[Fic Jujutsu Kaisen ] She is my STUDENT | Gojo Satoru x OC

ตอนที่ 22 : Chapter 16 | ก่อกวน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,592
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 326 ครั้ง
    1 ม.ค. 64

Chapter 16 | ก่อกวน

 

 

ตึกตัก…

 

“ไอก้อนเนี้อเวรนี่! ยังไม่หยุดเต้นอีกหรอ?!”ฉันละมือออกจากปากกาแล้วยกขึ้นกุมอกเมื่อรับรู้ว่าก้อนเนื้อที่อกซ้ายยังคงเต้นแรงเหมือนจะทะลุออกมาทั้งที่มันก็ผ่านไปนานแล้ว

 

 

 

ขออยู่แบบนี้สักพักนะครับ…

 

 

 

“อ๊ากกก”เมื่ออยู่ดีๆคำพูดของอีกฝ่ายผุดขึ้นมาในหัวฉันก็เอามือปิดหน้าแล้วร้องออกมาให้กับคนฉวยโอกาสอย่างเขา

 

ทำไมหยุดนึกถึงเขาไม่ได้เลยล่ะ?

 

ถ้าเป็นแบบที่เมงุมิพูดจริงๆก็แสดงว่า…

 

 

ก๊อก! ก๊อก!

 

“ดึกขนาดนี้แล้วยังโวยวายอะไรของเธอยูมะ?! ฉันนอนไม่ได้แล้วเนี่ย!”เสียงเคาะประตูดังขึ้นตามด้วยเสียงโนบาระทำให้ฉันที่เผลอโวยวายเอามืออุดปากวิ่งไปเปิดประตู

 

“ขอโทษที ฟุ้งซ่านนิดหน่อยน่ะ”ฉันหัวเราะแหะๆโผล่หัวออกจากประตูมาโดยที่โนบาระกำลังกอดอกมองฉันแล้วถอนหายใจ

 

“ถ้าฟุ้งซ่านขนาดนั้นมานอนห้องฉันมั้ยล่ะ ไหนๆฉันก็ตื่นมาแล้ว”อีกฝ่ายพูดพร้อมกับยกนี้วหัวแม่มือชี้ไปทางห้องของตัวเอง

 

“เอางั้นก็ได้”ฉันตอบรับคำชวนของโนบาระก่อนจะกลับเข้าไปหยิบหมอนกับผ้าห่มเดินตามอีกฝ่ายไป"เพิ่งจะเคยนอนห้องคนอื่นครั้งแรกเลยนะเนี่ย…"

 

ห้องโนบาระดูสมกับเป็นผู้หญิงสุดๆไปเลยแฮะ

 

“งั้นหรอก็ทำตัวปกตินั่นแหละ”คนที่เดินนำเข้ามาหันมาว่ากับฉันที่กำลังทำตัวลีบเล็ก"เราผู้หญิงสองคนมานอนด้วยกันแล้วหาอะไรคุยกันหน่อยดีมั้ย?"

 

“ก็…ได้นะ”โนบาระทิ้งตัวลงนั่งบนเตียงแล้วหัวเราะเหมือนเพิ่งนึกอะไรได้

 

ทำไมรู้สึกเหมือนกำลังจะโดนหลอกถามอะไรสักอย่าง…

 

“เยี่ยมเลยๆ”อีกฝ่ายพยักหน้าให้ฉันที่กำลังนั่งลงบนฟูกหันหน้าหาเจ้าตัว"งั้นเรื่อง…ผู้ชายที่ชอบเป็นไง?"

 

“ห๊ะ?”ฉันร้องออกมาเมื่อเจ้าตัวไม่รอช้ายิงคำถามแรกปังเข้ากลางหน้าผากจนฉันเผลอทำหน้าเหวอ

 

“แต่เธอก็ชอบรุ่นพี่โทเกะนี่นางั้นเอาใหม่ๆผู้ชายในแบบที่ชอบ ไม่นับรุ่นพี่นะ”เหมือนว่าเจ้าตัวจะไม่ได้สนใจเลยว่าคำถามที่ยิงมาตอนแรกจะทำฉันหัวใจวายตายรึเปล่า

 

แถมยิงคำถามที่สองตามกันมาติดๆเลยด้วย

 

“ฉันว่าความรู้สึกที่ฉันชอบรุ่นพี่มันไม่ใช่แบบนั้นน่ะ…”ฉันจับคางขมวดคิ้วทำให้โนบาระที่กำลังบ่นอะไรสักอย่างหันกลับมาตั้งใจฟัง

 

“ยังไง?”

 

“ก็ฉันไม่ได้รู้สึกคิดถึงรุ่นพี่เขาตลอดเวลาแบบที่เมงุมิว่า…เลยคิดว่าน่าจะแค่ปลื้มแบบรุ่นพี่น่ะ”นอกจากจะอยากอยู่ใกล้แล้วก็กรี๊ดที่รุ่นพี่เสียงละมุน อย่างอื่นฉันก็ไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่านั้นแล้ว

 

บางทีฉันอาจจะแค่ติ่งรุ่นพี่แบบติ่งดาราก็ได้

 

“เมงุมิบอกหรอ…หมอนี่มันร้ายจริงๆ”โนบาระพิมพ์แชทแล้วบ่นออกมาก่อนจะเงยหน้ามาหาฉันที่กำลังทำหน้าสงสัย"ไม่มีอะไรๆ แล้วสรุปผู้ชายในแบบที่ชอบล่ะเป็นแบบไหน?"

