การเลี้ยงตัวร้ายให้เป็นบอสที่ดีไม่ใช่เรื่องง่าย! [End ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 138,620 Views

  • 2,290 Comments

  • 4,919 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    144

    Overall
    138,620

ตอนที่ 4 : ตอนที่4 พัฒนาการขององค์ชายขี้แย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7408
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 155 ครั้ง
    20 พ.ย. 59

ตอนที่4 พัฒนาการขององค์ชายขี้แย

 

คาร์ลีอันรวบตัวอีกฝ่ายขึ้นลูบหัวปลอบโยน หากอัลเดย์ยังเอาแต่ร้องไห้ฟูมฟายวันนี้เราคงสื่อสารกันไม่รู้เรื่อง องค์ชายน้อยใช้มือรัดรอบคออีกฝ่ายตามความเคยชินแต่ยังไม่ยอมที่จะหยุดร้องไห้ “เป็นอะไรหึเจ้าตัวแสบ”

จากประสบการณ์เกือบสามปีที่เลี้ยงดูทำให้คาร์ลีอันรู้ถึงวิธีสยบความขี้แยอีกฝ่าย อัลเดย์กำคอเสื้อปกของเธอ เล่าออกมาด้วยความโกรธ “ฮึก..พวกนั้น มันแย่งคาราเมลของอัล”

“แล้ว?”คาร์ลีอันมั่นใจมันไม่ได้แค่นี้ สายตาตวัดมองยูเรียเป็นเชิงว่าจบเรื่องนี้เราได้คุยกันยาว ฝ่ายข้าหลวงสาวที่เห็นถึงสายตานั้น ก็รู้แล้วว่างานเข้า

“พวกนั้น..ฮึก ฮือออออ”อัลเดย์เริ่มฟูมฟายไม่เป็นภาษา

“อัลเดย์หยุดร้องไห้ก่อน”น้ำเสียงเอ่ยติดรำคาญอาจเพราะไม่ได้พักผ่อนเต็มที่มาหลายวัน เลยพาลให้คาร์ลีอันหงุดหงิดง่าย อัลเดย์ที่ไม่รู้อะไรเลยเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็ยิ่งทวีคูณเสียงร้องไห้

“ฮือออออออ”

คาร์ลีอันพ่นลมหายใจยาวเหยียด ริมฝีปากขบเข้าหากันเพื่ออดกลั้นเสียงที่จะดุ ดูท่าวันนี้เธอคงคุยกับอัลเดย์ไม่รู้เรื่อง ฝ่ามือเรียวของราชินีสาวทาบลงบนแก้มของอีกฝ่าย แสงสีฟ้าอ่อนแผ่กระจายไปทั่วร่างพร้อมกับร่องรอยบาดแผลที่ค่อยๆหายไป

“คาร่าทำได้แค่นี้ ที่เหลือยูเรียเจ้าไปเรียกหมอหลวงมาตรวจดูอาการขององค์ชายอีกที”อย่างไรก็ตามคาร์ลีอันไม่ใช่ผู้ครอบครองธาตุน้ำ เธอเป็นแค่ธาตุพิเศษอย่างไฟฟ้าที่ไม่ได้มีพลังรักษาโดยตรงจะมีแค่รักษาบาดแผลภายนอกเล็กๆน้อยๆแต่ไม่ถึงกับจะสามารถรักษาบาดแผลบอบช้ำภายในได้

“เพคะฝ่าบาท”

“ไม่เอานะ ฮึก คาร่าต้องอยู่กับอัลด้วย..”อัลเดย์ที่คิดว่าอีกฝ่ายไม่สนใจเพิ่มแรงรัดรอบคอมากกว่าเดิมเป็นเท่าตัว หน่ำซ้ำยังฟูมฟายอย่างหนัก โดยปกติแล้วไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กแค่ไหน คาร์ลีอันมักจะให้ความสำคัญกับมันทั้งนั้นถ้าเป็นเรื่องเด็กชาย แค่ครั้งนี้ต่างออกไป..นั้นทำให้อัลเดย์รู้สึกเสียสูญเหมือนที่พึ่งอันเป็นโลกทั้งใบของตนกำลังทิ้งตน

“อยากให้อยู่?”คาร์ลีอันเลิกคิ้วถามยียวน เหมือนว่าครั้งนี้เธอจะจับจุดอ่อนน่าแกล้งอันใหม่ของอัลเดย์ได้แล้ว...หึหึ

“อือ อยากให้อยู่อย่าไปไหนนะ!”มันเป็นรับสั่งแสนเอาแต่ใจแต่ก็น่ารักน่าหลงใหล ยูเรียผู้เป็นตัวกลางระหว่างสองผู้สูงศักดิ์ยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก คาร์ลีอันลอบกระตุกยิ้มเย็นที่เด็กชายไม่มีทางได้เห็นมัน

