[Attack On Titan] ต่างโลก? เอาจริงดิ??

ตอนที่ 8 : เมืองใต้ดินกับการพบเจอที่น่าประทับใจ...มั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    15 ต.ค. 59

...

นี่....

ทำไม....

"...ทำไมกัน"

เด็กสาวร่างเล็กบางนั่งทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นอย่างสับสน...

ลำคอรู้สึกแผ้งผาก นํ้าลายก็เหนียวหนืดจนกลืนไม่ลง เส้นเลือดในหัวกระตุกถี่ยิบไม่แพ้หางคิ้วข้างขวาจนเริ่มปวดหนึบ

เธอได้แต่อ้าปากค้าง อยากจะเอ่ยอะไรสักอย่างแต่ก็ไม่อาจเปล่งเสียง...สมองก็ตื้อไปหมดจนคิดอะไรไม่ออก...

ซะที่ไหน...

"ทำไม...ถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้ฟร้าาาาาา!!!!!!"

หวัดดี! ฉันยูริคนเดิม เพิ่มเติมคือโดนลักพาตัว!!!

ฉันโดนจับมาอยู่ที่ลานเล็กๆ ที่น่าจะเป็นมุมอับของเมืองใต้ดินเลยไม่มีใครอยู่เลยนอกจากคนที่คาดว่าเป็นลูกน้องของเจ้านั่นแค่3-4คน

บ้าเอ๊ย! เผลอประมาทไปซะได้ ไอ้คาลซัสซ่านั่น!!!!

อ่อ ทุกท่านคงสงสัยสินะว่ามันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมฉันถึงมานั่งบ่นคนเดียวอย่างกะคนบ้าแบบนี้??

งั้นย้อนไปตั้งแต่แรกดูสิ....



[เมื่อเวลาราวๆบ่าย3โมงตรง]

หลังจากที่ฉันมาสมทบกับลูซิลฟ์ที่ออกมายืนรอหน้าร้าน เราก็ไปที่ทางเข้าเมืองใต้ดินกันทันที

อยากจะบ่นว่าค่าผ่านทางโคตรแพง! แต่ก็ได้แต่เงียบไว้
คอยดูเถอะ! แม่จะเปลี่ยนระบบใต้ดินให้หมดเลย!!

ฉันเดินตามลูซิลฟ์ไปเรื่อยๆ สายตาก็คอยลอบสำรวจพื้นที่ใต้ดินไปด้วย....

สถานที่ที่เรียกว่าเมืองใต้ดินเป็นอะไรที่ไม่น่าอภิรมณ์เท่าไหร่

ผู้คนดูไม่ค่อยเป็นมิตรนัก จากที่ฟังลูซิลฟ์เล่าเกี่ยวกับที่นี่ ดูเหมือนว่าเมืองใต้ดินจะเป็นศูนย์รวมของคนที่ไม่มีทะเบียนราฎ จึงเป็นบุคคลผิดกฎหมายเลยต้องลงมาที่นี่ทั้งหมด

กฎของเมืองใต้ดินคือ'คนที่แข็งแกร่งกว่าเท่านั้นที่จะอยู่รอด'

ใครอ่อนแอก็ต้องตายไม่ก็เป็นของเล่นให้พวกที่แข็งแกร่งเหยียบยํ่า ไม่เว้นผู้หญิง เด็กหรือแม้แต่คนแก่หากอ่อนแอก็ไม่รอด...

น่ารังเกียจชะมัด...พอคิดว่ามีเมืองนี้อยู่ใต้เท้าก็อยากจะทำลายทิ้งไม่ให้เลือกซาก...

"เร็วเข้ายัยปศุสัตว์"

ฉันเลิกสำรวจแล้วเดินไปหาลูซิลฟ์ที่ยืนรออยู่หน้าโรงแรมหรือร้านอะไรสักอย่าง?

พอเราเดินเข้าไปก็พบกับส่วนที่เป็นบาร์และโต๊ะ4-5โต๊ะ...

ร้านอาหาร?

"ถ้ากำลังคิดว่าดป็นร้านอาหารธรรมดาก็เลิกคิดไปเลย ใต้ดินไม่ค่อยมีร้านแบบนั้นหรอก"

ลูซิลฟ์ก้มมากระซิบ ฉันเงยหน้ามองเข้าอย่างสงสัยแต่ก็เงียบไว้อีก

เขาบอกให้ฉันรอก่อนแล้วเข้าไปคุยกับบาร์เทนเดอร์ที่ยืนมองเราด้วยสายตา...กรุ้มกริ่ม? มาตั้งแต่ก้าวเข้าร้านแล้ว

ไม่นานลูซิลฟ์ก็มาคว้าแขนฉันแล้วลากไปหลังร้านโดยมีบาร์เทนเดอร์นั่นโบกมือให้?

หมายความว่าไงฟะ?

หลังร้านมีบันไดไปชั้น2อีก พวกเราเดินขึ้นไป มันเป็นที่พักของแขก

ลูซิลฟ์เดินเอื่อยๆ สายตาก็มองเลขห้องไปด้วย...