 

“หมายถึงรูปร่างหน้าตา นิสัยหรือว่า…”

 

“ทั้งหมดนั่นแหละ”ยังไม่ทันที่ฉันจะพูดจบโนบาระก็ว่าขึ้นทำให้ฉันยกมือขึ้นเกาแก้ม

 

ทำไมอยู่ดีๆนึกอยากจะถามอะไรแบบนี้นะ

 

ไว้ค่อยถามกลับแล้วกัน…

 

“ก็…ตัวสูงกว่าดวงตาสวยน่าหลงไหล มีอารมณ์ขัน แล้วก็ต้องตัวหอมด้วย”ฉันขมวดคิ้วหลับตานึกหาว่าชอบผู้ชายแบบไหนก่อนจะชะงักไปกับคำพูดของตัวเอง

 

เดี๋ยวนะ…

 

ถึงจะสติไม่ค่อยดีแต่ที่ฉันพูดออกมาทั้งหมดนี่มันอาจารย์เลยไม่ใช่หรอ?

 

 

“แบบนี้ก็ผิดไปนิดนึงน่ะสิ!! แบบขรึมๆน่ะไม่ชอบหรอ?!”โนบาระลุกออกจากเตียงมาจับตัวฉันที่กำลังอึ้งกับคำพูดของตัวเองแล้วโวยวาย

 

“ก็…ชอบ…นะ”ตัวฉันที่โดนเขย่าอยู่ตอบออกไปก่อนอีกฝ่ายจะหัวเราะชอบใจแล้วกระโดดขึ้นไปนอนบนเตียง

 

“แบบนี้ก็สวยสิ~”เจ้าตัวหัวเราะร่าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์อีกครั้งปล่อยให้ฉันเอามือจับหัวตัวเองหลังจากโดนเขย่าไป

 

อะไรของเขาล่ะนั้น…

 

“แล้วเธอล่ะชอบแบบไหน?”ตัวฉันขยับเข้าไปใกล้ก่อนจะเอ่ยถามออกไปจนคนที่นอนอยู่หุบยิ้มแล้วทำหน้าจริงจัง

 

“อืม…นั่นสินะไม่เคยคิดมาก่อนเลย”ฉันที่กำลังลุ้นจ้องโนบาระดันตัวลุกขึ้นมานั่งอย่างตั้งใจ

 

จะตรงกับคนที่ฉันคิดไว้มั้ยนะ…

 

“ชอบผู้ชายมีกล้ามส่วนสูงไม่ติดอะไรแค่สูงกว่าก็พอแต่ที่สำคัญต้องหน้าตาดี ต้องหน้าตาดีเท่านั้น!”พูดจบเจ้าตัวก็กอดอกแล้วย้ำประโยคสุดท้ายออกมาจนทำให้ฉันแอบกลุ้มใจและดีใจไปพร้อมกัน

 

ยูจิก็ตรงนะในความคิดฉัน เรือฉันเหมือนนจะมีความหวังอยู่รึเปล่า?

 

แต่หน้าตาดีของโนบาระที่เรียกยูจิว่าหัวมันฝรั่งนี่มันแบบไหนล่ะเนี่ย…

 

 

“แต่ว่าผู้ชายในโรงเรียนเราตอนนี้มันคนละเรื่องกับสเปคฉันเลยน่ะสิ”พอได้พูดสเปคของตัวเองเสร็จก็ถอนหายใจจนต้องบ่นออกมา

 

“แล้วเมงุมิล่ะ? ถึงจะไม่รู้ว่ากล้ามหมอนั่นมีขนาดไหนแต่ที่เหลือก็ตรงหมดนิ”

 

สูงกว่าหน้าตาดี ผ่านเลยนี่นา…

 

 

“จะบ้าหรอยูมะ!? ตายแล้วๆๆ”โนบาระโวยวายเอามือก่ายหน้าผากตัวเองผิดกับฉันที่กำลังทำหน้าเหวอไม่เข้าใจ

 

ฉันพูดอะไรผิดไปหรอ?

 

“อะไรอะไม่ชอบคนน็อบแน็บหรอ? ฉันส่งเข้าประกวดเลยนะถึงจะขี้บ่นไปหน่อย…”

 

“เฟรนโซนสุดๆไปเลย”อีกฝ่ายพูดขึ้นทั้งน้ำตาไหลพรากพร้อมกับเอามือมาอุดปากฉันเอาไว้"ฉันว่าฉันต้องรีบหาวิธีแล้วล่ะ"

 

ห๊ะ?

 

“นี่ไม่รับพิจารณาจริงๆหรอ? จัดให้อยู่เฟรนโซนมันก็เกินไปหน่อยนะ”ฉันพูดขึ้นแล้วขมวดคิ้วไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายเป็นอะไรพูดจาวกวนอยู่แบบนั้น

 

“เกินเยียวยาแล้วล่ะ แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกันจะได้เนียนๆ…”หันมาถอนหายใจเสร็จก็หันกลับไปงึมงำประโยคหลังจนฉันฟังไม่ถนัดจับใจความได้แค่สามคำ

 

อะไรเนียนนะ?

 

“เนียนอะไร? อย่ามาพูดให้สงสัยแล้วหันหน้าหนีแบบนั้นสิ”แม้จะเอื้อมมือไปดึงตัวอีกฝ่ายแต่เจ้าตัวก็ยังไม่ยอมหันมาแถมดึงผ้าห่มไปคลุมโปงคุยกับใครไม่รู้จนความสงสัยเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

 

แชทกับใครน่ะ?

 

โนบาระมีแฟนแล้วหรอ?

 

 

“ถ้าไม่ตอบงั้นปิดไฟแล้วนะ”เมื่ออีกฝ่ายไม่มีท่าทีว่าจะโผล่ออกมาตอบคำถาม ฉันเลยเดินไปปิดไฟหลังจากถามเจ้าตัว

 

รายงานก็ยังเขียนไม่เสร็จ บันทึกก็ยังไม่ได้จด

 

เรือก็ดันล่มกลางทางอีก มีอะไรสำเร็จตามที่ฉันคิดบ้างเนี่ย?

 

 

 

จนสุดท้ายฉันก็วางหมอนแล้วทิ้งตัวลงนอนข้างเจ้าตัวที่ยังคลุมโปงนอนอยู่แบบนั้น

 

“ไว้ค่อยจัดการอีกทีแล้วกัน”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แชะ!

