[ EXO X YOU ] ผจญภัยในดินแดนซาตาน

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 145
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 พ.ค. 60


NINGLY PART


ตอนนี้พวกเรามาถึงจุดหมายแล้ว นั่นก็คือหมู่บ้าน MOONLIGHT นั่นเอง

 


            “ นี่! ว่าแต่ทำไมหมู่บ้านพวกนายถึงอยู่ในป่าลึกเงี้ย? ” ฉันถามขึ้น

 


            “ ฮ่าๆๆๆ ก็งี้แหละ ” แบคฮยอนพูดติดตลก

 


            “ ถึงแล้วว ” เลย์พูดขึ้นและพาพวกเราเดินเข้าไป หมู่บ้านที่นี่เป็นหมู่บ้านที่สวยมากเลยทีเดียว ดูร่มรื่น

 


            “ กลับมากันแล้วหรอ ไอ้พวกแสบ ” เสียงทุ้มลึกดังขึ้นเมื่อพวกเรามาถึงใจกลางหมู่บ้านที่แบคฮยอนเคยโม้ว่าเป็นบ้านของญาติ

 


            “ รุ่นพี่คิบอมแล้วก็รุ่นพี่มินโฮ!! ” พวกผู้ชายตะโกนลั่นอย่างดีใจพร้อมเดินเข้าไปหา พวกเรา < ฉัน ชอนอา เชวอน นานะ > จึงต้องเดินตามไปด้วย

 


            “ เห๋ แล้วพวกหญิงพวกนี่ใครหรอหื้ม สัมผัสได้ถึงพลังชนิดรุนแรงเลยแหะ ” คนที่ชื่อมินโฮพูดขึ้น

 


            “ พวกเธอเป็นเพื่อนของพวกผมเองครับ ” เลย์พูดขึ้น

 


            “ งั้นเข้าไปข้างในกันเถอะจะได้ไ... / อึก! แค่กๆๆ ” รุ่นพี่คิบอมยังพูดไม่จบนานะที่เมื่อกี้ยืนอยู่ดีๆกลับทรุดตัวลงบนพื้นก่อนจะไอและสำลักเลือดสีแดงเข้มออกมาเต็มไปหมด

 


            “ เกิดอะไรขึ้น!!! ” ชอนอา

 


            “ ฮึก! ช่วย...ด้ว..ย...แค่กๆ ฉัน..ไม่...ไหว...แล้ว..ฮึก! ” นานะใช้มือกุมคอของตนเองด้วยความทรมาน

 


            “ พิษเริ่มกระจายเข้าสู่หัวใจแล้ว!!! ” เลย์เอ่ยอย่างตึงเครียด

 


            “ จะทำยังไงดีเนี่ย! ” เป็นธรรมดาที่ฉันต้องหงุดหงิด เพื่อนทั้งคนนะ

 


            “ เกิดอะไรขึ้น! ” เสียงชายวัยกลางคนดังขึ้น

 


            “ ท่านอาซอควอน! ช่วยนานะด้วยครับ! ” ลู่หานที่ประคองนานะอยู่เอ่ยขึ้นอย่างลนลาน ซอควอนเดินไปตรวจชีพจรนานะก่อนจะขมวดคิ้วและมีแววตาตกตะลึงอยู่เสี้ยววินาที

 


            “ เกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอคะ? ” เชวอนเอ่ยถาม

 


            “ พาไปบ้านพักก่อนเร็ว!! ” ซอควอนออกคำสั่งทำให้พวกเรารีบพานานะไปบ้านพักทันที

 


END NINGLY PART

 


            “ ทายาทของเทพธิดาทั้ง 4 งั้นหรอ.. มันถึงเวลานั้นจริงๆแล้วใช่ไหม? ” ที่ซอควอนตกตะลึงเมื่อกี้เพราะเขาสัมผัสได้ถึงพลังและเห็นสัญลักษณ์ของพวกเทพธิดา...

 


LUHAN PART


ผมพานานะมายังบ้านไม้ของผมอีกหลังหนึ่ง ก่อนจะวางลงบนเตียง ผม เลย์ ชอนอา หนิงลี่ และเชวอนพยายามกดตัวนานะไว้กับเตียงเพราะนานะนอนดิ้นทุรนทุราย ผมเข้าใจนะและผมรู้ว่าเธอทรมานมากแค่ไหน ใบหน้าติดเหวี่ยงนิดๆมีเส้นเลือดสีดำปูดขึ้นมาลามจนถึงลำคอ แถมยังไอออกมาเป็นเลือดตลอด ตอนนี้แบคฮยอนและดีโอไปเตรียมยากับท่านอาซอควอน

 


