ตอนที่ 3 : Chapter three : ความอ่อนแอของเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2177
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 144 ครั้ง
    11 มี.ค. 61

 

 

 

 

.

.

.

 

เธอยังไม่ตาย

 

และตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างกายเดิมของตัวเอง ร่างของมิอุระ ฮารุ ตอนอายุสิบแปดในอ้อมแขนของคุณพ่อที่กอดรัดเธอเอาไว้ น้ำตาของคุณพ่อไหลออกมา ทั้งที่ปกติคุณพ่อเป็นคนเข้มแข็งมาก มากขนาดที่ไม่เคยร้องไห้ให้เธอเห็นสักครั้งเดียวในชีวิต กระทั่งตอนที่เธอตั้งสิ้นใจไปเป็นภรรยาของสึนะโยชิ เลือกหันหลังให้กับคนในครอบครัว 

 

คุณพ่อก็ยังไม่ร้อง

 

และมันหยุดไม่ได้เลยที่เธอจะร้องไห้ออกมา

 

ในชีวิตที่มืดมิดไร้ทางออก แสงสว่างจากคุณพ่อเป็นเพียงแสง เดียวที่ส่องสว่างนำทางเธออกมา

 

บ้าเหลือเกิน ฮารุ

 

เธอเลือกถนอมความรักของตัวเอง โดยที่ไม่สนใจจะถนอมความรักที่คุณพ่อมีให้เลยได้อย่างไรกัน

 

เธอหันหลังให้กับผู้ชายที่รักเธอมากขนาดนี้ได้ยังไง

 

มันช่างอกตัญญูเหลือเกิน

 

.

.

.

 

ฮารุเก็บตัวอยู่ในห้องมากกว่าจะออกไปเจอเพื่อนๆตามปกติอย่างที่เคยทำ และนั้นทำให้คุณพ่ออดเป็นห่วงไม่ได้ จนต้องถามว่าเธอมีปัญหาอะไรกับพวกสึนะโยชิหรือไม่

 

ซึ่งเธอทำได้เพียงแค่ฉีกยิ้ม

 

ปัญหานะมี แต่เป็นปัญหากับพวกเขาตอนอายุยี่สิบหก

 

หนูอยากใช้เวลาสำหรับการอ่านหนังสือมากกว่าค่ะเธอเม้มปาก กล่าวออกมาเสียงแผ่ว ใกล้จะสอบเข้ามหาลัยแล้วด้วย...

 

คุณพ่อถอนหายใจถึงอย่างนั้นก็ยังยิ้มออกมา อย่าเครียดมากนักละ  พ่ออยากเห็นฮารุที่ค่อยยิ้มแย้มให้พ่อคนนั้นนะ

 

หนูไม่ค่อยยิ้มเหรอคะเธอถามเสียงแผ่ว มั่นใจว่าตลอดอาทิตย์เธอพยายามทำตัวปกติโดยการพยายามฉีกยิ้มให้คุณพ่อ

 

มือหนาของคุณพ่อวางลงบนเรือนผมสีเปลือกไม้ของเธอ ลูบมันอย่างอ่อนโยนเหมือนสมัยเด็ก ไม่หรอก พ่อแค่รู้สึกแปลกๆ หนูน่ะยิ้มแต่ดวงตาไม่ได้ยิ้มไปด้วยเลย พ่อรู้น่ะว่าหนูฝันร้ายทุกคืน เสียงกรีดร้องของลูกดังไปถึงห้องของพ่อ...

 

พ่อไม่อยากบังคับให้หนูพูดในสิ่งไม่อยาก...เขากุมมือของเธอเอาไว้ นัยน์ตาคู่นั้นแลดูสั่นไหว เพียงแค่ฮารุ พ่อทนได้อีกไม่นานหรอกนะ การเห็นลูกเป็นแบบนี้หัวใจพ่อมันเจ็บปวดไปหมด

 

คุณพ่อ....อีกครั้งที่น้ำตาของเธอไหล

 

แต่มือหนาอบอุ่นของคุณพ่อกลับเช็ดมันออกไป ไม่ต้องร้อง...

