การเลี้ยงตัวร้ายให้เป็นบอสที่ดีไม่ใช่เรื่องง่าย! [End ]

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 138,674 Views

  • 2,290 Comments

  • 4,924 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    198

    Overall
    138,674

ตอนที่ 3 : ตอนที3 มันเกิดอะไรขึ้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7584
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 166 ครั้ง
    5 ธ.ค. 59

ผ่านมาหนึ่งเดือนเต็ม ความสัมพันธ์ระหว่างข้ากับอัลเดย์ยังคงอยู่ในขั้นควรปรับปรุงเหมือนเดิม ข้าไม่ได้ไปหาอัลเดย์อีกเลยตั้งแต่วันนั้น เรื่องทุกเรื่องเกี่ยวกันอัลเดย์ยังเป็นข้าที่ค่อยตัดสินใจ แต่คนปฏิบัติไม่ใช่ข้าแต่เป็นยูเรียแทน และอัลเดย์เหมือนจะพอใจมากเสียด้วย

 

 

 

แน่นอนว่าตอนนี้ตัวข้าไม่มีเวลามากพอไปสนใจเรื่องเล็กๆแบบนั้น นับเป็นเวลาหลายวันที่ข้าได้แต่นั่งอ่านเอกสารต่างๆบนโต๊ะอย่างไม่ได้หลับไม่ได้นอน ขวบตาข้าคล้ำไปหมด ด้วยสภาพของข้าเช่นนี้ ข้าเองก็ไม่กล้าพอที่จะเอาร่างโทรมๆนี้ไปปรากฏตัวต่อสาธารณะชนโดยเฉพาะกับเจ้าชายอัลเดย์

 

 

 

ทูลฝ่าบาท ท่านดยุคเซเวน่าขอเข้าเฝ้าเพคะ”เสียงหวานน่าฟังของ ซีเรีย วอร์ฟ หรือเลขาอันดับสองที่มาทำหน้าที่แทนยูเรียที่ถูกสั่งให้ไปดูแลอัลเดย์แทน เดินเข้าในห้องด้วยชุดยูนิฟอร์มถูกกฏระเบียบชาววัง เจ้าหล่อนย่อตัวลงทำความเคารพข้าเต็มรูปแบบ 

 

 

 

บอกท่านดยุคให้รอสักครู่”ข้าเหยียดแทนขึ้นบิดขี้เกียจเล็กน้อย กล่าวถึงท่านดยุคเซเวน่าแล้ว เขาก็คือตาแก่เจ้าเล่ห์หรือท่านปู่แสนน่ารักของข้าเอง การที่ท่านปู่มาขอเข้าเฝ้าคงไม่ใช่เรื่องอะไรนอกจากเรื่องนั้น

 

 

“เพคะฝ่าบาท”ซีเรียทำความเคารพข้าอีกครั้งก่อนจะหมุนตัวกลับไปทางเดิมที่มา ซีเรียจัดได้ว่าเป็นคนสวยคนหนึ่ง ผมสีทองและผิวสีคล้ำของเจ้าหล่อนสามารถมัดใจบรรดาชายหนุ่มได้ไม่น้อย ข้าเองยังรู้สึกอิจฉาลึกๆกับสีผิวคล้ำสวยแบบนั้น ผิวของข้าต่อให้ทำยังไงก็ไม่อาจเปลี่ยนเป็นสีอื่นนอกจากสีขาวซีดได้ ต่อให้โดนแดดเท่าไหร่ผิวก็ยังคงเป็นสีเดิมคือขาวซีด

 

 

 

สีผิวต้องสาป~

 

 

 

เอาละก่อนอื่นข้าต้องจัดการตัวเองให้ดีซะก่อน ไปพบตาแก่นั้นด้วยสภาพนี้ มันออกจะดูแย่ไปหน่อยละนะ ข้าควรจะทารองพื้นปกปิดขอบตาที่คล้ำหน้าเกลียดนี้ก่อน แล้วเปลี่ยนชุดให้ดูเป็นทางการมากกว่านี้

