[Fic Boku no Hero Academia] ยามที่ดวงจันทร์และมหาสุมทรนั้นหลอมรวมฉันจึงได้ลืมตาตื่น

ตอนที่ 2 : อาเมะถูกส่งไปอย่างงง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 45 ครั้ง
    17 เม.ย. 62

     ใต้สายน้ำที่เย็นยะเยียกภพเวลาที่ดวงจันทร์และสมุทรหมุนมาจนบรรจบกันคือจุดที่ความหวัง คำอธิฐาน คำฝันของผู้คนไหลมารวมกันใจกลางนั้นค่อที่อยู่ของเด็กสาวคนหนึ่งที่ได้อาศัยและอยู่ในบ้านหลังน้อยกับวิญญาณจันทราและวิญญาณแห่งสมุทร

"ท่านวิญญาณดวงจันทร์ท่านวิญญาณสุมทรอาเมะทำสำเร็จแล้วเจ้าค่ะ" เธอพูดขึ้นด้วยเสียงใสดังกังวานราวกับระฆังแก้วน้ำเสียงนุ่มฟังสบายแต่มีทรงพลังอย่างน่าประหลาดรอยยิ้มที่สดใสสมวัยเด็กอายุ10ขวบปรากฎอยู่บนใบหน้าเสมอๆนึกขอบคุณการตอบรับของท่านทั้งสองที่ได้ช่วยเหลือให้ตนได้ออกมาจากที่แห่งนั้นที่ซึงอดีตของเธอดำรงอยู่เพียงแค่ซักพักเท่านั้นวิญญาณ
จันทราและสมุทรก็ได้ปรากฎตัวออกมาในรูปลักษณ์ของปลาขนาดิสีขริยาที่แสดงออกมาคือความสงบนิ่งาวและสีดำก่อนจะเปลี่ยนร่างสู่ร่างของหญิงงามสองนางคนแรกคือวิญญาณแห่งดวงจันทร์ปรากฎรูปให้เห็นมีใบหน้างดงามริมฝีปากเป็นสีชมพูอ่อนตามธรรมชาติดวงตาสองกลมโตจมูกเรียวเล็กใบหน้าเข้ารูปขับดันความงามที่เกินกว่ามนุษย์ผู้ใดจะบรรยายมีผิวขาวนวลราวกับดวงจันทร์เส้นผมสีขาวเงินแผ่ขยายออกไปราวกับสายน้ำออกมาในชุดเดรสสีขาวบริสุทธิ์อีกนางคือวิญญาณสมุทรมีความงดงามไม่แพ้กันมีรัศมีให้เห็นเป็นสีน้ำเงินกิริยาสงบนิ่ง
แต่ก็สามารถแปรเปลี่ยนได้ตลอดเวลาดุจสายน้ำที่ไร้รูปร่างที่ชัดเจนท่านทั้งสองคือผู้ที่เป็นดังอาจารย์และผู้ปกครองของชั้น
"งั้นหรออาเมะแปลว่าเจ้าสามารถสำเร็จวิชาการควบคุมถึงขั้นสูงสุดได้แล้วสินะ"วิญญาณสมุทรพูดขึ้น
"นั้นข้าสามารถทำได้อย่างเชี่ยวชานแล้วนะเจ้าค่ะ"อาเมะตอบกลับไปด้วยเสียงที่หนักแน่น
"เป็นเช่นนั้นแล้วจริงๆหรือว่าเจ้าแค่พูดให้ตัวเองดูดีเจ้าแสดงให้ข้าเห็นได้หรือไม่อาเมะ"วิญญาณสมุทรกล่าวอย่างท้าทาย
"ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่งเจ้าค่ะ"สิ้นคำสัญญาณอาเมะก็ตั้งท่าต่อสูงแล้วบุกโจมตีในทั้งทีการโจมตีที่รวดเร็วและเชี่ยวกรากน้ำที่ไหลอยู่รอบกายคือพลังของการควบคุมน้ำฝนหอกน้ำแข็งที่เกิดขึ้นพุ่งเข้าโจมตีใส่วิญญาณดวงจันทร์ด้วยความเร็วโดยไร้เสียงสัญญาณใดๆ
"ปล่าวประโยชน์"วิญญาณสมุทรพูดออกมาพร้อมกับเปลี่ยนน้ำแข็งที่โจมตีเข้่ามากลายเป็นไอน้ำและส่งกลับไป
"ข้าไม่ยอมหลงมุขเดิมหลอกนะเจ้าค่ะ"อาเมะพูดขึ้นก่อนที่จะเปลี่ยนไอน้ำกลายเป็นธารน้ำแข็งพุ่งเข้าชนวิญญาณดวงจันทร์ด้วยความเร็วราวกับรถไฟความเร็วสูงทางวิญญาณดวงจันทร์เห็นดังนั้นก็ยิ้มเยาะออกมาเล็กน้อยในวินาทีที่สายน้ำจะเข้าปะทะกับร่างกายของตนนั้นเองร่างกายของวิญญาณสมุทรได้พุ่งตัวเองทะลุว่ายผ่านธารน้ำแข็งในทันทีเอมะที่กำลังคิดว่าตนชนะแล้วเนื่องจากวิญญาณสมุทรหายไปแล้ว
"สำเร็จข้าชนะท่านได้แล้ว"ในทันใดนั้นเองที่หนวดน้ำพุ่งเข้ามันตัวของเธอจนไม่อาจจะขยับหนีได้