 

คุณพ่อเบือนหน้าหนีก่อนจะเดินไปหยิบกระเป๋าและกุญแจรถสำหรับการออกไปทำงาน คุณพ่อของเธอเป็นอาจารย์สอนมหาลัย เขาหันมาส่งยิ้มให้เธอ พ่อมีสอนตอนเช้า เย็นนี้พ่อกลับมา จะลงมือทำอาหารให้ลูกทาน”

 

ค่ะ”

 

ฮารุรู้ดีว่ามันเป็นข้ออ้างคุณพ่อคงไม่อยากเห็นน้ำตาของเธอเลยหลบไปก่อน เธอกลอกตามองบนวันไหนกันที่เธอจะสามารถหยุดน้ำตาแห่งความเจ็บปวดและเสียใจไม่ให้ไหลออกมาได้

 

ไม่ใช่ว่าเธอไม่รู้สึกอะไรที่คุณพ่อต้องมาทุกข์กับเรื่องของเธอ

 

เพียงแต่ตอนนี้ เธอไม่รู้ว่าจะหยุดมันได้ยังไง

 

ความรักยังคงเอ่อล้นในหัวใจของเธอ ไม่ต่างอะไรกับความเจ็บปวดที่รุมเร้า

 

.

.

.

 

ตามความทรงจำเดิมช่วงนี้เป็นช่วงที่ทุกคนต่างเคร่งเครียดกับการอ่านหนังสือเพื่อสอบเข้ามหาลัยในคณะที่ต้องการให้ได้ หากแต่เมื่อสองอาทิตย์ก่อนฮารุประสบอุบัติเหตุโดนรถชน ทำให้ต้องเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาลนานหลายเดือน

 

เธอจำไม่ได้ว่าตัวเองเคยโดนรถชน บางทีมันอาจจะเพิ่มขึ้นมา

 

แต่นั้นไม่สำคัญเท่ากับการที่เธอย้อนเวลากลับมา ไม่ว่าจะเพื่ออะไร แต่เธอคิดว่านี้คือการลงโทษ มันโหดร้ายเกินไป เธอไม่อยากมีชีวิตอยู่

 

โลกใบนี้มันโหดร้าย แต่เมื่อนึกถึงคุณพ่อเธอทำได้เพียงกล่ำกลืนความเจ็บปวดนี้แล้วมีชีวิตอยู่ต่อไป แม้ว่านั้นจะสร้างความเจ็บปวดให้เธอไม่ต่างกับตายทั้งเป็น

 

ฮารุสะบัดหัวไล่ความคิดที่รั้งแต่จะทำให้ตัวเองอยากตายออกไป

 

พูดถึงคณะที่เธอเลือกครั้งนั้นเธอเลือกคณะอักษรศาสตร์ ซึ่งแน่นอนว่าจบไปก็ไม่ได้ใช้อะไรในเมื่อเธอเลือกแต่งงานกับสึนะโยชิไปแล้ว ส่วนครั้งนี้เธอมีสิทธิ์เลือก

 

แต่ว่า เธอไม่อยากเรียนอีกแล้ว ไร้ความหวังที่อยากมีชีวิตอยู่ เออยากหายไป โดยไม่สนอะไรทั้งนั้น

 

แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงแบกสังขารของตัวเองไปศูนย์หนังสือที่ใกล้ที่สุดแถวบ้าน การพบเจอผู้คนยังคงทำให้เธอหวาดหวั่นแต่นั้นเทียบไม่ได้เลยกับความกลัวที่ว่าตัวเองจะฆ่าตัวตายยามอยู่คนเดียวในห้องมืดๆ

 

หนึ่งอาทิตย์มากพอแล้วสำหรับการเก็บตัว

 

นัยน์ตาสีเปลือกไม้ไล่สายตามองไปยังหนังสือในโซนหนังสือแนะนำคณะต่างๆเพื่อการเรียนต่อ มีหลายเล่มให้เธอเลือกซื้อ เป็นครั้งแรกเลยที่เธอมีโอกาสได้ออกมาซื้อของเองข้างนอกเหมือนคนธรรมดาเขาทำกัน

 

คณะแพทยศาสตร์

 

คณะเภสัชศาสตร์

 

คณะทันตแพทย์

 

และคณะนิติศาสตร์

 

สี่คณะนี้เป็นตัวเลือกที่เธอเล็งไว้ ครั้งที่แล้วการเรียนต่อคณะศิลป์ไม่สามารถช่วยเธอให้ก้าวเดินในวงการของพวกมาเฟียได้ สึนะโยชิยังคงเดินต่อไปในขณะที่เธอยังคงยืนอยู่ที่เดิม