แต่ตอนนั้นอัลเดย์ยังไล่คาร่าเลยนะ”ได้เวลาเริ่มการเอาคืนเจ้าเด็กแสบนี้แล้ว “นั้นไม่ได้หมายความว่าไม่รักคาร่าแล้วหรอ”

คาร์ลีอันถามเสียงเบาทำทีเป็นน้อยใจ ให้ถูกก็น้อยใจจริงๆ แต่ไม่กล้าแสดงออกให้เสียฟอร์ม เด็กน้อยไร้เดียงสาติดกับเข้าจนได้ อัลเดย์ผละออกจากรอบคอขาวนวล เงยหน้ามองคาร์ลีอันด้วยสายตาใส่แป๋วเป็นประกาย

“ฮึก อัล รักคาร่าจะตายไป”มันบอกเสียงสะอื้น “มีแต่คาร่าสิที่ไม่รักอัล! ชอบรังแกอัลอยู่เรื่อย ไหนจะทิ้งลงหอ ทิ้งกลางป่า แถมยังห้ามอัลกินของหวานอีก ฮืออ”

โอ๋..ที่แท้เด็กน้อยของเธอก็น้อยใจเธอนี่เอง เหมือนจะงอลกับวิธีเลี้ยงดูอันยอดเยี่ยมของเธอ

“นั้นเพราะคาร่าเป็นห่วงอัล ถ้าเกิดไม่มีคาร่าแล้วคาร่ากลัวว่าอัลจะช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ บนโลกนี้ไม่มีใครที่จะรักอัลมากไปกว่าตัวอัลเองหรอกนะ”คาร์ลีอันแสดงบทนางเอกในนิยายทันที สวมวิญญาณแม่พระเข้าสยบเด็กขี้แยตัวพ่อ

“ไม่เอานะ คาร่าต้องอยู่กับอัลตลอดไป อย่าทิ้งอัลไปไหนเลยนะ”อัลเดย์ส่ายหน้า องค์ชายน้อยยังเด็กเกิดกว่าจะเข้าใจความหมายของคำว่าไม่อยู่ เด็กชายคิดแค่ว่าอีกฝ่ายอาจทิ้งตน ไม่ได้ล้วงรู้เลยว่ามันหมายถึงความตาย

คาร์ลีอันรู้ดีว่าอีกฝ่ายไม่เข้าใจความหมายเลยได้แต่ยิ้มรับแห้งๆ เธอไม่เคยสอนถึงความเป็นความตายเพราะกลัวอีกฝ่ายจะร้องไห้ฟูมฟายรับไม่ได้ อัลเดย์ครอบครองพลังถึงห้าธาตุ เขาสามารถมีชีวิตยืนยาวได้อย่างมากถึงพันปีโดยที่รูปโฉมจะไม่โรยราตามวัย ต่างจากเธอที่มากที่สุดแค่หนึ่งร้อยกว่าปี

“ถ้าอย่างนั้นอัลเดย์สัญญาได้ไหมละว่าจะเชื่อฟังคาร่าทุกอย่าง”

“ทำไมต้องสัญญาด้วย ยังไงซะคาร่าต้องอยู่กับอัลตลอดไป ฮือ”มือเล็กจับปลายผมสีเงินแน่นไม่ยอมปล่อยเป็นสัญญาณบอกว่าให้ตายก็จะไม่ยอมปล่อยให้เธอไปไหนทั้งนั้น

คาร์ลีอันยิ้มกว้างในใจรอบนี้เธอชนะแน่ “เพื่อเป็นหลักประกันไง คำพูดแค่ลมปากหากไม่มีหลักประกัน วันหนึ่งคาร่าเบื่ออยากทิ้งเด็กขี้แยไป อัลเดย์จะทำยังไงละ”เด็กขี้แยที่ว่าไม่ใช่ใครอื่นไกล อัลเดย์ประมวลผลคำพูดอีกฝ่าย องค์ชายอัลเดย์ไม่ใช่เด็กโง่ เขาแค่ขี้แยและขี้กลัวเกินเหตุเท่านั้น ไม่มีทางที่อัลเดย์จะไม่เข้าใจถึงคำว่าหลักประกัน

อัลเดย์ปาดน้ำตาทิ้ง มองราชินีสาวด้วยแววตาหนักแน่นรวมถึงสีหน้าที่เก็กให้ดูคมเข้มเกินวัย คาร์ลีอันขนข้างแปลกใจมันเป็นครั้งแรกที่เธอมีโอกาสได้เห็นอัลเดย์ในอีกมุม มุมที่เข้มแข็งเหมือนที่เธอเคยวาดฝันไว้ คาร์ลีอันอดจะฉีกยิ้มกว้างดีใจไม่ได้กับการพัฒนาที่คาดไม่ถึงของอีกฝ่าย

