[Fic Jujutsu Kaisen ] She is my STUDENT | Gojo Satoru x OC

ตอนที่ 10 : Chapter 8 | ใจเต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,777
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 552 ครั้ง
    2 เม.ย. 64

 

 

 

Put Your Records On - Ritt Momney

 

 

 

 

 

Chapter 8 | ใจเต้น

 

 

จากที่ร้องไห้จนตาบวมให้อีกฝ่ายอยู่นาน แต่ดันมารู้ทีหลังว่าเขายังไม่ตายก็ทำเอาฉันไปไม่เป็นอยู่เหมือนกัน

 

“จะได้ฝึกพิเศษกับยูมะหรอเนี่ย”เขาว่าขึ้นอย่างร่าเริงเหมือนอย่างทุกทีผิดกับฉันที่กำลังพยายามปรับอารมณ์ให้กลับมาปกติเท่าที่จะทำได้

 

“รู้มั้ยว่านายทำฉันตาบวมน่ะยูจิ…อ้าวอาจารย์โกโจ”ยังไม่ทันจะบ่นจบอาจารย์โกโจก็เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับโบกมือให้เรา

 

“อรุณสวัสดิ์ครับ”อาจารย์โกโจเดินเข้ามานั่งฝั่งตรงข้ามพร้อมกับสัมพาระที่จำเป็นของยูจิ อาธิเสื้อผ้าและอุปกรณ์การนอนของเขา

 

เพราะเราตั้งใจจะเก็บเรื่องการคืนชีพของยูจิไว้เป็นความลับจนกว่าจะถึงประเพณีสานสัมพันธ์ระหว่างสองโรงเรียน

 

 

“ยูมะเธอจะไปซ้อมกับพวกปีสองก็ได้นะครับ ถ้าโดนแยกออกมาบ่อยๆแบบนี้คนอื่นอาจจะสงสัยเอาได้”

 

จากที่ช่วยกันจัดของให้ยูจิที่ห้องซ้อมใหม่ที่ชั้นใต้ดินมาสักพัก อาจารย์โกโจก็ว่าขึ้นก่อนฉันจะพยักหน้า

 

“งั้นไว้จะกลับมาหลังจากซ้อมเสร็จแล้วกันนะคะ”ว่าจบก็รีบชิ่งหนีก่อนที่เขาจะเปลี่ยนใจให้ฉันอยู่ซ้อมกับยูจิ

 

เอาจริงแยกออกมาคนอื่นก็ไม่ได้สงสัยอะไรหรอกเพราะเขาก็ชอบเรียกฉันออกมาฝึกเดี่ยวบ่อยๆอยู่แล้ว

 

“ถ้าบอกไปแบบนั้นฉันก็ไม่ได้เจอรุ่นพี่อินุมากิสิ~”ฉันหัวเราะกับตัวเองขณะที่เดินออกมาด้านนอกโถงกลางแล้วเห็นเมกุมิที่หน้าประตูโรงเรียน

 

จะไปไหนของเขากันนะ?

 

“เมกุมิ!”ฉันตะโกนเรียกอีกฝ่ายก่อนจะวิ่งเข้าไปหาเขา"จะไปทำภาระกิจหรอ?"

 

“เปล่าหรอก”เขาหันมาหาฉันที่วิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขาแล้วแบมือเผิยสิ่งที่อยู่ในนั้นแก่สายตาของฉัน"ว่าจะเอาไปคืนน่ะ"

 

ป้าคนนั้นที่มาหาลูกสินะ

 

“ไปด้วยคนสิ แต่ชุดนี้คงจะไม่เป็นไรใช่มั้ย?”ที่ถามออกไปก็เพราะว่าไอชุดที่สวมอยู่มันไม่ค่อยจะเป็นทางการเท่าไหร่

 

เสื้อฮูดกับกางเกงขาสั้นมันคงจะไม่ดูชิวเกินไปใช่รึเปล่า?

 

“ไม่หรอก ไม่ได้ไปทำภาระกิจสักหน่อย”เขาเก็บเศษผ้าที่เป็นป้ายชื่อลงในกระเป๋ากางเกงแล้วว่าขึ้น"แล้วเธอน่ะ ออกมาเฉยๆแบบนี้อาจารย์โกโจไม่ว่าหรอ?"

 

อีกฝ่ายถามขึ้นเมื่อเราเดินลงมารอรถที่ป้ายรถเมล์ได้สักพัก

 

“โอ๊ะ ยังไม่ได้บอกเลยแฮะ”ว่าแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาส่งแชทไปรายงานอาจารย์โกโจก่อนจะเก็บมันลงไป

 

เอ๊ะเดี๋ยว

 

ทำไมฉันต้องรายงานเขาทุกเรื่องขนาดนี้ด้วยล่ะ?

 

“รถมาแล้วไปกันเถอะ”อีกฝ่ายเรียกฉันให้เดินตามไปเมื่อเห็นว่าฉันกำลังยืนบ่นอะไรในใจอยู่คนเดียว

 

“อืม ไปเดี๋ยวนี้ล่ะ”

 

 

ขึ้นรถมาได้ฉันที่เอาแต่มองด้านนอกก็หันกลับมามองหน้าเมกุมิที่งีบหลับอยู่ฝั่งตรงข้ามแล้วโน้มตัวเข้าไปมองเขาใกล้ๆ

 

ขนตานายนี่สะพรึงกว่าฉันที่เป็นผู้หญิงอีกนะเนี่ยเมกุมิ

 

“จ้องอะไรขนาดนั้นล่ะนั้น”เมื่อลืมตาขึ้นมาได้เจ้าตัวก็ผงะถอยหนีไปนิดนึงก่อนจะหรี่ตามองอย่างทุกที

 

“นายไม่ได้แอบไปปัดมาสคาร่ามาหรอกใช่มั้ย?”ฉันว่าทั้งที่ยังคงจ้องขนตาของเขาอยู่แบบนั้น"ขนตาฉันยังไม่ยาวขนาดนี้เลย"

 

“จะบ้าหรอ ตาเธอก็โตอยู่แล้วยังจะอยากขนตายาวให้ดูตาโตขึ้นอีกหรือไง…”เขาหันหน้าหนีก่อนฉันจะถอยตัวออกมาเมื่อรู้สึกว่ามันอาจจะทำให้เขารู้สึกเกรง

 

อยากได้ขนตาเขาจริงๆ

 

“พอขนตายาวแล้วมันก็จะได้ดูน่ารักขึ้นอีกไม่ใช่หรือไง?”ฉันหัวเราะเล็กๆเมื่อเห็นว่าเขาหรี่ตามอง

 

เข้าใจอาจารย์โกโจที่ชอบแกล้งเอาหน้ามามองกันใกล้ๆเลย

 

เห็นขนตาชัดแบบนับเส้นได้ ชัดแบบโคตรจะชัด

 

 

ตึกตัก…

 

“ห๊ะ?!”ฉันร้องขึ้นก่อนจะเอามือกุมที่อกซ้าย

 

ทำไมพอคิดถึงตอนที่อาจารย์เอาหน้ามาใกล้แล้วหัวใจมันถึงได้เต้นแรงขึ้นมาได้ล่ะ?