 

“ยูมะตื่นได้แล้ว ถ้าไม่ตื่นรูปเธอจะมีเยอะกว่านี้นะ”เสียงหัวเราะคิกคักของโนบาระดังขึ้นก่อนฉันจะลืมตามองคนตรงหน้าที่กำลังรัวชัทเตอร์ถ่ายหน้าฉันทั้งที่ยังไม่ตื่นดี

 

“โนบาระ!!”ฉันพรวดพราดลุกขึ้นมาก่อนเจ้าตัวจะยกโทรศัพท์หลบมือฉันที่กำลังจะคว้ามัน

 

 

ติ้ง! ติ้ง! 

 

ตามด้วยการแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ทำให้ฉันต้องรีบเอื้อมไปหยิบมันมาดู

 

[ แก๊งหัวแครอท Kuki--(>3<) : send a photo… ]

[ แก๊งหัวแครอท Kuki--(>3<) : send a photo… ]

[ แก๊งหัวแครอท Kuki--(>3<) : send a photo… ]

 

“ส่งในกลุ่มเลยเร๊าะ!!?”เห็นแบบนั้นก็ไม่รอช้ารีบกดเข้าไปในกลุ่มโดยมีโนบาระยืนหัวเราะจนกุมท้องให้ฉันที่กำลังลุกลี้ลุกลน

 

[ แก๊งหัวแครอท Fushiguro Megumi : ? ]

 

“เมงุมิอ่านแล้วด้วย!?”เมื่อกดเข้าไปดูได้ไม่ทันไรก็เจอเมงุมิที่กดเข้ามาอ่านก่อนแถมส่งเครื่องหมายคำถามกลับมาจนฉันแทบจะหงายหลังสลบลงไป

 

ไอหมอนั่นต้องหัวใจวายตอนเห็นรูปฉันนอนอ้าปากเป็นหลุมดำแน่ๆ…

 

“อ๊ะ อ่านแล้วจริงด้วย”โนบาระร้องออกมาพร้อมกับเอามือปิดปากขณะที่ฉันกำลังไว้อาลัยให้กับชีวิตตัวเอง

 

ไม่หัวใจวายก็ต้องมาโวยวายที่เราพากันเล่นอะไรไม่รู้เรื่องแทนแหง

 

 

ติ้ง!

 

“ส่งมาอีกแล้ว…หือ?”ฉันว่าเสียงเอื่อยยกโทรศัพท์ขึ้นมาดูก่อนจะชะงักไป

 

[ แก๊งหัวแครอท Fushiguro Megumi : สภาพตอนตื่นย่ำแย่กว่าที่คิดนะ ]

 

“ดูไอหมอนั่นพูดเข้าสิ”โนบาระหัวเราะก๊ากทิ้งตัวลงไปนอนบนพื้นเพื่อเห็นข้อความที่เมงุมิส่งมา"ที่จริงอาจจะอมยิ้มอยู่ก็ได้อย่าทำหน้าแบบนั้นสิยูมะ"

 

ชิ ผู้ชายอะไรปากคอเราะร้ายจริงๆ

 

 

[ แก๊งหัวแครอท Kuki--(>3<) : send a photo… ]

[ แก๊งหัวแครอท Kuki--(>3<) : ส่งอะไรมารับผิดชอบด้วยล่ะ @Fushiguro Megumi ]

 

โนบาระยกมือถือถ่ายฉันที่กำลังทำหน้ามุ่ยจ้องโทรศัพท์ส่งเข้าไปในกลุ่มแถมแท็กเมงุมิไม่เปิดโอกาศให้ฉันได้โวยวายเลยสักนิด

 

[ แก๊งหัวแครอท Fushiguro Megumi : ก็มันจริงไม่ใช่หรือยังไง ]

[ แก๊งหัวแครอท Kuki--(>3<) : ระวังจะออกมาไม่ได้เอาน้า~ ]

[ แก๊งหัวแครอท Fushiguro Megumi : ยัยบ้าหยุดพิมพ์แบบนั้นเดี๋ยวนี้ ]

 

“เถียงอะไรกันสองคนเนี่ย…”จากที่เถียงกันเรื่องรูปที่โนบาระส่งไปก็กลายเป็นว่าสองคนนี้เถียงกันเรื่องอะไรก็ไม่รู้แทน

 

“ไว้ค่อยไปแกล้งไอหมอนั่นตอนกินหม้อไฟอีกทีแล้วกัน”โนบาระยักไหล่แล้ววางมือถือลงบนโต๊ะพร้อมกับหัวเราะเล็กๆ"เออยูมะ เพราะเลื่อนการซ้อมวันนี้ฉันเลยว่างเราไป…"

 

ครืด…

 

“อ้าว อาจารย์โกโจนี่นาโทรมาอะไรแต่เช้า?”ยังไม่ทันที่โนบาระจะพูดจบโทรศัพท์ของฉันก็ดึงขึ้นแสดงผลที่หน้าจอว่ามีคนโทรมา

 

[ อรุณสวัสดิ์ครับตื่นเช้ากว่าที่คิดนะเนี่ย… ]

 

เสียงปลายสายว่าอย่างแปลกใจเมื่อเห็นว่าฉันตื่นเร็วกว่าที่ควรจะเป็นหลังจากที่ฉันกดรับ

 

“โทรมาก่อกวนตอนเช้าแบบนี้มีอะไรรึเปล่าคะ?”พอได้ยินแบบนั้นอีกฝ่ายก็หัวเราะออกมาก่อนฉันจะได้ยินเสียงก๊อกแก๊กจากทางนั้น

 

[ แค่โทรมาเตือนว่าวันนี้มีตรวจร่างกายกับโชโกะที่ห้องวิจัยน่ะครับ แล้วก็มีงาน… ]

 

“เอ่อ…ค่ะ”ฉันตอบอาจารย์ไปขณะที่มองโนบาระหยิบค้อนกับตะปูขึ้นมาจะเอาเส้นผมของอาจารย์จากกุญแจเจ้าตัวทุบใส่ตุ๊กตาฟาง

 

‘โนบาระเธอต้องใจเย็นๆก่อนนะ’ฉันพูดไม่ออกเสียงโบกมือรัวๆให้กับคนที่กำลังจะทำการสาปแช่งคนในสาย

 

 

ปัก!!

