[Touken Ranbu] ข้ามมิติ : ชีวิตใหม่กับเหล่าหนุ่มดาบ

ตอนที่ 5 : ตอนที่4 : เพราะความเบื่อ (แก้คำผิด)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 577
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    23 ธ.ค. 59

เป็นเวลาเดือนกว่าๆแล้วที่เธออยู่ที่ฮงมารุแห่งนี้
ทุกๆวันเธอใช้ชีวิตวนลูปอย่างการส่งดาบออกรบและหาทรัพยากร ก่อนจะไปที่โรงตีดาบเพื่อเปย์(?)นายช่าง ไม่ก็ไปสร้างลูกแก้วทหารเล่นๆ(มีครั้งหนึ่งเผลอสร้างจนล้นคลัง)
จากนั้นก็เตรียมอาหารเที่ยง อาหารว่าง หรืออาหารเย็นตามแต่เวลา ส่วนอาหารเช้าคะชูบอกว่าเขาจะรับผิดชอบเอง

แต่งานของเธอก็เริ่มน้อยลงตามจำนวนประชากรดาบที่เพิ่มขึ้น

ยกตัวอย่างเช่น ตั้งแต่ได้'โชคุไดคิริ มิทสึทาดะ'มา เธอก็ไม่เคยได้เหยียบห้องครัวอีกเลย นอกจากจะแอบเข้าไปหรือไปอ้อน(?)ตรงๆ...

ต่อมาก็'อิชิคิริมารุ'ที่ร่วมมือกับยะเก็น เธอก็แทบไม่ได้รักษาใครอีกเลย นอกจากว่าจะเป็นกรณีเจ็บหนักจริงๆ(ซึ่งโอกาสมีแค่0.5%เท่านั้น...)

ต่อมาก็'ยามาโตะโนะคามิ ยาสุซาดะ' คู่หูคู่กัดของคะชู รายนี้ก็แทบไม่ให้เธอออกจากเรือนเลยเพราะกลัวเธอสะดุดล้มหัวฟาดเพราะไม่ยอมลืมตาดูทาง...

ต่อมาก็'พี่น้องโทชิโร่' ซึ่งเธอได้มาครบแล้วและมีเยอะจนเธอจำไม่หมด แต่หลักๆคือเด็กๆนั้นมักจะเข้ามารุมล้อมเธอและพาเธอไปเล่นด้วยไม่ก็แย่งงานเธอไปทำกันหมด...

ต่อมาก็'เฮชิคิริ ฮาเซเบะ' ไม่ต้องพูดมากความ เขาคนนี้เปรียบดั่งทาสและสุนัขผู้ซื่อสัตย์ที่จงรักภักดีต่อเจ้านายอย่างเธอยิ่ง และเขาก็เป็นสาเหตุหลักที่ทำให้เธอแทบเป็นง่อยเพราะไม่ได้แม้แต่จะลุกเดินเพราะไม่ว่าเธอต้องการอะไร ฮาเซเบะก็จะเอามาประเคนให้ด้วยความเร็วดุจเดอะแฟร---

โดยที่เธอก็ยังสงสัยว่าดาบของโนบุนางะคนนี้อ่านใจเธอได้ด้วยหรือ?

ต่อมาคือ'นาคิกิทสึเนะ' เขาไม่พูดจาหรือแสดงออกอะไรมากนัก โดยรวมคือนิสัยคล้ายกับเธอมาก ทำให้ในบรรดาดาบทั้งหมดเธอสนิทกับเขาที่สุด(ประมาณว่าพวกเดียวกัน รู้กันดี) แต่เขาก็ดูจะเข้มงวดกับเธอราวกับพี่ชายหวงน้องสาว เพราะไม่ว่าจะทำอะไร นาคิกิทสึเนะก็มักจะโผล่มาอยู่ใกล้ๆเสมอ(?) ทำให้บางครั้งก็ต้องคอยหลบหน้าเพื่อจะได้มีเวลาส่วนตัวซะบ้าง