มันเหมือนว่าสิ่งที่เธอทำมาตลอดหลายปีได้รับการตอบสนองคืน

ถ้าอย่างนั้นองค์ราชินีคาร์ลีอันเองก็ต้องสัญญาด้วยว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจะอยู่เคียงข้างองค์ชายอัลเดย์แห่งอาณาจักรเฟอร์ลิอาร์ ตลอดไป”แม้ว่าจะพูดออกมาอย่างไม่ค่อยชัดเท่าไหร่ แค่คาร์ลีอันกลับรู้เรื่องทุกคำ การที่อัลเดย์ใช้คำว่า ‘องค์ราชินี’คาร์ลีอัน ก็เพื่อไม่ให้เธอได้มีโอกาสผิดสัญญา การเรียกว่าคาร่ามันเป็นแค่ชื่อที่เด็กชายใช้เรียกกับเธอแค่สองคนเป็นนามที่สอง ที่คนภายนอกไม่มีทางรับรู้ การบอกถึงยศและชื่อที่สมบูรณ์ก็เหมือนบ่วงที่รัดตัวเธอไม่ให้ไปไหน

ฉลาดมาก...เจ้าฉลาดขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน

“ได้เราสัญญา ตราบใดที่เจ้ายังต้องการเราอยู่ เราก็จะอยู่เคียงข้างเจ้าตลอดไป”ในเมื่ออีกฝ่ายจงใจย้ำถึงสถานะ เธอก็จะตอบด้วยสรรพนามที่บ่งบอกถึงความเป็นราชินี 

อัลเดย์ฉีกยิ้มกว้างส่งมา “งั้นหม่อมฉันก็สัญญาว่าจะเชื่อฟังองค์ราชินีทุกอย่าง”ว่าแล้วก็เอื้อมตัวขึ้นประทับจูบแผ่วเบาบนแก้มข้างซ้ายหญิงสาว คาร์ลีอันที่ไม่ทันคาดคิดถึงสถานการณ์นี้ยืนนิ่งตัวแข็งทื่อ

กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำ”เป็นการย้ำเตือนอีกรอบ

“อือ”บัดซบ คาร์ลีอันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังเป็นฝ่ายโดนล่อลวงแทน ใบหน้างดงามเห่อแดงขึ้นสีก่อนจะรีบปรับเป็นปกติ นับแต่งันนี้ไปเธอต้องไปฝึกสกิลการป้องกันอัลเดย์ในโหมดนี้เพิ่ม

ไม่งั้น เธอแพ้ราบคราบแน่!

ดวงตาสีแดงสดมองเด็กหัวทองด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป พรางชื่นชมตัวเองในใจอย่างเสียไม่ได้ เอาเข้าจริงๆเธอก็เลี้ยงอัลเดย์ได้ยอดเยี่ยมจริงๆนะ..

“ยูเรียไปเอากระดาษกับปากกามา”คาร์ลีอันสั่งเมื่อได้สติครบว่างเด็กชายลงบนโซฟา สัญญาที่สมบูรณ์ต้องมีการเซ็นรับรองร่างเป็นฉบับ อัลเดย์ยังไม่รู้เรื่องนี้แต่คาร์ลีอันก็ไม่อยากเอาเปรียบ

“เพคะ”ยูเรียตอบเดินไปเอาของตามคำสั่ง

เอามาทำอะไรเหรอ”อัลเดย์เอียงคอถามอย่างใคร่รู้

“เอามาทำให้สัญญามันสมบูรณ์”คาร์ลีอันตอบ เมื่อว่าอีกฝ่ายจะยังไม่เข้าใจจนกระทั่งยูเรียถือกระดาษเข้ามาสองม้วน สีหน้าอัลเดย์ถึงเปลี่ยนเป็นเข้าใจ เด็กน้อยร้องอ๋อออกมาคำหนึ่ง

“เข้าใจแล้วใช่ไหม”คาร์ลีอันถามมือยังคงยุ่งกับการร่างสัญญา บางครั้งเธอก็ควรปล่อยให้อีกฝ่ายได้เกิดการเรียนรู้ขึ้นเองบ้าง

“อืม”ตอบสายตาจับจ้องบนแผ่นกระดาษไม่กระพริบ เพื่อตรวจสอบว่าสัญญาถูกต้องชัดเจนรึเปล่า คาร์ลีอันที่รู้ว่ามีสายตาอัลเดย์มาตลอดได้แต่พูดกับตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่าถึงความเจ้าเลห์เกมโกงที่เริ่มฉายแววในตัวอีกฝ่าย