ในขณะที่ฉันแทบจะอยากวิ่งหนีไป...

"ยืนทำซากอะไรยัยแคระ มานี่สิ"

"ก็ใครใช้ให้เสียงมันดังขนาดนี้เล่าฟะ!!!"

ลูซิลฟ์กรอกตาแล้วเดินมาลากแขนฉันเข้าห้อง...

ก็ไอ้ห้องพักของแขกร้านนี้มันมีไว้ให้...เอ่อ...มีสัมพันธ์กัน!! นั่นแหละ!!! เข้าใจใช่ไหม เพราะงั้นฉันไม่อธิบายนะ!!!!

แต่ถึงจะเข้าห้องและปิดประตูเรียบร้อย แต่เสียงครางจากห้องที่ขนาบข้างซ้ายขวาก็ยังคงดังระงม...

"ทำเป็นเด็กเวอร์จิ้นไปได้ ยัยแคระ"

ลูซิลฟ์มองฉันที่ยืนตัวแข็งหน้าแดงกํ่าไม่ขยับไปไหน...

"หือ เวอร์จิ้นจริงดิ?"

"ก็จริงดิวะคะ!!!"

ลูซิลฟ์ทำหน้าไม่เชื่อ แต่มันโคตรกวนส้นและดูตอแหลมากๆในสายตาของฉัน

"เออ ช่างเรื่องเวอร์จิ้นแล้วเข้าเรื่องงานดีกว่า"

ฉันเก็บระงับโทสะและความอายแล้วไปนั่งฟังแผนงานแทน...

แต่ในหัวนี่คิดแผนฆาตกรรมเจ้าคนตรงหน้าไว้เป็นสิบ(?)

"เดี๋ยวอีกสักพักเจ้านั่นก็มา แผนคือให้เธอทำยังไงก็ได้ให้เข้าถึงตัวเจ้านั่นแล้วเชือด....จบ"

"ห๊ะ!!!?"

"จะห๊ะอะไรเล่า ฉันขี้เกียจวางแผนน่ารำคาญ เอ้า! ไปได้แล้ว เดี๋ยวฉันดูอยู่ห่างๆนั่นแหละ ชิ่วๆ!"

ลูซิลฟ์ทำหน้าซังกะตาย(อย่าเลียนแบบฉันเซ่!!//ยูริ) แล้วโบกมือไล่ก่อนจะล้มตัวลงนอน...

มันยังมีอารมณ์นอนอีกหรอฟะ!? เป็นปูนปั้นหรือไง!!? ปกติผู้ชายในสถานการณ์มันต้องแบบ....เออ ช่างเถอะ

ฉันเลิกคิดเรื่องเสื่อมๆแล้วเดินออกมาจากห้องก่อนจะไปที่บันได...

"หืม?"

"อะจะอะ!(?)"

ชิบหอง...ทำไมมาเร็วจังฟะ

ฉันยืนจ้องหน้าชายวัยกลางคนที่มีออร่าระยิบระยับแสบตาแผ่ไปทุกทิศเพราะเครื่องประดับที่เยอะจนสาวๆยังอายแบบนิ่งๆ

แต่ ไม่ค่อยเหมือนในรูปแฮะ ดูจะอวบๆแต่ไม่น่าเกียจเท่าในรูปที่อ้วนแผละ แต่ก็ไม่ผิดตัวแน่

คาลซัสซ่าที่วันนี้กะจะมาระบายอารมณ์ที่ร้านประจำโดยข้างกายก็โอบเอวสาวสวยคนหนึ่งไว้แต่กลับมาชะงักตรงบันไดทางขึ้นห้องพักเพราะเด็กสาวตัวเล็กคนหนึ่งกำลังเดินสวนลงมาด้วยใบหน้าบูดบึ้ง...

โดนทิ้งรึไง? แต่เด็กขนาดนี้เนี่ยนะ...

คาลซัสซ่ามองเด็กสาวผมดำยาวตั้งแต่หัวจรดเท้า...

ทางฝ่ายยูริก็รู้สึกขนลุกชันทันที เจ้าคนน่ารังเกียจกำลังใช้สายตาโลมเลียเธออย่างโจ่งแจ้ง...

"คาล~ รออะไรอยู่ล่ะคะ ลิลลี่อยากทำแล้วน้าา"

ผู้หญิงที่คาลซัสซ่าพามาด้วยเริ่มอารมณ์เสีย ใช้สายตาจิกมาที่ร่างเล็กแต่นํ้าเสียงและท่าทางกำลังออดอ้อนชายข้างกาย

"อืม...กลับไป"

คาลซัสซ่าเอ่ยเสียงเรียบ ไม่แม้แต่จะปรายตามองสาวนามลิลลี่(ตัวประกอบ)ที่กำลังบดเบียดหนองโพอย่างยั่วยวน

"เอ๊ะ!!? อะไรนะคะ!!!!"

ยัยคนนั้นเริ่มโวยวายอย่างไม่พอใจ

เอ่อ...ฉันต้องยืนดูไหม? แต่จะถอยก็ไม่ได้จะไปก็ไม่ได้เพราะตัวเป้าหมายดันยืนอยู่ตรงหน้าห่างแค่5ขั้นบันไดเอง...

