[Attack On Titan] ต่างโลก? เอาจริงดิ??

ตอนที่ 7 : บริษัทรับจ้างฆ่าไม่จำกัด และ เคะโชตะ? (คิดชื่อตอนไม่ออกก็บอก=_=;)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,329
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 140 ครั้ง
    14 ต.ค. 59

ฉันชะงักไปชั่วครู่และกลับมาตีหน้านิ่งเหมือนเดิม...

ก็พอรู้สึกได้ล่ะนะว่าน่าเป็นงานที่ไม่ธรรมดาแน่ๆ แต่ไม่คิดว่าจะเป็นงาน 'รับจ้างลอบฆ่าไม่จำกัด'...

ลูซิลฟ์มองเด็กสาวตรงหน้าเพื่อดูปฏิกิริยาหลังจากที่เขาบอกชื่อจริงๆของงานที่พวกเขาทำ

เขาเลิกคิ้วขึ้นนิดหน่อยอย่างแปลกใจที่เธอเพียงแค่ชะงักไปครู่เดียวแล้วกลับมารอฟังข้อมูลจากเขาต่อ...

ลูซิลฟ์ซ่อนรอยยิ้มถูกใจไว้ใต้ใบหน้านิ่งงันก่อนจะอธิบายงานที่สมาชิกใหม่ร่างเล็กต้องทำ

"ก่อนอื่นขออธิบายเกี่ยวกับงานของเราก่อนแล้วกัน"

ลูซิลฟ์เว้นช่วงไปเมื่อมีบริกรมาเสริฟนํ้าผลไม้ที่เขาสั่งไปมั่วๆก่อนหน้าที่เขาโดนลากเข้ามาแล้วนั่งเทศสาวร่างเล็กไปชั่วโมงนึง....

บริกรร้านไหนเขาเสริฟนํ้าหลังจากสั่งไปตั้งชั่วโมงกว่าฟะ เดี๋ยวเสร็จงานนี้เขาคงจะไปร้องเรียนกับเจ้าของร้านสักหน่อย(?)

เมื่อบริกรคนนั้นจากไป พื้นที่นี้ก็กลับสู่ความเงียบอีกครั้ง ลูซิลฟ์จึงพูดต่อจากที่ค้างไว้

"อย่างที่บอก เราเป็นนักลอบสังหารไร้สังกัด ใครจะว่าจ้างก็ได้ขอเพียงมีสิ่งตอบแทนที่ทางเรายอมรับได้"

"ระบบการทำงานคือ 'เงินมางานไป' หรือก็คือจ่ายมาก่อน จากนั้นเราจะเริ่มลงมือ และก็รอฟังข่าวดีได้เลย"

ลูซิลฟ์หยุดพูดเมื่อยูริยกมือขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงขออนุญาต เขาเลยพยักหน้าโดยไม่ว่าอะไร

"ถ้าจ่ายไปแล้วงานไม่สำเร็จล่ะ?"

"พวกเราไม่เคยล้มเหลว..."

ลูซิลฟ์พูดขึ้นแทบจะติดกับประโยคที่เธอเอ่ยจบ
นัยน์ตาสีดำสนิทสองคู่จ้องกันอย่างไม่ลดละ จนในที่สุดเด็กสาวก็เป็นฝ่ายละสายไปก่อน ลูซิลฟ์จึงพูดต่อ

"พวกเราไม่เคยมีประวัติการล้มเหลว ดังนั้นเรื่องที่ว่าจ่ายมาแล้วแต่ฆ่าไม่ได้ตามกำหนดจนต้องคืนเงินพร้อมของบรรณาการไถ่โทษน่ะไม่มีหรอก...เห็นแบบนี้พวกเราก็น่าเชื่อถือนะ เคยมีเคสนึงที่จ่ายสดมาสามล้านให้ฆ่าเจ้าชายจากกำแพงชั้นในภายใน3ชั่วโมงกลางงานเลี้ยงวันเกิดของเจ้าตัวเอง และเราก็ทำสำเร็จ เป็นข่าวหน้าหนึ่งไปเกือบเดือนแหน่ะ แต่ก็จับมือใครดมไม่ได้ พวกสารวัตรทหารเลยตั้งให้เป็นคดีสังหารปริศนาเพื่อปัดความรับผิดชอบ เจ้าคนว่าจ้างก็สุขกายสบายใจกันไปเลยแถมมาให้อีกสองล้านเป็นทิป ตอนนี้เงินนั่นยังเหลืออยู่เลยมั้ง"