หึ...แบบนี้โตขึ้นเธอคงไม่ถูกมันหลอกใช้หรอกนะ

“เสร็จแล้วละ อัลเซ็นตรงนั้นส่วนคาร่าก็เซ็นอีกฉบับ”คาร์ลีอันชี้ตวัดปากกาเซ็นลงในสัญญาฉบับของตัวเอง ตอนแรกคุยกันเรื่องคาราเมลไหนการเป็นลงสัญญาไปกันได้ ออกทะเลมาไกลเหลือเกิน

“เรียบร้อย”อัลเดย์บอกชูสัญญาที่มีชื่อกับกำอย่างตวัดๆของลายมือเด็กว่า อัล สั้นๆ  ส่วนของเธอคือราชินีคาร์ลีอัน

คราวนี้ให้ยูเรียไปตามหมอหลวงได้รึยัง”

“ได้แล้ว อย่าลืมคาร่าต้องอยู่เป็นเพื่อนอัล”อัลเดย์พยักหน้าไม่ลืมที่จะเอาสัญญามาบังคับใช้ทันที

“อา”คาร์ลีอันครางตอบน้ำเสียงเผยถึงความเหนื่อยล้าที่แฝงมาเล็กน้อยจนอัลเดย์ไม่ทันได้สังเกตุ มันเป็นแบบนี้ทุกครั้งเมื่อได้รับบาดเจ็บหรือกำลังอ่อนแอคาร์ลีอันมักจะไม่แสดงให้ใครเห็นโดยเฉพาะกับเด็กชายอัลเดย์ เธอมักจะทำทีเป็นเข้มแข็งจนสุดท้ายก็ตรงมานอนซมบนเตียงคนเดียว

“ไปตามหมอหลวงมา”

“เพคะ”

คาร์ลีอันปิดเปลือกตาลงช้าๆพยายามพักสายตาให้มากที่สุดก่อนที่หมอหลวงจะมา สัมผัสที่ยุบลงของโซฟาทำให้เธอไม่สามารถสงบใจได้เท่าที่ควร อัลเดย์กับลงเข้ามาใกล้ แล้วหยุดลงในระยะที่คาดว่าน่าจะห่างจากเธอไม่มาก เพราะผ่านไปเนินนานแต่ก็ยังไม่ได้ยินเสียงของอัลเดย์ คาร์ลีอันจึงเปิดเปลือกตาขึ้นเหลือบมองเด็กชายที่มองเธออยู่ก่อนแล้ว

“โกรธอัลอยู่อีกรึเปล่า”มันถามเสียงสลด

“ไม่...”แน่นอนว่าไม่หายโกรธ ภาพเหตุการณ์ในห้องน้ำวันนั้นยังคงติดตรึงในความทรงจำของเธอไม่เสื่อมคลาย ไม่มีใครรู้หรอกว่าเธอเสียศูนย์ไปเท่าไหร่ คาร์ลีอันเมินเสียงง้องอล

อัลขอโทษ..มันจะไม่เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง”

คาร์ลีอันเลิกคิ้วสูงถามยียวน “แน่ใจ?”

อัลเดย์เม้มปากมันตอบไม่ได้ สิ่งใดที่ไม่แน่ใจมันจะไม่รับปากเด็ดขาด โดยเฉพาะต่อหน้าคาร์ลีอันที่ยึดมั่นทำสัญญาเป็นที่สุด “อัลไม่ชอบที่คาร่ากดอัลลงกับน้ำ”

เด็กชายเลือกที่จะเปิดใจคุย “ไม่ชอบที่คาร่าเอาแต่คาดหวังในตัวอัลไว้สูง”

และไม่ชอบเห็นใบหน้ายามผิดหวังของคาร่า”มือเล็กกุมมือขาวเรียวของอีกฝ่ายเอาไว้ ยกมันขึ้นกับแก้มนวลขาวพ่องอมชมพูของตนเอง “อัลขอโทษนะ”

คำขอโทษสั้นๆเพียงไม่กี่พยางค์กับกินใจคาร์ลีอันถึงเพียงนี้ ที่แท้เด็กนี้ก็รู้ทุกอย่าง ทั้งความคาดหวัง ความผิดหวังของเธอ ขนาดเด็กตัวน้อยๆยังรู้ แล้วเธอละเป็นถึงราชินี เคยรู้อะไรของเด็กนี้ภายในจริงๆบ้างไหม?

นอกจากนิสัยขี้แยและอ่อนแอ ตัวตนจริงๆของอัลเดย์

คาร์ลีอันเคยรู้ถึงมันแล้วจริงๆงั้นหรอ?

