{PRODUCE101} into the forest ♡ │#linho #หลินโฮ

ตอนที่ 19 : f i f t h . Hyper Beast 8/10

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,685
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    23 ธ.ค. 60

Title : Hyper Beast 8/10

Pairing : Kuanlin x Seonho

Genre : Alternative Universe (Hybrid) (Human Kuanlin x Half Seonho)

Rate : R18

 

ในตอนที่ลืมตาตื่นขึ้นมา เขาพบว่าอาการเลวร้ายทั้งหมดที่เป็นหายไปแล้ว ที่หลงเหลือมีเพียงความรู้สึกอบอุ่นจากมือข้างที่โดนเจาะน้ำเกลือ เหลือบตาไปมองก็พบมือใหญ่คู่หนึ่งกำลังกอบกุมมือของเขาอยู่ ใบหน้าของไล ควานลินเอนแนบลงกับเตียง เขานอนหลับทั้งที่นั่งพิงเก้าอี้อยู่แบบนั้น ดูไม่สบายตัวแต่ไม่ได้ลุกไปไหน

 

หัวใจของซอนโฮพองโต

 

ความอุ่นซ่านแผ่เข้ามาจนไม่อยากผละมือหนี ไม่มีเหตุผลอะไรที่ชายหนุ่มต้องนั่งเฝ้าเขา ทั้งๆที่เป็นแค่ลูกแมวหลงทางไม่มีบ้าน เป็นแค่ตัวประหลาดในสังคมที่ไม่มีใครต้องการ ไม่อยากจะยอมรับแต่ความรู้สึกบางอย่างทำให้เผลอก้าวลงไปด้วยความเต็มใจ สิ่งที่ไม่เคยได้รับ ทั้งความอ่อนโยนและห่วงหาถูกหยิบยื่นมาให้ทั้งๆที่ใช้เวลาด้วยกันได้ไม่นาน

 

สายใยของความผูกพันเริ่มถักทอเป็นเชือกเส้นหนาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ นานวันเข้าก็ยิ่งมัดเป็นปมแน่น แข็งแรงแต่ก็มีบางจุดที่ยังบอบบาง ถึงอย่างนั้นเราก็เริ่มต้นด้วยการถักมันขึ้นใหม่อีกครั้ง

 

การตกหลุมรักไม่ใช่เรื่องง่าย ถนนทอดยาวของความเพ้อฝันในจินตนาการกับโลกความจริงคล้ายกำแพงอิฐก้อนใหญ่ขวางกั้นอยู่ โดยเฉพาะกับยุคนี้ ความรักกลายเป็นเรื่องงมงายตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ในตอนที่อำนาจเงินตรากลายเป็นทุกสิ่ง อะไรคือความสวยงามมากที่สุด เราหาคำตอบไม่ได้

 

คราแรกเขาปักใจเชื่อว่าไม่ได้รัก การพบเจอและใช้เวลาร่วมกันไม่นานไม่น่ามาถึงจุดนั้นได้ ไม่น่าจะขยับเข้าใกล้คำๆนั้นได้เลยสักนิด ความเป็นไปได้เทียบเท่าศูนย์ ร้อง เหอะ กับตัวเองเบาๆในตอนที่เชื่อว่าตกหลุมรักไปแล้วจริงๆ เขาวงกตที่เรียกว่าหัวใจไม่อาจคาดเดาพอๆกับที่พยายามหลอกตัวเองว่ามันเป็นเพียงกลไกของสมองที่จะเริ่มรู้สึกผูกพันเมื่ออยู่กับใครไปนานๆ

 

ปล่อยปะละเลยให้มันแผ่ขยายเป็นวงกว้าง ปล่อยให้ลุกลามคล้ายไฟป่าในหน้าร้อน ปล่อยให้ความอบอุ่นที่ได้เจอตักตวงเอาความรู้สึกไปจนหมด ความเคยชินที่ได้พบครอบงำตัวตนไปทีละนิด กลืนกินและสูญสิ้นความเป็นตัวเองไปทีละหน่อย สุดท้ายที่ทิ้งไว้คือร่องรอยอะไรบางอย่าง รูปทรงคล้ายๆความรักแต่คาดเดาไม่ได้

 

เขาหายเป็นปลิดทิ้งในช่วงสองสามวันมานี้ ร่างกายได้รับสารอาหารและยาที่เพียงพอในแต่ละวัน ทุกเข็มของวัคซีนราคาของมันประเมินค่าไม่ได้ เด็กหนุ่มใจหายในตอนที่เจ้าหน้าที่โรงพยาบาลเข้ามาคุยเรื่องค่าใช้จ่าย เถียงคุณควานลินตอนที่เขาเซ็นอนุมัติแผ่นเอกสารนั่นโดยที่ไม่ได้คำนึงถึงตัวเลขมากมายบนแผ่นกระดาษเลยแม้แต่น้อย

