Dangerous Heart ปิดบัญชีหัวใจนายจอมโหด!

ตอนที่ 13 : : Dangerous 12 : That Real [Complete...100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    7 เม.ย. 61




||  DANGEROUS HEART  ||

 

 






12

That Real

-ความจริง-


" หวัดดี "

ไอคิวทักฉันพร้อมกับส่งรอยยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ฉันหันไปมองเทียร์ที่กำลังนั่งกดเกมในโทรศัพท์มือถืออยู่ แล้วก็หันกลับมามองไอคิวด้วยความงงอีกครั้ง

" เอ่อ...หวัดดี "

ฉันยิ้มแหยๆให้เธอซะงั้น T_T ครั้งก่อนที่เจอกันไอคิวยังทำหน้าจะกินหัวฉันอยู่เลย แต่วันนี้ก็มายิ้มใส่เหมือนเธอไม่เคยมีความคิดที่อยากจะฆาตกรรมฉันมาก่อน เล่นเอาฉันมึนตึ้บ

" ฉันชื่อไอคิวนะ เป็นเพื่อนสมัยเด็กของหมอนี่ " ไอคิวชี้ไปที่เทียร์ " ฝากดูหมอนั่นด้วยนะ ฉันล่ะคาดไม่ถึงเลยตอนที่เทียร์บอกว่าเธอเป็นแฟนน่ะ -O- คนอึมครึมอย่างหมอนี่หาแฟนน่ารักๆแบบนี้ได้ยังไง "

ไอคิวพูดยาวเหยียด อ้อ ลืมบอกไปเลย ตอนนี้เราอยู่ที่ห้องชมรมกันอีกแล้ว เทียร์ลากฉันมาที่นี่แทบจะทุกวัน ไม่ยอมพาฉันกลับบ้าน แถมที่ลากมานี่ฉันก็ไม่เห็นจะได้ทำอะไรเลย มองเขาทำนู่นทำนี่ พอบอกว่าจะกลับก่อนเขาก็ไม่ยอมอีก

" เธอชื่ออะไรน่ะ "

เสียงของไอคิวทำให้ฉันหลุดออกมาจากความคิด ฉันหันไปมองเธอแล้วก็ยิ้มให้

" ฉันชื่อโซวา "

" โอเคโซวา " ไอคิวพยักหน้ารับ " ดูแลหมอนั่นด้วย อย่าทิ้งเขาเหมือนยัย..."

" ไอคิว! "

ก่อนที่ไอคิวจะพูดจบเทียร์ก็โพล่งชื่อของเธอออกมาเสียงดัง ฉันหันไปมองเขาที่กำลังขมวดคิ้วยุ่งแล้วทำหน้าดุใส่ไอคิว

" อะไรล่ะ! นายยังไม่เคยบอกเธอเหรอ "

" กลับไปทำงานของเธอได้แล้วไอคิว... "

เทียร์ไม่ตอบคำถามของไอคิว เขาพูดเสียงเข้มแล้วไล่ไอคิวให้ออกจากห้อง ฉันหันไปมองเขาด้วยความสงสัยหลังจากไอคิวออกไปแล้ว แต่เทียร์ไม่ยอมสบตาฉันเลย เขายังคงเล่นเกมในโทรศัพท์เหมือนเดิม

" นายไม่ได้บอกอะไรฉันเหรอ " ฉันอดไม่ได้ที่จะถามออกไป แต่ก็เหมือนเดิม...เขาเงียบ " เทียร์... "

" ไม่มีอะไรหรอกน่า... " เทียร์พูดเหมือนรำคาญ ฉันก้มหน้าลงแล้วพยายามทบทวนคำพูดของไอคิว แต่ฉันก็ยังไม่ค่อยเข้าใจอยู่ดี " เธออย่าไปฟังเลย ยัยนั่นพูดมากแบบนั้นล่ะ "

เทียร์วางโทรศัพท์ลง เขาลุกขึ้นจากโซฟาแล้วหายไปทางระเบียง ฉันหันไปมองก็เห็นควันสีขาวลอยออกมาจากตัวเขา เทียร์สูบบุหรี่อีกแล้ว...และฉันอดไม่ได้ที่จะเดินตามเขาออกไป