ศึกครั้งนี้...ราชินีผู้นี้..แพ้ราบคราบ

“ข้าเองก็ต้องขอโทษ”คาร์ลีอันบอกเสียงแผ่ว ช้อนมองเด็กชายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด พ่อและแม่ของอัลเดย์ตายก็เพราะเธอเป็นต้นเหตุ แล้วเธอยังจะเลี้ยงอัลเดย์ให้เป็นเด็กขี้แยและอ่อนแออีก ไม่เคยแม้แต่จะเข้าใจในตัวของอัลเดย์

คาร์ลีอัน ที่ท่านปู่ยกย่องคนนี้ ก็แค่ผู้หญิงโง่งมคนหนึ่งเท่านั้น

“ขอโทษนะ ที่ไม่เคยเข้าใจเจ้าแม้แต่น้อย”มันเป็นความเศร้าที่มักกัดกินหัวใจของเธอเสมอไม่ว่าตอนนอนหรือตอนตื่น เธอมักเห็นภาพนางปีศาจร้ายที่งดงามแต่จิตใจเน่าเฟอะยืนเยอะเย้ยเธอ ทั้งที่ปีศาจนั้นก็คือตัวเธอ ความผิดบาปที่กระทำลงไปมันคือรอยแผลที่ไม่มีวันรักษาหาย

“ขอโทษจริงๆสำหรับทุกเรื่อง”รวมถึงเรื่องพ่อและแม่เจ้า เสียงของคาร์ลีอันเริ่มสั่นอย่างไม่อาจควบคุมได้ เพราะความริษายาที่เข้าครอบงำทำให้เธอไม่สนวิธีการที่จะได้หัวของชายคนรัก

“ไม่เป็นไรหรอก อัลให้อภัยคาร่าเสมอ”มือเล็กยกขึ้นกุมแก้มของเธอ “อัลเองก็ผิดด้วยเหมือนกัน”หน้าผากนูนนั้นสัมผัสกับหน้าผากของเธออย่างแผ่วเบา เปลือกตาของอัลเดย์ปิดลงช้าๆราวกับต้องการตรึงภาพเหตุการณ์นี้ไว้ หนึ่งหยาดน้ำตาไหลลงมาอาบแก้มนวล เพราะอัลเดย์ปิดเปลือกตาจึงไม่มีโอกาสได้เห็นน้ำตาของอีกฝ่าย คาร์ลีอันยกมือปาดมันอยากรวดเร็ว 

หลังจากไหลไปแล้วเพียงหนึ่งหยด เธอก็ไม่คิดที่จะให้มันไหลไปมากกว่านี้อีก เธอชอบความอ่อนโยนชอบรอยยิ้มของอัลเดย์คล้ายคลึงกับเขา ทั้งดวงตา สีผม ใบหน้า แม้แต่เล็บมือเธอล้วนชอบมันหมด

อัลเดย์เปิดเปลือกตาขึ้นเขย่งตัวขึ้นจุฟหน้าผากขาวเนียนของเธอ “ยิ้มไว้นะครับ องค์ราชินีคนสวย”

คาร์ลีอันอ้าปากค้างอย่าเผลอตัว ท่าทางราชินีเข้มงวดที่เก็กมาตลอดฟายไปเพียงเพราะจุฟที่หน้าผากจุฟเดียว ใบหน้าค่อยๆเห่อแดงขึ้นเรื่อยๆมันไม่ใช่แค่แววเจ้าเลห์จอมโกงแล้วแม้แต่เรื่องม่อสาวเจ้านี้ก็เหมือนจะมีแววเช่นกัน

ตุบ ตุบ ตุบ หัวใจเจ้ากรรมเผลอไปเต้นแรงจนเหมือนจะทะลุ บ้าเอ๊ย คาร์ลีอันคนนี้รู้สึกแพ้ยิ่งกว่าแพ้ ทำไมวันนี้เธอถึงรู้สึกเหมือนเห็นลูกหมาป่าเจ้าเล่ห์ในร่างของอัลเดย์แสนใสซื่อกัน..??!!

.............................................

 

หมอหลวงเดินเข้ามาพร้อมกับในมือที่ถือกล่องยาอเนกประสงค์ ชายหนุ่มวัยเบจเพสที่ครบสมบูรณ์ไปด้วยเครื่องหน้าหล่อเหลา ก้มหัวทำความเคารพราชินี ดวงตายังคงก้มลงไปกล้าเหลือบมองพระพักตร์ที่คนทั่วทั้งอาณาจักต่างลื่อกันว่างดงามยิ่งกว่าเทพธิดาบนสรวงสวรรค์

“ถวายพระพรฝ่าบาท”ปากบอกพร้อมย่อตัวลงทำความเคารพเต็มรูปแบบ อัลเบิร์ต เอเธน บุตรชายเพียงคนเดียวของหัวหน้าหมอหลวงพ่วงด้วยตำแหน่งลูกพี่ลูกน้องของคาร์ลีอัน แม้จะอายุยังน้อยแต่เรื่องมือถือเป็นที่ยอมรับไม่ว่าจะในวังหรือนอกวัง ด้วยเหตุนี้เขาถึงมีหน้าที่ดูแลเกี่ยวกับร่างกายองค์ชายอัลเดย์โดยตรง