 

 

 

เพียงไม่นานร่างเพรียวระหงส์ก็ปรากฏตัวสู่สายตาท่านดยุคในชุดลำลองสีดำ จะเรียกว่าลำลองก็เชิงนัก ชายสูงวัยที่ยังคงความอ่อนวัยไว้ราวกับคนอายุ60ต้นๆยังที่ตนอายุปาเข้าไป70กว่าๆแล้ว ทำควาเคารพข้าตามกฏเกณฑ์อย่างเคร่งครัดนี้คือเหตุผลว่าทำไม ตระกูลเซเวน่าถึงไม่ถูกราชวงศ์กำจัดทั้งๆที่มีอำนาจล้นมือ พวกเขาทุกคนล้วนแต่ปฏิบัติตามกฏอย่างเคร่งครัดและภักดีต่อกษัตริย์เพียงผู้เดียว

 

 

 

อรุณสวัสดิ์ท่านดยุค”ข้าฉีกยิ้มให้เล็กน้อยตามประสาคนยิ้มยาก ก่อนจะผายมือให้ผู้สูงวัยนั่งลง ข้าหย่อนตัวลงนั่งทางทิศเหนือพรางเอนศรีษะพิงเบาะอย่างสบายใจ  เส้นผมสีขาวยาวสลายไปทั่วเบาะหนังเนื้อดี ท่านปู่เลิกคิ้วน้อยๆให้กับปฏิกิริยาแสนธรรมของข้า

 

 

 

“....”นานแสนนานก็ยังไม่มีใครเปิดบทสนทนาพาที ข้าปิดเปลือกตาลงช้าๆด้วยความเหนื่อยล้า

 

 

 

ในเมื่อท่านเป็นคนมาหาข้าท่านควรจะเป็นผู้เริ่มเปิดประเด็นก่อนถูกไหม? ในเมื่อท่านไม่พูดข้าก็ขอเอาเวลาอันมีค่านี้พักผ่อนเล็กน้อยคงไม่ผิด?

 

 

 

“ฝ่าบาท....”น้ำเสียงทุ่มต่ำของท่านดยุคเริ่มเอ่ยช้าๆหลังจากข้าปิดเปลือกตาลงได้ไม่นาน

 

 

 

ดีเยี่ยม! พอข้าจะพักท่านกลับพูด ให้มันได้แบบนี้สิ

 

 

 

 

“ว่าอย่างไรท่านดยุค”ข้าเอ่ยทั้งๆที่เปลือกตาทั้งสองข้างยังปิดสนิท อย่างไรก็ตามระบบการป้องกันตัวของข้าไม่จำเป็นต้องทำงานเมื่ออยู่ต่อหน้าชายชราที่มีศักดิ์เป็นปู่แท้ๆ 

 

 

 

กระหม่อมรู้ว่ามันเป็นเรื่องผ่านใน คนนอกอย่างกระหม่อมไม่ควรจะพูด”หางคิ้วข้ากระตุก ข้าสัมผัสได้ถึงเค้าโครงความยุ่งยากจากน้ำเสียงอีกฝ่าย

 

 

 

งั้นก็ไม่ต้องพูด

 

 

 

“....”

