การเลี้ยงตัวร้ายให้เป็นบอสที่ดีไม่ใช่เรื่องง่าย! [End ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 138,674 Views

  • 2,290 Comments

  • 4,924 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    198

    Overall
    138,674

ตอนที่ 6 : ตอนที่6 มรสุมลูกใหญ่ที่หนีไม่พ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6185
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 111 ครั้ง
    2 ธ.ค. 59

ตอนที่6 มรสุมลูกใหญ่ที่หนีไม่พ้น

  

พวกมันในกลุ่มมองหน้ากันราวกับต้องการสื่อสารอะไรบางอย่างทางสายตา ชายผู้เป็นหัวหน้าพยักหน้าพร้อมกับลูกน้องอย่างพร้อมเพรียง ใบหน้าซูบเซียวฉีกยิ้มโลกจิตชวนผวาเป็นที่สุด คาร์ลีอันยกมือทั้งขึ้นตั้งการ์ดเตรียมสู้ ในเมื่อพวกในบุกเดี่ยวไม่ได้ผล

ต่อไปมันต้องหมาหมู่แน่!

คาร์ลีอันเหลือบมองอัลเดย์พรางหันหน้าไปส่งยิ้มอ่อนโยนแตกต่างจากเมื่อครู่ราวกับคนละคน ปากขยับเป็นคำพูดว่า ‘เด็กดี’ 

“ลุยยยย!”เสียงสัญญาณจากอีกฟากฝั่งทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าเลือนหายไปคาร์ลีอันฉีกกระโปรงยาวสีดำออกแหวกแนวขาอ่อนให้สามารถซัดลูกเตะได้ง่ายๆ ไม่สนใจสายตาของเด็กชายที่เบิกกว้างกับการกระทำบ้าบิ่นเกินพิกัดที่คาดไว้

ไม่ใช่แค่ สุดยอดยังบ้าบิ่นเป็นบ้า ผู้หญิงที่กำลังต่อสู้อยู่

ใช่คาร์ลีอันจริงๆงั้นหรอ?

พลันหัวใจดวงน้อยที่ไม่เคยเต้นแรงมาก่อนกลับเต้นตุบ ตุบ ตุบไม่เป็นจังหวะ สายตาที่มองแผ่นหลังบางของคาร์ลีอันเริ่มแปรเปลี่ยนไปจากเคารพรักกลายเป็นหลงใหลได้ปลื้ม 

“ฮีโร่ของอัล...”อัลเดย์พึมพำด้วยน้ำเสียงลุ่มหลง โดยไม่รู้ตัวเลยว่าตนเองนั้นได้กลับบทจากฮีโร่เป็นโฉมงามไปเป็นที่เรียบร้อย

คาร์ลีอันเกิดอาการเสียวสันหลังวาบอย่างไม่ทราบสาเหตุ ชายฉกรรจ์นับสิบที่พุ่งเข้ามาพร้อมกับมีดในมือทำให้เธอไม่มีเวลามานั่งคิดเกี่ยวกับการเสียวสันหลังมากนัก คาร์ลีอันเบี่ยงคอหลบใช้เท้าเตะใบที่มีดเล่มเล็กก่อนจะซัดเท้ากลับหลังหันไปที่หน้าท้องจนคู่ต่อสู้กระเต้นไปไกล

มืออีกข้างใช้หยุดมีดที่พุ่งมาจากทางด้านหลังส่วนอีกข้างใช้มุดมือคู่ต่อสู้จนเกิดเสียงกระดูกหักจากนั้นค่อยยกทุ่มด้วยมือข้างเดียว ขาเรียวตวัดทีมก้านคอของคนที่เข้าจู่โจมแนวหน้าคนใหม่ ปลายมีดที่สัมผัสอยู่บาดลงจนเกิดเลือดไหลเป็นทาง คาร์ลีอันหักใบมีดไปข้างหน้าไม่ในใจสายตาตกตะลึงของคู่ต่อสู้จากนั้นใช้สันมือฟาดลงบนบริเวณต้นคอแล้วเตะโด่งไปไกลอีกที

“ฝีมือแค่นี้ยังบังอาจมาสู้กับเราอีก ช่างไม่เจียมตัวซะจริง!”คำพูดของคาร์ลีอันเปรียบเสมือนน้ำมันที่เข้าไปลาดกองไฟแห่งความโกรธในตัวพวกมันที่เหลือประมาณเจ็ดคนให้ลุกโชน แม้จะโกรธเกรี้ยวจนอยากบีบคออีกฝ่ายให้ตายคามือแต่พวกมันต้องฟักห้ามเอาไว้เพื่อแผนการชั่วร้าย

หางตาของเจ้าตัวหัวหน้าตวัดตามองเด็กชายที่ยืนดูเหตุการณ์อยู่ไม่ไกล พรางแสยะยิ้มเย็น ส่งสัญญาณมือเป็นเชิงให้ตัวลูกนอกออกไปแนวหน้า

หากพวกเจ้าคิดจะใช้แผนสกปรก เราเองก็ไม่จำเป็นต้องสู้แบบอัศวิน”คล้ายกับว่านี้คือคำขู่กลายๆ ไอเย็นและจิตสังหารของคาร์ลีอันแผ่กระจายมากขึ้นเป็นเท่าตัว ความกดดันบางอย่างกำลังทำให้พวกมันรู้สึกร้อนๆหนาวๆ อัศวินคือนักรบผู้ทรงคุณธรรม อัศวินที่ไม่คิดจะใช้แผนสกปรกในการต่อสู้

แน่นอนว่าเส้นทางของอัศวินไม่ใช่เส้นทางของเธอคาร์ลีอัน เซเวน่าคนนี้

“คาร่าระวังข้างหลัง!”