ต่อมาคือ'สึรุมารุ คุนินากะ' ตัวอันตรายที่เธอไม่อยากเข้าใกล้ เพราะหากเขาโผล่มาเมื่อใด ความสงบสุขของเธอจะหายไปทันที แทนที่ด้วยความวุ่นวายและการแกล้งของเขาฝ่ายเดียว...ซึ่งครั้งหนึ่งเขาเคยเข้ามาที่ด้านหลังของเธอขณะที่เธอกำลังเขียนพล็อตนิยายใหม่ด้วยหมึกและกระดาษที่ต้องใช้สมาธิมาก เขาส่งเสียงเพื่อทำให้เธอตกใจจนเธอเผลอสะบักพู่กันใส่กระดาษที่เขียนพล็อตไว้เสร็จแล้วจนเละเทะ...

สรุปวันนั้นเธองดข้าวเย็นเขาไป...

สุดท้าย สมาชิกที่เพิ่งได้มา สองดาบใหญ่ของฮงมารุ 'ทาโร่ทาจิ' และ 'จิโร่ทาจิ'

พวกเขาเหมือนพี่ชายพี่สาว(?)แสนดี แม้ว่าจิโร่จะขี้เมาไปเสียหน่อยแต่ก็เป็นคนที่พึ่งพาได้



วันนี้เป็นอีกวันที่เธอนั่งๆนอนๆอยู่ในห้องเพราะเหล่าดาบยืนกรานไม่ให้เธอทำอะไรทั้งนั้น

จนกระทั่งเธอหมดความอดทนที่ทนมาเดือนนึงเต็มๆ...

เธอไม่ใช่คนใจเย็นอย่างที่ใครคิดหรอก...เธอค่อนข้างจะใจร้อนนิดหน่อย แต่เพราะใบหน้าที่นิ่งสนิทเลยไม่มีใครรู้ล่ะนะ...

เรย์ในชุดมิโกะสีขาวกางเกงฮากามะสีนํ้าเงินเข้มผุดลุกขึ้นและเปิดประตูกระดาษออกไปจากเรือนของตนที่อยู่แยกออกมาโดดเดี่ยวจากฮงมารุ

วันนี้เป็นวันอาทิตย์ วันหยุดทุกสัปดาหฺที่เธอกำหนดให้เหล่าดาบได้พัก ตอนนี้พวกเขาน่าจะอยู่ที่โถงกลางไม่ก็โรงฝึก เพราะถึงจะเป็นวันหยุดพวกเขาก็ยังคงฝึกซ้อมรบอยู่ดี

ร่างบางก้าวยาวๆดูช้าเนิบนาบแต่กลับรวดเร็วโดยไร้เสียง ดูราวกับการก้าวเดินของภูติผี...
พอรู้สึกตัวอีกทีก็มาถึงที่หมายเสียแล้ว...

เสียงไม้กระทบกันดังก้องมาจากในโรงฝึกดาบ และเสียงเชียร์ของหลายๆคนบ่งบอกว่าศาสตราทุกเล่มของเธออยู่ที่นี่

มือบางเลื่อนเปิดประตูไม้อย่างแผ่วเบา น่าแปลกที่ทุกครั้งมันควรจะส่งเสียงเสียดสีกับไม้แต่พอเป็นเธอเปิดมันกลับเงียบเชียบจนไม่มีใครรับรู้การมาของเธอเลย

ผู้ที่ประดาบไม้กันอยู่คือ'อิสึมิโนะคามิ คาเนซาดะ'ที่จับคู่กับ'โฮริคาวะ คุนิฮิโระ' โดยมีฝ่ายตรงข้ามเป็นยามาโตะกับคะชู

ทั้งสองฝ่ายพุ่งปะทะกันท่ามกลางเสียงเชียร์ของผู้ที่ไม่ได้ลงสนาม ไม่เว้นแม้แต่เหล่าทันโทวตัวเล็กที่ดูจะสนุกสนานเสียยิ่งกว่าการเล่นซ่อนหากับเธอเสียอีก