 

“เป็นอะไรไป?”คนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามหันมาทักเมื่อเห็นว่าอยู่ดีๆฉันก็ทำหน้าตาตกใจแล้วเอามือนาบอก

 

“เปล่าๆไม่มีอะไร ถึงแล้วลงกันเถอะ”ฉันลุกขึ้นแล้วตบไหล่เมกุมิให้ลุกตามมาหลังจากเปลี่ยนเรื่องเบี่ยนเบนความสนใจ

 

โอ้ยย ฉันอยากจะเอาหัวโขกกำแพงตายจริงๆ

 

 

หยุดร้องรึยังครับ…

 

ตึกตัก

 

“ยังไม่หยุดอีกหรอ!?”พอคิดถึงตอนที่เขาก้มลงมามองฉันตอนร้องไห้วิ่งไปหาเขาแล้วใจเต้นแรงก็โวยวายขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว

 

“???”เมกุมิที่เดินนำอยู่หันมามองฉันที่อยู่ดีๆก็ตะโกนขึ้นจากด้านหลัง

 

“ป…เปล่า อาจารย์โกโจน่ะ”

 

เมื่อเผลอโวยวายออกมาโดยไม่รู้ตัวก็หยิบโทรศัพท์ออกมาชูให้เขาดูแก้ต่างก่อนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ทันทีที่เขาหันกลับไป

 

เป็นอะไรไปเนี่ย?

 

เมื่อก่อนไม่ได้เป็นแบบนี้สักหน่อยนิ!

 

 

“เธอจะเข้าไปด้วยมั้ย?”ฉันเดินตามเขามาจนถึงหน้าห้องที่ชั้นสามของอาพาร์ทเม้นท์หยุดชะงักเมื่อเขากำลังจะเคาะประตูแต่หันกลับมาถามฉันก่อน

 

“ไม่ล่ะ ฉันยังไม่อยากร้องให้จนตาบวมอีกรอบตอนนี้หรอกนะ”ถ้าเข้าไปแล้วเห็นป้าคนนั้นร้องตามลูกชายฉันที่บ่อน้ำตาตื้นคงจะได้ร้องให้ตามป้าอีกแน่ๆ

 

“งั้นรอเดี๋ยวแล้วกัน”ว่าจบเขาก็เคาะประตูก่อนจะเปิดเข้าไปให้ฉันยืนรออยู่ที่หน้าห้อง

 

ติ้ง

 

เสียงการแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น ดูแล้วก็คงจะไม่พ้นอาจารย์โกโจที่รัวข้อความมาบ่นฉันเหมือนอย่างทุกที

 

[ GojoSatoru_ : ไปไหนไม่บอกล่วงหน้าแบบนี้… ]

 

“บ่นให้จริงๆด้วย”ฉันจำเป็นจะต้องปลดล็อคหน้าจอเข้าไปตอบเขาเพราะถ้าไม่ทำค่าขนมของฉันจะถูกหักไปร้อยเย็นทุกๆสามนาที"จะให้รายงานทุก…"

 

[ GojoSatoru_ : ไปไหนไม่บอกล่วงหน้าแบบนี้ ผมเป็นห่วงนะครับ ]

 

ฉันนิ่งค้างไปเมื่อเห็นข้อความส่วนที่หายไปแสดงผลบนหน้าจอโทรศัพท์ก่อนจะเลื่อนย้อนขึ้นไปอ่านข้อความเก่าๆอย่างไม่เข้าใจ

 

เขาไม่เคยส่งอะไรแบบนี้มานิ

 

อาจจะเพราะเพิ่งเกิดเรื่องร้ายแรงเลยกลัวว่านักเรียนจะเป็นอะไรไปอีกละมั้ง

 

 

“เรียบร้อย ทีนี้ก็รีบกลับไปซ้อมกันเถอะ”เมกุมิปิดประตูลงแล้วชูโทรศัพท์ของเขาขึ้นมาให้ฉันที่กำลังคิดนู่นคิดนี่ดู

 

[ แก๊งหัวแครอท Kuki--(>3<) : หายหัวไปไหนกันหมดยะ? ]

[ แก๊งหัวแครอท Kuki--(>3<) : ทิ้งฉันไว้คนเดียวแล้วแอบไปเที่ยวกันหรอ!? ]

[ แก๊งหัวแครอท Kuki--(>3<) : จะให้วิญญาณยูจิมันมาฝึกกับฉันหรือยังไง รีบมาเลยนะ… ]

 

 

“อ่า…นั่นสินะ”ฉันมองหน้าจอโทรศัพท์ของเมกุมิก่อนจะกลับมามองของตัวเอง

 

เพราะที่เด้งขึ้นมาแข่งกับแชทอาจารย์โกโจก็เป็นแชทกลุ่มของเราสี่คนนี่แหละ

 

“ถึงว่าโทรศัพท์สั่นเป็นเจ้าเข้าเลย”ฉันว่าจบเมกุมิก็อมยิ้มมองโทรศัพท์นิดนึงก่อนจะเก็บลงไปหลังจากตอบโนบาระเสร็จ

 

“คงจะซ้อมกันหนักน่าดูล่ะนะ”

 

 

 

 

 

 

 

 

“มาช้านะทั้งสองคน”รุ่นพี่เซ็นอินว่าขึ้นทันทีที่เห็นเราสองคนเดินมาหลังจากที่พาเมกุมิไปเปลี่ยนเป็นชุดวอร์มเรียบร้อย

 

“สาหร่าย”ตามด้วยรุ่นพี่อินุมากิที่นั่งอยู่บนพื้นข้างๆรุ่นพี่เซ็นอิน

 

ศัพท์ใหม่อีกแล้ว!

 

ครั้งที่แล้วพูดว่าอะไรนะ ปลาตากแห้ง?

 

“ไปทำอะไรมา?”อีกฝ่ายที่ถือไม้กระบองอยู่ถามเราทั้งสองที่กำลังเดินลงบันไดมาที่ขอบสนามวิ่ง

 

“ไม่สำคัญหรอกครับ”ยังไม่ทันที่ฉันจะได้ตอบเมกุมิก็ว่าขึ้นทำให้คำพูดของฉันถูกกลืนกลับลงคอไปอย่างรวดเร็ว

 

บางทีที่แอบไปเขาอาจจะไม่อยากให้คนอื่นรู้ก็ได้ล่ะมั้ง

 

 

“เมกุมิ!!ยูมะ!!ช่วยหยุดไร้สาระตรงนั้นแล้วมาเปลี่ยนตัวทีจะได้มั้ย?!”

