[Fic Jujutsu Kaisen ] She is my STUDENT | Gojo Satoru x OC

ตอนที่ 9 : Chapter 7 | สูญเสีย?

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 492 ครั้ง
    7 ธ.ค. 63

Chapter 7 | สูญเสีย?

 

Garden of Words Gif - Album on Imgur

 

“จะเป็นผู้หญิงของข้าทั้งทีก็อย่าสะบักสะบอมให้มากนัก”

 

นั่นเป็นสิ่งที่ฉันได้ยินหลังจากที่นั่งนิ่งจ้องหน้าของ เรียวเมน สุคุนะ ในร่างของยูจิมาได้สักพัก

 

นี่ฉันไปตกลงด้วยตอนไหนกันนะ?

 

 

“อย่าเอาร่างกายของเพื่อนฉันมาพูดอะไรแบบนั้นสิคะ”รู้สึกจั๊กจี๊แปลกๆยังไงไม่รู้อะ

 

“นอกจากไอเด็กเวรนี่ก็ไม่มีใครทนพลังข้าได้แล้วนิ ถ้าไม่ใช้ร่างนี้จะให้ข้าไปใช้ร่างไหน…เอ้าเรียบร้อย”ปลายนิ้วของเขาแตะลงที่หน้าผากของฉันก่อนบาดแผลที่ได้รับมาจากการต่อสู้จะหายไปจนหมด

 

แผลหายไปแล้ว?

 

 

 

“ขอบคุณ…ค่ะ”เมื่อพูดขอบคุณไม่ทันจบดีฉันก็เบิกตากว้างขึ้นเพราะยูจิไม่ยอมเปลี่ยนตัวกลับมาตอบสุคุนะที่เรียกเขาอย่างหัวเสียอยู่สักพัก

 

“หึ เหมือนข้าจะได้ตัวเจ้าเร็วกว่าที่คิดนะแม่หนู”

 

เวรละมั้ยล่ะ…

 

รู้สึกได้ถึงความซวยคูณสองทันทีที่เขาเรียกยูจิอยู่นานแต่ก็ไร้การตอบรับ และหันกลับมาแสยะยิ้มให้ฉันแทน

 

“ด…เดี๋ยวค่ะ”ตัวฉันถูกอุ้มขึ้นพาดบ่าอีกครั้งขณะที่เจ้าตัวกระโดดขึ้นไปชั้นบนก่อนที่เราจะร่วงลงมาในนี้

 

แย่แล้ว…

 

“ก่อนข้าจะเล่นสนุกกับเจ้า ขอไปทำอะไรกับเจ้าหนูผมดำนั่นก่อนแล้วกันนะ”อีกฝ่ายหัวเราะในลำคอในขณะที่หน้าของฉันกำลังซีดลงเรื่อยๆ

 

เขาไม่ฆ่าฉันก็จริง

 

แต่ลืมไปว่าเขาตั้งใจจะทำ…

 

ทำ อย่างอื่นที่ยิ่งกว่านั้นนิหว่า!!

 

“ไม่น่าเชื่อว่าเจ้าเด็กนั่นจะยังอยู่ที่นี่ คิดไว้ไม่ผิดจริงๆ”สุคุนะเดินออกมาจากตึกอย่างใจเย็นแต่มันก็ไม่ได้ทำให้ฉันสนใจคำพูดของคนที่อุ้มฉันอยู่แต่อย่างใด เพราะตอนนี้ฉันเอาแต่คิดโวยวายในใจกับตัวเองด้วยความร้อนรน

 

ยูจิ นายรีบๆโผล่หางออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!!

 

 

พรึบ…

 

แค่ชั่วอึดใจจากที่เดินอยู่ตรงทางเดินเราทั้งสองก็มาหยุดอยู่ที่ด้านหลังของ

 

เมกุมิ?

 

“ไอหนูเพื่อนแกมันไม่กลับมาแล้วล่ะ”เขาว่าขึ้นทันทีที่เมกุมิรู้สึกได้กับการมาถึงของเรา"อย่ากลัวไปเลย ตอนนี้ข้ากำลังอารมณ์ดีอยู่"

 

มือของเขาตบลงบนหลังของฉันก่อนจะเดินอ้อมมายืนประชันหน้ากับเมกุมิแล้ววางฉันลง

 

“ไอหนูนั่นคงจะขี้แยฟูมฟายจนกลับออกมาไม่ได้อยู่ล่ะนะ”ตัวฉันที่ถูกปล่อยลงเดินเข้าไปหาเมกุมิที่กำลังกำหมัดแน่นทันที

 

อย่าบอกนะว่าจะสู้กันตรงนี้น่ะ

 

แล้วถ้าเปลี่ยนจากสู้เป็นหนีกันตอนนี้จะทันรึเปล่านะ…

 

 

แควก!!

 

“ตอนที่มันยังไม่กลับมาทำให้ข้านึกอะไรดีๆออก”ยูนิฟอร์มนักเรียนถูกฉีกออกก่อนสุคุนะจะยกยิ้มขึ้น

 

ขอเถอะ ไอนิสัยเอะอะก็ฉีกเสื้อแก้ผ้าต่อหน้าสาธารณชนนี่ช่วยเลิกได้มั้ย?!!

 

ฉันจะเป็นตากุ้งยิงอยู่แล้ว!!

 

 

“สิ่งที่จะทำให้มันเสียใจที่นึกแต่จิกหัวใช้ข้า”

 

ฉึก!!

