The throne of the king กับห้องปิดตายในตำนาน

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 1,648 Views

  • 42 Comments

  • 85 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

จำนวนแชร์
0

  • Month Views
    140

    Overall
    1,648

ตอนที่ 4 : บทที่3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 255
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    30 ก.ย. 61

บทที่3

          "นักเรียนใหม่ต่อแถวแล้วตามมาทางนี้!" เสียงของหญิงสาวในชุดกระโปรงสีดำตะโกนอยู่เบื้องหน้า พวกเราปีหนึ่งรีบต่อแถวเจียจับมือข้าแน่นเมื่อฝูงชนเริ่มหนาแน่นขึ้น
          "ขอให้เราได้อยู่ด้วยกันด้วยเถอะ" เจียพึมพำและข้าเองก็หวังเช่นนั้น
          สาววัยกลางคนเดินนำพวกเราผ่านสวนสาธารณะขนาดเล็กที่มีเด็กโตบางคนนั่งเล่นดนตรี หรืออาจจะเดตกันอยู่ จากนั้นก็เข้าไปยังตัวปราสาท ภายในตกแต่งเรียบง่ายทว่าหรูหรา
          "สวัสดีปีหนึ่งทั้งหลาย ข้าเรเชล เดอร์เรียสเป็นอาจารย์วิชาเวทย์มนตร์พื้นฐานของที่นี่" อาจารย์เรเชล เดอร์เรียสแนะนำตัวด้วยน้ำเสียงสุภาพ ข้าเห็นความเป็นผู้ดีในตัวนางอย่างแจ้งชัด "เซนต์ริงโก้มีหอพักในตัวและเราไม่อนุญาตให้เด็กปีหนึ่งออกไปไหนมาไหนยามค่ำคืนด้วยตัวเอง ข้อสำคัญคือหากฝ่าฝืนกฎแม้เพียงข้อเดียวทางเรามีสิทธิ์ตีตั๋วพวกเจ้ากลับบ้านทันที..."
          "พระเจ้าช่วย!" เจียเอามือปิดปากด้วยความตกใจ
          ฟังดูโหดร้ายดี...