“ มาแล้ว!! ” แบคฮยอนวิ่งมาอย่างรวดเร็วพร้อมกับถือด้วยถ้วยยามาด้วย

 


“ บังคับให้นานะกินให้หมด ” ดีโอสั่ง ผมพยักหน้าเล็กน้อยก่อนจะพยุงตัวนานะให้ลุกขึ้นก่อนจะเอายาให้เธอกิน แต่แค่จิบไปนิดเดียวเธอก็เริ่มดิ้น พอเห็นอย่างนั้นผมจึงตัดสินใจกรอกยาใส่ปากของนานะจนหมด

 


“ อึก!! พรวด!! ” จู่ๆนานะก็กระตุกเกร็งก่อนจะสำลักเลือดออกมาจำนวนมากก่อนจะสลบไป

 


“ นานะจะหายใช่ไหมคะ? ” เชวอนเอ่ยถาม

 


ท่านอาซอควอนพยักหน้าก่อนจะเอ่ยว่า

 


“ ยานี่เป็นแค่ยาขับพิษเบื้องต้นเพื่อไม่ให้นานะทรมานมากขึ้นเท่านั้น ถ้าต้องการจะรักษาจริงๆละก็...ต้องใช้พลังของผู้ร่วมเดินทางทั้ง 13 คน และสัญลักษณ์แห่งเทพเท่านั้น... ”

 


END LUHAN PART

 


กลับมาที่เมืองโซยอน

 


BAMBAM PART

 

“ เฮือก!!  ” ผมสะดุ้งตื่นขึ้นมาในเวลากลางคืนอีกครั้ง แน่นอนนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ผมฝันร้าย ฝันว่านานะ...ตายแล้ว... ไม่ใช่ว่าผมไม่เจ็บไม่ใช่ว่าผมเกลียดเธอ แต่ตอนนี้ผมควบคุมตัวเองไม่ได้จริงๆ

 


“ เป็นไรวะ? ” ซูโฮที่นอนเตียงฝั่งตรงข้ามลุกขึ้นมาถามผม

 


“ เปล่า กูไปข้างนอกแปป ” ผม

 


“ กูไปด้วย แม่งนอนไม่หลับเลยว่ะ ” ซูโฮ

 


ผมและซูโฮตกลงกันว่าจะไปสวนหลังบ้านที่พวกนานะชอบไป

 


“ กูแม่ง!! ผู้หญิงคนเดียวก็รักษาไว้ไม่ได้ ” ซูโฮเปิดประเด็นขึ้น

 


“ มึงยังดีกว่ากูนะ แต่กูกลับ... ” ผมเว้นวรรคเพราะไม่ร้ายทำร้ายจิตใจตัวเองนัก

 


“ นี่มึง! ชอบนานะจริงดิ!! ” ซูโฮพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น

 


“ กูก็ไม่แน่ใจว่ะ กูก็ไม่รู้ว่ากูคิดกับนานะเป็นแค่ผู้หญิงทั่วๆไปเหมือนคนที่กูคบเล่นๆ หรือมีอะไรมากกว่านั้น.. ” ผมเอ่ยอย่างไม่เข้าใจตัวเอง

 


“ ระวังให้ดีเถอะมึง คนอื่นจะคาบไปแดกแล้วมึงจะเสียใจ เฮ้ย!! ” จู่ๆซูโฮก็ทำท่าตกใจจนผมเผลอสะดุ้ง

 


“ มีไรวะ? ”

 


“ กูเห็นนานึลกับซูอาสองคนนั้นเดินเข้าไปในป่า! ” ผมครุ่นคิดว่าวกเธอจะเข้าไปทำไม ผมจึงตัดสินใจลุกขึ้นแอบเดินตามพวกเธอไป ซูโฮก็ตามมาติดๆ

 


“ มีอะไรวะ? ” ซูโฮถามขึ้นเมื่อผมหยุดเดิน . . . .ที่ผมหยุดเดินเพราะผมเข้าใจทุกอย่างหมดแล้วทันทีที่เห็นภาพตรงหน้า ภาพที่ซูอาและนานึลคุกเข่าและพูดอะไรบางอย่างกับศัตรูของพวกเรา...มินวู!!!!

