[Ikon] AllChanwoo

ตอนที่ 2 : #YunChan ร้านเบเกอรี่ของยุนฮยอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 165
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    28 ต.ค. 60

"คุณยุนฮยองครับ! โต๊ะที่ 2 สั่งจาจางมยอนกับคิมบับ อย่างละหนึ่งที่ครับ!"

เสียงของพนักงานเสริฟที่ตะโกนให้เชฟหน้าคมได้รับรู้ว่ามีคนสั่งอาหาร ก่อนที่จะพยักหัวรับรู้ มือหนาที่จับกะทะพร้อมกับขยับข้อมือไปมา มืออีกข้างก็กำลังถือตะหลิวน้อยๆ ลีลาในการทำอาหารของเขาช่างมีเสน่ห์เหลือเกิน เขาทำอาหารไปด้วยพร้อมกับคิดอะไรต่างๆนานา

"ออเดอของโต๊ะ 4 เสร็จแล้ว!"

ยุนฮยองตะโกนขึ้นมาเพื่อให้พนักงานเสริฟอาหารได้รับรู้ เมื่อพนักงานมารับอาหารไปแล้วเขาก็เตรียมตัวทำอาหารจานถัดไป "สั่งเมนูเหมื่อนเดิมเลยนะ กลัวฉันจำไม่ได้หรือไง ชานอู" ยุนฮยองบ่นพึมพัมกับตัวเองพร้อมกับยิ้มไปด้วย
เวลาผ่านไปไม่นานอาหารทั้งสองจานก็เสร็จเรียบร้อย มือหนาของยุนฮยองถือจานอาหารออกมาเสริฟให้กับลูกค้าประจำ
เค้าเป็นแค่คนเดียวที่ยุนฮยอง เชฟมือโปรออกมาเสริฟอาหารด้วยตัวเอง เขาเดินมาถึงโต๊ะอาหารของลูกค้าหน้าหวานที่กำลังมองเขาอยู่
ยุนฮยองวางจานอาหารลงบนโต๊ะที่ปูด้วยผ้าสีขาวสะอาด จากนั้นเขาก็ออกถอยหลังออกมาจากโต๊ะครึ่งก้าว เขาโค้งตัวลงเล็กน้อย จากนั้นเขาก็ส่งยิ้มให้กับคนหน้าหวาน

"สวัสดีครับ พี่ยุนฮยอง" คนหน้าหวานทักทายด้วยน้ำเสียงใส

"สวัสดีครับ น้องชานอู ว่าแต่วันนี้พี่ขอนั้งด้วยได้ไหมครับ"

"ได้สิครับ" เมื่อได้รับคำอนุญาติจากคนหน้าหวาน ยุนฮยองจึงเข้าไปนั้งร่วมโต๊ะทันที

"พี่จะมาขอคำปรึกษาหน่อยน่ะ คือว่า...พี่จะเปิดร้านเบเกอรี่น่ะ น้องชานอูคิดว่ายังไงหรอ"

"โอ๊ะ! พี่ยุนฮยองจะเปิดร้านเบเกอรี่หรอฮะ ก็ดีนะครับ แต่ว่าพี่ทำขนมเป็นด้วยหรอครับ"

"อะ...เอ่อ พี่ทำขนมไม่เป็นหรอก แต่ว่าพี่ก็อยากจะฝึกดูน่ะ พี่คิดว่ามันน่าสนุกดี"

"แต่ถ้าพี่จะเปิดร้านเบอเกอรี่ พี่ก็ต้องปิดร้านอาหารน่ะสิครับ"

"ไม่หรอก พี่จะยกร้านอาหารนี้ให้น้องชายพี่ทำต่อน่ะ"

อันที่จริงเขาไม่ได้อยากจะเปิดร้านเบเกอรี่เพราะ คนตรงหน้าเขาชอบทานขนมหวาน เขาก็อยากที่จะทำขนมให้ชานอูได้ทานเป็นคนแรก
ยุนฮยองชอบชานอูตั้งแต่ชานอูก้าวขายาวๆของเขาเข้ามาในร้านอาหารแห่งนี้ พวกเขาสองคนใช่เวลาคุยกันนานพอสมควร แต่สำหรับยุนฮยองมันเป็นแค่เวลาสั้นๆ เวลาแห่งความสุขมักจะสั้นเสมอ

"นี้ก็ดึกมากแล้ว ชานอูจะให้พี่ไปส่งไหม?"