 

 

 

“อะแฮ่ม...อีกไม่กี่เดือนจะถึงวันประสูติขององค์ชายอัลเดย์แล้ว กระหม่อมอยากให้พระองค์จริงจังมากกว่านี้พะย่ะค่ะ”

 

 

 

ข้าเปิดเปลือกตาขึ้น ดูเหมือนว่าวันนี้ท่านปู่ของข้าจะไม่ได้มาด้วยเรื่องนั้น แต่มาด้วยเรื่องอัลเดย์แทน ตราบใดที่มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับอัลเดย์ความสนใจของข้าจะเพิ่มขึ้นเป็นร้อยเต็ม 

 

 

 

“จริงจังหรือท่านดยุค”

 

 

 

“พะย่ะค่ะ”ชายสูงวัยตอบด้วยน้ำเสียงหนักแน่น 

 

 

 

“ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับองค์ชายเราล้วนจริงจังเสมอท่านดยุคมือเรียวประสานกันไว้บนหน้าตัก นัยน์ตาสีแดงจ้องมองดยุคสูงศักดิ์ บรรยากาศในห้องเริ่มแผ่รังสีความกดดันออกมา   

 

 

 

โตเติล เซเวน่า นั้นคือชื่อเต็มของท่านปู่ ผู้นำตระกูลคนปัจจุบัน ท่านปู่คืออาจารย์ที่สอนทักษะทางเวทย์มนต์หรืออะไรต่างๆข้าล้วนแต่ได้รับมาจากชายสูงวัยคนนี้  กระทั่งตอนข้าขึ้นเป็นราชินี ข้าก็ได้ชายคนนี้สนับสนุน ไม่งั้นมีหรือที่ราชสำนักจะสงบสุขถึงเพียงนี้ 

 

 

 

เรียกได้ว่าผู้ชายคนนี้คือผู้หวังดีต่อข้าอย่างแท้จริง นี้ยังไม่พูดถึงอำนาจของเซเวน่าที่ควบคุมอำนาจทางทหารไว้อยู่ในมืออีกหลายส่วน

 

 

ตระกูลเซเวน่ายิ่งใหญ่จริงๆ

 

 

“กระหม่อมหมายถึงว่า ฝ่าบาทควรจะเปลี่ยนวิธีเลี้ยงดูองค์ชายพะย่ะค่ะ”

 

 

 

“เปลี่ยนหรือ เราว่าแบบเดิมก็ดีอยู่แล้ว”แค่นี้อัลเดย์ก็ไม่ยอมมองหน้าข้าแล้ว ถ้าเกิดข้าทำตามที่ท่านบอกอัลเดย์ของข้าไม่ติดปีกบินหนีข้าไปเลยหรอ

 

 

 

“ไม่พะย่ะค่ะ พระองค์ต้องเปลี่ยนวิธี ไม่งั้นภายภาคหน้าองค์ชายอาจ...”พูดถึงตรงนี้ท่านปู่ก็หลบตาลงต่ำ

 

 

 

“อาจอะไรท่านดยุค”ข้าถามเสียงเรียบทั้งๆที่อยากจะกระโจนเข้าไปกระชากคอเสื้อคนตรงหน้า ตลอดสองปีมานี้ข้าเลี้ยงดูอัลเดย์ตามคำแนะนำของท่านปู่มาโดยตลอด ทั้งโยนอัลเดย์ลงจากหอคอย รวมทั้งวิธีอาบน้ำ สรุปเป็นไงตอนนี้อัลเดย์ไม่สนใจข้า! ไม่แคร์ข้าด้วยซ้ำ!

 

เจ้าทำให้ข้าเป็นแบบนี้แล้ว ยังมีหน้ามาแนะนำให้ข้าเปลี่ยนวิธีอีกหรือ?

 

 

 

“อาจกลายเป็นพวกมีปัญญาน้อยได้พะย่ะค่ะ”ท่านปู่ทูลข้าด้วยท่าทางจริงจังที่สุดเท่าที่ข้าเคยเห็น

 

 

 

ปัญญาน้อย=โง่

 

 

 

โง่....

 

 

 

โง่....