คะชูเป็นฝ่ายรุกไล่โฮริคาวะที่ตั้งรับพร้อมกับหาช่องทางในการสวนกลับ ส่วนทางด้านยามาโตะเขากำลังรับดาบไม้ที่คาเนะซาดะฟาดลงมาก่อนจะดันมันออกไป

เรย์'จ้องมอง'การรุกไล่ของทั้งสองคู่ที่ดูจะสูสีกันไม่น้อยจนไม่อาจตัดสินได้ว่าใครจะชนะศึกนี้

กว่ายี่สิบนาทีผ่านไป ทั้งสองฝ่ายยังคงรุกไล่กันไปมาจนผู้ชมเร่งให้จบๆเกมซะที

"นานเกินไปแล้วนะพวกเจ้า!!!"

สึรุมารุตะโกนขึ้นด้วยใบหน้ายิ้มแย้มที่เป็นประจำ

"ชิ!! เดี๋ยวก็จบแล้วน่า ย้าาา!!!!"

"เหอะ! คนที่จะชนะคือพวกข้าต่างหากเล่า คาเนะซาดะ!!!"

คะชูมองชายผมยาวด้วยหางตาก่อนจะพุ่งไปหาโฮริคาวะอีกครั้งและดำเนินเกมเร็วกว่าเดิมเพื่อให้จบๆไป ส่วนยามาโตะเองก็พุ่งหาคาเนะซาดะเช่นกัน

ในตอนนั้นเอง มุมปากของคนที่แอบซ่อนอยู่ก็กระตุกขึ้นหนึ่งทีก่อนจะหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อเจ้าตัวคิดเรื่องสนุกๆขึ้นมาได้

พรึบ!

ปั้ง!!!

"นายท่าน!!!!!!"

หญิงสาวที่ควรอยู่ในเรือนซานิวะกลับพุ่งออกมาจากมุมหนึ่งในโรงฝึกพร้อมดาบไม้สองเล่มที่คั่นกลางดาบทั้งสองคู่ของคนสี่คนที่ปะทะกันอยู่

เหล่าหนุ่มศาสตราต่างตกตะลึงนิ่งค้างไปด้วยไม่คาดว่านายสาวจะปรากฏตัวออกมาในตอนนี้

ทั้งยังรวดเร็วและไม่มีใครสามารถจับสัมผัสของเธอได้เลย

เรย์ขยับข้อมือดันดาบทั้งสี่เล่มออกไปก่อนจะตวัดดาบไม้ในมือทั้งสองอย่างคล่องแคล่วมาไว้ข้างตัวแล้วยืนนิ่งๆท่ามกลางสายตาหลายสิบคู่

"น นายท่าน"

เป็นคะชูที่ได้สติก่อน เขาเอ่ยเบาๆเพราะยังตกตะลึงไม่หาย

"ฉันจะร่วมรบกับทัพหลักพรุ่งนี้..."

"ว่าอย่างไรนะขอรับ/ครับ!!!!!?"

"และ...ในทุกๆครั้งด้วย"

"เดี๋ยวสินายท่าน!!!"

หนุ่มดาบทุกคนต่างพากันตั้งคำถามและคัดค้านคำของนายสาวที่จู่ๆก็โพล่งเรื่องการเข้าร่วมรบออกมา

เรย์ไม่ฟังคำทัดทานของชายหนุ่มและเด็กๆที่เข้ามารุมล้อมขอให้เธอยกเลิกความคิดเสีย
แต่เธอกลับยกดาบไม้ข้างขวาขึ้นวาดชี้ไปที่พวกเขาทีละคนรวบทั้งเด็กๆที่ถอยออกมาจากเธอด้วย

"ฉันขอท้า...หากฉันชนะ ฉันจะร่วมทัพ..."

