[Fic Boku no Hero Academia] ยามที่ดวงจันทร์และมหาสุมทรนั้นหลอมรวมฉันจึงได้ลืมตาตื่น

ตอนที่ 4 : ได้พาเหล่าฮีโร่มาที่บ้านด้วยละดูสิแต่ละคนหน้าตาตลกจังเลยเจ้าค่ะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 334
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    23 เม.ย. 62

ภายในห้องทึบแสงปิดสนิทไร้อุปกรณ์บันทึกภาพใดห้องนี้คือห้องที่ใช้ในการสนทนาของผู้บริหารโรงเรียนยูเอ็นบรรกาศนั้นเต็มไปด้วยความเครียจที่ก่อตัวให้สูงขึ้นภาพของเด็กสาวคนหนึ่งได้วางอยู่บนโต๊ะเด็กน้อยมีเส้นผมเป็นสีขาวนวลราวกับพระจันทร์ใบหน้าที่ดูน่ารักและอ่อนโยนแต่การที่ตั้งประชุมไม่ใช่เรื่องความน่ารักของเด็กสาวตัวน้อยแต่มีเหตุมาจากอัตลักษณ์ที่ทรงพลังกว่าที่ฮีโร่คนใดจะเคยได้เห็น

"เด็กน้อยคนนี้แปลกเป็นอย่างมากไม่รู้ว่าเป็นใครมาจากไหนอยู่ๆก็ปรากฎตัวมาเข้าสอบและเดินหายในแม่น้ำข้างทางราวกับว่าแค่เดินลงไปเท่านั้นก็หายไปเลย"

"เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งอัตลักษณ์ที่เธอเขียนนั้นและจากที่ได้ดูการสอบของเด็กน้อยคนนี้คืออัตลักษณ์การควบคุมน้ำแค่นั้นจริงงั้นหรอทำไมน้ำที่เธอควบคุมมันถึงมีพลังมากมายแบบนั้นละถ้าการควบคุมน้ำจะมีพลังพอที่จะทะลุโลหะได้จริงงั้นเหรอไม่ใช้ว่าน้ำมันแรงเกินปกติมากเกินไปหรือเด็กน้อยคนนี้สร้างภัยธรรมชาติได้เลยงั้นเหรอ"

"เราต้องจับตาดูเธอเป็นพิเศษฮีโร่ที่ส่งไปตรวจสอบเด็กคนนี้ละใครไปบ้างรายงานมาซิ"

"ครับมีออลไมท์ รีคัฟเวอะรี่ และ อีเรเซอร์เฮด ครับที่ส่งได้ส่งไปควรสั่งให้จัดหาคนไปเพิ่มอีกไหมครับ"

"ไม่ต้องละแค่ออลไมท์คนเดี่ยวคงจัดการได้สบายอยู่แล้วส่งไปจะทำให้เขาทำงานได้ลำบากแค่นั้นละ"

"ครับผมจะทำตามที่ท่านว่า"




ที่ชายหาดที่ได้ถูกผู้คนนำขยะมาทิ้งเอาไว้มากมายแม้ว่าจะมีขยะที่ถูกเก็บไปบ้างแล้วจากการฝึกของมิโดริยะแต่ในด้านจำนวนที่ถูกนำมาทิ้งอยู่เป็นสิ

จำนวนที่กองสูงราวกับภูเขาเศษเหล็กจำนวนที่ปรากฏก็ไม่ได้ลดลงแม้แต่น้อย

"ที่งั้นรึสาวน้อยอาเมะที่เธอได้ให้ที่อยู่มามันคือธรรมชาติที่สวยงามจริงๆ"

ออลไมท์ฮีโร่อันดับหนึ่งที่เป็นที่กล่าวถึงกำลังมองภาพของท้องทะเลที่สะท้อนกับแสงของพระอาทิตย์ที่ร้อนจะทำให้ผืนทรายการเป็นนรกกลางแดด

"ความประทับใจความเกิดต่อจากนี้เจ้าค่ะ"

