[Fic Jujutsu Kaisen ] She is my STUDENT | Gojo Satoru x OC

ตอนที่ 3 : Chapter 3 | เบ๊จิปาถะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,718
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 457 ครั้ง
    7 เม.ย. 64

Chapter 3 | เบ๊จิปาถะ

 

aesthetic, anime, and beautiful image | Anime scenery, Anime scenery  wallpaper, Aesthetic anime

 

“เรียบร้อยแล้วครับ~”น้ำเสียงโคตรสดใสของเขาดังขึ้นหลังจากที่ทำการผูกปมให้กับผ้าพันแผลที่ขาของฉัน

 

ช่วยหยุดทำบรรยากาศเหมือนมีดอกไม้ลอยไปมาแบบนั้นจะได้มั้ยคะ…

 

“โอ๊ะ ลืมไปเลย”อีกฝ่ายที่ลุกยืนแล้วกำลังจะหมุนตัวออกไปว่าขึ้น"ชุดนักเรียนของเธออยากได้แบบไหนเป็นพิเศษมั้ยครับ?"

 

ชุดนักเรียนหรอ?

 

อืมม

 

“แบบมีฮู้ดแล้วก็ขอเป็นกระโปรงสั้นแล้วกันค่ะ…”ฉันนิ่งคิดไปแปปนึงก่อนจะว่าออกไป

 

ถ้าใส่ยาวเกินคนขาสั้นแบบฉันก็จะเกะกะเวลาขยับล่ะนะ

 

“ว่าแต่ ชุดเขาขอแบบนี้เลยก็ได้หรอคะ?”ถึงจะขอออกไปแล้วก็เถอะ แต่ชุดนักเรียนมันขออะไรก็ได้แบบนี้เลยรึเปล่านะ

 

“ก็ที่นี่เป็นโรงเรียนเอกชนนิครับ”เขายักไหล่"จัดของเสร็จแล้วตามลงมานะครับผมจะลงไปรอที่ด้านล่าง"เมื่อหมดธุระอีกฝ่ายก็หมุนตัวออกไปเพื่อให้ฉันได้จัดข้าวของส่วนตัว

 

“ขอบคุณนะคะ”ฉันว่าขึ้นในจังหวะที่เขากำลังจะก้าวออกไปทำให้เจ้าตัวหันกลับมายกยิ้มให้

 

“เปลี่ยนคำขอบคุณเป็นตั้งใจทำงานจะดีกว่านะครับ”

 

ตุบ…

 

“…”เสียงประตูปิดลงทำให้ภายในห้องตกอยู่ในความเงียบ

 

 

ไอคนคนนี้!!

 

เอะอะก็เอางานมาขู่!

 

เกือบจะคิดว่าประทับใจขึ้นมาอีกนิดแล้วนะ!

 

 

“อ๊ากก”ด้วยความที่ทำอะไรเจ้าตัวไม่ได้ก็จบด้วยการต่อยตีหมอนใบใหญ่ตรงหัวเตียง"จากนี้คงจะได้เป็นบ้าเอาจริงๆแน่"

 

มาอยู่ได้ไม่ถึงวันก็โดนเล่นซะแล้วสิฉัน

 

 

“ช่างเถอะ…จัดของแล้วรีบลงไปดีกว่าเรา”ฉันสะบัดหัวไล่ความคิดแล้วเดินไปหยิบกระเป๋ามาเริ่มจัดข้าวของ

 

ที่จริงของสำคัญสำคัญของฉันมันก็ไม่มีอะไรมากมายนักหรอก เพราะที่สำคัญจริงๆใส่ติดตัวอยู่ตลอด

 

ก็มีแค่ไอกำไลหยกที่ข้อมือซ้ายนี่แหละ…

 

 

ถึงฉันเองจะจำไม่ได้ก็เถอะว่าได้มันมายังไง แต่ความรู้สึกของฉันมันบอก

 

ว่าไอสิ่งนี้มันสำคัญ

 

 

 

 

“เท่านี้ก็เรียบร้อย…”ไม่นานนักฉันก็จัดสัมภาระของฉันให้เข้าที่เข้าทางได้สำเร็จ"ไม่อยากลงไปเจอเขาเลยอะ"

 

ฉันบ่นขณะที่ปิดประตูห้องและกำลังเดินลงบันไดมาที่ชั้นล่าง

 

“จัดของเสร็จแล้วหรอครับ?”ทันทีที่เห็นฉันเขาที่กำลังคุยกับใครบางคนอยู่ก็ร้องทักขึ้น

 

“ใช่ค่ะ เอ่อ…ถ้าคุยกันยังไม่เสร็จฉันไปหาอิทาโดริก่อนก็ได้นะคะ”เมื่อเห็นว่าเธอคนนั้นหันมามองฉันแล้วยิ้มให้ก็ทำให้รู้สึกเกรงใจที่จะอยู่ตรงนั้นขึ้นมา

 

“ไม่เป็นไร เรากำลังคุยกันเรื่องเธออยู่น่ะครับ”เขาว่าขึ้นเมื่อฉันกำลังจะหมุนตัวเดินออกไป

 

เดี๋ยวนะคุยเรื่องของฉัน?

 

คุยอะไร?

