[Fic Jujutsu Kaisen ] She is my STUDENT | Gojo Satoru x OC

ตอนที่ 19 : Chapter 15 | ทับรอย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,288
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 359 ครั้ง
    7 ก.พ. 64

Chapter 15 | ทับรอย

 

 

"ได้ออกมาทั้งทีก็ขอใช้เวลาให้คุ้มหน่อยแล้วกัน"มือหนาเลื่อนขึ้นสัมผัสโอบรั้งให้กายของฉันขยับเข้าไปแนบชิดก่อนใบหน้าคมจะฝังลงคลอเคลียที่หัวไหล่

 

“ไม่ได้นะ…”แม้จะร้องห้ามแต่คนตรงหน้าก็ไม่มีท่าทีว่าจะหยุดสัมผัสแปลกๆที่กำลังกระทำอยู่แล้วกระชากชุดของฉันจนขาดกระจุย

 

แควก!!

 

“ยอมให้ข้ากินเจ้าดีๆซะเถอะ”

 

 

 

 

 

 

 

เฮือก!!

 

“ม๊ายย!!”ตัวฉันสะดุ้งตื่นเอามือกำชุดนอนของตัวเองแน่นพร้อมกับยกแขนขึ้นปาดเหงื่อที่ไหลซึมออกมาบนใบหน้า

 

ถึงขั้นเก็บไปฝันเลยหรอ?!

 

“ขนลุกไปหมด…”มือทั้งสองข้างลูบแขนตัวเองรัวๆก่อนจะลุกออกจากเตียงไปอาบน้้ำล้างหน้าล้างตาเพื่อจะได้ไล่ความรู้สึกประหลาดนี่ออกไป

 

 

ซ่า…

 

มวลน้ำจากฝักบัวไหลลงผ่านผิวกายขณะที่ฉันกำลังเอามือตบหน้าตัวเองไล่ภาพเหตุการณ์ในฝันเรียกสติ

 

นี่ฉันปล่อยให้ตัวเองโดนผู้ชายสองคนขโมยจูบในเวลาไล่เลื่ยกันได้ยังไง?!

 

แถมยังถึงขั้น…

 

“อ๊ากก!”สุดท้ายฉันก็ร้องออกมาเมื่อดันไปนึกถึงเรื่องที่เพิ่งจะเกิดขึ้นโวยวายอยู่คนเดียวในห้องน้ำ

 

 

ก๊อก! ก๊อก!

 

“ยูมะโวยวายอะไรแต่เช้าน่ะ? รีบๆลงมาได้แล้ววันนี้วันศุกร์มีวิ่งตอนเช้านะ”จากที่กำลังโอดครวญก็ต้องรีบแต่งตัวเมื่อได้ยินเสียงโนบาระดังออกมาจากนอกประตู

 

“กำลังไปแล้วๆ”ฉันสวมเสื้อผ้าอย่างรีบร้อนแล้ววิ่งไปเปิดประตูออกไปหาเจ้าตัว"วันนี้ตื่นเช้าผิดปกตินะเนี่ย"

 

“ตื่นเพราะเธอนี่แหละ อยู่ดีๆก็ตะโกนขึ้นมาไม่ใช่หรือยังไง?”ได้ยินแบบนั้นฉันก็หัวเราะแหะๆแล้วขอโทษที่อยู่ดีๆก็แหกปากโวยวายปลุกอีกฝ่าย

 

ดังขนาดนั้นเลยหรอเนี่ย…

 

หรือว่ากำแพงห้องมันเชื่อมกันเลยได้ยินชัด?

 

“ช่างเถอะๆ ไปวิ่งกันดีกว่า”เมื่อเดินลงมาถึงโนบาระก็ทักเมงุมิที่นั่งรออยู่ด้านล่างก่อนเราจะไปซ้อมวิ่งขึ้นลงภูเขาเหมือนอย่างทุกที

 

 

 

 

 

 

“อีกไม่นานก็จะถึงงานประเพณีอะไรนั่นแล้วนี่นะ”โนบาระที่วิ่งอยู่ถัดจากฉันว่าขึ้นหลังจากที่วิ่งมาได้สักพัก"ช่วงนี้ฉันไม่ได้ทำอะไรนอกจากซ้อมเลยภารกิจก็ไม่มี…"

 

“ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอ?”เมงุมิเลิกคิ้วมองคนที่กำลังบ่นอยู่โดยมีฉันฟังสองคนเถียงกันแล้วยิ้มแห้งออกมา

 

มันก็จริงที่สบายเพราะไม่ต้องไปทำงานล่ะนะ

 

แต่จุดประสงค์หลักของโนบาระน่าจะไม่พ้น…

 

 

“พอไม่มีภารกิจฉันก็ไม่มีเงินไปซื้อชุดใหม่น่ะสิ!แค่นี้ก็จะอยู่ไม่ถึงสิ้นเดือนแล้ว!!”เจ้าตัวโวยวายขึ้นมาอย่างหัวเสียก่อนจะบ่นไปถึงเงินในกระเป๋าที่มีอยู่ไม่ถึงห้าพันเยน

 

“งั้นก็ทำพาร์ททามซะสิ…”

 

“ทำแบบนั้นแล้วฉันจะเอาเวลาที่ไหนมาซ้อมล่ะยะ?งานพาร์ททามมันได้เงินยากไม่เหมือนทำภารกิจนี่นา”

 

“'ลองไปคุยกับคุณอิจิจิดูมั้ย เผื่อมีงานอะไรที่พอจะให้เธอทำได้บ้าง”ฉันเสนอความคิดหลังจากที่เห็นทั้งสองเถียงกันไม่เลิก

 

ถ้าเป็นงานช่วงนี้คิดว่าน่าจะพอมีรึเปล่านะ…

 

 

“เคยไปถามแล้วล่ะ มีแต่เคสใหญ่ที่เหมาะกับเมงุมิมากกว่า”โนบาระถอนหายใจออกมาแล้วเหลือบสายตาไปมองอีกฝ่าย

