[Fic Jujutsu Kaisen ] She is my STUDENT | Gojo Satoru x OC

ตอนที่ 2 : Chapter 2 | ชีวิตใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,562
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 563 ครั้ง
    7 เม.ย. 64

Chapter 2 | ชีวิตใหม่

 

???????????????????????????? | ???????????????? ????????????. in 2020 | Anime scenery wallpaper, Anime  scenery, Anime background

 

“ผมจะเป็นผู้ปกครองให้เธอเอง แต่เธอต้องทำงานแลกค่าขนมในฐานะเบ๊จิปาถะของผม”เขาพูดออกมาด้วยท่าทีร่าเริ่งจนทำให้ฉันรู้สึกว่าถ้าได้ไปอยู่ใกล้ตัวเขาคงได้ปวดหัวจนเป็นบ้าตายแน่ๆ

 

ฟี้ว…

 

สายลมพัดผ่านท่ามกลางความเงียบ ไร้เสียงตอบรับคำถามของอีกฝ่ายก่อนเขาจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดๆจิ้มๆอีกครั้ง

 

หนี…

 

ต้องหนีแล้ว!ตอนนี้เลย!!

 

คิดได้แบบนั้นฉันก็หมุนตัวกลับหลังจ่ำเดินไปยังช่องโหว่ขนาดใหญ่ที่ตัวอาคารโดยไม่สนใจอีกฝ่ายที่กำลังกดโทรศัพท์อยู่

 

“เดี๋ยวก่อน!จะไปไหนน่ะ…”ฟุชิงุโระร้องทักฉันแต่แน่นอนว่าฉันยังคงเดินต่อไปอย่างแน่วแน่จนอีกฝ่ายต้องวิ่งมาตาม

 

“ปล่อยเขาไปเถอะเมกุมิ ถ้าเขาไม่อยากรู้คำตอบน่ะนะ…”เขาว่าขึ้นทำให้ฉันที่เดินหนีเขาจำเป็นจะต้องหันควับกลับมาเป็นรอบที่สอง

 

คำตอบ?

 

หมายถึงเรื่องไหนล่ะ?

 

“ทำไมถึงคิดว่าฉันกำลังหาอะไรอยู่ล่ะคะ?”เท้าของฉันพาร่างกายมาหยุดอยู่ตรงหน้าคนผมขาวที่ยังคงอมยิ้มอยู่แบบนั้น

 

“พลังที่เธอมีคงจะไม่ได้มีมาแต่แรกล่ะสิ…สีหน้าของเธอที่มองผลึกนั่นมันฟ้องน่ะ”เขาว่าขึ้นพร้อมกับชี้มาที่ร่มในมือของฉันแล้วยื่นโทรศัพท์ของตัวเองมาให้จนฉันต้องขมวดคิ้ว

 

ยื่นปุ่มกดเลขมาแบบนี้จะขอเบอร์กันรึยังไง…

 

“ก็ใช่ล่ะค่ะ แต่ที่ยื่นโทรศัพท์มาให้นี่หมายความว่ายังไงคะ?”แม้ฉันจะยืนนิ่งมองหน้าเขาสลับกับสิ่งของที่ยื่นมาอยู่นานเขาก็ยังไม่ยอมเก็บมันลงไปสักที

 

“เป็นเบ๊ก็ต้องมีเบอร์ไว้โทรหาตอนจะเรียกใช้งานสิครับ~เร็วๆเข้ายื่นค้างไว้นานผมเริ่มจะเมื่อยแล้วนะ~”

 

เอ๊ะ!?ไอคนคนนี้!

 

“ฉันไปตกลงด้วยตอนไหนกันคะ!?”เป็นฉันที่โวยวายขึ้นเมื่อเขายังคงยัดเยียดสถานะเบ๊จิปาถะของเขาให้กับฉัน"อยู่ดีๆก็เออออไปคนเดียวแบบนี้ แค่ฉันมีคำถามก็ใช่ว่าจะยอมไปด้วยนิคะ!"

 

“ถ้าแบบนั้นก็จะปล่อยให้มันคาใจไปแบบนี้น่ะหรอครับ?”ถึงจะสวมผ้าปิดตาอยู่ก็รู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายกำลังมองมาตรงบริเวณรอยแผลเป็นที่แขนซ้ายของฉัน

 

เพราะตอนนี้แขนเสื้อที่ฝั่งนั้นขาดจนสั้นกุด ทำให้ไม่ต้องสังเกตุก็มองเห็นได้อย่างชัดเจน

 

 

เอาความอยากรู้อยากเห็นมาล่อกันแบบนี้ก็แย่สิ…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“สวัสดีคร้าบบ”

 

เสียงอาจารย์โกโจดังแจ้วอยู่ที่หน้าศาลเจ้าขณะที่ฉันพยายามเอาหมอนอุดหูหลอกตัวเองว่าเรื่องเมื่อวานเป็นเพียงแค่ความผิดพลาดจากอารมณ์ชั่ววูบ

 

ยังไม่ไปอีกเราะ?!

