[Fic Boku no Hero Academia] ยามที่ดวงจันทร์และมหาสุมทรนั้นหลอมรวมฉันจึงได้ลืมตาตื่น

ตอนที่ 7 : เปิดเรียนวันแรกของอาเมะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 228
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

หลังจากวันนั้นที่ได้มาอาศัยอยู่ในหอพักโรงเรียนยูเอ็นที่ได้จัดเอาไว้ให้ชั้นทางโรงเรียนได้วางมาตรการตรวจสอบและให้การดูแลชั้นเป็นพิเศษเลยละแถมผู้บริหารหลายๆคนเสมือนกลัวอะไรชั้นตลอดเวลาด้วยซ้ำไม่รู้ว่าจะกลัวอะไรกันนักชั้นออกจะใจดีสดใสและน่ารักขนาดนี้แท้แต่ชั่งมันเถอะยังก็วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรกเสียด้วยต้องสู้ให้เต็มที่เจ้าค่ะ

"ว้าวห้องเรียน3-Aอยู่ที่นี้เองงั้นหรอเนี้ยไม่คิดเลยแฮะว่าชั้นจะหลงทางในที่แบบนี้ได้ด้วยนะเจ้าค่ะ"
อาเมะพูดออกมาด้วยรอยยิ้มขบขันเล็กน้อย
พร้อมกับเมื่อเปิดประตูเข้าไปรับความวุ่นวายที่ได้เข้าด้วยเสียงของเหล่านักเรียนจนอาเมะเริ่มที่จะเวียนหัว

"อย่าเอาเท้าขึ้นมาพาดโต๊ะนายกำลังทำตัวหยาบคายกับเพื่อนร่วมชั้นหรอนะ"

"ไม่สนหรอโว๊ยจะทำอะไรมันก็เรื่องของชั้น"

โรงเรียนของนายหัวเหลืองไม่มีการสอนมารยาทหรอเนี้ยดูไร้อารยธรรมเป็นที่สุดอยากจะทำให้จมน้ำตายซักเหลือเกิน

"ไร้เหตุผลสุดๆนายอยากจะเป็นฮีโร่จริงหรือปล่าว" นายแว่นพูดขึ้นแต่ว่านะทำไมยังไม่ไปนั่งที่อีกละถ้าดูตามเวลาแล้วก็ควรที่จะไปรออาจารย์เข้าสอนได้แล้วนะเจ้าค่ะแบบนี้ก็ต้องทำเป็นไม่สนใจแล้วก็เดินไปนั่งที่แค่นั้นสินะเจ้า

"โต็ะทางนี้ยังว่างอยู่มานั่งได้นะ"ชายหนุ่มใบหน้าตาดูหล่อเหล่าออกแนวไปทางเอเชียหน่อยๆพูดขึ้นเขานั้นมีเส้นผมเป็นสีดำดวงตานั้นแหลมคมดั่งเหยี่ยวให้ตายสิหน้าตาดีจังเลยความรู้สึกที่เหมือนใจเต้นเบานี้มันคืออะไรกันนะเจ้าค่ะเหมือนกับโดนศรขององค์เทพเอรอส(คิวปิด)มาปักยังอกแต่ว่านะทำถึงสัมผัสได้ถึงไฟในตัวของเข้าละไฟที่กำลังลุกไหม้อยู่ในแววตาคู่นั้นมันดูคุ้นเคยและน่าหวาดกลัวเมื่อกับว่าสายตาของภาพในวันวานที่เปลวเพลิงปรากฏในคืนนั้นเลยนะเจ้าค่ะ

"ขอบคุณนะเจ้าค่ะไม่ทราบว่าคุณมีชื่อว่า....อะไรหรือเจ้าค่ะ?"ชั้นขอบคุณกลับไปหาชายหน้าตรงหน้าของชั้น

"อ๋อยังไม่บอกชื่อแบบนี้คงจะไม่เหมาะเท่าไหร่ผมทาคาชิ โยชิดะครับแล้วคุณละครับมีชื่อว่าอะไรครับ"เขาถามกลับมาด้วยแบบนี้ชั้นต้องทำตัวยังไงตั้งสิหน่อยสิอาเมะเธอเป็นผู้ควบคุมน้ำที่แข็งแกร่งและได้รับการยอมรับแล้วนะแค่หนุ่มหล่อตรงความชอบของตัวเองคุยด้วยหน่อยแล้วก็เกิดความรู้สึกชอบแบบนี้มันใช้ไหมได้

"ชั้นอาเมะ อิซิกาวะ อาเมะ เจ้าค่ะ"พูดออกไปแล้วพูดไปแล้วอ่าาาาาจิตใจอันแสนจะเบาบางราวกับแผ่นแก้วของชั้นในตอตนี้บอกเป็นคำพูดไม่ถูกแล้วละเจ้าค่ะ


