    0
  16. #39 Tiw_4100 (@Tiw_4100) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 00:10
    น่าจะจบดีกว่าเรื่องคาร์ลีอัลกับอาเรียใช่มั้ยคะ ฮาาา...
    #39
    0
  17. #38 NaJark (@NaJark) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 23:42
    สุดยอดมาอะไรท์ คนเราก้อเป็นคนธรรมดามีความรู้สึกมีดีชั่วปนกันไปทั้งนั้น แต่เพราะว่าเรารักคนที่ดค้าไม่รักเราเราพยายามเท่าไหร่ก้อไร้ค่าอยู่ดีเศดใจจะเอามาทำไมกันนไม่เอา
    #38
    0
  18. #36 luffyza12 (@luffyza12) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 23:18
    เลออนลูกอาเรียกับยูริเอล? แคลอรินจะเป็นชาติต่อจากอาเรียหรือคาร่ารึเปล่าน๊ะ แต่ถ้าเป็นก็ดีใจกับนางด้วยทรมานมาหลายเรื่องเกิน
    #36
    0
  19. #35 Aom Pornpilas (@themoviie) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 เมษายน 2561 / 23:05
    รอค่า.
    #35
    0
  20. #31 me__paper (@me__paper) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 18:36
    รอ นะคะ :)
    #31
    0
  21. #28 L-i-t-t-l-e (@arisaum) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 23:18
    เรื่องนี้ไม่ดาร์กแน่ๆใช่ไหมคะ (ยังแอบกลัวๆเล็กน้อย) เราชอบแครอลลีนนะที่เลือกแบบนี้ ขอให้มีความสุขไวๆ เราจะรอตอนต่อไปนะคะ
    #28
    0
  22. #27 Lifeลั้นลา (@erone) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 16:23
    ขอให้จบดีด้วยเถอะ เปิดตอนแรกมาคิดว่าจะมาม่า
    #27
    0
  23. #26 real-o (@real-o) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 เมษายน 2561 / 16:14
    ตามมทเพราะนึกว่าจะดาร์ก
    #26
    0
  24. #25 คนที่เงียบๆ (@bell8888) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 16:24
    น่าจะจบดีกว่าเรื่อง คาลีอันกับอาเรีย สินะคะ
    #25
    0
  25. #24 chrysalis_devil (@chrysalis_devil) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 13:41
    เนื้อเรื่องน่าสนใจงะ มาตาม
    #24
    0