เสน่ห์จันทร์ลมพระพาย [LinHoon] AU : Thai

ตอนที่ 86 : คณิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 413
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    15 ก.ค. 63

ก่อนอ่านนะคะ

เนื้อหาช่วงนี้ที่เอาลง(จนกว่าจะถึงตอนที่ 56) 
เราคัดลอกจากไฟล์เดิมก่อนที่จะทำการพิสูจน์อักษร 

ดังนั้นจะมีคำผิดและคำบางคำบสงประโยคที่บ้ง ๆ อยู่

ต้องขออภัยด้วยนะคะ

เนื้อหาในตอนนี้เราไม่ได้มีส่วนที่เสมือนเหตุการณ์จริง

เป็นการเขียนตามจิตนาการเท่านั้น

ดังนั้นในความเป็นจริงการพิจารณาคดีและการดำเนินการต่าง ๆ

จะไม่เป็นเช่นในเนื้อหาบรรยายนี้นะคะ


ขออภัยล่วงหน้าค่ะ

ปล. ทดลองลงบทความล่วงหน้า หวังว่าจะโพสต์ในวันที่ 15/7/63 นะคะ




เสน่ห์จันทร์ลมพระพาย

บทที่ ๔๘ คณิน

 


“...ศาลตัดสินให้นายคณิน รัญจวนใจ จำเลยในคดีขับรถในขณะเมาสุรา ขาดสติ ประมาทจนเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตาย จำคุกห้าปีกับหกเดือน...”


หลังจากนั้นไม่ว่าจะมีเสียงหรือเหตุการณ์อะไรเกิดขึ้นเบื้องหน้า ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ซึ่งอยู่ในชุดสุภาพก็ปล่อยให้ทุกอย่างผ่านไปตามสิ่งที่ควรจะเป็น


ในวันนี้คณินตื่นตั้งแต่เช้ามืด เพื่อตักบาตร อุ้มลูกสาววัยแบเบาะเดินเล่นไปรอบ ๆ สวนพิรุณด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ในระยะเวลาที่ผ่านมา เขาได้เตรียมใจเอาไว้แล้ว


การที่เขาได้รับอิสระเนิ่นนานจนถึงวันนี้ ทั้งหมดก็เพราะเส้นสายของผู้เป็นบิดาของเสน่ห์จันทร์


ทุกอย่างถูกจัดการให้เข้ารูปเข้ารอย พรั่งพร้อมสำหรับยัยหนูผู้เป็นแก้วตาดวงใจของเขา


ครอบครัวใหม่ พ่อคนใหม่ อนาคตใหม่ที่รออยู่


มันดูเห็นแก่ตัวสำหรับเขาที่แทบจะไม่เคยให้ความช่วยเหลืออะไรกับญาติผู้น้องอย่างสายพิรุณ แต่ในวันนี้เขากลับยกลูกสาวที่แสนรักให้เป็นหน้าที่ของอีกฝ่าย เพียงเพราะไม่อยากให้ลูกสาวของเขาต้องได้ชื่อว่ามีพ่อเป็นคนคุก


การมอบอำนาจการดูแลให้กับสายพิรุณ คือสิ่งที่เขามั่นใจว่าคิดถูกแล้ว และด้วยอะไรหลาย ๆ อย่างที่ตรึกตรองแล้ว และเห็นว่าดีที่สุดก็คือ ผู้ที่รับเป็นบิดาบุญธรรมของเนตรรัมภาก็คือเสน่ห์จันทร์ จันทร์ดาราฉาย


ไม่ว่าอย่างไรตอนนี้คณินก็ได้ทำหน้าที่ในฐานะพ่อเป็นครั้งสุดท้าย นั่นคือเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้กับลูกสาวแล้ว


ในอนาคต... เขาจะเป็นเพียงแค่คุณลุงคณินของเนตรรัมภาเท่านั้น


อีกนานนับหกปีกว่าเขาจะพ้นโทษ คณินยังไม่คิดถึงช่วงเวลาที่จะได้รับอิสรภาพ เข้าคิดแค่ว่าจะเอาชีวิตรอดอย่างไรให้ทัณฑสถาน

