นิยาย [MarkBam] 멍청이! ไอ้ทึ่มของผม! (ss1-ss2)

ตอนที่ 17 : XV

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,590
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    16 เม.ย. 58

XV

 

 

                    นิยายทุกเรื่อง 99% ล้วนจะมีฉากที่คนใดคนหนึ่งในพระเอกกับนางเอกต้องป่วย ซึ่งตามสถิติฉากนั้นการได้เสียค่อนข้างจะเยอะมากเลยทีเดียวผมเคยคิดนะว่าชีวิตผมในนิยายเรื่องนี้จะเป็นแบบนั้นบ้าง พี่มาร์คป่วยผมมานั่งเขินเช็ดตัวมองซิกแพ็กเขา ป้อนยาทางปาก นอนกอดเพราะพี่แกบ่นหนาว

 
 

 
    แต่ไม่ใช่เลย
!!!!!

 



     “พี่แจ็คสัน!!! อยู่ไหน!!!!” ผมแทบจะกรีดร้องใส่โทรศัพท์ แต่ปลายสายกลับตอบมาว่า


     [กรี๊ดดดดด น้องแบมโทรหาพี่ครั้งแรกในชีวิตเลยนะรู้ป่าว >////<] มันใช่เวลาไหม


     “มาคอนโดพี่มาร์คด่วนเลยเว้ย!!!! อ๊ากกก


     [น้องแบมเป็นไรคะ T0T]


     “พี่มาร์คป่วย!!!!”


     [ชิบหายละ…]

 



     ตู๊ด ตู๊ด


     เป็นอันรู้กันว่าเกิดอะไรขึ้น

 



     “กูจะแดกมึง ฮึฮึ ง่ำๆ


     “พี่มาร์ค!! แบมเจ็บนะ T^T” ตอนนี้ผมทั้งเตะ ถีบ ต่อยจนพี่มาร์คปากแตกแต่ก็ไม่มีท่าที่ว่าจะหยุดวิ่งไล่กัดผม นี่ผมเองก็มีเลือดออกซิบๆที่แขนเนื่องจากโดนกัดแล้ว ฮื่อ


     จะกิน แฮ่ๆ


     “ไอ้พี่มาร์ค!!!” ผมพยายามจะใช้ตีนถีบคนตัวสูงที่โถมแรงใส่ ตอนนี้ผมรู้สึกหงุดหงิดไม่แพ้กัน คนตรงหน้าไม่ใช่พี่มาร์คอีกต่อไป แววตาตอนนี้เขาแทบจะฉีกเนื้อผมกินได้เลย!!


     “ง่ำ!!”

 



     ความเจ็บแล่นถึงหัวใจทันทีน้ำตาที่กลั้นไว้เริ่มไหลออกมา


     เขี้ยวของพี่มาร์คมันไม่ได้งับเล่นๆแต่นี่มันฝังเข้าเนื้อจนผมเลือดเลยนะ!!

 



     “ให้เวลาสามวิ ถ้าไม่ปล่อยแบมจะไม่สงสารพี่แล้วนะผมพูดเสียงเย็น แต่ดูเหมือนคนที่กำลังกัดแขนผมจะไม่ได้สติ อุณหภูมิตัวเขาร้อนฉ่าจนเหงื่อผุดตามใบหน้าหล่อและไรผมนั่น


     แฮ่ก! งับ!”


     หนึ่ง


     “งับ!”


     “สอง

 

 



     ปั่ก!


     บิงโก!! -_-

 



     “สามไว้ไปนับบนพระอินทร์ละกัน -_-“


     “น้องแบม!! เป็นยังไงบ้าง…” คนที่โผล่พรวดเข้ามาในห้องก็คือพี่แจ็คสันพ่วงยองแจมาด้วย ผมมองพวกเขาราวกับได้ชัยชนะก่อนจะทิ้งตัวลงข้างๆคนตัวสูงที่ถูกผมต่อยจนสลบ....ตายซะไอ้หมาบ้า!!!