ร่างเพรียวระหงส์หายไปจากสายตาของอัลเดย์ก่อนจะปรากฎตัวขึ้นด้านหลังคนที่เล่นทีเผลอ มือขาวนวลจับคออีกฝ่ายก่อนจะออกแรงบีบให้สลบแล้วเตะโด่งไปไกล 

“มะมันอะไรกัน! แกใช้เทเรพอตใช่ไหม!”

คาร์ลีอันเลิกคิ้วสีหน้าเรียบเฉยไม่ตอบเพียงแค่ระบายยิ้มบางเบา แล้วปรากฏกลายข้างหลังผู้ชายดังกล่าว บอกเสียงเบา “นี่มันก็แค่การเคลื่อนไหวธรรมดาของเราเท่านั้น แค่นี้ก็เหลืออีกแค่สามคน...”

สิ้นประโยคเหยื่อผู้โชคร้ายก็ถูกลูกเตะของโฉมงามจู่โจมเข้าที่แผ่นหลัง ก่อนจะเพิ่มโบนัสให้อีกลูกแล้วซัดไปไกลตามเพื่อนๆที่สลบเหมือด

“อ้ากกกกกกกกก”พลันเสียงร้องทรมาณก็ดังมาจากทางด้านข้าง ร่างของหนึ่งวนสามผู้มีชีวิตรอดถูกไฟฟ้าช็อตจนไหม้เกรียม ท่ามกลางสายตาตกตะลึงและหวาดผวาของพวกที่อยู่รอดอีกสอง

อัลเดย์ที่เห็นภาพชวนอ้วกแบบนั้นเต็มสองตาตัวสั่นระริก มือยกขึ้นปิดปากกลั้นสิ่งที่อยากขย่อนออกมา เมื่อครู่มีชายคนหนึ่งเดินเข้ามาข้างหลังมันพร้อมกับใบมีด ในตอนนั้นคาร์ลีอันมัวแต่ซัดชายอีกคนเลยไม่ทันสังเกตุเห็น หากไม่ใช่เพราะเขตแดนป้องกันที่คาร์ลีอันกางเอาไว้ มันคงไปเฝ้ายมบาลไม่ก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเป็นแน่ เพราะเด็กชายเองก็ใช้เวทย์มนต์อะไรไม่ค่อยได้เลยนอกจากเวทย์ที่ใช้เป่าผมให้แห้ง

“แกใช้เวทย์มนต์..ยัยราชินีขี้ขลาด”แม้จะกลัวที่เพราะนิสัยกร่างพอตัวเลยได้ตวาดออกไป ดวงตาสีแดงมีประกายความขุ่นเคืองแวบผ่านก่อนจะหายไป

อัลเดย์ใช้มือปิดตาเอาไว้ ห้ามเอาออก!”คาร์ลีอันเมินเสียงเห่าของพวกหมา สั่งอัลเดย์เสียงเรียบเพราะฉากต่อไปมันอาจไม่ค่อยเพราะกับเด็กสองขวบกว่า อัลเดย์แม้ใจจะอยากดูแต่เพราะรู้ว่าลึกๆมันคงเป็นภาพไม่น่าดูจึงยอมพยักหน้าโดยง่าย

คาร์ลีอันระบายยิ้มอ่อนโยน กล่าวชมเด็กดื้อที่วันนี้เชื่อฟังมากกว่าปกติ “เด็กดี กลับไปคาร่าจะให้ทานคาราเมลเป็นพิเศษ”

“สองชิ้นนะ”อัลเดย์ที่ปิดตาเรียบร้อยแล้วเริ่มต่อลองเมื่อได้โอกาส

“ตามใจเจ้า”ถือว่านี้เป็นการปลอบขวัญเธอจะยอมเด็กดื้อที่สักครั้งก็แล้วกัน คาร์ลีอันคล้ายกับไม่รู้เลยว่าร่างของผู้กำลังตกเป็นเหยื่อกำลังพุ่งเข้ามา ใบหน้างดงามที่ระบายยิ้มอ่อนโยนให้เด็กชายยังคงไม่หันกลับ ว่าที่เหยื่อรายต่อไปแสยะยิ้มเย็น หึ...มันไม่รอดแน่

“......”ไร้ซึ่งเสียงกรีดร้องน่ารำคาญมือเรียวเกร็งแน่นแทงทะลุเข้าไปในร่างเหยื่อผู้โชคร้าย กับพวกที่บังอาจคิดแตะต้องของสำคัญของเธอ มันจะไม่มีวันได้มีชีวิตรอดอยู่เพื่อกลับมาทำร้ายสิ่งสำคัญของเธออีกเป็นครั้งที่สอง

ราชินีผู้นี้จะยอมเป็นคนเลว ถ้าหากมันสามารถป้องปกของสำคัญไปได้ตลอดกาล

เลือดสีแดงพุ่งเปอะชุดกระโปรงทันทีที่คาร์ลีอันชักมือออก หญิงสาวไม่รอดให้ผู้เหลือรอดอีกคนหนึ่งได้มีโอกาสส่งเสียงร้องที่คาดว่าไม่น่าจะเข้าหูอัลเดย์ เธอเคลื่อนตัวเข้าประชิด มือที่มีประการสายฟ้าส่องผ่านแปล็บๆ ทะลวงเข้าไปกลางน่าอก

“อะ...”

