[Attack On Titan] ต่างโลก? เอาจริงดิ??

ตอนที่ 4 : 7พี่น้อง...พวกแกเป็นคนแคระหรอ? ฉันไม่อยากเป็นสโนว์ไ-ตี๊ดด!-นะ (ชื่อตอนไม่ค่อยเข้ากับเนื้อเรื่องเล๊ยย(?)) (Re)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,232
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 183 ครั้ง
    26 มี.ค. 60

"หยุดทำหน้าเหมือนไม่ได้ถ่ายมาสามวันแล้วมาช่วยฉันซ่อมตรงนี้ซะ!"

ซาร์ทหันมาตวาดใส่ฉันในขณะที่มือยังง่วนอยู่กับการติดกรอบหน้าต่างให้เหมือนเดิม

หวัดดีทุกท่าน หลังจากตอนที่แล้วที่ฉันเผลอระเบิดโบสถ์ที่เปรียบเสมือนบ้านของเจ้า4พี่น้องนี่ไปด้วยความหงุดหงิดสะสม(?) กลายเป็นว่าต้องมานั่งซ่อมกันเองทั้งหลัง เคราะห์ดีที่มันไม่ถล่มลงมาแต่พังชั้นหนึ่งไปเกือบทั้งชั้นเท่านั้น ชั้นสองและสามยังปลอดภัยดีแต่ไม้ก็ยังส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดให้เสียวเล่น ซึ่งแอสโมสบอกว่ามันก็เป็นแบบนี้ตั้งนานแล้วและยืนยันว่ามันแข็งแรงดี

ฉันที่ยังคงหงุดหงิดจากการอดนอน แม้จะระบายไปบางส่วนแต่ก็ยังไม่หาย ได้แต่สบถในใจแล้วเดินไปหยิบค้อนกับตะปูมาตอกกรอบหน้าต่างที่เจ้าคนปากเสียซาร์ทจับไว้อยู่

"ซาร์ท ถ้าซ่อมตรงนี้เสร็จก็เหลือแค่เก็บกวาดข้างในนิดหน่อย เร่งมือก่อนมืดนะ"
"เออ! รู้แล้วๆ ยัยเตี้ยตอกตะปูไม่เป็นรึไงห๊ะ!?"

ซาร์ทหันไปตอบรับแอสโมสที่เดินมาเร่งก่อนจะหันมาก้มมองเด็กสาวตัวเล็กที่ยืนบนลังไม้แล้วตอกตะปูแบบเงอะงะ

"เห็นว่าเป็นไหมล่ะฟะ!"
"ชิ! ไร้ประโยชน์จริง มานี่!!"

ซาร์ทเหน็บแนมร่างเล็กก่อนจะเอาศอกดันหัวเธอไปอีกทางแล้วเอาค้อนมาจากมือเธอแล้วซ่อมเอง

"โอ๊ย! เจ้าคนเถื่อน!!"

ยูริโดดลงมาจากลังไม้ที่ใช้ต่อขา...ก็กรอบหน้าต่างมันสูงนี่หว่า
เธอกอดอกพองแก้มอย่างขัดใจแล้วเดินออกไปหาพี่น้องของชายปากเสียคนอื่นๆ

"หืม? แล้วซาร์ทล่ะ?"

แอสโมสที่กำลังเก็บกวาดข้าวของที่กระจัดกระจายและไหม้เกรียมในบ้านเอ่ยถามร่างเล็กที่เดินมาช่วยเก็บของ

"ซ่อมหน้าต่าง..."

เด็กสาวทำหน้าเบะเมื่อกล่าวถึงคนที่ไม่มีทางญาติดีด้วยเด็ดขาด

"แล้วคนอื่นๆล่ะ?"

เธอถามกลับโดยที่สายตาจับจ้องไปที่ซากหนูตัวจ้อยที่ไหม้เกรียม....เอเมน

"ลูซิลฟ์ หมอนั่นไม่มีทางมาช่วยหรอก...ส่วนเบล เขายังเด็กอยู่เลยให้ไปอยู่กับพวกมาม่อนก่อน...เออ พี่น้องอีก3คนน่ะ"

แอสโมสตอบแล้วเอาถุงขยะออกไปไว้หน้าโบสถ์แล้วกลับมาใหม่

"พวกนายนี่ มีพี่น้องเยอะจังนะ(=_=;)"
"ไม่ใช่พี่น้องแท้หรอก แค่เด็กกำพร้าที่โตมาด้วยกันน่ะ^^"

แอสโมสยิ้มจางๆ ออร่าพี่ชายแสนดีแผ่กระจายจนเธออดเคลิ้มไม่ได้(?)

