ระบบเทพอสูร

ตอนที่ 17 : หาอาหารเช้า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 924
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 73 ครั้ง
    1 ก.พ. 63

เมื่อตอนเข้ามาถึง


"เช้าแล้วแล้วหรือนี้ ไม่นึกเลยว่าฉันจะหลับไปนานขนาดนี้ ว่าแต่ฉันรู้สึกว่าลืมอะไรบ้างอย่างนะฉันลืมอะไรกันน่า"เมื่อเฟิร์สได้ตื่นขึ้นมาเขาก็ได้รู้สึกว่าเขาลืมอะไรบ้างอย่าง หลังจากที่คิดมาซักพักหนึ่งเฟิร์สก็ยังคิดไม่ออก


"ชั่งเถอะ ออกไปหาอะไรกินก่อนแล้วกันข้างนอกถ้ำดีกว่า"เฟิร์สที่คิดไม่ออกว่าเขาลืมอะไร จึงได้เดินออกจากถ้ำเพื่อหาอะไรกิน



หลังจากเฟิร์สได้เดินออกมาจากถ้ำแล้ว ก็ได้เดินไปแม่น้ำที่เฟิร์สได้ฆ่าจระเข้ยักษ์ เพื่อที่จะไปกินน้ำในแม่น้ำ



เมื่อเฟิร์สมาถึงแล้วเขาก็ได้ไปกินน้ำทันที และเมื่อเฟิร์สกินน้ำเสร็จแล้วก็ได้กำลังที่เดินเข้าไปในป่าล่าสัตว์ว่าทำเป็นอาหาร ในขณะที่เฟิร์สจะเดินเข้าไปในป่าเฟิร์สก็ได้จำได้ทันทีว่าเขาได้ลืมอะไรไปขึ้นมาได้



"ว่าแล้วฉันลืมอะไร ฉันเอามีดกลับมาด้วยนี้เองถึงว่าละลืมอะไร"เฟิร์สที่จำได้ว่าเขาลืมมีดไว้ที่ศพของลิงทมิฬที่เขาปาใส่



เมื่อถึงที่ที่เฟิร์สได้ต่อสู้กับลิงทมิฬทั้งหกตัวในเมื่อวานนี้ เมื่อมาถึงแล้วเฟิร์สก็ได้แปลงร่างเป็นร่างมนุษย์เพื่อที่เขาจะได้หามีดได้สะดวกขึ้นเพราะว่าเฟิร์สชินกับร่างมนุษย์มากกว่าร่างหมาป่าแม้ว่าร่างหมาป่าจะมีพลังมากกว่าก็ตามและ แม้ว่าร่างมนุษย์จะกินพลังดวงดาวไปเรื่อยๆและมันยังทำให้เขาใช้พลังได้ไม่เติมที่ ในการต่อสู้กับลิงหกตัวเมื่อวานมันทำให้เขารู้ว่าเขาไม่สามารถใช้พลังได้เติมที่เนื่องจากการที่่เขาต้องใช้พลังส่วนหนึ่งในการคงร่างมนุษย์ทำให้เขาไม่สามารถดึงพลังออกมาใช้ได้ทั้งหมดและร่างมนุษย์ยังมีพละกำลังน้อยกว่าร่างหมาป่าอีกด้วย แต่ว่าร่างมนุษย์จะคล่องตัวกว่าร่างหมาป่า



ทำให้เฟิร์สยังแปลงร่างเป็นร่างมนุษย์อยู่เพราะว่าเขาชินกับมันมากกว่าและมันยังคล่องตัวกว่า ทำให้ถ้าไม่ใช่เวลาที่ฉุกเฉินจริงๆที่เขาต้องสู้กับพวกที่มีระดับพลังดวงดาวที่มากกว่าเขา เฟิร์สจะไม่ใช้ร่างหมาป่าสู้



หลังจากที่เฟิร์สได้แปลงร่างเป็นร่างมนุษย์แล้วก็ได้เริ่มหามีดเขี้ยวจระเข้ยักษ์ทันที 



ผ่านไปไม่นานเฟิร์สก็ได้เห็นมีดเขี้ยวจระเข้ยักษ์ที่ปักอยู่ที่หัวของศพลิงทมิฬที่เขาได้ปามีดใส่มัน เฟิร์สได้เดินไปหยิบเอามีดของเขาออกมาจากศพของลิงทมิฬทันที



