การเลี้ยงตัวร้ายให้เป็นบอสที่ดีไม่ใช่เรื่องง่าย! [End ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 138,599 Views

  • 2,290 Comments

  • 4,920 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    123

    Overall
    138,599

ตอนที่ 47 : ตอนที่ 44 เกมชีวิต

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 51 ครั้ง
    8 พ.ค. 60

ตอนที่ 44

 

คาร์ลีอันกระชับเสื้อคลุมขนสัตว์ขึ้นเพื่อกันลมหนาวที่พัดมาหลายครั้งหลายครา ร่างบางยืนนิ่งอยู่หน้าปราสาทมานานกว่าสิบห้านาทีเพื่อรอรับการกลับมาขององค์ชายอัลเดย์ เพราะนี้เป็นวันสุดท้ายก่อนวันงานประลองทางโรงเรียนจึงปล่อยผู้เข้าร่วมกลับมาที่บ้านเพื่อตระเตรียมตัวให้พร้อมกับการแข่งที่อาจกินเวลานานหลายวัน

 

ขบวนรถม้าสีทองอร่ามตาเคลื่อนตัวไปแต่ไกล ก่อนจะหยุดลงตรงหน้าของผู้เป็นนายเหนือแห่งแผ่นดิน สารถีหนุ่มเดินเข้าไปเปิดประตูรถม้าให้กับองค์ชาย อัลเดย์ก้าวขาลงจากรถม้าด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง พลันรอยยิ้มผุดขึ้นมาที่มุมปากเมื่อสายตาปะทะเข้ากับร่างบอบบาง

 

ยินดีต้อนรับกลับ ราชินีสาวขยับรอยยิ้มบางเบาบนใบหน้างดงามที่พยายามปกปิดริ้วรอยเหี่ยวย่นด้วยแป้งพับ นัยน์ตาคู่ระหงส์มองรอยยิ้มอ่อนโยนของเขาด้วยหัวใจที่เจือปนไปด้วยความอบอุ่น อัลเดย์ก้าวขาเสมอตัวร่างบางก่อนจะเดินเข้าไปในปราสาท

 

มือหนาถือวิสาสะจับมือเรียวขาวซีดของนางเอาไว้ เขาพบว่ามือของนางเย็นกว่ามือของเขามากพอตัว ดูเหมือนคาร์ลีอันจะยืนรอเขาอยู่หน้าปราสาทนานหลายสิบนาที เมื่อเห็นแบบนี้เขาอดจะนึกถึงตัวโง่งมที่เขาเคยเอามาเลี้ยงไว้ในอดีตไม่ได้

 

วันหลังเจ้าไม่จำเป็นต้องมารอรับข้าชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงที่าบเรียบ หากเป็นเมื่อครั้งในอดีตเขาคงแสดงท่าทางน้อยใจเพื่อเรียกร้องความสนใจ แต่ตอนนี้เขาเติบโตมากพอจะรู้ว่าควรจะถนอมโฉมงามของเขาอย่างไร

 

มันเป็นสิ่งที่คนในครอบครัวควรกระทำ”คาร์ลีอันถอนมือออกจาการเกาะกุมอย่างแนบเนียน หากไม่ใช่เพราะสูญเสียพลังความหนาวเท่านี้คงไม่อาจทำอะไรเธอได้ อีกอย่างการยืนรอรับเขาเป็นสิ่งที่คนในครอบครัวเดียวกันควรทำ เพราะเธอพรากพ่อแม่ของเขาไปด้วยมือคู่นี้ และเป็นมือคู่นี้ที่ค่อยชุบเลี้ยงเขาแทน 

 

คาร์ลีอันเข้าใจดีว่าการบิดเบี้ยวของจิตใจคนนั้นเป็นเช่นไร เพื่อให้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีคุณภาพ เธอผู้เลี้ยงดูจึงทุ่มเทความรักให้กับเขาเท่าที่จะทำได้ 

 

อัลเดย์โคลงหัวอย่างยอมแพ้เขายกมือขึ้นแตะหลังมือของนาง ลำแสงสีเขียววาบขึ้นเพียงแค่อึดใจเดียวมือเรียวทั้งสองข้างก็กลับมาอบอุ่นอีกครั้ง คาร์ลีอันมองสัญญาลักษณ์อันคุ้นตาที่ปรากฏขึ้นก่อนจะเลือนหายไปด้วยความสงสัย เธอมั่นใจว่ามันไม่ใช่ผลการทำงานของธาตุแสง

