จับยัยมาเฟียทำเมีย nc++

ตอนที่ 2 : 2 (เจอหน้า)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 ก.ค. 63

​ห้องส่วนตัว

ป๋าค่ะ  หนูต้องลงตราประทับกี่โมงคะ  "
ป๋าที่นั้งโซฟาข้างๆฉันหันมามอง

เดี๋ยว จะมีคนมาตามเอง  แก่ไม่ต้องห่วง "

" ป๋า แต่หนูยังไม่อยากเป็น "

"แก่ไม่เป็นวันนี้  วันหน้า ยังไง ก็ต้องเป็น "

"คือ หนูต้องเป็น แน่ๆ"

"อืม"

เบะปากมองบน เบื่อโว้ยย  อะไรหนักหนาวะ
อยู่ดีๆป๋าก็เดินออกไปข้างนอกไม่รู้มีไร เห็นรับโทรศัพท์ และเดินออกไป แต่ ช่างเหอะ
อือลืมพูดถึงม๊า เลย ที่ไม่เห็นม๊าชอบมานิเพราะม๊าแกชอบ อยู่บ้านนะ ไม่ค่อยออกไปไหน มากสุด

ก็ช๊อปปิ้ง ตามภาษา ส่วนเรื่องไอตำแหน่ง อะไรเนีย แรกๆก็เห็นงอล ป๋าอยู่แหละ แต่ป๋าบอกเหตุผลไป

พร้อม GUCCI LIMITEDแค่นั้น แหละหายงอลทันใด  แต่อย่าให้ม๊าแกขึ้นไม่งั้นมาเต็ม อาวุธครบ

พร้อมกำลัง 5555
ผ่านไปซักพักระหว่างที่ ฉันกำลังดูรุ่นปืนใหม่ๆ Collection​ ที่พึ่งออกมา ป๋าก็เปิดประตูเข้ามา

พร้อมผู้ชายหน้าตาหล่อๆ แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจ จนป๋าพูดขึ้น

"พลอย  สวัสดี พี่เค้าสิ "

"ห๊ะ พี่ " ฉันอุทานออกไป

"ป๋า พลอยไม่เคยมีพี่  "

"หลาน ป๋าเอง แกต้องรู้จักไว "

"อืม วัดดี "

"พลอยพูดกับ เชนดี ๆลุกขึ้นมา  "ป๋ามองหน้าดุ
ใส่ฉัน เออๆ ก็ได้วะ

ฉันลุกขึ้นจากท่านั้งที่เอาขามาพลาด โต๊ะ

"วัดดี  "ฉันพูดและยกมือไหว้ ลวกๆ  แต่มันมองฉัน อย่างกับจะกินเข้าไป ไอหื่นเฮ้ยย
มันเดินมาใกลๆ กัน และเอามือมาจับคางฉัน

"สวัสดี น้อง พลอย " มันพูดพร้อมยิ้มร้ายๆ
ฉันมองตาขวางและปัดมือมันออก และสวนหมัดเข้าไปตรงหน้ามัน  แต่มันดันจับมือฉันได้ และพลิกล็อก

ดึงฉันเข้าหาตัวมัน และตอนนี้มันยืนแนบฉันอยู่  โถ่เว้ย

ฟอด ฟอด

" หึ้ยๆๆ   "  มันหอมแก้มฉัน

ฉันเหยียบเท้ามัน และสบัดตัวออก พร้อมคว้า ปืนออกจากกระเป๋า   เตรียมลั้นไก

แต่มันปัดปืนออกจากมือฉันและมันก็เอาไปถือเอง ปากกระบอกตรงมาที่ฉัน (หึ มีฝีมือเหมือนกันนิ)

ฉันเตะปืนที่อยู่บนมือมันออกไป อาศัยความเร็ว และกำลังจะถีบมัน เบี่ยงตัวหลบได้เร็วจริงๆ
พลอย
" พอได้แล้ว "เสียงป๋าดังขึ้น

" ป๋าแต่มัน   "พลอย"    ฉันยังพูดไม่จบ ป๋าก็แทรกขึ้นมา

" อึ้ยยย ๆๆๆ"