 

เพราะสุดท้ายฉันก็เผลอตัวตกลงยอมเป็นเบ๊จิปาถะของเขาแลกเงินค่าเทอมกับเงินค่าขนมจนได้

 

ครืด…ครืด…

 

เสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้นรัวเหมือนผีเข้าพร้อมหน้าจอที่แสดงผลขึ้นมาว่ามีสายเรียกเข้าจากคนที่ตะโกนเรียกฉันอยู่ด้านนอก

 

[43 สายเรียกเข้า…]

 

 

“อ๊ากก! โถ่!”จนสุดท้ายแล้วฉันก็ทนไม่ไหวคว้าโทรศัพท์ของตัวเองขึ้นมากดรับสายจากอีกฝ่าย

 

[โอ๊ะ…กว่าจะรับได้นะครับ ถ้าคราวหน้ารับช้าผมจะหักเงินค่าขนมนะ…]

 

ทันทีที่กดรับเสียงของเขาก็ดังขึ้นก่อนฉันจะเดินออกจากห้องมาเจอเจ้าตัวนั่งอยู่ที่ระเบียงทางเดิน

 

“ตามมาถึงนี่เลยหรอคะ…”ฉันมองอีกฝ่ายแล้วเลื่อนมือปิดประตูห้อง

 

เดินเข้ามาได้แบบที่ไม่มีใครว่าอะไรเลยด้วย จะน่ากลัวเกินไปแล้ว

 

 

จากที่เห็นว่าคนของศาลเจ้าเดินผ่านไปผ่านมาก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องที่บอกว่าต่อให้หายตัวไปกับเขาก็ไปได้แบบที่ไม่มีใครว่าเมื่อคืนนั้น

 

เป็นเรื่องจริงแบบไม่ต้องสงสัย

 

ถ้าฉันไม่ยอมไปจริงๆจะบุกมาลักพาตัวกันสินะ…

 

“ก็ถ้าไม่มา เธอก็คงจะเบี้ยวไม่ไปโรงเรียนใช่มั้ยล่ะครับ?”เขาเก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋ากางเกงก่อนจะยืนขึ้นจนเต็มความสูง

 

หงุดหงิดเวลายืนใกล้เขาจริงๆ

 

แค่นี้ฉันก็รู้สึกว่าแคระแกรนกว่าเพื่อนคนอื่นๆแล้วนะ

 

พอมาเทียบกับเขามันคนละเรื่องกันเลย!

 

“จ้องกันขนาดนี้ตัวผมจะทะลุเอานะครับ”เมื่อรับรู้ว่าฉันกำลังจ้องหน้าเขาอยู่ก็ทักขึ้นทำให้ฉันเผลอร้องห๊ะออกมา

 

“ปิดตาอยู่ก็เห็นหรอคะ?”

 

ทำได้ยังไง…

 

หรือว่าผ้ามันบางเลยมองเห็นอย่างนั้นหรอ?

 

แต่ต่อให้บางจริงก็คงจะรำคาญอยู่เหมือนกันนะเนี่ยเวลามีอะไรมาบังตาแบบนี้

 

“ไม่เห็นก็เดินตกท่อไปแล้วสิครับ”เขายักไหล่ขณะที่เดินนำหน้าไป

 

 

ก็แอบลุ้นให้เป็นแบบนั้นอยู่เหมือนกันนะ…

 

ฉันกัดริมฝีปากให้กับความกวนของอาจารย์แกพร้อมกับเร่งฝีเท้าเดินตามอีกฝ่ายให้ทันหลังจากเดินออกจากศาลเจ้ามาได้สักพัก

 

ตุบ…

 

"โอ๊ะ?"ใบหน้าของฉันกระแทกเข้าที่หลังของคนด้านหน้าทันทีที่อีกฝ่ายหยุดเดินกระทันหัน"อย่าเดินเร็วแล้วหยุดกระทันหันสิคะ"

 

เมื่อรู้ตัวว่ากระแทกเข้าที่หลังของเขาก็ถอยออกมาจับจมูกของตัวเองเบาๆ

 

“เร็วหรอครับ?ผมก็เดินปกตินะ…”

 

ใช่สิขาฉันมันสั้นไงล่ะ!!

 

ใครจะไปเหมือนตัวเอง

 

ขาก็ยาวเดินก็เร็วอยู่ๆก็หยุดใครจะไปเบรคทันล่ะฟร๊ะะ!!

 

“โทษที ลืมไปว่าต้องไปรับยูจิด้วยน่ะ”เขาหมุนตัวกลับมาแล้วจับหัวของฉันให้หันหน้าไป"สัมภาระของเธอคงจะต้องให้คนมาขนไปแทน"

 

ก็ไม่ใช่ว่าจะมีคนขนมาให้แต่แรกหรอ?

 

พอหมุนตัวฉันกลับไปได้ก็ดึงเอากระเป๋าเป้ที่สะพายอยู่ไปพร้อมกับกระเป๋าอีกใบในมือของฉัน

 

“จะเอาไปไหนหรอคะ?…อ้าว?”ว่าแล้วก็หันกลับมาก่อนจะตกใจเพราะไม่พบอีกฝ่าย มีเพียงความว่างเปล่า ไม่มีวี่แววของคนตัวสูงแต่อย่างใด

 

นี่มาหลอกปล้นของฉันแล้วหนีรึเปล่า!?

 

คิดจะไปก็หนีไปเฉยๆเล๊ยย!

 

“เสื้อผ้าฉันตัวเล็กจะตายเขาคงใส่ไม่ได้หรอกมั้ง…”จากที่ไม่รู้ว่าควรจะไปที่ไหนก็เดินต่อไปตามทางเดินจนมาหยุดอยู่ที่สนามเด็กเล่นและตัดสินใจนั่งรอที่ชิงช้า

 

แอด…

 

คงไม่ได้โดนทิ้งจริงๆหรอกนะ

 

 

 

 

 

 

มีอาจารย์ที่ไหนทิ้งนักเรียนกลางทางเดินที่ไม่รู้จักไว้นานแบบนี้ล่ะเนี่ย!?