เมื่อพูดจบอาเมะก็ได้เริ่มใช้มือทั้งสองกวาดและวาดลวดลายความงดงามออกไปความสมดุลของการผลักและการดึงน้ำในทะเลสาบก็กำลังแหวกทางออกไปยังก้นทะเลสร้างความตื่นตาให้การเหล่าฮีโร่เหมือนกับว่าได้กลายเป็นเด็กน้อยมาเข้าดูพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำครั้งแรกในชีวิต

"เอาละผู้โดยสารทุกท่านระยะเวลาในการเคลื่อนที่ใต้น้ำหากว่าคุณจะรีบเดินทางไปเกร่งว่าจะเวลาความต่างจะกินเวลาไปบ้างเล็กน้อยยิ่งลึกมีมากเวลาก็จะเดินช้าลงเรื่อยๆโปรดเชิญชมความงามของท้องทะเลตามแต่สะดวกเจ้าค่ะอาเมะผู้นี้จะขอพาทุกท่านไปเองเจ้าค่ะ"

อาเมะในตอนนี้สวมวิญญาณเป็นคนนำทั่วการเดินทางลงใต้มหาสมุทรไปเป็นที่เรียบร้อยแต่ทว่าทั้งออลไมท์ รีคัฟเวอรี่ และ อีเรเซอร์เฮด ทุกคนในตอนนี้กำลังตื่นตากับภาพของฝูงปลาทั้งหลายกำลังแหวกว่ายไปมาอยู่รอบตัวของพวกเขารวมทั้งกำลังมองไปยังแนวปะการังใต้ท้องทะเลที่สวยงาม

"ผู้โดยสารทุกท่านในขณะนี้เราจะทำการเข้าสู่เส้นกระแสทางน้ำความเร็วสูงที่ระดับความลึก300เมตรเจ้าค่ะ

อย่าได้นำส่วนใดของท่านออกนอกพาหนะเป็นอันขาดมิฉะนั้นแรงของทางน้ำจะดึงตัวทุกท่านออกไปโปรดระวังตัวเองด้วยนะเจ้าค่ะ"

อาเมะที่พูดจบก็ได้ไม่รอช้าเข้าไปที่เส้นทางน้ำความเร็วสูงเพิ่มขึ้นแต่ไม่มีใครตั้งใจฟังที่เธอบอกท่านใดนักมองดูภาพที่แปลกตาด้วยความตื่นตะลึงต่อไปทางน้ำกำลังทำให้ดำลึกลงไปเรื่อยจนด้านนอกเริ่มที่จะมืดลงเรื่อยๆในตอนนั้นเองที่รีคัฟเวอรี่ได้พูดคุยกับอาเมะที่กำลังควบคุมให้เดินทางไปได้อย่างปลอดภัย

"นี่หนูทำไมถึงมาเป็นฮีโร่ละถ้าหนูจะไม่สนใจโลกและอยู่แต่ใต้ทะเลแบบนี้ปัญหาต่างๆบนโลกหนูก็ไม่ต้องสนใจแล้วก็ได้"

"อย่างนั้นเหรอค่ะหนูแค่ทำตามคำสั่งของวิญญาณเท่านั้นเองเจ้าค่ะโลกเบื้องบนจะเป็นอย่างไรหนูก็ไม่สนใจแล้วเจ้าค่ะ"

รีคัฟเวอรี่ที่ได้ยินดังนั้นก็นิ่งเงียบไปซักพักก่อนที่จะได้พูดอะไรต่อออลไมท์ก็ได้ขัดจังหวะขึ้นก่อนเล็กน้อย

"สาวน้อยเจ้าพูดแบบนี้ก็ไม่ถูกนะคนที่มีพลังแบบสาวน้อยจะต้องเป็นฮีโร่ที่ดีได้แน่นอนออลไมท์พูดพร้อมกับยกนิ้วให้กับสาวน้อยอาเมะเป็นการให้กำลังใจ

ส่วนอีเรเซอร์เฮดทึ่ได้ยินการสนทนาต่างก็ไม่ได้พูดอะไรเอาแต่เลือกจะเงียบฟังความสงบใต้ท้องทะเลต่อไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 23 เมษายน 2562 / 22:11
    น้องเล่นใหญ่นะ5555การเข้าบ้านของนาง
    #5
    1