"ไม่เป็นไรฮะ ผมเกรงใจพี่น่ะ พี่กลับบ้านไปพักผ่อนเถอะครับ ผมรู็ว่าพี่เหนื่อยมาทั้งวัน"

"ก็ได้พี่ไม่ไปส่งก็ได้ แต่ให้พี่นั้งรอรถกับชานอูนะ"

"แล้วแต่พี่เลยครับ"

ยุนฮยองรีบปิดร้านก่อนที่จะวิ่งไปหาชานอูที่กำลังยืนรอรถ

"พี่ยุนฮยองครับ คือว่า...พี่คงจะไม่ได้เห็นผมมาที่มีประมาณสองปีนะครับ" คำพูดของชานอูทำให้ยุนฮยองเบิกตากว้างด้วยความตกใจ

"ทะ...ทำไมหรอ"

"พ่อผมเรียกตัวผมไม่ทำงานที่ต่างประเทศน่ะครับ แต่ว่าผมจะกับมาแน่นอนครับ ผมจะต้องมาทานขนมฝีมือพี่ยุนให้ได้ ผมสัญญา"
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
2 ปีผ่านไป

กริ๊งกร๊อง~~~

เสียงกระดิ่งที่ดังขึ้นมาทำให้ร่างหนาได้รับรู้ว่ามีคนเปิดตระตูร้านเข้ามา เขาจึงหันหน้าไปทางหน้าร้านเพื่อจะกล่าวทักทายลูกค้าที่เข้ามา

"ยินดีกลับรับครั...ชะ...ชานอู"

ร่างหนาช็อคกับภาพที่เขาแห่งตรงหน้า คนที่เขารอมาเป็นเวลาสองปี คนที่เขาอยากจะให้ทานขนมฝีมือเขามาาตลอด ร่างบาง(?)ของคนที่เข้ามาในร้านขนมก็ยิ้มขึ้นมา

"นี้คือร้านของพี่จริงๆด้วย ในที่สุดพี่ก็ทำสำเร็จนะครับ ผมดีใจด้วยนะครับพี่ยุนฮยอง"

"อะ...อืม ขอบใจมากนะ ไม่ได้เจอกับนานเลยนะ ชานอู"

"ย่าห์! เค้กที่พี่ทำนี้ดูดีมากเลยนะฮะ คุ๊กกี้ก็ดูน่าอร่อย พี่นี้สุดยอดเลยนะฮะ"

"งั้นหรอ ขอบใจนะ ว่าแต่ฉันมาเค้กสูตรพิเศษให้นายน่ะ เค้กชิ้นนี้ไม่เคยวางขายเลยนะ เพราะฉันจะเก็บไว้ให้นายชิมเป็นคนแรก เดี่ยวฉันไปเอามาให้นะ"

ว่าแล้วยุนฮยองก็วิ่งเข้าไปทางหลังร้าน ปล่อยให้ชานอูอยู่ในร้านเพียงลำพัง ชานอูกวาดสายตาไปทั้วร้าน ของตกแต่งมากมายในร้านนี้เต็มไปด้วยสิ่งที่เขาชื่นชอบ ทั้งตุ๊กตาหมียักษ์สีฟ้าที่วางอยู่ที่มุมของร้าน บนมือของหมีน้อยมีกล่องอะไรบางอย่าง เขาเดินไปที่ตุ๊กตาหมีตัวนั้น เขาก็เห็นกระดาษแผ่นเล็กๆที่แปะอยู่ตรงกล่องของขวัญ ข้างหน้าของเเผ่นกระดาษเขียนว่า 'To Chanu' ชานอูจึงหยิบกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมาอ่านก็พบเจอกับข้อความมากมายในแผ่นกระดาษ