"พวกแกหนะถ้าจะเล่นหากันเพื่อนกันแล้วละก็ออกไปข้างนอกเลยที่นี่คือสาขาฮีโร่"

เสียงพูดดังมาจากทางหนอนดักแด้พูดได้นี้มันไม่น่าเชื่อเลยนะเจ้าค่ะว่าบนโลกจะมีสิ่งแบบนี้อยู่ด้วยอยากจะลองจับเล่นจังเลยแต่ก็ทำไม่เดี๋ยวเสียมารยาทกับคุณดักแด้มากเกินไปต้องปิดปากไว้

"เสียเวลาไปต่อ8วินาทีแนะพวกแกคงขาดซึ่งสามัญสำนึกอยู่สินะ"นั้นคือฮีโร่ที่ไปเยี่ยมบ้านเรานี่รู้สึกว่าจะชื่ออะไรซักอย่างแต่ชั่งมัันก็แล้วกันนอนอยู่บ้านก็2-3อาทิตย์เวลาก็บนนี้ก็ผ่านไป14ปีแล้วไม่จำเป็นต้องสนอยู่แล้วละ

"เอาละก่อนอื่นขอแนะนำตัวก่อนชั้น อาจารย์ประจำชั้นของพวกเธอ อาอิซาว่า โชโตะยินดีที่ได้รู้จัก"

อาจารย์ไอซาว่าพูดออกมาเหมือนคนอดหลับอดนอนแต่ว่านะทำไมอาจารย์ถึงทำน่าง่วงนอนแบบนี้ละหรือเป็นเพราะว่ายังรู้สึกไม่ดีกับการเยี่ยมบ้านในครั้งนั้นอยู่แน่เลยเจ้าค่ะ

(อาจารย์ไอซาว่า ง่วงนอนไปตรวจเดินเวรฮีโร่หลายคือแล้วยังไม่ได้นอนเลยง่วงจังเลย)

"เอาละรีบเอาชุดไปเปลี่ยนแล้วตามมาได้แล้ว"


ตัดมาทางฝังของผู้บริหารและคนในรัฐบาลหลังจากทราบเรื่องจากออลไมล์พร้อมด้วยมีการประกอบหลักฐานยืนยันชัดเจนจากเหล่าฮีโร่ที่ไปด้วยกำลังหวาดกลัวและมีความกังวลเป็นอย่างมาต่อความปลอดภัยของอาเมะน้อยจนเกินเหตุพร้อมลงความเห็นไปในทางเดียวกัน
วิญญาณแห่งสายน้ำจะมีนิสัยเหมือนกับโพไซดอนเทพแห่งมหาสุมทรสามารถทำให้มวลน้ำมหาสารเข้าโจมตีเป็นสึนามิได้หากต้องการสร้างแผ่นดินไหวได้เมื่อยามที่ต้องการออกโจมตีผู้บริหารทุกคนเกรงว่าวิญญาณสมุทรนั้นเมื่อไม่พอใจหรือโกรธขึ้นมาจะทำให้น้ำทะเลกลายเป็นสึนามิเข้าโจมตีประเทศให้จมได้ในไม่กี่วินาทีและฮีโร่ทีแข็งแกร่งมากแค่ไหนก็ไม่สามารถที่จะรับมือกับภัยธรรมชาติระดับนั้นได้ด้วย
"ผมผิดไปและครับที่คิดว่าออลไมท์สามารถที่จะรับมือได้ทุกอย่างได้โปรดผมเองที่คิดไปอย่างนั้นได้โปรดให้อภัยผมด้วย"บันทึกคำพูดของประธานผู้บริหารคนนึงที่ได้เสียทุกสิ่งไปกับน้ำสัตว์ป่าที่หากินตอนกลางคืนและแผ่นดินไหวเพียงความคิดที่ไม่เข้าท่าว่าออลไมท์คือที่สุดและแค่มีเขาเราก็ไม่ต้องกลัวอะไรชั่งการเชือดไก่ให้ลิงดูที่โหดร้ายเหมือนเคยจะว่าไปวิญญาณเคยปล่อยให้คนที่ดูหยิ่งผยองรอดไปซักคนไหมนะเท่าที่จำได้ก็ไม่เคยนี่เจ้าค่ะ






คุยกับไรท์


ไปดู avenger endgame มาสนุกมากจนมีอารมณ์รวมกันไปหมดที่สำคัญคือเมื่อคืนลืมอัพไปเพราะคิดเรื่องจักรวาลหนังถ้าเขียนบ้างจะเป็นยังไงดีแต่ก็มีอีกหลายเรื่องที่แต่งเอาไว้แล้วยังดองอยู่ก็เลยไม่รู้ว่าจะยังไงดีเอาเป็นว่าจะเขียนตามแต่คอมเมนต์ก็แล้วกันนะครับว่าอยากให้เขียนไหม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

17 ความคิดเห็น