[Fic Boku no Hero Academia] ยามที่ดวงจันทร์และมหาสุมทรนั้นหลอมรวมฉันจึงได้ลืมตาตื่น

ตอนที่ 15 : แสงแห่งสุริยันที่กำลังลุกไหม้และสายธาราที่ยากจะต่อกร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 74
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    23 พ.ค. 62

"การปะทะกันนำมาถึงคู่สุดท้ายแล้วหนุ่มน้อยโยชิดะและสาวน้อยอะเมะเอ่ยพวกเธอจะต้องสู้กันเองหรือว่าจะสู้กับชั้นออลไมท์เอาไงดีหนุ่มสาวตัวน้อย" ออลไมท์พูดจบพร้อมทำการหยิบสมุดคะแนนขึ้นมาเขียนเตรียมจดผลการการจับคู่ของทั้งสอง

"ผมขอสู้กันเองแล้วกันครับเพราะพลังของไฟและน้ำจะขัดกันเองพอสมควรทำให้สู้ได้ไม่เต็มที่ครับอาจารย์ออลไมท์" โยชิดะตอบ

"งั้นสาวน้อยอิซิกาวะเธอไม่ขัดข้องอะไรใช้ไหม?" ออลไมท์หันมาถามอาเมะ

"ทางนี้ไม่มีปัญหาแต่อย่างใดนะเจ้าค่ะ แต่ว่าตัวของชั้นนั้นออมมือไม่เป็นเสียด้วยคงไม่เป็นอะไรที่จะสู้ด้วยพลังที่มีทั้งหมดนะเจ้าค่ะ โย-ชิ-ดะ-ซัง"

ปิดด้วยรอยยิ้มเช่นเคยเพื่อน่ารักแต่คนที่เห็นนั้นกำลังรู้สึกเหมือนเสียงหลังเย็นวาบๆเป็นพักๆ

"งั้นผมจะไปเป็นฝ่ายวิลเลิมแล้วกันนะครับ"โยชิดะ

"งั้นทางนี้ก็คือฝ่ายฮีโร่ของฝากตัวด้วยนะเจ้าค่ะ"

.

.

.

"การทดสอบคู่สุดท้ายเริ่มต้นได้" 

เสียงประกาศของออลไมท์ดังขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มของอาเมะที่เริ่มการเรียกน้ำจำนวนมหาสารกลายจากกระติ๊กน้ำมาวนรอบตัวด้วยความเร็วสูง

เธอก้าวเดินไปอย่างช้าๆก่อนที่จะมีลูกดอกพุ่งตรงเข้ามานับสิบ

"ไม่มีผลหรอนะเจ้าค่ะ" อาเมะกล่าวด้วยความมั่นใจเปลี่ยนน้ำให้กลายเป็นโล่น้ำแข็งป้องกันการโจมตีอย่างง่ายดาย

"มีแค่นี้เองหรือเจ้าค่ะ" อาเมะพูดขึ้นสายตาที่สาดส่องไปรอบตัวแม้จะพูดดูถูกออกไปแต่ก็ยังไม่ประมาทที่จะเปิดช่องว่างออกมามากพอให้โจมตีใส่ได้

"ไม่นะและลาก่อน" โยชิดะพูดขึ้นก่อนที่มือจะไปกดกลไกกับดักทำการลูกธนูพุ่งเข้าใส่อาเมะอีกหลายสิบลูก

"ก็บอกว่าไม่ได้ผลยังไงละเจ้าค่ะ" อาเมะตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

"ก็ไม่ได้หวังจะได้ผลอยู่แล้ว"โยชิดะบ่นออกมาก่อนที่กับดับอีกนับสิบจะถูกสั่งใช้งานทั้ง มีดบินเข้าจุดตาย ไฟฟ้าแรงสูงจากเส้นลวด ทางเดินขึ้นเพิ่มอุณหภูมิที่สูงขึ้นเรื่อยๆเป็นต้น


"แอ๊ดดดด"เสียงเปิดประตูดังขึ้นอาเมะได้เดินเข้ามายังห้องสุดท้ายตลอดทางที่ผ่านมากับดักที่หมายจะทำร้ายก็ถูกเธอหยุดได้ทั้งสิ้น

"ชั้นมาแล้วนะเจ้าค่ะโยชิดะซัง"อาเมะพูดขึ้นในทันทีที่เห็นโยชิดะให้ชุดฮีโร่ออกรบแบบเต็มชุด


"อ่า ถ้างั้นคงต้องสู้กับเธอจริงสินะงั้นขอถามเพียง1ข้อทางนี้ควรจะใช้ดาบหรืไม่ละ"

โยชิดะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

"ถ้าได้สู้กับอาวุธที่มาจากทวยเทพคงเป็นเกียรติอย่างยิ่งเจ้าค่ะ"

"งั้นหรอ..."



"...เคร็งงง   ฟู่"

เสียงดาบและเปลวเพลิงกำลังปะทุได้พุ่งเข้ามาฟันดาบที่ถูกเพลิงที่ร้อนระอุเหมือนแดดในประเทศบางแห่ง

และคมมีน้้ำแข็งของอาเมะได้ถูกทำให้ระเหยหายไปในอากาศราวกับอากาศธาตู

"ไม่มีการออมมือในนะเจ้าค่ะ โย-ชิ-ดะ-ซัง"

"รับแล้วทราบครับ" 




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

17 ความคิดเห็น