 

ฉันกับเมกุมิหันไปมองทางโนบาระที่กำลังโดนรุ่นพี่แพนด้าวิ่งไล่แล้วเหวี่ยงเจ้าตัวกระเด็นไปร่วงลงไม่ไกลจากที่โดนจับมากนัก

 

"ฉันจะได้ไปหาซื้อชุดน่ารักๆที่คล่องตัวกว่านี้มาใส่…"คนที่โดนเหวี่ยงมาร่วงลงบนพื้นใช้มือยันตัวขึ้นพร้อมกับสะบัดเศษหญ้าออกจากผม

 

“พวกเขาทำอะไรกันน่ะครับ”เมกุมิว่าพร้อมกับชี้ไปทางโนบาระด้านล่าง

 

“ฝึกทักษะป้องกันตัวน่ะ พวกนายยังมีจุดอ่อนเรื่องนี้กันอยู่”รุ่นพี่เซ็นอินว่าก่อนรุ่นพี่อินุมากิจะพยักหน้ารับ"ฝึกกับฉันผ่านแล้วเรื่องอื่นค่อยว่ากัน"

 

อีกฝ่ายว่าพร้อมกับควงกระบอกไปไขว้ที่หลังกวักมือเรียกเรา

 

 

โคตรเท่เลยอะ!!

 

“นายมาทางนี้เลยเมกุมิ”รุ่นพี่เซ็นอินลากตัวเมกุมิไปก่อนฉันที่กำลังกรี๊ดรุ่นพี่เซ็นอินจะมองไปทางโนบาระที่กำลังวิ่งหนีรุ่นพี่แพนด้า

 

คิดว่าฉันจะได้ฝึกกับรุ่นพี่เซ็นอินด้วยซะอีก

 

ถ้าโนบาระฝึกกับรุ่นพี่แพนด้า เมกุมิฝึกกับรุ่นพี่เซ็นอินแล้วฉันก็…

 

“ทูน่ามาโย”สายตาของฉันเลื่อนมาหยุดที่รุ่นพี่อินุมากิด้านล่างก่อนจะดึงเสื้อฮูดขึ้นปิดหน้าไว้

 

ฝึกกับรุ่นพี่อินุมากิ!!!

 

 

 

 

“ก็บ้าแล้ว!!”ดีใจอยู่ได้ไม่นานเขาก็ดับฝันฉันโดยการนำมาหารุ่นพี่แพนด้าที่ตอนนี้กำลังวิ่งไล่ฉันกับโนบาระอยู่

 

“เหวอ?!”เป็นโนบาระที่โดนจับได้แล้วเหวี่ยงตัวลอยไปแต่รุ่นพี่อินุมากิก็รับตัวของเธอไว้ได้ก่อนจะร่วงลงกระแทกพื้น

 

อ่าา ฉันเองก็อยากโดนโยนแล้วให้รุ่นพี่อุ้มแบบนั้นบ้างอะะ

 

หมับ!

 

“อ๊ะ…”พูดยังไม่ทันขาดคำข้อเท้าของฉันก็โดนคว้าได้ก่อนจะเหวี่ยงกระเด็นสวนทางรุ่นพี่อินุมากิไป

 

ทำไมไม่โยนไปทางนั้นล่ะคะ!? รุ่นพี่แพนด้า!

 

 

พรึบ…

 

“ตั้งตัวเร็วดีนิ”เขาว่าหลังจากที่โยนฉันขึ้นไปแล้วเห็นว่าฉันพลิกตัวกลับลงมาได้แบบไม่หัวทิ่มพื้นอย่างที่ควรจะเป็น

 

“พอดีว่าเคยโดนเหวี่ยงโดนโยนแบบนี้มาก่อนน่ะค่ะ”จริงๆแล้วต้องบอกว่าชินกับการที่อยู่ดีๆภาพมันก็ตัดไปตัดมาเพราะโดนสุคุนะอุ้มตอนอัดเมกุมิสิถึงจะถูก

 

แค่นี้น่ะจิ๊บๆ

 

“แซลมอน”รุ่นพี่อินุมากิวางโนบาระลงแล้วพยักหน้าให้ฉันเล็กน้อย

 

แบบนี้คือชมรึเปล่านะ?

 

 

โครม!

 

“ห้ามละสายตา”ขณะที่ฉันเอาแต่ใจลอยก็โดนรุ่นพี่แพนด้าวิ่งมาชนจนล้มคว่ำไปแล้วว่าขึ้นพร้อมกับหัวเราะเล็กๆ

 

“โถ่! ขอเวลาดีใจแปปนึงสิคะ!”จากที่ร่วงลงไปก็ยันตัวลุกขึ้นกลับมาตั้งหลักอีกครั้ง

 

โดนคนที่ปลื้มชมทั้งทีก็ขอเขินนานๆหน่อยไม่ได้หรือยังไงกันคะ!?

 

“ถึงเวลาพักแล้วค่อยไปดีใจก็ยังไม่สายนะ”รุ่นพี่แพนด้าวิ่งมาจะคว้าตัวฉันที่ลุกขึ้นมาทำให้ฉันที่กำลังบ่นต้องกระโดดหลบออกมาในระยะปลอดภัย

 

ตุบ…

 

“ห๊ะ?!”ฉันที่กระโดดลงผิดจังหวะเงยหน้าขึ้นไปมองอะไรก็ตามที่เซถอยหลังมาชน

 

ร…รุ่นพี่อินุมากิ?!

 

“วาซาบิ?”พอหันไปเห็นว่าสิ่งที่ฉันไปชนเป็นรุ่นพี่อินุมากิก็แทบจะวิญญาณหลุดออกจากร่างด้วยระยะห่างของใบหน้าที่มันใกล้กันจนเกินไป

 

ไม่ใช่ว่ารุ่นพี่ยืนอยู่หลังโนบาระทางนั้นหรอกหรอ?

 

แต่ช่างเถอะหลบได้ถูกที่จริงๆยูมะ!!

 

 

พรวด!

 

“โอ๊ะ…”ไอเลือดกำเดาเจ้ากรรมดันไหลออกมาตอนที่ฉันเอาแต่อึ้งกับระยะห่างของใบหน้าระหว่างฉันกับรุ่นพี่ ทำให้ฉันรีบดึงสติกลับมาแล้วเอามือปิดจมูกไว้ก่อนมันจะไหลออกมามากกว่านี้

 

“ได้รับบาดเจ็บหรอ?”เป็นรุ่นพี่แพนด้าที่วิ่งเข้ามาดูฉันที่กำลังจัดการกับเลือดกำเดาของตัวเองอยู่

 

แค่มองหน้าก็เลือดกำเดาไหลแล้วหรอเนี่ย

 

นี่ขนาดปลื้มเฉยๆยังเป็นขนาดนี้ แล้วถ้าเป็นคนที่ชอบฉันไม่เลือดหมดตัวเอาหรอ

 

“เปล่าค่ะ แค่ร่างกายเกิดปฏิกิริยานิดหน่อย”ฉันโบกมือไปมาเชิงว่าไม่เป็นไรทำให้รุ่นพี่อินุมากิที่กำลังลูบหลังฉันละมือออกไป