 

การเป็นแพทย์ไม่ใช่งานที่เธอชอบ แต่มันเป็นอาชีพที่สามารถยกระดับเธอขึ้นไปได้ในอนาคต เช่นเดียวกับทันตะและเภสัช เพียงแต่มันอย่างขัดกับหนทางของพวกมาเฟีย

 

พวกเขาทำลายล้าง ในขณะที่เธอมีหน้าที่ดูแลและรักษา

 

ส่วนนิติ ในอนาคตเธอได้เรียนรู้แล้วว่าความยุติธรรมจะเกิดก็ต่อเมื่อคนผู้นั้นรู้กฎหมายและสามารถใช้มันได้มากน้อยแค่ไหน

 

โลกนี้ไม่มีความยุติธรรม มีเพียงคนที่ใช้กฎหมายเป็นเท่านั้นจึงได้รับความยุติธรรม

 

เป็นคณะที่เรียนแล้วสามารถเอาความรู้ไปต่อยอดและประยุกต์ใช้ในวงการมาเฟียได้

 

ฮารุชะงัก ทำไมเธอถึงได้คิดแต่เรื่องเกี่ยวกับมาเฟีย คิดถึงแต่สึนะโยชิ

 

ทั้งที่มันเป็นการเลือกอนาคตของเธอเองแท้ๆ

 

ปลายเท้าขยับหนีออกจากโซนหนังสือ นัยน์ตาพยายามกลอกขึ้นมองบนไม่ให้น้ำตาหลั่งออกมาเธออยากร้องไห้ แต่ถ้าเป็นต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้คงไม่เหมาะนัก

 

เฮือก!

 

ฮารุสะดุ้งยามรู้สึกถึงมือที่แตะลงมาบนไหล่ของเธอ กลิ่นหอมอ่อนของเสื้อผ้าและน้ำเสียงที่คล้ายคลึงยิ่งตอบสนองให้ร่างกายของเธอสั่นพร่า

 

ฮารุจัง...

 

เสียงนั้น - ซาซางาวะ เคียวโกะ

 

นัยน์สีเปลือกไม้เบิกกว้างมองใบหน้าเรียวสวยของเพื่อนสาวที่ดูเด็กลงกว่าตอนอายุยี่สิบหก มือเรียวกำเข้าหากันแน่น ขณะที่ภาพความทรงจำเลวร้ายต่างๆย้อนกลับเข้ามาในหัว

 

ออกไป...เธอว่าเสียงสั่น เบี่ยงตัวหลบถอยออกห่างด้วยเนื้อตัวที่สั่นไร้การควบคุม

 

เคียวโกะดูตกใจกับปฎิกิริยาของเธอ เจ้าหล่อนเบิดตากว้างไม่ต่างกับเธอทำท่าจะเข้ามา หากแต่เมื่อเห็นน้ำตาที่ไหลออกมาอย่างน่าสมเพชของเธอก็ชะงักไป

 

อย่าเข้ามา...เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แล้ว ทำได้เพียงกำมือแน่นขึ้นขณะที่เราเริ่มเป็นจุดสนใจของคนทั้งร้าน

 

ฮารุจัง..เธอเป็นอะไรเคียวโกะหยุดนิ่ง แต่ยังคงถามด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความเป็นห่วง นั้นสิในตอนนี้เธอกับหล่อนยังเป็นเพื่อนรักกัน

 

และ...น่าเสียใจเหลือเกินที่เธอไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แล้ว เธอเกลียดเคียวโกะในขณะเดียวกันก็เจ็บปวดกับสิ่งที่เจ้าหล่อนทำลงไป

 

คนหนึ่งก็เหมือนรัก อีกคนก็ผู้ชายที่เธอรัก

 

เรียวขาของเธอทรุดลงอย่างหมดเรี่ยวแรงกลางร้านหนังสือ สองมือยกขึ้นปิดหู ในขณะที่น้ำตาไหลออกมาอย่างบ้าคลั่ง ฮารุไม่สามารถจัดการกับอารมณ์ของตัวเองได้

 

เธอรู้เพียงแต่ว่าโลกใบนี้มันโหดร้ายเกินกว่าที่จะมีชีวิตอยู่ได้ 

 

และ....