 

“นี่แก…”เมกุมิว่าขึ้นเสียงสั่นขณะที่ฉันยกมือขึ้นปิดปาก เพราะมือของเขาควักเข้าไปกระชากหัวใจของยูจิจนเลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาไม่ขาดสาย

 

ควักหัวใจงั้นก็…

 

“ถ้ากลับมาเท่ากับตาย ร้องให้ฟูมฟายแบบนั้นก็คงจะกลับยากหน่อย”หัวใจดวงโตยังคงเต้นอยู่ทั้งที่ถูกควักออกมาแล้วโดนเจ้าตัวโยนออกไปพร้อมกับรอยยิ้มร้ายกาจที่ปรากฏขึ้น

 

“เจ้านั่นจะกลับมาแน่ เพราะไอหมอนั่นเป็นคนแบบนั้นยังไงล่ะ!”ว่าจบจากที่ตัวสั่นอยู่ก็เรียกภูติอัญเชิญออกมาแล้วพุ่งเข้าใส่สุคุนะทันที

 

“ได้สู้ในที่กว้างๆทั้งทีเอาให้สุดไปเลย”เจ้าตัวที่รอตั้งรับว่าพร้อมกับยกมือทั้งสองข้างเสิยผมกลับไปด้านหลัง

 

ก็รู้ว่ามันไม่ใช่เวลามาสงสัยล่ะนะ

 

ถึงยูจิจะหน้าตาดีอยู่แล้วก็เถอะ…

 

 

ปัก!

 

“ข้าไม่น่ารีบร้อนรักษาแผลให้เจ้าเลยแม่หนู”มือของเขาปัดหน้าแข้งของฉันออกก่อนจะวาปหลบเมกุมิที่เข้ามาโจมตีในจังหวะหยุดชะงัก

 

 

แต่ทำไมพอได้อินเนอร์ความหลงตัวเองแบบสุดขั้วจนน่าตบของสุคุนะแล้ว…

 

มันถึงได้กร๊าวใจขึ้นแบบสามร้อยเปอร์เซนต์ได้ล่ะ!!?

 

 

หมับ…

 

“อ๊ะ?!”เมื่อเห็นว่าฉันเริ่มจะทำคอมโบกับเมกุมิอีกฝ่ายก็จับฉันขึ้นพาดบ่าแล้วรับหมัดของคนที่กำลังพุ่งเข้ามา

 

“ทำให้ข้าสนุกกว่านี้หน่อยสิ”

 

ปัก!!

 

ฉันที่โดนอุ้มพาดบ่าอยู่หันกลับมามองด้านหลังเมื่อได้ยินเสียงกระแทกกันของบางสิ่งก่อนจะเห็นเมกุมิลอยกระเด็นไป

 

“เมกุมิ!?”เห็นแบบนั้นฉันก็ดีดตัวออกจากสุคุนะเพื่อจะไปช่วยเขาแต่แขนของคนที่อุ้มอยู่กลับไม่มีวี่แววว่าจะขยับออกไปเลยแม้แต่น้อย

 

ดึงไม่ออกเลยบ้าจริง!

 

 

“โอโรจิ!”เมกุมิหมุนตัวกลับมาตั้งหลักได้ก็เริ่มอัญเชิญภูติทันที

 

ครีด!!

 

สิ้นเสียงของเขาอสรพิษสีขาวก็ปรากฏตัวขึ้นแล้วงับสุคุนะที่อุ้มฉันอยู่ลอยขึ้นไปสูงจากพื้นหลายสิบเมตร

 

“!!?”ด้วยความที่มันเกิดขึ้นกระทันหันหรืออะไรก็ไม่แน่ใจ การโจมตีของโอโรจิทำให้ฉันโดนสุคุนะเหวี่ยงตัวออก

 

ทั้งที่ลอยอยู่จากพื้น!!

 

“ยูมะ!!”เป็นเมกุมิที่ตะโกนขึ้นจากด้านล่างหลังจากที่เห็นว่าฉันถูกสุคุนะโยนออกมา

 

นี่นายลืมหรือยังไงว่าฉันโดนอุ้มอยู่น่ะ?!

 

“หลังจากจบงานฉันเตะก้นนายแน่เมกุมิ!! โอ๊ะ?”มือทั้งสองของฉันหยุดชะงักเมื่อกำลังจะสร้างผลึกคลุมร่างกายแต่ก็ถูกสุคุนะฉกตัวไปกลางอากาศ

 

ก่อนฉันจะเหลือบไปเห็นภูติอัญเชิญ โอโรจิ แตกสลายกลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

 

 

ระเบิดเป็นลูกโปงเลย

 

จะแข็งแกร่งเกินไปแล้ว!

 

 

“ห๊ะ…”จากที่มองการระเบิดของภูติอัญเชิญภาพก็ตัดมาอย่างกระทันหัน"เม…กุมิ"ฉันหันไปมองเขาที่ด้านข้างขณะที่อีกฝ่ายกำลังเบิกตากว้างมองฉันอยู่เช่นกัน

 

ลงมายืนตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?

 

ภาพตัดไปมาจนตาลายไปหมดแล้ว

 

“นี่ ข้าบอกไปแล้วไงว่าใส่มาให้สุด…”มือข้างที่ว่างของเขาคว้าเสื้อของเมกุมิจากด้านหลังแล้วเหวี่ยงอีกฝ่ายไปชนพุ่มไม้ลอยผ่านขึ้นไปด้านบน

 

พรึบ!!

 

 

“เดี๋ยวก่อน!!”

 

ปัก!

 

ตูม!!

 

 

 

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากร่างของเมกุมิที่ถูกเหวี่ยงขึ้นไปโดนสุคุนะกระโดดตามไปซ้ำโดยไม่ฟังคำร้องห้ามของฉันเลยแม้แต่น้อย

 

โครม!

 

เมกุมิกระแทกลงที่ด่านฟ้าข้ามจากตึกแรกไปยังอีกตึกจนเกิดฝุ่นควันลอยขึ้นมาแม้ว่าตอนนี้จะมีฝนตกอยู่ก็ตาม

 

“ถึงเจ้าจะร้องให้ข้าก็ไม่หยุดทำหรอกนะ”

 

วืด…

 

โครม!!