 

“อะไรเล่า…”คนที่อยู่ดีๆก็โดนหันไปมองแล้วถอนหายใจใส่ทักขึ้นก่อนจะขมวดคิ้ว

 

“ได้งานไม่พอยังชอบทิ้งฉันไว้คนเดียวอีกไม่ใช่หรือยังไง?”มองเมงุมิเสร็จก็หันมามองฉัน"วันที่บอกจะพาฉันไปซื้อกางเกงใหม่ก็ดันได้ภารกิจด่วนอีก"

 

“อย่าจ้องเหมือนจะกัดหัวฉันแบบนั้นสิ…”ฉันถอยห่างออกมาจากโนบาระที่กำลังจ้องจะขย้ำคอฉัน

 

เพราะภารกิจที่ได้รับมากระทันหันไม่กี่วันก่อนทำให้ไม่ได้พาไปซื้อของตามที่สัญญาไว้ แล้ววันว่างของเราก็ดันไม่ตรงกันไปอีกสองอาทิตย์

 

เลยต้องซื้อขนมไปง้ออยู่สักพักเลยล่ะ

 

 

“อุส่าห์จะได้ไปเที่ยวกับเพื่อนผู้หญิงด้วยกันแล้วแท้ๆ ฉันรอถึงสองอาทิตย์ไม่ไหวหรอกนะ!”สุดท้ายเจ้าตัวก็สะบัดบ๊อบเดินขึ้นไปด้านบนปล่อยให้ฉันกับเมงุมิทำหน้างงเมื่อตามอารมณ์อีกฝ่ายไม่ทัน

 

“อารมณ์ไหนของยัยนั่นล่ะเนี่ย…”ถึงจะว่าแบบนั้นแต่เขาก็ยังเดินตามเจ้าตัวไป จนเราทั้งสามคนมาหยุดอยู่ที่ศาลาเล็กๆที่มักจะมานั่งพักกันเวลาวิ่งเสร็จ

 

“จะว่าไปเห็นพวกรุ่นพี่คุยกันเรื่องโปรโมทโรงเรียนก่อนงานเชื่อมสัมพันธ์ด้วยนี่นา มันคืออะไรหรอ?”ขึ้นมานั่งได้ไม่นานฉันที่ไถโทรศัพท์ไปเรื่อยก็ทักขึ้นเมื่อเห็นโพสการโปรโมทของรุ่นพี่แพนด้าแล้วนึกขึ้นได้

 

โรงเรียนไสยเวทย์ก็มีอะไรแบบนี้กับเขาด้วย?

 

“ก็แค่แข่งกันว่าสวัสดิการโรงเรียนไหนดีกว่าเท่านั้นเอง ไม่มีอะไรหรอก”เมงุมิหันมามองหน้าจอโทรศัพท์ที่ชูให้ดูแล้วว่าออกมา

 

ผิดกับฉันและโนบาระที่เกิดสนใจจะร่วมการโปรโมทขึ้นมาเสียอย่างนั้น

 

 

“แข่งกันขิงโรงเรียนหรอ แบบนี้ก็สวยสิ”ฉันหัวเราะก่อนโนบาระจะขยับเข้ามาใกล้ๆเพื่อรวมหัวกันคิดแผนการ

 

“จะเอาให้ยัยแฝดของมาคิซังเหวอจนหน้าหงายไปเลย หึหึหึ”

 

“ไม่น่าบอกแบบนั้นเลยมั้ย…ล่ะ?”เมงุมิชะงักเมื่ออยู่ดีๆฉันที่สุมหัวกับโนบาระยื่นโทรศัพท์ไปใส่หน้าเข้าในระยะห่างสามเซน

 

“คนนี้ใครอะมาเม้นอิโมจิน่ารักให้รุ่นพี่มาคิด้วย”จากที่ลองเลื่อนดูไปเรื่อยๆแล้วดันไปเห็นคอมเม้นของคนแปลกหน้าเข้าก็ถามขึ้น"ใช่รุ่นพี่อคคทสึรึเปล่า?"

 

“ใช่”อีกฝ่ายตอบออกมาก่อนจะเลื่อนโทรศัพท์ฉันออกจากหน้าของตัวเอง"ทำไมอยู่ดีๆเธอถึงได้ดูตื่นเต้นนักล่ะ?"

 

“ก็ฉายาของรุ่นพี่เขาคือ โกโจ ซาโตรุ รุ่นที่สองนี่นา ว่าจะขอพวกรุ่นพี่ดูรูปอยู่แต่ก็ไม่มีโอกาสสักที…”

 

ฉันว่าอย่างตื่นเต้นก่อนจะเข้าไปส่องหน้าโปรไฟล์ของรุ่นพี่เขาโดยที่มีโนบาระแอบชะโงกหน้าเข้ามาดูด้วยกัน

 

“โอโห หน้าตาดีสมกับที่รุ่นพี่มาคิชอบเลยนะเนี่ย~”ตัวฉันเอามือปิดปากแล้วว่าขึ้นเมื่อได้เห็นหน้าของรุ่นพี่เขาชัดๆ"ได้ฉายาใหม่แล้ว! อคคทสึโอปป้า!!"

 

“โอปป้าอะไรของเธอน่ะยูมะ”โนบาระหัวเราะออกมาเสียงดังเมื่ออยู่ดีๆฉันก็อุทานให้กับความหล่อของรุ่นพี่อคคทสึ

 

นี่มันจูจุสึคิ้วท์บอยชัดๆ!!