" เลิกไม่ได้เหรอ "

เทียร์หันมามองฉันด้วยความสงสัย ฉันชี้ไปที่บุหรี่ในมือเขา เทียร์ถอนหายใจ เขาบี้บุหรี่ในมือกับราวระเบียงแล้วโยนมันทิ้งไปเบื้องล่าง

" โทษที... "

เขาพูดแค่นั้นแล้วก็เงียบไปพักใหญ่ ฉันเองก็เงียบไปเหมือนกัน ฉันแอบหันไปมองร่างสูงที่ยืนอยู่ข้างๆ ดวงตาของเขาทอดมองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมายแล้วก็ถอนหายใจออกมา

ฉันไม่ชอบเทียร์ที่เป็นแบบนี้เลย เขาเหมือนไม่ใช่เทียร์ที่ฉันเคยรู้จัก ฉันไม่รู้ว่าเขามีเรื่องอะไรที่ดูหนักใจขนาดนั้น สิ่งที่พอจะช่วยได้คือไม่ทำให้เขาเหนื่อยมากไปกว่านี้เท่านั้น

ฉันเอื้อมมือไปจับมือของเทียร์เอาไว้ด้วยสีหน้าร้อนผ่าว รู้สึกว่าเทียร์หันกลับมามองฉันด้วยความสงสัย แต่ไม่นานฝ่ามือนั้นก็กระชับมือฉันเอาไว้แล้วบีบเบาๆ

ไม่มีใครพูดอะไร และรู้สึกถึงความอบอุ่นที่ฝ่ามือเท่านั้น

" เธอรู้มั้ย...ฉันมีหน้าที่มากมายต้องทำ "

อยู่ดีๆเทียร์ก็พูดขึ้นมา ฉันส่ายหน้าไปมากับคำพูดของเขา เทียร์ยิ้มนิดๆแล้วลากฉันกลับไปนั่งที่โซฟา ไม่สิ เขานั่งคนเดียว เพราะฉันน่ะถูกฉุดให้นั่งบนตักเขา

" อย่าดิ้นสิ...นั่งเฉยๆได้มั้ย "

เทียร์เอ่ยเสียงดุ เขาเอื้อมมือมากอดเอวฉันแล้วกดให้นั่งเฉยๆ ฮือๆๆ ฉันอายนะ!

" ฉันบอกให้นั่งเฉยๆ "

" นายก็ปล่อยฉันลงสิ แล้วฉันจะนั่งเฉยๆ "

" นั่งดีๆ! เดี๋ยวฉันโมโหไม่บอกเธอแล้วก็ปล่อยให้มันคาราคาซังแบบนี้ล่ะ "

เทียร์ขมวดคิ้วมุ่น และเพราะคำพูดของเขาทำให้ฉันยอมที่จะนั่งเฉยๆ พอเห็นว่าฉันหยุดดิ้น เทียร์ก็เริ่มพูด

" เธอคงไม่รู้...ที่บ้านของฉันทำธุรกิจหลายอย่างที่ค่อนข้างผิดกฏหมาย "

ฉันอ้าปากค้างกับคำพูดของเขา จนเทียร์หันมาหัวเราะเบาๆกับท่าทางของฉัน ฉันหุบปากลงแล้วมองเขาประมาณว่าให้พูดต่อ

" นั่นล่ะ ธุรกิจแบบนี้มีเยอะแยะ ทั้งพวกที่เป็นบริษัทคู่แข่ง หรือพวกที่เป็นมิตรกับเรา "

ฉันพยักหน้าให้เขาเพื่อบอกว่าเข้าใจแล้ว

" แต่พวกที่เป็นคู่แข่งย่อมเยอะกว่าอยู่แล้ว หลายครั้งที่พวกมันลอบฆ่าฉันกับพ่อ " เทียร์ถอนหายใจออกมาแล้วหลับตาลง เขาซบหน้าลงกับไหล่ของฉัน " ฉันเคยพลาดจนถูกพวกมันยิงใส่ แต่โชคดีที่แค่เฉียดๆเท่านั้น แต่มันก็เป็นแผลเป็นและฉันตัดสินใจไปสักทับ "