ยูริฟังแล้วยิ่งรู้สึกแปลกๆ กลัว? นับถือ?? ไม่ว่าจะอย่างไหน ตอนนี้เธอมองชายตรงหน้าเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น
ประมาณว่าผู้มีประสบการณ์หรือคนที่แข็งแกร่งกว่า

"จบเรื่องเปอร์เซ็นความสำเร็จที่เห็นๆอยู่ว่าเกินร้อย....ต่อนะ พวกเราบอกแล้วว่ารับจ้างสารพัด แต่ให้เติมคำว่า'ฆ่า' ให้เป็น 'นักรับจ้างฆ่าสารพัด' พวกเราไม่ยึดติดกับผู้ว่าจ้าง เช่น นายAให้ไปฆ่านายB ในขณะที่นายCก็จ้างฆ่านายA....กรณีนี้คิดว่าไง?"

ลูซิลฟ์ถามฉันพลางเอามือทั้งสองประสานกัน เท้าศอกกับโต๊ะแล้ววางคางลงบนหลังมือ แล้วจ้องมาที่ฉัน...

"อืม...ก็ฆ่านายBแล้วลอบกลับไปฆ่านายA...

ลูซิลฟ์กระตุกมุมปากคล้ายยิ้มเล็กน้อยจนเด็กสาวไม่ทันสังเกต

"ทำไมคิดงั้น?"

"ก็...นายบอกว่าไม่ยึดติดกับผู้ว่าจ้าง ดังนั้นถึงจะเป็นคนที่เคยจ้างมาก่อน แต่ถ้ามีคนอื่นมาจ้างให้ฆ่าเขาอีกที ก็ทำได้แบบไม่ลังเล..."

ลูซิลฟ์คลายมือออกแล้วเอนพิงพนักเก้าอี้

"ใช่ ยังพอมีสมองนี่ยัยปศุสัตว์~"

ชมหรือด่าวะคะ เอาให้แน่(=_=*)

"นี่เป็นเรื่องพื้นฐานหลักของงานเรา เรื่องปลีกย่อยค่อยเรียนรู้เอาในงานก็ได้ พูดไปก็เปลืองนํ้าลาย"

ฟาร์มสุนัขในแากของเขาเริ่มทำงานอีกแล้ว มีเวลาไหนที่เขาจะพูดสุภาพและไม่บ่นบ้างไหม?

"โอเค เข้าเรื่องงานวันนี้ดีกว่า..."

คุณเมิงเพิ่งสำนึกหน้าที่หลังจากบ่นไปอีก1ชั่วโมงเต็มหรอคะ? ทางนี้หลับไปหลายตื่นแล้วนะ??

"สังหารคาลซัสซ่าสินะ..."

"อ่า เจ้าหมูโสโครกนี่...เธอคงจำที่อ่านไปได้นะ"

"..."

ฉันพยักหน้า แม้จะไม่อยากจำก็เถอะ

"เจ้านี่ ตามที่เบลเฟบอก มันจะลงไปที่เมืองใต้ดินตอนบ่าย3..."

"เจ้าวิปริตนั่นเกี่ยวไรอ่ะ?"

"เบลเฟถนัดเรื่องเป็นสายข่าว สืบข่าวจากที่ต่างๆแล้วก็ถนัดการปลอมตัว...อย่านอกเรื่องสิยัยแคระ"

...ตรูมีกี่ชื่อแล้วฟะ?

"ตอนนี้เวลา...เที่ยงตรง อีก3ชั่วโมงเลยหรอฟะ..."

ลูซิลฟ์พึมพัมในประโยคหลัง ส่วนฉันที่ได้ยินว่าเหลือตั้ง3ชั่วโมงก็เกือบหลุดไปว่า...

จะมาทำซากอะไรล่วงหน้าตั้งหลายชั่วโมงวะคะ?