 

 

“พอเลยๆ พวกรุ่นพี่น่าจะมารวมตัวกันแล้วล่ะ”เมงุมิรีบเบรคเราไม่ให้อาการหนักไปมากกว่านี้แล้วลากคอโนบาระกับฉันเดินลงเขาไปสมทบกับพวกรุ่นพี่

 

 

 

 

 

ครืด…

 

“ฉันว่าฉันคิดออกแล้วว่าจะโปรโมทโรงเรียนเรายังไง”ตัวฉันที่ไถโทรศัพท์อยู่ว่าขึ้นขณะที่กำลังโดนเมงุมิลากไปทั้งแบบนั้น

 

“เรื่องแบบนี้ล่ะจริงจังกันนะพวกเธอน่ะ”เขาถอนหายใจออกมาอีกครั้งแล้วเริ่มจะบ่นให้เราไปเรื่อยเหมือนอย่างเคย

 

ไม่อยากจะเชื่อว่าเขาโดนอาจารย์โกโจดูแลมาตั้งแต่เด็กๆ

 

ถึงจะขี้บ่นแต่ก็ดูเป็นผู้เป็นคนกว่ากันเยอะเลย…

 

 

“เธอจะทำยังไงหรอ?”เมื่อโนบาระถามฉันก็เริ่มอธิบายคอนเซ็ปต์ของโปรเจคขิงโรงเรียนที่เพิ่งจะคิดได้ให้โนบาระและเมงุมิฟัง

 

ว่าฉันจะลองถ่ายวีดีโอโปรโมททั้งที่พัก สถานที่พักผ่อนหย่อนใจรวมไปถึงสมาชิกในโรงเรียนที่ยังอยู่กันตอนนี้

 

“หรือฉันควรทำเพจจูจุสึคิ้วท์บอยแทนดี อันไหนมันเวิร์คกว่ากันอะ?”

 

ขณะที่กำลังจับคางครุ่นคิดก็ต้องหยุดกระทันหันเมื่อแขนเสื้อของฉันที่โดนลากอยู่ดันไปเกี่ยวกับกิ่งไม้

 

 

กึก!

 

ทำให้คนที่กำลังดึงฉันอยู่เสียหลักจนเกือบจะร่วงลงไปในลำธารด้านข้าง

 

 

“เป็นอะไรมั้ย?”ลุกขึ้นได้ก็หันไปถามคนที่เบรคตัวเองไว้ทันก่อนจะร่วงลงไปแล้วหัวเราะ

 

เขาทำหน้าเหมือนจะกินหัวฉันอีกแล้ว

 

ฉันไม่ได้ตั้งใจแกล้งเขาสักหน่อยนะ มันเป็นอุบัติเหตุที่ดันเกิดขึ้นแบบไม่คาดคิด…

 

 

“ไอเดียพิลึกอะไรของเธอ เลิกไปเอานิสัยแปลกๆของอาจารย์มาเถอะแค่คนเดียวก็ปวดหัวจะแย่แล้ว”

 

“เอ๊ะ?”

 

“ว้า~ ยูมะโดนพ่อดุอีกแล้ว~”โนบาระเลื่อนมือขึ้นปิดปากยกยิ้มแหย่ฉันเมื่อเมงุมิที่เบรคตัวได้หันมาบ่นเสร็จก็เดินนำลงไปก่อน

 

อีกนิดจะคิดว่าเป็นพ่อจริงๆแล้ว

 

แต่ดุกันแบบนี้ก็ยิ่งน่าแกล้งน่ะสิ~

 

“พิลึกอะไรของนายอะเมงุมิ โรงเรียนเรามีแต่คนหน้าตาดีก็ต้องโปรโมทไม่ใช่หรือไง~

 

จากที่หัวเราะอยู่ก็วิ่งตามลงไปหาอีกฝ่ายที่กำลังเดินหนี

 

"แต่ว่าจะไปขอถ่ายรูปรุ่นพี่อคคทสึยังไงนี่สิ…"

 

 

ฉันว่าออกจะกูดไอเดียมันไม่ดีตรงไหน

 

ไม่เห็นเข้าใจเขาเลย

 

 

“เป็นสาวเป็นนางจะให้ไปทำอะไรแบบนั้นมันก็ดูไม่เหมาะไม่ใช่หรือยังไง? ไม่คิดเลยว่าฉันจ…”

 

หันมาว๊ากฉันได้ไม่ทันไรเจ้าตัวก็หยุดพูดกระทันหันจนฉันที่จับแขนเขาให้หันมาอึ้งค้างไป

 

 

อยู่ดีๆก็มาดุกันจริงจังเฉยเลย

 

ไม่เห็นน็อบแน็บเหมือนเมื่อกี้แล้วล่ะ

 

 

โดนเกลียดไปแล้วรึเปล่าเนี่ย…

 

 

“โทษที ขอไปล้างหน้าหน่อยแล้วกัน”เมื่อเห็นว่าฉันทำหน้าตกใจที่อยู่ดีๆเขาก็ทำเสียงดุใส่เดินออกไปทิ้งให้ฉันยืนอึ้งอยู่แบบนั้นจนโนบาระวิ่งตามลงมาดู

 

ถ้าจะเกลียดก็สมควรอยู่หรอก

 

ก็ก่อนหน้านี้ฉันชอบไปแหย่เขานี่นา

 

“ไอหมอนั่นมันเป็นอะไรน่ะ? เอ้ยโอเครึเปล่า?”โนบาระที่เพิ่งจะลงมาถึงมองตามแผ่นหลังของอีกฝ่ายก่อนจะหมุนตัวฉันกลับไปหาตน

 

“ฉันก็แค่แหย่เล่นเพราะเขาโมโหแล้วน็อบแน็บเฉยๆอะ โดนเกลียดไปแล้วแน่ๆ…”

 

 

ฟุบ…

 

“โอ๋ๆ อย่าเพิ่งคิดไปเองสิไอหมอนั่นมันก็เป็นของมันแบบนั้นแหละไม่ได้เกลียดเธอหรอก”โนบาระดึงฉันที่กำลังทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้เข้าไปกอดแล้วตบหลังเบาๆ

 

“ก็รู้แหละว่าตัวเองนิสัยเสีย แต่ถ้าโดนเกลียดไปจริงๆแล้วฉันจะไปแหย่ใครเล่นได้ล่ะ ต้องไปง้อด้วยกาแฟรึเปล่า…”ถึงจะงอแงไปเรื่อยแต่โนบาระก็ยังกอดฉันแล้วปลอบอยู่แบบนั้น

 

นานๆทีจะได้มีเพื่อนที่แหย่เล่นได้นะ จะโดนเกลียดแล้วจริงๆหรอ

 

ถ้าง้อด้วยกาแฟไม่หายจะทำยังไงดี…

 

 

“เลิกคิดไปเองแล้วไปถามไอหมอนั่นให้รู้เรื่องเลยดีกว่า ถ้าเกิดตอบว่าเกลียดเดี๋ยวฉันจะเป็นคนจัดการให้เอง!”

