คัดลอกลิงก์เเล้ว

รุ่งเช้าฟ้าสาง

โดย viruskiller

เป็นเรื่องสั้นๆที่ได้แรงบันดาลใจมาจากความฝัน(ที่นานๆครั้งจะฝัน)

ยอดวิวรวม

82

ยอดวิวเดือนนี้

0

ยอดวิวรวม


82

ความคิดเห็น


0

คนติดตาม


2
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  6 พ.ค. 61 / 01:12 น.
นิยาย ҿҧ รุ่งเช้าฟ้าสาง | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้




"อรุณสวัสดิ์ค่ะ...คุณแมวดำ"

เด็กสาวกล่าวทักทาย

"ตอนนี้มันตกกลางคืนแล้วนะ ต้องบอกว่าราตรีสวัสดิ์สิ ถึงจะถูก"

แมวดำตอบสวนกลับไป



(ขอบคุณรูปจากอินเตอร์เน็ต)


เนื้อเรื่อง อัปเดต 6 พ.ค. 61 / 01:12


...เรื่อง...

...รุ่งเช้าฟ้าสาง...

         ในคืนหนึ่ง...มีเด็กสาวคนหนึ่งได้ไปยังร้านหนังสือแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นสถานที่ที่เธอชอบไปอยู่เป็นประจำ เด็กสาวเดินเข้าไปยังตรอกแคบๆข้างร้านหนังสือที่เชื่อมกับจุดหมายที่เธอจะไป เธอใช้เวลาเดินลัดเลาะอยู่สักพักหนึ่งจนถึงจุดหมายปลายทาง
โดยสถานที่ที่เธอมาถึงนั้นมีสภาพทรุดโทรมเต็มไปด้วยกองหนังสือเก่าที่ถูกทิ้งไว้และเศษชิ้นส่วนของหน้ากระดาษมากมายที่ถูกฉีกออกจากเล่มหนังสือกระจัดกระจายอยู่เต็มพื้น แต่ตัวของเด็กสาวนั้นไม่ได้สนใจสิ่งเหล่านั้นเลย เพราะสายตาของเธอกลับจดจ้องไปที่กำแพง โดยโครงสร้างของตัวกำแพงนั้นทำมาจากอิฐที่ทาด้วยสีขาวล้วน ซึ่งมันเป็นอะไรที่แปลกประหลาดมากเนื่องจากเจ้าตัวกำแพงสีขาวกลับมีสภาพดูดีไม่มีรอยเปื้อนหรือจุดด่างดำเหมือนกับกำแพงอื่นๆเลยแม้แต่น้อย นอกจากจะมีสีขาวแล้วก็ยังมีรอยแตกอยู่รอยหนึ่งที่ไม่เหมือนกับรอยแตกอื่นโดยมันมีลักษณะเหมือนโพรงขนาดที่สัตว์เล็กๆอย่างหนูและแมวจะลอดผ่านได้...
แต่ในโพรงนั้นกลับมีแมวตัวหนึ่งอาศัยอยู่ โดยเจ้าแมวตัวนี้มีขนสีดำล้วนและนัยน์ตาของมันเป็นสีเขียวประกายเหมือนอัญมณีPeridotที่ถ้าหากใครได้จับจ้องและมองลึกเข้าไปภายในดวงตาคู่นั้นก็เหมือนต้องมนต์สะกดให้อยู่ในห้วงแห่งความฝัน...