 

เขาโยนฉันขึ้นก่อนจะม้วนตัวใช้ส้นเท้าฟาดใส่เมกุมิลงไปกระแทกกับตึกขณะที่นุเอะกำลังจะพาเขาหลบไปตั้งหลัก

 

นี่ฉันทำอะไรได้บ้างนอกจากโดนอุ้มไปอุ้มมาเนี่ย…

 

นั่นเป็นสิ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวของฉันขณะที่ร่างกายกำลังลอยอยู่กลางอากาศ

 

 

 

 

ถ้าเจ้าปล่อยผลึกนั่นออกมาข้าจะฉีกไอเด็กนี่เป็นชี้นๆ

 

 

 

เสียงของเขาดังก้องขึ้นภายใต้เสียงฝนพร้อมกับนัยน์ตาทั้งสองคู่ที่เลื่อนขึ้นมามองฉันขณะกำลังจะสร้างผลึกให้พุ่งลงไปแทงเขา

 

ตุบ…

 

“ว่านอนสอนง่ายแบบนี้ข้าล่ะชอบจริงๆ”เขารับร่างของฉันไว้ก่อนมันจะร่วงลงถึงพื้น

 

ไม่น่าชะงักไปเลย

 

ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่ายังไงเขาก็จะฆ่าเมกุมิที่โดนอัดเละเป็นข้าวต้มไปพร้อมกับนุเอะอยู่แล้วแท้ๆ

 

 

กริด…

 

“ข้าเพิ่งจะชมเจ้าไปเมื่อกี้เองนะ”อีกฝ่ายจับมือฉันที่กำลังจะเอาผลึกแทงหัวเขาไปพร้อมกับดึงฉันเดินเข้ามาใกล้เมกุมิ

 

นี่ฉันอ่อนแอขนาดที่ช่วยเพื่อนแค่คนเดียวยังไม่ได้เลยหรอเนี่ย…

 

“ไม่เห็นเข้าใจว่าอะไรทำให้เจ้าพยายามจะช่วยไอเด็กเวรนี่ขนาดนั้น”แม้จะพยายามงัดมือของเขาออกยังไงก็ไม่ได้ช่วยให้นิ้วทั้งห้านั้นขยับออกจากแขนฉันเลยสักนิด

 

 

 

 

 

ถ้ารอดไปได้สัญญาว่าจะไม่โดดซ้อมแล้ว

 

 

 

 

 

จะไม่บ่นเลยเวลาอาจารย์สอน

 

 

 

 

 

ได้โปรด…

 

 

 

 

 

ขอให้เรารอดกลับไป

 

 

 

 

 

ฟุรุเบะ ยุระระ…

 

ฉันที่กำลังนึกเกลียดตัวเองจนเกือบจะสวดภาวนาหันไปมองทางเมกุมิที่ยืนขึ้นแล้วท่องคาถาอย่างไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเอง

 

 

คาถาบทนี้มัน…

 

ใช้เรียกสิบสมบัติของเทพเจ้าผู้ร่วงหล่น

 

 

“ยะสึคาโนะ…”เขาหยุดท่องคาถากระทันหันเมื่อรอยสักบนร่างกายของยูจิกำลังเลือนหายไป

 

 

“อ่า ให้ตายสิ”

 

เขาปล่อยมือออกจากแขนของฉันแล้วลูบที่ต้นคอ

 

"ขอโทษที มาช้าไปหน่อย"

 

พรวด…

 

“ยูจิ”เลือดสีสดไหลทะลักออกมาเมื่อคนที่ได้สติไม่ใช่สุคุนะ และมันทำให้ร่างกายของเขามีสีซีดลงเรื่อยๆจากการเลียเลือดมาก

 

ยังจะมายิ้มในเวลาแบบนี้อีกหรอ!

 

“ถึงเวลาของฉันแล้ว พวกนายต่อจากนี้ก็ช่วยมีชีวิตอยู่ให้นานๆล่ะ…”

 

 

พุบ…

 

ประโยคสุดท้ายจบลงหลังจากที่ฉันรับร่างของเขาเอาไว้ไม่ให้ล้มลงไปกระแทกพื้น

 

แม้ว่าจะกระแทกไปอีกฝ่ายก็ไม่ได้รู้สึกแล้วก็ตาม

 

 

 

 

 

 

 

“…มะ…ยูมะ!ตั้งสติหน่อยสิ!”เมกุมิตะโกนเรียกพร้อมกับเขย่าตัวฉันให้ได้สติ

 

เพื่อนตายไปทั้งคน แถมตายไปคาอ้อมอกฉันเลยนะ

 

จะไม่ให้ใจลอยได้ยังไง

 

“พยายาม…อยู่”นัยน์ตาของฉันมองคนที่เขย่าตัวฉันอยู่ก่อนจะมองเลยไปเห็นอาจารย์โกโจที่ด้านหลัง

 

นั่นเขาใช่มั้ย

 

 

“คิดถึงขนาดวิ่งมาหาเลยหร…?”และเหมือนเขาเองก็ตกใจที่อยู่ดีๆฉันก็วิ่งไปใส่เขาจนร่มหลุดมือทันทีที่เห็นหน้า"เป็นอะไรไปครับ?"

 

ฟุบ…

 

ฉันกำเสื้อของเขาแน่นก่อนมือหนาจะตบที่หลังของฉันสองสามที

 

“ทำไมเพิ่งมาตอนนี้คะ?”น้ำเสียงของฉันเริ่มสั่นขึ้นเมื่อภาพเหตุการณ์ที่เพื่อนของตัวเองตายไปต่อหน้าต่อตามันยังคงเด่นชัดเหมือนกำลังเกิดขึ้นอีกครั้ง

 

“บอกผมได้มั้ยครับว่าเกิดอะไรขึ้น”อาจารย์โกโจยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ข้างแก้มฉันออกแม้ว่ามันจะไหลมาปนกับเม็ดฝนแล้วก็ตาม

 

“ยูจิเขา…”ริมฝีปากของฉันเม้มแน่นแล้วเงยหน้ามองอีกฝ่ายที่กำลังเช็ดน้ำตาให้"เสียสละตัวเองช่วยเราค่ะ"

 

