{PRODUCE101} into the forest ♡ │#linho #หลินโฮ

ตอนที่ 4 : f i r s t . Cotton Candy 4/4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,686
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    3 ก.ค. 60

Title : Cotton Candy 4/4

Pairing : Kuanlin x Seonho

Genre : AU

Rate : PG-15

 

เรื่องทอล์คออฟเดอะทาวน์ที่ยู ซอนโฮดูจะสนิทกับพี่ควานลินกลายเป็นที่น่าจับตามองของทุกคน ช่วงแรกๆเขาก็กลัวนักเรียนหญิงรุมทึ้งเหมือนกัน แต่ไหงหลังๆพวกเธอถึงได้เชียร์นักเชียร์หนาก็ไม่รู้ ประเด็นถูกหยิบยกขึ้นมาพูดถึงเนื่องจากเหตุที่เขาได้กลับบ้านพร้อมพี่ควานลินทุกวันแถมเจ้าตัวยังใจดีมาส่งอีก ก็เล่นขอให้ไปนั่งรอซ้อมบาสนี่น่า

 

เดี๋ยวนี้ซอนโฮอัพเกรดจากการแอบมองไปเป็นนั่งดูแล้วนะ

 

จะโทษความบังเอิญตั้งแต่ตอนทำการบ้านจนเย็นค่ำดีหรือเปล่าก็ไม่รู้ กลายเป็นว่าตั้งแต่ตอนนั้นเขาก็ได้คุยกับพี่ควานลินเรื่อยมาจนกระทั่งกลายเป็นโทรคุยกันทุกวัน นึกๆแล้วก็แปลกใจ จากที่หูแดง หน้าแดง เจอแล้วจะเป็นลมตลอดเวลา ก็กลายเป็นว่าตอนนี้ภูมิต้านทานมากขึ้นจนแค่เห็นอีกฝ่ายก็ทำนิ่งได้แล้ว ...อ้อ ยกเว้นตอนพี่ควานลินโอบไหล่หรือไม่ก็ลูบหัวหน่ะนะ

 

“แหน่ะๆ ยู ซอนโฮคิดอะไรอยู่ทำไมหน้าแดง” เด็กหนุ่มสะดุ้งเฮือกมองอึยอุงที่อยู่โต๊ะด้านด้านหน้าล้อเลียนตัวเอง อีกฝ่ายเอี้ยวตัวมายักคิ้วลิ่วตาใส่

 

“คิดเรื่องพี่ควานลินแน่เลย เจ้าลูกเจี๊ยบ!” เขาถูกหยิกแก้มจนหน้ายู่ อยากเถียงออกไปแต่ก็ลืมว่าคิดไปแล้วจริงๆ

 

“ป่าวซะหน่อย เราเจ็บนะ” มือขาวลูบแก้มปอยๆ แรงหยิกจากเมื่อกี้ถึงจะเล่นๆแต่ก็เป็นแรงผู้ชาย แสบมากพอดูเลยเนี่ย

 

“มีปฏิเสธซะด้วย ไหนว่าไม่เขินพี่ควานลินแล้วไง”

 

“ก็ไม่เขินแล้ว”

 

“ไม่เขินแล้วทำไมหน้าแดงอ่ะ”


“เราคิดเรื่องอื่น”

 

“คิดเรื่องอื่นแล้วหน้าแดง?”


“กะ..ก็” เด็กหนุ่มฉายาลูกเจี๊ยบเลิ่กลั่ก เผลอกลืนน้ำลายเอื๊อกเพราะดันไปตอบคำถามแบบประหลาดใส่ อึยอุงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

 

“คิดเรื่องทะลึ่งป่ะเนี่ย?”