สวัสดีครับน้องชานอู ถ้านายได้อ่านกระดาษแผ่นนี้นายคงจะกลับมาที่เกาหลีแล้วสินะ

นายรู้ไหม ว่าพี่อยากจะเจอนายมากแค่่ไหน

ตอนนี้พี่เปิดร้านเบเกอรี่ได้เเล้วนะ พี่จะวางกระดาษแผ่นนี้บนกล่องของขวัญใบน้อย
                               
นี้เป็นของขวัญของนาย ฉันรับรองได้เลยว่าจะไม่มีลูกค้าคนไหนมาเปิดกล่องนี้ก่อนนาย

แล้วก็ตุ๊กตาหมีตัวนี้ฉันให้นายนะ ลองเปิดกล่องของขวัญดูสิ

เมื่อชานอูอ่านข้อความจบ เขาก็ใช้มืออวบหยิบกล่องของขวัญใบน้อยขึ้นมา เขาแกะกล่องนั้นออกอย่างนุ่มนวล เผยให้เห็นของข้างใน เป็นสร้อยคอสองเส้น เส้นสองเส้นนี้ดูแล้วราคาน่าจะสูงอยู่  เขามองไปที่จี้ที่ติดอยู่กับสร้อยทั้งสองเส้น จี้อันแรกมีชื่อของยุนฮยองสลักเอาไว้ ส่วนอีกอันหนึ่งมีชื่อของเขาสลักไว้ 'นี้มันสร้อยคู่นี้น่า ทำไมมีชื่อของพี่ยุนฮยองกับชื่อของฉันล่ะ' ชานอูคิดในใจ เขามองสร้อยเส้นหรูอยู่นาน

"ชานอู..."

เสียงเข้มของยุนฮยองทำให้เจ้าของชื่อหันหน้าไปมอง ร่างหนาพุ่งตัวเขากอดร่างบาง ทำให้ร่างบางตกใจเล็กน้อยแต่ร่างบางก็กอดตอบเพราะกอดนี้มันรู้สึกอบอุ่นมาก

"ชานอู...นายรู้ไหมว่าที่พี่เปิดร้านนี้ก็เพราะนาย พี่อยากจะให้นายได้ทานขนมฝีมือของพี่...ตลอดชีวิต เพราะฉะนั้น...เป็นแฟนกับพี่ได้ไหม พี่รักนายนะชานอู"

"พะ...พี่ยุนฮยอง แต่ว่าผมทานเยอะนะ ผมอาจจะอ้วนเหมื่อนกับหมีตัวนี้ก็ได้"

"ถึงนายจะอ้วนแค่ไหนฉันก็ยังรักนาย ขอแค่นายทานขนมที่นายชื่นชอบ เป็นขนมฝีมือของพี่ แค่นี้พี่ก็พอใจแล้ว"

"ครับ...ผมก็รักพี่ยุน..ฮึก ฮยองนะครับ ฮึก"

"ไม่ร้องนะครับ คนดีของพี่"
.
.
.
.
.
.
End.


แถม

"พี่ยุนฮยอง ทำเค้กแต่งงานอยู่หรอครับ สุดยอดเลยนะครับ"

เสียงใสที่กำลังนั้งมองแฟนหนุ่มของตัวเองตกแต่งเค้กอยู่ ทำให้ร่างหนาหยุดตกแต่งเค้กหรูแล้วมานั้งข้างๆร่างบางแทน

"ชานอูรู้หรือเปล่าว่าเค้กนี้เป็นเค้กของใคร"

"เค้กของใครหรอครับ...ของพี่จุนฮเวใช่ไหมฮะ!"

"ไม่ใช่ๆ อยากรู้ไหมว่าเป็นเค้กของใคร ยื่นมือมาสิ"

ชานอูพยักหน้าพร้อมกับยื่นมือให้ยุนฮยอง ยุนฮยองหยิบแหวนหรูขึ้นมาทำให้ชานอูเบิกตากว้าง

"เค้กเนี้ย เป็นเค้กของงานเเต่งงานของเราสองคนน่ะ แต่งงานกับพี่นะ ที่รัก"

"พี่ยุนฮยอง...นี้มันมัดมือชกกันชัดๆเลยนี้ครับ แต่ผมคงจะปฎิเสธไม่ได้และผมไม่คิดที่จะปฎิเสธด้วย ผมตกลงที่จะเเต่งงานกับพี่ครับ"

จากนั้นยุนฮยองก็สวมแหวนให้ชานอู จากนั้นปากของยุนฮยองกับประกบเข้ากับปากของชานอูอย่างนุ่มนวล






ฮือ~~~~ แต่งเสร็จสักที่ตอนที่สอง ตอนแรกคิดว่าจะแต่งHwanChan แต่ก็ไม่รอดฮะ//น้ำตาจิไหล
ของให้อ่านกันอย่างสนุกนะครับ อันยอง~~
    CR.SQW
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น

  1. #2 Tangkwa-HH (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2560 / 09:47
    เขิลลลลลลลชอบๆๆ><
    #2
    1
    • #2-1 -Worthless Boy-(จากตอนที่ 2)
      24 ตุลาคม 2560 / 18:39
      ถ้าชอบเค้าก็ดีใจ ><
      #2-1