 

“นี่คือคุณหมอ อิเอย์ริ โชโกะ เธออาจจะได้เจอบ่อยๆเพราะงั้นก็รู้จักเอาไว้ก่อนนะ”มือของเขาผายไปทางอีกฝ่ายขณะที่คุณหมอคนสวยกำลังยิ้มให้ฉัน

 

“สวัสดีค่ะ ชิราซากิ ยูมะ ค่ะ”ฉันโค้งให้ทันทีหลังจากบอกชื่อของตัวเองแนะนำตัว

 

“ยินดีที่ได้รู้จักจ๊ะน่ารักกว่าที่คิดนะเนี่ย คนน่ารักแบบนี้มาอยู่กับไอบ้าแบบนายได้ยังไงซาโตรุ?”หลังจากตอบรับฉันก็หันไปว่ากับอาจารย์โกโจที่นั่งอยู่ทันที

 

เอ๋?

 

“เธอตกลงรับเงื่อนไขของผมเลยได้ตัวมาช่วยงานน่ะ อย่าพูดเหมือนผมไปลักพาตัวมาแบบนั้นสิ”

 

“ดูหน้านายก็รู้แล้วว่าต้องไปล่อลวงเด็กให้ยอมทำตามเงื่อนไขของนาย”คุณหมอว่าขึ้นยิ้มๆทำให้อาจารย์โกโจถึงกับคิ้วกระตุก"นายรู้ใช่มั้ยว่าจูจุสึก็ติดคุกได้น่ะฮ๊ะ?"

 

“ตูไม่ได้ไปล่อลวงเด็กมานะเฟร้ย!!”

 

ไม่ใช่ก็ใกล้เคียงไม่ใช่หรือไง…

 

ฉันหรี่ตามองอีกฝ่ายที่กำลังเถียงอยู่กับคุณหมออิเอย์ริก่อนอีกฝ่ายจะลุกขึ้นแล้วเอามือมาแปะไว้บนหัวของฉัน

 

“เด็กคนนี้ตกลงเป็นเบ๊ให้ผมแลกกับค่าขนมวันละหนึ่งพันเยนหรอก ใช่มั้ยยูมะ?”เขาว่าแล้วก้มลงมาหาฉันที่ไม่คิดจะตอบคำถามของเขา

 

ไม่ต้องมาถามความเห็นกันเลยนะคะ

 

“แล้วมันต่างจากล่อลวงตรงไหนกัน…”คุณหมออิเอย์ริถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออกเมื่อเห็นท่าทีมั่นอกมั่นใจของอีกฝ่าย

 

ไอนิสัยมั่นใจเกินร้อยนี่ก็ทำออกมาเป็นปกติสินะเนี่ย…

 

คิดได้แบบนั้นก็หันหน้าหลบอีกฝ่ายที่ยืดอกมั่นใจ เพราะกลัวว่าถ้าได้มองไปมากกว่านี้จะได้หลุดขำออกมาเอา

 

เส้นตื้นนี่ก็ลำบากเหมือนกันแฮะ

 

 

“อะไรก็ช่างเถอะครับ ก่อนอื่นช่วยอธิบายงานที่จะต้องให้ทำทีได้มั้ยงานเร่งไม่ใช่หรือยังไง?”

 

เถียงไม่สู้ก็ชิ่งหนีเปลี่ยนเรื่องเลยนะ

 

“เปลี่ยนเรื่องเก่งจริง เอาเถอะงานแรกแค่พาไปตรวจสอบใกล้ๆนี่น่าจะดีกว่า”คุณหมออิเอย์ริยื่นเอกสารที่ถืออยู่ให้กับอาจารย์โกโจ

 

“นี่มันเรื่องของพวกคนแก่ในสภาผู้อวุโสเขาทำกันไม่ใช่หรอ?”คนด้านหลังฉันรับกระดาษมาเปิดดูก่อนจะบ่นขึ้นมา

 

ฉันจะได้ไปทำงานแบบไหนกันล่ะเนี่ย?

 

งานคนแก่คืออัลลัยย?!

 

“ก็นายบอกว่ายูมะจังยังใช้พลังไม่คล่องไม่ใช่หรือยังไง ให้เริ่มจากงานตรวจสอบเล็กๆก็เป็นตัวเลือกที่ถูกต้องแล้วนิ”

 

“มีผมไปด้วยไม่เห็นเป็นไรเลยนิครับ งานของพวกคนแก่มันน่าเบื่อจะตายไป…”

 

 

ไหงกลายเป็นว่ามาเถียงกันบนหัวฉันได้ล่ะ

 

สงสารคนตัวเล็กตรงนี้หน่อยได้มั้ยคะทั้งสองคน…

 

 

“ไม่อย่างนั้นนายจะไปไหนก็ไปแล้วให้ยูมะจังมาช่วยงานฉันแทนสิ”

 

“เรื่องอะไรล่ะ เป็นเบ๊จิปาถะของผมก็ต้องช่วยงานผมสิ จะให้ไปช่วยคนอื่นที่ไม่ได้จ่ายค่าจ้างได้ยังไงกัน?”

 

เอาเข้าไป

 

ใครก็ได้มาช่วยฉันที…

 

 

 

เอ๊ะ?!!