 

ซอนโฮชะงักเมื่อฝ่ามืออุ่นแนบลงข้างแก้ม เสียงทุ้มปลอบปะโลมบอกว่าไม่มีอะไรต้องกังวล เขาเต็มใจหากว่านั่นเป็นสิ่งที่ถูกต้อง สมควรทำอย่างยิ่งแล้ว

 

เรื่องน่าแปลกใจอีกอย่างคือใบหูและหางของเขากลับมาขนฟูสุขภาพดี มันนุ่มขึ้นมากและไม่หลุดร่วงเหมือนตอนป่วยแล้ว เขาตื่นเต้นเมื่อตื่นขึ้นมาพบว่านัยน์ตาไม่ได้พร่าเบลอ มองเห็นได้ชัดเจน รู้สึกว่าตัวเองสดชื่น ร่าเริงเสียจนโดนแดเนียลดุอีกรอบเพราะเริ่มซนมากเกินไป

 

อาการของเขาดีขึ้นจนคุณหมออนุญาตให้กลับมาพักที่บ้าน ข้อแม้หลังจากนี้คือต้องทานวิตามินให้ครบถึงจะหายดี อาจจะต้องมาตรวจสุขภาพทุกๆเดือนถ้าเกิดอยากเช็คจริงๆซึ่งควานลินไม่ได้ขัดและเขาให้ความร่วมมืออย่างดี

 

อาหารทุกมื้อต้องถูกเติมเต็มไปด้วยกลิ่นวิตามินรสชาติห่วยแตกที่ถูกผสมลงในอาหาร เขาเบะปากไม่ชอบใจในตอนที่ตักซุปเห็ดผสมยานั่นเข้าปาก ทำใจกลืนมันลงท้องทั้งที่อยากอ้วกจะตายอยู่แล้ว จนแล้วจนรอดก็ทานไม่ไหวต้องอ้อนคุณควานลินเพราะไม่สามารถปล่อยมันให้ไหลผ่านลำคอได้ ทว่าก็ต้องพบความผิดหวังเมื่อชายหนุ่มปฏิเสธและต้องการให้เขาทานมันต่อ

 

นึกแปลกใจไม่น้อยเมื่อครั้งนี้เขาถูกดุ แต่เหนือสิ่งอื่นใดคือน้ำเสียงของไล ความลินดูไม่เขร่งขรึมเลยแม้แต่น้อย เกือบกลายเป็นการขอร้องแทนเสียด้วยซ้ำ เขาอุทานในใจหลายต่อหลายรอบในตอนที่ชายหนุ่มบอกว่าอยากให้เขาสุขภาพดี ไม่อยากให้เจ็บปวด ด้วยน้ำเสียงแบบนั้น เผลอตักซุปเข้าปากอย่างรวดเร็วเพราะเขินแทบละลายคาโต๊ะ

 

ยอมแพ้เป็นแมวไร้หนทางสู้แต่โดยดี

 

 

 

 

 

สัปดาห์ของความทรมานที่ถูกผสมวิตามินในอาหารจบลงแล้ว ยู ซอนโฮแทบกระโดดโลดเต้นในตอนที่ลิ้นได้ลิ้มรสชาติอาหารปกติแบบคนอื่นเขาเสียที จำได้ว่ามื้อนั้นเขากินไปเยอะมากเสียจนเดินขึ้นบันไดไม่ไหว เดือดร้อนให้เจ้าของบ้านต้องอุ้มขึ้นไปทั้งอย่างนั้น แอบขอโทษควานลินในใจเพราะรู้ว่าอีกฝ่ายคงหนักมากแน่ๆ 

 

เด็กหนุ่มกลับมาเป็นเจ้าตัวแสบของบ้านอีกครั้งหลังจากร่างกายกลับมาแข็งแรง วิ่งซนได้ตามปกติ ยังคงรักการขุดดินแล้วก็ปีนต้นไม้อยู่เหมือนเดิม เดี๋ยวนี้ชื่นชอบน้ำอุ่นที่ในอ่างมี Bath Bomb แล้วด้วย เคยเห็นผ่านตาในโฆษณาแล้วก็พูดเล่นๆว่าอยากได้บ้าง ถ้าหากมีกาแล็กซี่ในอ่างอาบน้ำก็คงดี หลังจากวันนั้นดูเหมือนคำขอจะเป็นผลสำเร็จ เมื่อกล่องบรรจุวัตถุทรงกลมเหล่านั้นถูกจัดไว้บนชั้นวางของในห้องน้ำอย่างแน่นหนา มีหลายสีหลายกลิ่นเสียจนเลือกไม่ถูก แอบไปสืบจากพี่ซองอูมาว่าใครเป็นคนซื้อให้ ก็ได้คำตอบว่าคุณควานลินสั่งมาเฉพาะเขาพิเศษ