" ... "

" หลายครั้งที่มีการนัดแนะกันเพื่อพูดคุยกันทางธุรกิจ และฉันเป็นคนที่ต้องไปคุยแทนพ่อ แต่สุดท้ายมันก็จบที่การใช้กำลังแล้วสาดกระสุนใส่กันอยู่ดี "

นี่สินะ เหตุผลที่เขามักจะได้แผลกลับมาทุกครั้งที่หายตัวไป เทียร์เงยหน้าขึ้นจากไหล่ฉัน เขาเอื้อมมือมาเกลี่ยน้ำตาที่ไหลมาตอนไหนไม่รู้ที่ข้างแก้มฉัน

" ร้องไห้ทำไมเนี่ย..." เขาพูดกลั้วหัวเราะ นี่มันไม่ใช่เรื่องน่าขำสักหน่อย " อย่าร้องสิ "

" ก็นายน่าสงสารนี่นา "

" ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน่า...จะว่าไงดีล่ะ ฉันชินแล้วล่ะ "

" พ่อนายใจร้ายจัง นายยังไม่ทันจบม.ปลายเลย "

เทียร์หัวเราะอีกแล้ว มันมีอะไรน่าหัวเราะนักรึไง! ฉันทำหน้างอนแล้วหันหน้าหนีดันตัวเองแล้วก็พยายามจะลุกขึ้นจากตักเขา แต่เทียร์ก็ยังคงกดฉันไว้เหมือนเดิม

" นี่! "

" อะไรล่ะ "

" พูดจบแล้วก็ปล่อยสิ! "

" ใครบอกว่าฉันพูดจบแล้ว... " ฉันไม่ชอบอารมณ์นี้ของเทียร์เลย ไอ้รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นน่ะ! " ฉันมีอะไรอยากถามเธอหน่อย "

" อะ...อะไร "

เขาเลื่อนใบหน้าเข้ามาใกล้ ฉันถอยหนีจนต้องพิงตัวเองไว้กับอกเขา และคำพูดต่อมาของเขาก็ทำเอาเลือดพร้อมใจกันสูบฉีดขึ้นมาที่ใบหน้าของฉันทันที

" เธอชอบฉันรึเปล่า... "

ฉันหันหน้าหนี รู้สึกได้เลยว่าหัวใจของตัวเองกำลังเต้นแรง เทียร์จับใบหน้าของฉันให้หันกลับมา ฮือ TOT ฉันอายจะแย่อยู่แล้ว ทำไมเขาดูสนุกแบบนี้

" ว่าไง...ชอบรึเปล่า... "

" ฉัน...ไม่รู้! " ฉันพูดแล้วทุบไหล่เทียร์เต็มแรง แต่...นอกจากเขาจะไม่ปล่อยฉันแล้วยังกอดแน่นกว่าเดิมอีก " ปล่อยเลยๆ TOT "

" หน้าแดงใหญ่แล้ว...หึๆ " ฉันอยากจะหายตัวไปจากตรงนี้จริงๆ เขาแกล้งฉัน! " ดูสิ...หัวใจเธอเต้นแรงชะมัด "

" หยุดพูดนะ! TOT// "

" เธอไม่ยอมพูดความจริงเอง... " เทียร์ทำหน้ามึน ฉันรู้ว่าเขารู้ความรู้สึกของฉัน แต่อยากแกล้งให้ฉันพูดออกมาเองมากกว่า ร้ายกาจที่สุด! " พูดมาเร็วๆ ให้โอกาสอีกที "

ฉันไม่อยากได้รับโอกาสนั้นซักนิด! TOT

" ทำไมฉันต้องพูดด้วย! "

ฉันเถียงด้วยใบหน้าแดงก่ำ เทียร์ทำหน้าหงุดหงิดทันที เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับคำพูดกดดัน

" พูดว่าชอบฉันเร็วๆ ไม่งั้นฉันจะจูบเธอเดี๋ยวนี้ "

เผด็จการที่สุด! นี่มันบังคับกันอ่ะ

เทียร์รวบมือฉันไว้ด้วยมือเดียวของเขา พอเห็นหน้าเขาชัดๆ เหตการณ์ที่เราจูบกันก็แว๊บเข้ามาในหัวทันที ฮือๆ TOT คนบ้า เหลือทางเลือกอะไรให้ฉันบ้างเนี่ย

" ฉันจะนับหนึ่งถึงสาม พูดมา..."