"งั้นฉันขอไปเดินเล่นได้ม่ะ กลิ่นเหล้ามันกำลังจะทำให้ฉันอ้วก"

ฉันเบ้หน้าปิดจมูก นี่นั่งทนมาตั้งนานเพื่องานเลยนะ...แต่ตอนนี้ไม่ไหวอ่ะ แหวะ!

"เออๆ กลับมาให้ทันล่ะ"

"รู้แล้วย่ะ"

ฉันรีบลงจากเก้าอี้แล้วเดินเร็วๆออกจากร้านไป...

อ๊าาาา~ อากาศบริสุทธิ์~~

ฉันเดินทอดน่องไปเรื่อยๆ ถึงอยากจะดูว่ามีของอะไรขายแต่มันไม่น่าสนใจสักกะนิดเลยเมินไป

"หืม?"

สายตาฉันเหลือบไปเห็นมุมนึงที่มีคนมุงออกันอยู่ ด้วยความเสือ---แค่ก! สงสัย ฉันเลยเดินไปดู

อืม รู้สึกจะเป็นลานประลองเล็กๆของพวกเด็กเหลือขอ(?)

ณ ตรงนี้มีเด็กตั้งแต่10ขวบถึง16ปีกำลังเชียร์เด็กชายสองคนที่กำลังคลุกวงในกันอย่างเมามันส์ ดูแล้วน่าจะอายุ12ทั้งคู่

ผ่านไปสักพักผลก็ออกมา เด็กชายที่ตัวใหญ่กว่าเล็กน้อยชนะมาได้แบบหวุดหวิด พวกเด็กที่ล้อมอยู่ก็มีพวกที่โห่ดีใจ และพวกที่ซึมไปทั้งกลุ่ม...

อืม ดูขัดกันแปลกๆแฮะ กลุ่มที่แพ้ดูเป็นเด็กตัวเล็กบอบบางแถมยังเป็นผู้หญิงทั้งกลุ่ม อ่อ ยกเว้นไอ้คนที่ไปสู้นะ แต่สภาพมันก็บอบบางไม่ต่างกันหรอก ส่วนกลุ่มที่ชนะ...แม่งน้องๆควายถึกดีๆนี่เอง...

เจนสัมผัสได้ถึงพลังงา---แอ็ฟ!!!//รองเท้าปริศนาลอยมา(?)

นี่มันหวยล็อค! ไอ้พวกตัวใหญ่ก็ต้องชนะแน่นอนอยู่แล้วนี่หว่า? แล้วไอ้พวกตัวเล็กนั่นก็ไปสู้กับพวกนี้เนี่ยนะ ไม่เจียมตัวหรือว่าโง่เนี่ย?

"เอ้า ตามสัญญา พวกผู้หญิงมากับเราซะ!"

เด็กอายุ16ที่ตัวใหญ่สุดเดินตรงไปคว้าแขนเด็กผู้หญิงสองในสามของกลุ่มออกมา

เฮ้ยๆ ชักจะไม่ดีแล้วนะ

"ด เดี๋ยวสิ! อ อีกรอบ คราวนี้ผมจะชนะ! ได้โปรด!!"

เด็กผู้ชายผมทองยาวประบ่าคนเดียวของกลุ่มพุ่งไปคว้าแขนของเด็กหนุ่มร่างสูงโดยพยายามกลั้นนํ้าตาไปด้วย...

โคตรสปิริต! เจ็บตัวขนาดนั้นแต่ยังปกป้องสาวๆหรอ น่าชื่นชมๆ(?)

"เกะกะจริง! ไอ้ตุ๊ดอย่างแกน่ะกลับบ้านไปใส่กระโปรงไป!! 5555+"

จากนั้นพวกเด็กโตก็หัวเราะเยาะเด็กชายตัวเล็กที่ยกแขนกันเด็กผู้หญิงไว้...ถึงฉันจะแอบเห็นด้วยเพราะเด็กผู้ชายตัวเล็กนั่นหน้าหวานมาก...แต่ไม่ชอบใจเลยแฮะ...

อ่า ไม่น่าขี้ใจอ่อนเลยเรา

"เน่~ พวกควายถึกตรงนั้นน่ะ~"

เอาจนได้สิ...