 

“เฮ้ย! ไม่ใช่นะ” โบกไม้โบกมือเป็นพัลวันเมื่อเรื่องชักจะเกินไปใหญ่ ให้ตายสิทำไมเขาต้องโดนแกล้งอีกแล้ว

 

“เล่นอะไรกันอ่ะ” เมื่อเสียงสวรรค์มาโปรด ซอนโฮตาเป็นประกายวาวเมื่อจัสตินเดินกลับมานั่งที่ เด็กหนุ่มชาวจีนลุกไปคุยเรื่องงานอะไรซักอย่างกับหัวหน้าห้อง เพื่อนสนิทหันมองด้วยความงงเมื่อลูกเจี๊ยบเกาะแขนตัวเองไว้แน่น

 

“ก็ซอนโฮหน้าแดง เราก็เลยถามว่าคิดถึงพี่ควานลินหรอไงแต่ก็บอกว่าไม่ใช่ แล้วพอถามว่าเรื่องอะไรก็ดูเหมือนจะเป็นเรื่องลามกล่ะ”

 

“เดี๋ยวนี้เจ้าลูกเจี๊ยบเป็นแบบนี้หรอเนี่ย” จัสตินหรี่ตามองแต่ปากหัวเราะแบบเสียงดังลั่นจนเพื่อนหันมาทั้งห้อง ซอนโฮหน้าแดงกล่ำ เขินอายกว่าเดิม

 

“ไม่ใช่ซะหน่อยยยย”

 

“งั้นก็บอกมาเรื่องอะไร?” ไม่รู้ที่เมื่อไหร่มันกลายเป็นเรื่องจริงจังขนาดนี้ เขาอยากให้ครูเข้ามาเหลือเกิน อย่างน้อยก็ต่อชีวิตเขาได้

 

“ก็เรื่องพี่ควานลิน” เด็กหนุ่มพูดเบาราวกับกระซิบแต่ใบหน้ากลับขึ้นสีหนักกว่าเดิมแทบระเบิด

 

“แค่นี้เอง โถ่” อยากจะเถียงว่ามันไม่ใช่เรื่องแค่นี้แต่เอาเถอะ อายมากพอแล้ว

 

“ยู ซอนโฮคุยกับพี่ควานลินมานานเท่าไหร่แล้วน้า” จัสตินเท้าคางมองหน้าเพื่อนสนิทที่ก้มงุดๆ เปลี่ยนประเด็นไม่ให้เจ้าลูกเจี๊ยบเขินมากกว่านี้

 

“ก็เกือบๆสองเดือน ทำไมหรอ?”

 

“ก็พอตัวเนอะ” เขายังงงอยู่ เหมือนจัสตินพยายามจะพูดอะไร แต่เขาดันไม่เข้าใจซะนี่

 

“อือ”

 

“ไม่คิดจะคบกันหรอ?” กลายเป็นอึยอุงที่เฉลยแทน ซอนโฮผงะ มองหน้าเพื่อนอีกคนที่เท้าเก้าอี้เพื่อคุยโดยเฉพาะ

 

เด็กหนุ่มเงียบ อันที่จริงคุยกันทุกวันมันก็ทำให้คิดอยู่เหมือนกัน เขาชอบพี่ควานลินมานาน ตัวเขาเองรู้ดี แต่กับพี่ควานลินเขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายรู้สึกยังไง จริงอยู่ที่คุยกันมาเกือบสองเดือนแต่ก็อย่าลืมว่านี่มันพึ่งเริ่มคุยกัน พี่ควานลินอาจจะแค่เอ็นดู อาจจะเหงาหรืออะไรเขาไม่รู้หรอก อีกฝ่ายไม่เคยมีท่าทีแบบนั้น เอาเข้าจริงๆมาคิดแล้วอยู่แบบนี้ก็ดีแล้วแต่ก็ไม่รู้ว่าจะได้อีกนานแค่ไหน เขาไม่เคยนึกฝันว่าจะได้คุยกับอีกฝ่ายจนตอนนี้แทบจะสนิทกันแล้วก็ยังตื่นเต้นอยู่ เพราะงั้นซอนโฮเลยคิดว่าการคุยแบบไม่มีสถานะมันน่าจะดีกับเราทั้งคู่

 

