Force Fantasy ไปต่างโลกกับตัวละครในเกม

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 16,562 Views

  • 198 Comments

  • 585 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    925

    Overall
    16,562

ตอนที่ 10 : ตอนที่9 การตายของตัวประกอบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1486
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 129 ครั้ง
    20 ม.ค. 62

   ตอนนี้ชั้นกำลังนั่งดูลีออนกำลังชกต้นไม้จนถึงครั้งที้สามแล้ว พอถึงครั้งที่สี่เขาก็ชกออกไปเต็มแรง ปรากฏว่า...ไม่มีอะไรเกิดขึ้น 
   "เอ๊ะ คำสาปเรามัน.."จากนั้นลีออนก็ลองต่อยต้นไม้ไปแบบรัวๆปรากฏว่าไม่มีทีท่าว่ามานาของเขาจะหมดเลย
   "ในที่สุด คำสาปก็หายแล้วสินะ"ชั้นพูดออกไปตอนนี้ลีออนกำลังทำท่าทางดีใจอยู่เพราะได้ปิดสกิลไปแล้ว
   "อื้ม ขอบคุณนะเลย์ล่าจัง"จากนั้น ลีออนก็ขอบใจชั้น 
   "แต่ชั้นไม่ได้แก้คำสาปให้นายฟรีๆหนรอกนะ"พอชั้นพูดเสร็จลีออนก็หันมาหาชั้นแล้วพูดว่า
   "แล้วเธอต้องการอะไรหรอ ผมจะทำให้ทุกอย่างที่เธอขอเลยเลย"ลีออน
   "ชั้นไม้ต้องการอะไรมากหรอก ขอแค่สองอย่างก็พอ"
   "จะขออะไรงั้นหรอ"ลีออนถามกลับมาเพราะไม่รู้ว่าชั้นจะขออะไร
   "แค่นายเลี้ยงข้าวชั้นตลอดไปแล้วก็อีกอย่างหนึ่ง...."
   "แค่เลี้ยงข้าวขั้นหรอ แล้วอีอย่างหนึ่งละ"
   "...มาเป็นลูกน้องชั้นซะ"
   "ห๊ะ!!"ทำไมต้องห๊ะด้วยนายปฏิเสธชั้นไม่ได้หรอก  จากนั้นลีออนก็พูดอีก
   "อื้ม..กะ ก็ได้"จากนั้นลีออนก็ตอลตกลงที่จะเป็นลูกน้องชั้น
   "เอาหละถ้านายจะมาเป็นลูกน้องชั้นนายต้องเเข็งแกร่งขึ้นกว่านี้ นายต้องเป็นอันดับ1ของโรงเรียนเวทมนให้ได้" ชั้นพูดออกไปพร้อมกับยิ้มขึ้น
   "ผมจะชนะอันดับที่1ได้ยังไงหละ เลเวลห่างกันตั้งเยอะเลยนะ"ลีออนก็พูดขึ้นมา
   "ชั้นจะทำให้นายชนะให้เอง"
   "จะทำไงให้ชนะอะ"ลีออน
   "ฝึกโหดไงหละ"พอผมพูดเสร็จก็ยิ้มอย่างน่ากลัวจนลีออนเหงื่อตกไปเลย
 
   [1ปีผ่านไป ไวเหมือนขี้เกียดพิม]
   
   ตอนนี้ชั้นเป็นนักผจนภัยแรงค์ Cกำลังจะขึ้นแรงค์ Bแล้ว และตอนนี้ก็ไกล้ถึงงานปะลองของโรงเรียนเวทมนอีกครั้งแล้ว ซึ่งตอนนี้ชั้นก็กำลังฝึกให้ลีออน
อย่างโหดเหี้ยม เพื่อเตรียมรับมือกับมาครอสนั่นเองและชิงอันดับ1จากมันมาให้ได้ 
   "โอเคร วันนี้พอแค่นี้ก่อนละกัน"ชั้นบอกลีออนให้พอก่อน
   "เหนื่อยสุดๆเลยแฮะวันนี้"ลีออนก็บ่นเหนื่อยออกมา จากนั้นชั้นกับลีออนก็เดินเข้าเมืองมา
   "งั้นแยกกันตรงนี้นะเลย์ล่าจัง"พอลีออนพูดเสร็จก็เดินแยกไป
   "บายบ่ายนะลีออน"จากนั้นชั้นก็เดินกลับไปที่พักตามปกติ กิขข้าวเสร็จแล้วก็นอน

   เช้าวันต่อมา ชั้นก็ตื่นเช้าตามปกติแต่งตัวแล้วไปที่กิล พอเดินไปถึงกิลก็เข้าไปข้างในกิลทันที และเข้าไปเลือกเควสที่บอร์ด พอไปที่บอร์ดชั้นก็เจอมีร่ากำลังเลือกเควสแล้วกำลังจะไปยื่นเควส
   "อ่าว สวัสดีจ่ะ เลย์ล่าจัง"มีร่าทักทายชั้นตามปกติ
   "สวัสดีค่ะ คุณมีร่า นั่นเควสอะไรงั้นหรอค่ะ"ชั้นถ้ามไป
   "อ้อเควสนี้เป็นเควสกำจัดกอปลินหนะ
ไปทำด้วยกันไหม"จากนั้น มีร่าก็ชวนชั้นไปทำเควสด้วย ทำด้วยกันงั้นหรอ ในตี้คนเยอะแบบนั้นส่วนแบ่งคงได้น้อยแน่เลยปฏิเสธไปก่อนดีว่า
   "ไม่ดีกว่าค่ะ ชันไม่ค่อยชอบกอปลิน"
   "งั้นหรอ น่าเสียดายจังนะ งั้นชั้นไปยื่ินเควสก่อนนะ"พอมีร่าพูดเสร็จก็ไปยื่นเควสและออกไปทำเควสทันที 
   'แล้วเราจะเอาเควสอะไรดีหละ เอาเป็นกำจัดหมาป่าปีศาจที่โจมตีหมูบ้านละกัน'พอคิดเสร็จชั้นก็ไปยื่อนเควสแล้วก็ออกไปทำทันที 