 

หัวใจพองโตอีกครั้ง คล้ายบอลลูนลอยได้เข้าไปทุกที เผลอนึกไปถึงความละเอียดลออเล็กๆน้อยๆที่ชายหนุ่มดูจะสนใจเอาเสียมากๆ เป็นคนช่างสังเกตไม่พอยังเอาใจเขาอีก ยู ซอนโฮใกล้จะกลายเป็นแมวเสียนิเสียอยู่รอมร่อหากไล ควานลินยังคงตามใจอยู่แบบนี้

 

ตลอดเวลาเขาเริ่มสังเกตมากขึ้นเมื่อพบว่าคุณควานลินมักจะอยู่บ้านบ่อยครั้ง แทบจะกลายเป็นว่าเห็นอีกฝ่ายยกบริษัทมาวางในนี้เลยดีกว่า มีน้อยครั้งที่จะออกไปประชุมงานจริงๆหรือเจอลูกค้ารายสำคัญ ถึงอย่างนั้นก็กลับบ้านไวเสมอ หนำซ้ำยังชวนเขาให้ไปด้วยกันอีก ซอนโฮนึกขอบคุณความใจกว้างของอีกฝ่าย แต่เขาเป็นแมววัยกำลังซนที่อาจจะทำลายข้าวของได้ ดังนั้นนั่นอาจไม่ใช่หนทางที่ดีเสียเท่าไหร่

 

เหมือนว่าชายหนุ่มต้องการขอโทษในตอนที่เขาทุ่มเทกับงานมากเกินไปจนเกือบทำให้ซอนโฮตาย แต่นั่นไม่ใช่ความผิดของไล ควานลินเสียหน่อย เขาไม่ได้โกรธและไม่ได้นึกโทษร่างสูงเลยด้วยซ้ำ ทั้งหมดมันเกิดจากร่างกายไม่สมบูรณ์แบบ เกิดจากความล้มเหลวที่พวกเฮงซวยนั่นทิ้งไว้ต่างหาก

 

ความสนิทใจเป็นเรื่องที่ดีโดยเฉพาะในตอนที่เสียงทุ้มถามเขาว่าวันนี้มีการ์ตูนเรื่องอะไร ดูเหมือนควานลินจะจำมันได้ทั้งหมด เช่น ตัวสีเหลืองๆมีรูพรุ่นและใส่กางเกงขาสั้นชื่อสพั้นช์บ็อบหรือจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ที่ใส่หมวกเหนือใบหูอย่างโรบิ้น ฮู้ด เด็กหนุ่มมักจะชื่นชอบที่อบอุ่นเป็นพิเศษ โดยเฉพาะถ้านั่นเป็นอกกว้างๆและตักอุ่นๆของไล ควานลิน โซฟามีชีวิตปล่อยให้เขาทิ้งตัวใส่ได้อย่างสบายๆ การดูการ์ตูนโดยมีสิ่งอำนวยความสะดวกเหล่านั้นเป็นเรื่องดี

 

และแน่นอนว่าลูกแมวตัวแสบอย่างเขา ไม่มีวันปฏิเสธมัน

 

 

 

 

 

หนึ่งในความโกลาหนวันนี้คือการตื่นมาด้วยความงุ่นง่านใจ เขาไม่เห็นร่างสมส่วนหรือใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าของบ้าน คาดว่าอีกฝ่ายคงเคลียร์เอกสารมากมายในห้องทำงาน ดูเหมือนจะมีงานด่วนเพราะใบหน้าหล่อเหลาเคร่งเครียดตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเท่าตอนนี้เขากลายเป็นแมวขี้หงุดหงิด

 

ซอนโฮยังลงมาทานอาหารเช้าเหมือนเดิม แม่บ้านชเวยังคงทำอาหารได้อร่อยมากๆเหมือนเดิมเช่นกัน แต่กลับไม่ถูกปากเหมือนอย่างเคย เขาเบื่ออาหารจนคิดว่าตัวเองกำลังจะป่วยอีกครั้งแต่ไม่ใช่ แม่บ้านชเวก็ดูเหมือนจะคิดอย่างนั้นเพราะมืออบอุ่นของหล่อนวางอิงบนหน้าผาก ทว่าไม่พบความผิดปกติใดๆ

 

เด็กหนุ่มปฏิเสธเอแคลร์ครีมนมสดของโปรด เขาไม่อยากทานมันเลยแม้แต่นิด ไม่แตะแถมยังเลื่อนจานหนี สีหน้ายุ่งเหยิงเสียจนอดจะหงุดหงิดตัวเองไม่ได้ อารมณ์ไม่คงที่เสียเลย แม่บ้านชเวคงเสียใจเพราะเขาไม่ยอมทานอาหาร เด็กหนุ่มขอโทษหล่อนหลายต่อหลายครั้ง สุดท้ายก็ถูกดันหลังให้มานั่งดูการ์ตูนเหมือนอย่างเคย