“ชู่...เงียบหน่อยมันรบกวนเด็กน้อยที่รักของเรา”ว่าจบก็ดึงมือกลับอย่างเลือดเย็น เหยื่อของเธอร่วงหล่นนอนราบกับพื้นไปโดยที่ดวงตายังมองมาที่เธออย่างอาฆาต หากพวกมันไม่คิดแตะต้องอัลเดย์ 

พวกมันก็คงไม่ถึงตาย อาจแค่สลบเหมือดเหมือนรายอื่นๆ

ช่างโชคร้ายเสียจริง...เจ้าทำราชินีผู้นี้โมโหเสียแล้ว

“องครักษ์เงา..”คาร์ลีอันเรียกให้พวกองครักษ์ได้สติจากฉากการฆ่าน่าสยดสยอง แปดองครักษ์ปรากฎตัวขึ้นตรงหน้าคุกเข่าลงข้างหนึ่งเป็นการเคารพต่อผู้สูงศักดิ์ที่สุดในอาณาจักร

“ถวายพระพรองค์ราชินี”พวกองครักษ์คล้ายรู้ความคิดเจ้านายพวกเขาพูดด้วยน้ำเสียงเบาหวิวเพื่อไม่ให้องค์ชายน้อยได้ยินบทสนทนาแล้วตื่นขึ้นมาเห็นสภาพศพน่องเลือด

“จัดการเก็บกวาดให้เรียบร้อย พวกที่เหลือรอดนำตัวส่งคุกหลวง ส่วนพวกที่ไปเฝ้ายมบาลเพราะสะดุดขาตัวเองในขณะที่ถือมีดให้จัดหลุมฟังศพให้”คาร์ลีอันสั่งถอดสายตามองเหยื่อผู้โชคร้ายพูดหน้าตายไม่ได้รู้สึกกระดากกระเดือกถึคำโกหกที่พวกองครักษ์รู้อยู่เต็มอกว่าความจริงเป็นยังไง พวกเขาได้แต่คิดในใจว่านับเป็นพระมหากรุณามากล้นที่ราชินียังให้ฟังศพไม่ใช่โยนให้สุนัขจรจัดกินซากศพ

แต่...เหตุผลในการตาย..สะดุดขาตัวเองขณะถือมีด อืม ช่างเป็นเหตุผลที่ดีจนไม่กล้าเถียง

องครักษ์เงารู้หน้าที่ทำตามอย่างรวดเร็วไม่เอ่ยปากถามถึงสาเหตุพิลึกพิลันที่รู้อยู่เต็มอกว่ามันเป็นเรื่องโกหก...

ผ่านไปสิบห้านาที 

กลุ่มชายฉกรรจ์ได้หายไปพร้อมกับคาบเลือดที่ถูกกำจัดได้อย่างรวดเร็ว คิ้วที่ขมวดเป็นปมของคาร์ลีอันคล้ายลง เธอใช้เวทย์น้ำที่เป็นส่วนหนึ่งของธาตุสายฟ้าชำระล้างคราบเลือดที่เปอะเส้อผ้าและร่างกายออก เหลือเพียงแค่กระโปรงที่ถูกฉีกขาดจนน่าเกียจ

“คาร่า อัลลืมตาได้รึยัง”อัลเดย์ที่เกือบจะถูกลืมส่งเสียงถาม มันยังยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้นะ...

“อา ลืมได้แล้ว”เอาเถอะกระโปรงแสนน่าเกียจนี้ค่อยกลับไปเปลี่ยนที่ปราสาทก็ได้ 

นัยน์ตาสีมิ้นสวยลืมขึ้น ริมฝีปากเปิดขึ้นอุทานกับสภาพที่เกิดเหตุที่ตอนนี้เปลี่ยนไปไม่มีคราบอะไรหลงเหลือ เด็กชายกวาดสายตามองหาผู้ปกครองสาว พลันฉีกยิ้มกว้างเมื่อเห็นร่างเพรียวระหงส์คุ้นตา

อัลเดย์รีบสาวเท้าออกตัววิ่งไปหา คาร์ลีอันส่ายหน้าอย่างระอาพรางออกปากเตือนเสียงอ่อย “อย่าวิ่ง เดี๋ยวก็สะดุดล้มหรอก”

โครม

ไม่ทันจะขาดคำ ร่างเล็กของอัลเดย์ล้มระนาบไปกับพื้นเพราะสะดุดขาตัวเอง อัลเดย์เลือกที่จะนั่งจมปลักกับพื้นแล้วชูมือขึ้น พร้อมกล่าวเสียงออดอ้อนว่า “อุ้มหน่อย..”

แปลกแหะ..วันนี้ล้มแล้วไม่ร้องไห้งองแง

 

ลุกขึ้นเองก่อน แล้วเดี๋ยวจะอุ้ม”เมื่อได้คืบก็คิดจะเอาศอก คาร์ลีอันรีบทำตัวเป็นนางฟ้าจากสรวงสรรค์ยืนฉีกยิ้มอ้าแขนรับอีกฝ่าย แทนจะเดินเข้าไปช่วยตามคำขอ เพราะต้องการ..

ฝึกให้อัลเดย์ช่วยเหลือตัวเอง

“ไม่”เด็กชายที่มองเห็นความคาดหวังของอีกฝ่ายแวบผ่านในดวงตารีบปฏิเสธเสียงแข็ง ขัดกับความคิดแรก การได้ปั่นหัวแกล้งคนหน้าถือเป็นอีกหนึ่งงานอดิเรกที่มันทำเป็นประจำ

“อัลลุกไม่ไหวแล้ว”อัลเดย์พูดเสริมอีกประโยคเสียงอ่อย มือจับข้อเท้าแล้วส่ายหน้าเป็นเชิงบอกยังไงก็ลุกไม่ไหวแล้ว

เด็กดี จะเป็นฮีโร่ต้องเข้มแข็งล้มแค่นี้ระดับว่าที่ฮีโร่อย่างอัล คาร่เชื่อมันแค่แผลมดกัดเท่านั้น”คาร์ลีอันกล่าวเสียงใสปนด้วยความคาดหวัง ในตัวว่าที่ฮีโร่ ปากฉีกยิ้มจนตาหยีเป็นประกายวิงวับ

เป็นฮีโร่แล้วต้องเข้มแข็ง?”