 

พอคิดดีๆแล้วก็นึกโมโหขึ้นมาก่อนจะกระทืบเท้าลงกับพื้นหลังจากที่แกว่งชิงช้ารอมาไม่ต่ำกว่าสามสิบนาทีจนตอนนี้เริ่มจะเบื่อแล้ว

 

“ไม่ใช่ว่าเดินตกท่อไปไปแล้วหรอกนะ…”

 

“ถ้าตกไปแล้วเธอก็คงต้องนั่งรอตรงนี้อีกนานเลยล่ะ”ฉันสะดุ้งแล้วหันไปมองคนด้านหลังที่ไม่ได้มาแค่คนเดียว

 

ดันมาได้ยินตอนนินทาพอดีแบบนี้ค่าขนมของฉันคงจะอยู่ดีใช่มั้ยนะ...

 

“ไง”อิทาโดริทักขึ้นทันทีที่เห็นฉันที่ชิงช้า"ขอโทษที่ให้รอนานนะพอดีว่าไปเก็บกระดูกของปู่น่ะ"เขายกมือขึ้นลูบหัวตัวเองปอยๆอย่างสำนึกผิด

 

“ไม่เป็นไรๆฉันไม่คิดโทษนายหรอก”

 

โทษเขาที่ทิ้งฉันไว้ต่างหากล่ะ

 

และเหมือนอีกฝ่ายจะรู้ตัวเลยยกยิ้มขึ้น

 

“เอาล่ะๆยังไงซะวันนี้ก็ไม่ต้องรีบร้อนกันมากหรอก เที่ยวรถไปโตเกียวมันมาตอนบ่ายสองนู่นแนะ”ขายาวก้าวนำไปตามด้วยฉันอิทาโดริและฟุชิงุโระ

 

“หิวข้าวแล้วหรอทำไมเธอทำหน้าแบบนั้นล่ะ?”อิทาโดริถามฉันที่ทำหน้าตาบึ้งตึงขณะที่ยังคงเดินตามคนด้านหน้าอยู่

 

รถมาบ่ายสอง

 

แต่มาปลุกฉันตั้งแต่ตีห้ามันหมายความว่าอะไรวะคะ?

 

“เปล่าหรอกยังไม่หิว พวกนายล่ะ?”ตอนนี้ก็เที่ยงกว่าแล้วมันก็คงไม่แปลกนักที่จะโดนเข้าใจผิดว่าหน้าบิ้งเพราะหิวล่ะนะ

 

“ก็นิดหน่อยนะ”อิทาโดริตอบทำให้ฟุชิงุโระเรียกคนด้านหน้าให้หยุดเดิน

 

“หิวกันแล้วสินะ งั้นไปนั่งร้านนั้นกันผมเลี้ยงเอง”

 

“รบกวนด้วยนะคร้าบบ”ฉันพูดออกมาพร้อมอิทาโดริแล้วกอดคอกันเดินเข้าไปในร้านทันทีตามด้วยอีกสองคนที่เข้ามาทีหลัง

 

เห็นแก่ของกินหรอกนะเรื่องเมื่อกี้จะยกโทษให้ก็แล้วกัน…

 

“จะว่าไปโรงเรียนเอกชนเนี่ย สอนปกติเลยรึเปล่าคะ?”ระหว่างที่ปากก็ยังเคี้ยวเบอเกอร์ตุ้ยๆนั้นก็เอ่ยถามคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

 

เรียนโรงเรียนเอกชนแล้วมันเกี่ยวกับที่ฉันฆ่าไอคำสาปยักษนั่นตรงไหน?

 

“ถามได้ดียูมะ”อีกฝ่ายชี้นิ้วมาทางฉันแล้วเริ่มอธิบาย"โรงเรียนศาสนาเอกชนเป็นแค่ชื่อบังหน้าเท่านั้นน่ะ จริงๆแล้วโรงเรียนที่พวกเธอกำลังจะเข้าเรียนนั้นคือโรงเรียนเฉพาะทางด้านไสยศาสตร์โตเกียว…"ไม่ว่าเปล่าเจ้าตัวเอาแผนที่ออกมากางให้ดูแล้วจิ้มลงไปที่สัญลักษณ์รูปโรงเรียน

 

พกของแบบนี้ติดตัวด้วยแฮะ

 

“และมีนักเรียนชั้นปีที่หนึ่งรวมพวกเธอแล้วมีทั้งหมดสี่คน”

 

“สี่คน?!”ฉันโผลงออกมาส่วนอิทาโดริเองก็ไม่ต่างกัน"ทำไมมันถึงได้น้อยแบบนั้นล่ะคะ…"

 

ไอเราก็นึกว่าจะมีกันเยอะซะอีก

 

“ก็พวกเราน่ะพิเศษยังไงล่ะ ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีพลังที่แข็งแกร่งหรอกนะ”

 

 

 

หลังจากที่นั่งเอ้อระเหยคุยกันอยู่นานก็ได้เวลาที่จะต้องไปขึ้นรถเพื่อมุ่งหน้าไปยังกรุงโตเกียว

 

“ข้างทางไหงเริ่มกลายเป็นภูเขาไปได้ล่ะ…”ฉันเกาะขอบหน้าต่างแล้วว่าขึ้นเพราะภาพในหัวมันมโนไปเองเสร็จสรรพแล้วว่าในเมืองมันต้องมีแต่ตึกสูงระฟ้าไม่ใช่หรอ