          ข้าได้เข้าพักที่หอ 'มุกดารา' และโชคดีอย่างมากที่เจียเองก็ได้อยู่ที่หอนี้เช่นกัน เราสองคนคงถูกชะตากันอย่างไม่ต้องสงสัย เด็กหญิงวิ่งมาสวมกอดข้าด้วยความดีใจ เราเลือกที่จะพักห้องเดียวกันโดยขอร้องเด็กหญิงร่างอวบให้ช่วยสลับตัวกันอีกมี ไม่รู้ว่าข้าคิดถูกรึเปล่าที่ทำเช่นนั้น เพราะเจียพูดมากตลอดเวลานั่นอาจจะเป็นสาเหตุทำให้ข้านอนดึกได้
หลังจากนั้นพวกเราก็ไปรวมตัวในห้องโถงเฉพาะของเด็กปีหนึ่งตัวเล็กๆที่เพิ่งเริ่มหัดกางปีก
          "แคลร์ เคิร์ก" เด็กหญิงร่างอวบที่สละเตียงให้เจียแนะนำตัวเป็นคนแรก แก้มของนางขึ้นสีชมพูด้วยความขวยเขิน
          "ริชาร์ด ลี " เด็กชายผิวสีแทนโบกมือทักทายเขินๆ
          "โอเวน แคมป์เบล" คนต่อมาเป็นเด็กชายที่รูปร่างจัดได้ว่าหน้าตาดีคนเจียยิ้มเขินกันทีเดียว ดวงตาสีดำสนิทนั้นมีเสน่ห์และชวนหลงไหลอยู่ไม่น้อย เส้นผมสีน้ำตาลเข้มดูเข้ากับผิวพรรณสีขาวเหลืองของเขาเอาการ
          "เจีย บาร์รอน" เด็กหญิงข้างตัวแนะนำตัวพร้อมกับแจกลูกอมรสหวานให้ทุกคน
          "จีอันน่า ดอน" ข้าแนะตัวนำตัวด้วยรอยยิ้มนิดๆ
          "สีตาเจ้าช่าง...แปลกประหลาด" ริชาร์ดมองสบดวงตาสีแปลกของข้าด้วยความพิศวง
          "เสียมารยาท!" เจียหน้าบูดมองเด็กชายตาขวาง
          "โอ้! ขอโทษด้วย ข้าไม่ได้ตั้งใจหรอกนะ" เขายกมือขึ้นระดับอกด้วยความกระวนกระวาย
          "ไม่ใช่เจ้าคนเดียวหรอกที่ทักเรื่องพวกนี้" ข้าตอบกลับด้วยร้อยยิ้มไม่ใส่ใจ
          "ปีหนึ่งไปรวมตัวกันที่ห้องอาหารได้แล้ว!" เสียงห้าวของหัวหน้าหอตะโกนเข้ามาข้างใน
พวกเราทั้งหมดจึงรีบรุดไปต่อแถวตอนลึกเพื่อเดินไปยังห้องอาหาร โดยมี 'หัวหอมยักษ์' หรือทีน พริ้นซ์หัวหน้าหอปีหกเป็นผู้นำทาง เป็นเพราะหัวของเขาเหมือนหัวหอมหรอกนะ พวกเราเลยได้ยินคนเรียกเขาลับหลังกันแบบนั้น...
          "ว้าว!" ข้าอุทานด้วยความตื่นตะลึงห้องอาหารที่นี่จุคนได้มากถึงสองพันคนเลยก็ว่าได้ แต่ที่พิเศษกว่าคืออาหารนานาประเทศนี่ต่างหาก แสงจากเชิงเทียนส่องสว่างไปทั่วทุกมุมห้อง คณาอาจารย์นั่งอยู่ด้านหน้ากำลังมองมาทางพวกเรา 'เรียส' คือชื่อของอาจารย์ใหญ่และเขากำลังมองเด็กปีหนึ่งอย่างพวกเราด้วยสายตาเอ็นดู
          "รีบนั่งเร็วเข้า" หัวหอมยักษ์พูดด้วยความหงุดหงิด
          ข้าถูกเจียลากเข้าไปยังพื้นที่ว่างแถวหน้าสุดเพื่อให้เห็นบรรยากาศที่ไม่ได้มีแค่ 'เวทย์มนตร์' เท่านั้น "มหัศจรรย์นักว่าไหม?" เด็กหญิงข้างตัวกระซิบเบาๆ
          "ใช่..."
          พอเงยหน้าขึ้นไปก็มีท้องฟ้าจำลองยามราตรีอยู่ข้างบน มันช่างงดงามจนข้าไม่อยากกลับบ้านไปเลยทีเดียว
          "เฮ้!"
          ข้าหันไปมองตามเสียงเป็นแม็กเวลและเลนนี่เด็กปีสองจากหอ 'พยัคฆา' ข้าโบกมือทักทายพี่ชายทั้งสองด้วยความดีใจ
          แกร๊ง!
          เสียงเคาะแก้วดังอยู่สี่ห้าครั้งนักเรียนทั้งหมดจึงเริ่มเงียบลง อาจารย์ใหญ่เดินมาหยุดตรงแท่นพิธี เขาเคาะไมค์สองสามครั้งจนเกิดเสียงดัง 'ตึกๆ' จากนั้นก็ส่งยิ้มที่เป็นมิตรมาให้พวกเรา
          "ยินดีต้อนรับนักเรียนใหม่ทุกคน"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

1 ความคิดเห็น

  1. #9 darlingcutety (@darlingcutety) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 16:33
    กลิ่นอายฉากในตอนนี้นึกถึงแฮร์รี่เลยค่ะ ละมุนดีจัง555555
    #9
    1