 

กดเปลี่ยนช่องไปเรื่อยทั้งๆที่วันนี้มีรายการสนุกๆเพียบ มุขขำขันของดาราตลกชื่อดังไม่ได้น่าดูแม้แต่น้อย คำพูดเหล่านั้นไม่ได้เข้าโสตประสาท ล่องลอยผ่านหูไม่คิดจะเอามาใส่สมอง ความน่าเบื่อหน่ายของวันกำลังเริ่มต้นขึ้นโดยที่ไม่รู้สาเหตุ หลายๆอิโมชั่นที่เกิดขึ้นในตัวคล้ายพลุไปทุกที แตกกระจายและพรั่งพรูจนตามไม่ทัน

 

รู้ตัวอีกทีก็ตอนเดินออกมาสนามหญ้าแล้ว กลิ่นดินชื้นๆไม่ได้ทำให้ความขุ่นมัวหายไปแม้แต่น้อย อาการขมวดคิ้วยังคงอยู่และไม่มีทีท่าจะจางหาย เริ่มปวดมวนท้องแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ช่วงล่างตั้งแต่กลางลำตัวลงไปเกร็งขนัดมากขึ้นทุกที ตอนนั้นถึงได้ตัดสินใจว่าเขาควรจะกลับเข้าไปในบ้าน  

 

แบบนี้ไม่ดีเอาเสียเลย

 

 

 

 

เสียงถอนลมหายใจพร้อมกายที่พิงตัวกระแทกเบาะหนังรองรับเขาเอาไว้ เมื่อคืนคู่ค้าจากต่างชาติมีปัญหานิดหน่อยถึงได้ลากยาวมาจนเช้านี้ เขาเปิดประเด็นด้วยการขอเคลียร์ในวันรุ่งขึ้นเพราะเวลาโซนยุโรปกับเอเชียห่างกันมากพอสมควร เช้าอันสดใสจึงถูกทำลายด้วยการเปิดแล็ปท็อปขึ้นมาเช็คเอกสารทั้งหมดและประชุมทางไกล ทุกอย่างได้ข้อสรุปและจบลงด้วยดี

 

การห่างจากผิวกายอุ่นๆของลูกแมวไม่ใช่เรื่องน่ายินดีนัก ในอ้อมกอดที่เต็มไปด้วยเนื้อนิ่มๆนุ่มยุ่นราวกับมาชเมโล่ เขาพบว่ามันสบายมากกว่าการหนุนหมอนขนเป็ดราคาแพงเสียอีก หนึ่งในความชื่นชอบส่วนตัวคือกลิ่นหอมครีมอาบน้ำที่ติดอยู่บนเนื้อนวลนั่นมากกว่า ดูเหมือนการสัมผัสร่างกายจะเป็นเรื่องปกติและเคยชินสำหรับเราทั้งคู่ไปเสียแล้ว

 

การทำงานในวันนี้จบลงด้วยการปิดประตูห้องทำงานและเดินลงมาชั้นล่าง เขาทานอาหารเช้าง่ายๆอย่างขนมปังปิ้งและกาแฟไปเรียบร้อยแล้ว การประชุมเร่งด่วนไม่เหมาะกับมื้ออาหารหนักแต่นั่นทำให้อิ่มง่าย นึกแปลกใจอยู่อย่างหนึ่งที่ไม่ได้ยินเสียงโทรทัศน์ดังมาจากห้องนั่งเล่น เรื่องปกติอีกอย่างที่จะต้องคุ้นเคยเป็นประจำ ยกนาฬิกาขึ้นดูก็พบว่าตอนนี้การ์ตูนเน็ตเวิร์คควรจะฉายการ์ตูนสักเรื่องแล้ว

 

ควานลินขมวดคิ้วแต่ไม่ได้ก้าวเข้าไปในห้องนั่งเล่นแต่อย่างใด ปลายเท้าขยับเปลี่ยนทิศทางไปยังห้องทานอาหาร คาดหวังว่าจะเห็นตัวแสบทานขนมที่แม่บ้านชเวทำให้ แก้มตุ่ยๆคงเต็มไปด้วยเค้กหรือไม่ก็พุดดิ้งอะไรทำนองนั้น

 

“จะทานอาหารหรือคะ?” เขาผินหน้าไปมองต้นเสียง แม่บ้านชเวเดินออกมาจากห้องครัว วันนี้ทั้งบ้านเงียบเพราะซองอูกับแดเนียลเข้าไปคุยธุระในบริษัทให้

 