 

นั่น!! อิทาโดริ!!

 

ฉันหันไปทางอิทาโดริเมื่อได้ยินเสียงเขาคุยกับฟุชิงุโระแว่วเข้ามาจากหน้าห้องโถงแล้วเพ่งกระแสจิตมองไปทางทั้งสองคนทันที

 

เฮ้! มองฉัน!!

 

คัมมอนน!!

 

 

“โอ๊ะ…นั่นชิราซากิกับอาจารย์โกโจไม่ใช่หรอ?”หลังจากที่แผ่รังสีส่งสัญญาณโทรจิตไป การเพ่งจิตของฉันก็สัมฤทธิ์ผล

 

เยส!!

 

เดินมาทางนี่! เร็วเข้า

 

“เหมือนจะกำลังส่งสายตาขอความช่วยเหลือนะ”ฟุชิงุโระพูดแล้วเดินมาทางเราทันทีทำให้ฉันรู้สึกอยากจะขอบคุณเขา

 

เพราะฉันยืนฟังสองคนนี้เถียงกันไม่ไหวแล้ว

 

“อาจารย์โกโจพวกผมว่าจะไปร้านสะดวกซื้อกันน่ะ ชิราซากิเธอจะไปด้วยรึเปล่า?”ฟุชิงุโระที่เดินเข้ามาถามทำให้ทั้งสองคนที่หยุดเถียงกันแล้วมองหน้าเขา

 

“ไป!”ฉันพยักหน้ารัวๆรับคำชวนของอีกฝ่ายก่อนจะดึงแขนเขาให้รีบเดินออกจากตรงนี้ให้เร็วที่สุดโดยไม่รอให้อาจารย์โกโจอนุญาต

 

ถ้าไม่มีคนมาช่วยขัดได้เถียงกันอีกนานแน่

 

 

 

“ขอบใจนะฟุชิงุโระ ถ้าไม่ได้นายฉันคงได้อยู่ตรงนั้นอีกนาน”ว่าจบก็พ่นลมหายใจออกมาขณะที่กำลังเดินไปพร้อมกับทั้งสองคน

 

“เธอต้องระวังตัวหน่อยนะ อาจารย์โกโจเขาเป็นคนแปลกๆแบบนั้นแหละ นายก็ด้วยอิทาโดริ”ฟุชิงุโระว่าเตือนทำให้ฉันกับอิทาโดริพยักหน้ารับ

 

ไอแปลกน่ะก็ใช่อยู่หรอก

 

แต่ก็ไม่คิดว่าจะแปลกขนาดนี้นี่นา

 

“เขาเถียงอะไรกันหรอ?แล้วไหงเธอถึงได้ไปยืนอยู่ตรงกลางตอนเขาเถียงกันได้ล่ะ ชิราซากิ?”อิทาโดริถามพร้อมกับหันมาหาฉันที่ยิ้มแหย่ๆให้เขา

 

“แค่ลงจากหอพักมาแล้วเจอเขาคุยกันอยู่ไม่มีอะไรหรอก เรื่องไม่เป็นเรื่องน่ะ”

 

จะให้บอกว่าเถียงกันด้วยเรื่องแบบนั้นนานได้ขนาดนี้ก็กระไรอยู่

 

“แล้วนายทั้งสองคนน่ะ ไหนๆก็มีกันแค่สี่คนเองเรียกชื่อฉันแทนนามสกุลได้แล้วนะ”ฉันที่เดินนำหน้าไปหมุนตัวกลับมาชี้ไปทางทั้งสองคนทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย

 

“เอางั้นเลยหรอ? งั้นเธอก็เรียกฉันว่ายูจิบ้างสิ”เขาชี้ไปที่ตัวเองแล้วว่าขึ้น

 

“ใช่แบบนั้นแหละ ยูจิ”เมื่อเห็นว่าเขาอนุญาตฉันก็ลองเรียกชื่อต้นของอีกฝ่ายดู

 

“แล้วนายล่ะฟุชิงุโระ นายจะโอเครึเปล่าถ้าเราเรียกนายว่าเมกุมิ?”อิทาโดริกับฉันหันไปมองหน้าอีกฝ่ายที่หยุดเดินกระทันหัน

 

“ฉันแล้วแต่ เอาที่พวกนายถนัดนั่นแหละ”เขาเอามือลูบต้นคอแก้เขินก่อนฉันกับยูจิจะแปะมือกันแล้วมากอดคอเมกุมิให้เดินต่อไปพร้อมเรา

 

“ต้องแบบนี้สิ”

 

 

 

ไม่นานจากนั้นเราก็พากันเดินมาถึงร้านสะดวกซื้อที่ด้านล่างของเนินเขา ฟุชิงุโระเดินเข้าร้านได้ก็เข้าไปทางฝั่งที่ขายของใช้ทันที ผิดกับฉันแล้วก็ยูจิที่ตรงไปหาของกินก่อนเป็นอันดับแรก

 

หนึ่งพันเยนของฉัน~

 

กินอะไรดีน้า~

 

 

 

ครืด…ครืด…

 

“โอ๊ะ”ยังไม่ทันจะคิดออกก็ต้องเอามือจับที่กระเป๋ากางเกงเมื่อรับรู้ถึงการสั่นเตือนจากโทรศัพท์

 

[ ไททันวิปริต ต้องการติดต่อคุณ… ]

 

 

“ทำไมไม่รับสักทีล่ะยูมะ?”