 

ข้าอยากจะพูดตั้งแต่ครั้งก่อน ผู้ใดเป็นคนสอนเวทมนต์เยี่ยวยาให้กับเจ้า

 

อัลเดย์ขมวดคิ้วกับน้ำเสียงจริงจังขึ้นมาของโฉมงาม เขาออกแรงผละบานประตูก้าวขาเดินเข้าไปในห้องทรงงานอย่างไม่เร่งรีบ อัลเดย์ค่อนข้างแปลกใจมากพอสมควรที่คาร์ลีอันถามเรื่องเวทมนต์เยี่ยวยา ปกติคนธรรมดาน่าจะคิดว่ามันเป็นผลการทำงานของธาตุแสง แต่คงต้องเว้นโฉมงามไว้สักคน

 

เป็นข้าที่คิดมันขึ้นมาด้วยตนเอง”อัลเดย์กล่าวเสียงนุ่ม เวทมนต์เยี่ยวยาบทนี้เขาคิดขึ้นมาตั้งแต่สมัยเป็นจอมมาร การทำงานของมันให้ผลเร็วและใช้ง่ายกว่าธาตุแสงพอสมควร เนื่องเพราะจอมมารไม่อาจมีธาตุแสงหรือธาตุที่เอาไว้รักษาตน เขาจึงต้องจำเป็นต้องคิดค้นมันขึ้นมาใหม่

 

ใบหน้างดงามไม่ได้ดีอกดีใจไปกับคำพูดของชายหนุ่ม คาร์ลีอันเม้มปากเข้าหากัน นัยน์ตามีร่องรอยของความไม่เชื่อถืออยู่เต็มไปหมด ริมฝีปากเอ่ยถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาขึ้นเล็กน้อย บอกความจริงกับข้าเป็นใครที่สอนมันให้กับเจ้า

 

ครั้งหนึ่งในอดีตคนผู้นั้นเป็นคนคิดค้นขึ้น เธอจำได้ดีว่าวันนั้นเธอต้องสรรเสริญเยินยอคนผู้นั้นไปสามวันเมื่อเขาทำสำเร็จ 

 

อัลเดย์ย่นคิ้วเข้าหัน ใบหน้าเรียบบึ้งตึงไม่พอใจขึ้นมากับน้ำเสียงเย็นชาของนาง เกิดอะไรขึ้นกับโฉมงงาที่น่ารักของเขา คาร์ลีอันเจ้าจะเย็นชาใส่ข้าทำไม เวทมนต์บทนี้เป็นข้าที่คิดขึ้นมาเอง

 

คล้ายกับว่าคำพูดนี้ได้เตือนสติของเธอเอาไว้ คาร์ลีอันหย่อนตัวลงนั่งบนเบาะนุ่ม ใบหน้าฝืนยกยิ้มที่ดูฝืนทนอย่างเด่นชัด ข้าขอโทษ ข้าเพียงแค่สงสัย

 

เมื่อเห็นท่าทางสำนึกผิดของหญิงสาวมีหรือที่จอมมารจะยังขุ่นเคือง ขนาดนางฆ่าพ่อแม่ของเขายังอภัยให้ได้ นับประสาอะไรกับเรื่องพวกนี้ อัลเดย์ย่อตัวลงตรงหน้า ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูดีขึ้นตามกาลเวลายกยิ้มอ่อนโยน

 

มันมีอะไรน่าสงสัยกัน เพียงแค่เวทมนต์เยี่ยวยา

 

หรือว่า เจ้าเคยเห็นผู้อื่นใช้มันมาก่อนอัลเดย์ขมวดคิ้วเป็นปมเมื่อสีหน้าของอีกฝ่ายยังไม่ยอมลดความเรียบนิ่งที่ดูเย็นชา ไม่แน่อาจเป็นบรรดาข้ารับใช้คนสนิทที่เขาเคยสอนให้ คงไม่แปลกอะไรหากนางจะเห็นผู้อื่นใช้มาก่อน แล้วคิดเอาว่าคนผู้นั้นเป็นผู้คิดค้น