“ไม่ร้องนะครับ”เมื่อได้ยินแบบนั้นอีกฝ่ายก็กดหัวฉันลงแนบอกก่อนจะกวักมือเรียกเมกุมิให้เดินมากอดปลอบด้วยอีกคน

 

แม้ว่าฝนจะตกและร่มก็กระเด็นไปไกลแต่เขาก็ยังกอดเราทั้งสองคนอยู่แบบนั้น

 

 

ซ่า…

 

จากฝนที่ตกกระหน่ำลงมาอย่างหนักก็ค่อยๆซาลงอย่างช้าๆพร้อมกับน้ำตาที่เริ่มหยุดไหล เมฆฝนสีดำทะมึนแหวกออกให้แสงจากดวงอาทิตย์สาดส่องลงมา

 

ทันทีที่รับรู้ได้ถึงแสงของมันฉันก็เงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าที่ยังคงกอดฉันเอาไว้อีกครั้ง

 

“งั้นวันนี้งดฝึกวันนึงนะครับ”รอยยิ้มบางวาดขึ้นบนใบหน้าของเขาและนั่นมันทำให้ฉันคิดอะไรได้อีกอย่างนอกจากเหตุการณ์เมื่อครู่

 

 

 

 

เพราะฉันเริ่มจะ…

 

ประทับใจเขาขึ้นมาอีกนิดนึงแล้ว

 

 

 

 

 

 

หกชั่วโมงถัดมา ณ ห้องพยาบาล

หลังจากที่เอาน้ำแข็งประคบตาบวมๆจนหายแล้วก็เดินตามมาหาอาจารย์โกโจที่ห้องพยาบาลทันที

 

 

อึดอัดจัง…

 

นั่นคงจะเป็นความรู้สึกเดียวที่ฉันสัมผัสได้ในตอนนี้

 

เพราะตั้งแต่เข้ามาจนถึงเมื่อกี้อาจารย์โกโจก็ไม่พูดอะไรจนคุณอิจิจิที่อยู่ในห้องก่อนทำอ้ำอึ้งไม่กล้าพูดแก้ตัวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

รู้สึกได้เลยว่าเขากำลังกดดันคุณอิจิจิที่เป็นคนส่งต่องานมาให้เรา

 

“ต…ตอนเจอศัตรูมีเพียง หนี หรือ ตาย เท่านั้นผมชี้แจงเรื่องห้ามต่อสู้กับพวกเขาแล้วครับ”

 

เมื่อเห็นว่ายิ่งเงียบก็ยิ่งกดดันเขาเลยเลือกที่จะรวบรวมความกล้าพูดออกมาแต่ผลของมันก็ไม่ได้ช่วยให้ความกดดันลดลงสักเท่าไหร่

 

ดีไม่ดีจะมากขึ้นกว่าเดิมด้วยซ้ำ

 

“จงใจสินะ”อาจารย์โกโจว่าขึ้นก่อนคุณอิจิจิจะชะงักไป"ระดับพิเศษกับคนไม่รู้อิโหน่อิเหน่ห้าคนที่ติดอยู่ แต่กลับส่งปีหนึ่งไปมันไม่สมเหตุสมผล"

 

เขาเริ่มบ่นให้คุณอิจิจิโดยที่อีกฝ่ายก็กำลังยืนก้มหน้ากุมมืออย่างสำนึกผิด

 

“เรื่องนี้ผมว่าผมดูออกว่าเป็นการจงใจจะจัดการกับยูจิใช่มั้ยล่ะ”

 

ใบหน้าของเขาหันไปมองร่างของยูจิที่ถูกผ้าสีขาวผืนใหญ่คลุมอยู่บนเตียง

 

"พวกเขาไม่พอใจที่ผมบังคับให้เลื่อนโทษประหารออกไปพร้อมกับขอรับสิทธิในการดูแลยูมะด้วยตัวเองแทนการคุมขัง…"

 

พูดแล้วก็นึกขึ้นได้ การคุมขังของฉันเดิมทีจะต้องถูกขังลืมด้วยเครื่องรางต้องสาประดับพิเศษ โกคุมงเคียว เป็นของที่เอาไว้ใช้คุมขังนักโทษที่ก่อคดีร้ายแรงจนต้องขังลืมให้สิ้นลมตายไปในนั้น

 

แต่ฉันก็ยังไม่เข้าใจว่ากับอีแค่เตะนิ้วเข้าปากมันจะเป็นตัวอันตรายขนาดที่จะต้องเอาไปขังใส่วัตถุต้องสาบขั้นสูงแบบนั้นตรงไหน

 

แค่ขังเฉยๆก็น่าจะพอแล้วไม่ใช่หรือยังไง?

 

 

“ก็เลยจะใช้โอกาสนั้นยืมมือคำสาประดับพิเศษกำจัดเขาตอนที่เรียกผมไปรายงาน”ได้ยินแบบนั้นคุณอิจิจิที่ยืนฟังอยู่ก็ถึงกับต้องเอามือขึ้นปิดปากเอาไว้อย่างรู้สึกผิด

 

น่าสงสารเขาอยู่เหมือนกันนะ

 

“แล้วถ้าที่เหลือตายก็เป็นการยั่วโมโหผมไปพร้อมๆกัน ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัวเลยไม่ใช่หรือยังไง?”เขาว่าพร้อมกับเอามือมาวางบนหัวฉันที่นั่งอยู่ข้างๆ

 

 

ฟุบ…

 

“แหม ใช้อารมณ์ส่วนตัวตัดสินแบบนี้มันไม่ใช่นายเลยนะ”ทันทีที่ประตูถูกเปิดออกคุณหมออิเอย์ริก็เดินเข้ามาก่อนคุณอิจิจิจะกล่าวทักทาย"ทำไมกันนะ?"