 

“อืม…เอางั้นก็ได้”ได้ยินแบบนั้นฉันก็เดินตามโนบาระไปรวมตัวกับคนอื่นๆที่สนามซ้อม

 

 

และเป็นไปตามคาด

 

 

เมงุมิก็อยู่ด้วย…

 

 

แต่ฉันก็แอบกลัวที่จะเข้าไปคุยกับเขาอยู่ดีเพราะเขายังไม่เคยดุฉันจริงๆจังๆเลยสักครั้ง

 

เรื่องแบบนี้มันค่อนข้างละเอียดอ่อนและอ่อนไหวจริงๆนะ…

 

 

 

“สองคนมาพอดี เมงุมิบอกว่าจะทำเพจแหละเหลือเชื่อมากๆเลยใช่มั้ย?!”รุ่นพี่มาคิโบกมือเรียกเราก่อนฉันกับโนบาระจะร้องห๊ะออกมาพร้อมกัน

 

ที่บอกว่าไม่ให้ก่อนหน้านั้นคือจะทำเองหรอกหรอ?!

 

“เห็นมั้ยมโนอะไรของเธอจนร้องไห้ฟูมฟายไม่รู้เรื่องน่ะ”ฝ่ามือของโนบาระตีเข้าที่แขนของฉันเบาๆก่อนจะดันหลังฉันให้เดินเข้าไปหาอีกฝ่าย

 

“ร้องไห้มาหรอ?ไปร้องเรื่องอะไรมาน่ะ?”รุ่นพี่แพนด้าลอบมองฉันที่ขอบตายังไม่หายแดงดีก่อนฉันจะหันหน้าหนีแล้วหัวเราะแหะๆ

 

คิดไปไกลจริงๆด้วยสิเรา

 

 

“ตอนที่ซ้อมอยู่บนเขาเมงุมิดันทำเสียงดุใส่ จนยูมะคิดว่าจะโดนเกลียดก็เลยงอแงน่ะค่ะ”โนบาระกอดคอฉันแล้วตอบออกไปเมื่อเห็นว่าฉันทำตัวบิดไปบิดมาไม่ยอมตอบออกไปเสียที

 

ฉันคงจะไม่โดนดุข้อหาร้องไห้กับเรื่องแค่นี้อีกใช่มั้ย?

 

ถ้าดุตรงนี้จริงๆน้ำตายังไม่แห้งดีเลย มันอาจจะไหลออกมาอีกก็ได้…

 

 

“ขอโทษนะ”สายตาของฉันที่ค่อยๆเลื่อนขึ้นมองเขาหยุดนิ่งที่ใบหน้าของอีกฝ่ายเมื่ออยู่ดีๆเขาก็พูดขอโทษออกมา"ที่ทำเธอร้องไห้"

 

 

ฟิ้ว…

 

สายลมเย็นพัดผ่านพรมจูบยอดหญ้าหอบกลุ่มใบไม้ให้ปลิวไสวตามแรงลม

 

ทำลายความเงียบระหว่างกลุ่มคนที่กำลังจับจ้องรอยยิ้มบางบนใบหน้าของเขา

 

 

อย่างกับพระเอกเอ็มวีแหนะ…

 

“จังหวะเมื่อกี้คิดไปเองรึเปล่าว่านายหล่อขึ้นน่ะ”จากที่เงียบกันมานานโนบาระก็ชี้นิ้วไปทางอีกฝ่ายจนบรรยากาศกลับเข้าสู่ภาวะปกติอัตโนมัติ

 

“พอดีกับตำแหน่งแอดมินเพจจูจุสึคิ้วท์บอยนั่นแหละ”ฉันว่าก่อนคนอื่นจะหัวเราะออกมาจนเจ้าตัวใบหน้าขึ้นสีเลือดฝาด

 

“พอเลย เลิกจริงจังกับเรื่องไม่เป็นเรื่องได้แล้ว!”เขาหมุนตัวหันหลังไปทำให้เราเริ่มซ้อมทีมกันอย่างจริงจังจนฉันเผลอระบายยิ้มออกมาให้กับบรรยากาศที่กำลังคึกคัก

 

โล่งอกไปที…

 

คิดว่าจะต้องเสียเพื่อนดีๆไปแล้วซะอีก

 

 

 

 

 

 

ช่วงเย็นของการซ้อมที่ดำเนินมาอย่างต่อเนื่องตั้งแต่เช้าดูคึกครื้นกว่าทุกทีเพราะวันนี้เป็นวันที่พิเศษกว่าทุกวัน

 

“บาบีคิวแหละ!!”ฉันที่กำลังหอบหิ้วอุปกรณ์การกินของพวกเราว่าขึ้นด้วยแววตาเป็นประกาย

 

เพราะทุกๆเย็นวันศุกร์เราจะมารวมตัวกันที่หลังโรงเรียนจัดงานเลี้ยงเล็กๆผ่อนคลายความเหนื่อยล้าที่สะสมมาตลอดทั้งอาทิตย์

 

“จะกี่ครั้งก็ยังตื่นเต้นเหมือนเดิมสินะ”รุ่นพี่มาคิที่เดินนำอยู่หันมายิ้มให้เราที่กำลังตื่นเต้นกับการกินบาบีคิวในวันนี้

 

“ทูน่ามาโย”

 

“ก็มันเป็นวันเดียวที่จะกินได้เยอะๆโดยที่ไม่โดนห้ามนี่คะ”ฉันแปะมือกับโนบาระที่พยักหน้าเห็นด้วย

 

ไหนๆวันนี้ก็ขึ้นไปเอาข้าวจากโกดังบนภูเขามาทำข้าวปั้นได้แล้ว

 

แถมอาจารย์โกโจก็ยังให้เงินมาซื้อของอีก ไม่กินเยอะก็เสียดายแย่~

 

 

“ไอหัวมันฝรั่งนั่นน่าจะอยู่มาด้วยกัน…”ฉันหันไปมองโนบาระที่พึมพำขึ้นเสียงเบาก่อนจะหุบยิ้มลงกระทันหัน

 

ลืมไปเลยว่าคนที่รู้เรื่องยูจิในหมู่นักเรียนมีแค่ฉันคนเดียว

 

จะปลอบยังไงดีนะ…

 

 

ฟุบ!