ถึงจะบ่นในใจ แต่เธอก็ยังยิ้มและเดินไปร่วมวงแบบไม่แคร์สื่อ ทั้งยังไปยืนข้างหน้าของกลุ่มเด็กตัวเล็ก...

ประกาศความเป็นศัตรูชัดเจน...

"ว่าไงนะยัยเตี้ย! แล้วแกเป็นใครห๊ะ!! รู้ไหมว่าฉันลูกใคร!!?"

"แกไม่รู้แล้วฉันจะรู้หรอ?"

ฉันทำหน้าซังกะตาย...ไม่ว่าโลกไหนไอ้คำถามอวดบารมีพ่อก็มีอยู่ทุกที่สินะ น่าเบื่อจริง

"แก!!!!"

เจ้าเด็กโตที่อายุ16พุ่งตรงมาหวังจะคว้าตัวเด็กสาวร่างเล็กผู้ไม่รู้จักตํ่าสูง

แต่เขาก็วืดไปเพราะเธอเพียงเบี่ยงหลบโดยไม่ก้าวเท้าสักก้าว

เด็กโตเริ่มโมโหเปลี่ยนจากทีแรกที่จะแค่ผลักออกไปเพราะเห็นว่าเป็นแค่เด็กผู้หญิงตัวเล็ก แต่พอมาทำหน้าเบื่อๆราวกับเขาเป็นเด็กที่ทำอะไรเธอไม่ได้เลยจะใช้ความรุนแรงแทน

เด็กโตเหวี่ยงหมัดมามั่วๆ...

อืม นี่คือหมัดแบบแยงกี้สินะ(ต่อยไร้หลักเกณฑ์ สักว่าให้โดนก็พอ แบบพวกอันธพาลข้างถนนกากๆ)

เด็กสาวย่อตัวลงทำให้อีกฝ่ายวืดไปอีกครั้ง

เธอเกร็งมือ แล้วซัดอุ้งมือใส่ลิ้นปี่อีกฝ่ายอย่างแรงโดยบวกแรงถีบตัวขึ้นยืนกับแรงแขนล้วนๆเข้าด้วยกัน...
เธอจะไม่ใช้ไฟฟ้า

แต่การใช้ฝ่ามือแบบจีนที่ไม่เน้นรุนแรงแตาเน้นเล่นจุดอ่อนนี่ได้ผลเกินคาดแฮะ

ไม่เสียแรงที่ตอนโลกเก่าศึกษาไว้เยอะ ถึงจะเพิ่งมาได้ใช้จริงโลกนี้ก็เถอะ(ที่นางเก่งๆนี่คือเพิ่งลองครั้งแรกทั้งนั้น ตอนโลกเก่านางศึกษาไว้เยอะ โดยเฉพาะการต่อสู้ของประเทศต่างๆ แต่ไม่มีโอกาสได้ใช้)

"อ็อค!!!"

เจ้าเด็กโตกระอัก มันคุกเข้าลงนั่งกอดตัวเองพลางสำลักนํ้าลายจนมันไหลยืดน่าเกียจ

พวกลูกสมุนเห็นหัวหน้าที่เป็นเด็กโตสุดเสียท่าให้เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆก็กรูกันเข้ามารุมเธอทันที

"อืม น่าเบื่อออ~"

เด็กสาวเงยหน้ามองฟ้าแล้วหลับตา...

เธอขยับตัวอย่างรวดเร็วหันไปปล่อยหมัดตรงใส่คนที่ชอบเข้าข้างหลังจนน็อคสลบไปในหมัดเดียว
เธอพลิกตัวกลับมารับหมัดของเด็กอีกคนที่พุ่งมาก่อนจะเตะตัดขาจนอีกฝ่ายล้มลง

เธอพุ่งถอยหลังหลบท่อแป๊บ(?)ที่ฟาดลงมาทำให้มันฟาดลงที่เด็กชายที่นอนอยู่ก่อนจนสลบไปอีกราย

เด็กชายที่ถือท่อแป๊บ(?)หน้าเสียที่เผลอฟาดเพื่อนตัวเองเลยไม่ทันเห็นว่าเด็กสาวเข้ามาจับคอเสื้อเขา....