 

คิดไปเองรึเปล่าว่าคุณหมอหันมามองทางนี้แล้วอมยิ้มออกมานิดนึง…

 

“ผมเป็นคนดีที่นึกถึงนักเรียนตลอดอยู่แล้ว ไม่ได้ใช้อารมณ์ส่วนตัวสักหน่อย”จากที่บรรยากาศอึมครึมกดดันอยู่ก็เริ่มผ่อนคลายลงเมื่อคุณหมอเดินเข้ามา

 

ฉันดีใจจริงๆที่เราไม่ได้อยู่กันแค่สามคนแบบกดดัน

 

มากกว่านี้ได้อึดอัดตายแน่

 

 

“เอาเถอะ แต่ยังไงก็อย่าไปรังแกเขานักเลยอยู่ระหว่างเรากับเบื้องบนมันไม่ง่ายนะ”คุณหมอละความสนใจจากศพของยูจิแล้วหันมาว่าให้อาจารย์โกโจแทน

 

“แล้วทำไมตูต้องมารับรู้ความเหน็ดเหนื่อยของผู้ชายด้วย?ไม่ได้อยากรู้สักหน่อย”

 

อะหืออ คำพูดคำจาไม่ค่อยจะบอกเลยว่าเป็นคนยังไงอะ

 

ถ้าเป็นผู้หญิงก็จะสนใจงั้นสินะ?

 

 

พรึบ!

 

“งั้นตรงนี้ ฉันชันสูตรได้ตามใจชอบเลยสินะ”เมื่อเห็นว่าเถียงกับอาจารย์โกโจไปก็ไม่ได้อะไรก็เดินไปเปิดผ้าที่คลุมร่างของยูจิออก

 

 

 

 

 

 

“รู้มั้ยว่าผมก็มีนิสัยเสียๆน่ะ”จากที่เงียบกันมาสักพักอาจารย์โกโจก็ว่าขึ้นกับคุณอิจิจิที่ยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล

 

“ครับทุกคนก็ต้อง…”

 

“เพราะงั้นไว้ผมจะอัดนายทีหลัง”ยังไม่ทันที่จะพูดจบอาจารย์โกโจก็ขัดขึ้นอีกครั้งทำให้คนที่ยืนอยู่ถัดจากฉันหน้าถอดสี

 

เป็นคุณอิจิจินี่ก็ลำบากเหมือนกันแฮะ

 

“เคยสงสัยมั้ยครับว่าทำไมผมถึงมาเป็นครู”จากที่ขู่จะอัดคุณอิจิจิเสร็จเขาก็เริ่มยิงคำถามต่อไป"ถามผมสิครับ"

 

อะไรของเขาเนี่ย?

 

จะพูดออกมาเองอยู่แล้วยังต้องให้ถามอีกหรอ?

 

“ท…ทำไมครับ?”แล้วคุณอิจิจิเองก็บ้ายอถามออกไปก่อนอาจารย์โกโจจะยกมือขึ้นกอดอกอธิบาย

 

“ผมมีความฝันว่าจะล้มล้างพวกสวะที่สร้างระบบเน่าๆนี่ขึ้นมา โดยการมาถ่ายทอดวิชาให้เด็กรุ่นใหม่”น้ำเสียงของเขาดูจริงจังไม่ได้ทีเล่นทีจริงเหมือนอย่างเคยเมื่อพูดถึงอุดมการณ์ในความคิดของเขา

 

พอจริงจังกับอะไรแบบนี้เขาก็ดูเป็นคนที่น่านับถือขึ้นมาบ้างนะเนี่ย

 

“การฆ่าทิ้งให้หมดเป็นเรื่องง่ายแต่เมื่อรุ่นเก่าตายก็จะมีคนมาแทนที่ เพราะแบบนั้นเลยเลือกมาเป็นครูครับ”เขากำหมัดแน่นก้มหน้าลงเมื่อนึกถึงการสูญเสียที่เพิ่งจะเกิดขึ้น

 

ถึงเขาจะดูไม่ได้สนใจเราที่เป็นนักเรียนมากนัก

 

แต่พอได้เห็นเขาในตอนนี้ก็เริ่มจะเข้าใจว่ามันอาจจะเป็นการแสดงออกในแบบของเขา

 

“เพราะแบบนั้นถ้ามีภาระกิจเหมาะๆก็จะโยนไปให้พวกเขาทำเป็นครั้งคราว เหมือนความรักที่เฆี่ยนตีด้วยแส้…”

 

ฉันหันควับไปมองคนที่จริงจังได้ไม่ถึงห้านาทีก็กลับไปทำเป็นเล่นอีกครั้งอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเองแล้วขมวดคิ้ว

 

เดี๋ยว!!

 

ความรักอะไรนะ?!

 

นี่เขาต้องเป็นคนยังไงถึงได้พูดเรื่อง…แบบนั้นออกมาได้หน้าตาเฉย

 

คิดดีไม่ได้เลยจริงๆ

 

“ฉันจะเริ่มแล้วนะ ทั้งสามคนจะอยู่ดูหรอ?”คุณหมออิเอย์ริหันมาว่ากับเราขณะที่กำลังใส่ถุงมือ

 

“ค…คุณหมอคะ”ฉันเบิกตากว้างชี้ไปที่ด้านหลังเมื่อเห็นว่ายูจิที่ควรจะตายไปแล้วลุกขึ้นมานั่ง ไม่ต่างจากอาจารย์โกโจและคุณอิจิจิที่อ้าปากค้างมองไปทางเขา

 

ลุกขึ้นมาแล้ว!

 

 

 

 

 

 

“อ้าวยูมะมาแล้วหรอ?”โนบาระทักขึ้นเมื่อเห็นฉันเดินมานั่งกับทั้งสองก่อนจะเห็นคนแปลกหน้าทั้งสองกับแพนด้าอีกหนึ่ง

 

นี่โรงเรียนเรามีเลี้ยงอะไรแบบนี้ด้วยหรอเนี่ย…

 

“รุ่นพี่ปีสองน่ะ”เมกุมิว่าขึ้นเมื่อเห็นว่าฉันกำลังทำหน้าตาตั้งคำถามหันไปหาเขา"รุ่นพี่เซ็นอิน รุ่นพี่แพนด้า แล้วก็รุ่นพี่อินุมากิส่วนรุ่นพี่อคคทสึไปต่างประเทศ"

 

เขาแนะนำรุ่นพี่แต่ละคนอย่างง่ายๆเรียงจากซ้ายไปขวาก่อนสายตาของฉันจะไปหยุดอยู่ที่คนผมสีอ่อนที่กำลังมองฉันอยู่เช่นกัน

 

“แซลมอน”

 

ตึกตัก…

 

ฉันเม้มริมฝีปากเก๊กหน้านิ่งทันทีที่เขาพูดอะไรแปลกๆโดยที่ฉันไม่เข้าใจว่าหิวหรืออะไรถึงได้เรียกหาแซลมอนเพราะสิ่งเดียวที่ฉันโฟกัสคือ

 

เสียงของเขามันโคตรละมุนเลย!!