          เด็กสาวค่อยๆย่างกายเข้าไปใกล้แล้วกล่าวทักทายด้วยความสดใสว่า

"อรุณสวัสดิ์ค่ะ...คุณแมวดำ"

ซึ่งคุณแมวดำก็ตอบกลับมาว่า

"ตอนนี้มันตกกลางคืนแล้วนะ ต้องบอกว่าราตรีสวัสดิ์สิ ถึงจะถูก"

เด็กสาวได้ยินดังนั้นก็หัวเราะอย่างขบขัน คุณแมวดำเองเมื่อเห็นเด็กสาวหัวเราะจึงหัวเราะตาม จากนั้นเด็กสาวก็เริ่มบทสนทนาขึ้นว่า

"นี่ก็ครั้งที่แปดแล้วสินะ ที่เราได้เจอกัน แต่คุณแมวดำก็ยังคงดูเหมือนกับครั้งแรกที่เราได้พบกัน"

"นั่นสินะ"คุณแมวดำขานรับและพูดต่อว่า

"เธอเองก็ดูต่างไปจากครั้งแรกเช่นก้ัน"

ทางเด็กสาวเมื่อได้ฟังดังนั้นก็เกิดความรู้สึกสงสัยในคำพูดนั้น จึงถามกลับไปว่า

"แตกต่างยังไงเหรอคะ"

คุณแมวดำเลยตอบกลับเพื่อคลายความสงสัยแก่เด็กสาวว่า

"ตอนนี้เธอมีรอยยิ้มที่สดใส แต่ครั้งแรกที่ฉันได้เห็นเธอ สีหน้าของเธอในตอนนั้นกลับมีแต่ความเศร้าหมอง"

เมื่อเด็กสาวได้ฟังคำตอบจากคุณแมวดำก็ถึงกับยิ้มแก้มปริ

เด็กสาวรู้สึกมีความสุขมากที่มีเพื่อนคุยเป็นแมวดำพูดได้และทำให้ค่ำคืนนี้เป็นค่ำคืนที่พิเศษเหมือนทุกครั้งที่ได้เจอกัน จากนั้นเด็กสาวก็เอ่ยลาคุณแมวดำว่า

"ไว้คืนพรุ่งนี้จะมาอีกนะคะ"

กล่าวเช่นนั้นก็เดินจากไป โดยมีสายตาของคุณแมวดำที่มองตามแผ่นหลังของเด็กสาวที่ค่อยๆไกลออกไป

เมื่อเด็กสาวกลับมาถึงบ้าน ก็รีบขึ้นมายังชั้นบน ซึ่งจุดหมายคือห้องนอนที่เป็นพื้นที่ส่วนตัวของเธอ เมื่อเข้ามา ภายในห้องนอนของเธอเต็มไปด้วยภาพวาดสีน้ำ โดยแต่ละรูปนั้นล้วนเป็นภาพวาดของดอกไม้หลากหลายชนิด แมลงเต่าทองหลากหลายสายพันธุ์และที่เด่นที่สุดคือภาพวาดครอบครัวของเด็กสาว อันประกอบไปด้วยพ่อกับแม่และตัวเธอเองเมื่อตอนอายุครบ6ปี ซึ่งในปัจจุบัน ตอนนี้เธอมีอายุ12ปีแล้ว หลังจากที่เกิดอุบัติเหตุเรือล่มกลางมหาสมุทรแปซิฟิกเมื่อ8วันก่อนกับพ่อแม่ของเธอในระหว่างที่ทั้งคู่ไปฮันนีมูนกัน โดยทิ้งให้เด็กสาวอยู่กับคุณตาคุณยาย...
ซึ่งเหตุการณ์เรือล่มในครั้งนั้น ได้มีผู้เสียชีวิตและบุคคลสูญหายไปเป็นจำนวนมาก ซึ่งรวมไปถึงพ่อแม่ของเธอด้วยเช่นกัน
และในตอนนั้นเด็กสาวก็ยังคงจำความรู้สึกเศร้าเสียใจได้ดี ยามที่ได้รับรู้ว่าพ่อและแม่ของเธอจะไม่มีวันหวนคืนกลับมา...




                       เวลาเหมือนวารี   มิเคยมีจะหยุดไหล

                  วันวานย่อมผ่านไป   เหลือไว้เพียงความทรงจำ
  
(ขอบคุณกลอนจากhttp://www.thaigoodview.comนะคะ)


เดี๋ยวมาต่อให้ค่ะ













ผลงานอื่นๆ ของ viruskiller

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

0 ความคิดเห็น