 

 

 

ไม่อัลเดย์ของข้าจะโง่ไม่ได้ โง่ไม่ได้ โง่ไม่ได้ (Д)

 

 

 

ข้าพยายามอย่างยิ่งยวดในการระงับอารมณ์ต่างๆเอาไว้  ตัวข้าตอนนี้คือองค์ราชินี ข้าต้องทำตัวให้ดูสงบนิ่ง ใจเย็น มีความเป็นผู้นำเข้าไว้ แค่ปัญหาแค่นี้มันจะทำให้ความสงบนิ่ง ใจเย็น ในตัวข้าหายไปไม่ได้

 

 

 

“ปัญหาที่อาจเกิดขึ้นนี้พระองค์ควรรีบแก้ไขให้เร็วที่สุดพะย่ะค่ะ องค์ชายอัลเดย์คือความหวังของอาณาจักร”ท่านปู่คล้ายอยากจะกระโจนเข้าหาข้า เขายกเหตุผลร้อยแปดด้านขึ้นมาชักจูงใจข้า

 

 

 

“เย็นไว้ ท่านดยุค หากเราใจร้อนไปอาจทำให้ทุกอย่างแย่ลงกว่าเดิม”ที่เป็นอยู่มันก็แย่พอแล้ว อัลเดย์ทั้งกลัวน้ำ ขี้แย อย่างไม่มีลิมิต แค่นี้ชีวิตข้าก็ปวดหัวพอแล้ว

 

 

 

“กระหม่อมไม่ได้ใจร้อนแต่เป็นพระองค์ที่ใจเย็นเกินไป องค์ชายจะครบ3ชันษาแล้ว แต่องค์ชายยังใช้เวทย์มนต์อะไรไม่ได้สักอย่าง แค่เวทย์มนต์พื้นฐานอย่างเวทย์บินก็ไม่ได้ แล้วแบบนี้อาณาจักของเราจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนพะย่ะค่ะ”

 

 

บนหัวเจ้าไง

 

 

นับเป็นครั้งแรกที่ข้าเห็นชายชราที่ถูกขนานนามว่าแม่ทัพปีศาจร้อนนถึงเพียงนี้ ดูท่ามันจะไม่ใช้แค่เรื่องการเลี้ยงดูแล้ว มันอาจเป็นเรื่องความมั่นคงของอาณาจักรมากกว่า คนๆนี้ไม่เคยยุ่งเรื่องภายในวัง สิ่งเดียวที่ทำให้ท่านปู่ของข้าร้อนรนได้คือความมั่นคงของอาณาจักรแห่งนี้

 

 

 

แต่ทำไม่ตัวข้าที่เป็นถึงราชินีถึงไม่รู้เลยว่าอาณาจักรนี่กำลังประสบกับปัญหาบางอย่าง  ทำไมถึงไม่มีใครมารายงานข้า พวกนั้นเห็นข้าเป็นตัวอะไร! 

 

 

 

บอกเรามาตามตรง มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่”ข้าถามออกไปด้วยน้ำเสียงเย็นเหยียบ พร้อมจ้องอีกฝ่ายด้วยความเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก ต่อให้ผู้นี้คือปู่ที่ข้าเคารพข้าก็ไม่สน ข้าเกลียดนักพวกทำอะไรลับหลังข้าโดยไม่เห็นหัว

 

 

 

ท่านแม่ทัพใหญ่ถอนหายใจยาวเหยียด อย่างที่คิดไว้ หลานสาวคนนี้ฉลาดดั่งที่เขาคิดไว้ไม่ผิด ไม่ใช่แค่ฉลาดแต่ยังไหวพริบดีด้วย  เสียอย่างเดียวคือออกจะซื่อบื้อไปหน่อยในบ้างเรื่อง

 

 

 

เรเนเซีย...ฝ่าบาททรงจำได้ไหมชื่อนี้”ชายชราเหยียดตัวตรงก่อนจะหยิบยื่นอะไรบ้างอย่างออกมาให้ข้า ข้ามองตาท่านปู่เล็กน้อยก่อนจะก้มลงอ่านสารที่ได้มา ดูจากสภาพสาร ท่านปู่คงพยายามอย่างมากในการเก็บรักษามันไม่ให้ใครอื่นรู้