"เอาล่ะ เร่งมือดีกว่า นี่ก็เย็นมากแล้ว"

ตั้งแต่เช้าตรู่ที่เธอระเบิดที่นี่ ตอนนี้ก็ผ่านมานานมากจนเย็นยํ่าเข้าไปแล้ว...
รู้สึกผิดนิดๆแฮะ

[20:55 บ้านอีกหลังของพวกแอสโมส]

"สุดท้ายก็ไม่ทันมืดแฮะ เอาเถอะ คืนนี้ก็พักที่นี่ก่อนแล้วกัน...มีห้องว่างใช่ไหมมาม่อน?"

ตอนนี้ฉัน แอสโมสและซาร์ทอยู่ที่บ้านอีกหลังนึงของพวกเขา โดยที่นี่เป็นบ้าน...เรียกว่าโรงแรมดีกว่า ซึ่งมันมีทั้งหมด4ชั้น แต่ละชั้นมีห้อง3ห้อง ซึ่งมันว่างทุกห้อง....

"มันก็ว่างหมดนั่นแหละ เลือกเอาเลย"

ชายผมดำตาฟ้าที่น่าจะชื่อมาม่อนเอ่ยแบบปัดๆในขณะที่มือก็นับเงินไปเรื่อยๆ

"อืม จริงสิ! ทุกคนมารวมกันหน่อยได้ไหม มีเรื่องจะประกาศ!!"

แอสโมสมองพี่น้องที่นั่งกระจายตัวอยู่ตามมุมของโรงแรม
ซาร์ทอาสาไปตามพวกที่เหลือที่อยู่ชั้นบนลงมา
และตอนนี้พื้นที่ชั้น1ของโรงแรมก็ถูกจับจองด้วยเหล่าพี่น้องทั้ง7เรียบร้อย...

"ก็มีผู้หญิงนี่หว่า?"

ยูริลอบมองไปที่หญิงสาวหนึ่งเดียวที่เธอได้เจอในขณะที่ทุกคนก็กำลังมองมาที่เธอเช่นกัน ทำให้เธอรู้สึกเสียวสันหลังแปลกๆโดยเฉพาะสายตาจากชายผมดำยุ่งเหยิงที่มีนัยน์ตาสีดำสนิทดูไร้อารมณ์ที่ยืนพิงกำแพงอยู่มุมห้อง

"โอเค งั้นเริ่มจากเธอแล้วกัน เธอเป็นใคร แล้วไอ้สายฟ้าที่ระเบิดโบสถ์ของเรานั่นคืออะไร?"

แอสโมสเปิดประเด็นเมื่อสมาชิกทุกคนมาครบแล้ว....

ถามช้าไปป่าววะคะ(=_=)

ฉันเกาหัวอย่างไม่รู้จะเริ่มยังไงดีพลางกวาดสายตาไปรอบๆแล้วถอนหายใจ

"ฉันชื่อยูริ อายุ15ปี ไม่มีบ้านเกิดและไม่คิดจะบอกอะไรทั้งนั้น"
"15หรือ5ขวบกันแน่ เตี้ยซะขนาดนี้"
"ดีกว่าสูงเป็นไททันแบบนายแล้วกัน"
"ยัยเตี้ยนี่!!"
"ใจเย็น ซาร์ท แล้ว สายฟ้านั่นล่ะ?"

แอสโมสหันไปห้ามปรามชายเลือดร้อนของบ้านแล้วหันมาถามเธออีก

"บอกไม่ได้"

เด็กสาวพูดด้วยนํ้าเสียงเรียบนิ่งไร้ระลอกของอารมณ์ผิดกับเมื่อครู่
นัยน์ตาสีดำหรี่ลงมองชายผมบรอนที่มองเธออย่างจับผิด

ผ่านไปไม่กี่นาที แอสโมสก็ยอมแพ้เลิกเล่นจ้องตาแล้วหันไปนั่งบนเค้าน์เตอร์ของโรงแรม

"โอเค อืมม...เธอบอกไม่มีบ้านใช่ม่ะ? งั้นมาอยู่กับเราไหม เป็นพี่น้องคนที่8น่ะ^^"

