เสน่ห์จันทร์ลมพระพาย [LinHoon] AU : Thai

ตอนที่ 26 : คืนเพ็ญ เดือน ๑๒

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,024
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 385 ครั้ง
    22 พ.ย. 61




เสน่ห์จันทร์ลมพระพาย

บทพิเศษ คืนเพ็ญ เดือน๑๒

 

สามปีก่อนหน้านี้

หญิงสาววัยยี่สิบสองปีคนหนึ่งกำลังยืนยิ้มอยู่หน้ากระจก สำรวจรูปร่างหน้าตาการแต่งกายของตนเองดูแล้วเห็นว่าเป็นที่น่าพอใจ ดาราทองยิ้มให้เงาสะท้อน ก่อนจะหมุนตัวเดินมาที่เตียงนอนหลังกว้าง หยิบกระเป๋าสะพายใบโปรดขึ้นคล้องไหล่ ก่อนจะเดินออกจากห้องนอน และลงไปยังชั้นล่างของบ้าน

คืนนี้เธอนัดกับสารัฐ คนรักที่กำลังรอเข้าพิธีหมั้นหลังจากเธอเรียนจบอีกหลายเดือนข้างหน้า และรวมไปถึงเพื่อนสนิทที่นัดรวมตัวกันในคืนนี้

คืนวันลอยกระทง

“อ่าว?” ดาราทองอุทานออกมาเบา ๆ เมื่อลงมายังห้องโถงชั้นล่าง แล้วพบกับร่างสูงของน้องชายกำลังยืนอยู่ “เพิ่งกลับเหรอคะคุณจันทร์”

เธอไม่ใคร่แปลกใจนักที่เห็นน้องชายกลับบ้านเกือบจะสามทุ่มทุกวัน นั่นเพราะอีกฝ่ายเรียนพิเศษหลังเลิกเรียน กว่าจะเดินทางถึงบ้านก็มืดค่ำ แต่ที่ตกใจก็เพราะ ปรกติเสน่ห์จันทร์มักไม่มายืนเล่นอะไรบริเวณนี้ ยิ่งเวลาแบบนี้ด้วยแล้ว

“ครับ วันนี้รถติด”  เสน่ห์จันทร์ตอบคำถาม พร้อมใบหน้างดงามที่มองแล้วอบอุ่น เป็นมิตรกับสายตา ดาราทองไม่อยากจะเชื่อว่าตัวเธอจะมีน้องชายที่รูปงามได้ขนาดนี้

งดงามจนเหมือนไม่ใช่คนเข้าไปทุกวัน

เฮ่ออออ

“คุณดาราจะไปลอยกระทงกับพี่สารัฐเหรอครับ?”

“อืม...”

“คุณดารา” ดาราทองยิ้มแหย่ ๆ เมื่อเจอน้องชายเรียกชื่อด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแบบนี้ เธอถอนหายใจแล้วเปล่งคำพูดจากหากใหม่อีกครั้งว่า

“ค่ะ... คุณดาราจะออกไปกับพี่สารัฐค่ะ คุณดาราแจ้งคุณพ่อและคุณแม่แล้ว และตอนนี้กำลังรายงานต่อคุณจันทร์เจ้าค่ะ”

เสน่ห์จันทร์ไม่เอ่ยอะไร นอกจากมองพี่สาวที่อายุมากกว่าตัวเองถึงสี่ปี แต่ชอบทำตัวให้ต้องคอยเตือนอยู่ตลอดเรื่องกิริยาบางอย่างที่วางท่าสบายเกินไป แต่ด้วยคามที่เป็นน้องชาย เขาจึงไม่เคยต่อว่าอะไรรุนแรงนอกจาก...

“อย่าลืมว่าต้องตื่นเช้า ตักบาตรนะครับ”

ก็แค่พูดคำว่า อืม แทนคำว่าค่ะเอง!!

“คุณดาราแค่ลืมอะคุณจันทร์ ถึงกับต้องทำบุญเลยเหรอ”

“ไม่ใช่เรื่องที่คุณดาราลืมหรอกครับ... คุณดาราประชดคุณจันทร์ต่างหาก”

โหดร้าย!!

พอเถียงด้วยคำนี้ในใจ แล้วมองหน้าน้องชาย ดาราทองก็รู้สึกจุกที่หน้าอก และก็สำนึกได้ในตอนนั้นเองว่า ตนเองนั่นแหละที่ทำบาป น้องชายก็แค่เตือน แค่ถามเธอดันไปหยอกเย้าประชดกลับ

เนี่ย.... คนบาปแห่งเรือนจันทร์ดาราฉายคือใคร?