“อือ ต้องเข้มแข็ง”รีบลุกเร็วเข้าเด็กน้อย ตอนนี้เธออุส่าเล่นบทนางฟ้าอยู่นะ อย่าให้เธอต้องเปลี่ยนบทแบบฉับพลัน 

“อย่างนั้นก็ไม่เป็นแล้ว อัลไม่ได้อยากเข้มแข็งซะหน่อย”สีหน้าของเด็กชายบังเกิดความขยาดขึ้นทันใดเมื่อได้ยินคำว่าเข้มแข็ง 

“อีกอย่างแค่มีคาร่าอัลก็ไม่จำเป็นต้องเข้มแข็ง”แน่นอนว่าคาร์ลีอันคือ ฮีโร่สายบู๊ที่ไม่มีวันทรยศมัน เป็นเพียงคนเดียวในโลกที่มันเชื่อได้อย่างหมดหัวใจ

แค่มีเธอก็ไม่จำเป็นต้องเข้มแข็ง...รอยยิ้มบนใบหน้าเริ่มตึงแข็งค้าง คาร์ลีอันเริ่มรู้สึกถึงลางร้ายที่ชวนตาขวากระตุกถี่ยิบๆ อัลเดย์ที่ยังคงนั่งจมปลักฉีกยิ้มใสซื่อ 

“เพราะอัลจะเป็นโฉมงามแทนฮีโร่แล้วละ:)”

“บัดซบ!”เป็นครั้งแรกที่คาร์ลีอันสถบคำหยาบต่อหน้าเด็กชาย เธอแทบอยากจะนอนตายคาพื้นเย็นเหยียบนี้ ทำไมยิ่งเลี้ยงเด็กชายบ้านี่ถึงไม่เป็นไปตามทีเธอคาดหวังสักครั้งเดียว แล้วยังจะเป็นโฉมงาม

บ้าเอ๊ย บทโฉมงามมันคือบทของเธอ แล้วทำไมคนที่มาแย่งกับเป็นผู้ชาย..แถมยังเป็นหนูน้อยอัลเดย์

อัลเดย์เกือบจะหลุดออกจากบทเด็กชายใสซื่อยามได้เห็นใบหน้าแข็งค้างของผู้แสดงสวมบทนางฟ้า เป็นจริงเหมือนที่ท่านปู่บอก คาร์ลีอันที่หลุดมาดคือสิ่งมหัศจรรย์ที่สุด แต่สิ่งที่มหัศจรรย์ยิ่งกว่าคือคาร์ลีอันยามเขินอาย

เอิ่ม..อย่างหลังมันยังไม่เคยเห็น

แต่คาดว่าอีกไม่นาน..คงจะได้เห็น(มั้ง)

“ฝ่าบาทททท องค์ชายยยย”ประหนึ่งนี้คือเสียงแห่งความหายนะคาร์ลีอันรีบฟื้นตัวจากความผิดหวัง วิ่งเข้าไปคว้าตัวเด็กน้อยพาไปหลบตรงซอกตึก มือเรียวปิดปากเจ้าตัวน้อยเอาไว้ไม่ให้ส่งเสียง อัลเดย์เงยหน้ามองคาร์ลีอันอย่างสงสัย คิ้วขมวดหากันเป็นปม

“..”คาร์ลีอันไม่ตอบแต่ใช้มือปิดปากอีกฝ่ายแน่นขึ้นกว่าเดิม พรางกางเขตแดนพรางตาชายแก่ที่นำกำลังทหารบุกเข้ามาถึงใจกลางย่านแห่งความสิ้นหวัง ขนาดเธอลงทุนหนีออกจากวังแต่เช้าตรู่ ตาแก่นี้ยังตามจนเจอ

ความอุส่าหะของตาแก่นี้ เธอยอมรับจริงๆ

“ท่านแม่ทัพ! จากรายงานล่าสุดองค์ราชินีและองค์ชายเราพบว่าทั้งสองท่านนั้นได้มายังย่านนี้ ให้ข้าน้อยกระจายกำลังค้นหาเลยหรือไม่ขอรับ” 

อืม กระจายกำลังกันออกค้นหาให้ทั่ว!”ดยุคผู้มีศักดิ์เป็นผู้นำตระกูลเซเวน่าออกคำสั่งเสียงเฉียบ หากไม่ใช่เพราะได้รับรายงานจากสายลับในวังว่าองค์ราชินีและองค์ชายแอบนี้ออกจากวังตั้งแต่เช้าตรู่ ตาแก่ผู้นี้คงไม่รีบยกกำลังถึง1ใน3มายังที่นี้

หากให้เดาเหตุผลคงเป็นเรื่องรายงานที่พึ่งเขียนส่งไปเมื่อคืน....

หลานรัก เจ้าคิดจะหนีเรอะ...รู้จักตาแก่ผู้นี้น้อยไปแล้ว ข้านี้แหละจะทำให้องค์ชายขี้แยกลายเป็นองค์ชายผู้น่าเกรงขามเอง!