"ฉันบอกให้ไป..."

คาลศัสซ่ามองหญิงสาวด้วยหางตาและกดเสียงตํ่า

หญิงสาวกัดปากอย่างไม่พอใจแต่ก็เดินกระแทกเท้าออกไปอย่างเกรงกลัว...

ก็เจ้านี่เล่นเอามีดจ่อคอนางเลยนี่หว่า(=_=)

"อืม เธอ"

ฉันกระพริบตาปริบๆ...ฉัน??

ฉันชี้ตัวเองแล้วขมวดคิ้ว

คาลซัสซ่าเก็บมีดก่อนจะพยักหน้าแล้วเดินขึ้นบันไดมา
เด็กสาวก้าวถอยไปอย่างจำยอมเพราะไม่มีทางให้เดินแล้ว

"เด็กแบบเธอมาทำอะไรที่นี่? ขายตัว??"

ตรงไปแล้วเฟ้ย!!!!!

ยูริคิ้วกระตุกอย่างไม่ชอบใจแต่ก็พยายามอดทนไว้แล้วบีบนํ้าตา(?) แหลสดทันที

"ฟ แฟนของหนู ค เค้า บอกว่า ฉัน อึก! ฉ ฉันมันน่าเบื่อ เลยบอกเลิก!!"

นํ้าตาสีใสไหลพรากเป็นทางยาว เด็กสาวพยายามเอามือเช็ดออกแต่นํ้าตาก็ยังไหลลงมาอีกราวกับก๊อกแตก...

รางวัลออสก้าต้องเป็นของฉั---แค่ก!!!

"หืม?"

คาลซัสซ่าเลิกคิ้วมองเด็กสาวที่จู่ๆก็ร้องไห้แล้วครํ่าครวญถึงแฟนหนุ่ม

ปฏิกิริยาเฉื่อยโคตร!!!! อย่างน้อยก็พูดอะไรหน่อยเซ่!!!!!!

ฉันกรีดร้องในใจ หรือว่ายังดราม่าไม่พอ?

"ฮึก! อืออ...ทั้งๆที อึก! ทั้งๆที่ครั้งแรกของหนูเก็บไว้ให้เขาตลอด! ไม่ว่าจะโดนฉุดหรือทำร้ายร่างกายหนูก็สู้สุดใจแม้มันจะไร้ประโยชน์!!! แต่เพื่อเขา หนูน่ะ..."

ฟึบ...

อาเร๊ะ?

อยู่ๆคาลซัสซ่าก็รวบตัวเธอเข้าไปกอด แล้วลูบหัวเธอเบาๆ?

"ไม่เป็นไรนะ เจ้าหนุ่มนั่นคงจะตาบอดแน่ๆที่ทิ้งเธอน่ะ"

เขาเอาผ้าเช็ดหน้าสีส้มแปร๊นที่โคตรไร้รสนิยมมาซับนํ้าตาให้ฉัน...

"มากับฉันสิ ฉันจะดูแลเธอเอง..."

แล้วก็จัดการอุ้มพาดบ่าออกไป....

เฮ้ยๆๆๆๆ!!!!! เดี๋ยวนะ!!! ไม่ใช่งี้ดิ!!!?

"จ จะทำอะไรคะ!!!!"

อึก! ทำไมมึนหัวงี้อ่ะ?

"หลับไปสักพักนะ เด็กดี~"

เสียงทุ้มแหบเอ่ยขึ้นเบาๆในขณะที่เด็กสาวหยุดดิ้นไปแล้ว

ยูริพยายามถ่างตาขึ้นแต่ไม่สำเร็จ...ความง่วงงุนเข้าครอบงำจนกระทั่งสติได้หลุดหายไป...



[กลับสู่ปัจจุบัน]

"เจ้าบ้านั่น...บังอาจมาโปะยาสลบฉันด้วยผ้าไร้รสนิยมแบบนั้นได้นะ ค่อยดูเถอะฉันจะจับแกเข้าแล็ปแล้วผ่าวิจัยโครงสร้างร่างกายมนุษย์ทั้งเป็น จะควักไส้ ผ่าไต กระชากถุงนํ้าดี(?) แล้วหักซี่โครงแกออกมาโยนให้ไอ้เข้แดร๊ป จากนั้นก็เอาเข้าเครื่องบดหมูแล้ว----"

"เฮ้ย ถึงฉันจะไม่ได้ยินแต่อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าเธอสาบแช่งฉันอยู่"

คาลซัสซ่าที่เดินมาดู'สินค้า'คนใหม่ถึงกับขนลุกเกลียว แม้ว่าจะได้ยินแค่เสียงงึมงัมเบาๆแต่ไอ้บรรยากาศน่าสะอิดสะเอียนที่แผ่ออกมานั่นมันบอกทุกอย่างนั่นแหละ!

"แก..."