“ไม่ครับ ซอนโฮไปไหนหรือครับ?” ชายหนุ่มส่ายหน้า ขนมปังปิ้งกับกาแฟเพียงพอสำหรับเขาแน่นอนแต่ไม่ใช่กับเด็กที่ตามหา บางทีเจ้าลูกแมวอาจจะวิ่งเล่นอยู่นอกบ้าน

 

“เมื่อกี้พึ่งดูการ์ตูนไปหน่ะค่ะ แล้วก็ขึ้นห้องไปแล้ว” ควานลินขมวดคิ้วตอนที่ได้ยินแบบนั้น เหลือบมองไปทางบันไดก่อนจะหันกลับมาพร้อมสีหน้ากังวลใจของแม่บ้านชเว “เช้านี้ซอนโฮทานน้อยมากเลยค่ะ ของหวานก็ไม่แตะเลย”

 

ยิ่งได้ฟังแบบนั้นก็ยิ่งเพิ่มความสงสัยไปอีก ปกติเจ้าตัวแสบกินเยอะจนโดนแดเนียลดุอยู่บ่อยครั้งแถมยังชอบขนมจำพวกเนยนมที่ไขมันเยอะๆมากเสียอีก ทำไมวันนี้ถึงได้แปลกไปก็ไม่รู้

 

“ดูเหมือนว่าจะป่วยแต่ไม่ได้มีไข้เลยสักนิด” แม่บ้านชเวยังคงมีสีหน้ากังวลใจ ดูเหมือนเจ้าลูกแมวจะทำให้หล่อนคิดมากไปเสียแล้ว


“เดี๋ยวผมขึ้นไปดูเองครับ ขอบคุณมากนะ” ชายหนุ่มยิ้มก่อนจะขอตัวออกมา ประเด็นเรื่องอาการผิดปกติของซอนโฮยังคงค้างคาอยู่ในหัว ถ้าเป็นแบบตอนนั้นคงไม่ใช่เรื่องดีแน่ แต่จากการตรวจที่ผ่านมาเจ้าตัวก็รักษาหายแล้วแถมยังกินวิตามินจนหมดด้วย ก็ไม่น่ามีอะไรน่าเป็นห่วงแล้วนี่นา

 

ช่วงขายาวก้าวเดินอย่างมั่นคง ปลายเท้าหยุดที่หน้าประตูห้องนอนที่เดี๋ยวนี้กลายเป็นห้องประจำของเขา ไม่มีเสียงอะไรดังเล็ดลอดออกมาทั้งนั้น ความเงียบคือเพชฌฆาตที่น่ากลัว เขาไม่รู้ว่าหลังประตูบานนี้จะเกิดอะไรขึ้น

 

เคาะประตูไปนานแล้วแต่ก็ยังไม่ได้ยินแม้แต่เสียงบิดกลอนจากข้างในเลยด้วยซ้ำ บางทีเจ้าแมวอ้วนคงกำลังอาบน้ำหรือไม่ก็หลับ แต่เขาไม่เชื่อว่าจะเป็นอย่างหลังเพราะสัญชาตญาณแมวของซอนโฮคือประสาทสัมผัสทางหูไวมาก

 

ในตอนที่ตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป เขาหวังว่าจะเห็นไฟในห้องน้ำเปิดอยู่แต่นั่นพังทลายความคิดในหัวไม่มีชิ้นดีเมื่อทุกอย่างยังคงเงียบสงบ ก้าวเดินเข้าไปในห้องอย่างระมัดระวัง

 

“ซอนโฮ ...?”

 

ควานลินชะงักเมื่อเห็นเจ้าของร่างนุ่มนิ่มกำลังขดตัวอยู่ที่มุมห้องใกล้กับหัวเตียง ตัวแสบกอดตัวเองแน่น สั่นงกราวกับลูกนกพลัดอกแม่ ก้มหน้าคางชิดอก เหมือนจะรับรู้การมาของเขาแต่ก็ไม่เหมือนกัน เขาขยับเข้าไปใกล้ พอลูบแขนขาว อีกฝ่ายก็สะดุ้งเฮือก ช้อนตาขึ้นมอง

 

กลืนน้ำลายอึกใหญ่ตอนที่คริสตัลวาวใสเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา ใบหน้านวลของลูกแมวแดงกล่ำแต่ไม่ใช่เพราะพิษไข้ ริมฝีปากสีช้ำปริซึมด้วยเลือด ขนตายาวเจิ่งนองไปด้วยน้ำตาชุ่ม ใบหูเล็กลู่ลงพร้อมกับหางที่พันรอบตัวเองราวกับจะปกป้อง

 

“คะ ..คุณควานลิน” น้ำเสียงหวานเปล่งออกมาอย่างแหบพร่า สั่นเครือมากกว่าทุกที คล้ายความเชื่อใจถูกเทหมดหน้าตัก ค่อยๆขยับเข้าหาวงแขนที่เปิดเพื่อตัวเอง