 

“เขาเป็นผู้ใช้วจีสาปเพราะงั้นทุกคำที่เขาพูดจะเกี่ยวกับข้าวปั้นเพื่อหลีกเลี่ยงคำสาป”เมกุมิอธิบายเสริมแม้ว่าฉันจะไม่ได้สนใจฟังที่เขาอธิบายแล้วก็ตาม

 

“ยูมะ?”โนบาระสะกิดฉันให้หันกลับไปแนะนำตัวเมื่อเห็นว่าฉันนิ่งค้างไปสักพัก

 

อ่า แนะนำตัวๆ

 

“ฉัน ชิราซากิ ยูมะ ค่ะฝากตัวด้วยนะคะรุ่นพี่”ฉันโค้งตัวลงทักทายรุ่นพี่ทั้งสามก่อนรุ่นพี่แพนด้าจะพูดถึงประเพณีสานสัมพันธ์ระหว่างทั้งสองโรงเรียนที่เราจำเป็นต้องเข้าร่วม

 

ซึ่งก็คือประเพณีสานสัมพันธ์โรงเรียนไสยเวทย์เกียวโตและโรงเรียนไสยเวทย์โตเกียว โดยมีเวลาครึ่งเดือนต่อจากนี้ในการฝึกซ้อมเพื่อการแข่งขัน

 

 

“คล้ายๆกีฬาสีเลยแฮะ”เท่าที่ฟังมาก็ดูไม่ได้ต่างกับกีฬาที่โรงเรียนเก่าสักเท่าไหร่แค่ผู้เข้าแข่งขันมีไม่ถึงยี่สิบคนเท่านั้น

 

“จะว่าแบบนั้นก็ได้แต่เราไม่ได้ทำกันเล่นๆแบบนั้นหรอกนะ แต่ไม่ต้องห่วงพวกเราจะเป็นคนฝึกให้เธอเอง”

 

“ปลาตากแห้ง”รุ่นพี่อินุมากิพยักหน้าเล็กน้อยพร้อมกับพูดขึ้นหลังจากที่รุ่นพี่แพนด้าว่าจบ

 

ฝ…ฝึกพิเศษกับรุ่นพี่

 

 

“ตั้งสติหน่อยยูมะ”เมกุมิหรี่ตามองฉันที่เอามือปิดปากมโนไปถึงไหนต่อถึงไหนให้กลับมาโลกแห่งความเป็นจริง

 

“นี่น่ะหรอคนที่ร้องให้จะเป็นจะตายเมื่อไม่กี่ชั่งโมงที่แล้ว…”ตามด้วยโนบาระที่ถอนหายใจออกมาเมื่อรับรู้ถึงความดี้ด้าของฉัน

 

ก็ยูจิไม่เป็นไรแล้วนี่นา ไม่มีเหตุผลที่ต้องเศร้าสักหน่อย

 

“แล้วสรุปพวกเธอจะเข้าร่วมกันใช่มั้ย?”รุ่นพี่เซ็นอินถามขึ้นทำให้ฉันเลิกคิดอะไรไร้สาระแล้วตอบออกไปพร้อมกับทั้งสอง

 

“ของมันแน่อยู่แล้ว”

 

“แซลมอน!”รุ่นพี่อินุมากิยกนิ้วให้เราและมันทำให้ฉันเหมือนจะจับทางคำพูดคำจาของเขาได้นิดหน่อย

 

แซลมอนคือเห็นด้วยรึเปล่านะ?

 

“นี่อย่ามายืนใกล้สิ เหม็นกลิ่นสาบสัตว์ป่าชะมัด”ในระหว่างที่ฉันกำลังพยายามแปลความหมายคำพูดของรุ่นพี่อินุมากิก็เงยหน้ามองไปทางรุ่นพี่แพนด้าที่โวยวายขึ้นมาก่อนจะลงไปนอนกับพื้น

 

ดูไปดูมาก็น่ารักดีนะเนี่ย

 

ขนดูเหมือนจะนุ่มมากๆเลยด้วย

 

“วาซาบิ”ฉันหันไปมองรุ่นพี่อินุมากิเล็กน้อยก่อนจะหันกลับมามองรุ่นพี่แพนด้า

 

มีศัพท์ใหม่โผล่มาอีกแล้ว

 

“พวกนายมาช่วยกันดมหน่อยสิว่าเหม็นรึเปล่า”เมื่อเถียงกันไม่จบก็กลายเป็นว่าเรียกพวกเราที่ยืนดูอยู่ให้มาช่วยดมแทน

 

ฟุดฟิด ฟุดฟิด

 

อืมม

 

ก็ไม่ได้มีกลิ่นอะไรไม่ใช่หรอ?

 

 

“มีกลิ่นแสงอาทิตย์อ่อนๆนะครับ”เป็นเมกุมิที่ว่าขึ้นจนฉันกับโนบาระหันไปมองเขาแบบไม่อยากจะเชื่อ

 

กลิ่นของแสงอาทิตย์!!?