คุณดาราทองคนนี้นี่เอง

“คุณจันทร์อะ!” ดาราทองพ้อ แต่ไม่ได้จริงจังอะไร สุดท้ายเธอก็ยิ้ม แล้วเดินมาหยุดตรงหน้าของน้องชายตัวสูง “แล้วคืนนี้คุณจันทร์ลอยกระทงหรือเปล่า? คุณดาราให้พระพายทำกระทงกลีบดอกบัวให้ค่ะ ว่าจะแวะไปเอาก่อนออกไป”

“อ่อ...” เสน่ห์จันทร์เอ่ยออกมาแค่คำเดียว ก่อนเปลือกตาจะหลุบลง สายตากดมองลงที่พื้น ดาราทองไม่สามารถมองเห็นแววตาของน้องชายได้ เธอเห็นเพียงรอยยิ้มบางเบาที่แต่งแต้มตรงมุมปากเท่านั้น

สถานการณ์แบบนี้....

“กระทงกลีบบัว... พี่พระพายต้องเก็บบัวแล้วค่อย ๆ เด็ดกลีบออกทีละกลีบ จากนั้นถึงพับกลีบบัวแล้วเย็บเพื่อติดตัวกระทง... ใช่ไหมครับ”

ดาราทองไม่อยากจะยอมรับ แต่เธอปฏิเสธที่จะตอบไม่ได้ ก็จะว่าเธอสั่งให้ทำก็คงไม่ใช่ วันนี้ลอยกระทงนะ แล้วเธอก็อยากจะได้กระทงสวย ๆ ซึ่งที่วางขายข้างนอกมันไม่มีที่ถูกใจเลย แต่ถ้าเป็นงานฝีมือของสายพิรุณแล้วล่ะก็...

“ใช่...ใช่ค่ะ แต่...”

“พี่พระพายเพิ่งเสร็จงานบายสีเมื่อวาน เมื่อเช้าก็ส่งกระทงใบตองให้ร้าน วันนี้ทั้งวันก็คงทำกระทงให้คุณดารา...”

“พระพายบอกว่าจะทำให้...”

“คุณดาราปฏิเสธก็ได้ไม่ใช่เหรอครับ”

ฮือออออออออออออออออออออออออออออออ

ดาราผิดไปแล้ว... คุณจันทร์อภัยด้วยยยยยยยยยยยยยยยยยย

“เอาเถอะครับ” เสน่ห์จันทร์เอ่ย พร้อมรอยยิ้ม และแววตาสุกใสจ้องมองพี่สาว “ไหน ๆ พี่พระพายก็ทำแล้ว คุณดาราเอาไปลอยกับพี่สารัฐเถอะครับ”

ดาราทองส่ายหน้าหวือทันที ก่อนจะรีบเอ่ยออกมาด้วยอาการที่ใกล้เคียงกับคำว่า ปากคอสั่น

“เดี๋ยวพี่สารัฐซื้อข้างนอกค่ะ ส่วนกระทงของพระพาย... คุณจันทร์ลอยแทนคุณดารานะคะ อุ้ย! สายแล้ว คุณดาราไปก่อนนะคะคุณจันทร์ อย่าลืมลอยกระทงแทนคุณดารานะคะ”

พูดแล้วก็รีบเผ่นออกจากเรือนจันทร์ดาราฉายทันที เธอลืมไปได้ไงนะ ว่าถ้าจะให้สายพิรุณทำอะไรให้ต้องแอบหูตาของเสน่ห์จันทร์ให้พ้น เพราะไม่อย่างนั้น ผลมันก็จะออกมาแบบนี้!

“หวงจริ๊งงงงง”

 

ดาราทองออกไปได้ไม่นาน ยังไม่ทันที่เสน่ห์จันทร์จะเดินขึ้นชั้นสองด้วยซ้ำ พี่ชบาก็เดินเข้ามา พร้อมกับบอกว่า

“คุณจันทร์คะ... คุณพระพายมาค่ะ” เสน่ห์จันทร์ชะงักเท้า หันไปทางที่พี่ชบายืนอยู่ แต่มองเลยไปด้านหลัง ซึ่งเห็นสายพิรุณยืนถือกระทงใบกลีบดอกบัวสีหวานรออยู่

“ขอบคุณครับ” ว่าแล้วก็เดินผ่านพี่ชบา ตรงไปหาสายพิรุณที่ไม่ยอมเข้ามาในเรือน “กระทงของคุณดาราเหรอครับ?”