 

“ยุมะเวลาใจเต้นแรงจนความดันสูงจะเลือดกำเดาจะไหลน่ะค่ะ แต่ในกรณีนี้น่าจะเป็นเพราะว่าได้มองรุ่…”โนบาระที่เดินตามมาว่าขึ้นทำให้ฉันต้องพุ่งตัวเอามือไปปิดปากอีกฝ่ายเอาไว้ก่อนจะได้พ่นความลับของฉันออกมา

 

“อย่าไปใส่ใจเลยค่ะ”เหมือนทั้งสองจะตกใจที่อยู่ดีๆฉันก็พรวดพราดคว้าตัวโนบาระเลยว่าแก้ตัวขึ้นพร้อมกับยิ้มแหยๆให้ไป

 

เกือบไปแล้ว

 

 

“อื้อ…อ เฮ้อ เฮ้อ”ฉันปล่อยมือที่อุดปากโนบาระอยู่ออกเพราะเจ้าตัวเริ่มจะตะเกียดตะกายแกะมือฉันออกตักตวงอากาศหายใจ"แหย่เล่นว่าชอบรุ่นพี่แค่นี้ก็จะรัดคอกันให้ตายเลยหรอยูมะ"

 

“อ๊ากก หยุดนะ!”เป็นฉันที่วิ่งตามโนบาระหลังจากที่เจ้าตัวพูดมันออกมาต่อหน้าต่อตารุ่นพี่ทั้งสองคน

 

“เขินใหญ่แล้วๆ”อีกฝ่ายหัวเราะร่วนวิ่งหนีฉันไปรอบๆโดยที่รุ่นพี่ทั้งสองก็ยังคงมองเราไล่กันอยู่แบบนั้น

 

เธอจะบอกใครฉันไม่ว่าแต่คนที่ห้ามให้รู้คือเขาคนเดียวเท่านั้น!!

 

“โนบาระะ!!”

 

 

 

 

 

 

 

“เฮ้อ ไม่น่าบอกให้เจ้าพวกนั้นรู้เลย”ฉันถอนหายใจออกมาเมื่อนึกย้อนไปถึงเรื่องเมื่อคืนที่เราไปนั่งจับกลุ่มคุยกันที่สวนหลังโรงเรียน

 

นี่เธอชอบรุ่นพี่อินุมากิหรอ แอบตกใจเหมือนกันนะเนี่ย ~

 

ถึงเจ้าตัวจะตีความหมายจากปลื้มเป็นชอบไปแล้วก็เถอะ แถมไม่สนใจฉันที่บอกว่ามันไม่ใช่แบบนั้นจนมโนไปเองอีก

 

“มาแล้วค่ะ”ฉันเปิดประตูเข้ามาในห้องใต้ดินก่อนจะสังเกตเห็นว่าอาจารย์โกโจเพิ่งจะสวมผ้าปิดตาลง"อาจารย์ถอดผ้าปิดตาหรอคะ?"

 

ทำไมตอนที่อยู่กับยูจิแล้วถอดได้ล่ะ?

 

ฉันก็อยากเห็นบ้างอาจารย์โคตรลำเอียง!

 

“อ้าวยูมะมาแล้วหรอครับ”เป็นอาจารย์โกโจที่ทักขึ้นหลังจากเห็นฉันเดินเข้ามาในห้องฝึก

 

“ทำไมตอนฉันมาแล้วต้องใส่ผ้าปิดตาล่ะคะ?”คาหนังคาเขาแบบนี้คิดว่าฉันจะปล่อยให้เขาเนียนเปลี่ยนเรื่องอย่างทุกทีหรอ

 

ไม่มีทาง

 

 

“ผมเป็นห่วงกลัวเธอจะหัวใจวายเพราะความหล่อของผมน่ะครับ~”อีกฝ่ายหันมาทำหน้าตาแป้นแล้นให้ฉันที่กำลังเบ้ปากให้กับความหลงตัวเองหลุดโลกของเขา

 

ฉันผิดเองแหละที่ถามออกไป

 

เมื่อถอนหายใจออกมาก็ละความสนใจจากอาจารย์โกโจไปหายูจิที่สภาพน่วมไม่ต่างจากฉันตอนฝึกตัวต่อตัวกับอาจารย์โกโจสักเท่าไหร่

 

“แล้วต่อจากนี้จะฝึกอะไรหรอคะ?”เป็นฉันที่เปลี่ยนเรื่องหยุดความหลงตัวเองของเขาให้เข้าสู่โหมดจริงจัง

 

ฝึกการต่อสู้ระยะประชิดก็ทำแล้วถ้าตามสไตล์เขาก็คงจะไม่ให้ฝึกซ้ำกับของเก่าในวันเดียว

 

“ฝึกควบคุมอารมณ์ครับ”เขายกตุ๊กตาหมีสีน้ำตาลขึ้นมาให้ฉันกับยูจิที่กำลังดันตัวขึ้นจากพื้นดู"ถึงเหตุผลจะต่างกันแต่ก็สามารถฝึกเหมือนกันได้ถือเป็นข้อดีของเธอทั้งสองคนนะ"

 

เขาอธิบายกลไกการทำงานของเจ้าตุ๊กตานี่ก่อนจะพูดถึงเหตุผลที่ยูจิไม่สามารถใช้พลังได้ในตอนนี้

 

“ผมนึกว่าผมจะได้ใช้พลังเท่ๆแบบปล่อยลูกไฟหรือสายฟ้าแบบนั้นซะอีก”เมื่อรู้ว่าตัวเองยังไม่สามารถใช้อะไรแบบนั้นได้เขาก็ลงไปดิ้นงอแงอยู่บนพื้นจนฉันต้องหัวเราะออกมากับท่าทีอดอะไรตายอยากของอีกฝ่าย

 

“ถ้าเธอควบคุมอารมณ์ได้ดีในอนาคตก็ไม่แน่หรอกนะ”

 

“จริงหรอครับ?!”เขาลุกพรวดพราดขึ้นมาหลังจากที่ลงไปดิ้นงอแง"งั้นที่เมกุมิใช้ได้คล่องก็เพราะควบคุมตัวเองให้โมโหตลอดเวลาสินะครับ"

 

“ไม่ใช่แล้วโว้ย”ฉันเบรคความคิดของยูจิที่กำลังจะเข้าใจอะไรผิดๆ"ถึงเจ้านั่นจะดูหงุดหงิดตลอดเวลาก็เถอะ"

 

“ส่วนยูมะ ถ้าควบคุมอารมณ์ได้หัวใจก็จะไม่เต้นแรง”เขาชี้มาทางฉันแล้ววางไอตุ๊กตาหมีนั่นลงบนโซฟา"เคยสังเกตมั้ยครับว่าคนปกติทั่วไปจะใจเต้นแรงก็ต่อเมื่อ…"

 

อาจารย์โกโจยกตัวอย่างว่าเวลาตกใจหรือตื่นเต้นคนเราจะหัวใจเต้นแรงขึ้นมาเพราะมีอารมณ์เป็นตัวกระตุ้น

 

เพราะงี้เลยให้ฝึกควบคุมอารมณ์ไปพร้อมๆกับฝึกกำลังกาย

 

“ถ้าอย่างนั้นเวลาเจอคนที่ชอบแล้วใจเต้นแรงก็หลักการเดียวกันหรอครับ?”เป็นยูจิที่ถามขึ้นหลังจากที่อาจารย์โกโจอธิบายจบ"พุดถึงคนที่ชอบ จะว่าไปเห็นโนบาระคุยว่าเธอชอบใครแวบๆในแชทกลุ่ม…"

 

“หืม?”