 

“คิดว่าจะมีแต่ตึกสูงซะอีก”เหมือนว่าฉันจะไม่ใช่คนเดียวที่คิดแบบนั้น อิทาโดริที่นั่งอยู่ด้านข้างก็ว่าขึ้นในทิศทางเดียวกัน

 

“ใช่มะ ผิดคาดเลย”ฉันกับเขาหัวเราะออกมาพร้อมกัน เป็นอะไรที่แปลกมากทั้งที่เราไม่เคยคุยกันมาก่อนแต่ฉันกับสนิทกับเขาได้เร็วกว่าที่คิด

 

“การตั้งโรงเรียนในที่ที่คนพลุกพล่านมันค่อนข้างจะลำบากเวลาจะใช้อาคมน่ะ”อาจารย์โกโจที่ด้านหลังเกาะขอบเบาะโผล่หน้าขึ้นมาตอบไขข้อสงสัยให้เรา"เตรียมตัวล่ะ ใกล้ถึงที่หมายแล้ว"

 

หลังจากขานรับนัยน์ตาของฉันเลื่อนออกไปมองลำธารที่ด้านนอกขณะที่รถกำลังแล่นด้วยความเร็วค่อนข้างคงที่

 

รู้สึกสงบดีจัง…

 

“เอ่อจะว่าไป เธอก่อนหน้านี้ขาดเรียนไปนานเลยนี่นะ”คนที่นั่งถัดจากฉันทักขึ้น"หายไปไหนมาหรอ?"

 

“อุบัติเหตุน่ะ อาการหนักนิดหน่อยเพิ่งจะออกจากโรงพยาบาลมานี่เอง”ฉันตอบพร้อมกับเปิดรอยแผลเป็นที่แขนซ้ายให้เขาดู"ฉันได้ไอนี่มาพร้อมกับเสียครอบครัวและความทรงจำไป…"

 

“ขอโทษที่ถามอะไรน่าหดหู่นะ แต่ว่ารอยแปลกดีนะ เหมือนโดนตัวอะไรกัดเลย”เขาขอโทษแต่ฉันก็โบกมือรัวๆไม่ให้เขาต้องคิดมาก

 

แต่ใช่ ไอรอยแผลเป็นเวรนี่มันหน้าตาประหลาดไม่เหมือนที่หมอวินิจฉัยเลยสักนิด

 

เขี้ยวเสือบ้านไหนเป็นวงกลมได้กลมดิกขนาดนี้

 

เอี๊ยด…

 

รถแล่นมาหยุดที่ป้ายรถเมล์ก่อนอาจารย์โกโจจะบอกให้เราลงจากรถและเดินเท้าต่อ

 

“หลังจากไปถึงที่โรงเรียนแล้วพวกเธอจะต้องโดนสอบสัมภาษณ์จากอาจารย์ใหญ่นะ”คนผมขาวว่าออกมาขณะที่กำลังแนะนำสถานที่ต่างๆบริเวณโรงเรียน

 

และส่วนมากก็จะเป็นพวกร้านสะดวกซื้อกับศาลเจ้าหรือวัดซะส่วนใหญ่

 

ไม่ใช่แกที่เป็นหัวหน้าใหญ่หรอกหรอ? ระบบชนชั้นที่นอกเหนือจากพลังนี่น่ารำคาญจังนะ…”ฟุชิงุโระกับฉันหันไปมองทางอิทาโดริที่เอามือตบหน้าตัวเองทันที

 

เมื่อกี้มันเสียงสุคุนะ?

 

“ขอโทษครับอาจารย์บางทีมันก็ชอบออกมา…”

 

“กลายเป็นเรื่องน่าสนุกไปแล้วสินะ?”คนที่เดินนำอยู่หันกลับมามองแล้วจับคางครุ่นคิด

 

ไว้ข้ายึดร่างเจ้าหนูนี่ได้เมื่อไหร่ข้าจะฆ่าเจ้าคนแรกเลย

 

“ถูกสุคุนะหมายหัวแบบนี้เป็นเกียรติจังเลยนะ…”

 

แม่หนูนั่นด้วย…

 

ห๊ะ?

 

ฉันหรอ?

 

“ทำไมฉันถึงโดนด้วยล่ะคะ…”ฉันยกนิ้วขึ้นชี้ทางตัวเองแล้วถามขึ้น

 

 

อยู่เฉยๆก็โดนราชาคำสาปหมายหัวกับเขาหรอเนี่ย

 

ต่อจากนี้ชีวิตฉันคงจะจบสิ้นแหลกสลายกลายเป็นปุ๋ยผง…

 

 

ยึดร่างเจ้าเด็กนี่ได้เมื่อไหร่ข้าจะทำให้เจ้าเป็นผู้หญิงของข้า…

 

 

อะไรนะ?!

 

“?!!”ทุกคนร้องออกมาด้วยความตกใจทันทีที่ได้ยินประโยคเมื่อครู่จากปากของสุคุนะ ผิดกับอาจารย์โกโจหันมามองทางฉันก่อนจะหันไปมองที่เจ้าตัว

 

“หืม?”