“โฮะๆ”เสียงหัวเราะชวนผวาดังรอดจากปากตาแก่หงำเงือก คาร์ลีอันที่ซ่อนตัวอยู่ลอบแบหน้าขยาด 

มรสุมลูกใหญ่ที่ทำให้เธอต้องหนีออกจากวังแต่เช้าไม่ใช่อะไรเลยนอกจากคุณปู่แท้ๆ ที่ขยันมากเขียนรายงานเรื่องการสอนเวทย์บินให้อัลเดย์ตั้งแต่วันที่เธออกคำสั่ง รายงานก็มาถึงในช่วงค่ำวันเดียวกัน เพียงแค่เธอปรายตามอง ก็รู้สึกได้ถึงลางร้าย

มันไม่ใช่เพราะคำแนะนำของท่านปู่รึไง อัลเดย์ที่รักของเธอถึงได้กลายเป็นเด็กขี้แย

คาร์ลีอันกอดตัวเด็กน้อยแน่นให้ตายยังไงเธอก็ต้องพาอัลเดย์หลบไปจากที่นี้ก่อน พลันหญิงสาวรู้สึกถึงแรงกระตุกตรงหน้าท้องอันเป็นฝีมือมาจากเด็กน้อย

นั้นท่านปู่..”มือชี้ไปข้างบน ดวงตาสีแดงมองบนตามก่อนจะเบิกกว้างประหนึ่งเห็นผี ชายชราผู้หนึ่งที่ดูไม่สมอายุกำลังเกาะหลังคามองพวกเธอตาบ๋องแบ๋ว ปากฉีกยิ้มกว้าง

“ว่าไง..องค์ชายเหลนรักของข้า”มือเหี่ยวย่นปล่อยจากหลังคากระโดดลงตรงหน้า คาร์ลีอันรีบซ่อนตัวเด็กน้อยไว้ด้านหลัง บัดซบ..ขนาดกางเขตแดนแล้วยังมองเห็น

ท่านดยุคเองก็มาเที่ยวเหมือนกันหรือ”เป็นคำทักทายที่ห่วยแตกที่สุด คาร์ลีอันอดกลั้นความรู้สึกอยากตะกายหนีทักทายพร้อมส่งยิ้มประหนึ่งมันเป็นเรื่องบังเอิญที่เราได้พบกัน

“มิใช่พะยะค่ะ กระหม่อมเพียงแค่มาไล่จับบางอย่างที่หนีมาเท่านั้น”ว่ากันว่าลูกไม้ย่อมหล่นไม่ไกลต้น หากพุดถึงเรื่องสงครามประสาทตาแก่ที่ออกรบมาเป็นร้อยครั้งย่อมมีเรื่องภูมิต้านทานพวกนี้ดีกว่าเป็นไหนๆ เอาสิอยากเล่นกับมืออาชีพก็เข้ามา

บางสิ่งที่หนีมาคงเก่งมากกระมั้ง ท่านถึงได้เตรียมพลทหารมามากมายถึงเพียงนี้”คาร์ลีอันเหลือบมองพบทหารในการปกครองของตาแก่ที่เหมือนจะล้อมหน้าล้อมหลังจนกลายเป็นที่ปิดตายไร้ทางออก

“ไม่เท่าไหร่หรอกเกล้ากระหม่อม เพราะตอนนี้กระหม่อมเองก็หาสิ่งนั้นเจอแล้วพะยะค่ะ”

“หมายถึงตัวเรา?”คาร์ลีอันฉีกยิ้มยียวนถามกลับ ระดับมืออาชีพก็มืออาชีพเถอะ ตาแก่แม่ทัพคงลืมไปแล้วว่าเธอนั้นฝึกเล่นสงครามประสาทกับพวกขุนนางทุกเช้าจนเคยชิน มีอะไรก็งัดออกมาให้หมด ลูกไม้ของท่านแม่ทัพหรือจะสู้กับบรรดาบัณฑิตน่ารำคาญพวกนั้นได้:)

นั้นขึ้นอยู่กับว่าท่านหนีอะไรมารึเปล่า”ชายชราส่ายหน้ากล่าวด้วยรอยิ้มอ่อนๆ

“เรากำลังหนี...หนีบางสิ่งที่เก่งมากถึงขนาดตามตัวเราเจอ!ว่าจบคาร์ลีอันก็จัดการโยนตัวหนูน้อยอัลเดย์ขึ้นสูงเหนือหลังคา ท่ามกลางสายตานับร้อยที่เบิกกว้างอย่างตกตะลึง อัลเดย์เหยื่อผู้โชคร้ายยังคงตกตะลึงอย่างไม่ได้สติ ปากเตรียมอ้าส่งเสียงร้องโหยหวน

“ลาก่อน ท่านดยุคคนเก่ง ขอให้สนุกกับวันพักร้อน”คาร์ลีอันพูดทิ้งทายก่อนจะเทเรพอตตัวเองขึ้นไปบนหลังคามือรับร่างเล็กเอาไว้แล้วออกตัววิ่งก่อนที่ทุกคนจะได้สติด้วยความเร็ว

ท่านแม่ทัพเอายังไงดีครับ”หนึ่งในผู้กล้าที่มีฐานะเป็นรองแม่ทัพกระซิบถามข้างหูเสียงแผ่วปนสั่น ดูจากสีหน้าแดงคล้ำจนดูไม่ได้ของท่านแม่ทัพแล้ว ผู้กล้าอย่างเขายังถูกท่านลดตำแหน่งไหมหน๋อ

กึก

เสียงฟันที่ขบเข้ากันแน่นดังรอดออกมาจากริมฝีปากยิ่งสร้างความหวาดผวาให้กับพลทหารทุกนาย “เจ้าหลานบ้านั้น...”

วันหยุดพักร้อนงั้นหรอ!? หรือเจ้าคาร์ลีอันมันจะ...