 

 

 

 

 

 

 

 

ดูแล้วฟ้าหลังฝนก็คงจะสดใสกว่าที่คิดล่ะนะ

 

 

______________________________

มาต่อแว้ววว

คราวนี้ช้านิสนุงเพราะไปแก้รูปเมนทั้งสามที่จะเปิดตัวในตอนนี้มาแปะให้

 

แล้วก็แอบหมันใส้อินเนอร์ความฉีกเสื้อของเฮียแกจริงๆ//แปะรูป

#fjksJKDSKJ from what’s good, young knights

 

เหมือนว่าในตอนนี้อาจารย์แกจะมีคู่แข่งเพิ่มมาอีกคนแล้ว5555

จริงๆไรท์กรี๊ดรุ่นพี่มากๆเลยแล้วพอเจอเสียงพากย์ไปอีกคือตายคาคอม เสียงละมุนมากกก//กรี๊ดร้อง

 

ปล.ในเมื่อเปิดตัวเมนครบแล้วก็เอารูปทั้งสามคนมะแปะแบบเซะซี่ย์แล้วกัน

เอาให้ตายกันไปข้าง

เจอกันตอนต่อไปครับผมม

 

 

หาทิชชู่ซับเลือดกันด้วยนะทุกคน55555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 492 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

672 ความคิดเห็น

  1. #611 Towairaito (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 เมษายน 2564 / 22:09

    เผลอหลุดกรี๊ดเลยคะ!!แต่ละคนคือดีงามมมมมมมม-///https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png -

    #611
    1
    • #611-1 -BW-(จากตอนที่ 9)
      4 เมษายน 2564 / 22:22
      อัยยยย ขอบคุณมากๆเลยค่า
      #611-1
  2. #588 nongfaefae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 เมษายน 2564 / 22:40

    จะบอกว่าไม่ใช่เเค่นางเอกใจละค่ะ ตอนนี้เราก็กรี้ดดลั่นห้องเเล้วจริงๆ
    #588
    1
    • #588-1 -BW-(จากตอนที่ 9)
      2 เมษายน 2564 / 14:35
      ระวังเจ็บคอด้วยนะคะ ไรท์ก็กรี๊ดเหมือนกัน แค่กๆๆ
      #588-1
  3. #563 sillyduckling (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มีนาคม 2564 / 23:07
    โอ้ย รุ่นพี่อินุมากิคะะะะะ อ้ากกกกกกกก
    #563
    1
    • #563-1 -BW-(จากตอนที่ 9)
      8 มีนาคม 2564 / 12:48
      อ๊ากกกก ต้าวรุ่นพี่แซลมอน
      #563-1
  4. #480 kill-taehyun-exo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 14:36
    นางแค่ขี้เก็กค่ะเลยฉีก.. ส่วนน้องคือใจเต้นกับทุกคนไม่ได้นะคะะะะ
    #480
    4
    • #480-1 -BW-(จากตอนที่ 9)
      18 มกราคม 2564 / 14:59
      มีเมนหลายคนเลยใจเต้นหลานคนค่ะ แค่กๆๆ แอบสปอยให้นิสนุงเป็นกรณีพิเศษว่าหลังช่วงงานเชื่อมสัมพันธ์คงจะใจเต้นแค่คนเดียวแล้วล่ะค่ะ หุหุ
      #480-1
    • #480-3 -BW-(จากตอนที่ 9)
      18 มกราคม 2564 / 15:36
      ตอนนี้ไรท์ยังแต่งไม่ถึงตรงนั้นนะเตงงง แต่สปอยไว้เฉยๆ55555
      #480-3
  5. #411 icesupicha (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 04:07

    งืออออ ตายค่าา

    #411
    1
    • #411-1 -BW-(จากตอนที่ 9)
      5 มกราคม 2564 / 11:36
      อย่าเพิ่งตายยย อยู่ด้วยกันก่อน ;-;
      #411-1
  6. #286 belllaponsan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 11:08
    จริงไรท์! ฉากฉีกเสื้อคือล้มตายเลยค่ะ งานดีสุดๆ!!! แต่ไม่เข้าใจเฮียแกฉีกทำไม!? รู้ว่าหุ่นดีแต่อย่าโชว์มาก ใจคนดูไม่ดีเลยยย
    #286
    1
    • #286-1 -BW-(จากตอนที่ 9)
      11 ธันวาคม 2563 / 20:41
      หุ่นแซ่บก็เลยต้องโชว์กันหน่อยค่ะ5555
      #286-1
  7. #282 bigbowka (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2563 / 05:26
    เลือดพุ่ง =.,=
    ที่จริงก็ไม่เข้าใจว่าสุคุนะมันจะฉีกเสื้อทำไม จะเซอวิสทุกตอนไม่ได้นะ
    #282
    1
    • #282-1 -BW-(จากตอนที่ 9)
      11 ธันวาคม 2563 / 20:39
      คนดูหัวใจจะวายแล้วค่ะ
      #282-1
  8. #220 thu18aprl (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 17:35
    คือ ตัวเมน3คน คือเมนของเราทั้ง3คน!!!! แล้วใจดวงน้อยๆจะไปทนไหวหรอ!!!!
    #220
    1
    • #220-1 0827736458(จากตอนที่ 9)
      2 ธันวาคม 2563 / 09:18
      ทำใจดีๆไว้ก่อนน
      #220-1
  9. #215 knunkim (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 15:36

    อะ.. เหื้อ... ฝะ ฝากนิยายวายกับมังงะข้าด้วย.. คร่อก(ตายอย่างสงบเลือดสีม่วง)5555 โอ้ยใจฉัน แต่ส่วนตัวเราชอบสุคุนะน่ะ