เนื่องจากเป็นความผิดครั้งแรก คณินให้การเป็นประโยชน์ต่อรูปคดี ไม่หลบหนี ให้ความร่วมมือในทุก ๆ อย่าง เข้ารับการรายงายตัว บำเพ็ญประโยชน์ ชำระค่าสินไหมคดีทางแพ่ง ทั้งตลอดเวลาที่ผ่านมาได้เข้าไปช่วยเหลือดูแลครอบครัวผู้เสียชีวิตอย่างเต็มที่


เพราะเขาเมาจนขาดสติ เขาประมาทจนพรากชีวิตลูกของพ่อแม่คนอื่น ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม เขาไม่อาจให้อภัยกับความผิดนี้ของตนเองได้


เขารู้ว่าต่อให้เขาทำให้มากกว่านี้ มันก็ไม่มีทางชดเชยความผิดทั้งหมดได้ และเหตุการณ์ที่เขาเป็นเหตุให้อีกฝ่ายต้องตายนั้นจะไม่มีทางเลือนหายไปจากความทรงจำของเขา


คณินก้มหน้ารับผิด และพยายามรับผิดชอบในทุกอย่างที่เขาพอจะทำได้ เขาไม่รู้หรอกว่ามาตรฐานของการทดแทนต้องแค่ไหน แต่ที่ผ่านมาเขาทำอย่างสุดความสามารถ


ในวันนี้เขาไม่เสียใจที่ต้องกลายเป็นคนคุก และจะกลายเป็นผู้มีประวัติ สิ่งเดียวที่เขาเสียใจก็คือ...


เขาจะไม่มีโอกาสที่ได้เห็นการเติบโตของลูกสาวในอีกหลายปีนี้


หลังจากตัดสิน คณินถูกพาตัวแยกออกมา เจ้าหน้าที่พาเขาไปจัดการอะไรต่อมิอะไรหลายอย่าง เพื่อที่จะเดินทางไปยังทัณฑสถานที่เปิดประตูรอเขาอยู่


ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปมากมายเท่าไหร่ คณิรถูกพาเดินออกมาตามทางเดิน ข้างกายมีเจ้าหน้าที่ของทัณฑสถานประกบข้าง สองขาก้าวเดินไปเรื่อย ๆ จนถึงประตูทางออก ซึ่งมันไม่ใช่เส้นทางสู่อิสรภาพ


ประตูเปิดออก สิ่งแรกที่ดวงตามองเห็นคือใบหน้าเปื้อนคราบน้ำตาของผู้เป็นมารดา ญาติผู้น้องอย่างสายพิรุณที่โอบประคองแม่ของเขาเอาไว้

ขอบตาของเขาร้อนเรื่อย แม้จะพยายามยิ้มให้กำลังใจผู้เป็นแม่แค่ไหน แต่คณินไม่สามารถทำได้ เขาในสภาพที่ร่างกายสวมชุดนักโทษชาย สองมือถูกล่ามด้วยกุญแจมือโยงด้วยโซ่เข้ากับตรวนที่ข้อเท้าทั้งสองข้าง ไม่อาจจะเรียกว่าสภาพที่ดีเหมาะแก่การให้กำลังใจใครเลย

ข้างกายแม่และน้องชาย มีครอบครัวของผู้เสียหายอีกสามชีวิตที่มายืนส่งเขา คุณภุชงค์เป็นข้าราชการชั้นผู้น้อยที่เกษียรแล้ว ทั้งยังมีโรคประจำตัว และภรรยาชื่อคุณปริมพร ซึ่งเธอก็มีน้ำตาคลอจนต้องคอยซับหางตาตลอดเวลา ข้าง ๆ มีชายร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำสุภาพยืนประคองคุณปริมพร


คุณต้อม... พี่ชายของผู้ตาย


อีกฝ่ายพยักหน้าให้คณินเล็กน้อย วันนี้เป็นวันที่ทั้งสองเจอกันเป็นครั้งที่สอง หลังจากที่เคยเจอกันในงานศพของน้องของอีกฝ่าย ดูเหมือนแต่ละครั้งที่พบกัน จะเป็นการพบหน้าที่ไม่ได้ประทับใจอะไรเลย แต่คณินไม่คิดตำหนิอะไรอีกฝ่ายเลยที่มักจะมองเขาด้วยแววตาเฉยเมย ไม่แสดงความรู้สึกอะไร


ไม่กล่าวโทษ แต่ก็คงไม่ให้อภัย


“ไม่ต้องห่วงยัยหนูนะพี่ ผมจะดูแลให้ดีที่สุด”