“ไม่ได้จะอะไรกับนายหรอกนะ แต่ไม่ลองคิดดูมั่งหรอว่าที่พี่เขาคุยกับนายเพราะอะไร” เขาเข้าใจดี รับรู้ทั้งหมดแต่อย่างที่บอกว่ามันก็ยากมากเหมือนกัน

 

“อย่างน้อยจะได้วางตัวถูก” เป็นจัสตินที่ตบบ่าเขา เด็กหนุ่มพยักหน้ารับ

 

เขาอยากจะลองถามพี่ควานลิน อย่างน้อยก็ขอให้ได้ลองก่อน อีกฝ่ายมีคนเข้าหาเยอะ เขาไม่รู้จะรักษาความสัมพันธ์นี้ไปนานแค่ไหนหรือบางทีอาจเป็นเขาที่กำลังรักษามันไว้คนเดียว

 

 

 

 

สัญญาณหมดเวลาดังพร้อมกับเสียงเฮของเด็กๆ ทุกคนเก็บทุกอย่างลงกระเป๋ารีบวิ่งออกจากห้องไม่ลืมทำความเคารพคุณครู ช่วงพักกลางวันเด็กหนุ่มกับเพื่อนสนิทยังคงได้รับอภิสิทธิ์ทานข้าวกับกลุ่มพี่จีฮุน ฟลาวเวอร์บอยคนดัง มีเก้าอี้ประจำที่พี่จีฮุนจองไว้ให้

 

ซอนโฮเก็บกระเป๋าเดินลงมาพร้อมจัสตินกับอึยอุง เพื่อนคนหลังรับวิ่งออกไปก่อนเพราะคุณแม่มารอรับ ส่วนเพื่อนสนิทคนจีนเดินเอื่อยๆคู่กับเขามาส่งที่โรงยิม

 

“ไม่สบายใจใช่ไหม?” เขาสบตา รับรู้ว่าอีกฝ่ายก็คงรู้ว่าเขาคงคิดมาก ซอนโฮเงียบมาตั้งแต่ช่วงที่คุยกัน เหมือนคนคิดอะไรตลอดเวลา ไม่ได้เหม่อ มีสมาธิทุกอย่าง แต่นิ่งมากๆ

 

“นิดหน่อย” เขาถอนหายใจ เตรียมใจมาแล้วว่าจะพูดวันนี้ เขาไม่อยากให้มีเรื่องค้างคา

 

“เอาน่า จะบอกให้ว่าตอนนี้นายเป็นต่อนะ” ผุดรอยยิ้มไม่น่าไว้ใจแบบนั้นจนเจ้าลูกเจี๊ยบมองด้วยความงงงวย

 

“หมายถึงอะไรเนี่ย”

 

“ก็หมายถึงว่าตอนนี้พี่ควานลินดูไม่สนใจใครนอกจากนายนี่น่า”

 

“รู้ได้ยังไง”

 

“รู้แล้วกัน ไปล่ะ พี่ชายมารับแล้ว” ไม่ทันได้เอ่ยท้วงก็รีบวิ่งออกไปไม่สนใจเสียงตะโกนไล่หลังแม้แต่น้อย ซอนโฮพรูลมหายใจ ตั้งสติตัวเองเดินเข้าไปในโรงยิมเหมือนเคย

 

เขาโค้งทักทายรุ่นพี่ ไฮไฟว์กับเด็กๆมอต้นเพราะความสนิทสนม เดินไปนั่งที่ประจำตรงม้านั่งข้างสนาม วันนี้ไม่มีการบ้านอะไร ไม่ต้องทุ่มเทความสนใจไปที่อื่นแต่ได้มองพี่ควานลินเต็มๆตาเสียที

 

“ไง วันนี้มาเร็วนะ” มือใหญ่วางแปะลงบนหัว เจ้าของหัวเรื่องท็อปปิคของวันส่งยิ้มตาหยีให้เช่นเคย ไม่ใจเต้นหรอกนะ! มีภูมิคุ้มกันแล้ว

 