“ไม่ต้องมากพิธี”น้ำเสียงของคาร์ลีอันยังคงเย็นเหยียบเช่นปกติไม่มีสักนิดที่จะหลงระเริงไปกับรูปหน้าอันหล่อเหลา อัลเดย์ในอ้อมกอดของคาร์ลีอันโบกมือให้กับผู้มาใหม่ เมื่อปีก่อนอัลเบิร์ตเคยมาสอนวิชาชีวะขั้นพื้นฐานให้กับมันตามคำสั่งของคาร์ลีอัน

“ไม่เจอกันนานเลยนะ อัลเบิร์ต”อัลเดย์ทักทายเสียงใส ไม่รู้ด้วยเหตุผลอะไรอัลเดย์ไม่เคยคิดจะเรียกอีกฝ่ายว่าคุณครูสักครั้งเดียว ถึงแม้จะโดนคาร่าเฉ่งไปหลายครั้งก็ตามเกี่ยวกับเรื่องนี้

“ถวายพระพรองค์ชายพะย่ะค่ะ”ถึงองค์ชายจะเป็นฝ่ายทักทายอย่างไม่ถือตัว แต่ในฐานะไพร่หลวงชายหนุ่มไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะมองหน้าอีกฝ่ายตรงๆได้แต่ก้มหน้าหมอบต่ำ

“ไม่ต้องมากพิธีหรอกน่า เรายังจำได้เมื่อปีก่อนเจ้าจับเราไปขังอยู่กับห้องตำราเก่าๆยังไม่เห็นมากพิธีเช่นนี้เลย”ประโยคฟังดูเป็นกันเองแต่ใจความหลักคือต้องการฟ้องเรื่องที่ตนโดนทำโทษเพราะไม่ยอมอ่านหนังสือตามคำสั่งอัลเบิร์ตให้คาร์ลีอันรับรู้ แล้วค่อยจัดการลงโทษครูจอมโหด....หึหึ

“การลงโทษไม่จำเป็นต้องมากพิธีหรอกพะยะค่ะ ยิ่งกับเด็กดื้อแล้วด้วย กระหม่อมคงมั่วแต่มากพิธีไม่ได้”อัลเบิร์ตร่ายยาวเสียงเรียบสีหน้ายังคงความเฉยเมยไว้ตลอด อัลเบิร์ตเป็นอีกบุคคลที่ล่วงรู้ถึงนิสัยแท้จริงขององค์ชาย หึเด็กอ่อนแอ? ขี้แย?...มันลูกหมาป่าตัวน้อยชัดๆ

เจ้ากำลังกล่าวหาเราว่าเป็นเด็กดื้อ!”ต่อให้ฉลาดแค่ไหนแต่ยังไงซะเด็กก็คือเด็ก เมื่อถูกยุเข้าหน่อยเป็นอันต้องสติแตก คาร์ลีอันที่เป็นตัวกลางรอดูละครฉากที่เด็กในการปกครองคิดจะลากเธอไปร่วมด้วยอย่างรอคอย

มิกล้าพะยะค่ะ กระหม่อมมิได้กล่าวถึงองค์ชายแม้แต่นิดเดียว เหตุใดพระองค์จึงต้องร้อนตัวด้วย?”อัลเบิร์ตจะคงไว้ซึ่งความเคารพ ดวงตาสีฟ้าสดกระจ่างจ้องมององค์ชายอย่างล้ำลึกราวกับต้องการสื่อสารอะไรบางอย่าง

“เจ้า!เพราะความยียวนกวนทีนของผู้ชายคนนี้ อัลเบิร์ตจึงมีโอกาสได้เห็นตัวจริงของอัลเดย์ยามโกรธจนอดกลั้นไม่ไหว คาร์ลีอันอดจะออกปากช่วยไม่ได้เมื่อเห็นว่าเด็กของตนกำลังจะพ่ายแพ้ ถึงจะดูโกงแต่ก็นะ 

“อัลเบิร์ต เจ้ารีบมาตรวจดูอาการขององค์ชาย บาดแผลภายนอกเรารักษาแล้ว แต่ภายในเราไม่มั่นใจว่ามีหรือไม่”

เลี้ยงมากับมือมันต้องมีลำเอียงบ้างละ

“พะยะค่ะ”หมอหลวงหนุ่มในชุดกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มค้อมตัวลงเดินเข้าไปหาองค์ชายน้อยที่นั่งหน้าบูดบึ้ง 

“ขออนุญาตพะยะค่ะ”ไม่รอให้อีกฝ่ายตอบอัลเบิร์ตคว้ามือเล็กนุ่มนิ่มขึ้นจับเพียงไม่กี่วินาทีก็ปล่อยออก 

มีช้ำในบ้างเล็กน้อยแต่ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงพะยะค่ะ เดี๋ยวกระหม่อมจะจ่ายยาให้ ดื่มเพียงเล็กน้อยก็หายขาดภายในหนึ่งวัน”

“อา ขอบใจเจ้ามากคาร์ลีอันลูบหัวอัลเดย์ที่ตอนนี้แยกเขี้ยวขู่อีกฝ่ายฟ่อๆให้สงบลง การเลี้ยงเด็กไม่ว่ากี่ปีกี่ปีก็ลำบาก..