 

หากเป็นเช่นั้นเขาคงต้องสืบต่อไปว่าโฉมงามของเขาไปเกี่ยวข้องกับคนในแดนปีศาจได้อย่างไร  ปกติพวกปีศาจมักเก็บตัวหลบเลี่ยงพวกมนุษย์ คงไม่มีใครคิดจะออกมาเดินเล่นในเมืองมนุษย์แน่

 

เมื่อคิดถึงตรงนี้อัลเดย์เหลือบมองหน้าโฉมงามอย่างครุ่นคิด กับสตรีตรงหน้า เขาคิดไม่ออกเลยว่านางไปเจอพวกปีศาจได้อย่างไร

 

คาร์ลีอันอยากจะตบหัวตนกับความโง่เขลาของตัวเอง ลืมไปได้อย่างไรระหว่างมนุษย์กับปีศาจเป็นศัตรูกันมานานแรมปี หากเธอพูดเรื่องนี้ออกไปคงไม่แคล้วถูกสังคมรังเกียจ ถึงคนตรงหน้าจะเป็นเขา แต่อย่างไรเขาก็ยังเป็นมนุษย์

 

เปล่าหรอก สัญญาลักษณ์ที่ปรากฏหลังจากแสงสีเขียวหายไปเมื่อครู่มันคล้ายกับสัญญาลักษณ์ของอดีตจอมมารที่ข้าเคยเห็นในหนังสือเก่าเล่าหนึ่ง

 

ข้าจึงคิดว่ามันอาจเป็นวิชาเยี่ยวยาของอดีตจอมมารคนก่อนคาร์ลีอันพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบราวกับว่าเมื่อครู่ไม่ใช่ตนที่คาดครั้นเขาอย่างเอาเป็นเอาตาย ดูเหมือนจะเป็นข้าที่เลอะเลือนไปเอง

 

คาร์ลีอันเอื้อมมือกุมมือหนานุ่มของเขาเอาไว้มุมปากผลิรอยยิ้ม บางเบา ที่ดูคับคล้ายไม่ยิ้ม นัยน์ตาสีแดงสดดูว่างเปล่าและไร้อารมณ์ มันก็แค่เหมือน..

 

เพราะเจ้าของเวทมนต์บทนั้นคงตายไปแล้ว

 

ทางที่ดีเจ้าอย่าใช้ให้ใครเห็นอีกจะดีกว่า ไม่มีมนุษย์คนไหนรู้สึกชื่นชอบเมื่อเห็นมัน..

 

อัลเดย์ขบริมฝีปากแน่น ลำคอแห้งเหือด แม้ว่าตอนนี้เขาไม่ได้เป็นจอมมาร แต่ว่าความทรงจำและความรู้สึกมากมายยังคงเด่นชัดในความทรงจำ รวมถึงตัวเจ้าด้วยหรือไม่

 

ใช่

 

นัยน์ตาสีเขียวมิ้นมีประกายความเศร้าหมองแวบผ่านไปชั่วขณะ ริมฝีปากพยายามฉีกยิ้มที่ดูดฝืนทน มนุษย์มากมายบอกว่ารังเกียจเขายังไม่เคยรู้สึกอะไร แต่เมื่อเป็นนางแค่คำเดียวกลับทำให้ร่างกายของเขาสั่นไหวไปทั้งร่าง

 

บางทีถ้าเขาลืมเลือนเรื่องในอดีตชาติไปได้หมดมันคงดีไม่น้อย

 

เพราะจดจำได้ทุกก้าวในชีวิตเขาถึงได้มองออกจนรู้ทันไปเสียหมดทุกเรื่อง บางครั้งบางเรื่องไม่รู้บ้างก็ย่อมดีต่อตัวเอง เพราะบ้างเรื่องเมื่อรับรู้อาจทำให้ตนเองเจ็บปวดร้าวรานก็เป็นได้

 

นี้แค่ชาติเดียวเขายังเป็นถึงขนาดนี้ หากหลายชาติรวมกันเล่า เขาไม่ต้องทุกข์ใจตายหรือ

 

อา แต่ไม่แน่ ความเจ็บปวดมากมายอาจแปรเปลี่ยนเป็นความเฉยชา

 