" อะไรอ่ะ นายบังคับกันนี่ ไม่เอาๆ "

" หนึ่ง... "

" เฮ้ย! เดี๋ยวสิ TOT ฉันยังไม่ตอบตกลงเลยนะ "

" สอง... "

" อย่ามากดดันฉันนะ "

" สาม... "

" ก็ได้ๆ ฉันชอบนาย! ชอบๆๆ T//T "

ฉันรีบพูดทันที ก็เทียร์อ่ะ! พอนับจบปุ๊บก็ยื่นหน้าเข้ามาทันทีเลย ฉันตกใจก็เลยโพล่งออกไปแบบไม่คิด แล้วดูตอนนี้สิ! เขาหัวเราะฉันแบบสะใจสุดๆ

ฉันตีมือเทียร์ที่รัดอยู่รอบเอวแรงๆแล้วลุกขึ้นจากตักเขา เทียร์ปล่อยฉันให้ลุกขึ้นมาโดยไม่ได้รั้งเอาไว้ ฉันหันไปมองหน้าเขาที่มองมาทางฉันยิ้มๆ ฉันก็เลยสะบัดหน้าหนีแล้วเดินหนีเขาไปที่ระเบียงแทน

" ฉันรู้ว่าเธอเขิน... "

เสียงของเทียร์ที่ยังนั่งอยู่ในห้องพูดขึ้นอย่างล้อเลียน ฉันยกมือปิดหูแต่ก็ยังได้ยินเสียงหัวเราะของเขาลอดเข้ามาอยู่ดี

" เงียบไปเลย! "

ในที่สุดฉันก็ทนไม่ไหวแล้วหันไปตะโกนใส่เขา เห็นเทียร์ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินเอื่อยๆมาทางระเบียง ฉันรีบหันหลังกลับมาทันที ไม่นานก็รู้สึกถึงไออุ่นที่แผ่นหลัง เทียร์ยืนซ้อนอยู่ข้างหลังฉันแล้ววางมือทั้งสองข้างไว้ที่ราวระเบียง ฉันได้แต่ยืนตัวเกร็งอยู่ในอ้อมกอดเขา เทียร์หัวเราะ แล้วก้มหน้าลงมากระซิบที่ข้างหูฉันเบาๆ

" แค่อยากบอกว่า...ฉันเองก็ชอบ... "

 

เทียร์ทิ้งระเบิดใส่ฉัน...

เขาไม่พูด! ไม่อธิบาย! ไม่ทำอะไรทั้งนั้น! ทั้งๆที่ฉันก็รอเขาพูดขยายความไอ้ประโยคนั่น แต่สุดท้าย เทียร์ก็ชวนฉันกลับบ้านเพราะว่าเย็นแล้ว แล้วก็ไปส่งฉันที่บ้านเหมือนปกติ

' ฉันเองก็ชอบ... '

ประโยคนี้ดังอยู่ในหัวฉันตลอดเวลา TOT เขาหมายถึงชอบอะไรล่ะ! ชอบฉันเหรอ...เทียร์น่ะเหรอจะชอบฉัน โอ๊ยยย ยิ่งคิดยิ่งสับสน คนบ้า! จะพูดอะไรออกมาก็ไม่ยอมพูดให้มันเคียร์ๆ ฉันคิดมากนะนายรู้มั้ย!