 

“นายกดเข้าไปดูหรอ!?งั้นก็ความแตกเรื่องที่ตายไปแล้วสิ!”

 

อาจารย์โกโจเลิกคิ้วขึ้นตามด้วยฉันที่ได้ยินว่ายูจิเห็นอะไรในแชทกลุ่มก็ลืมเนื้อหาของการสนทนาไปโฟกัสความลับคำโตที่ฉันกำลังพยายามช่วยอาจารย์ปิดบังไว้แทน

 

“มันเด้ง…ขึ้นมา…ยังไม่ได้กด…”อีกฝ่ายพูดขณะที่ฉันกำลังเขย่าตัวของเขาไปมาก่อนฉันจะปล่อยมือออก"แล้วสรุปใครหรอ?"ยูจิยังคงไม่ลดละความสงสัยทำให้ฉันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ๆ

 

“ไม่ใช่ชอบแบบนั้นหรอก ฉันแค่ประทับใจรุ่นพี่อินุมากิแล้วโนบาระก็เข้าใจผิดไปเองต่างหากล่ะ”

 

แถมยังเอามาล้อฉันอยู่เช้าเย็นด้วย

 

“แต่ในอนาคตก็ไม่แน่หรอก เพราะเวลาจะชอบใครมันก็ต้องเกิดจากความประทับใจก่อนจริงมั้ยล่ะ”

 

“แต่เธอก็เลือดกำเดาไหลเพราะโทเกะไปแล้วไม่ใช่หรอครับ”อาจารย์โกโจว่าขึ้นจากด้านหลังทำให้ฉันหันกลับไปมองเขาพร้อมขมวดคิ้ว

 

เขารู้ได้ยังไง?

 

จนถึงตอนนี้ฉันก็ยังไม่รู้ว่าเพราะอะไรเขาถึงได้รู้ว่าฉันไปทำนู่นทำนี่อะไรยังไง รวมไปถึงความคิดของฉันที่ไม่ได้พูดออกมาด้วย

 

 

“เลือดกำเดาเธอมันไหลง่ายขนาดนั้นเลยหรอ?”ตามด้วยยูจิที่ถามขึ้นอีกจนฉันต้องโวยวายออกมาเพราะคำถามที่ยิงมาเยอะเหมือนห่ากระสุน

 

“ฉันเป็นพวกจ้องตาใครได้ไม่นานเพราะจะเขินไปเอง แล้วตอนนั้นก็ดันไปมองหน้ารุ่นพี่จนมันเป็นแบบนั้นไปเองไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย”ฉันกอดอกหลับตาลงแล้วตอบออกไปส่งๆทำให้ยูจิพยักหน้าเล็กน้อย

 

“แล้วทำไมตอนจ้องฉันไม่เห็นเลือดกำดำไหลเลยล่ะ?”

 

“มีใครที่ไหนเขินเพื่อนตัวเองบ้างล่ะ! หยุดถามเรื่องกลไกการเขินของฉันสักทีจะได้มั้ย?! แล้วอาจารย์ก็ไม่คิดจะเริ่มสอนหรอคะปล่อยให้ฉันตอบคำถามอะไรแปลกๆอยู่ตั้งนานแล้วเนี่ย!”

 

ทำไมถึงได้สงสัยเรื่องนี้กันนัก

 

ยิ่งคำถามมาใส่รัวๆแถมฉันก็ดันบ้าจี้ตอบออกไปด้วย

 

 

“งั้นวันนี้จะให้ดูหนังกันนะครับ ส่วนผมจะขอออกไปทำธุระนิดหน่อย”

 

เมื่อเห็นฉันโวยวายเขาก็หยิบแผ่นหนังมากมายขึ้นมาให้เราเลือก

 

"อยู่กันดีๆล่ะครับ~"หลังจากสปอยหนังไปจนจะหมดแล้วเขาก็ชิ่งหนีออกจากห้องไปโดยไม่ปล่อยให้ฉันได้แย้งอะไรเขา

 

ตุบ…

 

บานประตูถูกปิดลงทำให้ห้องกลับมาอยู่ในความเงียบอีกครั้ง

 

 

เหอะเอาเถอะ

 

“ยูจินายอยากดูเรื่องอะไร เอาเรื่องนี้มั้ยฉันว่าดูน่าสนุกดีนะ…”ฉันก้มลงไปเลือกแผ่นหนังได้สักพักก็หันกลับมาหาเขาที่ทำตัวเงียบผิดปกติ"ยูจิ?"

 

รอยสัก?

 

งั้นก็แปลว่า!!

 

 

“เจ้าไม่นึกสงสัยหรอว่าทำไมข้าที่ควักหัวใจมันด้วยตัวเองถึงได้ยอมคืนชีพให้ง่ายๆแบบนี้?”รอยยิ้มกว้างวาดขึ้นบนใบหน้าของยูจิติดแค่คนที่กำลังพูดอยู่ดันไม่ใช่เจ้าของร่าง

 

สุคุนะ!!

 

"ถ้ารู้ว่าควักหัวใจแล้วข้าจะได้ควบคุมอย่างอิสระบ้างข้าน่าจะทำไปตั้งนานแล้ว"

 

 

“อย่าเข้ามาใกล้นะ…”ฉันถอยตัวหนีคนที่กำลังขยับกายเข้ามาใกล้ฉันขึ้นเรื่อยๆ

 

“ไม่ต้องห่วงห้านาทีไม่พอให้ข้าลิ้มรสเจ้าหรอก แต่ถ้าเจ้าใจร้อนข้าจะทำให้เดี๋ยวนี้เลยก็ได้”อีกฝ่ายหัวเราะในลำคอก่อนจะถอยตัวออกไปจากฉัน

 

นี่ฉันไปแสดงท่าทางใจร้อนตอนไหนล่ะวะเนี่ย?!

 

“ต่อจากนี้ถ้าข้าพูดคำว่า พันธะ ร่างกายนี้จะเป็นของข้าห้านาทีแต่ไอจูจุสึหัวขาวนั่น…”พอถอยออกไปได้ก็เริ่มจะบ่นให้อาจารย์โกโจที่เหมือนจะรู้ทันเงื่อนไขของเขาแล้วกำลังอยู่ในช่วงเฝ้าระวัง

 

ถ้ารู้ทันแล้วทำไมยังปล่อยฉันเอาไว้กับยูจิทั้งแบบนี้?