 

 

 

คาร์ลีอันกวาดสายตามองทุกตัวอักษรบนแผ่นกระดาษสีขาวอย่างถี่ถ้วน เพียงไม่นานข้าก็สามารถสรุปเนื้อหาในสารได้แบบทะลุปุโปร่ง เรเนเซีย หรือก็คือชื่อที่ใช้เรียกประเทศที่อยู่ทางใต้ของอาณาจักรแห่งนี้ เดิมที่เรเนเซียคือหนึ่งในอาณานิคมของเฟอร์ซอง แต่ไม่กี่ปีก่อนสมัยพระเจ้าอัลเฟรดหรือพ่อของอัลเดย์ ด้วยความที่อัลเฟรดเป็นพวกรักเมียหลงเมียทำให้เขาเชื่อทุกอย่างที่มาเรียบอก มาเรียคือตัวการแท้จริงที่ทำให้เรเนเซียเริ่มแข็งข้อต่อเฟอร์ซอง 

 

 

 

ถ้าตอนนั้นมาเรียไม่บอกเขาว่า การทำศึกสงครามรั้งแต่จะทำให้บ้านเมืองแย่ลง อัลเฟรดคงไม่ปฏิวัติตัวกลายเป็นพระราชาที่รักความสงบ ส่วนที่บอกว่าทำให้บ้านเมืองแย่ลงนั้นไม่จริงสักนิด ยิ่งพอไม่ทำ อาณานิคมต่างๆก็เริ่มแข็งข้อขึ้น ไม่แปลกเลยที่ว่าทำไมถึงมีการก่อรัฐประหารขึ้น

 

 

 

กล่าวได้ว่า มาเรีย เซเวน่าหรือพี่สาวที่ข้าชิงชัง คือตัวการที่ทำให้อาณาจักรนี้ดิ่งลงเหว ก็แบบนี้แหละ มีราชินีไร้สมองที่มีแค่จิตใจดีงาม บ้านเมืองมันจะไปเจริญได้ไง พวกอ่อนต่อโลก หึ

 

แต่ยังไงก็ตามตอนนี้อาณาจักรอยู่ในมือข้า ตราบใดที่อัลเดย์ยังอยู่ ข้าจะไม่มีวันทำให้อาณาจักรนี้ล้มจมเด็ดขาด 

 

 

 

พระองค์คิดว่าเราควรจะทำยังไงดีพะย่ะค่ะ”แม้ท่านปู่จะถามออกมาแบบนั้น แต่ข้าสัมผัสได้ว่าชายชราผู้นี้มีแผนการอยู่ในใจแล้ว ที่ถามออกมาก็แค่บังหน้า

 

 

 

“ไม่จำเป็นต้องทำอะไร กับพวกไร้ค่าที่ทำได้แค่เห่าแบบเรเนเซีย ไม่มีเหตุจำเป็นที่เราต้องลดตัวไปยุ่ง อีกอย่างถ้าพวกนี้สร้างความรำคาญมากนัก ก็กำจัดทิ้งไปเสีย เรื่องนี้ท่านน่าจะคิดได้โดยไม่ต้องเสียเวลามาหาเรา ท่านปู่...”ข้ายกชาขึ้นจิบด้วยท่าทางสบายๆตอนแรกคิดว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ ที่แท้ก็แค่เรื่องพวกสุนัขชั้นต่ำ มีค่าด้วยหรือที่ข้าควรสนใจ อีกอย่างข้าเชื่อว่าชายคนนี้ก็คงไม่สนใจเช่นเดียวกัน

 

 

 

พระองค์ทรงปรีชานัก”ผู้นำตระกูลใหญ่เหลือบมองหลานสาวคนงามแล้วกล่าวชื้นชมจากใจ

 

 

 

