King Room ครูครับ...รับรักพวกผมที!! [MarkBam]

ตอนที่ 2 : ❥ ปิย๊ง :: 1 ::

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 341
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    9 ส.ค. 58


  



   1

 


     KING ROOM

     สองวันต่อมา...

    

 


     รู้ข่าวยัง ว่าตอนนี้ยัยนมตูมลาออกไปพร้อมกับป้ามหาภัยแล้ว

    


     เฮ~

     ทันทีที่ประกาศจบลงเสียงเฮคำรามของสัตว์ป่าก็พากันโหยหวนอย่างดีใจ

 


     หวังว่าคนใหม่จะนมใหญ่กว่าคนเก่า…”

 


     เฮ~

     และอีกครั้งนึง...

 


    หวังว่าคนใหม่จะทนความถึงใจมากกว่าคนเก่า…”

 


     เฮ~

     และอีกครั้ง...

 


     หวังว่าคนใหม่ดัดสันดานป่าเถื่อนของพวกนายได้มากกว่าคนเก่า...เสียงเรียบนิ่งของใครบางคนที่มาใหม่ทำเอาเด็กหนุ่มทั้งหลายพากันเงียบกริบเว้นแต่


     “เฮ~”

 



     ปั่ก!

 



     “เฮพ่อมึงอะจินยอง ส่งสายตาอาฆาตพร้อมซัดไปที่หัวหนึ่งป้าบให้กับ แจ็คสัน หนึ่งในเพื่อนรักที่เล่นไม่รู้เวล่ำเวลา


     หึนิชคุณ มองเหล่าคุณชายซึ่งตอนนี้กำลังตั้งท่าต่อต้านเขาอย่างเห็นได้ชัด กิริยาทุกคนคือพากันมองด้วยสายตาไม่เป็นมิตรและไม่คิดจะนับถือ แต่เขาเองก็ควรจะชินเสียที


     ไงครับ พี่นิชคุณ ^^” แจบอม จอมวางแผนและน่าอันตรายที่สุดเอ่ยทักด้วยวาจายียวน


     ไม่ทราบว่า พี่หาของเล่นชิ้นใหม่ของพวกเราได้รึยังครับ ฮ่าๆตามด้วยเด็กทะลึ่งจอมทะเล้นอย่างแจ็คสัน ซึ่งนั่นก็ทำเอานิชคุณได้แต่ส่ายหัวไปมาเบาๆ


     ตอนนี้ฉันหาครูที่จะมาสอนวิชาเพศศึกษาให้กับพวกนายได้แล้ว คาดว่าวันมะรืนคงจะได้เจอกัน


     “สวยปะครับพี่!” เสียงหนึ่งตะโกนขึ้นมาเรียกเสียงโฮ่แซวชอบอกชอบใจจากทุกคนได้ดี


     “ฮึ เดี๋ยวพวกนายก็รู้เองแหละนิชคุณ ยกยิ้มราวกับระเบิดลูกใหญ่ ทำเอาเดอะคิงพากันเงียบกริบอีกครั้ง ดูเหมือนว่าครั้งนี้จะมีอะไรดีๆเกิดขึ้นซะแล้วสิ

 

 


     ครืด....

    ทันทีที่นิชคุณกำลังจะเอื้อมมือไปเปิดประตู ก็ต้องชะงักกับคนมาใหม่ที่เปิดมันเสียก่อน

 



     มาร์คคคคคคคคคคคคคคคคคค~” เสียงหวานชวนอ้วกของแจ็คสันพร้อมกับการแปลงร่างเป็นลูกลิงอุรังอุตัง วิ่งกระโจนมากอดห้อยโหนคนหน้าประตูทันทีเห็น


