[Fic Boku no Hero Academia] ยามที่ดวงจันทร์และมหาสุมทรนั้นหลอมรวมฉันจึงได้ลืมตาตื่น

ตอนที่ 1 : ยามที่ต้องจากลายามค่ำคืนมาพร้อมความสูญเสีย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 425
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    6 พ.ค. 62

     เสียงฝืเท้าที่กำลังวิ่งหนีการตามไล่ล่าของเหล่าทหารดังขึ้นในหมู่บ้านแห่งหนึ่งเสียงหวีดร้องดังไปทั่วบริเวณเปลวเพลิงที่เผาสังหารคุณที่กำลังหนีเด็กในวัย8ปีที่กำลังหนีวิ่งไปพร้อมกับมารดาที่วิ่งอุ้มลูกตัวน้อยในอ้อมกอดกำลังพยายามที่จะหนีอย่างสุดชีวิตจากกองทัพนักรบเผ่าอัคคี
ชาวบ้านที่พยายามสู้สุดชีวิตเพื่อการปกป้องคนที่รักคนชราที่ถูกเผาตายอย่างทารุณภาพที่ยากจะรับได้ความหวาดกลัวที่ทำให้คนเห็นเหตุการณ์
ไม่ว่าจะเป็นผู้ใดก็อยากจะเบือนหน้าหนีไปจากจุดนี้กลิ่นของไฟที่เผาไหม้ไม้และทุกสิ่งทหารเผาอัคคีที่มีการใช้กำลังเพื่อระบายออกมากับสตรีชาวบ้าน
"หยุดพวกมันซักคือพวกที่เป็นผลจากความรักที่ไม่ควรมีอยู่มันคือพวกกบฏหนีทัพสงครามพวกมันต้องถูกนำตัวไปรับโทษที่อาณาจักรอัคคี"
นายพลทหารแต่งกายด้วยชุดศึกที่ดูดุดันและใบหน้าทะมึนทีงสร้างความน่าหวาดกลัวให้กับผู้พบเห็นเป็นอันมากภาพที่เด็กน้อยเห็นเป็นครั้งสุดท้ายก็คือภาพของเปลวไฟที่แผดเผาบ้านและความทรงจำที่ตัวเธอมีร่วมกับมารดาและบิดาผู้ให้ทั้งความรักและความอบอุ่นด้วยหัวใจที่ร้อนรุ่มราวกับเปลวเพลิงเด็กตัวน้อยนั้นอยากจะพุ่งตัวเข้าไปสับพวกทหารเผ่าอัคคีให้กลายเป็นชิ้นหากมีเพียงแต่การอ้อมกอดของมารดาเหนียวรั้งเอาไว้ไม่ให้ออกไปจากที่หลบซ่อน
"แม่ค่ะพ่อจะเป็นยังไงต่อไปค่ะ"เด็กตัวน้อยที่หันไปถามมารดาด้วยความเป็นห่วงแต่การที่ต้องหันไปพบกับมารดาที่มีน้ำตาไหลรินออกจากดวงตาคู่นั้น
เด็กสาวน้อยที่เห็นก็เช้าใจแล้วว่าบิดาของตนนั้นเกิดอะไรขึ้นบ้างอยากจะกริ้งร้องก็ทำไม่ได้จะเรียกใครช่วยก็ไม่ได้หากพวกนั้นได้ยินก็เท่ากับการฆ่าตัวตาย
"มาเร็วตัวน้อยของแม่เราต้องหนีกันแล้ว"มารดาของชั้นเดินพาชั้นหายเข้าไปในป่าพยายามให้เคลื่อนตัวให้เงียบที่สุดเท่าที่จะทำได้
"เฮ้!!! ตรงนั้นมีคนอยู่ด้วยวะ"ทหารนายหนึ่งหันไปตะโกนหลังจากเห็นชั้นกับมารดาพอดิบพอดี
"ไปวิ่งเร็ว"แม่พาชั้นวิ่งไปให้เร็วขึ้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้
"มีพวกหนูบางตัวแอบอยู่ตรงนั้นตามไปจับตัวมาให้ได้"นายทหารนายหนึ่งร้องตะโกนขึ้นมาพร้อมกับหันไปร้องเรียกพรรคพวกสองแม่ลูกที่ได้ยินดังนั้น
ก็รีบใช้สองเท้าที่มีหนีเคลื่อนตัวหนีไปเร็วขึ้นเร็วขึ้น
"ไปจับมันให้ได้" เสียงของทหารออกคำสั่งตามไล่ล่าในทันทีแม่และลูกน้อยใช้กำลังทั้งหมดที่มีวิ่งหนีจากความตายที่ทหารเผ่าอัคคีจะหยิบยื่นให้สองแม่ลูก
เสีัยงการวิ่งแบบไม่คิดชีวิตผ่านท้องฟ้ายามค่ำคืนที่แสงดวงจันทร์เปิดทางให้เห็นเส้นทางหนี
"โอ็ยยยย!!!"เสียงร้องของผู้เป็นมารดาถูกศรไฟเข้าที่ขาบาดแผลจากไฟที่เกิดขึ้นทำให้ลูกน้อยของเธอต้องหยุดลงหันมาดูอาการของผู้เป็นมารดา
"หนีไปซักลูกรักของแม่ แม่ไปไหวอีกต่อไปแล้วขอให้วิญญาณดวงจันทร์และสมุทรคุ้มครอง"
"ท่านแม่ได้โปรดอย่าพูดแบบนั้นเลยท่านยังต้องหนีไปกับข้านะท่านแม่"
"มันอยู่ตรงนั้น"เสียงตะโกนที่ดังมาจากด้านหลังพร้อมกับเปลวเพลิงที่ส่องสว่างนำมาซึงความตายที่จะมาเยี่ยน
"ไม่มีเวลาแล้วลูกรักของแม่ลูกเอาตำราสอนการควบคุมวารีนี้ไปแม่เชื่อว่าลูกต้องเป็นผู้ควบคุมวารีที่เก่งวกาจเช่นเดียวกับคุณตาของลูก"
"แต่ท่านแม่ข้าอย่าจะให้ท่านไปกับข้าด้วย"เด็กน้อยพูดออกมาด้วยความหวังเพียงแค่ต้องการให้มารดาหนีไปกับเธอด้วยเธอไม่เหลือใครอีกแล้ว
แต่สิ่งที่ได้รับย้อนกลับมาจากมารดาคืออ้อมกอดสุดท้ายจากมารดาพร้อมกับการกระซิบที่เป็นครั้งสุดท้าย
"ไม่ได้นะอาเมะลูกรักของแม่ไปซักทิ้งสิ่งนี้ไว้ข้างหลังแล้วหนีไป แม่รักลูกนะดวงใจของแม่"ถอยคำที่ออกมาด้วยดวงใจที่แตกสลาย
สิ่งที่ตามมาด้วยกันก็คือน้ำตาจากมารดาที่จำต้องส่งลูกน้อยไปจากอ้อมอกของตน