[ต่อ]

     “มาช้าแบบนี้ไม่ต้องมาก็ได้มั้งผมตวัดหางตาใส่พี่แจ็คสันอย่างหัวเสีย


     แบม!!” ยองแจ เบะปากเตรียมร้องไห้วิ่งมาหาผม แล้วจับแขนพลิกไปมาก็พบว่าเลือดซึมนิดๆหน่อยๆยกเว้นไอ้คนข้างๆผมเนี่ยแหละที่ตอนนี้ตายไปแล้วรึยังก็ไม่รู้โดนชกไปหลายหมัดอยู่เหมือนกัน

 



     ผมก็ผู้ชายนะครับ แรงควายนี่มีในตัวทุกคน

 



     “มันตายยังวะน่ะ พี่แจ็คสันหยิบด้ามไม้กวาดมาเขี่ยๆร่างสูงที่ยังนอนแน่นิ่ง


     รีบจับยากรอกปากแล้วก็เช็ดตัวเถอะ เดี๋ยวลุกขึ้นมาอาละวาดแบมคุมไม่ไหวหรอก ผมบอกปัดๆก่อนจะตีไปที่ขาของพี่มาร์คอย่างหมันไส้ เฮอะ ไม่เอามีดมาแทงก็ดีเท่าไหร่แล้ว!


     “งั้นแบมมาทำแผลเถอะนะ ยองแจ รีบมาพยุงผมให้ลุกขึ้นไปนั่งโซฟาเพื่อที่จะทำแผล


     ทำไมมันหนักงี้อะ T^T” แจ็คสันเปิดปากบ่นทันทีที่พยุงร่างหนักของเพื่อนรัก

   



     แง่ม!

 



     “อ๊ากกกกกกกกก น้องแบมไอ้มาร์คมันตื่นแล้ว ฮึกฮื่อ จู่ๆพี่มาร์คก็รู้สึกตัวกระโจนกัดหูพี่แจ็คสัน ผมนี่เงิบแดกไปแล้วครับอีกใจอยากช่วยนะ แต่ลึกๆแล้วเห็นก็สนุกดี


     “เฮ้ยพี่แจ็คสัน ยองแจที่เดินมาพอดี เห็นภาพตรงหน้าก็ถึงกับกล่องยาตก เบะปากน้ำตาคลอเตรียมจะร้องไห้อีกแล้ว เอ้อนี่ก็เรื่องไห้ง่ายจริง -_-


     “แง่มแง่ม!”


     “แบมแบม ฮึก ช่วยพี่แจ็คสันที T^T” ยองแจชี้ไปยังชราไลน์สองเพื่อนรักที่กำลังหมุนตัวไปมารอบห้องราวกับกำลังเต้นรำแต่ขัดตรงที่หน้าตาของพี่แจ็คสันแลดูเจ็บปวด


     กำลังสนุกเลย


     “แบมแบมคะ T0T” พี่แจ็คสัน


     แบมแบมอ่า T0T” ยองแจ


     แล้วฉันช่วยไรได้ ต่อยไม่ไหวแล้วนะเว้ยผมบอกอย่างหงุดหงิดก่อนจะจ้องพี่มาร์คที่มัวแต่กัดหูของพี่แจ็คสัน เพียงเท่านั้นแหละเราสบตากันโดยบังเอิญจนพี่แกต้องชะงัก


     “….”


     “อะอะไรอีกเนี่ย!?”