หาได้ยากที่ท่านจะชมเรา




ท่านปู่ยกยิ้มเล็กน้อย นัยน์ตาคู่คมเหลือบมองข้า ราวกับต้อบการประเมินอะไรบางอย่าง”ที่จริง ที่กระหม่อมมาวันนี้ก็ไม่ได้เรื่องใหญ่อะไร กระหม่อมแค่อยากเสนอวิธีสอนเวทย์บินให้องค์ชายเท่านั้นพะย่ะค่ะ”

 

 

 

แล้วทำไมไม่พูดให้เร็วกว่านี้เล่า เจ้ารู้ไหมข้าอยากเอาเวลาพวกนี้ไปนอนเต็มที่ ราชินีผู้ดีไม่ได้นอนมา5วัน จะสลบอยู่แล้ว

 

 

 

“เขียนเป็นรายงานมาให้เราดูก่อนถ้าใช้ได้ยังไงเราจะลองดู” 

 

 

 

ท่านปู่ตาเป็นประกายราวกับได้ของเล่นใหม่ทันทีที่ได้ยิน “พะย่ะค่ะ เช่นนั้นกระหม่อมทูลลา”

 

 

 

ข้าพยักหน้าน้อยๆให้กับการเคารพเต็มพิธีของอีกฝ่าย

 

 

อย่างที่คิดท่านปู่ของข้าก็แค่หาข้ออ้างเข้าวังที่ฟังดูดีมาหาข้าแค่นั้น แต่ที่ข้าไม่เข้าใจคือท่านจะต่อความยาวสาวความยืดเพื่ออะไร แค่บอกข้าคำเดียวแค่นี้ก็จบ อย่างที่คิดท่านปู่ของข้าบกพร่องเรื่องการสือสารเป็นแน่ เช่นนั้นเขาเป็นแม่ทัพใหญ่กุมอำนาจทหารได้อย่างไรกัน ข้ารู้สึกเพลียจริงๆ ตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วที่ข้าไม่เคยเข้าใจชายผู้นี้

 

 

 

อ่าอยากนอนจริงๆ

 

 

 

โครม!

 

 

 

ก่อนที่ข้าจะได้ไปนอนอย่างที่หวังจู่ๆประตูก็ถูกเปิดออก จากนั้นก้อนอะไรกลมๆสักอย่างก็กลิ้งเข้ามาหาข้าหลายตลบ จนกระทั่งมันหยุดตรงชายกระโปรงข้าแบบพอดิบพอดี ข้าเหลือบมองยูเรียที่กำลังวิ่งมาแล้วมองไปที่ก้อนกลมๆที่ตอนนี้จับชายกระโปร่งข้าอยู่

 

 

 

ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าก้อนกลมหัวทองนี้คือ องค์ชายอัลเดย์ 

 

 

 

“ฮึก คาร่า”อัลเดย์จับกระโปร่งข้าแน่น แล้วเงยหน้ามองข้าทั้งน้ำตา


 

ข้าถึงกับตกใจ มันเกิดอะไรขึ้นกับการพบกันครั้งแรกในรอบหลายวัน ทำไมอัลเดย์ของข้าถึงอยู่ในสภาพ ตาบวม ปากแดง เสื้อยับ เนื้อตัวเต็มไปด้วยรอยแผลแบบนี้ ไม่ใช่ว่ายูเรียดูแลอัลเดย์อย่างดีหรอ ฉับพลัน,โทสะในใจข้าปะทุ ข้าจ้องมองยูเรียด้วยความเย็นชาที่สุดในชีวิต

 

 

 

ข้ารีบโอบอุ้มตัวอัลเดย์ขึ้น ทว่าอัลเดย์กลับไม่ยอมให้อุ้มโดยดี มันปัดแขนข้าทิ้ง ก่อนจะสูดน้ำมูกกับชายกระโปรงข้า และสูดต่อไปอีกรอบ...อีกรอบและอีกรอบ

 

 

 

สีหน้าของเสียสละ”.......”