 

เกิดฉันโดนจับกินขึ้นมาจะทำยังไง!?

 

“แต่รู้ไปก็เท่านั้นไอเวรนั่นทำอะไรข้าตอนนี้ไม่ได้หรอก เพราะงั้นมาหาอะไรแก้เบื่อทำกันดีกว่า…”เขาเอื้อมมือมาฉุดแขนฉันเข้าหาตัวก่อนจะกดปลายจมูกลงที่ไหล่ของฉันจากด้านหลัง

 

กรี๊ด!!แก้เบื่อบ้าบอกอะไร!?

 

“เอาหน้าออกไปไกลๆเลยค่ะ!”มือของฉันยกขึ้นดันหน้าของอีกฝ่ายให้ถอยออกไปพร้อมกับพยายามแกะมือที่รั้งกายฉันเอาไว้ออก

 

ปัง!!

 

“อาจารย์โกโจ?”ฉันที่ร่วงลงมากองบนพื้นหลังจากดันตัวออกมาได้หันไปมองทางประตูเมื่อได้ยินเสียงมันกระแทกเข้าที่กำแพง

 

มาตั้งแต่เมื่อไหร่?

 

“เอ๊ะ? ยูมะลงไปทำอะไรตรงนั้น?”และดูเหมือนว่าเขาเองก็จะได้สติกลับมาได้ทันเวลาก่อนที่อาจารย์โกโจจะเข้ามาแบบพอดิบพอดี

 

“วันนี้จะพาไปเรียนบทเรียนพิเศษนอกสถานที่น่ะครับ”เขามองเราเล็กน้อยก่อนขายาวก้าวฉับมาหิ้วฉันกับยูจิเหน็บเอวไป แต่ยังไม่ทันจะได้ถามอะไรมากไปกว่านั้นเราก็มาโผล่ที่ไหนไม่รู้ซะแล้ว

 

ภาพตัดอีกแล้ว เมื่อกี้ยังอยู่ที่โรงเรียนอยู่เลย

 

“ภูเขาไฟฟูจิ!!มีภูเขาไฟตรงนั้นด้วย!”ยูจิว่าขึ้นเสียงดังพร้อมกับชี้ไปด้านหน้าทำให้ฉันที่โดนหิ้วกลับหลังอยู่หันมาดูที่อีกฟาก

 

ตรงนั้นมันคำสาประดับพิเศษไม่ใช่หรอ?

 

คิดอะไรของเขาอยู่กันนะ

 

“ต่อจากนี้จะมีผู้ชมมาอยู่ดูสองคนหวังว่าจะไม่เขินนะครับ~”เขาว่าพร้อมกับวางตัวเราทั้งสองคนลงในทะเลสาบตื้นๆ

 

จ๊อม…

 

“ตอนนี้ยังอยู่ในเวลาสอนน่ะครับ เลยขอพานักเรียนมาด้วยเพราะผมเป็นพวกมีจิตวิญญาณความเป็นครูที่ต้องการถ่ายทอดความรู้สูงไปนิดล่ะนะ…”

 

“คิดจะเอามาเป็นโล่ล่ะสิ อย่ามาพูดจาสวยหรูว่าสอนอยู่เลยน่า”

 

คำสาปพูดได้?

 

โดยปกติมันไม่สามารถสื่อสารได้แบบมนุษย์นี่นา…

 

“กากแบบแกไม่จำเป็นต้องใช้โล่หรอกครับ”

 

 

ตู้ม!!

 

“อย่าริอาจมาดูถูกข้านะโว้ยไอขยะ!!”สำสาปภูเขาไฟระเบิดความร้อนออกมาจากส่วนหัวของมันก่อนจะโวยวายที่อาจารย์โกโจไปพูดจายั่วโมโห

 

เราจะรอดใช่มั้ย…

 

พลังงานไม่ใช่เล่นๆเลยนะ

 

“อยู่ใกล้ๆผมไว้นะครับ”มือของเขาวางลงบนหัวของฉันกับยูจิที่กำลังเงยหน้ามองเขาก่อนจะยีกลุ่มผมหนาเบาๆ

 

“กางเขตแดน!!”ในระหว่างที่อาจารย์กำลังพูดกับเราสองคน คำสาประดับพิเศษที่อีกฟากก็ประกบมือเข้าหากัน“ภูผาโรงศพเหล็ก!

 

ตึง!!

 

 

บรรยากาศโดยรอบหนักอึ้งขึ้นทันที่ที่สภาพแวดล้อมถูกบังคับให้เปลี่ยนไป

 

“เข้ามาอยู่ในถ้ำแล้ว!”ฉันร้องขึ้นเมื่อมองไปรอบๆแล้วเจอแต่กำแพงหินห้อมล้อมเราเอาไว้

 

“นี่เป็นวิชาขั้นสูงที่ค่อนข้างกินพลังงานแต่ก็แลกมากับผลลัพธ์ที่น่าพอใจ…”

 

ตู้ม!!

 

แขนขวาของเขายกขึ้นป้องกันการโจมตีของเจ้าปีศาจภูเขาไฟที่ปล่อยก้อนพลังออกมาหวังจะเผาเราให้กลายเป็นมนุษย์ย่างได้อย่างทันท่วงที

 

“อย่างที่เห็นว่าการโจมตีที่ปล่อยออกมาจะโดนเป้าหมายอย่างแน่นอน แต่ก็พอจะมีวิธีแก้การโจมตีวืดจนสู้ไม่ได้แบบเจ้านั่นอยู่…”

 

ฉันกับยูจิยืนอ้าปากค้างมองเขาอธิบายเกร็ดความรู้ต่างๆได้ไม่เกรงใจคำสาประดับพิเศษที่กำลังหัวร้อนจนเดือดปุดๆเพราะเขาเลยสักนิด

 

ไอเรื่องที่ขิงว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุดนั้นก็คงจะมีโครงความจริงอยู่สินะเนี่ย…

 

“อย่างแรกคือหนีออกจากเขตแดน อย่างถัดมาคือใช้อาคมหักล้าง”เขาใช้ชอล์กที่ไม่รู้ว่าไปเอามาจากไหนวาดรูปประกอบคำอธิบายบนกำแพงหิน

 

จิตวิญญาณความเป็นครู…สินะ

 

“ถ้าข้าทำอนันต์ของแกเป็นกลางได้ข้าก็เผาแกได้แล้ว โกโจ ซาโตรุ!!”มันหัวเราะออกมาเมื่อได้ยินคำแนะนำข้อที่สองของอาจารย์

 

แบบนี้ก็ได้หรอ?