 

อ๊าก!

 

“ตกใจอะไรขนาดนั้นน่ะ?”ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่อยูจิชะโงกหน้ามาดูฉันที่กำลังรอให้โทรศัพท์มันหยุดสั่น

 

 

คงจะไม่ได้เห็นที่หน้าจอหรอกใช่มั้ย?

 

ถึงเห็นเขาก็คงไม่รู้หรอกมั้งว่าเป็นใครที่โทรเข้ามา

 

 

“กำลังจดจ่ออยู่ดีๆแล้วนายก็โผล่มา ไม่ให้ตกใจได้ยังไงกันเล่า”ฉันเอามือนาบอกหายใจเข้าลึกๆ

 

ครืด…

 

“โทรไม่หยุดแบบนี้น่าจะเรื่องสำคัญนะ”ยูจิว่าขึ้นทำให้ฉันพยักหน้าก่อนจะขอตัวออกไปรับโทรศัพท์ที่ด้านนอก

 

“โทรมามีอะไรรึเปล่าคะ?”ฉันมองที่หน้าจอแล้วกดรับก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู

 

[ รับช้าไปสองครั้งผมจะหักเงินของวันพรุ่งนี้สองร้อยเยนนะครับ ]

 

“…”

 

หมดกันค่าขนมของฉัน!!

 

ลืมไปเลยว่ารับช้าจะโดนหักเงินค่าขนม!

 

 

[ ฮัลโหล ยังฟังอยู่รึเปล่าครับ? ]

 

“ค่ะฟังอยู่”เมื่อเห็นว่าฉันที่กรีดร้องกับตัวเองอยู่เงียบหายไปนานเขาก็ทักขึ้นทำให้ฉันดึงสติกลับมาและตอบออกไป

 

[ ซื้อของเสร็จกลับมาแล้วโทรหาผมทีนะครับ วันนี้จะให้เริ่มงานในส่วนของเธอไปพร้อมกับฝึกพิเศษ เพราะงั้นห้ามเบี้ยว~ ]

 

ตรู๊ด…

 

แล้วสายก็ถูกตัดไปทันทีที่เขาพูดจบ

 

“เกิดเป็นฉันนี่ชีวิตลำบากจังนะ”

 

“อ้าว คุยเสร็จแล้วหรอ?”ยูจิจับไหล่ฉันที่ยืนอดอะไรตายอยากอยู่หน้าร้านก่อนจะว่าขึ้น

 

“อืม เสร็จแล้วแต่รอแปปนะฉันขอเข้าไปซื้ออะไรหน่อย”ฉันเดินสวนทั้งสองคนกลับเข้าไปในร้านเพื่อซื้ออะไรติดไม้ติดมือกลับไปเป็นหลักฐานแก่ข้ออ้างในการมาร้านสะดวกซื้อของฉัน

 

เอาไอติมนี่ละกัน…

 

“ไว้มาอีกนะหนูๆ~”เสียงคุณป้าว่ากับเราที่เดินออกจากร้านมาก่อนเราทั้งสามคนจะหันกลับไปตอบรับ

 

 

ตอนนี้ก็เริ่มจะเย็นแล้ว แสงจากดวงอาทิตย์กระทบกับก้อนเมฆจนทำให้ท้องฟ้ากลายเป็นสีส้ม บวกกับบรรยากาศของทิวเขาโดยรอบแล้ว

 

ก็นับได้ว่าที่นี่เป็นอีกสถานที่ที่ทำให้รู้สึกสงบมากๆอีกที่นึงเลย

 

“เอาของไปเก็บเสร็จแล้วลงมานั่งเล่นตรงลานกว้างกันมั้ย?”ยูจิหันไปถามเมกุมิแล้วหันกลับมาหาฉันที่กำลังเงิยหน้ามองท้องฟ้าเก็บบรรยากาศอยู่"มองไปไหนของเธอล่ะนั่น…"

 

“ท้องฟ้ามันสวยเลยอยากจะมองนานๆน่ะ เมื่อกี้นายว่าไงนะ?”รู้สึกว่าเขาจะถามอะไรอยู่สักอย่างแต่เหมือนว่าฉันจะเหม่อนานไปนิดเลยไม่ได้ยิน

 

“จะชวนลงมานั่งเล่นที่ลานกว้างน่ะ จะมาด้วยกันรึเปล่า”

 

ลานกว้างตรงกลางนั่นก็น่าจะบรรยากาศดีอยู่นะ

 

แต่ดันมีงานนี่สิ…

 

“อาจารย์โกโจนัดให้ไปทำงานน่ะ ไว้คราวหน้าแล้วกันนะ”ฉันตอบออกไปอย่างนึกเสียดาย เพราะถ้าฉันเบี้ยวงานค่าขนมของวันพรุ่งนี้คงจะได้หดหายไปอีกแน่ๆ

 

เมื่อเราเดินขึ้นมาจนถึงที่โรงเรียนแล้วฉันก็แยกย้ายกับทั้งสองคนทันทีที่โบกมือลากันเสร็จ