 

“ไม่ต้องห่วงหรอก คนแบบหมอนั่นต้องไปหาร้านอร่อยรอเราแล้วล่ะ”เมงุมิเอามือวางลงบนไหล่โนบาระที่กำลังก้มหน้าก่อนเจ้าตัวจะหันไปมองเขา

 

“นั้นสินะ”พอได้เห็นว่าเพื่อนทั้งสองคนยังคิดถึงยูจิอยู่แบบนี้ฉันก็ยิ่งอยากให้ถึงวันงานประเพณีเชื่อมสัมพันธ์เร็วๆ

 

แก๊งแครอทของเราจะได้ครบทีมสักที

 

 

 

 

 

“ทางนี้เลยคร้าบบ~”น้ำเสียงเจื้อยแจ้วของอาจารย์โกโจดังขึ้นเรียกให้เราไปหาเขาที่ช่วยอาจารย์ใหญ่ยากะจุดเตาอยู่

 

อาจารย์ใหญ่ก็มาด้วยแฮะ

 

“วันนี้เรามีแขกรับเชิญคนพิเศษมากับเราด้วย~นั่นก็คืออาจารย์ใหญ่ยากะครับผม~”ว่าจบอาจารย์โกโจก็ผายมือไปทางอาจารย์ใหญ่ที่นั่งอยู่ด้วยท่าทีสดใสผิดกับเราที่กำลังยืนมอง

 

“เขาไปคึกมาจากไหนเนี่ย…”เป็นสิ่งที่อยู่ดีๆเหล่านักเรียนที่น่ารักของเขาก็พูดออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมายก่อนจะพากันละความสนใจไปจัดของที่ซื้อมาใส่จานแทน

 

ชาตินี้เขาจะได้สติคืนใช่มั้ยนะ

 

 

 

“เธอบอกว่าจะถ่ายวีดีโอโปรโมทโรงเรียนนี่นา ถ่ายตอนทำบาบีคิวด้วยเป็นไง?”โนบาระหันมาพูดกับฉันขณะที่เจ้าตัวกำลังเทน้ำแข็งลงในแก้ว

 

“เอ่อ…นั่นสินะ ถ้าถ่ายตอนนี้ก็จะเอาไปขิงได้หนักๆเลยนี่นา”ว่าแล้วก็ล้วงมือเข้าไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าออกมาแล้วเดินไปหาอาจารย์ใหญ่กับอาจารย์โกโจ

 

ฝั่งนั้นคงจะไม่มีอาจารย์สายเปย์ขนาดนี้หรอกใช่มั้ยล่ะ

 

ขอเอาไปขิงสักหน่อยแล้วกัน~

 

“หึหึหึ”ฉันหัวเราะให้กับความคิดของตัวเองก่อนจะมาหยุดอยู่ตรงหน้าอาจารย์ทั้งสอง"คือว่าจะขอถ่ายอาจารย์ในวีดีโอโปรโมทโรงเรียนได้มั้ยคะ?"

 

“จะถ่ายผมหรอ?”อาจารย์โกโจเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าฉันเดินมาถามเรื่องถ่ายวีดีโอ"เอาเลยตามสบายครับ"

 

แหม่ เก๊กหล่อเลยนะ

 

“จะถ่ายแล้วนะคะ”ถึงจะทำหน้าเอือมให้กับความเก๊กของเขาแต่ก็ยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายบรรยากาศรอบๆเอาไว้

 

 

กรึก…

 

“อ้าวแค่นั้นเองหรอ?”เขาร้องทักเมื่อฉันแพลนกล้องจากอาจารย์ใหญ่ไปถ่ายเขาได้ไม่ทันไรก็หันไปถ่ายทางอื่นแทน

 

“คนจ่ายเงินเห็นแค่นี้ก็พอแล้วค่ะ”ฉันหัวเราะก่อนจะวิ่งหนีเขาออกมาหาคนอื่นที่กำลังนั่งคุยกันอยู่บนเสื่อผืนใหญ่ใต้ต้นไม้ประดับไฟ

 

“มาแล้วตากล้องของเรา นั่งสิๆ”รุ่นพี่มาคิกวักมือแล้วยื่นจานบาบิคิวให้ฉัน"เรื่องเอารูปลงเพจน่ะยูตะก็บอกว่าลงได้ตามสบายเลยล่ะ งานนี้โรงเรียนเรากินขาดแน่"

 

“ขอบคุณค่ะ”รับจานมาได้ก็นั่งลงข้างรุ่นพี่แล้วใช้ปากรูดบาบิคิวออกจากไม้ก่อนจะถามเรื่องที่สงสัยอยู่ออกไป"จะว่าไปทำไมรุ่นพี่เขาถึงได้ฉายาว่า โกโจ ซาโตรุ รุ่นที่สองได้ล่ะคะ?"