“ใช่ครับ เพิ่งเสร็จ ไม่รู้คุณดาราออกไปหรือยัง”

“คุณดาราออกไปก่อนหน้านี้เองครับ คุณดาราบอกว่าพี่สารัฐซื้อกระทงไว้แล้ว เลยให้จันทร์ลอยกระทงอันนี้”

“แต่พี่ทำของคุณจันทร์ไว้แล้วครับ” สายพิรุณเอ่ยออกมา ก้มมองเจ้ากระทงกลีบบัวแสนสวยด้วยสายตาเสียดาย

เสน่ห์จันทร์มองชายหนุ่มที่อายุมากกว่าเขาถึงสี่ปี... สายพิรุณน่ารัก แสนดี เจ้าตัวจะรู้บ้างสักนิดหรือไม่ ว่าความดีงามเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่แสดงออกมาอย่างไม่รู้ตัวนั้น เป็นเสน่ห์ที่ทำให้ตกหลุมรักได้ง่ายดาย

แต่..จะจะถอนตัวจากการตกบ่วงนั้น...

เป็นไปไม่ได้เลย

“ทำกระทงให้คุณจันทร์ด้วยเหรอครับ” สายพิรุณพยักหน้าก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเขา

“ก็พี่ทำทุกปีอยู่แล้วนี่ครับ หรือปีนี้...คุณจันทร์จะไม่เอากระทงที่พี่ทำเหรอ?” เสน่ห์จันทร์ยิ้มอ่อนหวานและอบอุ่น

เอาครับ” คำตอบที่เอ่ยออกไป ทำให้ได้เห็นภาพที่สายพิรุณลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ไม่รู้ในหัวกลม ๆ ของอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ ทำไมนะ...ทำไมถึงถามว่าเขาจะเอาของที่สายพิรุณให้ไหม?

มีอะไรในโลกที่สายพิรุณให้แล้วเสน่ห์จันทร์ไม่รับ...

ต่อให้ยื่นงูพิษให้ เขายังคิดเลยว่าจะรับมาอย่างไรไม่ให้พ่อแม่เป็นลมล้มตึงไปก่อน

“เห็นคุณจันทร์กลับช้า... คิดว่าจะไปลอยกระทงที่อื่นแล้ว” คำถามอ้อม ๆ ที่สายพิรุณเอ่ยออกมา เสน่ห์จันทร์รู้ว่าอีกฝ่ายอยากรู้อะไร แค่...ไม่กล้าเอ่ยออกมาตรง ๆ

“รถติดครับ คุณจันทร์อยากลอยกระทงที่นี่เหมือนทุกปีครับ”

ริมฝีปากสีหวานคลี่ยิ้มออกมาอย่างดีใจ พวงแก้มทั้งสองข้างขึ้นสีระเรื่อ ไหนจะดวงตาพราวระยับที่ช้อนขึ้นสบกับเสน่ห์จันทร์นั่นอีก...

โชคดีเหลือเกินที่หลายปีมานี้เสน่ห์จันทร์ฝึกการควบคุมลมหายใจจนชำนาญ เพราะเช่นนั้นเขาคงสำลักความน่ารักตรงหน้าแล้วเป็นแน่

“งั้น... คุณจันทร์จะไปลอยกระทงเลยไหม? พี่จะไปเอากระทงมาให้ครับ”

“ไปพร้อมกันเลยก็ได้ครับ ยังไงเราก็ลอยกระทงด้วยกันอยู่แล้ว” น้ำเสียงอบอุ่นนุ่มนวลฟังแล้วสบายหูนัก แต่ไม่สบายใจเอาเสียเลย เพราะดวงใจดวงน้อย ๆ นั้นมันเต้นรัวจนเหมือนจะกระตุกทะลุออกจากอก

สายพิรุณใจสั่น และหวั่นไหวกับน้ำเสียง รอยยิ้ม แววตาแสนอ่อนโยนนั้นเหลือเกิน

“คุณจันทร์ขอเก็บเสื้อคลุมก่อนนะครับ” เสน่ห์จันทร์ยิ้ม ก่อนจะถอยหนึ่งก้าวแล้วหมุนตัวเดินไปหาพี่ชบา ถอดเสื้อคลุมสีเข้มซึ่งมีตราของโรงเรียนติดอยู่ตรงอกส่งให้คนสนิท

“อา... แล้วคุณจันทร์กินอะไรมาหรือยังครับ? เพิ่งมาถึงใช่ไหม?”

