[ EXO X YOU ] ผจญภัยในดินแดนซาตาน

ตอนที่ 7 : ตอนที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 164
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    14 พ.ค. 60


NANA PART

            ผ่านมา 2 วัน เราก็มาถึงจุดหมายต่อไปคาข้ามสะพานแขวนไปก็จะถึงสักที ป่าวิญญาณ

 


            “ เราต้องข้ามสะพานนี้ไปจริงๆหรอ? ” ไม่ใช่เสียงฉันและไม่ใช่เสียงใครที่ไหน มีคนเดียว เทา

 


            “ นี่!! เทานายจะกลัวอะไรแค่สะพานแขวนเก่าๆจนเกือบพังกับข้างล่างที่เป็นเหวลึกก็แค่นั้น..โอ้ย!! ” ยังไม่ทันที่แบคฮยอนจะพูดจบ เฉินก็ตบหัวเขาเสียก่อนโทษฐานสาธยายเกินเหตุ

 


            “ ไปกันเถอะ.. ” พูดจบคริสก็เดินออกไป

 


            “ ตามไอ้คริสไปเถอะ ” เลย์พูดก่อนทุกคนจะเดินตามไป

 


แต่พอมาถึงกลางสะพานด้วยความที่สะพานเก่าทางไว้สำหรับเดินจึงค่อยๆหลุดทีละอันๆ ตามหลังเรามาเรื่อยๆ

 


            “ ทำไงดีวะ!! ” เทาพูดขึ้น

 


            “ ใครก็ได้ทำอะไรสักอย่างที!! ” ชอนอาตะโกนเสียงดังเมื่อทางเดินใกล้มาถึงคนที่ยืนคนสุดท้ายนั่นคือชานยอล

 


            “ จับมือกันไว้!! ” พวกเรารีบจับมือกันตามที่ไคสั่ง ก่อนที่ความรู้สึกเหมือนถูกกระชากไปยังอีกที่เหมือนตอนที่อยู่โรงเรียนจะเกิดขึ้น..

 


END NANA PART

 


CHON-AH PART

            พรึ่บ!!!!

ด้วยความที่ว่าฉันมาโผล่อีกที่โดยไม่ทันตั้งตัวทำให้เสียหลักล้ม แต่ดีที่ซิ่วหมินรับไว้ได้ทัน

 


“ อะแฮ่มๆ! โอ้ยความหวานติดคอ ” นานะทำท่าประชดจนน่าตบ..

 


            “ ไม่เป็นไรนะ^^ ” มาอีกแล้วไอ้รอยยิ้มทำโลกละลาย

 


            “ ไม่เป็นไร-///- ” ฉันพูดเสียงนิ่งใจจริงไม่ได้อยากเย็นชานะ แต่เป็นนิสัยไปแล้ว

 


            “ บรรยากาศน่าขนลุกชะมัด ” หนิงลี่พูดขึ้นพร้อมกับมองไปรอบๆ

 


...นั่นสินะ น่ากลัวกว่าป่าต้องห้ามเยอะสุดๆ ความหดหู่ ความเสียใจ ความสิ้นหวัง ที่ลอยอยู่เต็มอากาศมากมายจนสัมผัสได้ ความมืดจากหมอกสีเทาที่ปกคลุมไปทั่ว กิ่งไม้แห้งที่เสียดสีกันยามลมเย็นๆพัด จนเกิดเสียงโหยหวนคล้ายคนคร่ำครวญตลอดเวลา. . . . และไม่มีสิ่งมีชีวิตสักตัว...

 


            “  รีบๆออกจากที่นี่กันเหอะ T^T ” เสียงของเทา เซฮุน แบคฮยอน

 


            “ ท่าทาง คืนนี้เราต้องนอนที่นี่นะ ” ทันทีที่เลย์พูดจบ เสียงของเจ้าคนกลัวผีก็ต่างพร้อมใจกันประสานเสียงโอดครวญ

 


พวกเราได้เดินหาที่ตั้งแคมป์เรียบร้อยแล้ว ก็ให้ฉันกางบาเรียป้องกันภัยเพราะเริ่มมืดแล้ว

 


            “ อยากอาบน้ำอ่ะแกรรรร ” หนิงลี่ลากเสียงยาว มันก้สมควรแหละ...3 วันมานี้ไม่ได้อาบน้ำเลย...