 

“อ้อ เรื่องนั้น”รุ่นพี่แพนด้าร้องอ๋อออกมาแล้ววางไม้บาบิคิวลงแล้วเริ่มเล่าความเป็นมาเป็นไปแบบคร่าวๆ

 

ว่ารุ่นพี่อคคทสึเองก็เกือบจะโดนประหารแบบยูจิ แต่ก็ได้อาจารย์โกโจช่วยเอาไว้เพราะเห็นแววความสามารถของรุ่นพี่เขา

 

และด้วยความสามารถที่มีมากเกินไปนั้น รุ่นพี่เขาก็ดันเผลอไปสาปคนรักของตัวเองที่กำลังจะตายให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาในฐานะวิญญาณคำสาประดับพิเศษ

 

ทั้งที่เดิมทีเธอเป็นคนธรรมดาที่ไม่สามารถใช้พลังไสยเวทย์ได้

 

แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้วิญญาณคำสาประดับพิเศษ ริกะ ได้โดนปลดปล่อยไปหลังจากจบสงสรามที่ เกะโท สุงุรุ เพื่อนสนิทคนเดียวของอาจารย์โกโจ

 

ตั้งใจจะดึงตัวรุ่นพี่ไปแจมการฆ่าล้างบางผู้ไร้อาคมให้หายไปจากโลกยุคนั้น

 

 

“แต่เรื่องมันก็ผ่านมาปีกว่าแล้วแหละ…ทำไมถึงได้ทำตาเป็นประกายแบบนั้นล่ะ?”รุ่นพี่แพนด้าที่กำลังอธิบายชะงักไปเมื่อเห็นว่าฉันกำลังทำตาเป็นประกายตั้งใจฟังอย่างใจจดใจจ่อ

 

“เท่าที่ฟังมารุ่นพี่อคคทสึดูเหมือนจะคลั่งรักอยู่เหมือนกันนิคะ แล้วพอลองจินตนาการว่าถ้าคนที่รุ่นพี่เขาชอบเป็นรุ่นพี่มาคิจะเป็นยังไงก็เผลอทำหน้าแบบนั้นออกไปน่ะค่ะ”

 

 

ตุบ…

 

“มาคิซัง?”โนบาระทักขึ้นเมื่อรุ่นพี่มาคิทำอะไรก็ตามที่ถืออยู่ร่วงลงบนพื้นทันทีที่ฉันพูดจบ

 

“ฉันไม่ได้ชอบไอขี้แยแบบนั้นหรอกนะ!! หยุดบอกว่าฉันชอบไอหมอนั่นสักทีจะได้มั้ย?!!”อึ้งไปสักพักก็โวยวายออกมาทั้งที่ใบหน้าขึ้นสีแดงจัด

 

 

แกร๊บ!!

 

“มาคิอย่าเขินแล้วทำลายข้าวของสิ”รุ่นพี่แพนด้าหัวเราะให้รุ่นพี่มาคิเมื่ออยู่ดีๆอีกฝ่ายก็บีบกระป๋องน้ำอัดลมเละคามือ

 

ไอหยา…รุ่นพี่มาคิเขินน่ากลัวมาก

 

“ปลาตากแห้ง”ตามด้วยรุ่นพี่อินุมากิที่กำลังโบกมือไปมาให้รุ่นพี่มาคิสงบสติอารมณ์

 

“คนแบบไอหมอนั่นน่ะ!! ไม่มีทางสนใจฉันหรอก…”โวยวายอยู่ได้ไม่นานก็นั่งลงมาทำหน้าซึมจนคนที่พากันห้ามอยู่เมื่อกี้ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

 

ตามอารมณ์ไม่ทันจริงๆนะเนี่ย…

 

 

 

“โย่ว~ ยูมะ อิ่มตรงนี้รึยังครับ?”ในขณะที่เรากำลังพากันโอ๋รุ่นพี่มาคิอยู่อาจารย์โกโจก็เดินมาเรียกฉันเสียอย่างนั้น"อิ่มแล้วก็ต้องไปทำอย่างอื่นต่อนะครับ~"

 

ถึงเวลาแล้วสินะ…

 

“ค่ะๆไปแล้วค่ะ”ถึงจะอยากอยู่ต่อแต่มันก็เป็นเรื่องช่วยไม่ได้ที่จะต้องแยกตัวออกมาก่อน

 

เพราะงานเลี้ยงสำหรับเราไม่ได้มีแค่รอบเดียว

 

 

"วันนี้อาจารย์ไปเตรียมของไว้ตอนไหนคะ?"ฉันถามออกไปขณะที่กำลังเดินตามเขาเข้ามาในตัวอาคารก่อนอีกฝ่ายจะหันมามองฉันเล็กๆ

 

“ตอนที่พวกเธอไปซื้อของกันน่ะครับ”อาจารย์โกโจว่าขึ้นพร้อมกับยิ้มกว้างแล้วเปิดประตูเข้าไปในห้องซ้อมใต้ดินปรากฏร่างของยูจิที่นั่งรออยู่ยกยิ้มแจกความสดใสให้ทันที

 

“ให้รอตั้งนานแนะ! นั่งมองอาหารนานมันทรมานนะ…”ฉันที่เห็นแบบนั้นก็เผลอยิ้มตามอีกฝ่ายแล้วหันกลับไปมองอาจารย์โกโจที่ด้านหลัง

 

ถึงจะดูเป็นคนที่เอาแต่เกรียนไปวันๆก็จริง

 

แต่เรื่องเล็กๆน้อยๆก็เอาใจใส่อยู่เหมือนกันสินะเนี่ย

 

 

 

 

 

 

 

 

ตุบ…

 

“อ๊ะ น้ำหมดซะแล้วเดี๋ยวผมไปเอามาเพิ่มนะ…”

 

หลังจากที่เรานั่งกินกันมาได้สักพัก น้ำที่เอามาแค่สองขวดก็ดันหมดจนยูจิอาสาจะไปวิ่งออกไปเอาน้ำอัดลมที่ตุนไว้ในห้องพักของเขามาให้

 

ตกใจหมดเลย

 

 

“ยังฝังใจเรื่องเมื่อวานอยู่หรอครับ?”อาจารย์โกโจทักเมื่อเห็นว่าฉันสะดุ้งทำลูกกวาดที่ถืออยู่ร่วงแล้วเอามือกุมเสื้อของตัวเองตอนที่ยูจิวิ่งออกไป

 

“รู้ได้ยังไงคะ?”มือที่กำเสื้อของตัวเองอยู่คลายออกก่อนจะหันไปหาอาจารย์โกโจด้านข้าง

 

ถึงจะมีอาจารย์นั่งอยู่ด้วยก็เถอะ

 

แต่พอยูจิเสยผมขึ้นแล้วมันก็ดันไปนึกถึงใครอีกคนที่อาศัยอยู่ในตัวของเขาขึ้นมา…

 

 

“เอาเป็นว่าผมรู้แล้วกัน~”เขาทำน้ำเสียงยียวนก่อนจะเอียงคอให้ฉัน"แต่ผมพอจะมีวิธีแก้อยู่นะสนใจรึเปล่าครับ?"