 



                    ผมถึงกับผงะเมื่อแววตาปีศาจของพี่มาร์คที่กำลังสนุกสนานเกี่ยวกับการแดกหูพี่แจ็คสัน พอดันซวยสบตาเพียงเสี้ยววิเดียวพี่แกก็ตรงมายังผมที่นั่งอยู่บนโซฟาก่อนโน้มใบหน้าลงมาแล้วประกบปากทันทีแบบไม่ปี่มีคลุ่ย ถึงจะเคยจูบกับพี่มาร์คแค่สองครั้งแต่ผมก็รู้ได้ว่าจูบของเขานั้นอ่อนโยนเสมอแต่ไม่ใช่กับครั้งนี้ จูบที่เร่าร้อน ป่าเถื่อน มันทำให้ผมหูอื้อไปชั่วขณะได้ยินเพียงเสียงริมฝีปากของเราพร้อมกับกลิ่นคาวเลือดในปากผม ความเจ็บแล่นไปทั่วโพรงปาก ถึงจะเคลิ้ม

 



     แต่กูเจ็บ!!

 


     พลั่ก!!

 


     อีกหมัดเอาไปแดก

 



     “แบมแบมคะ -0- ละเลือด!!” พี่แจ็คสันชี้มาที่ปากผม ก็พบว่าเลือดนี่เต็มปากเลย เชี่ย!! กัดปากกู!!


     “ไอ้พี่มาร์ค!! ฝากไว้ก่อนนะ!!” ผมชี้ร่างควายที่ถูกต่อยสลบไปแล้วก่อนจะรีบเดินเข้าห้องน้ำไปเพื่อล้างปาก T^T นี่มึงจูบหรือจะแดกปากกูเนี่ย ฮื่อ….


     “น้องแบม ปากไอ้มาร์คก็แตกอะน้องแบมกัดหรอ

 



     เฮือก!!

 

     บ้าหน่าผมไม่ได้ซาดิสเหมือนพี่มาร์คนะ T^T

 



     “หุบปากซะ!!” ผมตะโกนออกไปอย่างหัวเสีย


     แต่ปากไอ้มาร์ค…”


     อยากตายมั้ย ผมชะโงกหัวออกมาจ้องหน้าพี่แจ็คสันด้วยแววตาเรียบนิ่ง ทำเอาคนเป็นพี่ที่กลัวนน้องถึงกับสะดุ้งลนลานทำอะไรไม่ถูกลากขาพี่มาร์คเข้าห้องไปทันที


     แบมแบม ฉันว่าเดี๋ยวฉันนอนเป็นเพื่อนนะ ยองแจ เดินมาลูบหลังผมเบาๆ


     ก็ดีเหมือนกัน ฉันรับมือคนเดียวไม่ไหวหรอก


     “งั้นฉันจะทำข้าวต้มให้ นายไปนั่งรอเลย ยองแจ ส่งยิ้มอันสดใสให้กับผมก่อนจะรีบวิ่งเข้าครัวไปทันที




     ตกเย็น.. 


     เอ่ออะอิ่มจังเลยยองแจ พี่เพิ่งกินข้าวมานี่น่า


     อะไรกันพี่แจ็คสัน ผมตั้งใจทำมากนะ…”


     “รสชาติเห้!!....อุ้บส์!!” ไม่ทันที่ผมจะบอกรสชาติของมัน พี่แจ็คสันก็ตะปบปากผมไว้แล้วลากออกมายังนอกระเบียง ผมผิดหรอยองแจทำอาหารห่วยแตกมาก -_- เค็มอย่างกับน้ำปลาผมแค่จะวิจารณ์มันก็ไม่เสียหายนี่ เขาคงไม่เบะปากร้องไห้หรอก


     น้องแบมคะ พี่รู้ว่าน้องแบมเป็นเพื่อนกับยองแจมานานแต่พี่ขอนะ ยองแจอ่อนไหวเรื่องทำกับข้าวมาก


     “รสชาติมาแย่จริงๆนี่ ขืนไปชมว่าอร่อยยองแจก็ไม่ปรับปรุงนะ!”