“เป็นหน้าที่ของกระหม่อมอยู่แล้ว”ดวงตาสีฟ้าสดเหลือบมองดวงหน้างดงามของราชินี พรางคิ้วก็ขมวดเข้าหากันยับยู่ยี่

“มีอะไรหรือ”คาร์ลีอันที่เห็นถึงสายตานั้นพอดีถาม

“ฝ่าบาททรงบรรทมครั้งสุดท้ายเมื่อวันไหนพะยะค่ะ”แม้คาร์ลีอันจะใช้เครื่องสำอางค์ปกปิดขอบตาที่ดำคล่ำแต่ในสายตาของหมอหลวงมันไม่อาจรอดพ้นไปได้ หญิงสาวฉีกยิ้มอับจน

ห้าวันก่อนเห็นจะได้”เพราะงานและคำร้องเรียนที่เข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อนทำให้เธอแทบไม่ได้พักอย่างเต็มที่สักที อัลเดย์หันควับมองเธอ ดวงตาสีเขียวอมฟ้ามีร่องรอยความสงัยเต็มไปหมด เหนือสิ่งอื่นใดมันมีความเป็นห่วงที่ปนมาด้วย

กระหม่อมไม่ทราบว่าเหตุใดพระองค์จึงไม่ได้บรรทมติดต่อกันหลายวัน แต่กระหม่อมขอเตือนพระองค์ในฐานะหมอหลวง หากพระองค์ยังคงมีพฤติกรรมเช่นนี้อีก พระวรกายของพระองค์จะยิ่งโทรมลงก่อนเวลาอันควร”

ถึงจะมีธาตุพิเศษแต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามันจะทำให้ร่างกายเปร่งปลั่งโดยไม่ต้องพักผ่อน กลับกันถ้าไม่พักผ่อนให้เพียงพอธาตุไฟฟ้าที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายก็ยังยิ่งดูดพลังงานมากขึ้นกว่าเดิม มันเลยเป็นผลทำให้แก่เร็ว

“เราเข้าใจแล้ว เจ้าออกไปได้”คาร์ลีอันตอบ คล้อยหลังที่หมอหลวงออกไป องค์ชายอัลเดย์เด็กดื้อก็ใช้สองมือกอดตัวเธอแน่นแนบไปกับหน้าท้องแบนราบ

“อัลเดย์ง่วงนอนแล้ว ไปนอนกันเถอะ”บอกเสียงอู่อี้ ไม่มีคำถามว่าเพราะอะไร หรือคำเกลี่ยกล่อมให้ไปนอน มีเพียงคำพูดเอาแต่ใจแต่ตรงความหมาย โดยปกติองค์ชายอัลเดย์เป็นคนหลับยาก แต่วันนี้กลับชวนเธอนอนเห็นได้ชัดว่าเด็กจอมซนนี้เป็นห่วงเธอแค่ไหน

“อืม แต่ต้องอาบน้ำก่อน”คารลีอันเอ่ยดักทางรอดเด็กชาย อัลเดย์แม้จะไม่อยากแต่ก็ยอมพยักหน้าแต่โดยดี

คาร่าต้องเป็นคนอาบน้ำ”เอ่ยขึ้นแทรกเมื่อเห็นคาร์ลีอันกำลังจะเอ่ยปากเรียกยูเรีย

“แต่คาร่าต้องอาบน้ำ”

“งั้นก็อาบพร้อมกัน”เถียงขึ้นอีกรอบ

ไอ้เด็กแก่แดด เจ้ากำลังชวนผู้หญิงอาบน้ำด้วย!