 

“อะไรกันวะเนี่ย?!นี่นายสติดีอยู่รึเปล่า?!!”อิทาโดริโวยวายพร้อมกับไล่ตบสุคุนะที่ย้ายปากของเขาไปทั่วร่างกายของตัวเอง

 

“ทำไมถึงได้กลายเป็นแบบนี้ไปได้?”ฟุชิงุโระถามขึ้นทำให้อิทาโดริหยุดตีสุคุนะเพื่อให้เขาตอบคำถาม

 

 

ไอที่พุ่งจะคว้าตัวฉันอย่างเดียวมันเพราะแบบนี้เองหรอ

 

ฉันควรจะดีใจหรือร้องให้ดี…

 

 

“เหตุผลล่ะ?”ตามด้วยอิทาโดริที่ถามย้ำจนอีกฝ่ายยอมตอบออกมา

 

รสนิยมส่วนตัวของข้าทำไมต้องบอกเจ้าด้วยไอเด็กเวร

 

 

อยากร้องให้จัง…ทำไมกลายเป็นแบบนี้

 

หรือว่าเพราะเขาไม่ได้เจอหน้าผู้หญิงมาน๊านนาน

 

แบบนานมากนานหลายร้อยปีเลยเกิดสปาร์คกับฉันที่เขาเห็นเป็นคนแรก?

 

 

“พูดแบบนี้ต่อหน้าผู้ปกครองก็แย่สิครับ”อาจารย์โกโจยกยิ้มแล้วว่าขึ้นทำให้สุคุนะหัวเราะออกมา

 

ไม่ต้องห่วงแกจะได้ตายก่อนได้เห็นจังหวะนั้นแน่ๆ โกโจ ซาโตรุ ”แล้วปากที่แก้มซ้ายของอิทาโดริก็หายไปทำให้บรรยากาศกลับเข้าสู่ความเงียบอีกครั้ง

 

 

 

รู้สึกปวดหัวกับเรื่องที่เกิดขึ้นในสองวันนี้จริงๆเลย

 

ไอบรรยากาศเดทแอร์แบบตายกลางอากาศนี่ด้วย

 

คนที่ควรพูดไม่ออกมันควรเป็นฉันไม่ใช่เร๊าะ?!!

 

 

“เราจะยืนนิ่งแบบนี้อีกนานกันมั้ยคะ?”จนสุดท้ายฉันก็ทนไม่ไหวกับความเงียบจนน่าอึดอัดแล้วลากแขนอิทาโดริกับฟุชิงุโระให้เดินต่อไปยังบันได

 

ไม่ยอมเดินฉันก็จะลากไปเองเลยแล้วกัน!

 

“เฮ้ๆ เดี๋ยวสิ ชิราซากิ”เขาร้องท้วงขณะที่โดนลากเข้ามาตามด้วยอาจารย์โกโจ

 

“ซาโตรุแกมาสาย!ฉันบอกแกตั้งกี่ครั้งกี่หนแล้วว่าหัดมาให้ตรงเวล่ำเวลา…”เมื่อเดินเข้ามาที่ด้านในก็พบกับชายวัยกลางคนหน้าตาหน้ากลัวแต่เขากำลัง

 

ทำตุ๊กตาหน้าตาน่ารัก…อยู่

 

“ขัดกันชะมัด…”อิทาโดริพูดออกมาขณะที่มองไปยังคนตรงหน้าจนฉันต้องเอามือมาปิดปากกลั้นหัวเราะ

 

ไม่ได้คิดไปเองคนเดียวสินะ

 

 

“สายนิดหน่อยก็ปล่อยๆผ่านไปเถอะครับ ดีกว่าไม่มานี่นา”เดินเข้ามาได้เขาก็โบกมือไปมาให้กับคนที่รออยู่ด้วยท่าทีกวนๆ"วันนี้ผมมีหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงเลยพาไปเที่ยวเล่นมานิดหน่อย…"

 

ไหงเอาพวกฉันไปอ้างได้ล่ะ?

 

แต่ช่วยไม่ได้ เพราะมันก็จริงของเขา…เห็นแก่ที่เลี้ยงข้าวหรอกนะ

 

“เอาล่ะนะพร้อมกันรึเปล่า?”อาจารย์ใหญ่เงิยหน้าขึ้นมองแล้วละความสนใจจากสิ่งที่เขาทำอยู่เพื่อตั้งใจฟังคำตอบของเรา"เธอ…เริ่มก่อน"

 

เขาชี้มาทางฉันทำให้ฉันชะงักและหันไปมองหน้าอาจารย์โกโจ

 

เอาเลยหรอ?

 

“ทำไมถึงอยากเป็นจูจุสึ?”

 

ตึง!…

 

รู้สึกได้ถึงแรงกดดันเลยแฮะ…

 

“ก็แค่อยากไปเตะก้นคนที่มันเอาทุกอย่างไปจากฉันก็เท่านั้นแหละค่ะ ไม่มีเหตุผลอื่นเป็นพิเศษอะไร…เหวอ?!”ฉันหลบตุ๊กตาก้อนกลมๆที่พุ่งตัวใส่ฉันแล้วเลื่อนสายตาไปมองทางอาจารย์ใหญ๋

 

“ไม่ผ่าน!!”

 

ตอบแบบเท่ๆก็ไม่ผ่านหรอ?!

 

“หวา!…”ไอก้อนกลมๆนี่ มันพยายามจะพุ่งใส่ฉันตลอดเวลาแบบนี้ใครมันจะไปคิดออกกันนะ แถมฉันในตอนนี้ก็ยังใช้พลังได้ไม่คล่องด้วย"อ๊ากก"

 

ทำได้แค่วิ่งแหกปากหนีตุ๊กตาลูกบอลนี่ไปเรื่อยๆนี่ล่ะ

 

 

“ขอถามอีกครั้ง เหตุผลที่อยากเป็นจูจุสึของเธอคืออะไร?”

