[Attack On Titan] ต่างโลก? เอาจริงดิ??

ตอนที่ 6 : เจอกันอีกครั้ง และ งาน? (Re)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,723
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 173 ครั้ง
    26 มี.ค. 60

"ยูจางงงง~ มามะให้ผมกอดที~~~"
"ไสหัวไปเลย! ไอ้บ้าวิปริตเบลเฟ!!"
"เอ๋! ใจร้าย~ผมเสียใจน้า~~"
"ตอแหล!!!!!"

เด็กสาวมองชายในชุดโกธิคที่นั่งบีบนํ้าตาเป็นนางเอกละครโศกที่โดนพระเอกบอกเลิก(?)

ไอ้คนตอแหลหลอกลวง!!!!(อันที่จริง เบลเฟเขายังไม่ได้บอกสักคำว่าเป็นผู้หญิง แต่นางเอกเราทึกทักไปเอง)

หลังจากวันที่ยูริซมซานกลับมาอย่างจำใจหลังจากหนีไปซบอกแม่เสือขาวมาอาทิตย์นึงเต็มๆ เบลเฟก็ดูจะติดหนึบกับเธอยิ่งกว่าเดิม แถมยังพยายามลวนลามเธอทั้งร่างกายและสายตา!!!

ส่วนสองเกลออย่างแอสโมสและซาร์ทก็คอยผลัดกันมาอวยพรให้เธออย่างมิได้นัดหมาย...

ขนาดเจ้าคนปากเสียซาร์ทยังเอาสร้อยกางเขนมาให้พกเป็นเครื่องรางกันเบลเฟเลยนี่นะ...(ผมไม่ใช่ผีนะครับ!//เบลเฟ)

ในทุกวัน เบลเฟมักจะมาวนเวียนใกล้ๆเธอเสมอ พอเผลอก็จะเข้ามากอดมาดม(?) ซึ่งก็โดนสวนกลับอย่างไร้ปราณีเช่นกัน...ยกตัวอย่างเหตุการณ์ตอนที่ยูริเพิ่งทำใจได้และกลับมาที่โรงแรม...

[3วันก่อน]

"...กลับมาแล้วค่---"
"กลับมาแล้วหรอที่รักกก~~"
"ที่รักพ่อง!!!!!"
"อ็อค!! ป เป็นหมัดตรงที่...สุโค่ย~ ครอก!"

นั่นคือเบลเฟที่พุ่งไปเตรียมกอดเด็กสาวให้เต็มรักเมื่อรู้ว่าเธอกลับมาหลังจากหายไปเป็นอาทิตย์...และได้รับหมัดตรงที่เสริมพลังไฟฟ้าเป็นของตอบแทน...จนเสื้อของชายหน้าสวยเป็นรูไหม้ และเขาก็สลบไปหนึ่งวันเต็ม....
และความจริงอีกข้อของเบลเฟที่เธอค้นพบหลังจากปลอยหมัดไปคือ เจ้าวิปริต2เป็นM...(วิปริต1คือพ่อหัวทองเอลวินไง)

และพอฟื้นมาเขาก็ไม่มีท่าทีสำนึกเลยสักนิด...

[2วันก่อน]

"ยูจังจ้ะ~ วันนี้ขอนอนด้ว---"
"ไสหัวไป!!!!!"

เบลเฟพยายามจะไปนอนกับยูริที่ขอแยกห้องไป...แต่โดนปามีดใส่แบบ Non stop....

"กรี๊ดด!!!(?) ยูจัง มันอันตรายน้าาา!!!"
"หนวกหู!! ไปตายซะ!!!!"

และจบลงด้วยเบลเฟถูกมีดปักตรึงติดกำแพงยันเช้า...(มีดปักตามขอบเสื้อแล้วยึดไว้บนกำแพงน่ะ)

[เมื่อวาน]

"ยูจั-----"

เปรี้ยง!!!!!!! ตู้มม!!!!!!!!!!