 

วิธีแก้?

 

“ยังไงคะ?”ถึงจะฟังดูพิลึกแต่ฉันก็เริ่มจะสนใจในสิ่งที่เขาพูดออกมาอยู่ไม่น้อย

 

เรื่องแบบนี้มันจะแก้กันยังไงนะ

 

สะกดจิตงี้หรอ?

 

 

“ก็…ทับรอยไงครับ”จากที่กำลังตั้งใจฟังอยู่ก็ต้องขมวดคิ้วมองเขาที่กำลังพูดถึงเรื่องอะไรที่เหมือนจะเข้าใจแต่ก็ไม่"ถ้าให้พูดอย่างง่ายก็ คือ…"

 

 

 

 

 

 

ให้ผมจูบเธอแบบเดียวกับที่สุคุนะทำไงครับ

 

อยู่ดีๆเขาก็ทำเสียงจริงจังขึ้นมาจนฉันที่ทำหน้าสงสัยนั่งฟังอยู่ไม่สามารถเดาได้ว่าที่เขาพูดอยู่กำลังพูดเรื่องจริงหรือกำลังล้อเล่นกันแน่

 

“ฮ๊ะ ฮ๊ะ มุขนี้ไม่ตลกนะคะอาจารย์…”ฉันหัวเราะพร้อมกับเสตามองไปทางอื่นเมื่อมือของเขาเลื่อนขึ้นประคองใบหน้าแล้วไกล่เกลี่ยนิ้วหัวแม่มือลากผ่านริมฝีปากของฉัน

 

น…นี่เขาเอาจริงหรอ?!

 

 

“ผมเอาหัวเป็นประกันเลย”

 

 

 

 

 

 

 

ว่ามันจะเป็นจูบที่หวานกว่าลูกกวาดเมื่อกี้อย่างแน่นอน

 

“อึก”ตัวฉันหลับตาแน่นเมื่อใบหน้าของเขาขยับเข้ามาใกล้มากขึ้นเรื่อยๆจนในสมองว้าวุ่นคิดคำนวณหาเหตุผลต่างๆนานาตีกันมั่วไปหมด

 

 

 

 

 

เขาเป็นอาจารย์ของเธอนะ!

 

 

 

 

 

 

จะยอมให้เขาจูบไม่ได้นะยูมะ!!

 

 

 

 

 

 

 

พรึบ!

 

“โอ๊ะ?”คนตรงหน้าตกใจเล็กน้อยเมื่อฉันใช้มือดันตัวของเขาออกไปแล้วลุกขึ้นเดินตรงไปทางประตู

 

“อ้าวยูมะจะไปไหนน่ะ?”ยูจิที่ถือขวดน้ำเดินมาพอดีทักฉันขณะที่กำลังเดินก้มหน้าซ่อนสีเลือดฝาดบนแก้มทั้งสองข้างจากสายตาของเขา"เอ๊ะ อาจารย์อมยิ้มอะไรน่ะ?"

 

 

กรึก…

 

“เกือบไปแล้วๆ”ฉันเอาตัวพิงประตูแล้วว่าขึ้นหลังจากที่ยูจิเดินเข้าไปแล้วปิดมัน

 

ยังอยู่ดีสินะ

 

ศิลธรรมในหัวใจของฉัน

 

“อ่า…ยังอยู่ๆ”มือของฉันตบลงที่อกซ้ายก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกแล้วบังคับขาทั้งสองข้างให้พาตัวเองเดินออกมาจากตรงนั้น

 

อย่าไปใจง่ายปล่อยให้เขาฉวยโอกาสอีกเชียว

 

ตั้งสติไว้ยูมะ

 

 

"ใช่ๆใจแข็งๆเข้าไว้ เขาเป็นอาจารย์ใช่เป็นอาจารย์…"รู้สึกเหมือนเป็นคนบ้าที่เดินคุยกับตัวเองแล้วหาข้ออ้างมาหักห้ามความรู้สึกของตัวเองไม่ให้คิดไปไกล

 

เพราะเมื่อกี้ฉันเกือบจะ

 

 

 

 

 

 

ปล่อยให้เขาจูบเข้าจริงๆซะแล้ว

 

 

 

 

___________________

 

อ้อยยยย ตอนนี้ปั่นมาไม่ทันวันเกิดรุ่นพี่มาคิอยากจะเอาหัวโขกกำแพง รูปก็ยังไม่ได้วาดด้วยอีกไม่นานก็จะวันเกิดเมงุมิอีก แอบกลุ้มใจมากๆเลยค่ะ ฮืออ

 

ไม่แน่ใจว่าจะทันอีกตอนมั้ยหรือว่าจะแต่งต่อนพิเศษให้เมงุมิก่อนดีเลือกไม่ถูกลังเลไปหมด

 

แต่ตอนพิเศษของเมงุมิจะมีมาอย่างแน่นอนค่ะไม่ต้องห่วง แค่เลือกไม่ถูกว่าจะแต่งอีกตอนก่อนดีมั้ย

 

 