 

[ เสียงอะไรน่ะครับ? ว๊ากก!! ]

 

 

ปัก! ปัก!!

 

“ทำไมพอจะได้ไปเที่ยวกับเธอทีไร ต้องมีอะไรมาขัดขวางฉันตลอดเลย?”อีกฝ่ายว่าขณะที่ยังใช้ค้องทุบตะปูไปที่ตุ๊กตะไม่ยั้งจนเสียงร้องของอาจารย์เงียบไป

 

ตายแล้วรึเปล่านะ…

 

 

“เอ่อ…พรุ่งนี้ยังว่างอีกวันนี่นาถอนคำสาปให้อาจารย์ก่อนแล้วค่อยๆคุยกันเถอะนะ”ผ่านไปนานหลายสิบวิแต่อาจารย์ก็ยังไม่ตอบกลับมาจนฉันทิ้งโทรศัพท์เดินไปหาโนบาระแล้วชวนไปเที่ยววันพรุ่งนี้แทน

 

โนบาระนี่ตอนโมโหกับอาจารย์ก็ไม่เว้นสินะเนี่ย

 

“เข้าใจแล้วๆ จะเอาออกให้เดี๋ยวนี้แหละ”ได้ยินฉันว่าแบบนั้นโนบาระก็ยอมงัดตะปูออกจากตุ๊กตาฟางคลายคำสาปให้อาจารย์ที่ไม่รู้ว่าตอนนี้สภาพเป็นยังไง

 

จะสงสารหรือขำก่อนดี

 

 

“อาจารย์โกโจ? ยังไม่ตายใช่มั้ยคะ?”

 

[ หวาา เล่นซะเสื้อผมเป็นรูหมดเลยนะครับ~ งั้นทบงานของพรุ่งนี้ไปไว้วันหลังให้พวกเธอไปเที่ยวแล้วกัน แต่วันนี้ต้องมาทำงานก่อนโอเคมั้ยครับ? ]

 

“ตามนั้นก็ได้ค่ะ ว่าแต่เสื้อเป็นรูหรอคะอยากเห็นจัง”ฉันหัวเราะเมื่อได้ยินเสียงปลายสายบ่นเรื่องเสื้อเป็นรูจากฝีมือโนบาระโดยที่เจ้าตัวก็นั่งกลั้นหัวเราะอยู่ข้างๆ

 

[ แกล้งกันได้ละชอบใจเลยนะครับ ไว้ผมจะเอาคืนเธอทีหลังแล้วกันยูมะจัง~ ]

 

ตรูด…

 

“ทำไมคนโดนเอาคืนเป็นฉันล่ะคะ?! อาจารย์! กลับมาคุยกันก่อนสิคะ!!”พูดจบอีกฝ่ายก็ตัดสายไปทิ้งให้ฉันพูดใส่โทรศัพท์อยู่คนเดียว

 

รู้สึกถึงลางร้ายบางอย่างกำลังจะมาเยือน…

 

 

“พรุ่งนี้สินะ วันนี้เธอมีตรวจร่างกายนี่นา”โนบาระยักไหล่แล้วเก็บอุปกรณ์ใส่ในกระเป๋าตามเดิม

 

“งั้นฉันกลับห้องก่อนแล้วกัน”หมอนกับผ่าห่มที่เอามาในตอนแรกถูกหอบหิ้วขึ้นโดยมีโนบาระเดินมาช่วยเปิดประตูให้"เจอกันอีกทีตอนเย็นนะ"

 

“เจอกัน”เสียงโนบาระหายไปหลังบานประตูทันทีที่ฉันปิดมันแล้วเดินยักแย่ยักยันหอบข้าวของกลับเข้ามาในห้อง

 

 

“ค่าเสื้อที่เป็นรูเธอต้องมาทำงานชดใช้ให้ผมนะ จะคิดต้นคิดดอกหนักๆเลย”

 

“ฉันล็อคประตูแล้วนิ อาจารย์เข้ามาได้ยังไงคะ?”มือของฉันปล่อยสิ่งที่หอบอยู่ลงพื้นทันทีที่ได้ยินเสียงของเขา

 

เอาอีกแล้ว!

 

“ใช้วิชางัดแงะนิดหน่อยน่ะครับ”เจ้าตัวที่กำลังนอนห้อยหัวอยู่บนเตียงของฉันว่าขึ้นหน้าตาแป้นแล้นไม่สนใจฉันที่กำลังทำหน้าตาจริงจังมองเขาสักนิด

 

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย?!!

 

ทำตัวเป็นโจรงัดแงะแต่หัววันแบบนี้!

 

“เธอต้องเป็นคนจ่ายเพราะต้นเหตุที่โนบาระทำแบบนั้นเป็นเธอน่ะครับ~”เขาอธิบายเมื่อเห็นว่าฉันยังไม่เลิกจ้องเขม็งไปที่เขา

 

“ที่ฉันไม่เข้าใจมันเรื่องที่อาจารย์งัดห้องฉันเข้ามาแล้วยังมาทำตัวเหมือนเจ้าของห้องต่างหากล่ะคะ ลุกออกไปเดี๋ยวนี้เลยค่ะ”

 

เข้ามาทีไรต้องไปนอนตรงนั้นตลอดเลยนะ!

 

“เรื่องอะไรล่ะครับ ถึงจะเล็กไปหน่อยแต่ก็กำลังสบายเลย”คนผมขาวที่นอนขวางด้านยาวของเตียงทำหูทวนลม จนฉันต้องเดินเข้าไปลงมือลากตัวเขาออกจากที่นอนของฉัน

 

โถ่โว้ย ให้มันน้อยๆหน่อยเถอะ!

