บ่อยครั้งที่เราคิดอยากจะตาย
ตอนก่อนหน้า

บ่อยครั้งที่เราคิดอยากจะตาย
เกริ่นเรื่อง: อยู่ๆก็มีคำว่า “อยากตาย” ลอยไปมาในหัวของเรา
31 ก.ค. 53 , View: 634 , Post : 1


บ่อยครั้งที่เราคิดอยากจะตาย

อยู่ๆก็มีคำว่า “อยากตาย” ลอยไปมาในหัวของเรา

  "เคยไหม? ที่คุณคิดอยากจะตาย"

          ในขณะที่เรากำลังเศร้าใจ ท้อแท้ใจอยู่นั้น  เราก็ได้นั่งเล่นอินเตอร์เน็ต เพราะเราหวังว่าเรา “อินเตอร์เน็ต” จะช่วยให้เราหายเศร้าใจหรือท้อแท้ใจได้  เราก็คลิกที่เว็บๆหนึ่งเข้า

เว็บนั้นมีหัวเรื่องว่า “เคยไหม? ที่คุณคิดอยากตาย”

เราตอบได้ทันทีว่า “ทุกครั้งที่เราเศร้าและท้อแท้ใจ”

เมื่อเราเห็นหัวข้อนั้น   มันเหมือนกับว่าในตัวเราเองนั้นมีคนอีกคนหนึ่งอยู่   คนที่ไม่ใช่เรา   คนที่คอยตั้งคำถามถามเรามากมายหลายคำถาม   โดยที่คำถามเหล่านั้นเราแทบจะตอบไม่ได้สักอย่างเลย

ครั้งหนึ่งคนๆนั้นถามเราว่า “มีชีวิตอยู่ไปทำไม”

เราตอบไม่ได้ นิ่งเงียบ คิดไตร่ตรองว่าเราจะมีชีวิตอยู่ไปทำไม ก็ทั้งๆที่อยู่ไปก็มีแต่จะจมดิ่งลงไปสู่ก้นเหวแห่งความมืดมิด   ยิ่งอยู่ความมืดมิดยิ่งกลืนกินจิตใจเราเข้าไปเรื่อยๆทุกที

เราเป็นคนที่มีจิตใจอ่อนไหวมากเกินไป   เราเห็นคนตายที่ไม่ใช่ญาติเราผ่านทางทีวี เราหัวเราะ ไม่รู้ทำไม   แต่รู้สึกว่า เรามันบ้าไปแล้ว   เราเคยอ่านการ์ตูนที่เกี่ยวกับชีวิตคนเรื่องหนึ่งเป็นเรื่องของดาราญี่ปุ่นที่เค้าเข้าใจแม่ผิดมาตลอด   และเค้าก็มานึกเสียใจที่เค้าเข้าใจแม่เค้าผิด   เราร้องไห้   เพราะเราคิดตลอดว่าถ้าหากแม่ของเราทำแบบนี้บ้างเราจะเป็นอย่างไร   จะมีนิสัยเย็นชา จะมีชีวิตอยู่อย่างโดดเดี่ยวหรือเปล่า?

การ์ตูนเรื่องหนึ่งพูดถึงญี่ปุ่นสมัยก่อน ชายคนหนึ่งเป็นวัณโรค ในสมัยนั้นไม่มียาที่สามารถรักษาได้   แต่คนๆนั้นยังปั้นหน้ายิ้มได้ตลอดเวลา   ทั้งยังพูดว่า “หมอเป็นอาชีพที่ขมขื่น”

เราเคยฝันอยากจะเป็นหมอ   เราคิดว่า อาชีพที่ได้ชื่อว่า “หมอ” นั้น “ขมขื่น” เพราะต้องมองคนไข้ที่พยายามรักษาอย่างเต็มที่ตายไปต่อหน้าต่อตา   อ้างว่าเต็มที่ อ้างว่ายามีฤทธิ์เพียงแค่นี้ ทั้งๆที่ยังทีเวลาพอที่จะช่วยคนๆนั้นอยู่แต่กลับปล่อยไป

ภาพอะไรบางอย่าง ภาพที่เราไม่เคยเห็นไหลเวียนเข้ามาในหัวของเรา “ภาพที่คนไข้ตายไป   และญาติของคนไข้ร้องไห้” เพียงแค่นั้นเราก็ร้องไห้   ทั้งๆที่ภาพพวกนั้นอาจจะเป็นสิ่งที่เราคิดขึ้นเอง   แต่ภาพพวกนั้นเหมือนจริงมาก มากเกินไป ไม่หยุดเล่นเหมือนวิดีโอที่ไม่มีปุ่มปิด  เล่นวนไปซ้ำมาในหัวของเรา