“ท่านแม่ทัพ มีรายงานด่วนถึงท่านขอรับ”หนึ่งผู้มาใหม่ที่มาโดยไม่รู้จักเวล่ำเวลา ปรากฏขึ้นตรงท่านแม่ทัพใหญ่คุกเข่าลงข้างหนึ่งใบหน้าก้มต่ำ จนไม่อาจมองเห็นสีหน้าหมองคล้ำของผู้เป็นท่าน

“ว่ามา”

ขอรับ มีบัญชาด่วนจากองค์ราชินีให้พักงานท่านเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์ เนื่องจากทรงเห็นว่าท่านอายุมากแล้วจึงไม่อยากให้เหน็ดเหนื่อยมากเกินไป งานที่ค้างคาอยู่ทั้งหมดทรงจะเป็นคนช่วยจัดการให้เองในระหว่างที่ท่านพักร้อน”

กึก!โครม

ราวกับว่าอารมณ์คนตรงหน้าได้ทำการระเบิดออกมาแม่ทัพใหญ่กำมือดังกึก พร้อมกับถีบเข้ากับถังขยะข้างกำแพงจนล้มคล่ำ พลทหารผู้โชคร้ายทุกคนได้แต่ก้มหน้าไม่กระดิกเพราะกลัวว่าจะถูกหางเล่ห์ไปด้วย

เจ้าหลานตัวดี!!!”เสียงคำขามของชายแก่วัยเจ็ดสิบกว่าดังก้องไปทั่วบริเวณ รองแม่ทัพผู้ซื่อสัตย์กับเจ้านายรีบออกปากห้าม

“ท่านแม่ทัพเบาเสียงหน่อยขอรับ”หน่วยกล้าตายแสนซื่อสัตย์หารู้ไม่ว่านั้นยิ่งเป็นเหมือนน้ำมันที่ลาดกองไฟ เหตุที่เตือนไม่ใช่เพราะอะไร นอกจากหากมีคนไม่ใช่พวกท่านแม่ทัพได้ยินเข้าแล้วนำไปบอกพวกขุนนางที่เป็นปรปักษ์ท่านแม่ทัพอาจโดนอาญาข้อหาว่าร้ายกษัตริย์ได้

ส่วนโทษนั้นไม่ต้องคิดมาก แค่ประหารเก้าชั่วโครต..

“คิดว่าข้าจะหยุดแค่นี้หรือไง...เจ้าหลานตัวแสบบบบบบบ”ชายชราขบฟันไม่สนใจเรื่องอาญาเอาสิท่าจะประหารเก้าชั่วโคตรถ้ากล้าก็ลองดู ให้มันรู้ไปว่าเจ้าหลานบ้านั้นไม่ใช้คนจากตระกูลเซเวน่า

“ท่านแม่ทัพ...”รองแม่ทัพผู้น่าสงสารแทบจะร้องไห้ออกมา นับวันท่านแม่ทัพเจ้านายที่เก่งกาจของเขายิ่งหมกมุ่นเรื่ององค์ชายอัลเดย์จนไม่อันทำอะไรนอกจากวางแผนฝึกเวทมนต์บินและเวทมนตร์อย่างอื่นให้องค์ชาย 

“หุบปาก...ข้ากำลังใช้ความคิด”ผู้นำตระกูลใหญ่ตวัดตามองรองแม่ทัพเคียงบ่าเคียงไหล่ด้วยสายตาเย็นเหยียบเป็นเชิงให้หุบปาก เหยื่อผู้ถูกสังเวยให้กับความโกรธของแม่ทัพถึงกับหุบปากเงียบจิตตกประหนึ่งตนเองถูกเจ้านายสุดที่รักและเคารพเนรเทศไปไกล

อยากกลับบ้านไปซุกอกภรรยาสุดที่รักให้ปลอบใจ~

นี้คือความคิดต่อมาที่แวบเข้ามาในหัวรองแม่ทัพ

บรรยากาศณที่นี่เริ่มเย็นลงเรื่อยๆด้วยฝีมือของผู้เป็นใหญ่ หากไม่ใช่เพราะเจ้าหลานตัวดีนั้นสั่งพักงาน ตาแก่คนนี้คงได้นำกองกำลังพลไล่ตามไป แต่ตอนนี้ อา ในฐานะทหารที่กำลังพักร้อน

หากไม่ใช่เรื่องด่วนจะนำกองพลออกมาโดยพละการไม่ได้

แต่เดี๋ยว..เรื่องด่วน..

“ฮะฮ่าๆๆๆๆ เจ้าแพ้แล้วหลานข้า!”ชายชราเริ่มหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่งในเวลาต่อไป สีหน้าของพลทหารหมองคล่ำลงเรื่อยๆ ไม่ใช่ว่าท่านแม่ทัพจิตตกจนบ้าไปแล้วหรอกนะ

ดวงตาดุจอินทรีย์ของชายแก่ปรากฎร่องรอยดีใจ หึหึ...จะจับหนูยังต้องใช้ตะข่าย แล้วถ้าจะจับราชินีกับองค์ชายจอมซน....

พลทหารของข้า จงแยกย้ายกันไปดักล้อมรอบเมืองเอาไว้ พวกเราจะจับหนูกัน!”

รองแม่ทัพที่คิดว่าอีกไม่นานคงได้กลับบ้านไปซุกอกภรรยาสุดที่รัก สะดุ้งสุดตัว สีหน้าเริ่มกลืนไม่เข้าคายไม่ออก นำกองทัพนับพันไปล้อมรอบเมืองเพื่อจับหนู เอิ่ม..ถึงจะเป็นแม่ทัพใหญ่ก็เถอะ แต่แบบนี้มันไม่เกินไปหน่อยหรอ

ไม่ได้ในฐานะลูกน้องที่ซื่อสัตย์จะยอมให้เจ้านายทำอะไรไร้สาระแบบนี้ไม่ได้!