"อาเมะไปได้แล้ว"คำสั่งสุดท้ายที่ออกมาจากปากของมารดาคำสั่งที่ทำให้เด็กสาวหันตัววิ่งหนีไปคำสั่งที่ทิ้งทุกอย่างไว้ในสงคราม
คำสั่งที่ทำให้ต้องจากครอบครัวและเหล่าพระผู้มีเมตตาจากบิดาผู้ให้กำเนิดเด็กสาวตัวน้อยวิ่งไปพร้อมกับการหลับตาถิ้งภาพของเปลวเพลิงไว้ด้านหลัง
ได้โปรดดวงวิญญาณหรือใครก็ได้พาชั้นหนีไปทีเสียงภาวนาของเด็กสาวตัวน้อยคำภาวนาที่เบาราวกับเสียงที่ไม่มีใครจะได้ยิน
ในเวลานั้นเองที่เกิดปาฏิหาริย์ดวงจันทร์เปลี่ยนสีจากจันทร์ข้าวสว่างกลายเป็นสีน้ำเงินส่องสะท้อนกับผืนมหาสุมทร
การเกิดปรากฎการณ์เช่นนี้สาดส่องไปให้ผู้คนหลายล้านคนได้เห็นแต่เพียงแค่ครู่เดียวดวงจันทร์ก็กลับคืนสู่สีขาวนวลดั่งเดิม
และเด็กสาวตัวน้อยก็ได้หายตัวไปจากโลกใบนี้
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #11 **Music** (@fhcy) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 เมษายน 2562 / 03:14
    ประโยคติดกันจังเลยค่ะ..
    #11
    0
  2. #1 Kamollad Yamsopee (@minemoon) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 เมษายน 2562 / 11:14
    รอออออ
    #1
    0