“นิดหน่อยครับ ไม่ได้เป็นเวร” เจ้าลูกเจี๊ยบว่าแบบนั้นแล้วก็เอาขวดเกลือแร่ยื่นให้ ระหว่างทางที่เดินมาเข้าไปซื้อที่ร้านค้าในโรงเรียน กลายเป็นว่าทุกวันที่มานั่งเฝ้าเขาต้องซื้อน้ำให้พี่ควานลินตลอด

 

“โอเค ไปซ้อมแล้วล่ะ” ดึงแก้มเขาไปหนึ่งทีแถมหัวเราะอีก จากที่น่ารักพี่ควานลินตอนนี้น่าหมั่นไส้แทนแล้ว วันนี้เขาโดนหยิกแก้มเยอะจนปวดไปหมด เหลือบมองขวดเกลือแร่ที่เหลือก้นขวด ไม่วายลุกออกไปซื้ออีก

 

กลับเข้ามาอีกทีก็พบว่าทีมมอปลายกับทีมมอต้นกำลังแข่งกันอยู่ ซอนโฮกลับมานั่งที่เดิม เห็นอีกฝ่ายวิ่งในสนามด้วยท่าทีที่โคตรเท่ หัวใจก็ดันมาเต้นโครมครามเอาเสียได้ นึกแล้วก็อยากเข้าทีมบาสเหมือนกัน อยากชู๊ตลูก อยากเล่นในสนาม อยากวิ่ง อยากซ้อมกับเพื่อนๆ มิตรภาพในเวลานั้นมันดีมากจนเป็นช่วงเวลาที่สวยงามของชีวิต แต่พอได้มาเป็นคนดูมันก็ให้ความรู้สึกแตกต่างไปอีกแบบ อาจจะเพราะเคยเป็นนักกีฬามาก่อนถึงได้รู้ว่าแต่ละวินาทีในสนามสำคัญแค่ไหน

 

เขามองสีหน้ามุ่งมั่นของพี่ควานลิน เห็นหยาดเหงื่อข้างขมับ แววตาอยากเอาชนะของอีกฝ่าย ท่วงท่าหลบหลีกเหล่านั้นถูกบันทึกลงในสมอง ได้แต่คิดว่าทำไมพระเจ้าต้องสร้างคนสมบูรณ์แบบขนาดนี้ลงมาเกิดด้วย ทำไมต้องทำให้เขาชอบ ทำไมต้องทำให้เขานึกรักอีกฝ่ายแบบนี้ ไม่รู้ว่าคนแบบพี่ควานลินเคยแอบชอบใครหรือเปล่า เคยแอบรักใครหรือเคยแอบมองใครแบบที่เขาทำหรือเปล่า รู้สึกอยากจะร้องไห้เวลาคนที่ชอบคุยกับใครหรือเปล่า เขาไม่รู้เลย

 

ทฤษฎีแอบรักข้อที่หนึ่งคืออะไร ซอนโฮไม่สนใจมันหรอก

 

ความคิดซับซ้อนวนกลับมาอีกครั้งเมื่อเผลอนึกได้ว่าหากอีกฝ่ายมีคนที่ชอบอยู่แล้วล่ะ? เขาจะเป็นยังไง ตอนนี้ไม่มีอะไรการันตีว่าเราจะคบกันได้ซักอย่าง เขาคุยกับพี่ควานลินคนเดียวก็จริงแต่ไม่เคยรู้ว่าอีกฝ่ายคุยกับคนอื่นด้วยไหม มีอะไรรับประกันได้ว่าซอนโฮจะเป็นคนเดียว ไอ้ความสัมพันธ์เรื่อยๆของเราไม่รู้เลยว่ามันจะไปจบตอนไหนหรือถ้ามันจบ จะทิ้งอะไรไว้บ้าง ทิ้งความเจ็บปวดไว้ให้เขารับไว้หรือทิ้งน้ำตาให้เขาจมน้ำตาย

 

เผลอคิดวุ่นวายจนไม่รับรู้การมีตัวตนของคนในความคิด นิ้วเรียวยาวแตะระหว่างคิ้วของเขา เด็กหนุ่มสะดุ้ง