 

ร่างเล็กๆเบียดชิดกายของชายหนุ่ม จะด้วยกลิ่นเมนทอลจากอีกฝ่ายหรือความอบอุ่นใดก็แล้วแต่ทำให้เขาสงบลงพอกับที่ร้อนรุ่มไปทั้งร่าง ถูกแผดเผาไปด้วยไฟแดงฉาน ทั้งตกนรกและขึ้นสวรรค์ในเวลาเดียวกัน

 

“ผมรู้สึกแย่” เอ่ยออกมาไม่เต็มปากนัก สมองกำลังมึนเมา พร่าเบลอ คล้ายหมอกจางในยามเช้า ขุ่นมัวไม่เป็นรูปร่าง

 

ใบหูได้ยินเสียงสูดลมหายใจหนักๆจากร่างที่ใช้พักพิงอยู่ เขาถูกมือใหญ่พลิกตัวให้แผ่นหลังชนอกแกร่ง นั่งอยู่ระหว่างขาคู่นี้ หัวใจเต้นระรัวขึ้นมา บีบอัดราวกับจะทะลุอก สองมือของเขาเย็นเฉียบ หุบขาเข้าหากันโดยอัตโนมัติ มันเริ่มเฉอะแฉะและเขารู้ดีว่ามันหมายความว่าอะไร

 

การเติบโต

 

แน่นอน—มันคือการเรียนรู้ที่จะคงอยู่ในเผ่าพันธุ์ หมายถึงการเริ่มต้นการเป็นผู้ใหญ่ การผละจากวัยเรียนรู้สู่วัยทดลอง คือการเปลี่ยนแปลงไปสู่การสร้างเลือดเนื้อเชื้อไขใหม่ ตั้งต้นไปถึงการสืบพันธุ์และมีทายาท ฮาล์ฟในวัยนี้คือวัยแสดงศักยภาพของตัวเอง ทำให้คนอื่นรู้ว่าเราโตแล้ว มากพอที่จะดูแลชีวิตตัวเองรวมถึงชีวิตของคู่ครองด้วย

 

ในกรณีที่เขาเผชิญอยู่ต่างกันโดยสิ้นเชิง ตอนที่หนีขึ้นมาบนห้อง ตอนที่ร่างกายกำลังเปลี่ยนแปลง เขารู้ดีว่ามันเกิดอะไร ไม่กล้าแม้แต่จะแตะต้องช่วงล่าง นึกไปถึงฮาล์ฟที่โตกว่าเขา พวกนั้นจัดการตัวเองยังไง

 

“โอเค ..” เสียงทุ้มเหนือหัวทำให้ซอนโฮสะดุ้ง ลูกแมวในอ้อมกอดเขินอายกว่าทุกครั้ง ยามที่ผิวเนื้ออุ่นของเราสัมผัสกันโดยไม่ตั้งใจ คล้ายกระแสไฟฟ้าช็อต ผละหนีแต่ก็วนกลับมาที่แตะลงไปทุกครั้ง



HERE

- cut -




talk

 สวัสดีค่ะ เย้ :) ที่หายหัวไปหลายวันเพราะมีธุระจริงๆ วุ่นวายสำมะเลเทเมากันหนักหนา เหนื่อยยากมากเลยค่ะ

จริงๆใจมาอัพตั้งแต่วันที่ 7 แต่ติดธุระจริงๆ ทีนี้เลยมาลงวันนี้ก่อน อยากนอนไวๆกับเขามั่งแล้วอ่ะ ฮืออออออออออออออ

กัปตันไลมาพายเรือเราก็สบายใจค่ะ จะพยามมาต่อเร็วๆ มีเรทอะไรเรียบร้อยแล้วนะเออ จบลงที่ ฉ18 เหมือนเดิมตามระเบียบ

อย่าคาดหวังว่าจะมีฉากเข้าด้ายเข้าเข็ม ไม่มี ..เพราะเราไม่ให้มี คุณไลสุภาพบุรุษเบอร์นี้ แฮนด์จ็อบก็พอ ถนอมน้องไปในตัวเด้อ

ฉลากเรทแบบบรรยายสนุกดีค่ะ(และยากมากเช่นกัน)แต่ไปๆมาๆอยากแต่งแบบอิโรติคคำพูดหยาบซะงั้นแต่ไม่กล้าแหะ ..เศร้าใจ

คาดว่าไม่กี่ตอนก็จบแล้วค่ะ อาจจะสองตอนไม่แน่เหมือนกัน อยากแต่งฟิคเรื่องอื่นไง ฮาาา ภาษาอาจจไม่สมูธนะคะ