 

“ต้องโทรหาสินะ…”ฉันงับไอศครีมเอาไว้ที่ปากแล้วล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์มากดโทรหาอาจารย์โกโจ

 

ตรู๊ด…

 

 

[ กลับมาแล้วใช่มั้ยครับ ช่วยกลับหลังหันเดินลงมานิดนึงแล้วอ้อมรั้วโรงเรียนมาทางขวาทีนะครับ ]

 

ทันทีที่รับสายเขาก็รัวประโยคใส่ฉันที่ยืนนิ่งคาบไอติมอยู่หน้าทางเข้า

 

อะไรของเขาเนี่ย…

 

ถึงจะบ่นแต่ฉันก็ทำตามที่เขาบอกโดยการถอยหลังออกประตูมาแล้วเดินเข้าไปในทางเดินข้างรั้วโรงเรียน

 

 

 

“เข้ามาได้เลยครับประตูไม่ได้ล็อคเอาไว้”

 

ฉันเงิยหน้าขึ้นมองด้านบนทันทีที่เดินเข้ามาได้ไม่นานก็ได้ยินเสียงของเขาดังออกมาจากนอกโทรศัพท์

 

อยู่ตรงนั้นเองหรอ!?

 

ก็ว่าทำไมพูดเหมือนรู้ตำแหน่งของฉัน ที่แท้ก็อยู่ด้านบนหอพักอาจารย์นี่เอง

 

“งานที่ให้ทำไม่ใช้ไปตรวจสอบสถานที่หรอคะอาจารย์โกโจ?”เห็นอีกฝ่ายที่ชั้นสองแล้วฉันก็กดวางสายหันไปเงิยหน้าคุยกับเขาแทน

 

“อันนั้นก็ใช่แหละครับ แต่หน้าที่ของเธอก็ไม่ได้มีแค่นั้นเพราะงั้นเข้ามาได้แล้วครับ”

 

ให้ตายสิ…

 

ฉันถอนหายใจก่อนจะเลื่อนประตูรั้วที่ด้านล่างแล้วเดินเข้าไป

 

“ขึ้นมาที่ชั้นสองได้เลยนะครับ”

 

พอเข้ามาได้ก็ได้ยินเสียงอีกฝ่ายดังจากด้านนอกก่อนฉันจะเปิดประตูอีกชั้นเพื่อเข้าไปในตัวอาคาร

 

 

ก๊อก ก๊อก

 

ขึ้นมาถึงฉันก็เคาะประตูที่ด้านหน้ามีชื่อของเขาเด่นหราอยู่ก่อนฉันจะบิดลูกบิดเปิดประตูแล้วก้าวเข้าไปทันที

 

ห้องกว้างอยู่นะเนี่ย

 

มีห้องครัวในตัวด้วยแฮะ…

 

 

ฉันกวาดสายตาสำรวจอย่างไม่ได้ตั้งใจก่อนจะหยุดมองหน้าเขา

 

“แล้วให้มานี่จะให้ทำอะไรหรอคะ?”

 

“ทำอาหารเย็นให้ผมครับ”

 

ห๊ะ?!!

 

“ล้อฉันเล่นรึเปล่าคะ?”ฉันร้องออกมาก่อนจะขมวดคิ้วมองอีกฝ่ายที่พูดออกมาด้วยท่าที่ร่าเริ่ง"ไหนว่าจะฝึกให้ยังไงล่ะคะ"

 

“แน่นอนครับแต่หลังจากที่เธอทำอาหารเย็นเสร็จ”ว่าจบก็ชี้ไปทางตู้เย็นที่มุมห้อง"ใช้วัตถุดิบได้ตามใจชอบเลยนะครับ"

 

เอาจริงสินะเนี่ย

 

ในเมื่อปฏิเสธไม่ได้ก็จำใจเดินมาเปิดตู้เย็นเพื่อดูว่าพอจะใช้อะไรทำได้บ้าง

 

“มีของเยอะแยะเต็มไปหมดเลย เอาไอนี่กับไอนี่แล้วกัน”หลังจากที่เลือกดูอยู่สักพักฉันก็หยิบแครอทกับเนื้อสไลด์ออกมาแล้วเอื้อมมือไปหยิบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป

 

เพราะนอกจากต้มบะหมี่ฉันก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว…

 

ซ่า…

 

“จะทำเมนูอะไรหรอครับ?”เสียงอาจารย์โกโจดังขึ้นถามฉันที่กำลังล้างผักและหั่นมันขณะที่รอน้ำเดือด

 

“บะหมี่เนื้อสไลด์น่ะค่ะ”เมื่อเห็นว่าน้ำเริ่มเดือดแล้วฉันก็ใสวัตถุดิบที่หั่นไว้ลงไป"ถ้าให้ทำอย่างอื่นกลัวว่าจะกินไม่ได้เอาก็เลยเอาที่มั่นใจ…"

 

“ต้องใส่เนื้อก่อนใส่ผักสิครับ”อยู่ดีๆเขาก็โผล่มาแล้วจับแขนฉันที่กำลังจะเทผักลงไปในหม้อจนทำให้ฉันหันกลับไปมองหน้าอีกฝ่าย

 

ทำเป็นแล้วไม่มาทำเองล่ะคะ!?