เพียงแค่นั้นเราคนๆหนึ่งในตัวเราก็บอกว่า “อยากตายไหม?” เราตอบกลับไปว่า “มีชีวิตไปเพื่อใครล่ะ   ในเมื่อตอนนี้ทุกๆคนไม่เคยคิดถึงความรู้สึกของเราเลยแม้แต่นิดเดียว อยากตายไปซะให้พ้นโลกโสมมนี้จริงๆ”

“โลกที่มีแต่มลพิษ เศษเดน เศษสวะไร้ค่า มีย่าที่เอาแต่บ่นไม่ได้ดูเหตุผล น้องสาวของป้าที่วันๆไม่ได้ดูอะไรเลยว่าใครมีอารมณ์เป็นยังไง เพื่อนที่เอาเปรียบคนอื่นได้หน้าตาเฉย   สกปรกจริงๆ โลกนี้…หากเราตายไปโลกนี้อาจจะดีขึ้นกว่านี้ก็ได้ ก็ในความคิดของเรา อยากจะฆ่าคนพวกนี้จะตายไป”

อยู่ๆก็มีคำว่า “อยากตาย” ลอยไปมาในหัวของเรา   ทั้งที่คิดแบบนั้นก็ตายไม่ได้   เพราะเราไม่ต้องการตายด้วยมือของตัวเอง ถ้าเราจะตายทั้งทีเราก็อยากจะให้ใครสักคนที่เราเกลียดมันมากได้รับความเจ็บปวดเหมือนที่เราได้รับ   เราไม่แคร์อะไรแล้ว ก็เรา…ถูกความมืดมิดกลืนกินจิตใจไปแล้ว

ทำไมชีวิตของเราถึงได้…เป็นอย่างนี้นะ   ก็เราเลือกทางเดินของตัวเราเองแล้ว ยังไงซะ…ก็ต้องเดินต่อไป จนกว่าจะตาย

เราอยากได้ใครซักคน ใครซักคนที่ช่วยให้เราไม่คิดว่า “อยากตาย”  ใครคนนั้นมันจะมีหรือเปล่านะ

ตลอดเวลาที่เรามีชีวิตอยู่สิ่งเดียวที่เราต้องการคือ “การตาย” และสามารถทำให้ใครบางคนได้เดือดร้อนแบบเราบ้าง การแก้แค้นของเราช่างโง่จริงๆ


แฟนคลับ [2]
Add เป็นแฟนคลับ Blog นี้

แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม



  • C o m m e n t
  • 1

    1 บอกว่า :

    คนเรานะ กว่าจะเกิดมาได้..ไม่ใช่ๆง่ายๆนะ

    มาพูดว่าอยากตายได้ไง

    ข้าน้อยน่ะกลัวว่าตัวเองจะตาย
    ทั้งๆที่เป้าหมายที่ตั้งไว้ยังไม่สำเร็จ

    ลองคิดดูนะ ชีวิตที่อยู่ในกำมือเรา
    ไม่ใช่ของเรานะเพียงคนเดียวนะ

    เชื่อเจมส์เถอะ เรายังมีอะไรให้ทำอีกมาก

    เต็มที่กับชีวิตของเราก่อนเถอะ
    ถ้ารีบตายไปจะเสียใจที่ไม่ได้ทำนะ

    อย่าแก้แค้นคนด้วยการทำแบบนี้เลย

    คนเรายังมีเพื่อน พี่ น้อง ท่านยังมีข้าน้อย
    คอยให้คำปรึกษาอยู่

    ท่านตายไปแล้ว แล้วคนอื่น
    แล้วคนที่อยู่ข้างหลังละ

    คนที่ร้องไห้คือคนที่มีชีวิตอยู่นะ..


    7 ส.ค. 53 / 19:39

    1

    ตอนก่อนหน้า

      C O M M E N T   B o X

    อยากบอกว่า :

    ลงชื่อ
    พิมพ์ตัวเลข

    My Blog
    3
    Comments
    1
    Fanclub
    2


        Blog ที่ผ่านมา


    ดู Blog ทั้งหมด


        Favorite Blog
    เก็บรายชื่อ Blog ที่เราชอบมากๆ


         อัพเดท 21 ธ.ค. 52