(จบ)(HPDM) Little vampire คุณชายแวมไพร์กับนายผีแว่นเจ้าเล่ห์

ตอนที่ 1 : ตอนเดียวจบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 326
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    4 ธ.ค. 63

บรรยากาศงานเทศกาลรื่นเริง ฟักทองจำนวนมากถูกนำมาตกแต่งภายในปราสาท พร้อมด้วยเสียงดังไปทั่วทุกหนแห่ง ฮอกวอตส์เวลานี้ดูคึกคักมาก เพราะว่าคืนนี้จะมีปาร์ตี้วันฮาโลวีนที่ทุกคนรอคอย 

ผมเดรโก มัลฟอย เจ้าชายเเห่งบ้านสลิธีรินผู้สูงส่งด้วยชาติตระกูล และหน้าตา 

ตอนนี้ผมมีปัญหาอยู่หนึ่งเรื่องคือผมไม่รู้ว่าจะแต่งตัวอย่างไรดี ยังไงก็คงซ้ำกับคนอื่นๆ แน่นอน ซึ่งคนอย่างผมต้องไม่ซ้ำกับใคร

"เห้อ" ผมถอนหายใจรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ ผมรู้สึกไม่อยากไปงานวันฮาโลวีนนี่เลย ให้ตายเถอะเมอร์ลิน มันมีอะไรน่าตื่นเต้นกันนักหนา

"เดรก" เธอเลือกได้รึยังว่าจะแต่งเป็นอะไรไปงานคืนนี้" แพนซี่ถามผม ตอนนี้เธออยู่ในชุดประหลาดพร้อมทรงผมที่กลายเป็นงู

"เเพนซี่ นั่นชุดอะไรของเธอ"

"เมดูซ่าไงเดรก เธอไม่รู้จักเหรอ จ้องฉันสิ ฉันจะทำให้เธอกลายเป็นหิน!"

"ไร้สาระจริง" ผมพูดอย่างไม่ได้สนใจอะไร

"ฉันว่าเธอเหมาะจะเป็นแวมไพร์นะ เชื่อเถอะสาวๆ ทั้งฮอกวอตส์เต็มใจให้เธอดื่มเลือดแน่นอน"

"แวมไพร์เหรอ อืม ก็น่าสนมั้ง" ผมคิด

"เอานี่ไป นี่คือเขี้ยวเวทมนต์ที่จะทำให้เธอเป็นแวมไพร์"

"ขอบใจแพนซี่"

"งั้นไว้เจอกันในงานนะ"

ผมมองเขี้ยวแวมไพร์ในมือ ลองใส่ดูหน่อยละกัน

ผมนำเขี้ยวแวมไพร์มาใส่ที่ฟันของผม ทันใดนั้น ก็เกิดควันประหลาดขึ้นปกคลุมรอบตัวผม

"เฮ้ย!" ผมตกใจมองตัวเองในกระจก ตอนนี้ชุดของผมเปลี่ยนไป แล้วก็สีตาผมกลายเป็นสีแดง! แถมตัวผมขาวซีดจนเป็นกระดาษ นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น

ผมรีบดูที่กล่องใส่เขี้ยวแวมไพร์ที่แพนซี่ให้มา

**เขี้ยวแวมไพร์รุ่นทดลอง

เมื่อคุณสวมใส่เขี้ยวแวมไพร์แล้วคุณจะกลายเป็นแวมไพร์ในทันที คุณต้องดื่มเลือดใครสักคนก่อนจะครบกำหนด24ชั่วโมง ไม่เช่นนั้นคุณจะไม่สามารถกลับร่างเดิมคุณได้อีกต่อไป ขอให้สนุกกับการเป็นแวมไพร์**

"อะไรวะเนี่ย" ผมอ่านคำอธิบายข้างกล่อง นี่มันบ้าไปแล้ว จะให้ผมไปดื่มเลือดใคร ไม่เอาด้วยหรอก ผมพยายามถอดเขี้ยวบ้านี่ออกแต่มันเหมือนหลอมรวมเป็นฟันของผมไปแล้ว

บ้าชิบ! แพนซี่ ยัยตัวแสบ!

