[Fic Vampire Twilight.] Once Upon a time!! กาลครั้งหนึ่งในชีวิตฉัน (จบภาคแรกแล้วนะคะ)

ตอนที่ 29 : ง้อ(?)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 988
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    1 ก.ย. 62



ให้มันได้แบบนี้สิ นี่ฉันกำลังจะทำอะไรเนี้ย....


"เอาจริงเหรอเนี้ย..." เซล่ารู้สึกแปลกๆนิดหน่อยที่ต้องเดินดุ่มๆเข้าไปหาเอ็ดเวิร์ด...


ช่วยด้วย ฉันโดนเบลล่าข่มขู่บังคับ....ให้ตายเถอะ!


เธอต้องเข้าไปหาเขาเหรอ ทั้งที่เขาพยายามตีตัวออกห่างเนี้ยนะ! ทำไมต้องทำแบบนั้นด้วย


เธอสบถในใจ


ก่อนหยุดเท้าแล้วหันหลังกลับ....เงาของคนสองคนที่โผล่พ้นออกมาจากกำแพง


แหมมมม....กะจะแอบดูกันง่ายๆอย่างนี้เลยเหรอ...


สุดท้ายแล้วเธอก็ตัดสินใยที่จะหมุนตัวกลับ 



"เอ็ดเวิร์ด..." พะ--พูดไปแล้ววว


เขาละสายตาจากหนังสือที่อ่านอยู่ขึ้นมามองเซล่า ใบหน้าขาวนั้นเริ่มขมวดคิ้ว ก่อนจะคลายมันออก เมื่อได้ยินอะไรบ้างอย่างเข้ามาในหัว....



"อะ แฮ่ม!!..ฉันมีเรื่องจะคุยด้วยน่ะ" เซล่าพยายามเรียกเสียงของตัวเอง และทำตัวให้นิ่งที่สุด 


"มีอะไรงั้นเหรอ..." เอ็ดเวิร์ดยังคงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ


เซล่ายังคงยืนนิ่งอยู่ต่อหน้าเขา เธอหลบตาสีบัตเตอร์สก็อตนั่น ในใจยังคงคิดคำพูดดีๆที่จะถามเขาอยู่...


เธอไม่ได้เตรียมมันมา...ไม่มีสคริป ไม่มีโพย


ให้ตายเถอะ!!! 



"......"


"....."


"เอ่อ...ฉันขอโทษ ขอโทษเรื่องอะไรก็ช่างที่ทำให้ไม่สบายใจ ขอโทษ..." เธอพูดทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงเบาบาง ก่อนจะวิ่งออกมา


แต่....แขนแกร่งของคู่สนทนาก็คว้าเอาตัวเธอเอาไว้  


"นี่เธอ..จะขอโทษทั้งที่ไม่รู้ว่าปฝผิดอะไรเนี้ยนะ..." เอ็ดเวิร์ดถามคนในอ้อมกอด...


"....ปล่อย...ฉัน...." เธอดิ้นเบาๆ พลางกวาดตามองไปรอบๆเพราะกลัวว่าจะมีคนมาเห็น...


"ตอบฉันก็สิ..." เธอรับรู้ได้ถึงลมหายใจของอีกฝ่าย...


มันน่าอึดอัด แต่ก็ทำให้ใจตื่นแปลกๆ.....


"ฉะ...ฉัน...ไม่รู้หนิ!"  เธอพูดก่อนจะดิ้นและสลัดเอ็ดเวิร์ดและใช่ เซล่าหลุดออกมาจากแขนแกร่งได้


เธอกำลังทำหน้าบึ้ง ทั้งที่ตัวเธอพยายามจะง้อ(?) แต่เอ็ดเวิร์ดกลับเล่นตัว และความอดทนเธอกำลังจะหมดลง..


"นี่...ถ้าเธอไม่ยอมพูดด้วยดีๆ ฉันจะไปจริงๆแล้วนะ" เซล่าพูด


อีกฝ่ายถอนหายใจปลงๆ อะไรทำให้สถานการณ์เปลี่ยนให้เขาเป็นคนที่ต้องง้อเธอกันนะ หรือควรที่จะเป็นแบบนั้นตั้งแต่แรก


"โอเครๆ ไม่กวนแล้วก็ได้...."


"อืม...แล้วไงต่อ"


"แล้วไง...โทษทีนะ แต่ฉันยังไม่หายโกรธเธอ...ไม่ใช่ตอนนี้แน่ๆ" เขายกยิ้ม..


"โกรธ...แล้ว...ทำยังไงเธอถึงจะหายโกรธล่ะ" เซล่าถาม แต่เธอก็ยังคงเว้นระยะห่างไว้ ซึ่งเอ็ดเวิร์ดก็รู้ดี 


"เธอ เซล่าเธอต้องไปงานพอร์มกับฉัน ตกลงและห้ามปฏิเสธ" 


เขายกยิ้มอย่างผู้มีชัย ส่วยเซล่าเธอก็ทำหน้าอ้ำอึ้งอย่างปฏิเสธไม่ได้...


"....กะ..ก็ได้...แล้วเธอจะเสียใจที่อยากคู่กับฉัน" เธอชี้หน้าเขา ก่อนจะวิ่งหนีไปทางเบลล่าและแอนนาที่หลบอยู่ตรงหัวมุม





"ฮะ ฮ่ะ ฮา... เธอเจอทางตันแล้วเซล่า" 


"แอนนามันไม่ตลก.." เซล่าทำหน้าเครียด


"พี่ไม่เห็นต้องทำหน้าแบบนั้น เอ็ดเวิร์ด เขาไม่ได้แย่.." เบลล่าเดินมาหาเธอ... นัยต์ตาสีน้ำตาลยังคงสอดส่องดูใบหน้าพี่สาวของตนอย่างพินิจพินัย


"พี่..โอ้ เบลล่า เธอไม่รู้หรอก พี่..พี่ลืมวิธีเต้นรำไปหมดแล้ว" เธอก้มหน้านั่งลงพลางกุมขมับ


เธอเป็นนักวิทยาศาสตร์นะ งานสังคมที่ต้องเต้นรำ เธอห่างหายไปตั้งแต่ตอนตัดสินใจเป็นนักวิทยาศาสตร์แล้ว ในแล็ปมีแค่อุปกรณ์การทดลอง...



โอ้...พระเจ้า..ฉันจะต้องทำตัวเองขายหน้าแน่ๆๆ







.

.

.

.


S

E

E


Y

O

U


N

E

X

T

.

.

.





สวัสดีค่ะ รีดเดอร์ คือ...ไรท์ลงถี่ๆไม่ได้สิ่งๆนะคะ แต่เดิมก็เป็นคนขี้เกียจอยู่แล้วด้วย พอมีงานก็ต้องทำงาน ก็เลย....ห่างหายไปแบบนี้ จะพยายามทำให้จบไปทีละเรื่องน่าจะดีกว่า เพราะน ไรท์จะลงเรื่องนี้ก่อนนะคะ ส่วนอีกเรื่องจะขออนุญาติหยุดอัพไปก่อน...



ขอบคุณที่ยังอยู่เคียงข้างกันนะคะ  



Va_rit_


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

565 ความคิดเห็น

  1. #559 LazyLion (@guitar643922) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 กันยายน 2562 / 12:47
    น้องน่าเอ็นดูมากกกก
    #559
    0
  2. #552 kittiya_ff (@kittiya_ff) (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 7 กันยายน 2562 / 21:18

    รอค้าาา
    #552
    0