 

“กินได้ก็โอเคแล้วไม่ใช่หรอคะ”ฉันขยับตัวถอยออกมาให้เขาได้จัดการต้มบะหมี่ต่อโดยมีฉันยืนดูอยู่ไม่ไกล

 

“ความพิถีพิถันก็สำคัญนะครับ”

 

จากที่ยืนดูอยู่ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปในตอนแรกไหงกลายเป็นบะหมีที่ดูหน้ากินได้ขนาดนี้ล่ะเนี่ย?

 

 

 

“ทำได้ขนาดนี้แล้วทำไมถึงยังให้คนทำกับข้าวไม่เป็นมาทำให้อีกล่ะคะ อาจารย์โกโจ”ทันทีที่ได้คีบมันเข้าปากก็ต้องถามออกไปด้วยความสงสัย

 

“ก็แค่อยากดูว่าเวลาทำอะไรที่มันต้องเตรียมการหลายอย่างเธอจะตัดสินใจยังไงน่ะครับ”อาจารย์โกโจวางถ้วยบะหมี่ลงฝั่งตรงข้ามฉันแล้วว่าขึ้น"การใช้อาคมบางทีก็เหมือนกับการปรุงอาหารที่จำเป็นจะต้องใช้ความพิถีพิถันในการเตรียมการเพื่อผลลัพธ์ที่ดียิ่งขึ้น"

 

“แบบนั้นเองหรอคะ”จากคำอธิบายแล้วก็คิดว่าพอจะเข้าใจอยู่บ้างแต่ก็ยังไม่ได้เข้าใจลึกซึ้งเท่าไหร่

 

คิดว่านะ

 

“ส่วนเรื่องงานตรวจสอบนอกสถานที่จะเป็นวันพรุ่งนี้ก่อนไปรับนักเรียนปีหนึ่งคนที่สี่นะครับ”

 

“นอกสถานที่หรอคะ?”ได้ข่าวว่าต้องไปรับตอนเก้าโมงเช้าไม่ใช่หรอ ไปตรวจสอบก่อนจะไปนี่จะทันมั้ยเนี่ย

 

“ใช่แล้ว”

 

ติ๊ง…

 

อาจารย์โกโจวางตะเกียบลงบนชามก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาดูการแจ้งเตือน

 

“เหมือนชุดนักเรียนของเธอจะเสร็จแล้วนะครับ”

 

โห…เร็วโคตร

 

เพิ่งจะสั่งไปไม่นานนี้เองไม่ใช่หรอทำไมมันถึงได้เร็วขนาดนี้

 

“เพิ่งสั่งไปเองไม่ใช่หรอคะ?”ฉันถามออกไปขณะที่ยกจานของตัวเองกับอาจารย์โกโจไปล้าง

 

“เครือค่ายของเราค่อนข้างทำงานเร็วน่ะ ก็ถือว่าเป็นอีกข้อดีเลย”เขาเอนตัวพิงไปกับเก้าอี้ก่อนจะลุกขึ้นมา"นี่ก็เริ่มจะดึกแล้วฝึกพิเศษเอาไว้คราวหลังแล้วกัน…"

 

พรึบ…

 

“ถ้าเสร็จตรงนั้นแล้วกลับเลยก็ได้นะครับ”

 

ฉันเงิยหน้ามองเขาที่ผายมือไปทางประตูระเบียงแล้วขมวดคิ้วเป็นรอบที่ล้านของวัน

 

จะให้ฉันกระโดดจากชั้นสองลงไปรึยังไง?

 

“อย่าทำหน้าเหมือนผมจะให้เธอกระโดดลงไปด้านล่างสิครับ ถึงจะห่างกันพอสมควรแต่เธอน่าจะโดดถึงอยู่”

 

“พูดถึงอะไรกันค…เดี๋ยวนะนี่มันห้องฉันไม่ใช่หรอคะ!?”เมื่อวางมือจากจานที่ล้างอยู่แล้วก็เดินมาดูอีกฝ่ายที่เปิดประตูระเบียงให้ฉันก่อนจะต้องร้องออกมา

 

เพราะไอฝั่งตรงข้ามมันคือห้องของฉัน

 

“ใช่แล้วครับ เผื่อว่าจำเป็นจะต้องเรียกแบบกระทันหันก็จะได้ข้ามมาฝั่งนี้ได้แบบไม่เสียเวลาไงครับ”รอยยิ้มกว้างปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาก่อนเจ้าตัวจะเอานิ้วมาจิ้มที่หว่างคิ้วของฉัน"เครียดมากๆระวังสมองระเบิดนะครับ"

 

ก็เครียดเพราะใครกันล่ะ

 

ไม่ต้องมาหัวเราะเลย!!