 

 

 

ได้ข้ายอมแพ้ เชิญเจ้าใช้ชายกระโปรงข้าเป็นผ้าเช็ดหน้าได้เลย

 

 

 

มันเกิด-“

 

 

ก่อนที่ข้าจะได้ถามว่ามันเกิดอะไรขึ้น อัลเดย์กลับชิงพูดขึ้น

ฮึก อัลเดย์เกลียด-คาราเมลที่สุด ฮึก ม-ไม่เอาแล้ว คา-ราเมลบ้าอะไรกัน ฮึก ไม่-อยากกินซะนิด ฮึก ไม่-อยากกินซะนิด ฮึก ถึงมันจะหวาน ถึงมันจะอ-ร่อย ฮึก แต่อัลเดย์ไม่ได้อยากกินนะ- ไม่ได้อยากกินจริงๆ ฮือออออออออออออออออ”อัลเดย์ฟูมฟายอย่างน่าสงสาร แล้วสูดน้ำมูกกับกระโปรงข้า ทั้งน้ำมูกและน้ำตา

 

 

 

ข้าขมวดคิ้วอย่างไม่เข้าใจ แล้วส่งสายตาขอความช่วยเหลือไปให้ยูเรีย ช่วยอธิบายทีมันเกิดอะไรขึ้นทำไมอัลเดย์ของข้าถึงได้เป็นแบบนี้

 

 

 

แล้วอะไรคือความหมายของคำว่าไม่อยากกิน?

 

 

 

ใครก็ได้ช่วยตอบราชินีผู้อาภัพคนนี้ที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 166 ครั้ง

20 ความคิดเห็น

  1. #2184 otakuyaoi2 (@OTAKUYaoi) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 07:38
    สงสารคาร่า
    #2184
    0
  2. #2171 lady-zeara (@lady-fair) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 14:05
    มาเรียนี่ตายแล้วยังสร้างปัญหาทิ้งไว้อีกโลกสวยแบบสตรอ อัลเฟรดก็โง้โง่
    #2171
    0
  3. #1904 sp-in-k (@sp-in-k) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 2 มีนาคม 2561 / 13:21
    ทำไมลำไยเจ้าชายนี่จัง ลูกของคนที่เกลียดด้วย ถ้ารู้อดีตต้องแค้นนางแน่ๆ
    #1904
    0
  4. #1875 pppangpond131514 (@pppangpond131514) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 07:03
    สนุกมากค่ะ
    #1875
    0
  5. #1531 Babbitt_2b (@Babbitt_2b) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2560 / 10:31
    มาเรียนี่....หลุดมาจากโลกดิส**ย์ ใช่มั้ย =_=
    #1531
    0
  6. #187 Asahi_san (@amire) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 22:25
    สภาพนี้กับคาราเมลเกี่ยวอะไรกัน!?แพ้เรอะ!?
    #187
    0
  7. #174 mothergod (@mothergod) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 16:38
    เรื่องนี้น่าสนใจมากๆเลยยค๊าาา เชียร์!!
    #174
    0
  8. #130 kimiyuri1 (@kimiyuri1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 09:31
    แบบทำไมใจอ่อนง่ายจัง? ไหนบอกว่าแค้นมากไง? อะไรทำไมต้องเอาลูกคนที่เกลียดมาเลี้ยงด้วยอ่ะ ขัดใจสุดๆ//พอดีเป็นพวกแค้นฝังหุ่น
    #130
    1
    • #130-1 Waiwit (@Waiwit) (จากตอนที่ 3)
      28 กุมภาพันธ์ 2560 / 06:14
      จริง เกลียดมากยังงี้แต่ไปๆมาๆกลับมานั่งเลี้ยงลูกให้เขาซะงั้น ตลกดี ทำไมตอนสองคนนั้นอยู่ไม่บอกไปล่ะว่าปลงแล้ว จะได้ไม่ดูแปลก นี่เกลียดแต่มานั่งเลี้ยงลูกให้เขา
      แปลกดี
      #130-1
  9. #129 kimiyuri1 (@kimiyuri1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 09:29
    แบบทำไมใจอ่อนง่ายจัง? ไหนบอกว่าแค้นมากไง? อะไรทำไมต้องเอาลูกคนที่เกลียดมาเลี้ยงด้วยอ่ะ ขัดใจสุดๆ//พอดีเป็นพวกแค้นฝังหุ่น
    #129
    0
  10. #92 สพัจน์บ็อบ. (@spondboz_ss) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2559 / 22:20
    พ่อกับแม่ตอนคาร่าสิบแปดยังอยู่อยู่เลยไม่ใช่หรอคะ ที่เข้าข้างพี่มาเรีย ปลอบนางตอนแย่งเจ้าชาย(?)น่ะค่ะ แล้วตอนนี้กลายเป็นว่าตายตั้งแต่เด็กนี่ยังไงคะ เนื้อหาผิดหรือเราเข้าใจผิดคะ รบกวนตรวจทานด้วยค่ะ
    #92
    1
  11. #20 RinP. (@ploy2015za2) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กันยายน 2559 / 17:20
    เลี้ยงต้อยถ้าจะยากซะขนาดนั้น ถ้าไม่ติดว่าหน้าตาดี อิชั้นคงปล่อยเจ้าชายลงคลองแสนแสบไปนานแล้วค่ะ... เลี้ยงยากพอๆกับหมาพุดเดิ้ลที่บ้านเลย(เห้ยนี่แกเปรียบกับเลยเหรอ//ราชินีไม่ได้กล่าวไว้)
    #20
    0
  12. #19 FPPD (@FPPD) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 กันยายน 2559 / 23:56
    เลี้ยงยากแฮะ
    #19
    0
  13. #18 MooK_KunG_Zaa (@letsdance12) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 01:38
    gเลี้ยงได้น่ากลัวจริงๆ ถ้าเจ้าชายไม่เทพนี่คือตายไปนานแล้วนะลุกเอ้ย
    #18
    0
  14. #17 hohihohi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 กันยายน 2559 / 23:25
    สนุกค่ะ^^