ทุกคนต่างนิ่งเงียบ เพราะรู้ว่าเธอยังพูดไม่จบ

"แน่นอนว่า ฉันท้าพวกนาย'ทุกคน' "

พูดจบ ความโกลาหลก็เกิดขึ้นอีกครั้ง ซึ่งส่วนใหญ่คัดค้านทั้งสิ้น
จนกระทั่งโชคุไดคิริกับอิชิคิริมารุออกมาควบคุมให้ทุกคนอยู่ในความสงบแล้วหันไปกล่าวกับนายสาวที่ยังคงยืนนิ่งไม่ไหวติงอยู่ที่เดิม

"งั้น ช่วยบอกเหตุผลที่ท่านจะเข้าร่วทรบกับพวกข้าได้หรือไม่ขอรับ?"

โชคุไดคิริถามเธออย่างนอบน้อมแต่ก็แฝงความคัดค้านไว้ในนํ้าเสียง

"...เบื่อ"

"ขอรับ??"

"ฉันเบื่อ...และจะหงุดหงิดมากถ้านายคัดค้าน..."

พูดจบ เปลือกตาประดับแพขนตาขาวก็ปรือขึ้นจนเกือบเต็มดวง
จันทราสองสีโดยเฉพาะสีแดงดูเรืองรองขึ้นกว่าปกติจนชายตาเดียวถึงกับเผลอขยับถอยหลังไปครึ่งก้าว

"เพราะฉะนั้น สู้กับฉันซะ...'นี่เป็นคำสั่ง' "

"!!!"

ทุกคนต่างสะดุ้งกันเป็นแถบ
นี่เป็นครั้งแรกที่นายท่านใช้คำว่า'คำสั่ง'กับพวกเขา แถมยังขึ้นเสียงตรงคำว่าคำสั่งเป็นพิเศษจนไม่มีใครกล้าเอ่ยขัดอะไร

"...จงรับคำท้าซะ"

"..."

ทุกคนต่างนิ่งเงียบ ทั้งที่ในใจกู่ร้องว่า'ไม่'กันแทบเป็นแทบตาย
เรื่องที่จะให้จับดาบ(ไม้)สู้กับเจ้านายที่รักยิ่งชีพน่ะ ไม่เคยแม้แต่จะคิด! แต่ตอนนี้กลับโดนบังคับขู่เข็ญด้วยคำสั่งสุดอีโรติก(?)ว่าให้สู้เนี่ยนะ

พวกเขาทำไม่ด้ายยยย!!!!!!!(เสียงรํ่าไห้ในใจของเหล่าดาบ)

"..."

เรย์ยังคงลืมตามองดาบที่ละคนอย่างใจเย็น แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีใครตอบสนองคำสั่งของเธอ

มือขาวใต้แขนเสื้อยาวกำด้ามดาบแน่นอย่างเหลืออด ความรู้สึกบางอย่างที่หายจากใจไปนานเริ่มคลืบคลานเข้ามา...

'ความโกรธ' และ 'ความหงุดหงิดใจ'

หญิงสาวก้มหน้าลงแล้วนิ่งไปก่อนจะเงยขึ้นพร้อมดวงตาที่เบิกกว้างกับบรรยากาศชวนขนลุก

"รับมือ!!!"

ปั้ง!!!!

ร่างบาง'มอง'ผู้ที่กำลังรับดาบของตนอยู่ด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง หากแต่ในแววตานั้นกลับดูเดือดดาลอย่างที่สุด

คาเนะซาดะกับยามาโตะคือผู้รับดาบของเธอ
ในตอนแรกพวกเขาต่างคิดว่าผู้หญิงตรงหน้าคงแค่พูดเล่นเพราะความเบื่อสะสม
แต่ในตอนนี้พวกเขาคงต้องคิดใหม่...

วิชาดาบของเธอเป็นของจริง

นํ้าหนักที่ฟาดลงมานั้นเกือบจะทำพวกเขาทรุดหากว่าพวกเขาไม่ไหวตัวตั้งรับได้ทันล่ะก็...