ฉันเอาปืนเก็บใสกระเป๋าโมโหโว้ยยยย

"มานั้งคุยกันดีๆ " ป๋า พูด

ฉันก็ทำท่าฟึดฟัดและก็ มานั้งซึ่งมันก็ลงมานั้งเช่นกัน  มองฉันแบบยิ้มๆ  โมโห สึส
ป๋าเริ่มพูดขึ้น

"นี่ เฮียเชน มาเฟียแห่ตะวันตก  หลายชายป๋าเอง "

อืม "
"เค้า จะมาสอนงานเเก "

แล้วป๋าสอนหนูไม่ได้ หรือไงทำไมต้องเป็นมันด้วย"

"พลอย  พูดกับ เฮียดีๆ" ดุอีกและ

"เออออๆๆ แล้ว ป๋า สอนหนูไม่ได้ หรือไงทำไมต้องเป็น​ ไอเฮียนี้ด้วย"

"ป๋าแก่แล้ว ป๋าอยากพัก อีกอย่างเชนเองก็เป็น หลานของป๋า มีประสบการณ์ก็ไม่น้อยสอนหนูได้สบาย"

" แต่หนูไม่อยากเรียนกับมัน " ฉันพูดแล้วมองมัน ตาขวา ซึ่งมันก้มองฉันนิ่งๆ

"แต่นี่เป็น สำสั่ง ของป๋า  แค่นะและจบ " ป๋าพูดและเดินออกไป

" หุ้ย อะไรวะ"ฉันอุทานออกมา

นี้"

นี้"

นี้ "

เรียกฉันหรอ"

" เออ สิวะ ก็อยู่กัน สองคนจะเรียกใคร "
มีไร"

ออกไปซะ ไม่ต้องมาสอนฉัน "
ไม่ "

ทำไม"

"ไปถาม ป๋าเธอ สิ "

"ป๋า ฉัน พูด อะไร กับนาย "

"ไปถามเอง "มันพูดจบก็ลุกออกไป ทิ้งให้ ฉัน นั้งอยู่  ไม่ได้และ ต้องไปคุยกับป๋าให้รู้เรื่อง
คุณหนูครับ ได้เวลาแล้วครับ

"เสียงไอปืนเออ เดี๋ยวไป"

หน้าลาน ประทับตรา   ฉันนั้งลงข้างๆป๋าเเละมีไอเฮียเชน นั้งอยู่ด้วยมารจริงๆ

"ป๋าพูดอะไรกับนายนั้น " ฉันถามป๋าออกไป

"พูดใหม่สิ " จิ  ป๋าเนี้ยจริงๆ เลย  เออๆก็ได้วะ

"ป๋า พูดกันเฮียเชน หรอคะ " เสนียดปาก อี้

"ป๋าขอให้ เชนเค้ามาสอนแกเองแหละ "

ทำไม "

"ก็ตามเหตุผล ที่บอกแกไป "

"เชิญคุณหนูพลอย ครับ  เชิญ ครับ คุณท่าน  "เสียงไอปิน  เดินมาบอกฉันกับป๋า ลุกขึ้น  และเดินไปท่าลงตรา

"ตรงไหน "ป๋าถามออกมา

ข้อมือ คะ"
ประเพณีของมันก็คือ ผู้นำต้องประทับตราให้แก่คนสืบทอดเอง
เหล็กร้อนๆ ถูกยกขึ้นมา ให้ ป๋า

"พร้อมนะ" ป๋าพูด

"คะ "

"ซีๆๆ  "เสียงเนื้อ โดนเหล็ก

อาส์ " เสียงฉัน.