     นายมาสายอีกแล้วนะดูเหมือนว่าการก่อกวนของแจ็คสันและเสียงเอ็ดของท่านเลขาผู้อำนวยการจะไม่เป็นผลกับร่างสูงที่มีสภาพงัวเงียนั่นสักนิด มาร์คเงยใบหน้าหล่อๆพร้อมยกยิ้มกว้างเพียงเสี้ยววิ ก่อนจะเดินไปยังโต๊ะด้านหลังอย่างทุลักทุเลหลังจากนั้นเขาก็ฟุบหลับราวกันไม่ได้นอนมาเป็นสิบปี


     เฮ้อ ไว้เจอกับครูใหม่ของพวกเธอละกัน ฉันไปล่ะ

 



                   เขารู้ รู้ว่าทำอะไรเด็กคนนั้นไม่ได้เลยคนที่อันตรายกว่าใครไหนๆ มาร์ค ต้วน ใบหน้าอันหล่อเหลาเพียงแค่ยกยิ้มจนเห็นเขี้ยวเสน่ห์ก็ทำเอาครูสาววิ่งเข้ามาอย่างว่าง่าย คนที่เป็นต้นเหตุทำให้ครูผู้หญิงหลายๆคนต้องลาออกเพื่อไปตั้งครรภ์ แต่ถ้าถามว่ามีใครคิดจะเรียกร้องไหม...ก็คงไม่ เพราะเจ้าเด็กนั่นเพียงแค่ฟาดด้วยเงินเพื่อไปตั้งตัว เป็นใครก็ต้องรับไว้ทั้งนั้นแหละ

 


     แล้วนายจะได้เรียนรู้ชีวิตจริง มาร์ค

 

   

++++


     Seoul , Korea

     มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง

 

    


     “เฮ้ย เก้านาฬิกา สุดยอดดดดดฮันบิน ทำท่าทางลุกลี้ลุกลนก้นแทบไม่ติดพื้น ทำเอาผมและเซฮุนได้แต่มองตามก็พบกับเด็กปีหนึ่งหน้าตาน่ารักกำลังเดินไปทางซ้ายทีทางขวาทีอย่างงุนงงราวกับเด็กหลงทาง


     อ้อ น้องจินฮวาน เซฮุน พูดขึ้นด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

    

 


     ( -_-)( -_-) -------> (-0-)

 

 


     “มึงไปรู้จักน้องเขาได้ไงผมถามอย่างจับผิด


     โถ่ ไม่น่าเลยทำไมมึงแม่งหลอกเด็กได้ลงคอฮันบินโหยหวนครวญครางพรางกอดก่ายผมจนแทบจะหน้าหงายกันไปทั้งคู่ แรงคนหรือแรงควายวะ!?


     เพื่อนครับ เพื่อนใจเย็นๆนะ กูยังไม่ได้ น้องเค้าแค่เป็นลูกพี่ลูกน้องกูครับเพื่อนเซฮุนอธิบายจนกระจ่าง ทำเอาฮันบินถึงกับชะงักก่อนจะยกยิ้มราวกับเพิ่งไปรบชนะพม่ามา


     งั้นกูขอนะ ฮี่ฮี่ว่าแล้วมันก็ถีบตัวเองให้กระโจนไปหาน้องเขาทันที


     แล้วนี่มึงจะไปไหนต่อปะแบมเซฮุนหันมาถามหลังจากที่เอาแต่มองฮันบินจีบเด็กคนนั้นอยู่นาน


     ก็คงไม่อะ…” ผมยักไหล่ไหวนิดนึงก่อนจะกินขนมในมือต่อ

 

 


     ครืดดด ครืดดด

     -ยองแจ-

 

 


     “ฮัลโหล ว่าไงพี่แบมแบม กรอกเสียงใส่ปลายสายอย่างงุนงง เพราะทุกทีพี่ชายของตนจะไม่ค่อยโทรมาในเวลาเรียนสักเท่าไหร่ ถึงให้ผมมีคาบว่างมากขนาดไหนก็เถอะ


     [แบม บ้านเราโดนยึด]


     “อ๋อห๊า!!!!”


      [(-_-) อือ บ้านโดนยึด] ทำไมน้ำเสียงถึงดูไม่เสียใจอะไรเลยวะ ไอ้พี่บ้า!!