“พี่พระพายทำอะไรให้คุณจันทร์กินได้ไหมครับ? เมื่อกี้ถามพี่ชบาแล้วตอนนี้ครัวไม่มีของสดเหลือเลย เมื่อเย็นคุณพ่อกับคุณแม่ก็รับมื้อเย็นข้างนอกครับ”

เดี๋ยวนะคะคุณจันทร์!!

พี่ชบาเงยหน้ามองเจ้านายน้อยด้วยแววตาไม่เข้าใจอะไรเลยสักนิด แต่ก็รีบก้มหน้าลงเพื่อปิดบังความจริงทั้งหมดให้พ้นจากสายตาของสายพิรุณ

คุณจันทร์บอกว่าเรือนจันทร์ดาราฉายไม่มีอะไรกินก็คือต้องไม่มี!

เกียรติของครัวดาราทองไม่ต้องพูดถึงแล้ว ณ จุดนี้ เพราะเจ้าของครัวเผ่นไปแล้วด้วย!

“อ่อ... มีหมูสับในตู้นิดหน่อยครับ พี่ทำผัดกระเพราไข่ดาวได้ คุณจันทร์โอเคไหม”

“อะไรที่พี่พระพายทำให้คุณจันทร์... คุณจันทร์ชอบทุกอย่างครับ” เสน่ห์จันทร์หันไปยิ้มกับสายพิรุณ ก่อนจะเอ่ยกับพี่ชบาว่า “ถ้าคุณแม่ถามบอกคุณจันทร์อยู่กับพี่พระพายนะครับ”

“ค่ะ”

เสน่ห์จันทร์เดินยิ้มตรงไปหาสายพิรุณ ทั้งที่ยังอยู่ในชุดนักเรียน จากนั้นทั้งคู่ก็พากันเดินอ้อมไปทางครัวเสน่ห์จันทร์ แล้วเลยไปยังท้ายเรือน

ประตูเขตสวนพิรุณ...

ส่วนพี่ชบานั้น...

“พี่ชบาคะ คุณจันทร์จะรับมื้อเย็นไหมคะ หนูจะได้เอากับข้าวไปอุ่นขึ้นโต๊ะรอ”

“ไม่ต้องแล้วล่ะ” พี่ชบาเอ่ยกับเด็กในเรือน เหลือบมองตามทางที่เจ้านายน้อยหายไป “คุณจันทร์เธอรับมื้อเย็นที่บ้านคุณพระพาย”

“แล้วจะให้หนูเอาใส่ตู้ไว้ก่อนไหมคะ? กับข้าวดี ๆ ทั้งนั้นเลย”

“เอาไปแบ่งกันเถอะ คุณ ๆ บนเรือนไม่รับอะไรเพิ่มแล้วล่ะ”

“ได้ค่ะ”

เมื่อเห็นว่าเด็กในเรือนเดินไปแล้ว พี่ชบาก็ถอนหายใจทิ้งอีกรอบ ไม่รู้ว่าปลงกับนิสัยของเสน่ห์จันทร์ที่เธอเลี้ยงดูมาแต่อ้อนแต่ออก หรือเสียดายกับข้าวรสเลิศที่สู้อะไรไม่ได้กับผัดกระเพราหมูสับไข่ดาว

“อาหารชาววังทั้งนั้น”

ก็นั่นแหละ... คำเสน่ห์จันทร์ชัดเจนอยู่แล้วนี่

อะไรที่พี่พระพายทำให้คุณจันทร์... คุณจันทร์ชอบทุกอย่างครับ

มีอาหารรสเลิศนับร้อย ๆ วัง ก็สู้พี่พระพายทำผัดกระเพราบ้าน ๆ ไม่ได้!

จำ!

.

“พี่พระพายทำกระทงให้คุณจันทร์ ให้คุณดารา... แล้วกระทงของพี่พระพายล่ะครับ?”