     “พี่ขอครั้งนี้ครั้งเดียว ช่วยแดกๆไปเถอะ นะคะ T^T”


     พี่ให้แบมแดกคนเดียว แล้วตัวเองเอาตัวรอดว่ากินข้าวมาแล้วเนี่ยนะ -_-“


     “งั้นพี่กินก็ได้ แต่น้องแบมก็ต้องกินด้วยนะคะ พี่อยากให้ยองแจยิ้ม…” แววตาเขินอายของพี่แกกำลังทำให้ผมขนลุก อดไม่ได้ที่จะเบ้ปากก่อนจะเดินกลับเข้ามายังโต๊ะอาหาร ลองดีกับกันต์พิมุกงั้นสิ ได้!!


     ฉันกินอะไรไม่ค่อยลง เจ็บปากพี่แจ็คสันบอกจะกินแทนทั้งหมด


     “จริงหรอ ><” ยองแจ ยิ้มร่าแล้วเกาะแขนของพี่แจ็คสันอย่างดีอกดีใจ แบบนี้สิ


     น้องแบม T^T”


     นั่งเฝ้าพี่แจ็คสันกินสิยองแจ เค้าบอกเห็นนายนั่งจ้องแล้วมันรู้สึกดี…”


     “พี่แจ็คสันกินเร็วววววว


     “ฉันขอตัวไปเอาอาหารให้เจ้ามาร์คกับเจ้าแบมก่อนนะ ฮึ

 



     ผมลุกออกมาอย่างมีชัย ก่อนจะเห็นพี่แจ็คสันจำใจกินข้าวต้มน้ำปลา (?)

 



     “ไงเจ้ามาร์คแกไม่ดูแลแฟนหน่อยหรอ ผมเอานิ้วไปจิ้มที่หน้าทู่ๆของเจ้ามาร์ค มันเอาแต่นอนอืดอยู่ข้างๆเจ้าแบมที่นั่งตาแป๋วมองผมอยู่ ซื่อบื้อเหมือนเจ้าของชื่อเลยนะ...


     “เมี้ยววว เจ้าแบมเดินมาคลอเคลียอยู่ที่แขนผม


     แฟนแกอ้อนฉันแล้ว ไม่หึงหรอแหน่ะ ยังมาทำหน้ามึนใส่อีก


     “เมี้ยววววเจ้ามาร์ค หั้นมามองผมนิดนึงก่อนจะลุกไปคลอเคลียเจ้าแบม แล้วทั้งสองก็ผลัดกันเลียทำความสะอาดขนของกันและกัน

 



     แกจะมาพลอดรักอะไรต่อหน้าฉัน ห๊า!!!!

 



     “ฮึ่ย!!” ผมสะบัดก้นเดินหนีไปนั่งเล่นที่โซฟาทันที


     น้องแบมคะ ไอ้มาร์คตัวร้อนมากเลย พี่แจ็คสัน ที่สีหน้าไม่ค่อยดีนักไม่ได้มาจากห่วงเพื่อนรักหรอกนะ แค่ได้รับประทานอาหารของยองแจก็เป็นแบบนี้เลย


     จะลดได้ยังไง พี่เช็ดตัวให้รึยังเล่า!!”


     “จริงด้วย แฮะๆ


     “สงสัยจะไม่ได้นอนกันซะแล้วมั้งคืนนี้ ต้องเปลี่ยนเวรกันคอยเฝ้าพี่มาร์คนะ ยองแจ เสนอความคิดเห็น


     ฮึ งั้นพี่แจ็คสันไปนอนเฝ้าก่อนเลย


     “ก็ได้ค่ะพี่แจ็คสันเดินกลับเข้าไปอย่างว่าง่าย

 



     นอนเฝ้างั้นหรอ

 



     15 นาทีต่อมา

     “น้องแบมคะ พี่ขอเปลี่ยนใจ………….T0T” พี่แจ็คสันเดินออกมาใส่สภาพปากแตก


     เฮ้ย ไปโดนอะไรมาพี่มาร์คอาละวาดหรอ!!” ยองแจ รีบไปสำรวจทันที


     “….” ถ้าให้เดาคง


     “ไอ้มาร์คนอนดิ้นชิบหาย แม่งมือฟาดมาที่หน้าพี่เต็มแรง T0T”