ยูริมองชายวัยกลางคนตรงหน้า อยากจะเข้าไปกระซวกไส้สัก100ที่แต่ติดที่ว่าเธอโดนจับใส่ปลอกคอที่เป็นเหล็กอยู่ โซ่ที่คล้องปลอกคอก็ผูกติดกับเสาด้านหลังอีกที...ซึ่งมันแน่นหนาเกินกว่าจะแกะออกเองได้ ทั้งยังใส่กุญแจไว้อีก2ตัว...

ใครมันมาล่ามตรูฟะ!!! 

"อยู่สงบๆไปนั่นแหละ ดีแค่ไหนที่ฉันไม่เอาเธอไปขังรวมกับพวกนั้น..."

ยูริมองตาสามตาของคาลซัสซ่าออกไป...

กรงขนาดใหญ่ที่น่าจะเอาไว้ขังสัตว์จำพวกเสือหรือสิงโต...แต่ตอนนี้มันอัดเต็มไปด้วยเด็กชายหญิงมากมายที่นั่งร้องไห้จ้าอย่างหวาดกลัว...

ไม่ใช่แค่กรงเดียว...ยังมีอีกราวๆ5กรงด้วยกัน
ส่วนเธอแค่โดนจับใส่ปลอกคอเท่านั้น

"เลวเอ๊ย!!!!!!"

เด็กสาวคำรามอย่างเหลืออด แล้วพุ่งไปจะอัดเจ้าคนที่ยิ้มแป้นอยู่แต่พอกำลังง้างมือ ระยะของโซ่ก็หมดซะก่อน มันเลยดึงคอของเธอให้หงายหลังลงไปนั่งกับพื้น...โซ่มันสั้นเกินกว่าจะนอนลงไปได้ เธอเลยอยู่ท่ากึ่งๆนั่งกับนอนโดยที่คอถูกดึงขึ้น รู้สึกว่าเมื่อกี้มันจะดัง'กร็อบ!'เบาๆด้วย...

ถ้าคอหักฉันจะตามไปฆ่าแก!!!! เจ็บโว้ยยย!!!!

"โอ๊ะโอ๋~? อย่าพยศสิแม่หนูน้อย เดี๋ยวจะโดนลงโทษเอานะ"

ยูริกุมคอของตัวเองพลางสำลักนํ้าลายออกมาก่อนจะตวัดตาสีนิลไม่มองชายน่ารังเกียจอย่างโกรธแค้น

"อืม สงสัยต้องสั่งสอนสักหน่อย สัตว์ที่ดีต้องเชื่องนะรู้ไหม?"

คาลซัสซ่าเรียกลูกน้องคนหนึ่งมาแล้วหยิบเอาแส้มา...

เล่นแส้เลยหรอเฮ้ย!? ตรูไม่ใช่Mนะ!!!!! ตรูเป็นS!!!!!!! #ผิด!

"เอาล่ะ มาเริ่มบทเรียนกันดีกว่า"

ชายผู้แต่งกายฟุ่มเฟือยตวัดแส้ลงพื้นแล้วเดินไปหาเด็กสาวที่ถอยหลังไปจนโซ่ตึง

"หึ! หนีไปก็----เฮ้ย!!!?"

"ไอ้โง่เอ๊ย!!!!"

ยูริที่ถอยไปจนสุดแล้วกลับพุ่งไปอย่างรวดเร็ว ต้องขอบคุณที่หมอนี่เดินเข้ามาอยู่ในระยะโซ่ เธอเลยสวนกลับได้แบบไม่ต้องกลัวโดนรั้งเหมือนตอนแรก

เด็กสาวถีบตัวไปหาคาลซัสซ่าโดยเสริมไฟฟ้าทำให้พุ่งไปเร็วขึ้นอีกเท่าตัวจนอีกฝ่ายมองไม่ทัน
เธออัดฝ่ามือใส่ท้องน้อยของอีกฝ่ายโดยใส่ไฟฟ้าไปเต็มแม็กอย่างหมั่นไส้จนร่างอวบๆกระเด็นไปกวาดลูกน้องที่ยืนค้างอย่างตกตะลึงอยู่ด้านหลังจนหมด..

สไตรค์!!!

ฉันมองผลงานอย่างสะใจแล้วหันมาดึงๆโซ่ที่ติดกับปลอกคอดู...

พอลองใส่ไฟฟ้าไปแล้วก็ตัดไม่ได้อีก...

โว้ยยยย!!! หายหัวไปไหนฟะเจ้าบ้าลูซิลฟ์!!!! พอต้องการตัวไม่เป็นจะโผล่หัวมา ไหนบอกว่าจะค่อยเฝ้าดูไง!!!!!!

[ทางลูซิลฟ์]

"ครอก~"

เผลอหลับไม่รู้เรื่อง...

[กลับมาที่ยูริ]

ให้ตายเถอะ อีกเดี๋ยวพวกนั้นก็ฟื้นแล้วด้วยสิ....

"โอ๊ะ! เรามาช้าไปหรอเนี่ย?"

อยู่ๆก็มีเสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้นจากบนอาคารเก่าๆที่อยู่ไม่ไกลจากเธอเท่าไหร่

ฟิ่วว

ปึก!