 

“รีบกลับห้องได้แล้วนะครับ แน่นอนว่าถ้าตื่นมาทำงานสายผมก็จะหักเงินเหมือนเดิม~”ท่าทีสดใสของเขายังคงสร้างบรรยากาศที่มีดอกไม้ลอยไปมากระแทกหัวฉัน ขณะที่ฉันทำได้แค่ข่มใจไว้ไม่ให้สติแตกไปเสียก่อน

 

“เข้าใจแล้วค่ะ ห้ามสายก็พอใช่มั้ยล่ะคะ”ว่าจบก็กระโดดข้ามมาที่ระเบียงห้องของตัวเองเพื่อหนีอีกฝ่ายที่ทำตัวยียวน

 

พรึบ…

 

กลับเข้ามาในห้องของตัวเองได้ก็ปิดประตูปิดม่านหนีทันทีก่อนจะได้ยินเสียงเขาตะโกนไล่หลังมา

 

“เจอกันก่อนหกโมงนะครับ!”

 

“จะบ้าตาย”ฉันบ่นออกมาเบาๆแล้วทิ้งตัวลงนอนบนเตียง"รู้งี้ไม่ตามมาหรอก ยอมสวดมนต์เช้าเย็นอยู่ศาลเจ้าดีกว่า"

 

แกร๊ก…

 

“หืม?”อยู่ดีๆก็มีบางสิ่งสอดเข้ามาทางช่องจดหมายข้างประตูทำให้ฉันต้องลุกขึ้นไปดูว่ามันคืออะไร

 

โอ๊ะ?!

 

“ชุดนักเรียนนี่นา”

 

ฉันหัวเราะออกมาอย่างตื่นเต้นก่อนจะแกะมันออกดู

 

"กระโปรงฉันจำได้ว่าเอาแบบสั้นนี่นา ไหงมันถึงได้ยาวจะแตะตาตุ่มกันแบบนี้ล่ะ?!!"

 

เมื่อลองสวมดูแล้วทุกอย่างก็ดูตรงกับที่ฉันขอไป ติดแค่ความยาวของกระโปรงเท่านั้น

 

“หนอยแน่ะ รู้หรอกนะว่าเป็นฝีมือใคร”

 

แควก!!

 

“ชะอุ๊ย ฉีกเลยไปแฮะ”ด้วยความโมโหเลยพรั้งมือรุนแรงจนฉีกเลยจากที่กะจะให้มันพอขยับได้คล่องขึ้นแต่ดันทำให้มันขาดมาจนถึงด้านบน

 

 

 

 

"เอาผ้าสำรองสายกระโปรงมาเย็บแปะแทนแล้วกัน"

 

 

_______________________________

มาต่อแล้วฮะ เนื่องจากวันพฤหัสมีงานเข้าด่วนเลยเลื่อนมาปั่นลงให้วันนี้แทน

เนื้อหาในตอนนี้จะเป็นช่วงระหว่างอนิเมะตอนสองและตอนสาม และในมังงะมี time skip ค่อนข้างเยอะไรท์เลยกะเอาไว้ว่าจะลงรายละเอียดของช่วงเวลาตรงนี้ด้วย

ไว้เจอกันตอนต่อไปนะฮะะ

 

 

 

 

และในวันนี้

เรามีกิจกรรมมาให้ทุกท่านได้ร่วมสนุกกันด้วย

 

 

กิจกรรมร่วมสนุกจากไรท์

ตอน พิเศษใน วันฮาโลวีน ไรท์จะทำการเลือกมาสคอส[ตัวละครของท่าน]ผู้โชคดี 1 ท่าน

มาใส่ในตอนพิเศษของเรา โดยมีกติกาดังนี้

 

วาดน้องยูมะคู่กับมาสคอสของท่าน

[ไม่จำกัดเทคนิคในการวาด]

พร้อมบรรยายเอกลักษณ์หรือลักษณะของมาสคอสและติดแฮชแท็ค

 #มหาเวทย์ผนึกมาร #gojosatoru #GoJoYuma 

ในทวิตเตอร์

 

หากติดแท็คไม่ครบจะไม่ได้รับการพิจารณาเพราะงั้นเช็คกันดีๆด้วยนะคะ

ไม่อยากให้ผู้ที่ต้องการเข้าร่วมเสียสิทธิ์ไป

 

ปล.ถ้าเขียนชื่อเรื่องให้ไรท์ในทวิตจะได้รับการพิจารณาเป็นพิเศษค่ะ

 

ตัวอย่าง

ไม่มีคำอธิบาย

 

ถ้ากลัวว่าไรท์จะไม่เห็นก็สามารถแท็คชื่อทวิทไรท์ในโพสของท่านได้นะคะ

@DfixhGol

 

ระยะเวลาการร่วมสนุก ตั้งแต่วันนี้ จนถึง 28 ตุลาคม 2020

รอชมผลงานของทุกท่านนะคะ

 

-BW-

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 457 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

671 ความคิดเห็น

  1. #573 คนหลับมืออาชีพ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มีนาคม 2564 / 18:27
    ฉายาโกะโตเซนเซย์นี่นะ 5555555+ ชอบมาก! เยื่ยม!
    #573
    1
    • #573-1 -BW-(จากตอนที่ 3)
      2 เมษายน 2564 / 14:25
      ความหมันไส้ส่วนตัวล้วนๆเลยค่ะ55555
      #573-1
  2. #562 mcxxz_zer (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 4 มีนาคม 2564 / 03:23
    ตอนเรียกมาอ่านนึกว่าเเอดพิมพ์ชื่อผิดตลอด
    #562
    1
    • #562-1 -BW-(จากตอนที่ 3)
      8 มีนาคม 2564 / 12:47
      ป่าวงับ
      #562-1
  3. #474 kill-taehyun-exo (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 11:31
    ไททันวิปริต5555555555555
    #474
    1
    • #474-1 -BW-(จากตอนที่ 3)
      18 มกราคม 2564 / 14:46
      ขอแกงจารย์นิสนุงค่ะ แหะ
      #474-1
  4. #429 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 03:14
    ไม้ในมือสั่นไปหมด—!
    #429
    1
    • #429-1 -BW-(จากตอนที่ 3)
      9 มกราคม 2564 / 08:51
      จารย์อย่าตีน้อง555555
      #429-1
  5. #407 icesupicha (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 03:08