 

 

“แต่วิธีที่ดีที่สุดในการต่อสู้แบบนี้คือการกางเขตแดนของตัวเองเข้าสู้…”เขาชะงักไปก่อนจะก้มลงมาหาฉันที่กำลังพยายามจดอะไรก็ตามที่เขาพูด

 

“มีอะไรหรอคะอาจารย์?”ฉันเลื่อนสายตาขึ้นมามองอีกฝ่ายที่อมยิ้มเล็กๆมองฉันอยู่

 

“ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าอยากเห็นหน้าผมงั้นสินะ”

 

ไอเรื่องนั้นมันก็ใช่อยู่หรอก

 

แต่อาจารย์ช่วยกลับไปสนใจไอคำสาปตรงนั้นก่อนได้มั้ยคะ?!!

 

“ไม่คิดว่าจะเปิดให้เห็นเร็วขนาดนี้ แต่ก็ช่วยทำใจดีๆไว้ด้วยนะครับ”เขาว่าพร้อมกับเลื่อนมือขึ้นดึงผ้าปิดตาลง

 

มันจะขนาดไหนกันเชียวมาบอกให้ฉันทำใจดีๆไว้เนี่…

 

 

ราวกับเวลานั้นดำเนินไปอย่างเชื่องช้าขณะที่มือหนาเลือนผ้าปิดตาลงอย่างอ้อยอิ่ง

 

เส้นผมสีขาวสะอาดตาที่ถูกเสยไปด้านหลังปรงลงมาเมื่อผืนผ้าสีดำถูกเลื่อนออก

 

ขนตายาวเป็นแพกระเพื่อมขึ้นลงปรับโฟกัสก่อนนัยน์ตาสีครามเปล่งประกายดุจอัญมณีน้ำงามคู่นั้นจะเลื่อนมาสอดผสานกับฉันที่เอาแต้จ้องมองมันราวกับถูกมนต์สะกด

 

 

“กางเขตแดน…”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

พรมแดนไร้เขต

 

 

 

____________________________

มาแล้วทุกคนตอนนี้แต่งไปกรี๊ดไปทำใจดีๆไม่ได้จริงๆโมเมนท์แบบ x3 แต่วันนี้ให้อาจารย์แกเยอะนิสนุงนานๆจะได้โชว์เท่

 

และ

 

เตรียมตัว " หัวใจวาย " ในอีก

 

 

 

 

สาม

 

 

 

 

 

 

สอง

 

 

 

 

 

 

หนึ่ง

 

 

 

 อาจารย์หล่อมากกกเหมือนมีออร่าออกมาด้วย//อุดปากกรี๊ด

ดีกรีความ hot ไม่ธรรมดาจริงๆค่ะคนคนนี้

 

呪術廻戦 第7話 感想:五条先生の規格外の強さ!余裕過ぎて教材扱いw | ページ 6

เจอกันตอนต่อไปคับผมม

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 552 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

673 ความคิดเห็น

  1. #579 ☀Sunny ≧ω≦☀ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มีนาคม 2564 / 15:06

    ไว้อาลัยให้กับฉัน ผู้นอนจมซอสมะเขือเทศ(?)(น่าจะเป็นเลือดมากกว่า)
    .
    นับถือคนเขียนมากคะ ตอบทุกคอมเมนต์เลย

    (ขอขอบคุณอย่างยิ่งนะคะ ที่มีนับถอยหลังไม่งั้นอาจจะเสียเลือดตายได้เลย)
    #579
    1
    • #579-1 -BW-(จากตอนที่ 10)
      2 เมษายน 2564 / 14:29
      ขอบคุณมากๆเลยค่ะ ที่ตอบทุกเม้นเพราะอ่านเม้นแล้วมีกำลังใจค่ะ5555 เวลาเห็นคนอ่านแล้วเม้นก็มีแรงแต่งขึ้นมาเลยไปเม้นตอบคนอื่นค่ะ ฝากตอนหน้าด้วยนะคะ จุ๊ฟฟ
      #579-1
  2. #481 kill-taehyun-exo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มกราคม 2564 / 15:01
    จริงๆก็ไม่ได้เขินเท่าไหร่ค- //กระอักเลือด
    #481
    1
    • #481-1 -BW-(จากตอนที่ 10)
      18 มกราคม 2564 / 15:35
      ทำใจดีๆไว้ก่อนน
      #481-1
  3. #431 ผีเสื้อมายาสีแดง (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 04:21
    เกินต้านนน
    #431
    1
    • #431-1 -BW-(จากตอนที่ 10)
      9 มกราคม 2564 / 08:52
      ใครบอกความหล่อฆ่าคนไม่ได้ จะตายแน้วว
      #431-1
  4. #412 icesupicha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2564 / 04:22

    หล่อจริงค่าาา

    #412
    1
    • #412-1 -BW-(จากตอนที่ 10)
      5 มกราคม 2564 / 11:36
      หล่อจนใจเจ็บ งืออ
      #412-1
  5. #287 belllaponsan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 11:20

    ปีนี้สิ่งที่ดีที่สุดคือ อาจารย์โกโจค่ะ กรี๊ดดดดหล่อมากหล่อไม่เกรงใจ พระเอกเรื่องอื่นเลยค่ะ
    #287
    1
    • #287-1 -BW-(จากตอนที่ 10)
      11 ธันวาคม 2563 / 20:42
      จริงมากกก หลงรักเซนเซย์ค่ะ
      #287-1
  6. #267 Fumiha (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2563 / 13:23
    ตายตาหลับค่ะ!!!!
    #267
    1
    • #267-1 -BW-(จากตอนที่ 10)
      7 ธันวาคม 2563 / 21:17
      แอะ อย่าเพิ่งตายค่ะคืนชีพมาอยู่ด้วยกันก่อนน
      #267-1
  7. #216 knunkim (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2563 / 15:49