     “เป็นอะไรเซฮุน เอื้อมมือมาจับไหล่ผมด้วยสีหน้าที่เป็นห่วง ผมมองเขาเล็กน้อยก่อนจะรีบลุกออกมา


     ทำไมถึงโดนยึด!?” ผมกัดฟันกรอดพยายามระงับอารมณ์ให้มากที่สุด


     [มีคนโกงเอกสารพี่ ตอนนี้มันหนีไปลอนดอน (-_-)]

 



     เลิกทำเสียงเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นสักที T^T

 



     “แล้วจะทำไง…”


     [พี่จะตามไปลากคอมัน พี่รอตำรวจไม่ได้หรอก] พี่ยองแจ ตอบกลับมาราวกับเป็นเรื่องง่ายๆ แต่จะให้ผมขัดใจก็คงทำไม่ได้หรอกคนใจร้อนแบบนั้นทำเรื่องแบบนี้ได้สบาย


     พี่จะบ้ารึไง!? แล้วงานพี่ละ ที่โรงเรียนอ๊คแคทบ้าบออะไรนั่นเค้าติดต่อมาเงินเดือนก็ดีพี่จะทิ้งงานไปรึไง!?” เมื่อวานพี่แกยังกระโดดเหย๋งๆไปมาเพราะดีใจที่ได้งานใหม่แถมเงินเดือนก็ดีมากจนไม่น่าเชื่อ


     [ฉันเลยจะโทรมาบอกแกเรื่องนี้ไง]


     “….”


     [ปลอมตัวเป็นพี่ไปสอนเด็กที]


     “ไม่!!”


     [ฉันให้แกคิดใหม่…] น้ำเสียงเย็นยะเยือกเพียงแค่ผ่านโทรศัพท์ก็ทำเอาผมขนลุกซู่


     พี่ยองแจ!! แบมก็แค่เด็กมหาลัยปี3 จะเอาอะไรไปสอนเด็กมอปลายมันเล่า T^T” ผมได้แต่ครวญครางยืนกระทืบเท้าไปมา


     [วิชาเพศศึกษา ง่ายๆสอนไปเถอะพี่ไปไม่นานหรอก]


     “แต่แบม…”


     [ตกลงตามนั้น]


     “แล้วเรื่องเรียนแบมล่ะ แบมมีเรียนนะ T0T” ไม่แน่ๆ แบมแบมคนนี้ไม่ยอมแพ้หรอก


     [ฉันไปทำเรื่องลาให้แกแล้ว ฉันบอกว่าแกเป็นโรคร้ายต้องพาไปรักษาตัวที่ลอนดอน]

 



     ให้มันได้แบบนั้นเซ่!!

     ยอม กูยอมแพ้ T_T

 



     “พี่ยองแจ!!”


     [ตอนนี้ฉันอยู่สนามบินแล้ว ส่วนเรื่องเข้าทำงานวันมะรืนก็ไปตามปกติถ้าเขาถามว่าทำไมหน้าไม่เหมือนในรูปก็บอกแค่ว่าไปทำศัลยกรรมมา]


     “ทำไมถึงรวบรัดแบบนั้นเล่า!! แล้วใครมันจะเชื่อ!?”


     [ใครไม่เชื่อก็ฆ่ามันซะ แค่นี้แหละ บาย]


     “พี่ยองแจ พี่…”

 



     ตู๊ด ตู๊ด

 



     โถ่เอ้ย แบมไม่ใช่พี่นะฮื่อ

 




                    สวัสดีครับผมแบมแบม เด็กเกษตรปี3 ผมมีพี่ชายต่างแม่อยู่หนึ่งคนถึงเราจะคนละท้องแต่ก็รักปานจะกลืนกินพ่ออยากให้เราสองคนใช้ชีวิตให้เป็นจึงส่งมาอยู่เกาหลีด้วยกันได้ประมาณห้าปีแล้ว ผมกับพี่ยองแจนิสัยต่างกันราวฟ้ากับเหว เพราะผมเป็นคนที่ค่อนข้างจะโลกสวย ไม่สู้คน ต่างจากพี่ชายผมที่โคตรจะแมนใครทำอะไรไม่ถูกใจก็กระทืบหมดนี่ก็พึ่งโดนไล่ออกจากโรงเรียนเก่ามาเพราะกระทืบเด็กที่โดดเรียนจนสาหัส เขาไม่เรียกค่าเสียหายก็บุญแล้วครับ -_-