"...คิโม่ย"

เบลเฟทักเด็กสาวที่กำลังซักผ้าอยู่ที่แม่นํ้าหลังโรงแรมเลยเข้าไปทัก แต่โดนสายฟ้าฟาดกลางวันนแสกๆ...พร้อมกับโดนด่าว่าน่ารังเกียจเป็นของกำนัล

[เมื่อกี้นี้]

เบลเฟพยายามเข้ามากอดร่างเล็กที่เพิ่งอาบนํ้ามา เพราะตัวของเด็กสาวนั้นหอมมากๆโดยเฉพาะหลังอาบนํ้าใหม่ๆ แต่ก็โดนด่ากลับมา....

"เจ้าเบลเฟ ยังไม่เข็ดอีกหรอเนี่ย"

มาม่อนเงยหน้าจากสมุดบัญชี มองดูหนึ่งเด็กหนึ่งคนบ้า(?)กำลังรุกไล่กันอย่างเมามันส์(?)

"ก็นะ...เออจริงสิ ลูซิลฟ์! มานี่หน่อย"

แอสโมสตอบอย่างเหนื่อยใจก่อนจะเรียกชายผมดำที่นั่งทาเล็บตัวเองได้ทุกวี่ทุกวันมา

"อะไร?"

ลูซิลฟ์ถามเสียงห้วนแบบฉบับเจ้าตัวพลางเป่าเล็บที่เพิ่งทา

"มีงานน่ะ..."

ลูซิลฟ์ชะงักแล้วหยุดเป่าเล็บ หันมามองผู้ที่เป็นดั่งพี่ชายอย่างตั้งใจ...หากแอสโมสทำเสียงจริงจังแบบนี้แสดงว่าเป็นงานสำคัญ?

"ว่ามา"
"...."

แอสโมสไม่พูดอะไรแต่ยื่นรูปใบหนึ่งให้
ลูซิลฟ์รับมาแล้วมองสักพักก่อนจะพลิกดูด้านหลังที่มีข้อความบางอย่างอยู่

"กับใคร"
"อืม คราวนี้เอายูจังไป ประมาณว่าหาประสบการณ์"
"ชิ ยัยหมูโสโครกน่ะนะ"
"ลูซิลฟ์...."
"เออๆ! รู้แล้ว ดุจริง!!"

ลูซิลฟ์บอกแบบปัดๆ
แอสโมสมองน้องชายอย่างไม่ค่อยชอบใจในนิสัยที่ชอบดูถูกคนและประเมินอีกฝ่ายตํ่ากว่าตัวเองของเขาเท่าไหร่...สันดานแก้ยาก จึงต้องคอยเตือนไม่ให้ลํ้าเส้น...

ลูซิลฟ์เก็บรูปใบนั้นลงกระเป๋าเสื้อแล้วเดินไปหาร่างเล็กที่ทำเฮ้ดล็อคกับเบลเฟอยู่....

"โฮ่ย! ยัยปศุสัตว์ เตรียมตัวซะ อีกครึ่งชั่วโมงมาเจอฉันที่นี่ อย่าสายล่ะ!"

ลูซิลฟ์ชี้เล็บแดงๆมาที่เธอแล้วเดินจากไปทันที

ฉันมองเจ้าคนหยาบคายอย่างงงๆก่อนจะหันไปหาแอสโมสในขณะที่กำลังล็อคคอเจ้าคนตอแหลไปด้วย

แอสโมสมองน้องชายที่ดูท่าแล้วกำลังจะขาดใจตายก็ได้แต่สวดส่งเบลเฟในใจ...ถึงเขาจะมีศักดิ์เป็นพี่ใหญ่แต่ก็ไม่อยากคอเคล็ด(หัก)เพราะท่าล็อคนั่นนะ ดังนั้นพี่จะขออยู่ให้กำลังใจตรงนี้และมองดูนายเฉยๆดีกว่า...

"อ่า งานที่ฉันเคยบอกไงยูริ"

แอสโมสเลิกสนใจคนที่กำลังโบกมือทุบพื้นขอความช่วยเหลืออย่างเอาเป็นเอาตายเพราะท่าล็อคของร่างเล็กแล้วตอบคำถามในใจของเด็กสาวแทน

"งาน? จริงสิว่าจะถามอยู่ พวกนายทำงานอะไร?"