 

 

คืออะไรงั้นหรอ?

 

ปัก!!

 

“ถ้าเธอได้เตะก้นไอเวรนั่นแล้วก็จะเลิกเป็นงั้นน่ะหรอ!?”เขาตะโกนถามฉันที่กำลังหลบลูกบอลอยู่จนทำให้มันกระแทกเสิยเข้าที่ปลายคางไปที

 

“อึก…หือ?”เมื่อรับรู้ได้ถึงแรงกระแทกฉันก็เอามือปิดปากเอาไว้อัตโนมัติ

 

เลือด?! ลิ้นขาดรึเปล่า?!

 

ลิ้นฉันขาดรึเปล่า!!?

 

 

“ว่ายังไงล่ะ?”

 

ปึก!!  ตุบ!

 

เมื่อเสียท่าไปครั้งนึงก็เป็นเรื่องยากที่จะตั้งรับมันให้ทันก่อนจะเกิดการโจมตีครั้งต่อๆไป ทำให้ฉันในตอนนี้โดนอัดจนน่วมไปหมดแล้ว

 

อัก!

 

“ถ้าเตะก้นมันได้แล้ว…ฉันจะล้างบางพวกมันให้หมดเอง…”ฉันที่โดนอัดไปกระแทกกับเสาไม้ทรุดตัวลงนั่งแล้วเงิยหน้าขึ้น

 

กริด…

 

ปล่อยผลึกแข็งแทงตุ๊กตานั่นจนทะลุก่อนมันจะพุ่งเข้ามาถึงตัวฉัน

 

“เยี่ยม เธอสอบผ่านแล้ว”เขายิ้มให้ฉันที่ตอนนี้สภาพเละกว่าสู้กับคำสาปยักษ์ที่โรงเรียนเสียอีก"ต่อไปตาเธอแล้วอิทาโดริ"

 

“ขอบคุณที่เหนื่อยค่ะ…”ถึงจะพอมีแรงเหลือ แต่ฉันก็เลือกที่จะนั่งอยู่ท่าเดิมกับที่โดนอัดมาติดเสา

 

“เหมือนจะอาการหนักอยู่นะครับ”อาจารย์โกโจเดินมาแล้วนั่งลงให้อยู่ในระดับเดียวกับฉัน

 

“ก็ลุกยากอยู่นะคะ…รู้สึกอยากจะนั่งอยู่ตรงนี้ตลอดไปเลยค่ะ”ฉันพูดเสียงเอื่อยแล้วหันไปมองหน้าเขา"ที่อาจารย์ชอบเข้ามาจ้องกันใกล้ๆนี่เพราะผ้ามันบังตาอยู่รึเปล่าคะ?"

 

อยู่ดีๆถามอะไรของเราล่ะเนี่ย?

 

“ก็เปล่าหรอกครับ ดูเหมือนว่าเธอจะชอบตั้งคำถามอยู่ตลอดเวลาเลยนะครับ”เขาหัวเราะออกมาเล็กๆหลังจากที่เปลี่ยนเรื่องอีกครั้ง

 

เขารู้ไ…

 

“แล้วตอนนี้ก็คงกำลังคิดว่าผมรู้ได้ยังไงอย่างนั้นสินะครับ?”ฉันเบิกตากว้างอย่างประหลาดใจ

 

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขารู้ว่าฉันคิดอะไร

 

“แล้วรู้ได้ยังไงล่ะคะ…”ทันทีที่เห็นรอยยิ้มของเขาฉันก็เบือนหน้าหนีไปมองอิทาโดริที่กำลังสู้กับตุ๊กตาอีกตัว

 

เพราะพอจะเดาได้ว่าคำถามของฉันคงจะไม่ได้รับคำตอบเหมือนอย่างทุกที

 

 

“ทำงานครบตามเป้าหมายแล้วผมจะบอกนะครับ แต่ตอนนี้ผมพาเธอไปที่ห้องพักก่อนน่าจะดีกว่า”ว่าจบอีกฝ่ายก็ช้อนตัวฉันขึ้นอุ้ม

 

พรึบ…

 

รู้สึกถึงความห่างของร่างกายกับพื้นได้ชัดเจนมาก

 

“เมกุมิฝากยูจิทีนะ เดี๋ยวผมจะะพายูมะไปที่หอนักเรียนหญิงก่อน”เมื่อฟุชิงุโระพยักหน้าเขาก็เดินออกมาทันที

 

ไม่บอกอาจารย์ใหญ่หน่อยหรอเนี่ย…เดินออกมาเฉยๆเลย

 

ฉันคิดขณะเขาอุ้มฉันเดินออกมาจากโถงตรงกลางแล้วพาเลี้ยวไปทางขวาผ่านสะพานทางเดินไป เผลอแค่แปปเดียวฉันก็มาโผล่ที่ไหนแล้วไม่รู้

 

“อาจารย์สูงเท่าไหร่คะ?ทำไมถึงเดินเร็วได้ขนาดนี้”พอโดนอัดหนักๆเข้าฉันก็เริ่มถามอะไรเพ้อเจ้อที่นึกสงสัยออกไปแบบไม่คิดจนอีกฝ่ายหลุดหัวเราะออกมา

 

“ไม่รู้สิครับ น่าจะร้อยเก้าสิบได้…”

 

อีกนิดนึงก็เป็นไททันขนาดย่อมได้แล้วนะ

 

ก็ว่าทำไมฉันถึงได้กลายเป็นคนแคระคูณสองเวลายืนใกล้ๆ

 

ตอนเด็กกินอะไรเข้าไปแนะนำให้ฉันทีสิคะ…ฉันเองก็อยากจะสูงกับเขาบ้าง

 

“เธอล่ะสูงไม่ถึงไหล่ผมเลย ส่วนสูงเท่าไหร่หรอครับ?”เขายิ้มแล้วก้มลงมาถามทำเอาฉันคิ้วกระตุกมองอีกฝ่ายที่กำลังแหย่ฉันเรื่องส่วนสูง

 

จะล้อว่าฉันเตี้ยก็บอกมาตรงๆเถอะ!!