 

แค่นี้ก็มีเรื่องเขาให้คิดมากพอแล้ว ถ้ากลิ่นของเขาติดที่นอนอีกฉันคงได้ฟุ้งซ่านตายแน่

 

“ต้องทำยังไงอาจารย์ถึงจะเลิกปั่นหัวฉันเล่นสักทีคะ? อ๊ะ!?”

 

ฟุบ…

 

“ก็เธอปากแข็งนิครับ”คนที่สกัดขาฉันให้ล้มลงไปทับเจ้าตัวว่าทั้งอมยิ้ม"ถ้าไม่ปั่นให้รู้ตัวเองแล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะ?"

 

“ปากแข็งบ้าบออะไรกันคะ?เลิกทำเป็นเล่นได้แล้วค่ะ”ฉันเอามือแปะหน้าเขาดันตัวเองขึ้นแต่อีกฝ่ายก็ยกแขนทั้งสองข้างโอบกายฉันเอาไว้

 

อาจารย์นักเรียนเขาเล่นกันแบบนี้ที่ไหน?!

 

ขอล่ะถ้าเกิดมากกว่านี้ได้หลงคัวเองจนคิดไปไกลคนเดียวแน่

 

“วันละนิดจิตแจ่มใสไง ไม่ดีหรอครับ?”ดวงตากลมโตกระพริบปริบปริบมองฉันจนความคิดที่อยากจะเอานิ้วจิ้มตาเขาผุดขึ้นมาในหัว

 

สักทีดีมั้ยเนี่ย?

 

“ถ้าอาจารย์ยังไม่ปล่อย ฉันจะฟ้องคุณหมอนะคะ”ได้ยินฉันขู่แบบนั้นแขนที่รัดช่วงเอวฉันอยู่ก็รีบปล่อยออกทันที

 

“อย่าเอาไปฟ้องโชโกะสิครับผมยังอยากมีชีวิตถึงวันพรุ่งนี้อยู่นะ”เจ้าตัวทำเสียงงอแงใส่ฉันที่ลุกออกจากตัวเขาได้ก็หยิบชุดเดินเข้าห้องน้ำ

 

“ไม่ฟ้องก็ได้ค่ะ แต่ช่วยนั่งนิ่งๆไม่จับอะไรด้วยนะคะ”ไม่ลืมที่จะกำชับอีกฝ่ายที่กำลังจะเอื้อมมือไปหยิบสมุดบันทึกของฉันมาอ่านจนคนตัวสูงละมือมานั่งนิ่งๆเรียบร้อยแต่โดยดี

 

ดีนะไปห้ามทัน…

 

แต่คนแบบเขาจะห้ามฟังแน่หรอ?

 

 

“เห็นนะคะ”ตัวฉันที่นึกไม่ไว้ใจโผล่หัวออกมาดูก็เห็นว่าเขากำลังจะเปิดหน้ากระดาษจนฉันต้องเดินมาหยิบมันเข้าไปในห้องน้ำด้วย

 

ถ้าเกิดเขาอ่านบันทึกฉันคงได้โดนล้อตายแน่

 

จะให้เห็นไม่ได้ ไม่ได้เด็ดขาด!

 

“แอบเขียนสารภาพรักผมไว้ในนี้หรือไงครับ~ ทำไมถึงไม่อยากให้ผมอ่านขนาดนั้น?”อาจารย์โกโจหัวเราะเล็กๆจนฉันที่อยู่ในห้องน้ำตะโกนตอบกลับไป

 

“เรื่องหลงตัวเองนี่เลิกได้สักทีเถอะค่ะ!!”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ยูมะ…สรุปเธอเขียนบอกชอบผมจริงๆใช่มั้ยครับ?”เสียงรบเร้าของอาจารย์ยังดังอยู่ไม่ห่าง เพราะแม้ว่าฉันจะเอามือปิดหูแล้ววิ่งหนียังไงเจ้าตัวก็ยังวิ่งตามมาถามอยู่แบบนั้น

 

ใครก็ได้มาเอาเขาไปเก็บที

 

“ก็บอกว่าไม่ใช่ไงคะ แล้วก็หยุดวิ่งตามฉันได้แล้ว!”พูดไปก็เท่านั้น การร้องห้ามของฉันไม่เคยจะเป็นผลเพราะเหมือนยิ่งห้ามก็เหมือนยิ่งยุให้เขาตามมาก่อกวนฉันไม่หยุดหย่อน

 

“ก็เธอวิ่งหนีผมก็ต้องวิ่งตามสิครับ”แล้วพอบวกกับความตีมึนของเขาก็แทบจะทำให้ฉันรู้สึกเหมือนจะเป็นโรคประสาทให้ได้

 

ก็เพราะวิ่งตามเลยต้องวิ่งหนีไม่ใช่หรือยังไง?

 

 

 

“คุณหมออิเอย์ริ…คุณหมออิเอย์ริคะ!”

 

ฟุบ!

 

เมื่อบังเอิญเจอคุณหมอออกมาเดินนอกห้องวิจัยฉันก็ตะโกนเรียก วิ่งเข้าไปกอดคุณหมอและทำการฟ้องอีกฝ่ายเสร็จสรรพ

 

“อาจารย์เขาแกล้งฉันน่ะค่ะ”วิ่งเข้ามากอดได้ก็เงยหน้ามองคนที่กอดอยู่ก่อนอีกฝ่ายจะเอามือวางลงบนผมของฉัน

 

“ซาโตรุ…”

 

“โชโกะใจเย็นๆก่อนผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ”เมื่อคุณหมอกดเสียงต่ำคนที่วิ่งตามมาทีหลังก็รีบแก้ตัว

 

“ถ้าไม่ทำอะไรทำไมยูมะจังถึงได้วิ่งหน้าตื่นมาหาฉันขนาดนี้กันล่ะ? ตรวจร่างกายวันนี้นายรอนี่เลย”

 

“โชโกะเดี๋ยวก่อน…”ว่าจบคุณหมอก็โอบไหล่ฉันเดินไปไม่สนใจอาจารย์โกโจที่ร้องเรียกเอาไว้