 

“เป็นอะไร ทำไมทำหน้าตาเครียดจัง” พี่ควานลินเอ่ยอย่างเป็นห่วง อย่างน้อยซอนโฮก็รับรู้ได้จากน้ำเสียงนั้น

 

“ป่าวครับ คิดอะไรนิดหน่อย”


“คิดอะไร บอกพี่ได้ไหม?” อีกฝ่ายย้ายลงมานั่งข้างกัน ซอนโฮขยับยกเอากระเป๋ามาวางบนตัก

 

“เรื่องไร้สาระหน่ะครับ”

 

“เรื่องไร้สาระเราคงไม่เครียดขนาดนี้หรอก” ดูเหมือนรุ่นพี่ตัวสูงจะไม่ยอมแพ้จนกว่าจะรู้ เด็กหนุ่มจนใจ ไม่ได้มีความเตรียมพร้อมจะมาพูดอะไรด้วย “บอกเถอะนะ อย่างน้อยเผื่อพี่ช่วยได้”

 

ช่วยได้หรอ?

 

แหงสิ—นี่มันเรื่องพี่เต็มๆเลยนี่น่า

 

“โอเค ..” เขาพรูลมหายใจเหมือนเรียกสติตัวเอง “พี่ว่าความสัมพันธ์เรื่อยๆนี่มันดีไหม? อ่า คือยังไงดี คือแบบเพื่อนผมมาปรึกษา”


“อ๋อ”


“นั่นแหละครับ แล้วก็ใช่ คือเขาบอกว่าคุยแบบนี้ก็ดีแต่พอคิดว่าเราไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวอีกฝ่ายแล้วมันแย่ ถ้าเกิดเราไม่มีสิทธิ์ทำแบบนั้นเราควรเลิกคุยไหมครับ แบบว่าเราเองก็เป็นฝ่ายแย่อย่างน้อยถ้ามันจะจบ เราจะได้เตรียมใจไว้”

 

สาบานเลยว่านี่เรื่องเพื่อนหน่ะ ...

 

พี่ควานลินมีสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย เด็กหนุ่มได้แต่ภาวนาในใจว่าอย่าให้เขาจับได้เลย

 

“จริงๆมันทั้งดีแล้วก็ทั้งแย่นะ แต่พี่ว่ามันแย่มากกว่า คือถ้าการคุยกันแล้วไม่มีสถานะแต่ต่างฝ่ายต่างก็ชอบกันแล้วสุดท้ายก็ไม่มีสิทธิ์อะไรในกันและกัน พี่ว่ามันเจ็บทั้งสองฝ่ายนะ อย่างน้อยการที่มีอะไรยืนยันมันก็ยังดีกว่าพูดได้ไม่เต็มปากว่าเป็นอะไรกัน ถูกไหมล่ะ?”

 

“นั่นสินะครับ ..”

 

“แล้วเราไม่อยากมีบ้างหรอ?”

 

ซอนโฮหันขวับมองด้วยความตกใจ เด็กหนุ่มเบิกตาโตจนคนมองได้แต่หัวเราะ

 

“พะ..พี่ควานลิน?” เหมือนยังจะไม่เชื่อหูตัวเอง อยากจะตบหน้าแต่กลัวรุ่นพี่ตัวสูงหาว่าบ้าหรือเปล่า

 

“อือ ที่เราเล่ามาหน่ะไม่ใช่เรื่องของเพื่อนหรอกใช่ไหม?” ควานลินหัวเราะหึ มองเด็กตรงหน้าที่สติหลุดลอยไปแล้ว

 

“พี่รู้?”


“ก็จัสตินเป็นคนบอกพี่เอง”

 

“ห้ะ?”