 



     นี่ถ้าเป็นหวยผมคงถูกได้หลายล้าน

 



     “งั้นเดี๋ยวยองแจไปเฝ้าแทนก็ได้ ยองแจ ทำหน้าเหมือนใจดีสู้เสือมีพี่แจ็คสันชูมือเชิงว่าสู้ตายอยู่ข้างๆ


     ไร้สาระ พูดจบผมก็ฟุ๊บหน้ากับเหมือนบนโซฟาทันที


     น้องแบมคะ ทำแผลให้พี่หน่อยสิ T^T” หลังจากที่ยองแจเสี่ยงตายเดินเข้าไป ไอ้เฒ่าทารกนี่ก็ออดอ้อนผมทันที ผมเปรยตาขึ้นไปมองอย่างหงุดหงิด


     รำคาญ


     “น้องแบมอะ T0T”


     “ขืนพี่ยังพูดอีกแบมจะไปหยิบเข็มมาเย็บปากให้รู้แล้วรู้รอดเลย!!”


     “โหดชะมัดเมนส์ไม่มารึไง


     “สองเดือนแล้ว


     “บางทีน้องแบมไม่รับมุขพี่ก็จะสบายใจนะ T_T”


     “บางทีถ้าพี่ไม่เล่นมุขควายๆแบมก็สบายใจนะ


     “T^T ทำไมชอบใจร้ายกับพี่หวังคนนี้ตลอดเลย


     “จะเงียบได้ยังเท่านั้นแหละ พี่แจ็คสันก็รีบตะปบปากตัวเองแล้วนั่งนิ่งๆทันที

 



     10 นาทีผ่านไป

     เราทำไมได้ T^T” ยองแจเดินออกมาในสภาพตัวงอ


     “…..”


     “พี่มาร์คนอนดิ้นมากอะ แง้ ยองแจ ปล่อยโฮทันทีผมอดไม่ได้ที่จะลุกไปลูบหัวเขาเบาๆ


     พี่พายองแจไปนอนห้องนอนรับแขกเถอะ เดี๋ยวพี่มาร์คแบมจัดการเอง ผมพยักเพยิดหน้าให้กับพี่แจ็คสัน พี่แกดุมีท่าทีกังวลกับผมเล็กน้อยแต่ก็ยอมพายองแจที่สะอึกสะอื้นเข้าห้องไป


     “….”


     “ดูเหมือนฉันจะต้องจัดการไม้ตายกับพ่อแกแล้วนะ เจ้ามาร์ค ผมก้มลงไปพูดกับแมวที่นอนกอดกันกลมอยู่ในตะกร้า มันมองหน้าผมนิ่งๆแว้บนึงที่เหมือนเห็นแววตาแมวนั้นยิ้ม เฮ้ยบ้าน่า


     งือออ พอเดินเข้ามาในห้องมืดสลัวก็พบร่างสูงนอนดิ้นไปมา ผ้าห่มล่นไปอยู่ปรายเตียง


     “จะทำยังไงถึงให้พี่เลิกนอนดิ้นสักทีนะ ผมบ่นพึมพำนิดนึงก่อนจะหยิบผ้าห่มไปคลุมร่างสูง และค่อยๆทิ้งตัวลงนอนข้างๆเขา ไอร้อนจากตัวอีกคนแผ่กระจายทันที


     งืมมม เสียงครางเบาๆพร้อมกับมือที่เตรียมสะบัดมา ผมจับไว้แน่น


     “ช่วยไม่ได้แล้วสินะ

 