ตามมาด้วยตัวเจ้าของเสียงที่ยิงสลิงลงมายืนอยู่ข้างหน้าห่างจากเธอไป5เมตรและดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เห็นเธอ...

ว่าแต่คนธรรมดาที่ไหนเขามีเครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติไว้ในครอบครองฟะ? (เมื่อก่อนด้วยความสงสัยเลยถามเอลวินไป เขาเลยบอกว่าเครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติจะมีเฉพาะทหารเท่านั้นที่มีสิทธิ์ครอบครอง ชาวบ้านธรรมดาไม่มีทางมีได้ และหน่วยที่ใช้เครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติเยอะที่สุดคือหน่วยสำรวจ)

"เอาไงดี'รีไวล์' ปล่อยเด็กๆไปแล้วทิ้งพวกนี้ไว้หรอ?"

ชายหนุ่มผมทองอายุราวๆ18-19 เดินไปดูซากที่ฉันทำสไตรค์ไว้ก่อนจะไปเปิดกรงปล่อยเด็กพวกนั้นไปทั้งหมด

"โหย~ ใครกันน้าที่ล้มพวกนี้ เลยซะหมดสภาพเลยแฮะ"

เด็กสาวผมสีนํ้าตาลแดงท่าทางไฮเปอร์เดินไปเอาไม้จิ้มๆพวกนั้น(=_=)

ส่วนคนสุดท้าย ชายผมดำร่างเล็กหน้าตาขวางโลกที่น่าจะชื่อรีไวล์...เข่ไม่สนใจซากพวกนั้นเท่าไหร่....

แต่มายืนจ้องหน้าฉันแทน....

"หืม? ใครน่ะ"

ชายผมทองเลิกคิ้วแล้วเดินมาสมทบกับรีไวล์

"มาตอนไหนเนี่ย!?"

เด็กสาวอีกคนเลิกจิ้มซากแล้ววิ่งมาเดินวนๆรอบตัวฉันอย่างกับไม่เคยเห็น...

"อิซาเบล ดูจากสภาพแล้วฉันว่าเธออยู่ตรงนี้นานแล้วล่ะนะ แต่เราแค่ไม่ทันเห็น"

ชายผมทองเขกหัวเด็กสาวที่ชื่ออิซาเบลไปเบาๆแล้วเดินเข้ามาหาฉัน

"เธอชื่ออะไรหรอ ฉันฟาร์ลันนะ แล้วทำไมถึงอยู่ในสภาพนี้?"

...ทีละคำถามไหม???

"ฉันยูริ โดนโปะยาสลบมา...."

"...."

เงียบไมอ่ะ???

"เออนี่ ช่วยฉันหน่อยได้ไหม?"

ฉันบอกฟาร์ลันแล้วชี้ไปที่ปลอกคอ

"อืม...ไม่รู้สิ มันต้องใช้กุญแจน่ะ"

ฟาร์ลันกอดอกก่อนจะหันไปหาชายร่างเล็กที่ยังจ้องฉันไม่กระพริบโดยปล่อยให้อิซาเบลสำรวจตัวฉัน....

คืออะไร ตอบ!!

"นายคิดว่าไงรีไวล์?"

ชายที่ชื่อรีไวล์ไม่ตอบแล้วเดินไปหาเด็กสาวผมดำที่กำลังทำหน้าซังกะตายอยู่

"...."

"...."

จ้องมาจ้องกลับไม่โกง(?) อะไรของเจ้าเตี้ยนี่เนี่ย? (แต่รีไวล์สูง165 ยูริ155....) เออ!! ไม่ต้องตอกยํ้า!!!

รีไวล์เดินกลับไปที่ซากไหม้ๆ(โดนช็อต)แล้วทำท่าเหมือนหาอะไรสักอย่างก่อนจะเดินกลับมาแล้วโยนกุญแจให้จนฉันเกือบรับไม่ทัน...

เฮียส่งดีๆก็ไม่มีใครว่าหรอกนะ...

ฉันจัดการไขปลอกคอออกแล้วหันไปมาเอียงซ้ายขวาจนคอลั่นดัง'กร็อบ!'ไปสองสามที...ก็มันเมื่อยอ่ะ เมื่อกี้หัวร้อนแล้ววิ่งไม่ดูความยาวโซ่จนมันกระชากคอเคล็ดจนต้องมาหักกลับเนี่ย...

แล้วทำไมอิซาเบลมองแบบนั้นอ่ะ? แค่คลายกระดูกเองนะ??

"ขอบใจ"

ฉันบอกแล้วไปทำงานต่อ...ก็ต้องฆ่านี่เนาะ เมื่อกี้แค่สลบเอง

โอ๊ะ! เจ้านั่นได้สติพอดี

คาลซัสซ่ากุมท้องแล้วลุกขึ้นมาอย่างยากลำบาก

เด็กสาวร่างเล็กสร้างกระแสไฟฟ้าไว้ที่นิ้วแล้วทำท่าเหมือนยิ่งปืนไปที่เขา

ฟิ้ว!!!!

อัค!!!!