" เป็นอะไรของอะเธอโซวา ฉันเห็นเธอนั่งขยุ้มหัวมานานแล้วนะ "

" อ่า -O- ฉัน...ฉันมีเรื่องที่สับสนนิดหน่อย " ฉันหันไปตอบอายะที่มองมาด้วยความสงสัยกับท่าทางประหลาดๆของฉันแล้วกินข้าวต่อ ตอนนี้เป็นเวลาพัก ถามถึงเทียร์น่ะเหรอ...หมอนั่นไปไหนไม่รู้! เขาไม่มาโรงเรียน ตอนเช้า ฉันได้ข้อความของเขาที่ส่งมาสั้นๆว่า ' ไปธุระ ' เชอะ ยังไงซะตอนนี้ฉันก็รู้แล้วว่าไอ้ธุระของเขาน่ะมันหาเรื่องเจ็บตัวแท้ๆ

ฉันเดินเตะฝุ่นเล่นหลังจากแยกกับอายะ แต่ฉันยังไม่อยากเข้าเรียนก็เลยมาเดินเล่นก่อน ฉันเดินจนมาถึงสวนหลังโรงเรียน ที่นี่ฉันเจอกับเทียร์ครั้งแรก หมอนั่นโหดร้ายมาก ที่โยนกระป๋องเบียร์ใส่หัวฉันน่ะ เจ็บแถมยังหัวเปียกโชกอีก ฉันคิดแต่อยู่ดีๆก็ยิ้มออกมา ไม่รู้สินะ...ฉันรู้สึกว่ามันเพิ่งจะผ่านมาไม่นาน แต่ความรู้สึกชอบเขากลับเด่นชัดขึ้นมา

ฉันยืนอยู่ที่นี่ซักพัก ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่ามีเรียนจึงเดินออกมา แต่พอกำลังจะขึ้นบันไดตึกเรียน ฉันก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งตะโกนมา

ฉันหันไปมองด้วยความสงสัยและสบตากับเธอ ผู้หญิงรูปร่างสูงโปร่งวิ่งเร็วๆเข้ามาใกล้ พอเห็นหน้าเธอชัดๆ ฉันถึงได้รู้ว่าเธอสวยมาก

" ขอโทษนะคะ " เสียงของเธอทำให้ฉันรู้สึกตัวว่ามองเธอนานเกินไปแล้ว ฉันชี้นิ้วเข้าหาตัวเองและเธอก็พยักหน้า " ฉันอยากถามอะไรหน่อย "

" อ๋อ...ค่ะ "

" คือ...คุณรู้จักเทียร์มั้ยคะ ที่เป็นลูกของเจ้าของโรงเรียนนี้ "

ชื่อของเทียร์ที่หลุดออกจากปากผู้หญิงคนนี้ทำให้ฉันชะงักไปนิดหน่อย คิดมากน่าโซวา คนอย่างเทียร์ยังรู้จักกันทั้งโรงเรียนเลย นับประสาอะไรกับผู้หญิงคนนี้ล่ะ เธออาจจะเป็นคนรู้จักของเขาก็ได้...

" ...อ๋อ วันนี้เทียร์ไม่มาโรงเรียนน่ะค่ะ "

" เหรอคะ แย่จัง "

เธอทำหน้าเสียดายนิดหน่อยแล้วเอ่ยขอบคุณเบาๆก่อนจะเดินจากไป ฉันมองเธอเดินไปจนกระทั่งสุดสายตาและก็นึกอะไรขึ้นได้

ฉันต้องเข้าเรียน!

 

โชคดีที่พอจะบอกอาจารย์ที่ยืนทำหน้าบึ้งอยู่หน้าห้องได้ว่าไปห้องน้ำมาก็เลยไม่โดนทำโทษ ตอนนี้ก็เลิกเรียนแล้ว ฉันเก็บของแล้วโบกมือบ้ายบายอายะก่อนจะเดินออกจากห้องเกือบหลังสุด ล้วงกระเป๋าแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา เทียร์ไม่โทรมาแฮะ วันนี้คงต้องกลับบ้านเองแล้วมั้ง

ฉันเดินเอื่อยๆไปที่หน้าโรงเรียนเพื่อรอรถเมล์ แต่ก็เห็นสไปร์ทกำลังรอรถอยู่พอดี ฉันก็เลยเดินเข้าไปหาเขา

" หวัดดีสไปร์ท " ฉันเอ่ยทักร่างสูงแล้วก็ยิ้มให้ สไปร์ทเองก็ยิ้มกลับมา " นายจะกลับรึยัง "

" อาฮะ กลับเลย เธอล่ะ "

" กลับเลยเหมือนกัน "