                    ผมว่าฉากนี้คงใกล้เคียงความฝันในนิยายของผมที่สุดแล้วมั้ง เมื่อผมขยับตัวเข้าไปกอดพี่มาร์คแน่น รวบแขนขาใหญ่ๆนั่นให้อยู่ในอ้อมกอด ตัวของพี่มาร์คใหญ่มาก!! ผมกอดร่างควายนี่ไม่หมดหรอกเลยต้องใช้ขามาก่ายทับไว้ให้เราใกล้ชิดขึ้นไปอีก เมื่อไม่รู้ว่าจะเอาใบหน้าตัวเองไปหลบไว้ที่ไหนเนื่องจากเราสองคนใกล้เกินไป จึงได้แต่มุดไปซบที่คอของอีกคน ลมหายใจร้อนๆของพี่มาร์คสัมผัสเข้าผมหัวผม ก่อนที่พี่แกจะเปลี่ยนท่ามาเป็นกอดตอบ

 



     ตึกตัก ตึกตัก

 

     เสียงหัวใจเราสองคนกำลังเต้นรัวพร้อมกัน

 

     ไม่รู้ว่าเพราะพิษไข้ของพี่มาร์ครึป่าวถึงทำให้ผมร้อนตาม ตอนนี้ผมรู้สึกร้อนผ่าวที่หน้ามาก

 

     อุ่นจัง อุ่นมากๆ

 


     10 นาทีผ่านไป

 

     เชี่ยเอ้ย ตอนแรกก็ตื่นเต้นอยู่หรอกสักพักแม่ง

 

     ตะคริวแดก -_____________-!!

 

     “งื้ออออ แต่ก็ได้ผลเหมือนกัน พี่มาร์คนอนกอดผมแน่นิ่งไม่นอนดิ้นอีกเลย

     "หายกัน...ที่ทำให้รู้วิธีแก้การนอนดิ้น" ผมเงยหน้าไปพูดกับคนป่วยที่หลับปุ๋ยก่อนจะซุกหน้าตัวเองเข้ากับแผงอกนั่น...ใจเย็นนะแบมแบมอย่าใจเต้นแรงแบบนี้สิ อันตรายนะ ><





 

#พี่มาร์คพาโบ
100%
---------------------------------------
สกรีมแท็กในทวิตได้น้าาาา
มีคนอ่านไหมเนี่ย 5555555555 ไปเล่นน้ำกันหมดแล้วม้างงง
ใครอยากให้แต่งสเปเชี่ยลอีกมั่ง?
ฝากเม้น เฟป โหวต หน่อยน้า ^^
มาต่อให้แล้ว ถามว่าใกล้จบรึยัง ใกล้แล้วนะ จะลาจอแล้ว 55555555555555
ส่วนเรื่องรวมเล่มสนใจกันไหมอะ T^T

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,900 ความคิดเห็น

  1. #1891 uromtbb (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:13
    ง่าาาาาาาา
    #1,891
    0
  2. #1890 uromtbb (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 23:13
    ง่าาาาาาาา
    #1,890
    0
  3. #1856 YanisaCH (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 09:25
    งือออออออ
    #1,856
    0
  4. #1818 Ojay (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2561 / 10:20
    งุ้ยยยยยยยย
    #1,818
    0
  5. #1734 Hmuay (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2559 / 10:36
    ชั้นว่าซอมบี้เข้าสิงแกแน่ๆมาร์ค55
    #1,734
    0
  6. #1726 Aely (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 เมษายน 2559 / 10:12
    ป่วยบ่อยๆก็ดีนะ พี่มาร์ค