"ใครชนะงั้นหรืออาเมะจัง"วิญาณสมุทรอออกมาปรากฏร่างจากน้ำแข็งที่อาเมะได้ยิงใส่ไปก่อนหน้านี้
"ท่านขี้โกงข้า ช้าไม่ยอมข้าจะต้องชนะได้สิก็ข้าสร้า่งธารน้ำแข็งชนท่านไปแล้ว"อาเมะเริ่มทำการร้องโวยวายออกมา
อารมณ์ของเธอนั้นเองเริ่มส่งผลต่อการควบคุมน้ำแข็งโดยรอบแตกราวสายน้ำรอบตัวสั่นไหวราวกับจะแตกออก
"เดี๋ยวก่อนทั้งสองหยุดก่อนที่เรื่องจะบานปลายทำลายบ้านจนต้องมาเก็บกวาดเถอะนะ"วิญญาณดวงจันทร์เอ่ยห้าม
"เจ้าค่ะ"อาเมะตอบรับอย่างว่าง่ายการต่อสู้ก็จบลงทางฝังวิญญาณสมุทรก็พยักหน้ารับแล้วกวาดมีไปรอบตัวน้ำน้ำแข็งและความเสียหายที่เกิดขึ้น
ก็ถูกซ้อมแซมรอยขีดบนข้าวของได้กลับคือสู่สภาพเช่นที่มันเป็นดังเดิมอาเมะที่เห็นดังนั้นเกิดเจ็บใจเล็กน้อยที่ตนไม่ได้เก่งกาจอย่างวิญญาณทั้งสอง
"ว่าแต่เจ้าเถอะนะข้าว่าเจ้าควรจะออกไปหาประสบการณ์อะไรบ้างนะดีกว่ามาอยู่แค่กับพวกเรา"วิญญาณสมุทรเอ่ยขึ้น
"ไม่เอาหลอกเจ้าค่ะอยู่กับพวกท่านสบายใจกว่าเยอะเลยมนุษย์ส่วนใหญ่ก็มีดึแค่การใช้คมดาบฆ่าฟันเป็นไม่ได้เรื่อง"อาเมะเชิดหน้าขึ้นความคิดที่ดูถูกมนุษย์แบบนี้จะว่าถูกไม่ใช้จะว่าผิดก็ไม่เชิง
"เจ้าสอนอะไรไปให้กับเด็กคนนี้กันห๊ะ"วิญญาณดวงจันทร์หันไปตะโกนใส่วิญญาณสมุดในทันที
"ก็แค่ความรู้ทางวิทายาศาสตร์ทุกแขนงในทุกเรื่องที่ควรรู้คณิตศาสตร์สังคมและก็ประวัติศาสตร์แล้วก็สอนการประดิษฐ์สิ่งของในระดับพื้นฐานแค่นั้นเอง"
(คำว่าพื้นฐานของเทพหรือวิญญาณกับพื้นฐานของมนุษย์มันคนละระดับเลยของมนุษย์คือการแค่ในระดับประถมแต่ของทั้งสองที่พูดขึ้นคือระดับปริญญา)
"แต่ก็ลืมสอนเรื่องจิตวิทยาการพูดในสังคมใช้หรือไม่"วิญญาณดวงย้ำอีกครั้งในคราวนี้สิ่งที่ตอบกลับมาคือความเงียบจากวิญญาณสมุทร
เมื่อผลออกมาเป็นเช่นนี้เองดวงวิญญาณจันทร์ก็ได้ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่หันไปสั่งอาเมะที่กำลังยืนดูดวงวิญญาณทั้งสองทะเลาะกัน
"อาเมะข้าจะส่งเจ้าไปยังโลกที่ผู้มีพลังวิเศษหลากหลายที่สุดโลกหนึ่งจงไปเรียนรู้กับมันซักหากถึงเวลาที่เจ้าแข็งแกร่งมากพอก็ค่อยว่ากัน"
อาเมะชี้นิ้วเข้าหาตัวเองอย่างงงแต่เมื่อได้รับสายตาที่มาของจากวิญญาณดวงจันทร์ทำให้อาเมะน้อยของเราก้มหน้าตอบรับในทันที
ขณะเดียวกันในความคิดก็ได้เพียงแค่สงสัยว่าตัวของเธอนั้นเกี่ยวอะไรด้วยอยู่เฉยก็โดนล่าเข้าไปยุ่งงั้นหรอ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 45 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #2 bbook0601 (@bbook0601) (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 17 เมษายน 2562 / 16:54
    ตอนอ่านมันอึดอัดนะครับ
    ช่วยเว้นบรรทัดให้มากกว่านี้ได้ไหมครับ
    ขอบคุณที่เขียนเรื่องสนุกๆมาให้อ่านกันครับ
    #2
    1
    • 18 เมษายน 2562 / 12:45
      บรรทัดอัดกันมากไปหรอครับเดี๋ยวจะปรับแก้ให้นะครับ
      ของเวลาอีกไม่นานแล้วจะแก้ให้ครับ
      #2-1