 


“ กูไม่อยากจะเชื่อจริงๆ แม่งเอ้ย!!! ” ผมรีบดึงแขนซูโฮที่ฟิวส์ขาดเพราะผมอยากจะเห็นท่าทีของพวกเธอ

 


“ แบมแบม!!! ” ซูอาดูตกใจมากที่เห็นผม พอๆกับนานึลที่เห็นซูโฮ

 


“ มาทำอะไรที่นี่งั้นหหรอ? ” ซูโฮพูดเสียงนิ่งเพื่อนกดดันอีกฝ่าย

 


“ พะ..พวกเราแค่มาสูดอากาศน่ะ ” นานึลพูดพร้อมส่งยิ้ม

 


“ มาสูดอากาศไกลจังเลยเนอะ ” จู่ๆพวกที่อยู่ที่นี่กับผมก็ได้มาอยู่ที่นี่จนครบ

 


“ พวกฉันรู้หมดแล้วว่าเธอเป็นใคร ” เซฮุน

 


“ หึ! สุดท้ายก็รู้สุดได้สินะ ” ซูอาเอ่ยก่อนจะกลายร่างเป็นสัตว์ประหลาดน่าตาน่าเกลียด นานึลก็เช่นกัน

 


“ ฉันผิดหวังกับเธอจริงๆ! เธอจะต้องชดใช้กับสิ่งที่เธอทำไว้ ” ผทพูดเสียงนิ่งก่อนจะใช้สมาธิดูดพลังคนอื่นมาใช้

 


“ ผิดแล้วล่ะ หึ ฟังฉันให้ดีนะแบมแบมคนที่ทำให้ยัยนานะมีสภาพปางตายแบบนั้นเป็นเพราะนายเองต่างหาก หึ! ” ฉับพลันที่ซูอาพูดจบ ผมที่คุมตัวเองไม่อยู่เนื่องจากโกรธได้ปลุกตัวตนที่แท้จริงขึ้น อันที่จริงไม่มีใครรู้เรื่องที่ว่าพวกเราไม่ใช่มนุษย์ธรรมดานอกจากผอ.ซูมาน พวกผมเป็นเผ่าพันธ์แวมไพร์-พ่อมด ส่วนคนที่เหลือเป็นตรึ่งแวร์วูฟครึ่งพ่อมด แวมไพร์มีผม ซูโฮ ซิ่วหมิน ดีโอ ลู่หาน คริส ไค นอกนั้นเป็นแวร์วูฟ

 


“ ใจเย็นเด้! ” ปากบอกใจเย็นแล้วคุณมึงจะแปลงร่างเป็นแวมไพร์ทำไมวะครับไอเด็กดำ - - และแล้วพวกผมก็ได้สู้กับซูอาแล้วนานึล ผ่านไปไม่ถึงชั่วโมง พวกผมก็จัดการซูอาและนานึลเสร็จสิ้น

 


“ แบมแบม..กูมีเรื่องจะบอกมึง ไอ้ลู่หานส่งข่าวผ่านกระแสจิตมาบอกว่าภายในคืนพระจันทร์เต็มดวงวันพรุ่งนี้ พวกเราต้องไปถึงที่นั่นเพื่อช่วยนานะ ถ้าไม่ทัน นานะจะตาย... ” เทาพูดเสียงนิ่ง ผมกำหมัดแน่น มันจุกจนพูดไม่ออกก่อนที่คำพูดของซูอาก่อนหน้านี้จะกลับเข้ามาในหัวผมอีกครั้ง

 


“ ไม่เป็นไรเว้ย! อย่าลืมว่ามีคนหล่อสุดฉลาดอยู่ตรงนี้ ” เฉินพูดพร้อมกับเสยผม

 


“ ไอ้ชานยอลส่งนกฟินิกซ์ลูกมึงให้ส่งข่าวถึงคริสทีว่าทางเราเครียแล้ว ให้มันส่งเดรโดลูกมันมารับเราตรงระหว่างเขตเผ่าพันธ์ที ส่วนไอ้ไคพาเราเทเลพอร์ทไป มึงไหวป่ะ? ” เฉินพูดจบก็หันไปถามไค ซึ่งมันก็พยักหน้าก่อนจะพูดว่า

 


“ ถ้าแค่ครึ่งทางยังไงก็ไหว ”

 


“ กูว่าแผนมึงเข้าท่าดี เดี๋ยวกูส่งข่าวให้ ” ชานยอลพูดก่อนจะดีดนิ้ว ทันใดนั้นนกฟีนิกซ์สีทองอมส้มล้อมรอบด้วยเปลวไฟก็ปรากฏขึ้น ชานยอลพูดอะไรบางอย่างกับมันก่อนที่มันจะบินขึ้นไปบนท้องฟ้า ก่อนที่เราจะพักเล็กน้อยเพื่อตุนแรงก่อนจะตื่นขึ้นมาอีกตอนฟ้าสว่าง ไคจึงพาพวกเราเทเลพอร์ตไป ตอนนี้พวกไอ้คริสคงได้รับจดหมายแล้ว

 


END BAMBAM PART

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น