" ดีเลย ฉันไม่ได้เจอเธอนานมาก มาโรงเรียนป่ะเนี่ย "

ฉันหัวเราะให้กับมุกตลกของสไปร์ท แต่ยังไม่ทันได้ตอบอะไร รถเมล์สายที่เราจะขึ้นก็วิ่งมาจอดพอดี ฉันกับสไปร์ทก็เลยรีบขึ้นก่อนที่เราจะโดดเบียดเป็นปลากระป๋อง

บนรถยังมีผู้คนหนาแน่นเหมือนเดิม ฉันโดนสไปร์ทลากไปยังกลางรถ เขาจับราวไว้พร้อมกับบอกให้ฉันจับเสื้อของเขาเอาไว้เผื่อรถเบรก

สไปร์ทนี่...เหมือนเดิมไม่มีผิด

ฉันยิ้มให้เขาแทนคำขอบคุณ ไม่นานรถก็ออกตัว ฉันสะดุดนิดหน่อยก่อนจะยืนทรงตัวดีๆ และสไปร์ทด็เริ่มชวนคุย

" นี่โซวา เธอคบกับเทียร์เหรอ "

" เอ่อ... "

คำถามของสไปร์ททำให้ฉันถึงกับชะงักกึก ความร้อนแล่นพล่านมาที่ใบหน้า ฉันคบกับเทียร์อยู่รึเปล่านะ

ไม่สิ...จริงๆแล้วฉันเป็นแค่ไม้กันหมาของเขาเท่านั้น

" มันก็ไม่เชิง... "

สุดท้ายฉันก็พูดออกไปพร้อมกับส่งยิ้มแหยๆให้เขา สไปร์ททำหน้าสงสัยกับคำตอบของฉัน ฮือๆ TOT ขนาดฉันยังไม่เข้าใจตัวเองเลย

" สรุปว่าเธอคบรึเปล่า "

" เอ่อ...ไม่รู้สิ "

" อะไรของเธอเนี่ย งั้นสรุปเธอเป็นอะไรกับหมอนั่น "

นั่นสิ...ฉันเป็นอะไรสำหรับเขา

ฉันจมอยู่กับความคิดและเหตการณ์ต่างๆ สิ่งที่เทียร์บอกกับฉัน ทุกอย่างดูคุมเครือและฉันไม่เคยเข้าใจความคิดของเขาแม้แต่น้อย ลืมแม้กระทั่งสไปร์ทที่กำลังมองหน้าฉันอย่างสงสัย และสุดท้ายก็เป็นเขาที่พูดขึ้นเพื่อทำลายความเงียบ

" เฮ้ เธอไม่ต้องกังวลขนาดนั้นก็ได้ สีหน้าเธอดูไม่ดีเลย "

" งั้นเหรอ...ขอโทษนะ "

" ฉันต่างหากที่ต้องขอโทษ ถ้าเธอไม่สบายใจ ฉันก็จะไม่ถามอีก "

" ไม่เป็นไรหรอก คือ...วันนี้ฉันปวดหัวนิดหน่อยน่ะ เลยอาจจะเบลอๆไปบ้าง "

ฉันหาข้อแก้ตัวกับอาการประหลาดๆของตัวเอง สไปร์ทเอื้อมมือมาแตะหน้าผากฉันแล้วเขาก็พยักหน้าเข้าใจ

" เธอมีไข้นิดหน่อย กลับบ้านไปอย่าลืมกินยาแล้วพักผ่อนนะ "

" อื้ม "

ฉันยิ้มให้เขาอีกครั้ง ไม่นานรถเมล์ก็จอดตรงป้ายที่ฉันต้องลง ฉันโบกมือบ้ายบายสไปร์ทแล้วเดินลงจากรถ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า...