 


            “ ใจเย็นๆ บ่อน้ำอาจจะอยู่ข้างหน้า ” นานะพูดพร้อมทำท่า LET IT GO ของเอลซ่า อย่าสงสัยทำไมไม่มีพวกผู้ชายมากวน...เพราะ....เชวอนนางประกาศกร้าวว่าถ้าผู้ชายข้ามมาเขตเราเชวอนจะสะกดจิตให้เป็นตุ๊ดทันที..เว้นแต่ถ้าเกิดอันตรายกับพวกเราให้เข้ามาได้

 


END CHON-AH PART

 


LAY PART

ตอนนี้พวกผมมองพวกเธอที่กำลังเม้าส์มอยกันอย่างสนุกสนาน

 


            “ มึงว่า..พวกชอนอาเป็นอะไรกันแน่วะ ” อยู่ๆคนที่มีตาขาวมากกว่าเพื่อนอย่างดีโอพูดขึ้น

 


            “ ไอ้ฟายยย! ถามโง่ๆ ” คริสพูดขึ้น ทำให้พวกเราทั้งหมดหันไปมอง

 


            “ แล้วมึงรู้หรอ ” ชานยอลพูดอย่างหมั้นไส้คริสสุดๆ

 


            “ รู้ดิ หึๆ^^ ” คริสตอบอย่างมั่นใจ

 


            “ อะไรวะ? ” ประสานเสียงโดยพวกเราที่เหลือ

 


            “ หึ! คนแล้วกะ../ ตุ๊บ!! / อ๊ากก!! ” ยังไม่ทันที่คริสจะพูดจบ ฝ่าพรบาทอรหันต์จากลู่หานก็ประเคนเต็มหลังทันที คริสร้องโอดโอยเสียงดังจนพวกเธอหันมามองก่อนจะหันกลับไปเมาส์มอยกันต่อ

 


            “ เอาดีๆดิวะ! ” ดีโอพูดอย่างเบื่อหน่าย พร้อมเริ่มกวาดสายตามองนิ่งทำเอาพวกเรานิ่งกันเลยทีเดียว...เห็นหน้ามันนิ่งๆ อ่อนใส หวานๆ ไว้ใจมันไม่ได้นะครับ!!!

 


....แม่งโหดฉิบหาย... รับประกันด้วยฉายา โด คยองซูร้อยศพ

 


แต่จริงๆแล้วมันก็เป็นคนที่ใจดีมากๆแบบมากๆเลยทีเดีวครับ

 


            “ กูว่าพวกเธอต้องไม่ใช่คนธรรมดา ” ซูโฮเอ่ยขึ้น

 


            “ กูก็คิดเหมือนกัน ไอ้พลังพวกนั้นไม่ใช่ว่าจะมีกันง่ายๆ ” ซิ่วหมินพูดนิ่งๆ

 


            “ หรือว่า... ” เซฮุนพูดอย่างตื่นเต้นเหมือนคิดอะไรออก

 


            “ พูดดีๆนะมึง ไม่ดีเจอลูกถีบกูเหมือนไอ้เงิงแน่! ” ลู่หานพูดดักขึ้นเพราะนิสัยกวนเบื้องล่างของเซฮุน

 


            “ แหมม พูดซะกูไม่กล้าเล่นเลย ” เซฮุนจิกกัดเบาๆ

 


            “ แล้วสรุป พวกเธอเป็นอะไรวะ? / งั่มๆ ไอ้เทามึงแย่งขนมกู!! ” แบคฮยอนพูดขึ้นก่อนจะหันไปตีกับเทา สาเหตุเนื่องจากแย่งขนมกัน..โอ้ะ!..อย่าสงสัยเลยครับว่าขนมมาจากไหน ชอนอาเสกให้เมื่อตอนหัวค่ำก่อนแยกกันน่ะครับ ตอนแรกชอนอาก็ไม่ยอมเสกให้ แต่พอดีนานะกับหนิงลี่จะกินพอดี ชอนอาเลยเสกให้...ผมนี่อิจฉาพลังชอนอาจริงๆ

 


            “ มึงช่วยกินให้เสร็จก่อนพูดได้ไหม?! ” ไคพูดขึ้นเอือมๆ

 


            “ แล้วสรุปพวกเธอเป็นอะไรวะ? ” เฉินถามขึ้น

 


            “ ก็เป็นทายาทของเทพธิดาทั้ง 4 ไง ” พอเซฮุนพูดจบพวกเราก็สบตากันเพราะว่ามันมีความเป็นไปได้สูง พวกเราเราคุยกันสักพักก่อนจะแยกย้ายไปนอน

 


END LAY PART

 


CHON-AH PART  

<  24.00 น.  >

            “ ฮึกๆ ฮื่อออ ” อืม..เสียงอะไรเนี่ย คนจะหลับจะนอน แล้วใครมันมาร้องไห้แถวนี้เนี่ย

 


            “ โอ้ย! รำคาญเว้ย!! ” ฉันตะโกนอย่างเหลืออด ดีนะไอ้พวกนี้มันหลับลึก ไม่งั้นตื่นมาโวยวายแน่ ฉันเดินไปยังต้นเสียง โดยไม่รู้ตัวว่าออกมานอกเขตบาเรียแล้ว

 


            “ อืมม! เชวอน! ” นานะที่ตื่นมาตอนชอนอาโวยวายสะกิดเชวอนที่นอนข้างๆกัน

 


            “ มีอะไรอ่ะ? ” เชวอนสะลึมสะลือถาม

 


