[ EXO X YOU ] ผจญภัยในดินแดนซาตาน

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 151
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    25 พ.ค. 60


< หมู่บ้าน MOONLIGHT >


CHON-AH PART


“ ทุกคน! ตื่นเว้ย! กูมีเรื่องจะบอก ” แบคฮยอนตะโกนลั่นพร้อมวิ่งนำหน้าพวกผู้ชายทั้งหลายยกเว้นลู่หานที่นอนเฝ้านานะอยู่ข้างบน เข้ามาในบ้านพักชั่วคราวของพวกเรา

 


“ มีอะไร? ” หนิงลี่ที่นั่งกินหมั่นโถวอยู่พูดขึ้น

 


“ พวกที่อยู่ที่เมืองโซยอนรู้ตัวแล้ว กำลังเดินทางมาที่นี่!! ” ดีโอพูดขึ้นอย่างรัวเร็วด้วยความปิติ

 


“ จริงหรอ! ” เชวอนที่พึ่งออกมาจากห้องครัวเอ่ยอย่างดีใจ

 


“ ดีจริง! แล้วจะถึงเมื่อไร? ” ฉันถามอย่างร้อนรนปนดีใจ

 


“ อีกครึ่งชั่วโมง เพราะไอ้คริสส่งเดรโกลูกมันไปรับแล้ว^ ^ ” เลย์พูดยิ้มๆข้างๆก็มีคริสที่ยืนยิ้มอยู่

 


----ผ่านไปประมาณครึ่งชั่วโมง----

 


“ เฮ้ย! มากันแล้ว!! ” ดีโอใช้เสียงอันทรงพลังของตนตะโกนทำให้ฉัน หนิงลี่ เชวอน และพวกผู้ชายมองไปบนท้องฟ้าก่อนจะเห็นมังกรสีแดงที่คริสภูมิใจนักภูมิใจหนาบินอยู่อย่างสง่างามก่อนจะค่อยๆบินลงมาสู่พื้น

 


พวกที่อยู่บนมังกรของคริสค่อยๆทยอยกันลงมา ฉันแอบเห็นหนิงลี่มองซูโฮด้วยสายตาโกรธปนความคิดถึงด้วยล่ะ

 


            “ นานะอยู่ที่ไหน!!! ” แบมแบมเอ่ยอย่างร้อนรน ทำไมฉันรู้สึกว่ามีอะไรแปลกๆน้าาา

 


            “ อยู่ข้างบน แต่ลู่หานเฝ้าอยู่ ” ฉันเอ่ยตอบเพื่อจะดูท่าทีของแบมแบมและเขาก็มีท่าทีเหมือนคนหึงหวง...

 


END CHON-AH PART

 


NANA PART


ฉันมองลู่หานที่เอาแต่นั่งเฝ้าฉันอย่างเสียใจถึงแม้ว่าร่างกายของฉันจะผิดปกติแต่วิญญาณของฉัน จิตใจของฉันถูกไอบาเรียสีเทาซึ่งเป็นเวทย์ป้องกันระดับสูงไม่ให้ไอมารแทรกเข้ามาได้เพราะฉันไม่ว่าใครทำอะไรจะพูดอะไรฉันรับรู้ได้หมดถึงแม้ฉันจะสลบอยู่ก็ตาม ฉันยังสลบตั้งแต่วันที่กินยา ฉันต้องทนหิว ทนฟังยัยป้าชอนอากับซิ่วหมินมาแสดงในบทบาทพระเอก-นางเอกในซีรีย์เกาหลีหวานแหววทุกครั้งที่มาเฝ้าฉันอยากแขวะแต่ร่างกายไม่เอื้ออำนวย - -

 


แก๊ก! เสียงเปิดประตูของผู้มาเยือน ทำลู่หานหันไปมองรวมถึงฉันด้วย ก่อนจะตกตะลึงที่คนมาใหม่คือแบมแบม

 


“ มึงมาทำไม?! ” ลู่หานพูดอย่างเอาเรื่อง

 


“ กูอยากมาขอโทษ... ” ลู่หานอึ้งเล็กน้อยก่อนจะสบถคำหยาบเล็กน้อยออกมาพร้อมกับเดินชนไหล่แบมแบมออกไป

 


แบมแบมมองมายังร่างของฉันที่คล้ายศพเข้าไปทุกที ริมฝีปากซีด ใต้ตาคล้ำ ใบหน้าหมองหม่นเต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดลามมายังคอ แขน และขา ก่อนจะนั่งลงยังเก้าอี้ข้างเตียงพร้อมกุมมือฉันไว้ก่อนจะพูดว่า

 


            “ ถ้าเธอยังมีสภาพที่ดีร่างกายไม่อ่อนแอ เธอคงฆ่าฉันโทษฐานแตะตัวเธอแล้วสินะ...ฉันยอมนะ...ยอมให้ธอเกลียด ยอมให้เธอทำร้าย แต่ขอร้องล่ะ อย่านอนนิ่งอย่างนี้ได้ไหม ฮึก เธอน่ะชอบทำตัวเข้มแข็ง ทำอะไรเกินตัว รู้ไหมว่าฉันไม่ชอบ ฮึก ไม่ใช่ว่าฉันต้องการเอาชนะหรือเกลียดเธอ ฉันอยากจะพูดกับเธอดีๆ แต่ก็ไม่รู้ว่าทำไม ฉันถึงชอบทะเลาะกับเธอนัก ฮึก นานะลุกขึ้นมาด่าฉันสิ ฮึก ฉันขอโทษ ขอโทษสำหรับทุกอย่าง!!