 

“ร้อยหกสิบสอง…อย่างน้อยก็เลยมาตรฐานนะคะ”ฉันว่าดักคออีกฝ่ายที่กำลังจะพูดต่อทำให้เขายกยิ้มขึ้น

 

หึ ไม่ได้กินฉันหร๊อกก!!

 

“จากนี้ไปที่นี่จะเป็นห้องของเธอ”รู้ตัวอีกทีเราก็มาถึงที่ห้องพักของฉันที่ชั้นสองของตัวอาคาร"ของที่เธอใส่กระเป๋ามาอยู่ตรงนั้นไว้ทำแผลเสร็จแล้วค่อยไปจัดนะครับ"

 

เขาวางตัวฉันลงนั่งบนเตียงก่อนจะเดินออกไปเพื่อเอาอุปกรณ์ปฐมพยาบาล

 

“นึกว่าเขาจะดูแลฉันแบบทิ้งๆขว้างๆซะอีก”

 

รู้สึกประทับใจขึ้นมานิดหน่อยแฮะ…

 

 

“มาแล้วๆ”ไม่นานเกินรอเขาก็เดินเข้ามาพร้อมกล่องพยาบาลแล้วนั่งลงตรงหน้าฉัน"ยื่นขามาทางนี่หน่อย แบบนั้นแหละครับ…"

 

“ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นะคะอาจารย์ ฉันไม่ถือหรอกค่ะถ้าจะให้ฉันทำแผลเอง”ฉันว่าไปตามที่คิดเพราะเราเองก็เพิ่งรู้จักกันได้ไม่ครบยี่สิบสี่ชั่วโมงเลยด้วยซ้ำ

 

มาให้ยกขาวางบนหน้าตักของเขาแบบนั้นฉันก็เกรงใจเป็นนะ

 

“ถ้าเกิดเธอเป็นอะไรไปไม่มีแรงตอนผมเรียกใช้งานก็แย่สิครับ…”

 

ไอรอยยิ้มโคตรฝลดไฝลนั่นมันอะไรกัน?

 

 

 

 

 

ขอถอนคำพูดจากเมื่อกี้ทันมั้ยนะ…

 

_____________________________

มาต่อแล้วครับผมม

อ่านมังงะรวดเดียวเก้าสิบตอนทำเอาตาแฉะอยู่เหมือนกัน

แต่ตอนนี้ก็พอจะได้พลอตเรื่องที่แน่นกว่าเดิมขึ้นมามากแล้วล่ะคะ

 

ปล.จะลงนิยายอย่างต่ำอาทิตย์ละครั้งในวันพฤหัสนะคะ ถ้าขยันก็จะมีมาถี่กว่านั้น

 

ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะคับผม~

 

ไม่รับโทรศัพท์หักเงินเดือนนะครับ~

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 563 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

673 ความคิดเห็น

  1. #629 Illicit illicit (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 เมษายน 2564 / 00:56
    ช็อตนี้คือดีย์!!!! อยากให้สุคะนะหมายหัวฉันบ้างงงง
    #629
    2
    • #629-1 -BW-(จากตอนที่ 2)
      19 เมษายน 2564 / 18:30
      ต้องไปให้เจอค่ะ ถึงจะโดนแบบน้อง5555
      #629-1
  2. #623 POP DS.crazy1.com (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 เมษายน 2564 / 00:50

    บร้ะ!!! มีแต่พวกคลั่งรัก😆💕

    #623
    0
  3. #577 Lys - noir (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 มีนาคม 2564 / 18:01
    ถ้าน้องสูง162ซม.เรียกแคระ ฉันผู้สูง156.5ซม.ไม่เรียกสเมิร์ฟเลยเหรอคะ!?
    #577
    1
    • #577-1 -BW-(จากตอนที่ 2)
      2 เมษายน 2564 / 14:26
      แง โอ๋ๆนะคะเตง
      #577-1
  4. #473 kill-taehyun-exo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 11:14
    อย่าแกงน้องงงง สุคุนะคือพีค55555
    #473
    1
    • #473-1 -BW-(จากตอนที่ 2)
      18 มกราคม 2564 / 14:45
      เฮียแกมาพีคตลอด5555 และจะพีคขึ้อเรื่อยๆ
      #473-1
  5. #428 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 03:06
    อยากโดนสุคุนะหมายหัวแบบนั้นจังค่ะ—
    #428
    1
    • #428-1 -BW-(จากตอนที่ 2)
      9 มกราคม 2564 / 08:51
      เหมือนกันเลยค่ะะ
      #428-1
  6. #406 icesupicha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 02:59

