Force Fantasy ไปต่างโลกกับตัวละครในเกม

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,652 Views

  • 198 Comments

  • 588 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    1,015

    Overall
    16,652

ตอนที่ 4 : ตอนที่4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2366
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 213 ครั้ง
    15 ม.ค. 62

   นี่คือวันที่สามของการเดินทางคือผมยังไปไม่ถึงเมืองเลยเพราะผมไม่รู้ทาง
"รู้งี้น่าจะถามลุงกล้ามก่อนออะมานะ" ผมเดินมาเรื่อยๆจนสุดทางก็พบกับปราสาทเก่าๆหลังใหญ่โคตร ผมก็เลยลองเข้าไปสำรวจข้างใน ก็พบกับสภาพในบ้านที่สอาดยังกับมีคนอาศัยอยู่ ลองเข้าไปสำรวจเรื่อยๆก็ไม่พบใครเลย แต่มีสิ่งที่ผมสนใจอยู่คือ ห้องสมุด เพรามันมีหนังสืออยู่เยอะมากประมาณ10000เล่มได้มั้งนั่นแหละไหนๆก็เจอห้องสมุดทั้งที่ลองหาข้อมูลโลกนี้ดูสักหน่อยดีกว่าจากนั้นผมก็ได้หาข้อมูลเกี่ยวกับโลกนี้ว่า

   โลกใบนี้ชื่อ ดาร์เชีย มีเผ่าพันธุ์อยู่ทั้งหมดหลายเผ่าพันธุ์เช่น มนุษย์ เอลฟ์
มนุษสัตว์ ปีศาจ ฯลฯ และมีเลเวลเฉลี่ยอยู่ที่40มันน้อยมาก ชึ่งในแถบนี้ มีประเทศอยู่ประมาณ 3 ประเทศ ได้แก่ แอลเกีย เฮเดสเซีย มอดัส และก็เงินของที่นี่เรียกว่าเหรียน
100 C (Copper) =1 S (Silver)
100 S (Silver)=1 G (Gold)
100 G (Gold) =1 D (Diamond)

   พอผมเข้าใจข้อมูลคร่าวๆเกียวกับโลกนี้แล้วโลกนี้มันไม่เหมือนกับในเกมเลยเงินก็ต่างกันแต่มีบางอย่างเท่านั้นที่คล้ายเกมผมก็กำลังจะออกจากปราสาทก็พบกับคุณลุงคนหนึ่งอายุประมาณ40กว่าๆมีผมสีเทา เขากำลังเขามาในบ้านพอดีซวยแล้วไง

   ลุงคนนั้นจ้องมองที่ผมสักพักแล้วก็พูดว่า"แม่หนู เธอเป็นใครงั้นหรอ"

   "เออ... พอดีกำลังหนีมอนเตออยู่หนะบังเอิญเห็นปราสาทนี้พอดีเลยวิ่งเข้ามาหลบข้างในเฉยๆ ไม่ได้โขโมยของเลยนะ"ผมพูดแถไปเรื่อย แล้วลุงคนนั้นก็ตอบมา
   "งัันหรอกหรอ นึกว่าขโมยซะอีก เข้ามาข้างในก่อนสิ"หลังจากนั้นคุณลุงก็เรียกผมเข้าไปข้างใน และไปที่ห้องครัวเพื่อเอาชามาเสิร์ฟ จากนั้นคุณลุงคนนั้นก็ยกชามาให้ผมและก็คุยกันสักพัก และผมก็ได้รู้ว่าลุงชื่อว่า คาธ เป็นนักแปรธาต เขาอาศัยอยู่ที่นี่คนเดียวมานานแล้ว และหลังจาคุยกันอยู่ดีๆสติผมก็ค่อยๆเลือนลางจนหมดสติไป
_______________________________________________

   หลังจากนั้นไม่นานผมก็เริ่มได้สติ
"....นี่มันที่ไหนอีกแล้วเนี่ย"ผมก็พูออกมาผมมองไปรอบๆแต่มองไม่เห็นอะไรเลยเพราะมันมืดมาก และแคบด้วย เอ๊ะตอนนี้ผมโดนมัดอยู่นิ หรือว่าลุงนั่นหลอกเรางั้นหรอจริงสินะมันคงจะวางยาใส่ในซาให้เรากิน หลังจากนั้นไม่นานก็มีคนกำลังเดินมาที่ผม
   "โอ้ว ตื่นแล้วหรอแม่สาวน้อย"มันเดินเข้ามาหาผมแล้วดึงผ้าคลุมออกผมก็เห็นสภาพของผม ตอนนี้ผมในกรงเหล็กเล็กๆ ถูกมัดมืดไว้ด้วยโซ่
   "แกคิดจะทำอะไรชั้นงันหรอ"ผมก็ลองถามมันดูด 
   "ก็เอาไปขายให้ร้านค้าทาสนะสิ หน้าตาสวยแบบนี้จะให้ปล่อยไปได้ไง
คงขายได้เยอะแน่เลย ฮ่าๆๆ"พอมันพูดเสร็จก็หัวเราะออกมา หลังจากนั้นมันก็ไปเอารถม้ามาแล้วก็เอาผมขึ้นรถม้าไปเพื่อจะเอาผมไปขาย

   เวลาผ่านมาแล้ว1ชั่วโมงกว่าๆตอนนี้ผมกำลังอยู่บนรถม้าของคาธที่จริงผมสามารถออกจากกรงนี้ได้สบายเลยนะแต่ผมไม่ออกไปหรอกรอให้ถึงเมืองก่อนไงหละเพราะผมไม่รู้ทาง 