   พอชั้นเดินออกนอกเมืองก็เดินตามทางไปยังหมู่บ้านไกล้ๆทันทีพอเดินทางไปอยู่ดีๆก็บังเอิญเห็นตัวอะไรบางอย่างกำลังวิ่งอยู่มันตัวใหญ่มาก พอขั้นเข้าไปดูไกล้ๆปรากฏว่ามันคือ บอสระดับต่ำ รูอไถปร่างคล้ายๆออคตัวมันสูงเกือบๆ10เมตรและมันกำลังวิ่งหนีอะไรบางอย่างอยู่ และแล้วเจ้าบอสตัวนั้นก็วิ่งมาหยุดอยู่ตรงหน้าชั้น แล้วไหงถึงมาหยุดอยู่ตรงหน้าชั้นได้หละเนี่ย จากนั้นมันก็โจมตีชั้นทันที

ตู้มมมมม

   เจ้านั่นมันถือไม้ท่อนยักฟาดใส่ชั้น ตอนนี้ที่ตรงนั้นเต็มไปด้วยฝุ่นพอฝุ่นหายไปมันก็ไม่พบร่างของชั้น มันก็มองหาผมไปรอบๆ จากนั้นชั้นก็มาโผล่ข้างหน้าของมันอีกครั้ง พอมันเห็นชั้นมันก็ตกใจและรีบโจมตีชั้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ชั้นก็โจมตีกลับ เจอสกิลใหม่หน่อยเป็นไงเพิ่งคิดค้นเมื่อไม่นาน
   "กรงเล็บเสี้ยวพระจันทร"ชั้นง้างมือขึ้นแล้วข่วนไปที่อากาศจนเป็นคลื่อนพลังรูปพระจันเสี้ยว4อัน พุ่งไปหาบอสตัวนั้นทันที มันเห็นท่าไม่ดีมันก็เอาไม้มาป้องกันไว้แต่มันก็ป้องกันไม่ได้เพราะว่ามันรุ่นแรงเกินไป จากนั้นคลื่นพลังนั้นก็เฉือนร่างกายมันจนเกือบขาดทำให้ทันตายทันที 
'ทำไมบอสถึงมาอยู่ที่ป่านี้กันนะ โดนยึดถิ่นงั้นหรอ งั้นก็แปรว่าแถวนี้คงมีบอสตัวอื่นอีกสินะ แย่แล้วสิคุณมีร่าก็อยู่ป่าแถวนี้นิต้องรีบไปช่วยแล้ว ชั้นก็รีบไปที่ป่าที่คุณมีร่าไปทำภารกิจทันที พอถึงแล้วชั้นก็รีบพุ่งตัวออกไปหาคุณมีร่าในป่าอย่างรวดเร็ว และแล้ว5นาทีผ่านไปชั้นก็เจอคุณมีร่าสักทีแต่...เรามาสายไปงั้นหรอสภาพคุณมีร่าในตอนนี้คือโดนทุบตัวจนเละเหลือแค่ส่วนหัวที่ไม่โดนทุบ ส่วนคนในปาตี้อีกสองคนก็โดนเหมือนกันแต่โดนทุบทั้งตัว อีคนหนึ่งก็หัวขาด 
"ไม่จริงใช่ไหมเนี่ย"ชั้นรู้สึกผิดอย่างมากที่ไม่ได้มาทำเควสกับคุณมีร่า
"รู้อย่างงี้มาทำเควสด้วยก็ดี"ชั้นบ่นออกมาและชั้นก็เริ่มร้องให้เพราะเห็นเพื่อนตายต่อหน้าต่อตา พอชั้นร้องให้เสร็จแล้วชั้นก็ทำหลุมศพให้คุณมีร่าและคนอื่นๆในปาตี้ที่ฐานทับลับของชั้น
   "คุณมีร่า หลับให้สบายนะ ขอบคุณที่ช่วยเหลือชั้นมาตลอด"พอชั้นพูดเสร็จชั้นก็เดินกลับไปที่เดิมและกลับไปทำเควสต่อให้เสร็จ

____________________________________________จบ

   
   
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 129 ครั้ง

3 ความคิดเห็น

  1. #62 Haikui (@Haikui) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 09:28
    โดนทำร้ายจิตใจ
    #62
    0
  2. #9 PopoRuru (@lokiza555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 01:03
    รออ่านอยู่นะคะ
    #9
    1
    • #9-1 Ton T zz (@0613135489) (จากตอนที่ 10)
      21 มกราคม 2562 / 05:19
      ครับ ขอบคุณครับ
      #9-1
  3. #8 PopoRuru (@lokiza555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 มกราคม 2562 / 01:03
    แง้ ตัวประกอบจริงหรอ ทำไมเศร้าจัง
    #8
    1
    • #8-1 R4s2 (@nekark) (จากตอนที่ 10)
      4 เมษายน 2562 / 16:47
      คิดซะว่าคนรู้จักตายอะ
      #8-1