แอสโมสยิ้มบางไม่ฟังคำค้านจากหนุ่มคู่กัดเจ้าเก่าของเด็กสาว

ยูริขบคิดสักพัก

อืม ก็น่าสน ถึงฉันจะเข้ากำแพงมาได้แต่ก็ไม่มีที่อยู่อยู่ดี จะให้ไปเช่าโรงแรมก็ไม่มีเงินอีก...แต่มันง่ายไปรึเปล่า? ที่จะให้คนแปลกหน้าที่เพิ่งระเบิดบ้านตัวเองมาอยู่ด้วยเนี่ย?? แล้วให้เป็นพี่น้องกับเจ้าพวกนี้เนี่ยนะ???...

"แล้ว ฉันต้องทำอะไรตอบแทน...คงไม่ได้ให้อยู่ฟรีๆหรอกใช่ไหม"

เด็กสาวกอดอกเชิดหน้ามองคู่สนทนา
แอสโมสยิ้มกริ่ม แววตาปรากฏประกายแห่งเล่ห์กลขึ้นมาวูบนึงแล้วหายไปทันทีจนไม่ทันสังเกต

"ก็แค่ช่วยงานเรานิดหน่อยน่ะ^^"

อยากจะถามว่างานอะไร แต่ดูท่าแล้วคงไม่ยอมบอกแหง...
เอาวะ! ถ้างานไม่ดีค่อยชิ่งก็ได้ อย่างมากก็กลับป่าต้นไม้ยักษ์ก็ได้

"ตกลง..."

ฉันทำหน้าแบบหมดหนทาง ส่วนแอสโมสก็ยิ้มกว้างกว่าเดิมแล้วลงจากเค้าน์เตอร์มายืนข้างฉัน

"งั้นก็ ขอแนะนำพี่น้องที่เธอจะต้องทำงานด้วยนะ~ ฉันชื่อแอสโมส นั่นซาร์ทกับเบลแล้วก็ลูซิลฟ์ เธอคงรู้จักแล้วนะ"

แอสโมสแนะนำตัวก่อนจะผายมือไปที่ซาร์ทที่ยืนกอดอกทำหน้าบอกบุญไม่รับ ถัดไปคือเบล เด็กชายตาฟ้าที่ยิ้มอายๆมาให้ และลูซิลฟ์ที่นั่งทาเล็บแดงๆพลางเหล่มองมาที่ฉันแล้วเชิดใส่?

คืออะไรวะคะ(=_=)!!

"นี่คือมาม่อน เป็นเหมือนเจ้าหน้าที่ฝ่ายบัญชี ดูแลเงินส่วนกลางน่ะ"

แอสโมสผายมือไปที่ชายผมดำตาฟ้าในตอนแรกที่นั่งอยู่หลังเค้าน์เตอร์

มาม่อนหยุดนับเงินแล้วหันมาส่งยิ้มให้แล้วนับเงินต่อ...

จ้ะ(=_=)...

"นั่นคือเบลเฟ เพราะชื่อซํ้ากับเบลเราเลยเติมเฟเข้าไปน่ะ..."

คราวนี้แอสโมสผายมือไปที่ผู้หญิงหนึ่งเดียวที่เธอเจอคนแรกนับจากเข้ากำแพงมา...ผู้หญิงผมเทา ในชุดแนวโกธิคที่กำลังนั่งสับไพ่เล่นอยู่
เบลเฟหันมายิ้มให้และมองฉันอย่างสนใจด้วยนัยน์ตาสีแดงที่เป็นประกายแปลกๆ

"และสุดท้าย ลิเวีย เจ้าคนเงียบขรึม อย่าไปกวนประสาทหมอนั่นล่ะถ้าอยากอยู่ครบ32"

แอสโมสเพยิดหน้าไปที่ชายผมดำตาดำในชุดสีดำ...ที่กำลังแผ่ออร่าไม่น่าคบอยู่ที่มุมห้องที่เธอรู้สึกไม่ถูกชะตาด้วยเท่าไหร่ตั้งแต่ครั้งแรกที่มาเหยียบที่โรงแรมนี้

แต่ทำไมชื่อมันผู้หญิงจังคะ

"อย่าไปล้อชื่อหมอนั่นล่ะ ส่วนเหตุผลเธอคงรู้ได้ด้วยตัวเองนะ"

แอสโมสกระซิบเมื่อรับรู้ได้ถึงคำถามในใจฉัน

อืม ฉันไม่มีวันแหย่หนวดเสืออย่างหมอนั่นแน่นอน...