ก่อนจะจับทุ่มข้ามไหล่มาเป็นอันจบเกม...

ทั้วหมดเกิดขึ้นในเวลาไม่นานนัก ลูกน้องทั้งหมดก็ลงไปนอนนับดาวกันถ้วนหน้าไม่ต่างจากตัวหัวหน้าที่ยังจุกจนลุกไม่ขึ้น...

"อ่า จริงสิ"

เธอหันไปมามองหากลุ่มเด็กตัวเล็ก แล้วพบว่าทั้งหมดยังแอบมองอยู่ไกลๆ

ยูริเดินไปหาแต่เด็กพวกนั้นกลับสะดุ้งเฮือกแล้วพากันลนลานเตรียมจะวิ่งไปจนเธอต้องวิ่งไปดักหน้า โดยอาศัยช่วงขาที่ยาวกว่า(นิดนึง) และความที่เคยเป็นนักกีฑาเลยเร็วกว่า

"ข ขอโทษฮะ!! ถ ถ้าจะเอาพวกน้องสาวผมไปล่ะก็---"

"ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะ=_="

เด็กๆพอถูกฉันขัดแบบนั้นก็มองหน้ากันไปมา

"อืม ฉันไม่เอาน้องสาวนายไปหรอกนะ"

ฉันบอกแบบนั้นแล้วยิ้มบางๆ
เด็กๆดูจะเริ่มผ่อนคลายลง เด็กผู้ชายผมทองยาวประบ่า หน้าตาหวานเหมือนผู้หญิงที่ดูแล้วน่าจะเป็นพี่ของเด็กผู้หญิงสามคนเดินมาใกล้ฉันเล็กน้อยแล้วก้มหัว

"ข ขอบคุณฮะ พี่สาว ที่ช่วยน้องของผมไว้"

"อ่า นะ ช่างเถอะ แล้วไปมีเรื่องกันได้ยังไงล่ะเนี่ย"

ฉันถามอย่างสงสัย เด็กชายเอานิ้วจิ้มๆกันแล้วตอบอ้อมแอ้ม

"ก ก็พวกนั้น แกล้งน้องสาวของผม..."

"พวกนั้นว่าพี่ชายของเราด้วย!!!"

คราวนี้สามเสียงประสานกันกลบเสียงของเด็กชายไป ตามด้วยเด็กผู้หญิงสามคนที่เป็นฝาแฝดทั้งหมดที่มากอดเอวฉันอย่างสนิทสนมแล้วแย่งกันฟ้อง...

เอ่อ ไอ้ท่าทางกลัวฉันเมื่อกี้ล่ะ?

"สรุปคือ พวกนั้นมาว่าพี่ชายก่อน พวกหนูเลยทะเลาะกับพวกนั้น แล้วพี่ชายมาเห็นเข้าเลยจะช่วยแต่โดนเล่นซะเองสินะ"

ฉันสรุปหลังจากที่ฟังสาวๆตัวน้อยสามคนพูดจบ ส่วนคุณพี่ชายซึมไปแล้วเพราะปกป้องน้องๆไม่ได้แถมยังโดนเล่นเอง...สงสารดีไหม?

"เอาเถอะ ตอนนี้เรื่องก็จบแล้ว พวกเธอก็กลับบ้านได้แล้วนะ แล้วอย่าไปมีเรื่องอีกล่ะ พี่สาวไม่มาช่วนตลอดหรอกนะ"

ฉันบอกพลางดูเวลาจากนาฬิกาพกที่แอสโมสให้มา

บ่าย2 อีกชั่วโมงนึง...

"ค่ะ...x3"

แฝดตัวน้อยสามคนส่งเสียงอย่างเศร้าๆ....คงไม่ได้ติดใจฉันแล้วใช่ไหม?

พอรู้ว่าจะต้องกลับ ตัวพี่ชายก็วิ่งมาหาฉันด้วยรอยยิ้ม...

ดาเมจโคตรแรง...นี่มันเคะโชตะ!!!(อนึ่ง ลืมบอกว่านางเป็นสาววาย...)

"ผมชื่อมิคาเอลนะฮะพี่สาว!"