 

“พี่คุยกับจัสตินเรื่องเรามาตั้งนานแล้วแหละ พี่ขอให้เขาเล่าว่าวันนี้เราเป็นไงบ้าง อาจจะละลาบละล้วงไปหน่อยแต่ว่าอย่างน้อยก็ได้รู้ว่าเราเป็นยังไง”

 

ซอนโฮช็อคหนักกว่าเดิม ในสมองของเขาว่างเปล่ากว่าตอนสอบเสียอีก

 

“แล้วงี้พี่ก็รู้ว่าผมแอบ ..” ชอบพี่

 

“อ่า ..รู้นานแล้วล่ะ” ควานลินหัวเราะ เขาประคองแก้มอวบๆของเจ้าลูกเจี๊ยบตรงหน้า สีแดงปลั่งจนอยากฟัดเชียว

 

“ใจจริงพี่อยากขอเราคบตั้งแต่เดือนแรกแต่กลัวว่ามันจะเร็วไปก็เลยไม่ได้พูด ไม่คิดว่าเราจะคิดมาก ขอโทษนะ”

 

“ไม่ครับ ไม่ได้โกรธ” ไม่ได้โกรธเลย ซอนโฮเลิ่กลั่กอธิบาย ดีใจซะอีกพอได้ยินแบบนั้น ไอ้อารมณ์นอยด์ เศร้าใจ เสียใจหายเป็นปลิดทิ้งตั้งแต่อีกฝ่ายบอกว่า เราไม่อยากมีบ้างหรอ?แล้วล่ะ

 

“แล้วเราไม่อยากจะมีบ้างหรอ?”

 

“อะ..อะไรครับ” ใบหน้าเขาร้อนฉ่าอีกรอบ หลบตาเป็นระวิง

 

“ไม่อยากจะมีสถานะบ้างหรอ? แบบซอนโฮหึงพี่ได้ หวงพี่ได้อะไรแบบนี้” มือไม้เขาอยู่ไม่สุข ไม่รู้จะวางมือไว้ที่ไหนสุดท้ายก็วางแปะทับมือใหญ่ของรุ่นพี่ตรงหน้า ส่งเสียงฮื่อให้อีกฝ่ายรู้ว่าเขาไม่ไหวแล้ว จะระเบิดตัวเองเร็วๆนี้ถ้ายังไม่หยุดพูด

 

“ว่าไงครับ?” เขาจะตายแล้ว ซอนโฮจะตายแล้ว

 

“อยากมี ..” พูดเสียงแผ่วด้วยความเขินระดับปรอทแตกแต่รุ่นพี่ควานลินก็ขี้แกล้งเกินไป เขาเอียงหูมาหา

 

“ว่าไงนะครับ ไม่ได้ยินเลย”

 

เด็กหนุ่มกัดปาก สูดหายใจเข้าลึก

 

“ซอนโฮก็อยากมีพี่ควานลินเป็นแฟน”

 

สิ้นเสียงแก้มอวบๆก็โดนประทุษร้ายโดยริมฝีปากคู่นั้น เด็กหนุ่มหัวเราะทั้งความเขินอายไปหมด ไม่รู้ตัวเลยว่าเสียงในสนามเงียบหายไปตั้งแต่ที่พี่ควานลินเดินมานั่งแล้ว สุดท้ายก็กลายเป็นเสียงโฮ่แซวของคนในโรงยิมรวมถึงโค้ชด้วย อยากจะแทรกแผ่นดินหนีแต่ก็ลืมไปว่าไม่ทันแล้ว

 

สรุปก็คือ..ซอนโฮได้แฟนในเวลานั้นแถมเรื่องนี้ก็ถูกป่าวประกาศออกไปในเวลาต่อมา ใครว่ายู ซอนโฮเป็นคนแอบรักที่โชคร้ายที่สุดในโลกกันล่ะ?

 

เนี่ย ...