"จบเรื่องแล้วใช่ไหม? ฉันจะได้ไปนอนสักที"

ลูซิลฟ์ค่อยๆลุกขึ้นพลางมองคนที่เปรียบเสมือนพี่ใหญ่ของบ้านแล้วเลยมาที่เด็กสาวตัวเล็กที่สูงแค่ชายโครงของแอสโมส

"อ่า แค่นี้แหละ แยกย้ายได้"

แอสโมสยิ้มบางมองพี่น้องที่สลายตัวกลับห้องกันอย่างรวดเร็ว เหลือแค่ตัวเขา ซาร์ท และเบลเฟที่ยังอยู่

"พวกนายยังไม่ได้กินข้าวเย็นใช่ไหม? ไปหาเอาในครัวนะ ราตรีสวัสดิ์"

มาม่อนเก็บเงินทั้งหมดแล้วลุกขึ้นเดินหาสไปที่ห้องของตน

"หิวรึเปล่ายูริ?"
"นิดหน่อย..."

ฉันตอบแอสโมสไป เขาเลยบอกจะพาไปที่ครัวหาอะไรกินแล้วไปนอนกัน
แต่แล้วจู่ๆ ลมเย็นๆก็พัดวูบที่ข้างใบหูจนฉันสะดุ้งขนลุกเกรียว

"เล่นอะไรน่ะเบลเฟ เธอตกใจเลยเห็นไหม?"
"คิก~ เด็กใหม่น่ารักดี~~"

ไม่รู้ทำไมพอเบลเฟพูดแบบนั้นแอสโมสและแม้แต่ซาร์ทก็พร้อมใจกันทำหน้าเหมือนจะไว้อาลัยใหเฉันกัน??

"น่าขนลุกชะมัด.."

ซาร์ทพึมพัมบางอย่างที่ฉันไม่ได้ยิน

ทำไมอ่ะ ถึงการโดนเป่าหูมันจะรู้สึกสยิว(?)แปลกๆก็เถอะ แต่ทั้งเบลเฟและฉันก็เป็นผู้หญิงเหมือนกันนี่?

"ไปกินข้าวกันนะ~ ชื่อยูริใช่ไหม น่ารักจังน้าา~~"

เบลเฟเข้ามาคล้องแขนของเธออย่างสนิทสนมแล้วพาไปที่ห้องครัวโดยไม่รออีกสองหนุ่มที่กำลังช่วยกันสวดอวยพรให้เด็กสาวอย่างเมามันส์(?)

"นี่ๆ ยูจัง มานอนกับฉันไหม? นอนคนเดียวมันเหงาอ่ะ~?"

หลังจากกินข้าวเสร็จ เบลเฟก็ยังคงเกาะติดฉันอยู่....

ว่าแต่ ทำไมชื่อฉันมันสั้นลงฟะ?

เธอยิ้มและส่งสายตาอ้อนวอน(?)มาให้ฉันด้วยความหวังเต็มเปี่ยม สงสัยดีใจที่มีผู้หญิงคนอื่นนอกจากตัวเองมั้ง? ก็น่าเห็นใจนะ ผู้หญิงสวยๆอย่างเบลเฟต้องมาอยู่ท่ามกลางผู้ชายตั้ง6คนเนี่ย อืมๆ

"เออ จะดีหรอคะ?"
"ดีสิ!~ งั้นตกลงน้า~~"

ฉันโดนมัดมือชก! แต่ไม่เป็นไรหรอกมั้ง? อีกฝ่ายก็เป็นผู้หญิง อยู่ด้วยกันจะได้ช่วยเหลือกันได้

"เอ่อ เบลเฟ ยูริจังยังไม่ได้---"
"หืม~~?"

แอสโมสที่พยายามจะพูดบางอย่างก็เงียบไปเมื่อเบลเฟหันกลับไปมองเขา อะไรอ่ะ???

"ขอให้รอดนะยัยเตี้ย ถึงฉันจะปากเสียด่าเธอบ่อยๆแต่ก็อยู่รอดให้ได้นะ......"
"อะไรนะ?"
"เปล๊าา!!!!! ฉันไปนอนล่ะ บาย"

เจ้าซาร์ทท่าจะทำงานหนักไป? สมองเพี้ยนคุยคนเดียวเนี่ยนะ แล้วอะไรนะ 'ขอให้รอด'? รอดอะไรฟะ???