หึ...เด็กแก่แดด”ปากบอกแบบนั้นแต่ก็ยอมอาบน้ำด้วย เอาเถอะยังไงซะอัลเดย์ก็ยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจเรื่องของพวกผู้ใหญ่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 155 ครั้ง

27 ความคิดเห็น

  1. #2282 โฮคาบากิ (@141221) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2561 / 05:44
    ร้ายกาจ // ทำเสียงเหมือนรอนในแฮร์รี่ 555
    #2282
    0
  2. #2228 VESCO (@oscartin) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 15:16
    ติดคำว่ามันมาจากนิยายกำลังภายในหรือเปล่านะ 55555
    #2228
    0
  3. #2185 otakuyaoi2 (@OTAKUYaoi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 07:52
    ร้ายกาจ ไอเด็กแก่แดด
    #2185
    0
  4. #1911 Fah (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 17:59
    ไม่เหมือนเดกเลย
    #1911
    0
  5. #1905 sp-in-k (@sp-in-k) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 13:24
    อายุ3ขวบจริงดิ ดูเกินวัยนะ
    #1905
    0
  6. #1289 statice46 (@statice46) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 21:52
    ร้ายเดียงสาจริงๆเลยนะ อัลน้อย~(บางทีอาจจะเป็นอย่างท่คอมเมนต์ที่445ว่าก็ได้นะ ที่ว่าคนที่จำเรื่องราวในชาติก่อนๆได้ไม่ได้มีแค่คนเดียว)
    #1289
    0
  7. #1136 Meatboll (@meatboll) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มีนาคม 2560 / 16:21
    ทำไมร้าย-- แค่ก! น่ารักอย่างนี้
    #1136
    0
  8. #893 Ms.Red_Scissor (@blackdevilsonly) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มีนาคม 2560 / 23:39
    อยากจับอัลเดย์มาฟัด น่ารักเกินไปแล้ว ฮอลลล
    #893
    0
  9. #445 sunnight (@p-i-n-e) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 มกราคม 2560 / 17:16
    บางทีคนที่จำมันได้ทุกชาติน่าจะเป็นอัลเดย์ด้วย แบบนี้มันเกินเด็กไปแล้ววว
    #445
    0
  10. #275 Shadow★Star (@marin-love) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2559 / 17:28
    อัลเดย์น่าร้ากกกกก ตอนแรกก็ดูใสๆงุ้งงิ้งอยู่หรอก แต่ทำไมเริ่มรู้สึกไม่ใช่
    #275
    0
  11. #191 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 23:10
    มันใสจริงๆเหรอ??ทำไมไม่ให้ความรู้สึกแบบนั้นเลย...ฉันรู้สึกเหมือนความใสมันไม่มีอะ...เจ้าเด็กนั่น...เจ้าเล่ห์แต่เด็ก...ร้ายลึกแปลกๆ...
    #191
    0
  12. #37 ying1911 (@a0979967458) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 19:11
    อร้ายยยยย ชอบบบบบบบบบบบ รีบมาต่อเร็วๆน้าาา
    #37
    0
  13. #36 FPPD (@FPPD) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 11:18
    แน่ใจอ่อว่าเด็ก 5555
    #36
    0
  14. #34 ispoposa (@ispoposa) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 21:00
    เราว่าอัลเดคงเปนเด็กไม่ธรรมดาแน่ที่รุ้เจ้าเล่ฝุดๆเลย
    ปล.นางเอกโดนหลอกอาบน้ำอ่ะเปล่า
    #34
    0
  15. #33 Loading To Lif (@insanefamily) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 19:39
    เขิลลลล
    #33
    0
  16. วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 07:31
    อัลเดย์น่ารักจังค่ะ อร๊ายยยย โชตะ
    #32
    0
  17. #31 -VaLenTiNE- (@parnsax1) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 00:40
    ทำไมรู้สึกเป็นห่วงอนาคตคาร่า -..-
    #31
    0
  18. วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 17:02
    ฮืออออ เขินอัลเหลือเกินอร้ายยยยยย -///- มาอัพบ่อยๆนะคะ คิดถึ้งงงงง คิดถึงไรท์
    #30
    0
  19. #29 bassjeedjad (@bassjeedjad) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 16:47
    เด็กร้ายกาจ...
    #29
    0
  20. #28 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 15:17
    อื้อ....เจ้าเล่ห์จริงๆเลย 555555 -.,-
    ไรท์จ๋าาา มาอัพบ่อยๆนะ อย่าหายไปนาน...คิดถึง -///-
    #28
    0
  21. #27 ZenCruz (@ZenCruz) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 15:08
    แน่ใจหรอคาร่า ว่ามันไม่เข้าใจ??
    #27
    0
  22. #26 kusachi shiga (@shiga123) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 14:16
    งื้ออออออ. น่าร้ากกกกก. อยากจับฟัดจิงๆเลยย #อัพอีกบ่อยๆนะ อยากอ่านจะตายแล้ว
    #26
    0
  23. #25 TaleStory (@kavisara097) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 14:04
    อัลเดย์~~~ แกร้ายมากกก~~~
    #25
    0
  24. #24 RinP. (@ploy2015za2) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 13:55
    หืมมมม ชวนอาบน้ำเลยเหรอะ นังอัลเดย์มันร้ายค่ะหัวหน้า!! //โดนฆ่า
    #24
    0
  25. #23 Sinsupa (@numeenaza) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2559 / 13:46
    อัลน่ารักอ่ะ ชอบๆ
    #23
    0