    #215
    1
    • #215-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 15:54
      ไรท์เลือกไม่ได้เลยค่ะอยากจะมัดรวมแล้วกินเข้าไป5555555
      #215-1
  10. #193 Sterben_Ch (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 12:59
    รีดก็ตายคาจอเหมือนกันค่ะ ณ จุดๆนี้
    #193
    1
    • #193-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      25 พฤศจิกายน 2563 / 15:50
      55555ระวังเลือดหมดตัวนะคะ
      #193-1
  11. #177 NICE_NI_NIC (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 00:47
    ใช่ค่ะไรท์ เกลีนดตอนถอดเสื้อมาก ตั้งแต่ตอนแรกอ่ะจนตอนที่นางออกอาละวาดคือถอดเสื้อทำไม? เสื้อมันไปบาดหัวนมหรอถึงฉีกมันอ่ะ 55555
    #177
    1
    • #177-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      25 พฤศจิกายน 2563 / 06:42
      สุคุนะเสื้้อบาด โอ้ยยยตายแล้ว5555555 ขำน้ำตาเล็ดเลยค่ะ
      #177-1
  12. #172 ลุนแลงอ้ะ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 16:54
    อมก.อยากจะทะลุจอไปลูบหน้าท้อง
    #172
    1
    • #172-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      20 พฤศจิกายน 2563 / 22:31
      ไรท์เองก็อยากลูบเหมือนกันค่ะ ;-;
      #172-1
  13. #154 SHIBAICHI00 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 10:06
    จับหน่อยจะล้ม โอ้ยย //พุ่งไปลูบ(?)
    #154
    1
    • #154-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      19 พฤศจิกายน 2563 / 22:02
      ไรท์เองก็อยากจะลูบบ้าง หืมมม//คนพูดวิ่งหนีไปแล้ว
      #154-1
  14. #90 tonliuga01 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 21:29

    ใครก็ได้จับฉันทีค่ะ

    จะล้มแล้ววแพ้ไม่ไหววว
    #90
    1
    • #90-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      9 พฤศจิกายน 2563 / 09:46
      มันดียจ์มักๆจนทนไม่ไหวใช่มั้ยคะ55555
      #90-1
  15. #89 อยากกินบิงซู (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 15:15

    ตายคาทรศ.เพราะรูปที่ไรท์แนบนี้แหละ//นอนตาย
    #89
    1
    • #89-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      9 พฤศจิกายน 2563 / 09:45
      ตามหมออ 55555
      #89-1
  16. #88 Pupe' (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 14:44
    หืมมมมม บอกเลยว่าหยุดยิ้มไม่ได้หลังจากเห็นภาพ
    #88
    1
    • #88-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      9 พฤศจิกายน 2563 / 09:44
      ยิ้มกรุ่มกริ่มม
      #88-1
  17. #87 DKTNYMA (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 04:01

    อ้ากก!!! งานดีฝุดๆ//(ซิกแพ็คๆๆๆๆๆๆๆ กรี๊ดดด---)
    #87
    1
    • #87-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      8 พฤศจิกายน 2563 / 10:22
      ซิกแพ็คสุดยอดดด // ตุยอย่างสงบ
      #87-1
  18. #86 miwo_o (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2563 / 03:15
    ถึงฉันไม่ได้อยากซบ แต่ฉันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า...หุ่นดีมาก//ซูดดด=.,=
    #86
    1
    • #86-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      8 พฤศจิกายน 2563 / 10:21
      มีของดีก็ต้องโชวืนิสนุงค่ะ แค่กๆๆ//สำลักเลือด
      #86-1
  19. #85 เดี๋ยวต่อยเลย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 23:20

    ตายยยๆๆๆ จะล้มไม่ไหวๆ
    #85
    1
    • #85-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      8 พฤศจิกายน 2563 / 10:20
      เรียกรถพยาบาลด่วนนน 5555555
      #85-1
  20. #84 mukmik08 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 22:31

    ไรท์ทำให้เราได้ตายตาหลับแล้วค่ะ ~ สู่ขิต / =,,=https://image.dek-d.com/27/0683/9699/131330545

    #84
    1
    • #84-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      8 พฤศจิกายน 2563 / 10:19
      ซับเลือดดีๆนะคะระวังมันจะพุ่งออกมาอีก55555
      #84-1
  21. #83 ploy_pns2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 21:14
    กรี๊ดดดดดด อยากลูบ เอ๊ย!!!! ไม่ใช่!! อยากซบ เฮ้ย!!! สติก่อน ตอนนี้ต้องตั้งสติ... ฟู่ววว ซิกแพ็ค!!!!!!!!!!!!!!! กรี๊ดดดดดดดดดดดดด
    #83
    1
    • #83-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      7 พฤศจิกายน 2563 / 21:42
      ยุบหนอพองหนอ ทำใจดีๆไว้ก่อนนะคะอยู่หวีดนิยายกับไรท์ก่อนนน
      #83-1
  22. #82 Phatusanime (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 21:13
    คือ ยูจิอ่ะ ปกติก็น้องนะ แต่พอเปลี่ยนกับสุคุนะ อ้าว ผัวเฉย
    #82
    3
    • #82-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      7 พฤศจิกายน 2563 / 21:41
      เป็นน้องอยู่ดีๆพลิกโพเฉยเลย ต้องยกความดีความชอบให้อินเนอร์เฮียแแกค่ะ so hot มักๆ
      #82-1
    • #82-3 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      7 พฤศจิกายน 2563 / 21:46
      จริงมากก ตุยอย่างสงบเลยค่ะ
      #82-3
  23. #81 pitchypai (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 20:49

    เฮือกกกกกกกก!!!!!

    #81
    1
    • #81-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      7 พฤศจิกายน 2563 / 21:40
      เอามือนาบอก55555
      #81-1
  24. #80 정화_pc (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 19:44

    งานดีย์(^.,^)

    #80
    1
    • #80-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      7 พฤศจิกายน 2563 / 21:39
      ขอบคุณค้าบบ
      #80-1
  25. #79 Aje_junijuni (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2563 / 19:27

    สำลักของกราวใจตายค่ะ ไม่ไหว-///,.///-
    #79
    3
    • #79-1 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      7 พฤศจิกายน 2563 / 21:39
      ทำใจดีๆไว้ก่อนนน
      #79-1
    • #79-3 Sen13_(จากตอนที่ 9)
      7 พฤศจิกายน 2563 / 21:48
      สายเปย์มาก5555 ไปให้สุดแล้วหยุดที่ขายไตกันเถอะค่ะ!!
      #79-3