"อืม...เอ่อคือ..."
"มีอะไรหรอแอสจัง~?"
"....เปล่าครับ ฝันดีครับ"

แอสโมสหันมามองฉันแบบ...สงสาร? ให้กำลังใจ?? เป็นอะไรกันฟะทั้งแอสโมสทั้งเจ้าคนปากเสียนั่น??

"ไปห้องฉันกันนะ~"
"อ่า ค่ะ"

เบลเฟพาฉันมาที่ห้องของเธอ
ห้องของเบลเฟก็ไม่มีอะไรมากแต่ก็สะอาดและเรียบร้อย ตกแต่งด้วยโทนสีเทากับแดงเป็นส่วนใหญ่

"ห้องน้ำอยู่มุมนั้นนะ เดียวฉันจัดที่แป๊บนึง ตามสบายจ้ะ~"

เบลเฟยิ้มแล้วหันไปจัดที่นอน ฉันเลยไปล้างหน้าแปรงฟันรอ ถามว่าไม่อาบนํ้าล่ะ? คิดว่ามีให้อาบไหมล่ะคะ? รู้สึกว่าที่นี้จะไม่นิยมอาบนํ้ากันแต่จะเป็นการเช็ดตัว ถ้าอยากอาบต้องออกำปที่แม่นํ้าลับที่พวกแอสโมสบอกว่าพวกเขาไปเจอเข้าเลยยึดเป็นของพวกเขาเลย ซึ่งตอนนี้มันมืดและหนาวมาก ฉันไม่เสี่ยงออกไปหรอก รออาบเช้าดีกว่า

ฉันออกมาจากห้องนํ้า ผลัดกับเบลเฟให้เธอเข้าไปต่อ ก่อนเบลเฟจะเข้าห้องนํ้าไปเธอบอกให้ฉันเปลี่ยนชุดซะ เพราะชุดเธอมันดูไม่สบายเอาซะเลยและก็ดูจะลุยอะไรมาเยอะ...

ชุดที่เบลเฟเตรียมให้พาดอยู่บนเตียง เป็นชุดกระโปรงยาวแขนยาว

ฉันถอดเปลี่ยนทันที ปรากฏว่าชายกระโปรงมันยาวกร่อมพื้น แขนเสื้อยาวคลุมนิ้วจนมิดแถมยังเหลือปลายอีก และคอเสื้อมันร่นจนตกไหล่...

จ้ะ ขอโทษที่ฉันมันตัวเล็ก(เตี้ย) อย่ายํ้าเซ่!!!! เดี๋ยวแม่ย่างสดซะหรอกยัยไรท์! แกมันก็เตี้ยไม้กระดานไม่ต่างกันหรอก!!!(แต่ฉันสูง160และคัพA...)เออ! ตรูผิดเอง!!!!

ฉันกระโดดฟุบหน้าลงกับเตียงอย่างเจ็บแค้น เมื่อกี้ตอนกระโดดเกือบสะดุดชายกระโปรงอีกต่างหาก....แม่งงง!!!!!!(T[]T)

เบลเฟมองเด็กสาวตัวเล็กอย่างเอ็นดู เมื่อเห็นเธอกำลังนอนควํ่าตีขาลงกับเตียงเหมือนแค้นอะไรสักอย่างแต่ก็พอเดาได้จากสภาพชุด....นั่นเป็นชุดที่ตัวเล็กสุดแล้วนะ....

"เอ้า นอนได้แล้ว~"

เบลเฟนั่งลงบนเตียงอีกฝั่งแล้วนอนลงหันหน้าหาเด็กสาว

ยูริเลิกสาบแช่งไรท์เตอร์ที่มอบส่วนสูงอันน้อยนิดให้(อ่าวเฮ้ย=_=) แล้วหันมานอนดีๆ

"ฝันดีจ้ะ~"
"อืม..."

เด็กสาวปรือตาและหลับลงอย่างรวดเร็ว

แต่ดวงตาสีแดงสดกลับลืมขึ้น จ้องมองใบหน้าเล็กจิ้มลิ้มที่หลับไม่รู้เรื่องตรงหน้าพลางยิ้มกริ่ม

"น่ารักจังน้าา~ อยากเก็บไว้คนเดียวแล้วสิ~~"

มือเรียวขาวยกขึ้นเกลี่ยผมสีดำให้พ้นตา

เบลเฟแลบลิ้นเลียริมฝีปากอย่างถูกใจ

"เป็นของฉันนะ~"

======================================================

สั้นอีกตามเคย

ดึกๆตี3ไม่หลับไม่นอนแต่มาปั่นฟิก?