 


ไม่รู้ว่าทำไมแค่แบมแบมพูดขอโทษฉันก็จุกที่หหน้าอกด้านซ้ายจังล่ะ ไม่รู้ว่าทำไมฉันต้องร้องไห้ แบมแบมใช้นิ้วเกลี่ยน้ำตาของฉันออก ทันใดนั้นก็มีผู้ชาย 2 คนที่เข้ามาดูอาการฉันบ่อยๆก็เดินเข้ามาพร้อมชอนอา

 


            “ ไปเตรียมตัวได้แล้วล่ะ แบมแบม^ ^ ” คนผมน้ำตาลทอง < รู้สึกจะชื่อมินโฮส่วนคนผมม่วงดำน่าจะชื่อคิบอมนะ >

 


            “ ครับ รุ่นพี่ ” พูดจบแบมแบมก็เดินออกไปพร้อมรุ่นพี่ผู้ชายทั้งสอง ชอนอาที่อยู่ในชุดสีครีมโอรถเดินเข้ามาในห้อง

 


            “ นานะแกจะหายจากอาการบ้าๆนี่แล้วนะ มาเปลี่ยนชุดดีกว่า นอกจากแกจะฟื้นแล้ว จะมีงานเลี้ยงของพวกเราด้วย^ ^ ” พูดจบแม่นางชอนอาก็เริ่มร่ายมนตร์ของตัวเองเวทย์สีชมพูอ่อนแซมขาวนวลปกคลุมไปทั่วร่างของฉัน...อ้ากกกก ได้โปรดอย่าเอาสีชมพู

 


            “ เสร็จแล้ว! ” ชุดของฉันเป็นสีครีมมีโบว์สีน้ำตาลเทา เฮ้ออ โล่งอกไปที อันที่จริงชุดนี้ถ้าชอนอา หนิงลี่ หรือเชวอนใส่จะสั้นเลยเข่าขึ้นมาเยอะเลยนะ แต่ถ้าฉันใส่มันจะยาวเลยเข่า - - หลังจากที่ชอนอาเปลี่ยนชุดให้เสร็จแล้วลู่หหานก็เดินขึ้นมาก่อนจะอุ้มฉันไปยังลานพิธี ซึ่งที่จริงแล้วตอนนี้ยังเที่ยงอยู่แต่วิธีเริ่มจริงๆตอนหกโมงเย็น ฉันก็เลยต้องโดนอุ้มไปยังเก้าอี้ไม้ข้างๆก่อนโดยมีลู่หานเฝ้าไว พึ่งสังเกตว่าเขาใส่ชุดสูทกึ่งทางการสีดำเทา มีสร้อยกางเขนเงินฝั่งเพชรสีแดง

 


----เมื่อถึงเวลาเริ่มพิธี----

ตอนนี้ฉันมาถึงลานพิธีที่มีบ่อน้ำตกศักดิ์สิทธิ์ที่ตอนนี้มีสีเขียวมรกต มีหินขนาดกลางอยู่กลางแม่น้ำ และมีพวกผู้ชายแต่งตัวแบบลู่หานเป๊ะๆนั่งรอบหินรวมทั้งหนิงลี่ในชุดเกาะอกสีขาวและเชวอนในชุดเดรสสีคาราเมลอ่อนปล่อยชายและชอนอานั่งอยู่ด้วย

 


ทันทีที่ลู่หานวางฉันลงบนแท่นหินสร้อยคอของพวกเราทั้งสี่คนต่างมีประกายสีตามจี้อาจมีปนสีขาว สีครีมไข่มุก สีดำเทาและสีน้ำเงินคราม เทื่อถึงเวลาพระจันทร์เต็มดวงลอยเด่นอยู่กลางท้องฟ้าอันมืดมิด พระจันทร์ทรงกลดสื่อกลางของความดีความชั่ว สื่อกลางของอำนาจมนต์ดำซึ่งเป็นเวลาที่ผู้ครองเวทย์สายดำอย่างฉันจะมีอำนาจและแข็งแกร่งที่สุด

 