 

เธออยากตาย อยากหายไป ไม่อยากอยู่อีกแล้ว



 

 

 

 

.


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 144 ครั้ง

33 ความคิดเห็น

  1. #500 K_Harriet (@Kettipa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2562 / 20:29

    ไรท์..กลับมาอัพเรื่องนี้เถิด
    เรื่องนี้ดองมาจนอีกไม่นานจะครบปีแล้วนะ
    แงงงงงง
    #500
    0
  2. #467 No ซีเรียส (@warare6976) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 23:26

    ไรท์อย่าทิ้งเรา

    อย่าทิ้งนิยาย
    อย่าทิ้งให้ฮารุ ร้องไห้อยู่ตรงนั้น
    #467
    0
  3. #465 EngEnglish (@EngEnglish) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 14:41
    ไรท์กลับมาาาา
    #465
    0
  4. #462 คนเดียวดาย (@dream_553) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2561 / 10:56
    ไรท์จ๋า มาต่อเถอะน้าา
    #462
    0
  5. #453 kulchari (@kulchari) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 16:19
    เพราะอ่อนต่อโลก รักมาหลายปี และชีวิตนี้ไม่มีสังคมมีแค่ผู้ชายคนเดียว น่าสงสาร
    #453
    0
  6. #451 I Ange I (@Kettipa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2561 / 17:39
    รอนะคะะะะ
    #451
    0
  7. #449 mioruki (@mioruki) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 16:19
    รอไรท์อยู่นะคะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ฮารุ เธอต้องลุกขึ้นสู้!
    #449
    0
  8. #447 ดาา (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2561 / 12:51

    ทำไมต้องเอาชีวิตตัวเองไปผูกกับผู้ชายคนเดียวด้วยนะ

    #447
    0
  9. #437 ลิลหรี่ (@maple_) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2561 / 20:19
    เข้าใจอารมณ์ฮารุเลยค่ะ แค่เห็นก็นึกกลัว นึกเกลียดเพราะอดีตฝังใจ ท้อแท้ ไม่อยากทีชีวิตอยู่ เราชอบให้ตลคมีอารมณ์แบบนี้มากกว่าแค้นอย่างเดียสนะ มันดูเรียลดี
    อยากรู้ว่าอนาคตต่อจากนี้ฮารุจะยังแต่งงานกับสึนะอยู่หรือเปล่า หรือจะเลือกแต่งกับคนอื่น
    #437
    0
  10. #432 KATE ^^ (@Kettipa) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 เมษายน 2561 / 18:58
    ...สงสานฮารุจัง...T^T
    #432
    0
  11. #431 คนเดียวดาย (@dream_553) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 10:18
    ไรท์จ๋า มาต่อน้าาาาาา
    #431
    0
  12. #430 Natacha_i-sen (@sroyson47) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 11:52
    เฮียมาชเมลโล่ยุหน่ายมาช่วยฮารุจังก่อนน
    #430
    0
  13. วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 11:08
    น่าสงสารฮารุจัง ฮรืออออ!! T T
    #419
    0
  14. #418 WaranyaCin (@WaranyaCin) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 21:11
    ฮืออ ฮารุจาง;;-;;
    #418
    0
  15. #417 ❀─CherryPeach (@ying21346) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 18:05
    ก่อนอื่นขอกราบไรท์เป็นอันดับแรก ;____,

    สองตอนก่อนหน้านี้ไม่ได้มาเม้นต์เพราะติดอ่านหนังสือสอบอยู่ แต่ตอนนี้ว่างแล้วจ้า! เพราะงั้นเค้ามาเม้นต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ได้แล้ว! เย้!

    อะแฮ่ม! ก่อนอื่นขอชมเลยนะคะ การเขียนของไรท์คือเลิศมาก! ภาษาดีงามสามารถบรรยายให้เข้าถึงอารมณ์เลย เรานี่น้ำตาไหลเลยค่ะ! ( คนอื่นเป็นแบบนี้ไหม? หรือเราอ่อนไหวง่าย555)