ยูริขยับตัวบิดคอของเบลเฟดัง'กร๊อบ!'จนสลบ(?)แล้วลุกขึ้นเดินมาหาชายผมบรอน

"อืม จะเรียกรักสารพัดรับจ้างก็ได้ รับทำทุกอย่างที่คุณจ้าง เงินมางานไปอะไรทำนองนั้น"

แอสโมสยักไหล่ มาม่อนเหล่มองวูบนึงแล้วเขียนบัญชีต่อ

"แล้วที่ลูซิลฟ์บอกเมื่อกี้คืองานอะไร?"
"เดี๋ยวเธอก็รู้เองแหละ"

แอสโมสบอกแบบนั้นแล้วไล่ให้เธอไปเตรียมตัว...โดยเน้นให้ใส่เสื้อผ้ารัดกุมและพกมีดไปเยอะๆ...

เมื่อถึงเวลา ยูริลงมาจากห้องในชุดธรรมดาอย่างเสื้อเชิ้ตสีขาวและกางเกงขาวยาวสีดำเรียบๆ ส่วนผมก็รวบเป็นหางม้าสูง และมีกระเป๋าเล็กๆที่มัดไว้ตรงต้นขาทั้งสองข้างที่บรรจุมีดสั้นไว้ด้วย

ส่วนลูซิลฟ์ก็ไม่ต่างกันเท่าไหร่

"ตามมา อย่าเกะกะล่ะ"

ชายเล็บแดงหรี่ตามองร่างเล็กแล้วเดินนำไปทันทีแบบไม่กลัวว่าคนที่ตามมาด้วยจะเดินทันรึเปล่า

แต่เด็กสาวกลับเดินทันชนิดติดหนึบจนลูซิลฟ์ต้องเร่งฝีเท้าออกห่าง

ก็แหม เธอไม่ใช่คนพื้นที่นะ เกิดหลงก็ซวยสิ และคนตรงหน้าก็ไม่ใยดีเธอเลย
ร่างเล็กจึงแอบใช้พลังในการวาร์ประยะสั้นคอยตาม ซึ่งการวาร์ประยะสั้นจะไม่สามารถมองออกด้วยตาเปล่า แต่จะเห็นเป็นเหมือนว่าเธอก้าวยาวๆพรวดเดียวมากกว่า...

ว่าแต่...

ฉันชะงักไปแวบนึงแล้วเดินต่อ...

เธอเพิ่งคิดได้เมื่อกี้ว่า

ทำไมพวกแอสโมสไม่สงสัยในพลังไฟฟ้าของเธอเลยล่ะ?

แต่ถึงถามลูซิลฟ์ตอนนี้ก็คงไม่ได้คำตอบ รอถามแอสโมสดีกว่า

"อืดอาดอยู่ได้ยัยปศุสัตว์!"

ลูซิลฟ์หันมามองร่างที่สูงแค่อกอย่างหงุดหงิด...ทำไมเขาต้องมาดูแลเด็กโสโครกนี่ด้วย...

ยูริรู้สึกเท้ากระตุก...แต่ก็เป็นฝ่ายยอมทำตามชายเล็บแดง

ชิ เดี๋ยวค่อยคิดบัญชีทีหลังก็ได้วะ!!

เธอเลือกที่จะสงบศึกและเอางานที่ยังไม่รู้ว่าต้องทำอะไรมาก่อน

เด็กสาวร่างเล็กเดินเร็วๆไปหาอีกฝ่ายที่ยืนรออยู่หน้าร้านอะไรสักอย่างอีกฟากถนน...

ปึก!

"อ๊ะ!?"

เพราะรีบจนไม่ได้ดูทาง ร่างเล็กบางก็ถูกใคนบางคนที่สูงกว่าชนเข้าให้
ส่วนตัวเธอก็ล้มลงไปนั่งแหมะที่พื้นโดยที่คู่กรณีไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด...