จากนั้น

" นับจากนี้ เธอคือผู้นำแห่งกลางของเรา " ป๋าพูบจบ

แปะ  แปะ แปะ  แปะ

เสียงปรบมือของใครคนหนึ่งดังขึ้น  ซึ่งทุกคนหันไปดูเป็นสายตาเดียวกัน  จากนั้นเป็นเสียงการชักปืนของ

ลูกน้องและบอดี้การ์ดซึ่งฉันก็มองด้วยสายตางงว่าเกิดอะไรกันมันเป็นใครทำไมทุกคนต้องถ้าเหมือนจะรบกัน

"ทำไม่ท่านผู้นำแห่งภาคกลางไม่เห็นเชิญผมเลยนะครับ "

ลูกน้องของมันก็ไม่ใช้น้องเหมือนกัน  มีอาวุธ ครบมือ

พวกกูไม่มี อะไรที่ต้องเชิญ มึง "เสียงเชนพูดขึ้น และมองพวกมันด้วยแววตา น่าเกรงขาม

"ว้าวววว  ท่านเชน แห่งตะวันตก ออกตัวเเทนซะด้วย วะ "

มึงมี อะไร "ป๋าฉันพูดขึ้น

"ผมแค่แวะมาทัก ทายเห็น เฉยๆว่าจะตั้งผู้นำคนใหม่ แต่ก็ว่าอยู่แหละก็แก่จะลงโรงอยู่แล้วเนอะ
จะตาย วัน​ไหนก็ไม้รู้  5555 "   

มันพูดพร้อมหัวเราะ ด้วยตวามสะใจ  ซึ้งมันทำให้ฉันหมดความอดทน

"หุบปากหมาๆ ของมึงสะ "ฉันพูดขึ้น อย่างสุดจะทน

ว้าว  ผู้หญิงซะด้วย สงสัยคงเป็นผู้นำคนใหม่  ถึงว่าทำไม ไอเชนถึงออกตัวปกป้อง"

"มึงความไม่อยากตายอยู่ตรงนี้ไช่ไหม  "เชนพูดขึ้น

"5555 อย่าพึงขึ้นสิครับท่านเชนกระผมแค่มาทักทาย "

นั้นมึง รับใสหัวมึงออกไปซะ ก่อนกูจะหมดความอดทน "

"55555  นั้นกระผมลาละครับทุกท่านไปเว้ยพวกมึง " มันพูดขึ้นและเดินหัน หลังกลับ พร้อตะโกน
บอกลูกน้อง

หลังจากพวกมันเดินกลับไปกันหมด ฉันก็หันไปถามป๋าทันที่

ป๋า  มันเป็นใคร "

"ไอ ทาม ผู้นำแหน่งตะวันออก ไม่ถูกกันกับเรา  ทำธรุกิจ ผิดกฏหมาย ค้าประเวณีเป็นสิ่งที่เรารับไม่ได้

และธุรกิจเปิดบ่อนบังหน้าจำนายยาบ้าสิ่งมึนเมาทุกชนิดเป็น เอเย่นต์​รายใหญ่  ไม่กินเส่นกับพวกเรา

"เพราะเราไม่ทำมันเป็นกฏของเรา "

"เเละ ไอเฮียเชนละค่ะ ป๋า " ฉันพูดพร้องเหล่มองมันเล็กน้อย

"เชนอยู่ฝั่งเดียวกับเรา  ทำหลายๆชวอย่างช่วยเรา  และเป็นหูเป็นตาให้เรา "

แต่หนูก็เกลียดมันอยู่ดี  "

"เฮือยยย  ป๋าละเหนื่อยใจกับแก จริงๆ  เมื่อไหรจะเลฺิกดื้อซะที่ "

หนูไม่ได้ดื้อนะป๋า หนูมีเหตุ ผลของหนู " ฉันเถียงป๋าไป
------------------------------------
ผม นั้งฟังยัยพลอย พูดกับอา พัต มาซักพักและละ หลังจากไอทามกลับไป ทุกอย่างก็กลับมาสงบ

ทุกคนต่างแยกย้ายกันกับ  ดีนะผมห้ามตัวเองไว้ไม่ให้ หาเรื่องกับมันเพราะเห็นว่าเป็นงานของ อาพัต

นาย  นาย "
เธอเรียกผมครับ  รอบ สองของวันนี้และ  ผมหันหน้าไปมอง เธอ

กลับไปไแล้ว "
ทำไมฉันต้องกลับ "ผมตอบและมองหน้าเธอไป
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น