    มีพิมพ์ผิดเยอะนะคะ
    #17
    0
  15. วันที่ 22 กรกฎาคม 2559 / 19:07
    ยังคงสนับหนุนให้คาร่าเลี้ยงต้อยค่ะ555
    #16
    0
  16. #15 -VaLenTiNE- (@parnsax1) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 23:46
    .....ถึงตอนนี้องค์ชายจะน่าจับยัดขี้เถ้า แต่ถ้าโตมานิสัยโอ สมองโอ และหล่อ ก็ทนเลี้ยงต้อยไปก่อนนะคุณนางเอก...
    #15
    0
  17. #14 แอลซินอาร์ (@bennett13) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 23:07
    เอิบ... มันผิดตั้งแต่วิธีเลี้ยงละ ดูท่าอัลจะเสียเด็กยันเสียคนถ้าไม่แก้วิธีเลี้ยง
    รอตอนต่ออยู่น้า!
    #14
    0
  18. #13 Lollipop _sweet (@jungkook_pim) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 23:06
    อยากให้คาร่าทำตัวเป็นแม่ที่ดีจังเลยยย
    #13
    0
  19. วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 22:38
    55555+ไม่อยากจริงๆๆๆๆๆ
    #12
    0
  20. #11 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2559 / 22:29
    โอ้ยยย จะขี้แยอะไรขนาดนี้~ เป็นเรานี่หาอะไรมายัดปากให้เงียบแล้วใช้ไฟฟ้าช๊อตให้องค์ชายเชื่อง เอ้ย! ว่านอนสอนง่าย ไม่ขี้แยไปแล้ว - -^ //โดนคาร่าฆ่าทิ้ง
    #11
    0