 



     “เอ่อกูกลับบ้านก่อนนะผมเดินกลับมายังโต๊ะ บอกเซฮุนและฮันบินที่กำลังนั่งคุยกันอยู่


     มีอะไรป่าววะ กูเห็นคุยซะเสียงดังเลยเซฮุน ถามอย่างแบบสงสัย


     เอ่อไม่มีอะไรหรอก กูไปแล้วนะ บาย ผมโบกมือลาเพื่อนรักทั้งสองก่อนจะรีบวิ่งกลับบ้านทันที


     รู้สึกเหมือนมันจะหายไปไหนไกลๆเลย ฮ่าๆคำพูดติดตลกของฮันบินนั้นเอ่ยออกมาเหมือนเรอ ไม่ได้คิดอะไรมากแต่เซฮุนได้แต่มองแผ่นหลังเล็กๆนั่นค่อยๆวิ่งจากไปจนลับสายตา...

 



     หวังว่าจะไม่จริงจากที่ไอ้ฮันบินมันพูดหรอกนะ

     แบมแบม




#ฟิคแบมปิย๊ง



Talk ; 

มาต่อตอนที่หนึ่งด้วยความมึนงง

อธิบายเพิ่มเติ่ม 

''แบมแบมและยองแจเป็นพี่น้องต่างแม่กันค่ะ พ่อแม่ของทั้งคู่อยู่บ้านเดียวกันที่ไทย

 ไรต์ไม่ค่อยชอบแต่งให้พ่อหรือแม่คนใดคนนึงเสียชีวิตเนาะ แฮร่ๆสงสัยอะไรมาถามได้ที่ @BORON_97''