"เป็นอะไรไหม?"

เสียงทุ้มนุ่มจากอีกฝ่ายเอ่ยถามตามมารยาทพลางยื่นมือมาให้เธอจับเพื่อช่วยพยุง

"อ่า ค่ะ ไม่เป็นไร ขอบคุณมาก"

เธอยื่นมือไปรับนํ้าใจจากอีกฝ่ายแล้วลุกขึ้นก่อนจะเงยหน้ามองสุภาพบุรุษตรงหน้า...

"งั้นหรอ ดีแล้วล่ะ"

ชายหนุ่มวัย20ปลายๆยิ้มจางๆ ผิดกับเมื่อ4ปีก่อนที่ราวกับคนบ้า....

เด็กสาวเบิกตากว้าง

ผมทองๆตาสีฟ้า โครงหน้าและนํ้าเสียงแบบนี้...ถึงจะไม่ได้เจอกัน4ปีและอีกฝ่ายก็เปลี่ยนไปมากทั้งนิสัยและรูปร่างที่สูงราวๆ180...

ไอ้วิปริตเบอร์1 เอลวิน สมิท!!!!!!

ทำไมฉันต้องมาเจอแก๊!!!!!!

เด็กสาวพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปรกติแล้วขอตัวชิ่งไปหาลูซิลฟ์ที่กำลังเดินมาหาเธอด้วยใบหน้าหงิกงอเตรียมด่าเธอเต็มที่

"อ่า ค่ะ! ฉันต้องไปแล้ว ขอตัวค่ะ!!"

พูดจบก็ตรงไปคว้าแขนชายเล็บแดงแล้วลากเข้าร้านเมื่อครู่ทันทีจนลูซิลฟ์เองยังเหวอเลยโดนลากง่ายๆ

ทางด้านของเอลวิน หลังจากเด็กสาวตัวเล็กผมดำลากชายอีกคนเข้าไปในบาร์แล้ว เขาก็ยังจ้องมองประตูร้านอยู่อย่างนั้นจนเพื่อนสาวที่มาด้วยกันต้องสะกิดเรียก

"เฮ้ เอลวิน~ ยังอยู่ไหม?"
"ฮันจิ..."

เอลวินเหล่มองสาวแว่นที่กำลังโบกมือผ่านหน้าเขาไปมา

ฮันจิ โซเอ ยิ้มกรุ้มกริ่มมองตามทิศทางที่าาวตัวเล็กเดินเข้าไป

"รู้จักหรอ~?"
"ไม่...แต่แค่รู้สึกคุ้นน่ะ"

เอลวินตอบแต่เหมือนพึมพัมกับตัวเองมากกว่า...

เขามั่นใจว่าไม่เคยพบหรือเห็นเด็กผมดำคนนั้นเลยสักนิด แม้แต่ผ่านตาก็ไม่เคยเห็น...

แต่กลับรู้สึกคุ้นเคยแปลกๆ

"อืม นายคงเคยเห็นผ่านตาที่ไหนมั้ง~ แต่น่ารักดีนะ~~"

ฮันจิยิ้มแสยะแบบที่ชอบทำประจำจนโดนเอลวินเขกหัวไปทีนึง

"หยุดความคิดไว้แค่นั้นแล้วรีบๆซื้อของแล้วกลับกันได้แล้ว"
"ค่าา หัวหน้า~"

เอลวินถอนหายใจให้กับเพื่อนสุดเพี้ยนแล้วเดินนำไป

ว่าแต่ เธอจะเป็นยังไงบ้างนะยูริ

เขาไม่เคยเจอไททันขาวอีกเลยตั้งแต่4ปีก่อน แม้จะแอบออกไปตามหารอบๆดูตอนออกไปทำภารกิจแต่ก็ไม่พบแม้แต่เงา

เขาได้แต่หวังว่าเธอยังอยู่และไม่โดนไททันตัวอื่นจับกินซะก่อน




























ทางด้านยูริ หลังจากที่เธอลากลูซิลฟ์เข้ามาก็โดนเขาสาดคำหยาบคายออกมาชั่วโมงนึงเต็มๆ ซึ่งครั้งนี้เธอยอมรับผิด ฟังบทเทศนาสุดอิโรติก(?)จนหูชา