พลันร่างกายของเขาแข็งทื่ออย่างตกตะลึงชั่วขณะเมื่อรับรู้สัมผัสนุ่มนวลที่ริมฝีปาก ชายหนุ่มหลุดออกจากภวังค์แห่งความคิด ดึงตัวเองกลับมาปัจจุบัน วงแขนกว้างรัดรอบเอวบาง ก่อนจะจูบตัวนางอย่างนุ่มนวล

 

อดีตชาติจะเป็นอย่างไรย่อมไม่สำคัญ

 

ขอเพียงแค่ปัจจุบัน หัวใจของนางเป็นของเขาก็เพียงพอ

 

ข้ารักเจ้า คาร์ลีอัน

 

คาร์ลีอันยกมือขึ้นกอดรอบตัวของเขาเอาไว้เอนตัวพิงไปกับแผงอกอุ่น ชั่วขณะเธอคิดว่าตัวเองกำลังเสพติดผู้ชายที่ชื่อว่าอัลเดย์อย่างไม่มีลิมิต เพราะรักทำให้โหยหา เพราะรักทำให้คะนึงถึง เพราะรักทำให้ลุ่มหลง

 

และเพราะรักทำให้โลกคล้ายมีดอกไม้ผลิบาน

 

แต่ทุกอย่างที่กล่าวมาย่อมอยู่บนสิ่งที่เรียกว่าสติ บทเรียนในอดีตคือสิ่งที่คอยย้ำเตือนถึงความผิดพลาด

 

อัลเดย์ข้ามีบางเรื่องอยากให้เจ้าช่วยคาร์ลีอันเงยหน้าขึ้นแต่ตัวยังแนบไปกับแผงอก ส่วนหนึ่งคงเป็นเพราะอากาศหนาวเย็นทำให้เธอรู้สึกเกียจคร้านเกินกว่าจะถอนตัวออกจากแผงอกอุ่น

 

ข้ายังคิดไม่ตกว่าควรแต่งตั้งใครเป็นคนรักษาเมืองระหว่างเราไปงานประลองเวทมนต์ที่อาณาจักรยูเรเซียตอนแรกคาร์ลีอันมีความคิดจะให้อัลเบิร์ตเป็นผู้รักษาเมือง แต่เพราะเมื่อไม่กี่วันก่อนอัลเบิร์ตพึ่งจะก่อเรื่องวุ่น อาจทำให้พวกตาเฒ่าไม่ยอมรับ อีกทั้งพลังของเธอหายไป มันจะดีกว่าถ้าเขาเป็นทีมองครักษ์ที่จะไปคุ้มกันที่ยูเรเซีย

 

ข่าวสารเรื่องชนเผ่าของยูเรเซีย ทำให้คาร์ลีอันไม่อาจปล่อยปะละเลยเรื่องความปลอดภัย

 

เมื่อตัดสินใจแล้วว่าจะใช้ชีวิตร่วมกับเขา จะยอมแพ้ไม่ได้เด็ดขาด!

 

ท่านเอิร์ตมาร์เชล เจ้ารู้จักหรือไม่จอมมารที่พอจะเดาความคิดของคาร์ลีอันได้รีบเสนอชื่อชายผู้หนึ่งที่เป็นคนของตนขึ้น มือหนายกขึ้นลูบแผ่นหลังของคนตัวเล็กกว่า

 

ข้าเคยเห็นเขาตอนเช้าประชุมเช้า เชื้อสายห่างๆของราชวงศ์ที่ลดตัวไปแต่งงานกับสามัญชนจนทำให้อดีตพระราชากริ้วถึงกับลดตำแหน่งเหลือแค่ท่านเอิร์ต

 

ใช่ หากเอาคนที่มีเชื้อสายของเชื้อพระวงศ์เหล่าตาเฒ่าย่อมไม่คัดค้านแน่ อีกทั้งยังแสดงให้เห็นว่าเซเวน่ายังเคารพเชื้อพระวงศ์เก่าอยู่ เจ้าว่ามันไม่ดีเหรอ

 

คาร์ลีอันปิดเปลือกตาลงอย่างครุ่นคิดไปชั่วขณะก่อนจะตอบรับเสียงแผ่วเบา อืม เอาอย่างนั้นก็ได้

 