"ในที่สุดก็กับมาหาฉันจนได้สินะ"เฟิร์สที่ได้มีดเขี้ยวจระเข้ยักษ์มาเขาก็ได้พูดออกมาอย่างดีใจที่ได้มันกับมา



"ต่อไปก็ถึงเวลาไปหาล่าอะไรกินแล้วสินะ ไปเดินดูในป่าแล้วถ้าเจออะไรก็กินอันนั้นแหละแต่ต้องเป็นตัวที่ไม่อันตรายละนะ"เฟิร์สได้เดินเข้าไปในป่าทันที เพื่อที่จะล่าสัตว์มาทำเป็นอาหารกิน เฟิร์สได้เดินไปเรื่อยๆอย่างใจเย็นเพื่อชมธรรมชาติของป่าแห่งนี้ เพราะว่าในโลกก่อนของเขานั้นหาได้ยากมากที่จะมีธรรมชาติที่สวยงามขนาดนี้



หลังจากเดินมาได้ซักพักหนึ่งเฟิร์สก็ได้เห็นว่ามีหมูป่าที่มีลักษณะเหมือนกับหมูป่าลายจุดที่เขาเคยฆ่ามาแล้วกำลังกินหญ้าอยู่แม้มันจะมีขนาดที่เล็กกว่าก็ตาม ทำให้เฟิร์สได้ใช้สกิลตรวจสอบมันทันทีเพื่อดูว่าหมูป่าตัวนี้มีพลังขนาดไหน



"ตรวจสอบ"



หมูป่าลายจุด

พลัง ระดับ 1 ดาว ขั้น สูง



"โอเคถ้ามีพลังแข้นี้ คงไม่อันตรายหล่อกนะ ว่าแต่เป็นหมูป่าลายจุดจริงๆสินะ"เฟิร์สได้เห็นพลังของหมูป่าลายจุดทำให้เฟิร์สรู้สึกสบายใจได้ระดับหนึ่งเนื่องจากการที่มีสกิลตรวจสอบมันทำให้เฟิร์สสามารถรู้ระดับพลังของศัตรูได้มันทำให้ไม่มีใครซ้อนระดับพลังของตัวเองจากเฟิร์สได้ มันทำให้เฟิร์สสามารถประเมินได้ว่าตัวเองมีโอกาสชนะมากน้อยขนาดไหนและโอกาสแพ้ว่ามีมากหรือน้อยขนาดไหนกัน



"จะล่ามันยังไงดีกันน่าถึงไม่ต้องไปสู้กับมันซึ่งๆหน้ากันน่า เพราะว่าวันนี้ฉันอย่างอยู่แบบสงบๆบ้างเพราะว่าตั้งแต่ที่มาโลกนี้ฉันไม่ได้อยู่แบบสงบสุขเลยทุกวันมีแต่ต่อสู้กับต่อสู้"เฟิร์สที่พึงตื่นนอนทำให้เขาไม่มีอารมณ์ที่จะสู้แบบจริงจังในตอนนี้ และเฟิร์สพึงสู้กับลิงทมิฬมาเมื่อวานนี้ทำให้เฟิร์สยังรู้สึกเหนื่อยอยู่จึงไม่อยากออกไปสู้ซึ่งๆหน้าตอนนี้ ทำให้เฟิร์สต้องคิดว่าทำยังไงในการล่าหมูป่าลายจุดตัวนี้โดยไม่ต้องโจมตีแบบซึ่งๆหน้า



"หรือลอบสังหารดี แต่ถ้ามันรู้ตัวก่อนที่ฉันจะโจมตีฉันก็ต้องสู้กับมันซึ่งๆหน้าอยู่เหมือนเดิม ถ้าเป็นวันอื่นฉันอาจจะทำแต่วันนี้ฉันอย่างพัก"เฟิร์สได้พยายามคิดว่าจะทำอย่างไรดี ถึงสามารถฆ่าหมูป่าลายจุดตัวนี้ได้ทันที