“พี่ฝากด้วย” คณินทันได้พูดตอบน้องชายเท่านั้นจริง ๆ ก่อนเขาจะถูกดันหลังให้รีบก้าวเท้าขึ้นรถของทัณฑสถาน แต่ในตอนที่เท้าจะพ้นพื้นดิน เสียงหนึ่งก็ลอยเข้ามาในหู ทำให้เขาต้องหันกลับไปมองคนพูด


“ดูแลตัวเองด้วยนะครับ”


คณินไม่สามารถเอ่ยอะไรออกมาได้อีกแล้ว เพราะถูกดันให้ขึ้นไปบนรถและมีนักโทษคนอื่นเดินตามขึ้นไป เขาทำได้แต่พยายามมองหน้าคนที่พูดจนครรลองสายตาถูกบดบังจนหมด


หมดไปพร้อมกับอิสรภาพของคณิน


 





“คณินมาเยี่ยมเราทุกเดือนค่ะ แรก ๆ เราก็ทำตัวไม่ถูก เราอึดอัดมาก แต่นานวันเข้า เขาก็เหมือนเป็นคนคนหนึ่งที่เรานึกถึงเขาเสมอ”


“วันนี้คณินมานะแม่ ทำกับข้าวเผื่อด้วย” เป็นคุณภชงค์ที่พูดแล้วยิ้มบาง “หลัง ๆ มาเป็นผมที่พูดแบบนี้ตลอด เพราะกลัวแม่เค้าลืมหุงข้าวเผื่อ”

ป้าพิสมัยฟังแล้วก็ได้แต่พยักหน้า และยิ้มทั้งน้ำตา เธอรู้จักลูกชายของเธอดี ไม่แปลกใจนักถ้าอีกครอบครัวจะรู้สึกแบบนี้


ครอบครัวของคณินและครอบครัวของคุณภุชงค์พากันมานั่งที่ร้านกาแฟแห่งหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล ทั้งสองบ้านนั่งพูดคุยกันหลังจากที่ทำแค่ทักมายกันเล็กน้อยก่อนที่จะขึ้นศาล


“คณินมาดูแลเราสองคนแทนตาต้องหลายอย่างมาก ขนาดท่อประปาที่บ้านแตก ฉันไม่รู้จะทำยังไง ยังโทรไปขอให้คณินมาช่วยเปลี่ยนเลยค่ะ”

“ตาต้อมแยกไปอยู่แล้วก็ทำงานอยู่ต่างจังหวัด เราสองคนก็อยู่กับตาต้อง พอตาต้องเสีย ก็เป็นคณินที่พยายามดูแลเรา ทั้งที่เราบอกแล้วว่าเราไม่เป็นอะไร คณินเองต่างหากที่เดือดร้อนมากกว่า”


ใช่แล้ว ทั้งคุณภุชงค์และคุณปริมพรคิดอย่างนั้นจริง ๆ พวกเขาเสียใจที่อุบัติเหตุพรากชีวิตลูกคนเล็กไป แม้ว่าในตอนแรกจะไม่อยากมองหน้าคณินแค่ไหน แต่สุดท้ายอีกฝ่ายก็พยายามรับผิดชอบการกระทำของตนเองจนพวกเขานั้นหมดซึ่งความโกรธเกลียด


เรื่องเงินทองไม่ใช่ปัญหาของคู่สามีภรรยาวัยเกษียรคู่นี้ เรื่องนี้คณินคงรู้ดีแก่ใจ แต่คณินก็จ่ายค่าสินไหมทุกอย่าง ทั้งยังเป็นคนที่ออกค่าใช้จ่ายในงานศพลูกชายของพวกเขา อีกทั้งยังมาคอยดูแลในยามเจ็บป่วยอีกด้วย


คณินดูแลพ่อแม่ตนเองอย่างไรก็ดูแลพ่อแม่ของคนที่เขาพรากชีวิตไปเช่นนั้น


“อิชั้นทราบค่ะ เขาบอกทุกครั้งเวลาไปเยี่ยมพวกคุณ เขาทำงานหนัก แต่ก็ไม่เคยทิ้งพ่อกับแม่ แล้วก็เป็นห่วงพวกคุณมาก นอกจากเรื่องของหนูมะลิแล้วก็มีแค่พวกเราที่เขาพยายามดูแลอย่างเต็มที่”