 

เรียกลัคกี้อินเลิฟต่างหาก!







talk

สวัสดีค่ะ เย้! จบแล้วสำหรับคอตตอน แคนดี้ทั้ง 4 พาร์ท ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและคอมเม้นต์นะคะ อ่านแล้วฮึกเฮิม

จนต้องมาลงฟิคต่อเนื่อง ปั่นไวจนน่าสงสัยว่าโด๊ปยาหรือเปล่า ฮาาา ก็ยังคงบอกเสมอว่าแนวพาสเทลใสใสไมใช่สไตล์เดอะเคเลย

แต่พยายามเคยให้สดใสสุดๆแล้วค่ะ ตลกตัวเอง แต่พออ่านคอมเม้นต์แล้วมีกำลังใจฮึดสู้ ช่วงนี้ก็จะลงถี่ๆหน่อยนะคะ

เพราะว่างมากๆ แต่อีกไม่กี่เดือนจะเปิดเทอมแล้วเลยพยายามอัพทุกวันเลยจริงๆ ไม่อยากทิ้งฟิคแล้วก็อยากรอน้องซอนโฮด้วย

หลายๆวันมานี้ก็พยายามคิดพล็อตอื่นๆเรื่อยเปื่อยไป แก้คำผิดตอนที่แล้วด้วยความตาลายมากเลยค่ะ เข้าใจว่าหลายๆคนน่าจะ

เสียอรรถรส จะพยายามตรวจสอบคำนะคะ วันนี้มีโมเม้นต์คอนวันสุดที่ดีต่อใจชาวเรือมากๆ เขินม้วนเลยทีเดียว 