ถึงจะตั้งมั่นแบบนั้น แต่เมื่อเหลือบมองสีหน้าอันน่าเกรงขามแบบนั้น อ่าความกล้าของท่านรองแม่ทัพเริ่มลดลงไปเรื่อยๆ จนในที่สุด

“ไม่ทราบว่าท่านแม่ทัพจะจับหนูกี่ตัวขอรับ”

“2ตัว แต่เป็นหนูตัวใหญ่มาก จงเร่งไปทหารข้า อย่าได้ชักช้าให้เสียความ!”

“ขอรับ!”เป็นอีกครั้งที่ท่านรองแม่ทัพไม่สามารถออกปากขัดได้ สายตาของกองพลมองหลังท่านรองแม่ทัพด้วยความสิ้นหวัง หากท่านรองแม่ทัพยังไม่กล้าพูด 

เอาละพลทหารทุกนาย วันนี้วงการทหารได้ถูกปฏิวัติแล้ว

พวกเรามาเร่งจับหนูกันเถอะ!

 

 

อีกฟากฝั่งของเมือง

คาร์ลีอันและองค์ชายน้อยอัลเดย์นั่งทานเค้กคาราเมลกันอย่างมีความสุขโดยไม่รู้เลยว่ามรสุมลูกใหญ่ตอนนี้ได้เปลี่ยนเป็น มรสุมลูกยักษ์บิ๊กที่พร้อมจะทำลายทุกอย่าง

“คาร่าวันนี้อากาศดีจัง”อัลเดย์ที่ตักเค้กคาราเมลเข้าปากในคำเดียวก็พูดออกมาอย่างอารมณ์ดี อาเค้กนี้อร่อยจริงๆ

“อือ ดีมาก”ว่ากันว่าของหวานทำให้คนอารมณ์ดีประโยคนี้จริงไม่ผิดเพี้ยน นานๆที่กินเค้กก็อร่อยดีเหมือนกัน~

สองบุคคลที่กำลังอารมณ์สุนทรีย์ไม่รู้เลยว่าตนนั้นได้กลายเป็นต้นเหตุของความวุ่นวายขนาดใหญ่ที่กำลังจะเกิดขึ้นในอีกไม่ถึงชั่วโมงข้างหน้า

“คาร่า แผลที่มือยังเจ็บอยู่รึเปล่า”

แผลหายแล้ว ไม่เจ็บแล้วละ”แผลแค่นี้เธอใช้เวทย์มนต์รักษาเพียงไม่กี่วินาทีก็หายไปจนไม่เหลือรอย แต่ดูเหมือนเจ้าเด็กนี่ยังกังวลไม่หาย 

“ขอดูหน่อย”

คาร์ลีอันแบมือให้ดูอย่างว่าง่าย นิ้วมือเล็กจิ๋วของเด็กสัมผัสลงบนฝ่ามือเบา ไล้ไปตามปลายนิ้วอย่างเชื่องช้าเป็นธรรมดา ริมฝีปากแย้มเป็นรอยยิ้มกล่าวกับคาร์ลีอันสั้นแต่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนว่า

“เด็กดี...”

ลมหายใจที่อุ่นรดต้นคอทำให้หัวใจกระตุกวูบ คาร์ลีอันตัวเกร็งแข็งทื่อไม่อาจเข้าใจความรู้สึกเหมือนที่ตนกำลังเป็นอยู่ ทั้งที่มันคล้ายกับความรู้สึกครั้งหนึ่งที่เธอเคยมีให้กับเขา อัลเฟรด แต่มันไม่ใช่เด็กตรงหน้าคือ

“อัลเดย์..”ความเจ็บปวดเริ่มวูบภายเข้ามาเพื่อนึงถึงเรื่องในอดีต คาร์ลีอันรีบขับไล่ความรู้สึกนั้นออกไปจากใจอย่างรวดเร็ว

อัลเดย์ยกมือของอีกฝ่ายขึ้นก่อนจะจุบพิตลงไปอย่างอ่อนโยนและนุ่มนวลเหมือนเทพบุตรในร่างเด็กน้อย มันควรเป็นบรรยาการที่ดีหากไม่ใช่ว่า

“ขอบคุณนะ คาร์ลีอัน”น้ำลายจากอัลเดย์กระเด็นใส่ฝ่ามือที่จุบพิตไปเมื่อครู่ของเธอ ทันทีที่พูดคำว่าคาร์ลีอันจบ หัวใจที่เคยเต้นแรงกลับมาปกติก่อนจะจิตตก

อา..เมื่อครู่เธอคิดได้ไงว่าเด็กนี้คือเทพบุตร

“โอะ น้ำลายกระเด็นละ”อัลเดย์เอ่ยอย่างตกใจ

“อา”ราชินีผู้นี้รู้แล้ว เหตุใดเจ้ายังต้องพูดซ้ำเติมอีก

มันเกิดอะไรขึ้นกับความโรแมนติก?

ทำไมถึงไม่เหมือนในนิยายที่เคยอ่าน จำเป็นด้วยหรอที่ต้องมีน้ำลายมาประดับ....

อา ราชินีไม่เข้าใจ..