สำหรับตอนนี้ see you เจอปืนค่ะ(?)

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ตัวละครใหม่

ผู้ที่รักเงินยิ่งชีพ(?)และเป็นฝ่ายบัญชีของบ้าน 'มาม่อน'


หญิงสาวเพียงหนึ่ง(?)ผู้มีนัยน์ตาสีแดงสด 'เบลเฟ'


และเด็กหนุ่มสีดำผู้มีกลิ่นอายไม่น่าคบ(?) 'ลิเวีย'



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ส่วนอันนี้เป็นแบบร่างไททันขาวที่ไรท์ลองวาดดูค่ะ ต้นแบบมาจากชุดเกราะที่คุ้นๆเหมือนเคยดูจากอนิเมะเรื่องไหนก็ไม่รู้(?) บวกกับพลังมโนและการมั่วของไรท์จนออกมาเป็นเช่นนี้แล~~



============================

รีไรท์ครั้งที่ 1 วันที่ 26/3/60
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 183 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

341 ความคิดเห็น

  1. #340 I'm beautiful (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 มกราคม 2564 / 01:52
    เบลเฟเป็นสาวดุ้นอะป่าวววว
    #340
    0
  2. #331 ruknakrubirene (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2563 / 07:56
    yuriiiiii!!!!!!!
    #331
    0
  3. #298 YukiKiyu (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 เมษายน 2561 / 12:33
    ขนาดกลายเป็นไททัน ยังโมเอะเลย
    #298
    0
  4. #232 เวนีล่า (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 23:06
    ทุ่งลิลลี่....
    #232
    0
  5. #220 w'wi (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 20:54
    เอิ่ม ลูซิเฟอร์ เบลเซบัส แอสโมดิว ลิเวียธาน มาม่อน เบลเฟกอร์ เหลือซาตานก็ครบเจ็ดบาปพอดี
    #220
    1
  6. #216 DM:mood. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 เมษายน 2560 / 09:39
    ลิลลี่ผลิบาน
    #216
    0
  7. #198 paphavarin1112 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 16:35
    ไม่เอาทุ่งดอกลิลลี่นะ
    #198
    0
  8. #102 BelieveinHope (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2559 / 20:58
    เอิ่มไม่เอายูรินะคะ อ่าว่าแล้วว่าชื่อมันคุ้นๆ บาป 7 ประการนี่เอง
    #102
    0
  9. #22 นูราริเฮียง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2559 / 17:36
     ชื่อเอามาจากบาป 7 ประการใช่ป่ะ
    ปล.ทุ่งดอกลิลลี่จงผลิบาน
    #22
    1
    • #22-1 Hikari Yuu(จากตอนที่ 4)
      13 ตุลาคม 2559 / 17:59
      โอ้!? มีคนสังเกตด้วย ใช่ค่ะ ชื่อ7พี่น้องมาจากชื่อของเทพประจำบาปทั้ง7

      แอสโมส = แอสโมดิวส์ (บาปราคะ)
      ซาร์ท = ซาตาน (บาปโทสะ)
      ลูซิลฟ์ = ลูซิเฟอร์ (บาปเย่อหยิ่ง)
      เบล = เบลเซบับ (บาปตะกละ)
      มาม่อน = แมมม่อน (บาปโลภะ)
      เบลเฟ = เบลเฟกอร์ (บาปเกีจคร้าน)
      ลิเวีย = ลิเวียธาน (บาปริษยา)

      บอกแค่นี้แล้วกันเนาะ เพราะอาจจะมีเซอร์ไพร์7พี่น้องในตอนใดสักตอน~~

      #เผลอสปอย(-.-)...
      #22-1
  10. #13 แมวดำ มุ้งมิ้ง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 11:51
    ไม่ๆๆๆ ไม่เอา"ลิลลี่"นะไรท์!
    #ไรท์วาดรูปสวยอ่า~
    #13
    0
  11. #12 lilly dark (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 11:31
    ดอก'ลิลลี่'จะผลิบาล~~~
    #12
    0
  12. #11 เซน สเตฟานี่ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2559 / 09:58
    อาเมนแด่ยูริ
    #11
    0