-------------------------------------------------

"กรี๊ดดด" เสียงฮือฮาดังตลอดทางที่ผมเดินผ่าน ผมจำใจต้องมางานในสภาพแวมไพร์ พวกสาวๆ พากันจ้องผมไม่วางตา ผมเข้าใจได้ เพราะผมดูดีเสมอแต่ ทำไมพวกผู้ชายก็มองผมเนี่ย สายตาพวกนี้มันอะไรกัน

"ไงเดรก นาย..เอ่อ ว้าว นายดูดีมาก แวมไพร์ใช่ไหม" เบลสเข้ามาทักผม

เบลสอยู่ในชุดที่มีผ้าพันแผลพันรอบตัว ผมนึกชื่อผีผ้านี่ไม่ออก

"นายเองก็...แต่งเป็นอะไร ผีผ้าพันแผลเหรอ" ผมถาม

"มัมมี่ไงเดรก"

"อ๋อใช่มัมมี่" ผีอะไรวะ ผมคิด

"เข้าไปข้างในกันเถอะ แครบกับกอยล์รออยู่"

ผมเดินเข้าห้องโถงฮอกวอตส์ไปกับเบลส รอบทิศทางถูกตกแต่งด้วยฟักทองจำนวนมาก บรรดาเด็กฮอกวอตส์ต่างใส่ชุดผีกันอย่างหลากหลาย

สายตาผมไปสะดุดกับพ่อคนเด่นคนดังฮอกวอตส์ แฮร์รี่ พอตเตอร์ ที่ใส่ชุดสูทสีดำ ต่างจากคนอื่นๆ ทำไมไม่ใส่ชุดผีล่ะ ผมเดินไปหาพอตเตอร์

"ไง พอตเตอร์ นายสับสนวันเหรอถึงใส่สูทมา นี่วันฮาโลวีน หรือว่า..สูทเห่ยๆ นี่จะเป็นชุดที่ดีที่สุดในตู้เสื้อผ้านายแล้ว" ผมได้ทีก็พูดจาถากถางพอตเตอร์เหมือนเคย

"หุบปากของแกไปซะไอ้เฟอเรต" รอน วิสลีย์ มันเรียกผมว่าเฟอเรตอีกแล้ว ไอ้หมอนี่

"อะไรกันวิเซิล นี่แกมีปัญญาหาชุดมางานกับเขาด้วยเหรอ หรือนี่มรดกตกทอดมาจากพี่ชายแกอีกล่ะ" ผมพูดเหยียด

"มัลฟอย ฉันไม่รู้หรอกนะว่าชุดนายมันราคาเท่าไหร่ แต่อย่ามาดูถูกคนอื่นได้ไหม" พอตเตอร์พูดด้วยน้ำเสียงเอือมละอา แล้วเดินจากไป

นายกล้าเมินฉันเหรอพอตเตอร์! กล้าเมินแวมไพรผู้สูงส่งอย่างฉันเหรอ ได้ งั้นฉันจะดื่มเลือดนายนี่แหละ! ผมไม่ชอบให้ใครมาเมินผม โดนเฉพาะคนอย่างพอตเตอร์

งานเลี้ยงวันฮาโลวีนดำเดินไปจนถึงเวลางานเลิกแล้ว ศาสตราจาย์ดัมเบิลดอร์กล่าวปิดงานและนักเรียนก็พากันทะยอยออกจากห้องโถง ผมยืนดักรอพอตเตอร์อยู่ที่ทางออก เมื่อพอตเตอร์ออกมาผมก็ลากพอตเตอร์มาที่ทางเดินที่ลับตาคน

"ทำอะไรของนายมัลฟอย"

"ฉันจะดื่มเลือดนาย"

"นายจะบ้าเหรอ แต่งเป็นแวมไพร์แล้วเสียสติรึไง"

"ฉันไม่ได้เสียสติ" ผมยื่นกระดาษคำอธิบายชุดแวมไพร์ของแพนซี่ให้พอตเตอร์

"นายเชื่อเหรอ? ของหลอกเด็กแบบนี้"

"พอตเตอร์ เขี้ยวนี่มันถอดไม่ออก มันกลายเป็นฟันฉันไปแล้ว"

"สีตาฉัน สีผิวฉัน ตอนนี้ฉันกลายเป็นแวมไพร์แล้ว นายเห็นไหม"

"เอ่อออ...."

"แล้วทำไมต้องเป็นฉัน ทำไมนายไม่ไปดื่มเลือดคนอื่นล่ะ"

"เพราะนายมันน่ารำคาญไง นี่เป็นคำสั่ง ให้ฉันดื่มเลือดนายซะ"

"อย่าดื่มเลือดฉันจนหมดตัวล่ะ คุณแวมไพร์"

"หุปปากของนายแล้วนั่งลงซะพอตเตอร์"

ตอนนี้ผมนั่งคร่อมพอตเตอร์อยู่ ทำไมท่านั่งมันแปลกๆ นะ ผมค่อยๆ ก้มหน้าลงไปที่ซอกคอของพอตเตอร์ ก่อนจะกัดลงไปเบาๆ ให้พอมีเลือดออก เอาเข้าจริงผมก็กลัวพอตเตอร์จะเจ็บเหมือนกัน ผมจะไปห่วงพอตเตอร์งี่เง่านี่ทำไมก็ไม่รู้