กระแสไฟฟ้าถูกยิงเป็นเส้นตรงเข้าตัดขั่วหัวใจจนหมอนั่นกระอักเลือดและตายทันที....เหมือนลืมอะไรไป?

เอิ่ม...สามคนนั่นยังอยู่นี่ว่า

ฉันหันกลับไปดูผู้ช่วยเหลือทั้งสามคนที่กำลังยืนมองฉันอยู่

อิซาเบลค้างไปแล้ว ส่วนฟาร์ลันดูจะอึ้งๆ และรีไวล์...

"โฮลี่ชิ---!!!!!!!!!"

คุณเมิงจะพุ่งมาทำไมคะ!!!!!!!

รีไวล์พุ่งไปหาเด็กสาวที่ฆ่าเป้าหมายของเขาไปโดยที่ไม่ได้เข้าประชิดตัวด้วยซํ้าโดยใช้เครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติช่วยเป็นแรงดันส่งทำให้เขาพุ่งมาเร็วขึ้น

เปรี๊ยะ!!!!!

ยูริที่ตกใจเลยเผลอปล่อยไฟฟ้าเป็นโล่และบางส่วนพุ่งใส่
รีไวล์ที่เบี่ยงหลบแต่ไม่ทัน ถูกกระแสไฟฟ้าไปจนตัวชาแล้วเสียหลักล้มกลิ้งไปกับพื้น...โชคดีที่เด็กสาวเบี่ยงตัวหลบทันไม่งั้นชนกันกลิ้งแน่นอน

"รีไวล์!!/ลูกพี่!!!"

ฟาร์ลันและอิซาเบลที่เห็นรีไวล์โดนไฟฟ้าที่ไม่รู้ว่าออกมาจากเด็กสาวได้ยังไงช็อตใส่จนล้มกลิ้งไม่เป็นท่ารีบพุ่งมาที่ร่างเล็กทันที

"ด เดี๋ยวเด้!?"

ยูริที่จะหันไปขอโทษที่เผลอช็อตอีกฝ่ายหันมาตั้งรับการโจมตีของทั้งสองคน โดยรับหมัดฟาร์ลันแล้วเบี่ยงตัวหลบลูกเตะของอิซาเบลก่อนจะถีบฟาร์ลันออกไปโดยลืมระวังหลังจนโดนรีไวล์เตะตัดขาจนเสียหลักล้มลง

รีไวล์ที่ยังตัวชาแต่พอขยับได้ก็ลงไปนั่งคร่อมตัวเธอแล้วใช้มือเดียวรวบมือทั้งสองข้างของยูริไว้ ส่วนอีกข้างก็บีบคอจนแทบหายใจไม่ออก

"เธอ...เมื่อกี้มันอะไร?"

รีไวล์สลัดเรื่องที่เด็กสาวใต้ร่างมาชิงฆ่าเป้าหมายตัดหน้าเขาไปแล้วมุ่งไปที่ตัวเธออย่างสงสัยและระแวง

"แค่ก!! ป ปล่อยฉัน นะ!!!!"

เปรี้ยง!!!!!!

รีไวล์ไหวตัวทันเลยกระโดดหลบออกมาก่อน...ไม่งั้นเขาคงโดนช็อตจนไหม้แน่ๆ..

เด็กสาวร่างเล็กค่อยๆลุกขึ้นยืน กระแสไฟฟ้าสีเงินแล่นไปตามร่างกายขณะที่เธอขยับตัว...สำหรับพวกนี้คงต้องเล่นแรงสักหน่อย โดยเฉพาะตัวหัวหน้านั่น...

รีไวล์มองเด็กสาวที่กำลังมองเขาพร้อมกับเผลอแผ่จิตสังหารออกมามากจนอิซาเบลสั่นแล้วถอยหลังไปแบบไม่รู้ตัว

"ฟาร์ลัน พาอิซาเบลไป"

รีไวล์บอกแค่นั้น แต่ฟาร์ลันเข้าใจความหมายดี 'เขาจะจัดการเอง'....

หลังจากที่ฟาร์ลันพาอิซาเบลไปหลบอยู่ไม่ไกล รีไวล์ก็หันมามองเด็กสาวอีกครั้ง...

"นาย ต้องการอะไร"

ยูริเป็นฝ่ายเปิดประเด็น...ถึงเธอจะบอกว่า'จะเล่นแรง' แต่ก็อยากลองเจรจาก่อนอยู่ดี

"ไฟฟ้านั่น..."

รีไวล์ตอบเสียงเรียบ เขาสงสัย...

"....บอกไม่ได้"

ยูริเงียบไปแล้วตอบเสียงแผ่ว

"งั้นฉันจะทำให้พูดเอง"

รีไวล์พุ่งเข้ามาอีกครั้ง...

พลัก!!! ตุบ!!!!