   ในที่สุดตอนนี้ผมก็มาถึงเมืองแล้ว แต่ไม่รู้หรอกนะว่าอยู่เมืองไหน ตอนนี้คาธกำลังจอดรถม้ารอคิวเข้าเมืองอยู่นั่นเอง
ชึ่งตอนนี้คงได้เวลาแล้วมั้ง จากนั้นผมก็ดึงแขนสองข้างออกจากกันจนเชือกขาด แล้วผมก็พังกรงแล้วพุ่งออกจากรถม้าแบบไม่ให้ใครรู้ตัว แม้แต่คาธก็ยังไม่รู้ตัวว่าผมหนีออกมาแล้ว ตอนนี้ผมแอบมาปะปนกับคนที่กำลังรอเข้าเมืองอยู่
การเข้าเมืองนั้นต้องมีบัตรยืนยันตัวตนก่อน ชึ่งตอนนี้ผมไม่มีบัตร ตอนนี้คงเข้าเมืองไม่ได้สินะ หลังจากที่ผมกำลังจะแอบพุ่งตัวเข้าไปในเมืองผมก็คิดได้

   เออถ้าเราไม่ทำบัตรยืนยันเราจะสมัครเป็นนักผจนภัยได้ได้นะสิ ลองไปถามวิธีทำบัตรกับคนแถวนี้ดูดีกว่า จากนั้นผมก็มองไปรอบๆ...ทำไมมีแต่คนน่ากลัวทั้งนั้นเลยแหะ ถ้าเข้าไปถามจะถูกจับไปขายไหมนิ หลังจากนั้นผมก็เหลือบไปเห็นคนอยู่สามคนชายสองคนหญิงอีกหนึ่งคนอายุประมาณ20กว่าดูจากการแต่งตัวแล้วน่าจะเป็นนักพจนภัยนะ ลองเข้าไปถามดูดีกว่า พวกนั้นดูน่าใว้ใจที่สุดแล้ว จากนั้นผมก็เดินไปหาทั้งสามคน
 
   "เออ.. ขอโทษนะคะ คือขอถามอะไรหน่อยได้ไหมคะ"ผมเข้าไปคุยกับทั้งสามคนและพูดจาอย่างสุภาพ และผู้หญิงในกลุ่มนั้นก็หันมาหาผม และก็ตอบผม 

   "คะค่ะ? มีอะไรจะถามงั้นหรอค่ะ"ผู้หญิงคนนั้นตอบผม

   "เออ... คือว่าบัตรเข้าเมืองต้องไปทำที่ไหนงั้นหรอค่ะ"ผมตอบไป

   "เอ๋ คุณไม่มีบัตรงั้นหรอค่ะ ถ้าจะทำต้องไปติดต่อยามที่เฝ้าเมืองตรงนั้นก็ได้แล้วค่ะ"ผู้หญิงตอบผมและแนะนำให้ผมไปติดต่อกับยามเพื่อไปทำบัตรใหม่ ผมก็ขอบคุณแล้วก็กำลังจะไปต่อแถวที่เดิมก็ถูกผู้หญิงคนนั้นเรียก

   "เดี๋ยวก่อนค่ะ! ให้พวกเราไปส่งใหมค่ะยังไงพวกเราก็จะเข้าเมืองกันอยู่แล้ว" 
ผู้หญิงคนนั้นก็บอกว่าจะพาไปทำผมก็เลยตอบกลับไป

   "จะดีหรอค่ะ"ผมตอบกลับไป
   "ไม่เป็นไรหรอค่ะ แปปเดียวเอง"ผู้หญิงคนนั้นตอบกลับมาแถมยิ้มให้ด้วย

   "คะค่ะ.."

   หลังจากนั้นผู้หญิงคนนั้นและพรรคพวกของเธอก็พาผมไปทำบัตรจนในที่สุดผมก็มีบัตรแล้ว พอทำเสร็จแล้วผู้หญิงคนนั้นก็ลากผมไปต่อแถวเข้าเมืองด้วย และในที่สุดผมก็ได้เข้าเมืองแล้วววว
_______________________________________________จบจ้า
ประกาศจากไรท์
-นิยายเรื่องนี้ผมจะลงวันละตอนนะครับ ส่วนตอนนี้ผมแถมให้ 

  
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 213 ครั้ง

4 ความคิดเห็น

  1. #55 kushiro (@lolicon-555) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2562 / 01:10
    ถ้ามันเก่งจริงคงไม่สลบง่ายๆเพราะยาที่วางไว้หรอก เลเวลก็เยอะ น่าจะมีกันสถานะบ้างไม่ใช่หรือไง
    #55
    1
    • #55-1 Ton T zz (@0613135489) (จากตอนที่ 4)
      25 กุมภาพันธ์ 2562 / 07:29
      ไม่มีไอเทมต้านสถานะไง
      #55-1
  2. #3 ad123c (@ad123c) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 01:44
    มีพระเอกไหน
    #3
    1
    • #3-1 Ton T zz (@0613135489) (จากตอนที่ 4)
      16 มกราคม 2562 / 08:28
      ประมาณตอนที่ 6-7ครับ
      #3-1
  3. #2 npangpond2014 (@npangpond2014) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 มกราคม 2562 / 00:33

    โอ้ น่าสนุกดีนะ

    #2
    0
  4. #1 Prem (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 23:09

    สนุกดีครับ จะรอติดตามครับบบ

    #1
    0