    ฮารุจังน่าสงสารมาก แต่ก็เข้าใจนะ แต่เดิมเธอเป็นผู้หญิงร่าเริง มักจะมองโลกในแง่ดีเสมอ ไม่เว้นแม้แต่เรื่องความรัก และการถูกทรยศโดยคนที่เธอรักมากแบบนี้เป็นอะไรที่เจ็บปวดมาก ยิ่งเธอเอาแต่อยู่คนเดียวในคฤหาสถ์ ถึงจะมีสาวใช้ แต่ก็ไม่สามารถพวกเขาได้ ความเหงาจะทำให้ยิ่งฟุ้งซ่านยิ่งกว่าเดิม ยิ่งย้อนยุคมาในสภาพจิตตกแบบนี้ กว่าจิตใจจะฟื้นกลับมาเป็นเหมือนเดิมได้คงยาก ถ้าไม่ได้รับการเยียวยา---เอ๊ะ! ฉันบ่นอะไรเนี่ย555555

    เอาเป็นว่ารอตอนต่อไปนะคะ! อยากรู้จังว่าพวกสึนะโยชิจะมีท่าทียังไงบ้างกับฮารุจังที่เปลี่ยนแปลงไป และฮารุจะเอายังไงต่อไปกับอนาคตของตัวเองดี มาต่อเร็วๆน้า//ขยิบตา
    #417
    0
  16. #416 Prettyfall (@fallenrain) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 16:23
    มาแล้วๆ เด้งแจ้งเตือนปุ๊ป กดปั๊บเลย
    #416
    0
  17. #415 mthwilwrrn (@mthwilwrrn) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 15:03
    1.สำหรับเราเเล้วนะไม่รู้คนอื่นคิดไงเเต่เราคิดว่าเราไม่ได้สงสารฮารุเลยเเต่สมเพชมากกว่าเเต่อีกมุมหนึ่งก็เข้าใจว่าฮารุจิตไม่ปกติดังนั้นการที่ย้ายมาในอดีตจึงทำให้ฮารุยังทำใจไม่ได้เเต่อย่างไงก็หวังว่าฮารุจะทำใจให้ได้เร็วๆนะเพราะฮารุในอนาคตไม่มีเเรงจูงใจให้มีชีวิตต่อเเล้วเพราะตัดขาดจากถูกสิ่งเช่นครอบครัวเมื่อเราได้รับโอกาสอยากให้ฮารุคิดที่ครอบครัวให้มากๆนะ
    2.เรื่องการเขียนเขียนดีขึ้นเยอะเลยภาษาเข้าใจง่ายเเละเข้ากับบุคลิกตัวละครด้วย นี้ขนานไม่ได้อัพนานเเล้วเเต่งไม่ออกทะเลด้วยเก่งมาก
    #สู้สู้ เป็นกำลังใจให้
    #415
    1
    • #415-1 mthwilwrrn (@mthwilwrrn) (จากตอนที่ 3)
      11 มีนาคม 2561 / 15:05
      😘❤😘❤😘❤😘❤😘❤😘❤😘❤
      #415-1
  18. #414 No ซีเรียส (@warare6976) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 14:52
    ฮารุจางงงง T^T
    #414
    0
  19. #413 swovtrb (@-aquarine-) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2561 / 14:35
    ดีใจจจ กลับมาอัพแล้วว❤️
    #413
    0
  20. #158 Faiyuki (@Faiyuki) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 20:46
    สนุกคร้าา
    #158
    0
  21. #140 Ghiaccio Nero (@Sujin3) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 19:47
    สนุกมากเลยค่ะ
    #140
    0
  22. #34 แพรวพราว ~* (@praew123654) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2559 / 02:36
    ฮิบาริออกแล้วววว
    #34
    0
  23. วันที่ 2 มิถุนายน 2559 / 08:25
    น่าอ่านค่ะ
    #32
    0
  24. #31 marsmahik (@marsmahik) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2559 / 18:40
    น่าอ่านสุดๆๆเลยละ
    #31
    0
  25. #29 i-m-free (@i-m-free) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 19:06
    เกลียดเคียวโกะ ฮารุฆ่ามันให้หมดเลยฮ่าฮ่าฮ่า
    #29
    0
  26. #27 tingtingg4213 (@tingtingg4213) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2559 / 16:33
    อยากเห็นฮารุแก้แค้นเร็วๆจังงงง >< ฮารุคู่กับฮิบาริเลยยยยย เย่!!! ไอห่วยสึนะช่างหัวมัน หึๆ
    #27
    1
    • 28 เมษายน 2561 / 01:55
      เห็นด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
      #27-1