            “ เริ่มพิธีกันเลย! ” ซูโฮพูดขึ้น ฉันจึงเลิกสนใจทุกสิ่งแล้วตั้งสมาธิทันทีที่ทุกคนหลับตาตั้งสมาธิจนหมด ไม่นานนักท้องฟ้าก็เริ่มปั่นป่วนและส่งเสียงคำรามก้องไม่หยุด ก่อนฉันจะสะดุ้งเมื่อสัมผัสได้ถึงเวทย์ที่เริ่มใหลเข้ามาในตัว

 


END NANA PART

 

หากใครสักคนลืมตาขึ้นมาคงจะได้เห็นความอัศจรรย์ เพราะสายเวทย์มากมายหลากสีพุ่งออกมาจากสร้อยคอของแต่ละคนที่นั่งล้อมรอบหินศักดิ์สิทธิ์พุ่งขึ้นฟ้าก่อนจะตกลงมาเป็นละอองฝนหลากสีปกคลุมร่างของนานะ สร้อยคอสีม่วงของเจ้าตัวสว่างวาบก่อนจะดูดเอาพลังทั้งหมด เมื่อดูดพลังเสร็จ นานะก็กระตุกเกร็ง ก่อนจะกระอักเอาควันวิญญาณร้ายสีดำทมิฬออกมาทันทีที่ได้ยินเสียงกรีดร้องของปีศาจและเสียงขอความช่วยเหลือจากนานะ ทุกคนจึงลืมตาก่อนจะพบว่า ปีศาจตัวนั้นกำลังบีบคอนานะอยู่ ด้วยความไวกว่าคนอื่นและมีสติมากกว่าคนอื่หนิงลี่ใช้สายเวทย์สีฟ้าปนขาวไข่มุกรัดปีศาจแน่นก่อนจะเหวี่ยงไปโดนโขดหิน แบมแบมเข้าไปอุ้มนานะก่อนจะเอาไปสางไว้ตรงโคนต้นไม้โดยมีเชวอนคอยดูแล แล้วจึงไปช่วยพวกที่เหลือ โดยไม่ได้เอะใจเลยว่าทำไมพวกปีศาจถึงโผล่มาเยอะและแข็งแกร่งเกินไป

 


อันที่จริงแล้วมีคนบงการต่างหาก ซึ่งนั่นก็คือมินวูและกวางมินซึ่งได้รับคำสั่งให้มาจับตัว ชอนอา หนิงลี่ นานะ และเชวอนไป เพราะในตอนนี้เลือดของพวกเธอทั้ง 4 พร้อมแกการสังเวยอำนาจให้แก่จุนซาแล้ว....

 


KWANGMIN PART


            ให้ตายสิ..กะจะเอาตัวพวกเธอไปให้ครบทั้งสี่คน สงสัยคงเอาไปได้แค่ยัยคนผมดำและคนผมน้ำตาลเท่านั้น ผมเดินเข้าไปข้างหลังพวกเธอทั้งสองก่อนจะร่ายเวทย์นิทราใส่คนผมสีดำเพราะเธอน่าจะแข็งแรงกว่าคนผมสีน้ำตาล ซึ่งผมคิดผิด เพราะทันทีที่ผมปิดปากเธอก็

 


            “ อุ๊บ! อ๊ากกกก! อ่อยอั้นอ้ะอ้าไอ้อ่อยอายแอ้!!! ” (ปล่อยฉันนะถ้าไม่ปล่อยตายแน่!!!) พูดจบแม่นางก็กัดเข้าที่มือผมก่อนจะตะโกนลั่น

 


            “ อ๊ากก!!! ช่วยด้วย!!! อุ๊ป! ” ทันทีที่พูดจบทุกคนที่ต่อสู้อยู่เริ่วรู้ตัวจึงพยายามเข้ามาช่วย มินวูจับตัวคนผทสีดำก่อนจะหายตัวไป ซึ่งผมก็อุดปากยัยบ้านี่ก่อนหายตัวไปเหมือนกัน และมีเสียงตะโกนชื่อ 2 ชื่อซึ่งคาดว่าจะเป็นชื่อของ 2 คนนี้

 


            “ เชวอน นานะ... ”

 


END KWANGMIN PART

 


            “ แม่งเอ้ย! ” แบมแบมในสภาพสะบักสะบอมระบายอารมณ์ออกมาพอๆกับดีโอ

 


            “ ไม่เป็นไรนะพวกเราจะต้องไปช่วยเพื่อนของเราอยู่แล้ว^ ^ ” ซิ่วหมินที่กุมมือชอนอาเอ่ยขึ้น เหมือนกับซูโฮที่มีหนิงลี่ซบอก

 


            “ เตรียมตัวเถอะ พรุ่งนี้เช้าเราจะออกเดินทางกันทันที ไอ้จุนซา ไอ้แจฮยอน ไอ้มินวู ไอ้กวางมิน รอกูก่อนเถอะ พวกกูจะจบเรื่องทุกเรื่องเอง!!! ” ไคพูดด้วยแววตาแค้นเคือง เพราะเขาเคยสูญเสียคนในครอบครัวไปเพราะมัน เขาสูญเสียพี่สาวให้มัน...

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น