อย่างไรเขาก็กำลังจะเป็นพระราชาอำนาจการตัดสินใจในบางเรื่องคาร์ลีอันควรยกให้เขาทำด้วยตัวเองบ้างคงจะดีกว่า 

 

อัลเดย์ ข้ามีบางสิ่งต้องบอกเจ้าไว้ก่อน

 

นัยน์ตาสีเขียวมิ้นมีร่องรอยความประหลาดใจอยู่ชั่วขณะก่อนจะเลือนหายไปพร้อมมุมปากที่ฉีกยิ้มบางเบา อะไรเล่า

 

พลังของข้าหายไปเก้าส่วน

 

ดวงตาของเขาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจไม่แปลกเลยที่                โฉมงามจะกังวล มือหนายกขึ้นตวัดรัดรอบเอวบาง ด้วยพลังของเขาอัลเดย์มั่นใจว่าจะปกป้องนางได้ แต่มันติดอยู่ที่ระหว่างการแข่งขัน หากเขาไปแข่งใครเล่าจะปกป้องนางได้

 

คาร์ลีอันคิดมาทั้งคืน เธอคิดว่าควรจะบอกให้เขารู้ไว้น่าจะดีกว่า บางครั้งหากมัวแต่เก็บเอาไว้เมื่อเกิดอะไรขึ้นมันจะสายเกินแก้ 

 

หากเลือกได้ ข้าอยากให้เราเกิดเป็นเพียงสามัญชนไม่ว่าจะอดีตหรือปัจจุบันตัวเขาและนางมักถูกพันธนาการด้วยหน้าที่มากมาย อิสระทุกสิ่งถูกพรากจากไปชั่วชีวิตนั่งอยู่บนบัลลังก์ทอง 

 

ถ้าเจ้าเกิดเป็นสามัญชนข้าอาจไม่เหลียวแลเจ้าก็ได้นะคาร์ลีอันกล่าวเสียงกลั้วหัวเราะ

 

โอ้...เช่นนั้นเจ้าก็เก็บข้ามาเลี้ยงใหม่

 

แบบนี้เจ้าก็จะเหลียวแลข้ารักข้า

 

กับเด็กดื้อเช่นเจ้าแค่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้วร่างบางถูกกดลงใต้ร่าง อัลเดย์สอดมือใต้อุ้มผมสีเงิน ก่อนจะประทับจุมพิตลงข้างแก้มทั้งสอง ชั่วขณะนัยน์ตาสีเขียวสดทอประกายเย็นเหยียบเมื่อคิดว่ามนุษย์โสโครกพวกนั้นบังอาจมาทำร้ายนาง ใครที่กล้าแตะต้องนาง พวกมันจะไม่ได้มีชีวิตอยู่อีกต่อไป

 