#############

 

สวัสดีค่ะ หลังจากดำเนินเรื่องมา6ตอนเราก็ได้มีโอกาสคุยกันสักที เกี่ยวกับการอัพนิยาย ไรท์อัพได้อาทิตย์ละตอน-สองตอน แต่ส่วนใหญ่จะหนึ่งตอน แต่เพราะตอนหนึ่ง มันยาวเลยว่าจะแบ่งอัพ หากครบ100%เร็วเพราะขยันก็จะลงเพิ่มให้อีกตอน โดบไรท์จะลงนิยายครั้งละประมาณ40-50%

หากใครไม่ชอบกลัวค้าง ไรท์ก็จะกลับไปลงให้เหมือนเดิมคือ ลงครบ100%เลยทีเดียว แต่อาจต้องรอหลายวันหน่อย

 

ปล.พระเอกเรื่องนี้ไม่ได้ใสซื่อเหมือนที่แสดงได้โปรดอย่าได้ถูกเด็กน้อยหลอกลวง 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 111 ครั้ง

25 ความคิดเห็น

  1. #2277 inwater (@inwater56) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 20:09
    เจ้าอัลเป็นพระเอกสินะ
    ทำใจนะ คารีอัล
    #2277
    0
  2. #2276 river (@love597) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2561 / 21:27
    (╯✧∇✧)╯
    #2276
    0
  3. #2187 otakuyaoi2 (@OTAKUYaoi) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 09:40
    อัลหนูต้องเป็นฮีโร่ลูกไม่ใช่โฉมงาม
    #2187
    0
  4. #1654 SeleneSO (@SeleneDSO) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2561 / 20:37
    ไร้จ๋าาา ตอนที่ อัล แทนตัวเองอ่ะ ใช้ "เขา" ดีกว่า "มัน" นะ
    #1654
    0
  5. #1534 Babbitt_2b (@Babbitt_2b) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 11:09
    อัลนางเป็นจิ้งจอก!!!
    #1534
    0
  6. #1010 yuan-yanyan (@yuan-yanyan) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 16 มีนาคม 2560 / 08:42
    วิชาสตอเบอรี่ของอัลเดย์นางได้จากใดมา....ล้ำเลิศยิ่ง(-_-;;) แต่ว่าอัลจะมีอายุ1000ปีจริงดิ? แบบนี้นางเอกไม่ต้องตายแล้วเกิดใหม่ประมาณ10ชาติเลยเหรอ?
    #1010
    0
  7. #220 POSTION (@kkkpit0009) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 13:40
    อัลเดย์เเกแอ๊บใช่ม้ายยยยย
    #220
    0
  8. #194 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2559 / 00:45
    ความใสของเด็กน้อยมันไม่มีมาตั้งแต่แรกแล้ว เรื่องนี้มีความฮาแรงสูง อัลเดย์เอ๋ย หากเจ้าคิดจะจีบฮีโร่ คงต้องต่อสู้กับความเจ็บปวดที่พ่อเจ้าเคยก่อไว้ก่อนนะ5555
    #194
    0
  9. #175 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 17:07
    ถ้าเอาบรรดาพวก อิโมคอน เช่น :O \(>+++<)/ ออกจะดีมากค่ะ ภาษาที่ใช้บรรยายดีอยู่แล้วอะค่ะ บางคนก็ไม่ชอบอะไรพวกนี้
    #175
    0
  10. #83 I_To_Se (@mistfox) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 20:36
    โฉมงามกับราชินีอสูรสินะคะ สบถได้เถื่อนมากคาร่า ถถถถถ
    #83
    0
  11. #76 ispoposa (@ispoposa) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 18:31
    อุส่าโรแมนติก โถ่ อันทำเสียเบย555
    #76
    0
  12. วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 12:11
    ขอแนะนำนิดนึงเนอะ เราว่าน่าจะเปลี่ยนสรรพนามของอัล จาก'มัน'เป็น'เขา' น่าจะเข้าท่ากว่านะคะ เพราะตอนที่อ่านรู้สึกมันขัดตรงจุดนี้ สู้ๆนะคะ รออ่านตอนต่อไปค่า^^
    #75
    1
  13. #72 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 23:39
    แหม่ อัลเอ๋ยย อยากรุจิงๆนางโตขึ้นจะรุกนางเอกเรายังไง5555
    #72
    0
  14. #71 -VaLenTiNE- (@parnsax1) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 20:30
    but soap lol อุทานแต่สบู่กันเลยทีเดียว
    #71
    0
  15. #70 kchamrussamee (@kchamrussamee) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 20:22
    องค์ราชินีถึงกับหลุดคำหยาบ
    #70
    0
  16. #69 SeeTheRain (@SeeTheRain) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 20:03
    น้ำลาย นี่แกล้งกันใ่ช่ไหมจ๊ะ อัล
    #69
    0
  17. วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 19:58
    อยากจับอัลกินฮือออออออ
    #68
    0
  18. #67 Sinsupa (@numeenaza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2559 / 19:54
    ทีมันเป็นงี้ก็เพราะไรท์แต่งนั่นแลล
    #67
    0
  19. #66 leomotic (@ploylen) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 21:11
    ค้างจ้าาา สนุกมากๆๆ
    #66
    0
  20. #64 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 16:32
    เหตุผลการตายเป็นอะไรที่....ทำเราเงิบมากๆ 55555
    #64
    0
  21. #63 ~''Fanrasia''~ (@-lalis-) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 09:43
    ขอบคุณค่าาา
    #63
    0
  22. วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 06:10
    ยอมโดนหลอกลวงด้วยความเต็มใจยิ่ง
    #62
    0
  23. #61 Sinsupa (@numeenaza) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 05:53
    อัลนี้แบบไม่มีความเจ้าเล่ห์เลยจริงๆ//เสียงสูง
    #61
    0
  24. #60 kavasarew (@narinnakin) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2559 / 03:55
    เชียร์อัลคาร่าๆๆๆๆๆ
    #60
    0
  25. #59 bassjeedjad (@bassjeedjad) (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2559 / 23:36
    อัลเดย์เจ้าเล่ห์เราก็ชอบค่ะ
    #59
    0