    อยากเห็นแบมโดนกัด
    #1,726
    0
  7. #1702 mellow-aa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 6 มีนาคม 2559 / 19:33
    อาการป่วยอะไรน่ากลัวขนาดนี้ ป่วยบ่อยๆต้องมีใครตายไปข้างแน่ๆ555555
    แต่ว่าวิธีแก้แาการนอนดิ้น จัดว่าดีงามนะคะ><
    #1,702
    0
  8. #1547 piggy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 17:28
    สงสารคนดูแลพี่มาร์คเวลาป่วยจริงๆ โดนกัด โดนทำร้ายร่างกายกันไปหมด แต่วิธีแก้การนอนดิ้นนี่มันดีจริงๆๆนะ
    #1,547
    0
  9. #1479 lisa1994 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2558 / 00:09
    ตายๆๆๆๆ ทำไมพี่มาร์คนอนดิ้นได้หื่นอย่างเน้~ แกล้งป่ะเนี่ยๆ 
    #1,479
    0
  10. #1468 dada0627 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2558 / 19:07
    เป็นคนป่วยที่น่ากลัวมาก 5555555 แรงควายมากเลยทีเดียว.....แต่แบมกอดแล้วหยุดนอนดิ้นนะอิอิ
    #1,468
    0
  11. #1434 beam-rr (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2558 / 01:35
    วิธีการนอนดิ้น -//////- ทำพี่มันป่วยแล้วเหมือนหมาบ้าเลยอะ55555
    #1,434
    0
  12. #1359 mynanm2 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 12:17
    บ้าาาคือไปไล่กัดไล่งับเค้า55555555
    #1,359
    0
  13. #1353 allbambam (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 10:41
    กรี๊ดดดด เชื่อเราสิว่ามันรู้ตัวแน่ๆเลยใช่มั้ยอ่ะะะะ เจ้าเล่นะแก
    #1,353
    0
  14. #1343 mk93bb97 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2558 / 05:23
    แม่งบ้าไปแล้ว... พี่มาร์คมึงน่ากลัวมาดกกกกกกก ..
    #1,343
    0
  15. #1254 maruchokota (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 08:02
    เจ้ามาร์คนี่เหมือนพี่มาร์คจริงๆ
    #1,254
    0
  16. #1243 cartoon_43 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2558 / 01:52
    มาร์คกัดเหรอ 555555555555555
    #1,243
    0
  17. #1217 lookmai-2008 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 21:12
    พี่มาร์คแกไม่สบายหนือซอมบี้เข้าสิงไอ่บ้า5555555555 แหนะวิธีแก้น่านักเนอะ
    #1,217
    0
  18. #1119 aunjung14872 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 20:19
    ไม่สบายทำไมฮาร์ดคอร์จังอ่ะ 555555 โหด รุนแรงมากกก นี่ถึงกับเลือดออกเลยนะ = = แต่แล้ว ฉากฟินก้อมา ~ แอร๊ยยยย มีซุกองซุกอก -////-
    #1,119
    0
  19. #1104 bam_bam-got-7 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2558 / 16:06
    วิธีน่ารักกกกก
    #1,104
    0
  20. #959 withmbky (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 เมษายน 2558 / 00:19
    ง้อววววว อยู่ๆก็มากัดปากตอบกันแบบนี้ คิดอะไรก็บอก กอดกันแล้วหายดิ้นน่าจะลองกอดนานแล้ว แจ็คแจนี้อะไรมาช่วยหรือมาเป็นภาระ 55555
    #959
    0
  21. #948 porpentt (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 เมษายน 2558 / 17:38
    น่าจะใช้วิธีนี้ได้ตั้งนานแล้วนะ
    #948
    0
  22. #848 12343234 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 16:02
    พี่มาร์คป่วยได้ฮาร์ดคอมาก=_= สงสารแบม55555
    #848
    0
  23. #792 lalissa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 23:08
    555555

    ป่วยละกัดแหลกเลยนะพี่มาร์ค

    วิธีกันคนนอนดิ้นฟินไปนะะะะ หัวใจทำงานหนักน่าดูนะน้องแบม ><
    #792
    0
  24. #787 napassaimai (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 22:36
    โอยยย ฟินนนนนนน แบมนอนกอดพี่มาร์คตั้งแต่แรกไปก็จบแล้วเนอะ -////- ขำแจ็คสันหนักมาก สงสารก็สงสารนะ แต่แบบ..งืม สม555555555555555555
    #787
    0
  25. #786 greysonator (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 เมษายน 2558 / 22:35
    ไรท์อย่าเพิ่งจบ กำลังสนุกเลยน้าา
    #786
    0