    ตอนเห็นครั้งแรกดิฉันถึงกับกดหยุดสต๊อปเพื่อกรี้ดอัดหมอนเลยเจ้าค่าเอ้ยยยย

    #216
    1
    • #216-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 15:55
      เหมือนกันเลยค่ะเตงงง
      #216-1
  8. #195 Sterben_Ch (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2563 / 13:25
    ข่าวด่วนๆ
    อาจารย์ประจำชั้นฆ่าลูกศิษย์ตัวเองเพราะหล่อเกินไป
    #195
    1
    • #195-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      25 พฤศจิกายน 2563 / 15:51
      ถ้าเราเป็นน้องก็คือหัวใจวายไปแล้ว55555
      #195-1
  9. #169 Kogix (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 16:18
    ฉันจะหน้าแดงทันทีที่เห็นรูปอาจาร์ยไม่ได้😂
    #169
    3
    • #169-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      20 พฤศจิกายน 2563 / 22:29
      เหมือนกันเลยค่ะ เขินหนักมาก5555
      #169-1
  10. #155 SHIBAICHI00 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 13:01
    ตั้งแต่เห็นตอนเปิดตาก็คือหวีดดวงตาเซนเซย์หนักมาก โอ้ยยอม ยอมมมมมม
    #155
    1
    • #155-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      19 พฤศจิกายน 2563 / 22:02
      ยอมทุกอย่างตั้งแต่ยังไม่เปิดหน้าให้ดูแล้ว55555
      #155-1
  11. #142 lamb_san (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2563 / 16:33
    ขออนุญาตเลือดกำเดาไหลล่วงหน้าแทน ฉากนี้มั้งในเมะทั้งในมังงะก็ทำเรามืออ่อนเลยค่ะ ฮือออออออ เกินไปปปปป เกินต้านมากค่ะอาจารยยยย์ อยากสิงยูมะกับโนบาระ อยากตกอยู่ในอ้อมแขนของอินุมากิเซมไปค่ะ แงงงง
    #142
    1
    • #142-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      17 พฤศจิกายน 2563 / 13:37
      ใช่มั้ยคะๆอยากจะโดนรุ่นพี่โอบอุ้มอย่างอ่อนโยนแบบนั้นบ้าง แอร๊ยย
      #142-1
  12. #130 ภาชนะที่ว่างเปล่า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2563 / 01:31
    เอ๊ะ!? (หันมองไรท์)นังนี่ใครคะ?? (꒪⌓꒪) ปู้จายที่หล่อทำลายล้างคนนี้คือใครค้าาาาาาา
    #130
    1
    • #130-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      14 พฤศจิกายน 2563 / 09:00
      good looking guy Gojo sensei เองค่าา5555
      #130-1
  13. #124 Miss-M (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2563 / 21:55

    โกโจกับเจมส์คือที่สุดในอนิเมะซีซั่นนี้เลยสำหรับเรา
    #124
    1
    • #124-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      12 พฤศจิกายน 2563 / 06:47
      หลงรักเลยค่ะ ฮืออ
      #124-1
  14. #110 darkness :[ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2563 / 13:29
    อ้ากกก รอไม่ไหวเลยสนุกมากกกกนี้เห็นแค่นี้หัวใจก็จะวายอยู่แล้วววววว
    #110
    1
    • #110-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      11 พฤศจิกายน 2563 / 16:09
      มาอัพแว้วว
      #110-1
  15. #109 DKTNYMA (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 พฤศจิกายน 2563 / 01:06

    เซนเซอร์หล่อมากมาย--- ใส่ผ้าปิดตาก็ว่าหล่อแล้ว พอถอดออกหล่อมากกว่าเดิมอีก🤧💗
    #109
    2
    • #109-1 DKTNYMA(จากตอนที่ 10)
      11 พฤศจิกายน 2563 / 01:07
      เซนเซย์**
      #109-1
    • #109-2 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      11 พฤศจิกายน 2563 / 07:58
      อาจารย์หล่อจนใจเจ็บจริงๆค่ะ ฮืออ
      #109-2
  16. #107 -ฮิบิกิคุง- (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 08:45
    หล่อเกินไปแล้ว!!
    #107
    5
    • #107-3 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 11:49
      ของคุณค่ะ แต่แผ่นเดียวน่าจะไม่พอซับ5555
      #107-3
    • #107-5 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      11 พฤศจิกายน 2563 / 07:55
      ได้เลยค่ะ!! จะไปขอทิชชู่เพิ่มแน่ๆ5555
      #107-5
  17. #106 mukmik08 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 08:44

    ไม่ไหวแล้ววววจะหล่อเกินไปแล้วให้ทั้งใจแล้วโกโจเซนเซย์https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png

    #106
    1
    • #106-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 10:21
      หล่อไม่ลืมหูลืมตาจริงๆค่ะ ฮรุก
      #106-1
  18. #105 gurengesan (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 02:14
    เต็ม100ให้ล้านทั้งใจเลยค่ะ!!!!//กุมใจ//คนบ้าอะไรหล่อเรือหาย!!!หล่อแบบเรือคว่ำก็ยังพลิกกลับมาได้!!!หล่อแบบวัวตายควายล้มอ่ะ!!!แม่เจ้าโว้ยยย!!!ดาเมจกระแทกจิตอกุศลม๊ากมากกกค่ะ!!!!//ลงไปนอนดีดดิ้นบนพื้น//
    #105
    1
    • #105-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 10:20
      ทำใจดีๆไว้ก่อนนะคะ5555 อย่าเพิ่งหัวใจวายหนีไรท์ไปไหนน
      #105-1
  19. #104 AKASHI. (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 23:34
    นี่อยากเป็นโนบาระ อยากอยู่ในอ้อมแขนรุ่นพี่อินุมากิค่าาาาา
    #104
    1
    • #104-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 10:20
      ใช่ค่ะอิจฉาตาร้อนมากๆ หนู่อยากโดนอุ้มม
      #104-1
  20. #103 อยากกินบิงซู (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 20:20
    ไรท์คะ ช่วยเรียกรถพยาบาลอีกรอบด้วย เพื่อนรีดทั้งหลายเจอกันรพ.นะคะ แอ่ก--//นอนตาย
    #103
    1
    • #103-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      9 พฤศจิกายน 2563 / 20:49
      อย่าเพิ่งตายยยย อยู่กับไรท์ก่อนนน
      #103-1
  21. #102 Phatusanime (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 20:07
    จบตอนก็คือ จมูกบวมนะคะ...มือถือตกใส่หน้า
    #102
    4
    • #102-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      9 พฤศจิกายน 2563 / 20:48
      เดี๋ยวส่งจารย์ไปช่วยทำแผลนะคะ ฮรุก
      #102-1
    • #102-3 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      10 พฤศจิกายน 2563 / 10:19
      เดี๋ยวให้วิ่งตามไปทั้งสองคนเลยค่ะ 55555
      #102-3
  22. #101 ploy_pns2 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 20:01
    ยาดมอยู่ไหนนนน ยาด๊มมมมม!!!!
    #101
    1
    • #101-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      9 พฤศจิกายน 2563 / 20:47
      ขึงขั้นถามหายาดมแล้ว ทำใจดีๆไว้ก่อนนะคะ55555
      #101-1
  23. #100 정화_pc (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 19:45

    ในมังงะว่าหล่อแล้ว ในเมะนี่ตายเลยค่ะ=///=

    #100
    1
    • #100-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      9 พฤศจิกายน 2563 / 19:53
      จริงค่ะ หล่อไม่เกรงใจคนดูเลย //กรีดร้อง
      #100-1
  24. #99 นินจาแมว (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 19:17
    ตายค่ะ ตอนอ่านมังงะคือดิ้นคิ้กค้ากอยู่คนเดียววว ฮืออออหล่อเกินไปแล้ววว;-;;
    #99
    1
    • #99-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      9 พฤศจิกายน 2563 / 19:51
      ไรท์ก็เป็นค่ะ กรีดร้องอยู่ลำพังนั่งยิ้มยู่ลำพัง
      #99-1
  25. #98 pitchypai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 19:04

    อยากอ่านเเล้ววว

    #98
    1
    • #98-1 Sen13_(จากตอนที่ 10)
      9 พฤศจิกายน 2563 / 19:50
      ใจเย็นเย็นน
      #98-1