"เฮอะ! จะง้างปากฉันหรอ? ไม่มีทาง!~"

ยูริที่ขี้เกียจจะสู้แล้ว เลยเทเลพอตสั้นๆไปประชิดกับชายที่สูงกว่าเธอ10เซนฯจนเขาเผลอสะดุ้งแล้วเสียจังหวะ

เธอเลยให้ของกำนัลเป็นหมัดตรงธรรมดาที่อัดความหมั่นไส้ไปเต็มเปี่ยม ฝากรอยชํ้าและปากที่แตกไว้ที่แก้มซ้ายของอีกฝ่าย(แต่ถ้าใส่ไฟฟ้าไปด้วยคงเละทั้งหน้า ดังนั้นเอาหมัดธรรมดาพอ)

แรงที่เธอปล่อยไปบวกแรงที่เขาพุ่งมาทำให้รีไวล์หน้าหันแล้วกระเด็นไปนอนจุกอยู่ไม่ไกล

"จะหาเรื่องฉันก็ไปฝึกดีๆนะจ๊ะ~"

เธอเป็นพวกที่ชนะแล้วปากดี เลยฝากความแค้นอีกหน่อยแล้วเทเลพอตกลับไปหาลูซิลฟ์ทันที...ขืนหมอนี่ลุกขึ้นมาได้อีกเธอก็ขี้เกียจแล้วนะ รีบชิ่งตอนที่มีโอกาสดีกว่า


ฟาร์ลันและอิซาเบลเห็นรีไวล์โดนต่อยกระเด็นก็รีบใช้เครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติเข้ามาทันที เพราะรีไวล์ไม่เคยแพ้ แต่ครั้งนี้กลับโดนต่อยจนลุกไม่ขึ้น...แถมคนที่ต่อยยังเป็นเด็กผู้หญิงที่ตัวเล็กกว่าอิซาเบลด้วยซํ้า...

"เฮ้! รีไวล์ เป็นไรไหม??"

"ลูกพี่เจ็บป่าว!!!?"

ฟาร์ลันกับอิซาเบลถามอย่างเป็นห่วง

รีไวล์นอนนิ่งในท่าเดิมสักพักก่อนจะค่อยๆลุกขึ้นมาแล้วยกมือปาดเลือดที่ไหลจากมุมปากที่แตก

เขามองมันนิ่งๆก่อนจะล้วงผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดออกแล้วซับที่มุมปากจนเหลือแต่รอยชํ้าเท่านั้น แต่ก็ยังมีเลือดซึมๆอยู่ดี

"หมัดหนักใช้ได้เลยแฮะ รีบกลับไปทำแผลกันก่อนเถอะ"

ฟาร์ลันมองแผลที่มุมปากของรีไวล์ที่เริ่มมีเลือดไหลออกมาอีกก่อนจะหิ้วปีกชายร่างเล็กขึ้นมาโดยมีอิซาเบลช่วย

รีไวล์เอาแขนออกจากเพื่อนทั้งสองแล้วเดินเอง

ฟาร์ลันกับอิซาเบลมองหน้ากันแล้วยักไหล่ก่อนจะยิงเครื่องเคลื่อนย้ายสามมิติตามรีไวล์ที่ล่วงหน้าไปไกลแล้ว

รีไวล์แลบลิ้นเลียเลือดที่มุมปาก สายตาเรียวคมมองทางแต่ในหัวคิดถึงผู้ที่ฝากแผลนี้แล้วชิ่งไปทันที...

"หึ!..."

รีไวล์แสยะยิ้มเล็กน้อยก่นมันจะจางหายไป...

กล้ามากนะยัยเด็กเหลือขอ เดี๋ยวจะทำให้ร้องไม่ออกเลยคอยดู!!

=======================================================

เฮียโดนไป...กี่ดอกหว่า 555+ โดนช็อตโดนต่อย สะใจรีดเดอร์ไหมคะ?~//โดนแฟนๆเฮียรุมตื้บ

ส่วนเรื่องพระเอกนั้น ไรท์ก็กำลังคิดๆอยู่ค่ะ แต่ยังไม่มีข้อสรุป

ระหว่างนี้ก็จะมีหนุ่มๆมาวนเวียนเรื่อยๆแต่ก็ยังไม่ใช่พระเอกน่อ~

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

อันเนื่องมาจากวันที่13ตุลา....ทุกท่านคงทราบดีนะคะ

ไรท์เองก็เศร้าและเสียใจอย่างสุดซึ้งกับการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่นี้นะคะ

แต่ไรท์จะไม่หยุดอัพฟิกค่ะ ไม่ใช่ว่าไรท์ไม่รู้สึกอะไรนะ อย่างที่บอก ไรท์ก็เสียใจ แต่จะให้หยุดอัพแล้วปล่อยให้รีดเดอร์รอเก้อก็คงไม่ดี

นิยายที่ไรท์ติดตามหลายเรื่องงดอัพไปก็รู้สึกแบบ ไม่มีที่เยียวยา(?) ซึ่งไรท์ก็เข้าใจไรท์เตอร์ท่านอื่นนะคะ

ไรท์ไม่ได้จะตำหนิไรท์ท่านอื่นนะคะเราเข้าใจดี...ขอให้กำลังใจไรท์เตอร์และรีดเดอร์ทุกท่านนะคะ

ส่วนตัวไรท์ที่ทำใจได้เร็วกว่าคนทั่วไป(?)ก็จะขอทำหน้าที่ไรท์เตอร์ต่อเรื่อยๆค่ะ

หากไรท์หยุดอัพนั่นคือไรท์ได้ทำการโต้รุ่งจนสมองตื้อคิดฟิกไม่ออกนะคะ...//โดนตรบตรี(?)