"หนูมิเชล!/มิไร!!/มิราจ!!! ค่ะ!!!!"

เด็กๆพากันขานชื่อตัวเองแล้วมองหน้าฉันเขม็ง...

อ อะไรอ่ะ...สายตาปิ๊งๆแบบคาดหวังนั่นน่ะ...

ชิ! ยอมแล้วโว้ยยย!!!

"ฉันยูริ..."

"บ๊ายบายค่ะ/ครับ พี่ยูริ!!!!"

เด็กทั้ง4คนพอได้คำตอบที่ต้องการก็ยิ้มกว้างแล้ววิ่งไปทันที....

เออ ฉันรู้สึกตามไม่ทัน...ฉันเพิ่ง15นะ!! ยังไม่แก่ใช่ไหม!!!?

ฉันมองดูนาฬิกาอีกครั้ง...รีบไปก่อนดีกว่า

ฉันเลยหันหลังเพื่อกลับไปที่ร้านที่ลูซิลฟ์รออยู่...ว่าแต่ พวกกลุ่มเด็กโตหายไปกันตั้งแต่เมื่อไหร่ฟะ? เร็บชิบ(=_=)?

ช่างมันละกัน

เธอยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจแล้วเดินกลับทางเดิม...โชคดีที่เป็นทางตรงตลอด ไม่งั้นหลงจนกู่ไม่กลับชัวร์(=_=)...

======================================================

ปวดแขนปวดมืออออ(?) ไรท์พิมพ์ในโทรศัพท์อ่ะ มันใช้นิ้วโป้งรัวกดนิ้มเดียวเลยปวดซะแล้ว

ตอนนี้ก็สั้นอีกตามเคย ราตรีสวัสดิ์จ้าา~

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตัวละครใหม่อีกแล้ว(ขยันสร้างงานให้ตัวเองไง....)

เป็น4พี่น้อง อันประกอบด้วยพี่ชายคนโตอายุ12นามมิคาเอล และน้องสาวแฝดสามอายุ10ขวบนามมิเชล,มิไรและมิราจ

ตัวพี่ชายมีผมสีทองสว่างยาวประบ่าหน้าตาน่ารักร่างกายบอบบางเหมือนผู้หญิง และมีนัยน์ตาสีทอง

ส่วนน้องสาวแฝดสามมีผมสีนํ้าตาลอ่อน ตาสีทองจ้า

(รูปไม่แน่ใจ อาจจะไม่ได้ลง แต่ถ้าเจอที่คล้ายๆจะลงให้น้าา)

[สปอยตอนหน้า ใครอยากเจอเฮย์โจวววววว~~~~]
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 140 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

341 ความคิดเห็น

  1. #289 keetalove46 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 22:03
    ชื่อคลายๆ บริษัทรับจ่างตาย ของภามจากพูนิก้าเลย
    #289
    1
    • #289-1 MiwWlr(จากตอนที่ 7)
      13 มิถุนายน 2563 / 12:03
      คิดเหมือนกันเลยอ่ะ
      #289-1
  2. #266 Hamashiro Mikijang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 23:17
    ตัวละครเยอะจนจำชื่อไม่หมดแล้วละครับ Q ^Q
    #266
    0
  3. #33 aumchik (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 14:46
    เฮย์โจวววที่รักก//สงสัยว่าใครจะได้เป็นพระเอกตอนแรกนึกว่าเอลวินพออ่านมาถึงตอนนี้.......ให้รีไวล์เป็นพระเอกเถอะ!!
    #33
    0
  4. #31 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 08:53
    ยูริโชว์ความโหดสินะ
    #31
    0
  5. #30 lilly dark (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 07:39
    นู๊ อยากเจอเฮย์โจว คร่าาาาาาาาาาาาา*0*/
    #30
    0
  6. #29 MIdnightKori (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 07:26
    อรุณสวัสดิ์ค่ะไรท์ตอนต่อไปมาต่อเร็วๆนะค่ะเป็นกำลังใจให้
    #29
    0
  7. #28 Umisorauki (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2559 / 05:04
    รอไปเที่ยวเมืองใต้ดินคร่าาาา อรุญสวัสดิ์ค่ะ
    #28
    0