    น้องน่ารักกก

    #407
    1
    • #407-1 -BW-(จากตอนที่ 3)
      5 มกราคม 2564 / 11:34
      ขอบคุณงับ
      #407-1
  6. #387 Poukkië Pouk Pouk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2563 / 22:47
    จานโกโจเปงไททันวิปริต55555555555555555555555555แกง55555555555555555555555555555555555555555
    #387
    1
    • #387-1 -BW-(จากตอนที่ 3)
      1 มกราคม 2564 / 23:21
      เปล่าแกงจารย์จริงจริ๊งง
      #387-1
  7. #280 bigbowka (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2563 / 15:02
    แนร๊รรร หลอกให้มากินข้าวเย็นด้วยกัน
    #280
    1
    • #280-1 -BW-(จากตอนที่ 3)
      8 ธันวาคม 2563 / 22:27
      ร้ายกาจจริงๆคนคนนี้
      #280-1
  8. #210 knunkim (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 14:36

    บอกสั้นๆแต่จารย์ดันมาหลื่นความ5555

    #210
    1
    • #210-1 Sen13_(จากตอนที่ 3)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 15:51
      55555555
      #210-1
  9. #174 NNkokoez (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2563 / 16:20

    ไททันวิปริต😂😂😂

    #174
    1
    • #174-1 Sen13_(จากตอนที่ 3)
      23 พฤศจิกายน 2563 / 11:00
      ไม่มีใครแกงจารย์เลยจริงจริ๊งง
      #174-1
  10. #145 SHIBAICHI00 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 00:29
    หวงแหละดูออก
    #145
    1
    • #145-1 Sen13_(จากตอนที่ 3)
      18 พฤศจิกายน 2563 / 08:02
      หวงไม่ดู คนอื่นเขารู้หมดแล้วเห็นมั้ยคะอาจารย์55555
      #145-1
  11. #29 Tatanabi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2563 / 16:41
    ขี้หวงอ่ะเซนเซย์ ไม่ได้เป็นไรกันสักหน่อย
    #29
    1
    • #29-1 Sen13_(จากตอนที่ 3)
      28 ตุลาคม 2563 / 11:44
      ใช่มั้ยคะๆ ไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยยย
      #29-1
  12. #26 pitchypai (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 12:47

    จารย์หวงน้องเเน่เลยย



    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 28 ตุลาคม 2563 / 12:17
    #26
    1
    • #26-1 Sen13_(จากตอนที่ 3)
      26 ตุลาคม 2563 / 07:11
      พบคนขี้หวงหนึ่งอัตตรา5555
      #26-1
  13. #16 Pupe' (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2563 / 07:44

    อืมมมมม รู้แหละว่าไม่อยากให้ใส่กระโปรงสั้น~//รออ่านอยู่นะคะ
    #16
    10
    • #16-5 Sen13_(จากตอนที่ 3)
      24 ตุลาคม 2563 / 19:27
      ไม่ขึ้นเลยค่ะ dm มาได้รึเปล่าคะเดี๋ยวไรท์จะเข้าไปดูที่หน้าทวิตให้ค่ะ

      ดิสโปรไฟล์ไรท์เป็รูปปลาทองนะคะ
      #16-5
    • #16-9 Sen13_(จากตอนที่ 3)
      24 ตุลาคม 2563 / 20:14
      ขึ้นแล้วค่ะ ฮืออ คิดว่าจะไม่เห็นซะแล้ว ขอบคุณที่ร่วมสนุกกับกิจกรรมของไรท์นะคะ //โค้ง
      #16-9
  14. #15 MUKO201149 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 19:23

    เอ็นดูคำว่า ไททันวิปริต5555555

    #15
    1
    • #15-1 Sen13_(จากตอนที่ 3)
      20 ตุลาคม 2563 / 20:22
      น้องมีความแกงอาจารย์555555
      #15-1
  15. #14 Witina2233 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 19:08
    ร้ายนะเราอ่ะ
    #14
    1
    • #14-1 Sen13_(จากตอนที่ 3)
      20 ตุลาคม 2563 / 20:20
      ยิ้มอ่อนน
      #14-1
  16. #11 AKASHI. (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 17:40
    พ่อหนุ่มนี่มันร้ายนะคะหลอกเด็กมากินข้าวเป็นเพื่อน ไม่เนียนๆ
    #11
    1
    • #11-1 Sen13_(จากตอนที่ 3)
      20 ตุลาคม 2563 / 20:18
      มีคนโดนจับได้ซะแล้ว55555
      #11-1