    แหมๆ อาจาร์ยยยย

    #406
    1
    • #406-1 -BW-(จากตอนที่ 2)
      5 มกราคม 2564 / 11:34
      ร้ายกาจจริงๆค่ะคนคนนี้
      #406-1
  7. #278 bigbowka (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2563 / 07:24
    น้องโดนสุคุนะหมายหัว เพื่อเป็นศรีภรรเมีย 555
    #278
    1
    • #278-1 -BW-(จากตอนที่ 2)
      8 ธันวาคม 2563 / 19:32
      แอะ อยากจะโดนหมายหัวแบบนี้บ้างจังง
      #278-1
  8. #265 Fumiha (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2563 / 09:56
    อาจารย์ผู้ฝลดไฝล
    #265
    1
    • #265-1 -BW-(จากตอนที่ 2)
      7 ธันวาคม 2563 / 21:16
      แจกความฝลดไฝล
      #265-1
  9. #209 knunkim (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 14:20

    บางทีฉันก็อยากลงเรือผีสุคุนะ.. นะ

    #209
    1
    • #209-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 15:50
      กับตันเรือเขาแข็งแกร่งค่ะ5555
      #209-1
  10. #129 ภาชนะที่ว่างเปล่า (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 00:16
    สุคุนะบอกจะกินน้องต่อหน้าสามี—แค่กผปค.เค้าไม่ได้นะคะ. เซนเซยงานดีจย์เห็นก็รู้เลยสามีประจำเรื่อง—
    #129
    2
    • #129-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      14 พฤศจิกายน 2563 / 08:59
      โจ่งแจ้งเกินไปแล้วสุคุนะ5555
      #129-1
    • #129-2 ✿ Red_Tsubaki ✿(จากตอนที่ 2)
      18 พฤศจิกายน 2563 / 15:10
      สุคุนะ พฟุดต่าหน้าสามีน้องในอนาคตระวังโดนตบเด้อ 555555
      #129-2
  11. #126 L piero (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2563 / 22:44
    อาจารย์น่าร๊ากกก ถ้าไม่ติดประโยคสุดท้ายน่ะนะ 55555
    ปล.คำว่า "ร้องไห้" พิมพ์แบบนี้น้าา เห็นไรท์ใช้คำว่า "ร้องให้" แบบนี้ไป เลยขออนุญาตแนะนำน้าาา
    #126
    1
    • #126-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      12 พฤศจิกายน 2563 / 06:48
      ขออภัยในความภาษาวิบัติของไรท์นะคะ5555 จะนำไปปรับปรุงในตอนต่อๆไปค่ะ🥰
      #126-1
  12. #69 mukmik08 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2563 / 23:54

    อ้ากกกกครั่งรักอาจารย์https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #69
    1
    • #69-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      7 พฤศจิกายน 2563 / 16:48
      รักจนหัวปักหัวปำไปหมดแน้วว
      #69-1
  13. #25 pitchypai (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2563 / 12:36

    งุ้ยยย น่ารักไม่ไหวเเล้วว เเต่งงานกันค่ะเซนเซย์--

    #25
    1
    • #25-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      26 ตุลาคม 2563 / 07:10
      เตรียมแหวนรอได้เลยค่ะ~
      #25-1
  14. #13 Witina2233 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2563 / 18:45
    ชอบอ่ะ555555 สุคุนะเอ๊ยยยย
    #13
    1
    • #13-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      20 ตุลาคม 2563 / 20:19
      เฮียแกเป็นคนตรงๆค่ะ55555
      #13-1
  15. #10 lailinsan_ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2563 / 00:35

    แงงงง ชอบมากค่าา ;-; ฮรุก โดนตกอย่างลุนแลงงงง เป็นกำลังใจให้นะคะ💖
    #10
    1
    • #10-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      19 ตุลาคม 2563 / 07:47
      งืออ ดีใจที่ชอบนะคะ ตอนต่อๆไปก็ฝากด้วยนะคับผมม❤️
      #10-1
  16. #9 Pupe' (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 20:28

    อร้ายยย ก็ๆๆๆ ก็รู้แหละว่าหึง! ก็รู้แหละว่าเป็นห่วง!

    //รอตอนต่อไปอยู่นะ สู้ๆ สนุกมากเลยค่าาาาาา
    #9
    1
    • #9-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      19 ตุลาคม 2563 / 07:46
      ใครหึงไม่มีจริงจริ๊งงงง //ดีใจที่ชอบนะคะ ไฟท์ติ้งง
      #9-1
  17. #8 gurengesan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2563 / 06:46
    อย่าแกงน้องยูมะ!!555
    #8
    1
    • #8-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      18 ตุลาคม 2563 / 13:51
      เก๊าเปล่าทำน้าาา555555
      #8-1
  18. #7 midnight summer (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2563 / 12:03
    แงมันเป็นน่ารัก แต่พีคสุดคือสุคุนะ555555
    #7
    1
    • #7-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      18 ตุลาคม 2563 / 13:51
      ยิ้มกรุ่มกริม~ 55555
      #7-1
  19. #6 MUKO201149 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 23:55

    ดีต่อใจเหลือเกินค่ะ😳❤️✨✨

    #6
    1
    • #6-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      17 ตุลาคม 2563 / 07:43
      ปาใจใส่รัวๆ//ปิ้วๆ💕
      #6-1
  20. #5 AKASHI. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2563 / 22:34
    หื้ออออออ มาแล้วววววว อาจารย์ดีต่อใจมากค่า
    #5
    1
    • #5-1 Sen13_(จากตอนที่ 2)
      17 ตุลาคม 2563 / 07:41
      ปาใจใส่รัวๆเลยค่ะ5555
      #5-1