"เธอนี่มัน! ชิ ช่างเถอะ มาเข้าเรื่องดีกว่า"

ในที่สุด ชายหนุ่มก็หยุดคำสรรเสริญสัตว์เลื้อยคลาน(?)แล้วเข้าโหมดจริงจังจนเด็กสาวแทบจะปรับตัวไม่ทัน

"เอ้านี่ ดูแล้วจำ แล้วฉันจะอธิบายให้"

ลูซิลฟ์ยื่นรูปใบเดียวกับที่แอสโมสให้มากับเด็กสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม

บริเวณนี่เป็นส่วนลึกสุดของร้านแห่งนี้เลยไม่ต้องกังวลว่าจะมีคนแอบฟัง

ยูริหยิบรูปขึ้นมา มันเป็นรูปของชายวัยกลางคนดูมีฐานะและฟุ่มเฟือย ดูจากเครื่องประดับบนตัวที่ระยิบระยับแทบทะลุภาพออกมาแม้มันจะแค่ภาพขาวดำก็ตาม

เธอพลิกดูด้านหลังของรูป มันมีข้อมูลของชายในรูปอยู่

คาลซัสซ่า แคลนดิแอร์
พ่อค้าหน้าเลือดที่มีฉากหลังเป็นองค์กรค้ามนุษย์ โดยจับเด็กหน้าตาดีจากใต้ดินมาขาย ซึ่งเด็กที่ขายมีอายุตั้งแต่5-15ปี

ฉันอ่านไปเรื่อยๆ ยิ่งอ่านก็ยิ่งรู้สึกหยะแหยงคนๆนี้จนอยากจะเชือดทิ้ง

น่ารังเกียจ!!!!

"งานของเรา แอสโมสคงบอกว่าเป็นงานรับจ้างใช่ไหม"

ฉันเงยหน้ามองลูซิลฟ์ที่เอามือเท้าคาง ส่วนมืออีกข้างก็ยกมองส่องเล็บสีแดงสดของตัวเอง

เมื่อเห็นฉันพยักหน้า ลูศิฟ์ก็ลดมือลงแล้วหันมามองฉันตรงๆ

"งานรับจ้างมันก็ถูก แต่ไม่ทั้งหมด..."

"งานจริงๆของเราคือ...."























"ลอบสังหาร..."

======================================================

มาสั้นๆตามเคย

ขอสารภาพว่าเพิ่งได้นอนตอน6โมงเช้าวันนี้เอง เลยเพิ่งตื่นตอนบ่าย2 (ลุกไปอาบนํ้ากินข้าวก็ปาไปบ่าย3) แล้วก็มานั่งปั่นฟิก...

ส่วนที่ทำไม่เมื่อคืนไม่ได้นอน...

คือ เค้าติดเมะกะอ่านฟิกเพลินอ่ะ เตง~ อ๊ากกกกก!!!!!!//โดยช็อต

เจอปืนจ้า

==============================

รีไรท์ครั้งที่ 1 วันที่ 26/3/60
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 173 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

341 ความคิดเห็น

  1. #265 Hamashiro Mikijang (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 11 มกราคม 2561 / 23:11
    ง่าา อยากให้คู่กับ เอลวินจังเลยย 
    #265
    0
  2. #27 ซายะจินกะ (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 20:58
    รอออออออออออ~~~~~~~
    #27
    0
  3. #25 tingtingg4213 (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 19:27
    สนุกมากกกกกกกกกกกก~~~~ อ่านรวดเดียวเลย ฮา >[]<
    เจอพี่วิกแล้ว~ ขำพี่วิกตอนวัยรุ่นอ่ะ ยู ริ๊~~~~ 55555
    #25
    0
  4. #24 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 17:58
    เย้ๆๆๆ ได้เจอพี่วิกเเล้ว
    กำลังค้างเลยรีบๆมาต่อน้า~
    #24
    0