"อึก! ม..มัลฟอย ฉันเจ็บนะ เสร็จรึยัง"

"ทำไมฉันไม่กลับร่างเดิมล่ะ ก็ฉันกัดนายแล้วนิ"

"ในนี้มันเขียนว่าให้ดื่มเลือด ไม่ใช่กัดมัลฟอย"

"ด..ดื่มเหรอ ไม่เอา"

"ดื่มๆ ไปเถอะน่า แผลโดนลมมันแสบนะ พอตเตอร์จับหัวผมกดลมไปที่ซอกคอของตนเอง ท่านี้เหมือนผมโดนพอตเตอร์กอดอยู่เลย

"ดื่มมันซะมัลฟอย"

"ร..รู้แล้วน่า" ผมค่อยๆ ใช้ปลายลิ้นเลียไปที่บริเวณแผลที่มีเลือดซืม ก่อนจะใช้ริมฝีปากค่อยๆ ดูดเลือดทีละนิด หวาน? เลือดพอตเตอร์หวาน หรือเพราะว่าตอนนี้เป็นแวมไพร์อยู่ ผมเริ่มคุมตัวเองไม่อยู่ อยากดื่มเลือดของพอตเตอร์ไปเรื่อยๆ

"มัลฟอย พอได้แล้วเดี๋ยวฉันก็แห้งตายหรอก" เสียงพอตเตอร์เรียกสติผม

ผมผละออกจากคอของพอตเตอร์ ขณะนั้นเองร่างกายผมก็มีควันประหลาดปกคลุม ก่อนที่สีตาผมจะกลับเป็นสีเดิม และเขี้ยวแวมไพร์หายไป ผมกลับร่างเดิมแล้ว

ผมมัวแต่ดีใจที่ตนเองได้กลับร่างเดิมจนลืมดูว่าสภาพพอตเตอร์ตอนนี้ที่คอมีแผลที่ผมกัดและเลือด

"พอตเตอร์ ฉันจะทำแผลให้นาย"

ผมรีบร่ายคาถาทำแผลที่ถูกผมกัดให้พอตเตอร์

"นายโอเคไหม พอตเตอร์"

"อืม ฉันดีขึ้นแล้ว ขอบใจมัลฟอย"

"เอ่อ ไม่เป็นไร ฉันนเองก็ขอบคุณนายที่ช่วยให้ฉันกลับร่างเดิม นายควรจะภูมิใจไว้ซะ มัลฟอยไม่ขอบคุณใครง่ายๆ หรอกนะ" ผมก็ยังไม่เลิกที่จะวางท่าใส่พอตเตอร์

"ฮ่าๆ" พอตเตอร์หัวเราะ

"นายหัวเราะอะไรพอตเตอร์?"

"นายหลงกลพวกฉันเต็มๆ นะมัลฟอย เขี้ยวแวมไพร์นั่นน่ะเฟร็ดกับจอร์จสร้างขึ้นและเป็นคนเอาไปให้พาร์กินสันเอง"

"...."

"ถึงนายไม่ดื่มเลือดใคร ตอนเช้านายก็กลับร่างเดิมอยู่ดี"

"...."

"แต่ใครจะคิดล่ะว่านายจะมาดื่มเลือดฉันน่ะ"

"พอตเตอร์ นี่นาย!!!"

"เอาล่ะ คุณแวมไพร์น้อยขี้โมโห โดนผีหลอกรู้สึกอย่างไรบ้างล่ะ" พอตเตอร์ยิ้ม

"นายหมายความว่าไง"

"นายบอกว่าฉันไม่ได้แต่งเป็นผีใช่ไหม แล้วตอนนี้โดนผีชุดสูทหลอกน่ะ เป็นยังไงบ้างล่ะ สุขสันต์วันฮาโลวีนนะคุณแวมไพร์น้อย"

"พอตเตอร์!!!"

----------------------------------------------------

สวัสดีค่า ไรท์อาริเองค่ะ คราวนี้คุณชายเราเป็นฝ่ายไปฉุดนายพอตเตอร์ค่ะ(ฉุดเขามาแล้วตัวเองon topเขาซะงั้น) แฮร์รี่ใส่แค่ชุดสูทธรรมดาค่ะ แต่วางแผนกับเฟร็ดและจอร์จไว้ สรุปคือแต่งเป็นผีชุดสูทที่หลอกคุณชายเดรโกซะอยู่หมัดเลยค่ะ ????  ร้ายจริงๆนายแว่น 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น

  1. #3 Fewona. (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2563 / 11:41

    แงงงงงงง
    #3
    0
  2. #2 0857 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2563 / 16:49
    อ่ยยยยแฮร์รี่แสบมาก!!
    #2
    0