"เดียวจะฉันมีสกิลความแม่นยำด้วยนี้น่า ถ้าโจมตีถูกจุดตายของมันได้ละก็จะสามารถทำให้มันตายได้อย่างรวดเร็วอีก การปามีดใส่มันก็เป็นทางเลือกที่ดีละน่า เอาปามีดนี้แหละขอแค่โจมตีถูกที่จุดตายของมันแล้วกัน ถ้าไม่ถูกค่อยว่ากันแล้วกัน"เฟิร์สที่ได้คิดว่าจะทำอย่างไรถึงจะสามารถฆ่าหมูป่าลายจุดได้แบบไม่ต้องต่อสู้แบบซึ่งๆหน้า เฟิร์สก็ได้ตัดสินใจที่จะปามีดเพราะไม่ว่าวิธีไหนก็มีความเสี่ยงเหมือนกัน ที่เฟิร์สได้ตัดสินใจใช้การปามีดเพราะว่าเฟิร์สได้เห็นประสิทธิภาพของมันมาแล้วจากการที่ใช้ฆ่าลิงทมิฬเมื่อวานนี้



เฟิร์สที่ได้ตัดสินใจที่จะโจมตีด้วยจากปามีด ก็ได้รวบรวมพลังดวงดาวไว้ที่มีดเขี้ยวจระเข้ยักษ์ 



เมื่อรวบรวมพลังดวงดาวเสร็จแล้วเฟิร์สก็ได้ปามีดเขี้ยวจระเข้ยักษ์ออกไปทันทีใส่หมูป่าลายจุดทันที มีดก็ได้พุ่งไปใส่หมูป่าลายจุดอย่างรวดเร็ว



"ฉึก"



มีดเขี้ยวจระเข้ยักษ์ได้พุ่งเข้าไปแทงทะลุคอของหมูป่าลายจุด จากการที่หมูป่าลายจุดไม่ได้ป้องกันตัวและมันมีพลังห่างกับเฟิร์สมากทำให้มีดเขี้ยวจระเข้ยักษ์สามารถพุ่งทะลุคอของมันได้อย่างง่ายดาย ที่เฟิร์สไม่สามารถทำให้มีดพุ่งทะลุหัวของลิงทมิฬได้ในเมื่อวานนี้ เพราะว่าตอนนั้นเฟิร์สใกล้ที่จะหมดพลังดวงดาวทำให้ไม่ไสามาถรรวบรวมพลังดวงดาวได้มากเฉพาะนั้นจึงไม่สามารถแทงทะลุหัวของลิงทมิฬตัวนั้นได้ทั้งๆที่มีพลังเท่ากัน



"อู๊ดดด""อู๊ดด""อู๊ด""...."



ทำให้หมูป่าลายจุดได้ร้องออกมาอย่างทรมานและผ่านไปไม่นานเสียงร้องนั้นก็ได้หยุดลง



"เยี่ยมไปเลย ต่อไปเอากลับไปทำอะไรกินที่ถ้ำดีกว่า"หลังจากที่หมูป่าลายจุดหยุดร้องแล้วเฟิร์สก็ได้เดินไปหยิบมีดเขี้ยวจระเข้ยักษ์ขึ้นมาและก็ได้เก็บมันไว้ที่ด้านหลัง แล้วเฟิร์สก็ได้เดินเข้าไปยกศพหมูป่าลายจุดขึ้นและได้เดินกลับถ้ำทันที



เมื่อเฟิร์สกลับมาถึงถ้ำเขาก็ได้วางหมูป่าลายจุดกับพื้น



"มาเริ่มทำอาหารดีกว่า"เฟิร์สได้ใช้มีดเขี้ยวจระเข้ยักษ์มาหันเนื้อหมูป่าลายจุดเป็นชิ้นๆเมื่อเสร็จแล้วเฟิร์สก็ได้ก่อกองไฟและเริ่มย่างเนื้อหมูป่าลายจุดส่วนหนึ่ง 



"อิ่มจริงๆเลย"เฟิร์สก็ได้กินเนื้อย่างจนอิ่ม ส่วนเนื้อที่เหลือเฟิร์สได้เอาไปตากแดดไว้ เพื่อถนอมอาหารไว้ไม่ให้เสีย







#ขอบคุณที่ติดตามนะครับ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 73 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

35 ความคิดเห็น

  1. #27 jirayut25403 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 มีนาคม 2563 / 11:18
    เจอมีดแล้วไม่เอาศพลิงไปกินด้วยเลยหล่ะ
    #27
    0
  2. #17 Riheart0000 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2563 / 13:16
    เริ่มกลายเป็น​ มนุษย์ถ่ำเเล้วนี้
    #17
    0