หากนางต้องตาย มนุษย์ทั่วโลกก็ต้องตายตกไปตามนาง!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 51 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 28 เมษายน 2561 / 22:00
    คอรอสกับอาเรีย พวกท่านควรบอกเรื่องอดีตชาติเถิดหนา
    #2227
    0
  2. #1583 เจ้าตัวจิ๋ว (@hgnn) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2560 / 10:50
    คาลีอันกับจอมมารต้องรู้จักกันในชาติก่อนแน่ๆ0_0
    #1583
    0
  3. #1512 Fox season (@Kuraoi) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 13:18
    รู้สึกมันดาร์กๆแฮะ...
    #1512
    0
  4. #1461 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 01:08
    มีปมบางอย่าง รู้สึกเหมือนได้ยินสัญญาณมาม่าไม่ไกล เฮ้ๆ มันไม่มีอะไรในกอไผ่ใช่ไหม สัญลักษณ์นั่นมันทำไม ปีศาจทำไม รู้จักได้ไง อย่าน้าาา แค่นี้ก้มาม่าแล้ว
    #1461
    1
    • #1461-1 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 47)
      10 พฤษภาคม 2560 / 01:14
      รู้สึกนึกอะไรบางอย่างได้ เอาเถอะอาจจะมั่วมโนมันล้ำไปหน่อย คิดว่ามันเกี่ยวกับอนาคตรึเปล่าที่อัลเดย์เย็นชากับคาร่า คาร่าในอนาคตอาจจะรู้ว่าอัลเดย์เป็นราชาปีศาจ แล้วคาร่าก็เหมือนจะมีอะไรแปลก(ไม่รู้) ทำให้คาร่าในอนาคตห่างเหินกับอัลเดย์ อัลเดย์รักคาร่ามากแต่โดนทรยศอะไรบางอย่างทำให้ให้เย็นชากับคาร่าแต่ก็ยังรักคาร่า แต่ก็โกดด้วยทำให้กักขังคาร่าไว้กับตัว ทั้งที่ยังทำเย็นชาใส่ งงว่ะ งงตัวเองนี่แหละ คิดได้งงมาก นี่ตูคิดอะไร ยาวพรืดเลย
      #1461-1
  5. #1459 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2560 / 00:58
    ชัดเลย....อาจารย์ผู้เสี้ยมสอนความหน้าด้านนั้นหนีไม่พ้นจอมมารแล้วแหละ 55555 ดูเหมือนนางจะค่อนข้างชอบท่านอดีตจอมมารอยู่พอตัว อย่างน้อยก็ไม่เกลียดแล้วก็เฉยใส่ได้ไม่เต็มที่ล่ะนะ
    #1459
    0
  6. #1454 abc17973 (@abc17973) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 23:02
    แสดงว่าเคยเจอกันมาก่อนชาตินึง
    #1454
    0
  7. #1450 แสนฤทัย (@Virgo) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 21:15
    คาร่ารุ้จักจอมมารในชาติก่อนด้วยเหรอ ขนาดต้องสรรเสริญสามวันคงสนิทมากกก
    #1450
    1
  8. #1448 เงารางเลือน (@toey1405) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 20:12
    ... เป็นอะไรกับคาลีอันชาติก่อนๆรีเปล่า แต่คาลีอันเฉยชาไปแล้วนี่นา หรือฆ่าแม่ที่รักของคาร่า?
    #1448
    0
  9. #1447 sunnight (@p-i-n-e) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 19:02
    แต่อย่างนี้แสดงว่าอัลตอนเป็นจอมมารน่าจะเคยเจอคาร่าชาติก่อนแน่ๆ
    #1447
    0
  10. #1446 pommijika (@5354) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 17:32
    คนนึงจำได้ทุกชาติ คนนึงจำชาติก่อนได้ อืมมมม คู่แท้สินะ...
    #1446
    0
  11. #1445 Hakuna Matata (@morgaina) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 16:16
    อยากให้คาลีอันบอกอัลเรื่องที่ตัวเองมีความทรงจำทุกชาติอ่ะ จะได้ไม่หน่วงไม่ระแวงกันเองแบบนี้ T T
    #1445
    1
    • #1445-1 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 47)
      9 พฤษภาคม 2560 / 01:00
      เรื่องนี้สร้างมาเพื่อความระแวงค่ะ เพราะฉะนั้น เราจงระแวงตามไรท์ต่อไป5555 QwQ
      #1445-1
  12. #1444 InDy RinDa (@bunny-rdee) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 14:18
    เงื่อนงำมาตรึม
    #1444
    0
  13. #1443 ispoposa (@ispoposa) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 11:28
    เรื่องนี้ต้องมีอะไรแน่ๆ555ลุ้นๆ
    #1443
    0
  14. #1442 pattara969 (@pattara969) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:52
    เเล้วมันจะรู้ความจริงขิงกันเเละกันไหมเนี่ย
    #1442
    0
  15. #1441 Helen. (@berry-mink) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:52
    คิดว่าอดีตนางกับอัลคงรักกันมาก่อน(?) 555
    #1441
    0
  16. #1440 baimon-0533 (@baimon-0533) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:42
    ไม่ค่อยชอบเท่าไหร่อะเหมือนมันหมกมุ้นยึดติด เราชอบอิสระ อยากให้ตอนจบตายและเกิดใหม่คู่กันแบบว่าไม่สามารถแยกออกจากกันได้อีก#แค่ความคิดคะอย่าสนเลย55555
    #1440
    0
  17. วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:41
    ใจเย็นๆอัล....(',')"
    #1439
    0
  18. #1438 Boot-MIC (@boot-mic) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:35
    มีปมแหะ นางกับอัลเคยเจอกันในอดีตรึ
    #1438
    0
  19. #1437 18022003 (@18022003) (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 10:30
    ใจเย็นค่าอัล
    #1437
    0