 

‘โดนเอาคืนบ้างเป็นยังไงล่ะคะ’ ฉันหันกลับไปหาอาจารย์แล้วเอานิ้วชี้ปากตัวเองยกยิ้มหวานก่อนจะเดินลับไปที่หัวมุมทางเดิน

 

 

หน้าเหวอไปเลยเล่นแรงไปมั้ยเนี่ยเรา…

 

ฉันหัวเราะกับตัวเองขณะที่เดินตามคุณหมอมาจนถึงห้องวิจัยที่ฉันมักจะมาตรวจร่างกายบ่อยๆ

 

“วันนี้อาจจะตรวจละเอียดนิดนึงนะยูมะจัง”คุณหมอว่าพร้อมกับเดินไปสวมถุงมือยางให้ฉันนั่งรอที่เตียง

 

“ค่ะ แล้วต้องทำยังไงบ้างหรอคะ?”เป็นฉันที่ถามออกไปเพราะว่าปกติที่ตรวจอย่างมากก็แค่วัดอัตตราการเต้นของหัวใจกับอย่างอื่นอีกนิดหน่อย

 

แอบตื่นเต้นนะเนี่ย

 

 

พรึบ!

 

“จะตรวจรอยแผลตรงไหล่ด้วยน่ะ ช่วยถอดเสื้อออกทีนะ”คุณหมอว่าหลังจากปิดม่านรอบเตียงเสร็จ

 

“เข้าใจแล้วค่ะ”ได้ยินแบบนั้นฉันก็ถอดเสื้อฮูดที่สวมอยู่ออกไปพาดไว้ด้านข้างก่อนคุณหมอจะขออนุญาตใช้มือกดรงรอบริเวณแผลเป็น

 

“ไม่เจ็บใช่รึเปล่า?”

 

“ค่ะ”ฉันพยักหน้าตอบขณะที่คุณหมอเปลี่ยนมาตรวจจังหวะการเต้นของหัวใจไปพร้อมกับอธิบายผลการวิจัยที่เอาผลึกของฉันไปทดสอบดู

 

ปรากฏว่ามันสามารถไล่คำสาประดับสี่ลงไปได้แต่กลับทำให้คำสาปที่ระดับสูงกว่านั้นดุร้ายมากขึ้น

 

และสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นฝีมือของผู้ใช้คำสาปมากกว่าคำสาปที่เป็นคนใส่ผลึกเข้ามาในตัวฉัน

 

 

“แต่ก็อย่างที่เธอรู้ว่าไม่ปรากฏข้อมูลของผู้ใช้คุณไสยที่สามารถทำแบบนั้นได้ในตอนนี้…”คุณหมอว่าพร้อมกับปิดสำลีลงที่แขนหลังจากเจาะเลือดฉันเสร็จ

 

“ทั้งที่งานก็ยุ่งอยู่แล้วแต่กลับมาช่วยฉันแบบนี้รู้สึกเกรงใจจังค่ะ”สวมเสื้อเสร็จฉันก็หันไปหาคุณหมอที่ยกยิ้มบางมาให้เหมือนอย่างเคย

 

“ไม่ต้องเกรงใจไปหรอก คิดซะว่าฉันทำเพื่อหาความรู้ใหม่ๆแทนแล้วกัน”มือของคุณหมอวางลงบนหัวของฉันอีกครั้งก่อนจะเดินไปเลื่อนม่านออก

 

“ตรวจเสร็จแล้วก็คืนเบ๊ผมมาได้แล้วนะโชโกะ วันนี้ผมมีงานให้ยูมะทำน่ะครับ”เปิดม่านออกก็เจออาจารย์โกโจนั่งกอดอกอยู่ตรงเก้าอี้

 

ที่ทางเดินยังไม่กล้าเถียงคุณหมออยู่เลย

 

ทำไมตอนนี้ถึงได้มั่นอกมั่นใจขนาดนั้นนะ?

 

“ขี้โวยวายจังซาโตรุ”คุณหมอหัวเราะเบาแล้วหันมาหาฉัน"มีเบอร์ฉันแล้วใช่มั้ยถ้ามีอะไรก็โทรมาฟ้องได้เลยนะ"

 

“รับทราบค่ะ”ฉันทำท่าตะเบ๊ะก่อนจะกระโดดลงจากเตียงโค้งให้คุณหมอแล้วเดินตามอาจารย์ออกไป"ขอบคุณที่เหนื่อยนะคะ"

 

กรึก…

 

 

“ไปหัดทำแบบนั้นมาจากไหนครับ?”ปิดประตูเดินตามอาจารย์มาได้ไม่ทันไรเขาก็ทักขึ้นจนฉันลอบอมยิ้ม

 

“สัญชาตญาณการเอาตัวรอดค่ะ ไม่ได้ไปหัดมาจากไหนหรอกนะคะ~”

 

“พูดแบบนี้เตรียมตัวโดนผมเอาคืนแล้วใช่มั้ยครับ?”คนที่กำลังเดินนำอยู่หันกลับมาหาฉันจนต้องหยุดเดินเพื่อไม่ให้หน้าของตัวเองชนกับอกของเขา

 

“อาจารย์จะหักเงินรึไงคะ?”เมื่อเห็นว่าเขาหันมาฉันก็แหงนหน้าขึ้นมองอีกฝ่ายกระพริบตาปริบปริบ

 

เห็นชอบทำหน้าหงอยเป็นลูกหมาดีนัก

 

ขอลองบ้างก็แล้วกัน

 

“ไม่ต้องมาทำตาละห้อยใส่ผมเลยนะครับ”คนตัวสูงว่าขึ้นหลังจากที่หันกลับมาจ้องกันอยู่นานหลายวิ"คิดว่าผมจะใจอ่อนหรือยังไง…"

 

“ไม่ได้ผลหรอกหรอคะ?”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฮ่ะ ฮ่า ถ้ารู้ว่าใช้ได้แบบนี้น่าจะเอามาใช้ตั้งนานแล้วนะเนี่ย~”เสียงหัวเราะร่าของฉันดังขึ้นขณะที่กำลังเดินกินเครปอยู่ข้างอาจารย์โกโจ

 

ไม่โดนหักเงินแถมเลี้ยงหนมด้วย~

 

“แสบจริงๆเลยนะ…”มือหนาวางลงบนหัวก่อนจะขยี่ผมฉันอย่างหมันเชี้ยว"คนเป็นเบ๊ที่ไหนเขากล้าต่อปากต่อคำแบบนี้กันครับ? มีแต่ต้องอยู่ในโอวาสไม่ใช่หรอ?"