            “ ก็ชอนชอนไปไหนก็ไม่รู้อ่ะ ” นานะตอบพร้อมทำหน้าสงสัย

 


            “ ช่างเหอะน่า ชอนอาเอาตัวรอดได้อยู่แล้วว ” เชวอนตอบเสียงยานก่อนจะนอนต่อ นานะมองไปรอบๆเล็กน้อย ก่อนจะรีบมุดผ้าห่มนอนต่อ

 


...ตอนนี้ฉันเดินมาถึงต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่ไม่ค่อยไกลจากที่พักเท่าไรนัก

 


            “ ฮึกๆ ฮืออออออๆ ” เสียงหวนโหยที่ดังขึ้นด้านหลังทำให้ฉันหันไปมองและพบว่ามีหญิงสาวผมยาวถึงเอว ผิวขาวซีด ก้มหน้าร้องไห้ ถึงแม้จะเห็นหน้านิดเดียว แต่ก็พอรู้ว่าเป็นผู้หญิงที่จัดว่าสวยมากเลยทีเดียว

 


            “ เธอๆ! เป็นใครน่ะ!! ” ฉันถามไปอย่างระแวง

 


            “ ฉัน..ฮึก!..ชื่อมินะ...ฮือๆ ” เธอคนนั้นตอบฉันพร้อมจ้องตาฉัน เมื่อฉันจ้องตาสีน้ำตาลเคลือบทองของมินะแล้วเหมือนโดนสะกดให้เข้าไปใกล้ๆ

 


            “ ทำไมเธอ..ถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ? ” ฉันถามต่อ มินะเหยียดยิ้มก่อนจะพูดว่า

 


            “ หึๆ! ฉัน...น่ะอยู่ที่นี่ก็เพื่อ... ”

 


            “ .... ”

 


            “ ฆ่าพวกแกไงล่ะ!!! ฮ่ะๆๆๆๆ ” ทันทีที่มินะพูดจบ หน้าตาของมินะก็เปลี่ยนไป ใบหน้าขาวหมดจดซีดมากขี้นจนเห็นเส้นเลือดชัดเจน ดวงตาโตสวยกลับแดงก่ำและมีเลือดซึมอยู่ที่หางตา แววตาแข็งกร้าวและอาฆฆาตแค้นจ้องฉันอย่างน่ากลัว ปากที่เหยียดยิ้มปริฉีกจนถึงใบหู เล็บยาวแหละของเธอพุ่งเข้ามากะจะปักคอฉันแต่ดีที่ฉันกางบาเรียทัน

 


            “ หึๆ แกคิดว่าจะสู้ฉันได้หรอ หึๆ!! ” มินะออกแรงปักเล็บลงบนบาเรียมากขึ้น จนบาเรียสีขาวเจือชมพูเริ่มอ่อนแรง...จน

 


            “ เพล้งงงง!!! / กรี๊ดดดด!!! ” จนมันแตก ฉันกรี๊ดเมื่อเล็บของมินะเฉี่ยวหน้าฉัน มันโดนแก้มจนเลือดซึม..

 


            “ หึ! ตายซะเถอะ!! / กรี๊ดดด!!! ” ยังไม่ทันที่มินะจะแทงฉัน ฉันก็เสกดาบคาตะนะเล่มยาวคมกริบแทงไปที่ท้องของมินะ จนเธอกรีดร้องอย่างเจ็บปวด

 


...ฉันรีบวิ่งหนีทันทีโดยมีมินะตามมาติดๆ!

 


            “ แก!! จะไปไหน!! ” มินะแผดเสียงพร้อมกระชากผมฉันเอาไว้

 


            “ ช่วยด้วยๆ!!! กรี๊ดดด! ” ฉันพยายามตะโกนก่อนจะกรี๊ดเมื่อมินะเงื้อมมือจะแทง...แต่...

 


            “ พรึ่บ!! / กรี๊ดด!! ” มีสายฟ้าสีน้ำเงินครามเข้มพุ่งเข้าไปปักที่อกมินะด้วยฝีมือของเฉิน

 


            “ ทุกคน!!! ” ฉันพูดอย่างดีใจก่อนจะรีบวิ่งจากตรงนั้นไปหาพวกเพื่อนสนิท

 


            “ เป็นอะไรหรือเปล่า แกโอเคนะ? ” หนิงลี่ถามขึ้น ฉันพยักหน้าเล็กน้อย

 


            “ พวกเธอไปนอนเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง^^ ” เซฮุนพูดพร้อมรอยยิ้ม

 


พวกเราพยักหน้าก่อนเดินไป และได้ยินเสียงต่อสู้เสียงกรี๊ดสักพักก่อนจะสงบไป

 


END CHON-AH PART

 

และวันรุ่งขึ้นเราก็รีบออกเดินทางต่อ เพื่อมุ่งหน้าสู่จุดหมายต่อไป





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น