ฉันลืมจ่ายค่ารถ! TOT

 

ฉันเปิดประตูเข้ามาในบ้านพร้อมกับความรู้สึกผิดนิดหน่อยที่วันนี้นั่งรถเมล์ฟรี =O= พอเดินเข้ามาในบ้านก็เห็นป้าใหม่กำลังนั่งดูทีวีอยู่บนโซฟา

" ทำไมวันนี้กลับเร็วจังคะ " ฉันเอ่ยทักแล้วนั่งลงข้างๆท่าน

" แหมโซ ให้ป้าได้มีเวลาพักผ่อนบ้างเถอะจ๊ะ " ป้าใหม่ยิ้มชวนให้ฉันยิ้มตามไปด้วย " ป้าไม่ค่อยได้กลับบ้านเลย ขอโทษด้วยนะจ๊ะ "

" โธ่ คุณป้า ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ โซต่างหากที่ต้องขอโทษ มารบกวนคุณป้าแบบนี้ "

" ไม่หรอกจ๊ะ อยู่คนเดียวป้าก็เหงา ดีซะอีกมีโซมาอยู่เป็นเพื่อน " ป้าใหม่ลูบหัวฉันก่อนจะทำหน้าเหมือนนึกอะไรขึ้นได้ " จริงสิ แล้วคนที่มาส่งโซวันนั้น เขาเลิกดื่มหนักรึยังน่ะ "

เหอๆ เทียร์น่ะเหรอ ฉันคาดว่าเขาน่าจะดื่มหนักกว่าเดิมน่ะสิ ขนาดตู้เย็นที่อยู่ในห้องชมรม ฉันยังเห็นเบียร์กระป๋องวางอยู่เต็มเลย

" เอ่อ...ไม่รู้สิคะ โซไม่ได้เจอพี่เขา "

" เหรอจ๊ะ เตือนๆเขาบ้างก็ดี เกิดเมามาแล้วไปอาละวาดคนอื่นจะแย่เอา "

" แหะๆ นั่นสิคะ  เอ้อ...เดี๋ยว โซขึ้นไปอาบน้ำนะคะ "

" จ๊ะ เดี๋ยวลงมาทานข้าวเย็นด้วยนะ ป้าตั้งโต๊ะไว้แล้ว "

ฉันพยักหน้าก่อนจะลุกขึ้นจากโซฟาแล้วเดินขึ้นไปบนห้อง จริงๆแล้วจะพูดว่าหนีประเด็นเรื่องเทียร์ก็ได้ พอได้ยินป้าใหม่พูดเหตุการณ์วันนั้นก็แว๊บเข้ามาในหัว ฉันรู้สึกแก้มร้อนๆทุกครั้งที่นึกถึงมัน เลยเลี่ยงที่จะเดินหนีขึ้นมาบนห้องดีกว่า

ให้ตาย...เทียร์จะมีอิทธิพลกับฉันมากเกินไปแล้วนะ...

 

ฉันเดินขึ้นมาบนห้องอีกครั้งหลังจากกินข้าวเสร็จแล้วและก็นั่งคุยกับป้าใหม่อยู่พักหนึ่ง ตอนนี้ประมาณสามทุ่มกว่าแล้ว ฉันเดินไปที่โต๊ะเขียนหนังสือแล้วนั่งลงเพื่อลงมือทำการบ้าน รายงาน ที่สุมหัว TOT

กึก!

สะ...เสียงอะไรน่ะ ฉันคิดอย่างหวาดๆแล้วหันไปมองรอบๆห้อง มันไม่มีอะไรผิดปกติ ฉันอาจจะคิดมากไปเองก็ได้ แต่ขณะที่กำลังจะหันกลับไปที่โต๊ะ ไอ้เสียงแปลกๆนั่นก็ดังขึ้นอีกครั้ง และฉันมั่นใจ ว่าคราวนี้มันดังมาจากหน้าต่างที่ฉันเปิดทิ้งเอาไว้เพื่อรับลม

ฉันลุกขึ้นยืน มองไปรอบๆเพื่อหาอาวุธป้องกันตัว ฉันน่าจะขอยืมปืนเทียร์มาเก็บไว้บ้างนะ บ้าเถอะ! ฉันยิงเป็นที่ไหน โอ๊ย! คิดอะไรฟุ้งซ่านอยู่ได้ ตอนนี้ควรจะหาอะไรมาป้องกันตัวสิ!

ฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังสติแตก จึงพยายามหายใจลึกๆเพื่อลดความตื่นเต้นลง ฉันเดินไปหยิบแจกันที่ตั้งเอาไว้บนหัวเตียงมาถือไว้ ถ้ามันเป็นโจรล่ะก็ ฉันจะได้ฟาดมันให้หัวแตก!