 

“ใครบอกว่าฉันเป็นแค่เบ๊ให้อาจารย์ล่ะคะ?”

 

“แล้วเป็นอะไรล่ะครับ?”ได้ยินแบบนั้นเขาก็ก้มลงมามองฉันที่กำลังอมยิ้มอยู่เล็กน้อย

 

“หึหึ~ ก็เป็น…”ตัวฉันหัวเราะในลำคอแล้วยกยิ้มกว้างจนคนที่กำลังมองอยู่ชะงักไปท่ามกลางผู่งคนที่ยังคงเดินสวนไปสวนมาตามทาเดิน

 

 

 

 

 

 

“นักเรียนนิสัยเสียของอาจารย์ไงคะ”

 

 

 

 

 

 

กลายเป็นว่าเราสองคนหยุดฝีเท้าท่ามกลางผู้คนพลุกพล่าน ณ แยกชิบุย่า จนเป็นฉันที่สังเกตุเห็นว่าใบหน้าของอีกฝ่ายขึ้นสีแดงจางๆจากคำพูดเมื่อครู่

 

“อาจารย์เขินหรอ? หน้าแดงแล้วนะคะ”พูดจบก็ช้อนมองใบหน้าของเขาพร้อมกับว่าแซวจนอีกฝ่ายที่ตั้งสติได้หันหน้าหนีไปอีกด้าน

 

“คนเยอะอากาศมันร้อนหรอกครับ รีบไปกันดีกว่า”พอแก้ตัวไปแบบน้ำขุ่นๆเสร็จคนตัวสูงก็รีบก้าวขาหนีฉันที่พยายามสอดส่องใบหน้าของเขา

 

นี่เขาเขินอะไรของเขา?

 

ประโยคที่ฉันพูดมันมีอะไรผิดปกติหรือไงนะ?

 

“เอาสักหน่อยแล้วกัน…อึก”ฉันที่นึกสงสัยลอบยิ้มยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายคนตรงหน้าเอาไว้แล้วรีบเร่งฝีเท้าตามเขาไปก่อนจะรู้สึกเจ็บแปล๊บที่อกซ้าย

 

ปกติไม่เจ็บตรงนี้นิ?

 

เป็นแบบนี้อีกแล้วทำไมพอมาที่ชิบุย่าทีไรฉันต้อง…

 

 

 

 

 

 

รู้สึกเหมือนกำลังจะเสียสิ่งสำคัญไปทุกทีเลยนะ

 

 

____________________________

 

 

รูปภาพ

รูปจากทวิต @kamome_hika

 

 

มาช้านิสนุงง ที่จริงว่าจะมาตั้งแต่เที่ยงคืนแต่ไม่ทันเลยย 

แล้วก็ๆ ไรท์จะมาบอกว่าอีกไม่นานเราน่าจะได้มี NC กันแล้ววว ไม่อยากให้มีดราม่านะเพราะไรท์ก็บอกไว้หน้าแนะนำแล้วว่าเป็นเรื่องระหว่าอาจารย์กับนักเรียน

 

แต่ก็ไม่ได้มีเจตนาส่งเสริมให้ลอกเลียนแบบหรือสนับสนุนให้ก่ออาชญากรรมนะ เป็นเพียงการมโนเพื่ออรรถรสของนิยายเท่านัน

 

 

และสุดท้ายนี้ก็อยากจะมาสวัสดีปีใหม่กับนักอ่านทุกท่าน ใครไปเที่ยวก็ดูแลตัวเองด้วยนะคะ

 

 

เจอกันตอนต่อไปค่ะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 326 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

673 ความคิดเห็น

  1. #494 kill-taehyun-exo (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 11:17
    น้องร้ายกาจจจ
    #494
    1
    • #494-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      23 มกราคม 2564 / 13:19
      อาจารย์เล่นด้วยผิดคนแล้วค่ะ55555
      #494-1
  2. #433 yukocha (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 16:59

    สวัดดีปีใหม่ นะค้าาาาา

    รักเรื่องนี้สุดๆเลยคะ!!!!! มาต่ออีกน้าา❤(ӦvӦ。)

    #433
    1
    • #433-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      9 มกราคม 2564 / 08:53
      งึ้ยยย น่ารักๆๆ มาต่อแล้วนะงับ
      #433-1
  3. #426 Sterben_Ch (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 7 มกราคม 2564 / 02:38
    *กุมใจ*
    #426
    1
    • #426-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      9 มกราคม 2564 / 08:50
      งืออออ
      #426-1
  4. #424 SleepyS (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 6 มกราคม 2564 / 15:21
    น้องนับวันยิ่งร้ายกาจขึ้นทุกที555

    สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังนะคะไรท์
    #424
    1
    • #424-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      9 มกราคม 2564 / 08:49
      น้องกำลังรอเอาคืนอาจารย์ค่ะ5555 ขอบคุณงับ
      #424-1
  5. #423 CATFISH SWAII (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 21:25
    HNY ค่ะไรท์ ขอให้ไม่ปวดหลังนะคะ ยูมะก็ร้านไม่เบานะเนี่ยทำเอาโกโจเขวได้เนี่ยยย
    #423
    4
    • #423-3 -BW-(จากตอนที่ 22)
      9 มกราคม 2564 / 08:48
      จริงค่ะตอนอ่านแอบตกใจแต่พอดูแล้วตัวมันอยู่ใกล้กัน5555555
      #423-3
    • #423-4 CATFISH SWAII(จากตอนที่ 22)
      9 มกราคม 2564 / 10:58
      แงะ ขออภัยจริงๆค่ะพอดีรีบบ5555 ฟินจัดเลยไม่ได้ตรวจเลยย😂
      #423-4
  6. #422 darkness :[ (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 19:21