..ขอเป็นข้ารองบาททุกชาติไป..

...ข้าพเจ้าขอแสดงความจงรักภักดี...

_______________________________________________________

ปล. ที่เห็นอัพตี4ตี5นี่ไม่ได้ตื่นเช้านะ แต่ยังไม่ได้นอนต่างหาก (ไรท์จะกลายเป็นเป็นนกฮูกแล้ววว~~)
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

341 ความคิดเห็น

  1. #257 Chicl (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2560 / 21:19
    บะ..บังอาจจจ!!!มาทำร้ายยเฮโจววววววว!!!!!
    #257
    0
  2. #228 Be_Batt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 11:35
    ขอให้รีไวล์ได้เป็นพระเอก555
    #228
    0
  3. #222 เด็กหลง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 เมษายน 2560 / 01:59
    อยากจะขอและรอ(?)ฮาเร็ม//กัดผ้าเช็ดหน้า
    #222
    0
  4. #49 sakagi78 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2559 / 01:31
    ว้าววว สำอรโดนต่อย เป็นไปไม่ได้อันบีลีฟเวเบิ้ลลลลลล
    ส่วนพระเอกตอนนี้อวยสำอรมากๆเลย ไม่เอาวิกนะเดี๋ยวจะเป็นฟิคโลิลค่อน อิอิ555 -,.-
    #49
    0
  5. #48 aumchik (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 21:18
    สะใจสำอรโดนต่อย555โอ้ยคลายเครียดมาก
    #48
    0
  6. #47 tingtingg4213 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 17:33
    เย่!! ไรท์อัพต่อเรื่อยๆล่ะ นึกว่าจะงดอัพเหมือนเรื่องอื่นๆซะอีก ฮือ T^T
    สะใจอ่ะ 5555 นานๆทีจะเจอสำอรโดนทำร้าย เคยเจอแต่เฮียแกทำร้ายคนอื่น ฮา
    ส่วนพระเอกเหรอ?....แล้วแต่ไรท์ดีกว่า ตัวผู้(?)ยังมาไม่ครบ ถ้าเลือกพระเอกก่อนเดี๋ยวไม่ยุติธรรม...(ทั้งๆที่ใจให้เอลวินเป็นพระเอกไปแล้ว 5555 ที่เลือกไม่ใช่ไรนะ แค่ชอบเฮียแกตอนเก๊กหลุด ยู~ริ~~~ ฮา)
    #47
    1
    • #47-1 Hikari Yuu(จากตอนที่ 8)
      15 ตุลาคม 2559 / 17:46
      ตอนนั้นเฮียเพิ่ง19กว่าๆ เฮียยังเด็กค่ะ 555+ เดี๋ยวพอเริ่มแก่---แค่ก!!! เดี๋ยวหลังๆก็กลับมาเก๊กเหมือนเดิม~
      #47-1
  7. #46 Marius Yo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 15:03
    สะใจโว้ยย555 หนูยูริสร้างศัตรูที่น่ากลัวแล้วสิ????
    #46
    0
  8. #43 ninny788 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 13:32
    ฮาเร็มค่ะ
    #43
    0
  9. #42 ninny788 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 13:32
    โอ๊ะโอ สำอรโดนเล่นงานซะแล้ววว
    #42
    0
  10. #41 ความตายที่แสนเหงา (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 13:24
    ขอฮาเร็มนะค่ะ
    #41
    0
  11. #40 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 12:56
    รอดูว่าใครจะได้เป็นพระเอก
    #40
    0
  12. #39 ซายะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 11:03
    ฮาเร็มได้มัยค่ะ
    #39
    0
  13. #38 KimKhaow >< (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 08:47
    แล้วไรท์จะแต่งให้อิซาเบลกะฟาร์ลันตายเหมือนในอนิเมะมั้ยอ่า? เค้าไม่อยากให้ตายน้าาาาาา
    #38
    0
  14. #37 KimKhaow >< (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 08:46
    เอารีไวล์เป็นพระเอกเตอะ
    #37
    0
  15. #36 Candy__ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 08:12
    รีไวล์โดนต่อยหวังฉันแล้ว555//โดนแฟนคลับรีไวล์รุมตื้บ
    #36
    0
  16. วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 07:53
    ขอเป็นรองพระบาททุกชาติไป....(กลับเข้าเรื่อง) ขอบคุณมากไรต์ ตอนนี้เราโครตอดยากเลยT^T นิยายหายกันไปเป็นสิบๆเรื่อง แต่เรื่องไรต์ไม่เป็น ฮูเล่ย์~ รออ่านต่อนร้าาาาา
    #35
    0
  17. #34 MIdnightKori (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2559 / 06:57
    ไม่เป็นไรค่ะไรท์เราก็เสียใจเหมือนกัน สู้ๆนะค่ะไรท์เป็นกำลังใจให้
    #34
    0