ป้าพิสมัยพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ เธอไม่ได้บอกครอบครัวอีกฝ่ายว่าคณินเหนื่อยแค่ไหน เพราะเป็นเรื่องที่ลูกชายของเธอไม่มีวันพูดเพื่อให้ยกเป็นความดีลบล้างเรื่องที่เคยทำ แต่ป้าพิสมัยเชื่อว่าทั้งคุณภุชงค์และคุณปริมพรรู้ดี


“คณินบอกว่ามีลูกสาวยังเล็กมาก”


“ใช่ค่ะ ตอนนี้พ่อพายเขารับเป็นลูกบุญธรรม” ป้าพิสมัยหันมาทางสายพิรุณที่นั่งอยู่ข้างกาย ชายหนุ่มคลี่ยิ้มให้ทุกคน


“เธอชื่อหนูมะลิครับ เริ่มหัดพูดแล้ว”


คุณปริมพรยิ้มบาง ๆ ไม่ได้เอ่ยถามอะไรต่อ เพราะเธอรู้สึกหนักอึ้งในใจเหลือเกิน


คนผิดควรได้รับโทษตามที่ผิด เธอเองก็สูญเสียลูก และเรื่องนี้ไม่มีอะไรชดเชยได้ แต่เธอและครอบครัวสามารถบอกได้ว่า ที่ผ่านมา คณินเป็นส่วนหนึ่งของคำว่า เรื่องดี ๆ ในชีวิตของพวกเขาเอง


“หวังว่าคณินจะได้รับการลดโทษนะ” เป็นคุณภุชงค์ที่เอ่ยขึ้น


ทุกคนรับรู้ และวาดหวังให้เป็นอย่างนั้น ในทุก ๆ ปีทีนักโทษได้รับการลดโทษมากมาย พวกเขาก็หวังว่าในอีกไม่กี่ปีข้างหน้า คณินจะได้รับอิสรภาพ และเดินออกมากจากสถานที่นั้น


“เขาเป็นคนดี” ประโยคสั้น ๆ ของผู้ชายร่างสูงที่นั่งเงียบตั้งแต่แรกเอ่ยขึ้น และเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ทุกคนเห็นด้วย


คณินเป็นคนดี... แม้จะทำผิดพลาดไป แต่เนื้อแท้นั้นไม่อาจจะใช้คำว่าเนื้อร้ายได้เลย


“เขาจะออกมาหาเรา... สักวันหนึ่ง”


ใช่..สักวันหนึ่ง


อีกไม่นาน






+++++++++++++++++++++++++
พบเห็นประชากรที่กำลังต่อเรือลำใหม่ค่ะ

ตอนหน้าพบกับขนมตะลุ่มนะค้าบบบบบ

ดราฟไว้แล้ว พรุ่งนี้ 20.10 มานั่งรอได้เร้ยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,397 ความคิดเห็น

  1. #2277 Lonicera (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 21:24
    คุณไรท์รู้ใจมาก อ่านไปแล้วก็เอ๊ะ รึเปล่านะ อ่านทอล์คตอนท้ายแล้วขำเลย บางครั้งทำผิดพลาดทีก็ผิดพลาดสุดๆ ไปเลย อย่างคณินงี้ ชีวิตพลิกไปเลย อ่านแล้วก็ได้แต่ถอนหายใจ
    #2,277
    0
  2. #2274 ooy1565 (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 11:26
    ออกมาเร็วๆนะคณินเตรียมเรือไว้แล้วจ้า
    #2,274
    0
  3. #2273 Greenyepp (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 16 กรกฎาคม 2563 / 09:13

    คณิณกับคุณปริมพรแน่ๆ 🤔🤔🤔

    #2,273
    1
    • #2273-1 004-700(จากตอนที่ 86)
      16 กรกฎาคม 2563 / 12:31
      ความเรือผีอะ! 555555
      #2273-1
  4. #2272 Mu--Mu (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 22:39
    ปีนขึ้นเรือ
    #2,272
    0
  5. #2271 bloody-1234 (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 21:56
    กำแน่นมากนะไรท์ ไม้พายอะ // สอดส่องทางเดินเรือ
    #2,271
    0
  6. #2270 ledy-black (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 21:14
    อดคิเไม่ได้จริงๆ ค่ะ 😂 ให้ตายสิตัวฉัน 55555
    #2,270
    0
  7. #2269 didaswag (จากตอนที่ 86)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2563 / 20:16
    เตรียมไม้พาย
    #2,269
    0