ไม่ได้แต่งติดต่อกันแล้วมันจะเป็นแบบนี้ตลอดเลย ต้องขอโทษด้วยจริงๆ อารมณ์น้องในเรื่องก็จะประมาณหงุดหงิดงุ่นง่านหน่อย

(เฉพาะแค่ตอนนี้นะ) ประมาณว่าน้องเข้าฮอร์โมนวัยผู้ใหญ่นี่แหละค่ะ ถ้าผู้ตามประสาสัตว์ก็คือติดสัดนี่แหละค่ะ ..แต่นี่คือครั้งแรก

น้องรู้แต่ไม่กล้าทำ ประมาณนี้ ขอบคุณสำหรับคำติชมที่มีมาให้เสมอนะคะ ดีใจมากจริงๆ ขอบคุณนะคะ รักก (#ป่าหลินโฮ)



 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,495 ความคิดเห็น

  1. #1427 ONE-s (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2561 / 05:48
    นิ่มนวลมาก ละมุนเลยค่ะพี่ควานลินนน
    #1,427
    0
  2. #1418 beavy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 เมษายน 2561 / 23:55
    กี๊สสสสสสสสสสส ความอ่อนโยนนี้
    #1,418
    0
  3. #1397 yeye_mylove2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 มกราคม 2561 / 16:29
    ฮรือออ ไลตวานลินพ่อพระที่สุด ทำไมอ่อนโยน ทำไมเเสนดีขนาดนี้ รักกก =/////=
    #1,397
    0
  4. #1391 cardy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 มกราคม 2561 / 04:02
    ทำไมคุณไลต้องอ่อนโยนต้องแสนดีขนาดนี้ อ่านไปละเขิน ใจบางจนทุกทีๆ
    #1,391
    0
  5. #1267 369963nq (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2560 / 10:47
    คุณควานลินคนดี ดีมากที่สุด ฟินอ่าาา
    #1,267
    0
  6. #1260 nutnutka (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 21:59
    คุณไลจะสุภาพไรเบอร์เนนนนนนน้-//- เส้นเลือดขึ้นแล้วโอยย
    #1,260
    0
  7. #1244 nudaeng (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 18:32
    น้องเริ่มโตแล้วจ้าาา ตอนแรกกลัวว่าจะป่วยอีก แต่พี่ควานลินคนดีก็ช่วยน้องเสมออะ ไม่เป็นไรนะเด็กดี :)
    #1,244
    0
  8. #1222 violy (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2560 / 01:20
    เจ้าแก้มฟู ;-; น้ำตาจะไหล ทำไมต้องน่ารักขนาดนี้อะเตง ฮืออออออ
    #1,222
    0
  9. #1186 bonjovi (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 02:10
    คุณไลสุภาพบุรุษอะไรขนาดนี้คะฮืออ คนดีมากก;////;
    #1,186
    0
  10. #1169 bochocobrown (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 12:13
    โดยรวมเรท18ถือว่าดีเลยนะคะ เหมือนที่ไรท์บอกคุณไลเป็นสุภาพบุรุษแค่นี้แหละค่ะกำลังดีเลย ส่วนที่บอกอยากแต่งหยาบเรื่องหน้าก็ได้นะคะ(อิอิ) เพราะคุณไลสุภาพมา2เรื่องแล้ว กล้าๆเลยค่ะไรท์แหวกไปเลยเราว่ามันน่าจะท้าทายดี :D
    #1,169
    0
  11. #1168 american0_0420 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2560 / 11:23
    เขินมากกกกกกกก ชอบการบรรยายเหมือนเดิม ยิ่งฉาก..ยิ่งเขิน นี่แค่แฮนด์จ๊อบนะบรรยายเส้นเอ็นนี่ตาย ถ้ามาแบบเต็มๆคงเลือดหมดตัว 555
    คุณไลก็เก่ง สุภาพบุรุษสุดๆ
    #1,168
    0
  12. #1165 withmbky (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 16:31
    เฮ้ออออ คุณไลสุภาพบุรุษอะไรเบอร์นี้ จะสุถาพอะไรตอนนี้ อดทน
    จนเส้นเอ็นขึ้นแขนแล้วค่ะ 55555555 โอ้ยยยย ถนุถนอมน้องมากอะ น่ารักเหลือเกินนน เขินนนน ความพรรณนากับเปียโนโอ้ย ชอบบบ ฮือ เอาอีก ๆ 555555
    เวลาซอนโฮมีการเปลี่ยนแปลงงี้ นานปะ หรือครั้งเดียวได้ปลดปล่อยแล้วหายเลย แต่คุณที่อดทนกว่าก็คุณไลควานลินนี้แหละค่ะ 5555555
    #1,165
    0
  13. #1160 mynameisb2uty (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2560 / 10:04