ตุบ!

ฉันจ้องไปที่ขอบหน้าต่างเขม็ง และจังหวะนั้นเองที่ร่างสูงของผู้ชายคนหนึ่งกระโดดข้ามบานหน้าต่างเข้ามาในห้องของฉัน ฉันเกือบจะยกแจกันในมือฟาดเขาอยู่แล้ว ถ้าไม่เห็นใบหน้าเรียบเฉยที่ใช้ดวงตาสีดำสนิทลอบมองมา

" เทียร์! "




tbc.

COMING SOON
 



 

 

    ฝากเรื่องใหม่ด้วยนะคะ

 

-ROMANCES ROOMMATE-

FRANCIS & KHAOW-HOM 







 
 

                                                              

 

 

  


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

592 ความคิดเห็น

  1. #444 Netnapa Pluemjit (@pa_nuch) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2557 / 17:08
    เทียร์บุกถึงห้อง
    #444
    0
  2. #317 YulSica (@0mygirl0) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กันยายน 2556 / 12:51
    มาม่าชุดใหญ่แน่ ฮือออ บ้าจริง
    #317
    0
  3. #236 M.T.Miracle (@The_bam) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2556 / 23:43
    เห้ยมาทำไมฟะ
    #236
    0
  4. #172 giai05 (@giai05) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 16:52
    มีผู้บ่าวปีนหาด้วยอ่ะ กร๊ากกกกกกกกกก
    #172
    0
  5. #141 noowiwie (@wiwie-nmk21) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 เมษายน 2556 / 18:58
    เล่นปีนเข้าห้องแบบนี้ เขินอะ >< อยากจะแปลงร่างเป็นโซวา ผู้ชายอะไรน่ารักน่าชังน่าหยิกที่สุด
    #141
    0
  6. #140 noi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 เมษายน 2556 / 15:06
    ยังรออ่านทุกบทจ้า สู้ๆ อัพบ่อยๆนะค่ะ
    #140
    0
  7. #139 Milk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2556 / 14:41
    อัพไวๆนะค่ะ แล้วก็ขอหวานๆๆๆด้วยนะค่ะตอนนี้ชอบมากค่ะ ขอบคุณนะค่ะ.
    #139
    0
  8. #137 Seen (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 เมษายน 2556 / 00:08
    ไรเตอร์จ๋าาาา. หนูติดนิยายพี่มากกกๆๆๆๆๆ

    อยากให้อัพลงเร็วๆ(เป็นไปได้อยากให้อัพวันละตอน) :(

    ชอบม๊วกกกกกก จุบุ จะติดตาค่ะ กำลังใจให้
    #137
    0
  9. #136 Zayezai (@zayezai-4minue) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 23:06
    เทียร์บุกลุกห้องโซวา =[]=//
    #136
    0
  10. #135 *0* (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 19 เมษายน 2556 / 18:38
    ถึงกับย่องเข้าห้องเลยหรอ *0*
    #135
    0
  11. วันที่ 18 เมษายน 2556 / 13:51
    อ่า เขิลแทน
    #134
    0
  12. #133 love you bap (@loverung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 17:35
    ชอบๆๆๆอัพต่อเร็วๆๆๆน้า
    #133
    0
  13. #132 noi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 เมษายน 2556 / 07:19
    กรี๊ดๆๆๆ น่ารักที่สุดเขิลแทนโซวาเลยอ่ะ หน้าแดงหมดเลย
    #132
    0
  14. #131 Zayezai (@zayezai-4minue) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 22:44
    เอาแ้ล้วววว -///- 
    พระเอกหับนางเอกของเรา
    #131
    0
  15. #129 *0* (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 เมษายน 2556 / 09:45
    แอร๊ยยยยยยยยยยยยยยยย



    เขินนนนนนนนนนนนนนนนนน >O
    #129
    0
  16. #128 MPautumn (@angelomink) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 18:49
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #128
    0
  17. #127 love you bap (@loverung) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 16:23
    รอๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #127
    0
  18. #126 *0* (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 15:29
    เจิมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม
    #126
    0