ปล.คำว่า oppa ภาษาไทยมันควรจะ โอปป้า หรือ อปป้า กันแน่ แต่ที่ไปหาข้อมูลมามันบอกว่าใช้โอป้าแต่ไรท์รู้สึกแปลกๆเลยใช้ โอปป้าแล้วกัน

 

ปล.2 ด้วยความรู้สึกผิดกับรุ่นพี่มาคิเลยขอแปะรูปรุ่นพี่อคคทสึให้แทนแล้วกันนะคะ

 

 

แปะรูปอคคทสึโอปป้าค่ะ

รูปภาพ

รูปภาพจากทวิต @pingkikiki123

รูปภาพ

@jtsl0

รูปภาพ

@DfixhGol

 

เจอกันตอนหน้าครับปม

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 359 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

673 ความคิดเห็น

  1. #491 kill-taehyun-exo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มกราคม 2564 / 07:47
    โอปป้ายูตะ555555 รร.มีแต่หน้าตาดีอ่ะเนอะ
    #491
    1
    • #491-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      23 มกราคม 2564 / 13:18
      หน้าตาดีจนอยากไปเรียนด้วยเลยค่ะ ;-;
      #491-1
  2. #419 icesupicha (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 05:54

    เกือบแล้ววว อีกนิดเอง

    #419
    1
    • #419-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      5 มกราคม 2564 / 11:39
      นิดดียวเท่านั้นน
      #419-1
  3. #346 aliziaum (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2563 / 13:51
    ชอบอินุมากิเซมไปที่สุดเลยค่า~ >_<
    #346
    1
    • #346-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:33
      ชอบเหมือนกันเลยค่าา
      #346-1
  4. #345 aliziaum (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2563 / 13:50
    แง~ สนุกมากกกก
    #345
    1
    • #345-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:32
      ขอบคุณมากๆเลยงับ
      #345-1
  5. #344 botunflower (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2563 / 22:40
    กรี้ดดดดด โอ้ปป้ายูตะ~ ชอบความจุจูสึคิ้วบอยอะ สมควรทำเป็นอย่างยิ่ง!!!!
    #344
    1
    • #344-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:32
      ว่าจะเอามาแซวนานแล้วล่ะค่ะแต่เพิ่งมีโอกาส55555
      #344-1
  6. #343 Bam_SG_ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2563 / 07:39
    มันดือจิงๆเลยเรื่องนี้!
    #343
    1
    • #343-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:31
      รักเลยค่ะ งืออ
      #343-1
  7. #342 อยากกินบิงซู (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 22:13
    เราเชื่อว่าไรท์ปั่นทันนนนนน จะเอาตอนพิเศษมาก่อนก็ได้นะ สู้ๆนะคะะะ
    #342
    1
    • #342-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:31
      ขอบคุณที่เป็นกำลังใจให้ตลอดนะงับ
      #342-1
  8. #341 เทพแห่งความขี้เกียจ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 19:32

    พี่ยูตะ~น่าร้ากกก หล่อมากกค่ะ~💕💕
    #341
    1
    • #341-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:30
      ใช่ค่ะ หล่อมากกก
      #341-1
  9. #340 Ally Jang (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 18:12

    อุ๊ยเสียดาย อีกนิดเดียวเอง

    #340
    1
    • #340-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:29
      อีกนิสเดียวว จารย์สู้เขา
      #340-1
  10. #339 ReynaReborn (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 17:29

    อีกนิดเดียววว
    #339
    1
    • #339-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:28
      นิดเดียวเท่านั้น5555
      #339-1
  11. #338 minxxix (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 16:12
    อปป้าน่าร๊ากกกกก
    #338
    1
    • #338-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:28
      ใช่ค่ะน่ารักมากก งือ
      #338-1
  12. #337 เมื่อไหร่จะจบม.3 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 15:36
    อป ป้า!!
    #337
    1
    • #337-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:27
      น่ารักที่สุดในสามโลกก
      #337-1
  13. #336 Pupe' (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 15:29
    อ่า...เกือบแล้วอาจารย์อีกนิดนึงๆ
    #336
    1
    • #336-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      22 ธันวาคม 2563 / 15:27
      นิดเดียวจริงๆ555
      #336-1
  14. #335 MeowV (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 14:25
    ระหว่างอาจารย์โกโจกับสุคุนะถ้าถามว่าใครอันตรายกว่ากัน(ต่อน้องยูมะ)
    .
    .
    .
    อันตรายพอกันแหละ เผลอไม่ได้ตลอด
    #335
    1
    • #335-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      17 ธันวาคม 2563 / 14:30
      เอะอะเนียนตลอดด อันตรายจริงๆค่ะ
      #335-1
  15. #333 ตัวเล็ก☻ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 14:15
    อปป้าจริงๆค่ะ
    #333
    1
    • #333-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      17 ธันวาคม 2563 / 14:17
      เป็นอีกตัวละครที่ไรท์ชอบมากๆเลยค่ะแต่บทน้อยแบบน้อยมากก
      #333-1
  16. #332 [M]iukiZaA (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 14:06

    อัยต้าวอคตสึ น้อนนนน่าร้าก 💕💕
    #332
    1
    • #332-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      17 ธันวาคม 2563 / 14:15
      ใช่ค่ะ น่ารักไม่ไหวงืออ
      #332-1
  17. #331 LadyPEACH. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 13:43
    ไม่คิดเลยว่าฉันจ จะชอบคนอย่างเธอ! ใช่มั้ยเมงุมิ แหน๊
    #331
    1
    • #331-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      17 ธันวาคม 2563 / 14:15
      อะไรกันครับเนี่ยย น้องเม 5555
      #331-1
  18. #330 Sayanochan (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2563 / 13:32
    ยูมะจัง!! สนใจเปลี่ยนร่างกันมั้ย!!— ทำไมเธอน่าอิจฉาเเบบนี้!!—

    /พนมมือ-
    #330
    1
    • #330-1 -BW-(จากตอนที่ 19)
      17 ธันวาคม 2563 / 14:14
      อยากจะเข้าไปสิงร่างน้อง5555
      #330-1