    เป็นฟิคที่ถึงจะอ่านแค่บทบรรยายล้วนๆ ไม่มีบทสนทนาเลยก็ยังน่าอ่านอยู่ดี เราชอบการบรรยาย องค์ประกอบทุกอย่างที่ไรท์แต่งขึ้นมาทั้งหมด ทุกอย่างคือความลงตัว แบบว่ามันดีมากๆเลย ชอบมากๆ/ คุณไลดูแลซอนโฮดี เราดีใจที่น้องหายป่วยแล้วกลับมาซนเหมือนเดิม แถมยังกินเยอะขึ้นอีกต่างหาก เอ็นดูตอนอดทนกินวิตามินในอาหารอะ ควานลินอบอุ่นเว่อ ซอนโฮรู้ใจตัวเองแล้วว่ารักควานลิน ส่วนทุกอย่างที่ควานลินแสดงออก ทั้งดูแล ใส่ใจรายละเอียดเล็กๆน้อยๆ อยากอยู่ใกล้ เอางานมาทำที่บ้านก็เหมือนแสดงออกแล้วว่าไม่ใช่แค่เอ็นดูที่น้องเป็นแค่สัตว์เลี้ยง เราเอะใจว่าอาการซอนโฮมันแปลก แล้วแบบไม่ได้เตรียมตัวเตรียมใจอ่านcutเลยค่ะ รู้สึกเขินเหมือนจะตาย ไม่ค่อยมีไรท์ใช้คำบรรยายแบบนี้เลย ซึ่งแบบเราชอบมากอะ มันเป็นความสวยงามทางภาษา ไรท์ทำให้คัทละมุนแต่ก็ไม่ทิ้งความวาบหวาม ฮืออออ แต่งเก่งมากเลยค่ะ
    #1,160
    0
  14. #1153 namwarnies (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 23:57
    ฮือออออ คุณไลขาาาาาาาาาาาาาาา
    #1,153
    0
  15. #1151 ต้าเอิน (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 12:36
    เราชอบภาษาของตอนนี้มากๆๆๆๆๆ คุณไลคือสุภาพบุรุษอบอุ่นยิ่งกว่าภาวะโลกร้อน ใจพังไปเลยที่คุณเค้าถนอมน้อง มันดีจังที่สองคนได้มาเจอกัน T______T
    #1,151
    0
  16. #1150 hermiony129 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 01:40
    อ่านแล้วปาดเหงื่อเลย หึหึ
    #1,150
    0
  17. #1149 giftptrp (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 00:40
    โอยยยยยยภาษาไรท์สวยจนพุดไม่ออหแล้วฮือชอบมากกกเขินมากกกกก
    #1,149
    0
  18. #1148 mukdapon (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 22:44
    เขินนนนน ควานลินอ่อนโยนมากเลย น่ารักที่สุดดด ><
    #1,148
    0
  19. #1147 lovelee789 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 22:30
    น้องโตแล้วนะคุณควานลิน /เขิน 
    หลังจากนี้ช่วยให้ความชัดเจนระดับสูงสุดด้วยนะว่าตกลงอยู่สถานะไหน คุณควานลินนี่หาได้ที่ไหนคะอยากได้บ้างอิจฉาซอนโฮเลยอะ
    #1,147
    0
  20. #1146 yeye_mylove2 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 14:51
    ฉันได้แต่กรีดร้องอยู่เพียงลำพัง >/////< เขินมากกกกกกกกกก มีใครรับพรีออเดอร์ไลควานลินมั้ยคะ อยากด้ายยยย อบอุ่น อ่อนโยน สุภาพบุรุษ ละมุนละไมเว่อร์ *ฉีกสัญญาแม่ลูก
    #1,146
    0
  21. #1145 roeor (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 14:16
    เป็นคัทที่ดีจริงๆค่ะ ชอบมาก เห็นภาพโดยไม่ต้องใช้คำบอกตรงๆ สู้ๆนะคะ
    #1,145
    0
  22. #1138 matchafrappe (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 11:39
    ฮื่ออออออไม่ไหวแล้ววว ;////; ใจบางเฉียบตั้งแต่ยังไม่อ่านคัท พออ่านคัทแล้วแบบอยากจะลงไปกลิ้งๆๆๆ เดี๋ยวนี้เลยยยย ><
    #1,138
    0
  23. #1137 Bpbam (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 09:12
    ควานลินนน....... ฮรื่อออออ ชอบคัทจังเลยครับ ภาษาดีมากๆเลย ไรท์เก่งจัง รอรวมเล่มเลยฮะ
    #1,137
    0
  24. #1136 narupin-578-sana (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 07:56
    ควานลินนี่เป็นเตาอบใช่ไหมคคะ อบอุ่นมาก
    #1,136
    0
  25. #1135 varnya (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2560 / 07:46
    ฮืออออ ดีจัง ดีมากๆๆเลย ควานลินนอ่า
    #1,135
    0