"กำลังคิดว่าฉันควรจะ'อ่อนแอ'อยู่สินะ..."

นํ้าเสียงเนิบนาบเอ่ยขึ้นเบาๆพร้อมแรงตวัดดาบผลักพวกเขาทั้งสองออกมา

"ฉันไม่เหมือนผู้หญิงที่พวกนายรู้จักหรอกนะ..."

เรย์ยังคงใช้นัยน์ตาสีเข้มกวาดมองทุกคน ณ ที่นี้

"รู้ไหม...ว่าฉันเกลียดอะไร..."

ร่างบางวาดดาบขึ้นชี้สองชายหนุ่มที่ได้รับดาบของเธอช้าๆ

"ฉันเกลียดการแบ่งแยกคนด้วยเพศ และการถูกมองว่าเป็นผู้หญิงอ่อนแอ"

สิ้นคำ หญิงสาวก็ทำการ'กวาดล้าง'หนุ่มดาบของเธอตั้งแต่เวลาสายจนกระทั่ง6โมงเย็น

ชายทุกคนถูกผู้หญิงกับดาบไม้คู่เพียงคนเดียวจัดการซะไม่เหลือสภาพ โดยที่ร่างบางต้นเรื่องนั้นเพียงแค่หอบนิดหน่อยเท่านั้น...

"เป็นอันตัดสิน...ทัพหลักพรุ่งนี้เตรียมตัวซะ"

หญิงสาวเอาดาบไม้ที่หักคามือทั้งสองไปวางพิงกำแพงไว้เพื่อพรุ่งนี้ค่อยมาซ่อมทีหลัง

เหล่าเด็กๆและหนุ่มดาบนอนเกลื่อนตามพื้นโรงฝึก การรับมือกับความโกรธและความหงุดหงิดของนายท่านเป็นอะไรที่เหนื่อยและกดดันยิ่งกว่าการเข้ารังเคบี้ตัวคนเดียวเสียอีก...

"ท ทัพหลักพรุ่งนี้ ใครไปหรอ?"

'อัตสึชิ โทชิโร่' ที่นอนแผ่หราอยู่ถามขึ้นมาด้วยความอยากรู้

"ถ้าจำไม่ผิด น่าจะเป็น 'ยามัมบะกิริ คุนิฮิโระ' 'มุทสึโนะคามิ โยชิยูกิ' 'คะชู คิโยมิทสึ' 'นามาสึโอะ' 'มิดาเระ โทชิโร่' และแม่ทัพคือ'เฮชิคิริ ฮาเซเบะ' "

ยะเก็นชี้แจงตารางทัพของพรุ่งนี้ที่จำได้คร่าวๆในหัว
ส่วนพวกที่มีรายชื่อนั้นสะดุ้งกันเป็นแถบ

'ข้าขอเปลี่ยนตารางทันไหม?'

แต่ถึงจะรํ่าร้องไป วันพรุ่งนี้พวกเขาทั้ง6ก็ต้องพานายสาวไปด้วยอยู่ดี...
ดังนั้นพวกเขาควรไปเตรียมตัวดีกว่า...




"จะร่วมทัพหรือขอรับ?"

"อืม..."

คอนโนสุเกะที่ยังคงแวะเวียนมาค้างที่ฮงมารุแห่งนี้บ่อยๆถามขึ้นอย่างสงสัย

"กระผมคิดว่าพวกนักเขียนจะชองเก็บตัวเสียอีก แต่สำหรับท่านการได้ไปที่ใหม่ๆจะสร้างแรงบันดาลใจมากกว่าสินะขอรับ?"

คอนคุงพุดเจื้อยแจ้วเป็นระยะเพื่อไม่ให้ห้องเงียบเกินไปจนกระทั่งหญิงสาวเตรียมของทุกอย่างสำหรับทัพพรุ่งนี้เสร็จ

"ราตรีสวัสดิ์ คอนคุง..."