เจอกันเรื่องหน้านะคะ แวะมาเล่นแท็กได้ที่ #ป่าหลินโฮ เลยย เหงามากก

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,495 ความคิดเห็น

  1. #1459 kp_kpkp (@kp_kpkp) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:56
    น้องน่ารักจัง พี่ควานลินก็ขี้แกล้งอะแสนดี เขินมากๆเลยยย
    #1,459
    0
  2. #1412 Efilm0852 (@Efilmekuay) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 16:12
    เขินๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,412
    0
  3. #1405 ลูกหมู1ตัว (@fangkajgs) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:27
    ฮือออ เขินแทนยัยเจี๊ยบ ตัวจะระเบิดแล้ว ควานลินไม่อ่อนโยนกับใจน้องเลย
    #1,405
    0
  4. วันที่ 31 มกราคม 2561 / 02:56
    อ้าาา เขินนนๆๆๆ เขินไปหมดแล้ววว ฮื้ออ
    #1,404
    0
  5. #1348 IamCodeNameP (@IamCodeNameP) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2560 / 16:38
    กรีเดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ตายแร้วๆๆไๆไๆไไๆๆๆๆๆๆๆ
    #1,348
    0
  6. #1312 midora (@pwcoco) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2560 / 02:50
    ดีใจที่ได้เห็นลูกๆรักกันค่ะ
    #1,312
    0
  7. #1281 beavy (@beavy) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 กันยายน 2560 / 14:14
    ทำดีมาก เต้าตัส เดี๋ยวแม่จะให้รางวัล งื้ออออ เขินรุนแรงมาก ตอนนี้
    #1,281
    0
  8. #1273 LinHo99 (@LinHo99) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2560 / 21:58
    ฮือออน่ารัก เขินแทนยัยน้องอ่ะ
    #1,273
    0
  9. #1229 N_udaen_G (@nudaeng) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 16:22
    โอ๊ยยยยย งื้ออออออออ ซอนโฮอยากมีแฟน พี่รู้อะว่าน้องชอบ แต่ก็กลัวจะเร็วไป ก็รอน้องอะ -/////-
    #1,229
    0
  10. #1156 Neung Q (@369963nq) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 06:39
    น่ารักมากเลยค่ะ เขียนได้เป็นธรรมชาติมากเลย นอนดิ้นไปกับพื้นเพราะความน่ารักใสๆแบบพาสเทลเลยค่ะ ;-)
    #1,156
    0
  11. #1120 Opal Chalita (@Opal_Chalita) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2560 / 21:37
    เขินแทนน้องอะ ฮืออออออ เขินจริงจังมากกก เป็นนี่ก็ตายตรงนั้นเลย โอยยยหยกทด่ๆรตำรดืปหัจภคาอืทกห
    หลินขี้แกล้งแบบหยอกแฟนอะ ชอบบบบ น่ารักไม่รู้จะพูดยังไงงง อยากให้มีต่อหลังจากเป็นแฟนกันจังเลย คงน่าหมั่นเขี้ยวน่าดู ฮืออออ
    #1,120
    0
  12. #882 lpnh (@parnhyuk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2560 / 01:36
    เขินจ้นนนนน
    #882
    0
  13. #870 Bminepoy (@Poyb2uty) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 15:50
    ชั้นแขนแทนอะ อรั้ยยยยยยยยย
    #870
    0
  14. #864 La_vue_vyoo (@nutthaviiew) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 01:53
    น่ารักแบบไม่ไหวแล้ววววตัวจะระเบิด เขินนนนน
    #864
    0
  15. #797 ディオ (@do-do-do-do) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 17:26
    เขินมากเลยฮรือออ
    #797
    0
  16. #730 NlvK (@nlvk) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2560 / 03:56
    โอยยย เขินสุดพลัง เราเข้าใจพี่เขาเลยนะคะ เอาจริงๆไม่ว่าใคร ได้เจอความน่ารักของน้อง ต้อฃรู้สึกรักและเอ็นดูสุดๆแน่ๆ
    ในที่สุดหนูก็ไม่ต้องแอบรักแล้วนะลูก พี่เขามอฃแต่หนูคนเดียวจริงๆ กรี๊ดดดด
    จริงๆก็อยากเห็นความรักของทั้งคู่ต่อไป แต่ไม่เป็นไรเนอะ แค่นี้ก็ฟินมากแล้ว เป็นจุดเริ่มต้นความรักของทั้งคู่ แอร้ยยยย
    #730
    0
  17. #700 slowlymoi (@mukdapon) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2560 / 14:16
    น่ารักมากกกก เป็นแฟนกันแล้วฮือ เรื่องนี้สนุกมากเลยค่ะอ่านไปยิ้มไป ได้ความรู้สึกแบบการแอบชอบรุ่นพี่ในโรงเรียนจริงๆเลยล่ะค่ะ ชอบบบบบ
    #700
    0
  18. #685 MNT. (@justmind1994) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 กรกฎาคม 2560 / 19:36
    โว้ยยย พี่ควานลินน่ารักมากเด้อ ยอมล๊าวววว ขอเขินไปกับน้องซอนโฮ
    #685
    0
  19. #596 ;Pocky (@american0_0420) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2560 / 11:25
    โฮ๊ะ ฟินมากกก อยากจะระเบิดตัวตาย ฉากสารภาพรักน่ารักมากกกกก นี่ถ้าจัสกับอึยไม่เปิด น้องก็ไม่กล้า พี่ควานลินก็ใจเย็นเกิน ชอบมาก จบแฮปปี้
    #596
    0
  20. #537 bam_KSH (@bam_KSH) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 11:04
    หูย หุบยิ้มไม่ดรั้ย น่ารักมากๆเลย
    #537
    0
  21. #530 aompnt_ (@aomsone) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2560 / 02:12
    กรี๊ดมากกกกกกก หลินนี่ร้ายไม่เบา หูยยยยยยย
    #530
    0
  22. #521 Pppoopam (@pppoopamm11) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 15:58
    น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกก อิจฉาซอนโฮมากแงงงงงงงงงงงง
    #521
    0
  23. #519 pynex_ (@pynex_) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2560 / 09:49
    ได้เป็นแฟนเขาแล้วน้ายูซอนโฮ
    #519
    0
  24. #414 yuma ea (@bonjovi) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2560 / 01:09
    งื้ออ น่ารักมากๆ น่ารักที่สุด หวานมากๆด้วยๆฮือออ เป็นเรื่องที่ดีมากๆค่ะ อ่านแล้วเขินตลอดเลย><
    #414
    0
  25. #381 Lam duan (@jannhl) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2560 / 21:12
    งืออ ยิ้มตลอดเรื่องเลยค่ะ น่ารักมากเลยยย
    #381
    0