**เรื่องนี้ใครหลายคนอาจคาดหวังว่ามันจะตลกโปกฮา ยังไม่ถึงจุดไคลแม็กท์เนาะ ใจเย็นๆ 555555*





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

34 ความคิดเห็น

  1. #34 markbam-forever (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 07:25
    ไรท์รู้ไหมแรามารอๆรท์หนเาท่านน้ำนนทุกวันเลย~555ต่อน้าา
    #34
    0
  2. #33 makmak (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 เมษายน 2560 / 22:09
    แฮร่ไรท์ เจอกานอีกแล้วววววววว ตามมาจากเรื่อง ไอทึ่มของผม คือไรท์แต่งนิยายได้น่าอ่านมาก สนุกทุกเรื่อง ดังนั้นไรท์อย่าทรมานรีดเดอร์ด้วยการไม่อัพนิยายเถอะพลีสสสสสสสสสส
    #33
    0
  3. #31 เเพนด้าตาขีดเดียว (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 22:11
    มาต่อเถอะไรท์ ~~~ พลีสสสสส
    #31
    0
  4. #30 น้ำหวาน สิริเพชร (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2559 / 20:36
    มาต่อเถอะค๊าาา~~~
    #30
    0
  5. #29 mmmmemee (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 ธันวาคม 2558 / 12:49
    มาต่อเถอะคะจะได้ไม่เป้นภาระของลูกหลาน555555มาร์คกะแบมยังไม่เจอกันเลยยยย
    #29
    0
  6. #28 Mayu3467 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2558 / 20:07
    มาต่อเถอะค่ะะ  นี่แบมยังไม่ได้เจอกับมาร์คเลยนะ T^T
    #28
    0
  7. #27 MaMmOoK O [ ] O (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2558 / 10:13
    ได้โปรดเถอะค่ะไรท์ มาอัพต่อนะY^Y
    #27
    0
  8. #26 แม่มดน้อย"ลียา" (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2558 / 20:49
    ชอบๆ
    แล้วอย่างนี้แบมจะรับมือไหวมั้ยเนี่ยยยยย -///-
    ยองแจโหดสลัดกันเลยที่เดียว น้องป่วยไปลอนดอล ฮ่าาาา
    เซฮุนชอบแบมปะเนี่ย เหมือนจะมีอะไร ฮั่นแน่
    พี่มาร์คไมเป็นคนอย่างนี้-^- ทำแบมท้องนะ(?)เดี่ยว(?)
    #26
    0
  9. #24 sakamaki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 01:24
    อยากอ่านต่อเเล้วค่ะไรท์..อัพเถอะค่ะๆ '^'
    #24
    0
  10. #23 namwhan97 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 19:58
    มาอัพต่อเถอะค่ะ TT
    #23
    0
  11. #22 mint (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2558 / 15:46
    แล้วแบบนี้หนูแบมจะไหวไม คิดว่าแบมจะเป็นแนว ส่งเจ้าพ่อไปสอนเด็กเกรียนเสียอีก
    #22
    0
  12. #20 MBKY; (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 23 สิงหาคม 2558 / 11:25
    โอ้ย 555555 ชอบยองแจ โคตรแมน โคตรนิ่ง โคตรคนจริง ไม่สะทกสะท้านอะไร 5555
    #20
    0
  13. #18 korngorn (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2558 / 22:44
    อยากอ่านต่ออ่ะไรต์ อยากอ่านๆๆๆ รอนะเนี่ย5555
    #18
    0
  14. #16 ĜỀỂ★♛ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 21:21
    น้องเเบมดูไม่น่าต่อสู้กับอิพวกนั้นได้ คงโดนเต๊าะกันน่าดูเลยทีเดียว55555 รอฉากมบ.พบกันเลยนะเนี่ย
    #16
    0
  15. #15 ĜỀỂ★♛ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 21:19
    อยากอ่านต่อเเล้วไรท์
    #15
    0
  16. #14 RoseSaxo (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 17:44
    อ่านเรื่องนี้แล้วนึกถึงนิยายแจ่มใสเรื่อง 10 points ของ หัวสมองตีบตันเลยอะ แต่ดีนะ ติดตามๆ
    #14
    1
    • #14-1 มาดามหวัง(จากตอนที่ 2)
      9 สิงหาคม 2558 / 18:39
      ใช่ค่าาาา เดี๋ยววันหลังจะอ้างอิงให้น้า
      #14-1
  17. #12 LMMB Exot7 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 15:58
    สรุปคนที่จะไปสอนคือยองแจผู้โค-ตะ-ระ-โหดแต่มีปัญหาเลยเป็นแบมผู้โลกสวยไปแทน .โธ่!!!!ไอ้เราก็นึกว่าจะมีอะไรมันๆให้อ่านแต่กลายเป็นว่าแบมเป็นเด็กโลกสวยอ่ะจ้าาาาาาาา แต่ชอบนะอัพต่อเร็วๆนะคะไรท์
    #12
    0
  18. #11 PetalStory (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 15:37
    แค่ตอนแรก ความหมั่นไส้มาร์ค ต้วนก็ก่อตัวซะแล้ว ฟาดผู้หญิงขนาดนั้นเอดส์ไม่ถามหาเรอะ *หนังตากระตุก*
    #11
    0
  19. #9 A. Angkhana Wongsa (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 13:49
    ซวยแล้วววววววววว สลับตัวแบบนี้แบมจะรอดไหมนั่น ถ้ายองแจไม่น่าห่วงเท่าแบม 
    #9
    0
  20. #8 Little_Tokki (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2558 / 13:03
    แบมจะรอดมั้ย? เอาใจช่วยแบมเต็มที่ นี่ถ้าเป็นยองแจเราว่าเด็กห้องนั้นคงไม่รอดมากกว่า 55555 คงโดนกระทืบทุกคน
    #8
    0