"ราตรีสวัสดิ์ขอรั-- เฮ้ยย!!!?"

ก่อนที่หมอกขาวจะมาพาจิ้งจอกน้อยไป เรย์ก็ยกตัวเล็กๆของมันขึ้นแล้วเดินไปที่ห้องอาหาร

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารวันนี้ดูอึดอัดเป็นพิเศษ แต่เรย์นั้นกลับไม่รู้สึกอะไรเลยสักนิดเดียว นอกจากนี้ยังทานอาหารสลับกับป้อนจิ้งจอกหน้าขาวเป็นระยะอีกต่างหาก

"งั้นทุกคน แยกย้ายไปนอนได้..."

หลังอาหารคํ่าเธอก็กลับมาที่เรือนของตัวเองและนอนกอดจิ้งจอกหน้าขาวอย่างสบายใจเฉิบ...

ทางด้านเหล่าดาบนั้นไม่ว่าจะประชุมกี่ครั้งผลก็ออกมาเหมือนเดิม คือ ฝากพวกทัพหลักให้ดูแลดีๆเท่านั้น

โดยเฉพาะฮาเซเบะ ที่ดูจริงจังกว่าปกติ เขาสาบานว่าการเดินทัพพรุ่งนี้เขาจะปกป้องไม่ให้นายท่านได้รับรอยขีดข่วนแมลงสัตว์กัดต่อยเลยคอยดู!!!


อนึ่ง ด้วยความหมั่น ตอนท้าดวลดาบ เรย์ได้ทำการ'ฟาด'ฮาเซเบะสลบคนแรก...เอเมน

========================================================

สั้นตามเคยเจ้าค่ะ

เสียใจที่วันที่10-11ไม่ได้ไปงานเกม เพราะต้องไป ตจว. กับย่า ฟฟฟ

ดราม่าท้ายบทตอนที่แล้วช่างมันเต๊อะ ก็แค่'มนุษย์ป้า'คนนึง...
จะพยายามค่ะ...

รักนะจุ้บๆ


ปล. มีท่านพ่อแน่นอน แต่อาจจะนานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน นะ~
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

101 ความคิดเห็น

  1. #32 LighttigerWest (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 ธันวาคม 2559 / 21:09
    สนุกดีค่ะ นางเอกสายโหด 5555//'นากิคิทสึเนะ' นะคะ ไม่มี 'มารุ' ต่อท้าย 'อัตสึ' จริงๆ คือ 'อัตสึชิ' นะคะ ไม่อยากให้พลาดรายละเอียดในเรื่องของตัวละครน่ะค่ะ แต่คาแรกเตอร์ตัวละครออกมาดี ส่วนนากิ....มีความแอบหึงเล็กๆ(?)
    #32
    1
    • #32-1 Hikari Yuu(จากตอนที่ 5)
      7 ธันวาคม 2559 / 07:47
      อ่า ขออภัยด้วยนะคะ ตอนนั้นไรท์มึนๆ(?) พอมาย้อนอ่านแล้วรู้สึกว่าผิดเยอะพอสมควร

      ขอบคุณที่แนะนำค่ะ^^
      #32-1
  2. #26 pimchuda2548 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 18:55
    น่าร้ากกกกกกกกรักไรท์ที่สุดดดด
    #26
    0
  3. #25 0850856339 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 09:17
    น่ารักจัง555 ขอบคุณค่ะ
    #25
    0
  4. #24 p_ice (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 08:14
    งา นายท่านสายโหดชอบอะ 55555
    #24
    0
  5. #23 ROSALENE (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 05:53
    สนุกค่ะ หนุ่มๆน่ารักมากเลย
    #23
    0
  6. #22 blacksong (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2559 / 05:40
    สนุกมาดค่ะะะะ. อยากอ่านอีกง่ะ. มาต่อไวๆน่ะค่ะ
    #22
    0