    โอ้ย~ ระทวยไปหมดแล้ว

    #422
    1
    • #422-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:32
      ทำใจดีๆไว้ก่อนนน
      #422-1
  7. #421 icesupicha (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 06:30

    มันมีอะไรกันนะ กับที่นี่

    #421
    1
    • #421-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:32
      นั่นน่ะเซซซ
      #421-1
  8. #404 Palini145O (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 00:56

    เเงงงงงได้กลิ่นมาม่า จริงๆไม่อยากอ่านสปอยนะคะเเต่นี้ก็อดใจไม่ไหวจริงๆไรท์เเต่งดีจนหยุดไม่ได้55สู้ๆนะค้าไรท์ หนูเนี่ยเหละจะรออ่านจนจบเลย!

    #404
    1
    • #404-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:32
      น่ารักที่สุดดด ฝากด้วยนะงับ
      #404-1
  9. #403 Wonwiwa (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 18:51
    HNY ค่ะ อ่า.. อยากให้คุณไรท์ชี้แจงที่หน้าแรกของนิยายจังเลยค่ะ ว่ามันผิดอย่างไรแล้วถ้าเกิดผลจะเป็นอย่างไรน่าจะเซฟสุดนะคะ
    #403
    1
    • #403-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:32
      โอเคค่ะ ไว้ไรท์จะไปจัดการนะคะ
      #403-1
  10. #402 pitchypai (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 17:30

    รอเลยล่ะค่ะ

    #402
    1
    • #402-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:31
      รับทราบงับ
      #402-1
  11. #401 CherryL🍒 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 13:27
    HNY!!นะคะะ~ ฟีลกู๊ดมั่ก!! พักผ่อนเยอะๆนะคะะ
    #401
    1
    • #401-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:31
      ขอบคุณค้าบ เช่นกันเน้ออ
      #401-1
  12. #400 Nannygt (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 12:14
    รอนะค้าบบบบบ
    #400
    1
    • #400-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:31
      รับทราบครับผม
      #400-1
  13. #399 InaHaru (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 11:58

    สวัสดีปีใหม่ค่ะ ขอให้สุขภาพแข็งแรงพักผ่อนเยอะๆนะคะ ไว้เจอกันตอนหน้าค่ะ

    #399
    1
    • #399-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:30
      ขอบคุณนะงับ
      #399-1
  14. #398 Lmalbbs (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 11:29
    แอบหวังให้มีของสุคุนะด้วยจัง..
    ..
    #398
    1
    • #398-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:30
      จะมีมั้ยน้าา ;-;
      #398-1
  15. #397 minxxix (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 06:44
    NC is coming แงงงรอเลยค่ะ
    #397
    1
    • #397-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:30
      จัดไปเลยยย
      #397-1
  16. #396 Afradear (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 04:18
    ตั้งตารอเลยค่ะ5555
    #396
    1
    • #396-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:29
      จัดปายยย
      #396-1
  17. #395 aliziaum (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 00:26
    ได้กลิ่นมาม่าเบาๆ;-;
    #395
    1
    • #395-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:29
      แอแง ไรท์เปล่าน้า //วิ่งไปหลบ
      #395-1
  18. #394 mild_ump (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 2 มกราคม 2564 / 00:07
    สุขสันต์วันปีใหม่คะไรท์ ดูแลสุขภาพตัวเองด้วยนะคะ 😁
    คิดภาพตามยูมะต้องอ้อนน่ารักมากๆแน่เลย55555
    #394
    1
    • #394-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:28
      งุ้ยย ขอบคุณมากๆเลยค่า
      #394-1
  19. #393 Ben192 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 23:55
    อุแหะๆ nc รอเลยค่ะ อีกอย่าง'ชิบุย่า'เนี่ยเราเองก็สะเทือนไตเหมือนกันเคอะ 😢
    #393
    1
    • #393-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:28
      จริงค่ะ รอให้อาจารย์ออกมาแล้ว
      #393-1
  20. #392 ดวงดาวเต็มท้องฟ้า (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 23:44
    Happy new year 2021 สุขภาพแข็งแรงนะคะไรท์เตอร์นิยายสนุกมากเลยค่ะอย่าลืมดูแลรักษาสุขภาพด้วยนะคะ covid-19
    #392
    1
    • #392-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:27
      ขอบคุณมากๆเลยงับ
      #392-1
  21. #391 Non_Kaiikung (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 23:41

    อร้ายยยย นุ่มฟู~~~ เจอโชโกะไปทีนิ่งเลยนะ5555
    #391
    1
    • #391-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:27
      คุณหมอเป็นตัวเบรคค่ะ เดี๋ยวจารย์แกจะรุกหนักเกินไป55555
      #391-1
  22. #390 gift_03 (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 23:41
    รอกติดตามอยู่ตลอดเลยค่าาาาา จะมีหรือไม่มีเราก็ไม่คิดเยอะค่ะ เพราะแยกแยะได้อยู่
    #390
    1
    • #390-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:25
      ขอบคุณที่ติดตามมาจนถึงตอนนี้นะคะ กอดๆ
      #390-1
  23. #389 ReynaReborn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 1 มกราคม 2564 / 23:37

    ว้ายย~ จารย์โดนเตาะ555 เขินเลยดิคุณโกโจ ทำไมมันถึงได้น่ารักปุ้กปิ้กขนาดนี้นะะ
    #389
    2
    • #389-1 -BW-(จากตอนที่ 22)
      5 มกราคม 2564 / 11:23
      โดนเด็กเต๊าะแล้วเสียอาการค่ะ555555
      #389-1
    • ความเห็นย่อยนี้ถูกลบแล้ว :(