“แหะๆ” เสน่ห์จันทร์ยิ้มบาง ๆ ดูจากท่าทางของสายพิรุณก็รู้แล้วอีกฝ่ายคงทำของตัวเองไม่ทันแน่ ๆ “งั้นพี่พระพายเอากระทงของคุณจันทร์ลอยนะครับ ส่วนกระทงอันนี้คุณจันทร์จะลอยเอง”

“แต่อันนี้พี่ตั้งใจทำให้คุณดารา... ส่วนของคุณจันทร์พี่ตั้งใจทำอันนี้” สายพิรุณแย้ง พร้อมกับดึงแขนให้เสน่ห์จันทร์เดินตามมากลางบ้าน เพื่อดูกระทงใบตองที่เขาทำไว้ให้

สายพิรุณตัดก้านดอกบัวยาวขนาดห้าเซนติเมตร มัดรวมกันเป็นกำ ๆ ก่อนจะร้อยเข้าด้วยกันขดเป็นฐานแทนท่อนกล้วย เพราะสามารถจัดการเรื่องขนาดตามที่ต้องการได้ และมันมีน้ำหนักเบากว่า

เขาทำฐานกระทงสองชั้น โดนชั้นบนเย็บใบตองที่พับแบบหัวขวานได้ความยาวที่ต้องการจึงนำมาเย็บติดกับฐานกระทง

ฐานกระทงชั้นล่าง พับใบตองด้วยลายกนก เย็บติดสลับหว่างนับห้าชั้น จากนั้นนำกระทงทั้งสองชิ้นมาวางซ้อนกัน

พวงมาลัยซีกกลีบกล้วยไม้สีขาวสลับม่วงแบบยกดอกด้านเดียว ซึ่งส่วนมากจะเห็นประดับอยู่บนยอดบายศรี แต่ครั้งนี้ไม่รู้สายพิรุณใช้เวลานานแค่ไหนถึงร้อยให้ได้ความยาวขนาดพันรอบกระทงอันนี้

ดอกมะลิน้อยสีขาวกลิ่นหอม ถูกโรยเอาไว้เต็มกระทงชั้นบน มีพวงมาลัยกลม ตุ้มกุหลาบมอญวางไว้ ปักธูปและประทีปสำหรับจุดเรียบร้อยแล้ว ลายละเอียดปลีกย่อยตามขอบกระทง ถูกเก็บอย่างมิดชิดด้วยตะเข็บใบตองลายตะขาบ

เสน่ห์จันทร์ทำงานฝีมือแบบนี้ไม่เป็น และเขามั่นใจว่า...

“กระทงอันนี้ คุณจันทร์มั่นใจว่าไม่ได้ทำเมื่อเช้าใช่ไหมครับ?” สายพิรุณอมยิ้ม ก่อนจะพยักหน้ารับ

“พี่เริ่มทำตั้งแต่เมื่อวานแล้วครับ แต่เสร็จเมื่อตอนเที่ยงวันนี้เอง ตอนแรกจะทำมาลัยซีกกุหลาบมอญแล้ว แต่มีกุหลาบไม่พอ อีกอย่าง... พี่ว่า...ดอกกล้วยไม้ก็งาม ก็เลยเอามาร้อยแทน... คุณจันทร์ชอบไหม”

คำว่าชอบ... สามารถเอามาพูดแทนความรู้สึกยามนี้ได้หรือ

สิ่งที่สายพิรุณทำให้กับเขานั้น คำชมเชยใดมีค่าเทียบเคียงได้?

ไม่มีเลย... ไม่มีสักคำ

“ที่สุดครับ” ที่สุดแล้วจริง ๆ กับคน ๆ นี้

“งั้นคุณจันทร์ก็ลอยกระทงอันนั้นนะครับ ส่วนพี่จะลอยอันนี้” ไม่รอฟังคำเอ่ยใด สายพิรุณรีบเอากระทงกลีบดอกบัวที่นั่งทำเมื่อช่วงบ่ายวางไว้คู่กัน “พี่ไปทำผัดกระเพราให้คุณจันทร์ก่อน หรือจะลอยกระทงก่อนดีครับ”

“อะไรก็ได้ครับ” สายพิรุณพยักหน้า ตัดสินใจแทนทันที

“งั้นกินก่อนนะ คุณจันทร์นั่งรอก่อนเดี๋ยวพี่มา” สายพิรุณว่าแล้วก็เดินออกจากตัวบ้านไป

“พี่พระพายจะไปไหนครับ มืดแล้วนะครับ”

“เก็บกระเพราะครับ ตรงนี้เอง” สายพิรุณหันมาชี้ไปที่ต้นกระเพราพุ่มหนึ่ง อยู่ไม่ไกลจากหน้าประตูบ้านเลย เมื่อเห็นว่าอยู่ในสายตาเสน่ห์จันทร์ก็ไม่ค้าน ก่อนจะหันกลับมามองกระทงแสนสวยที่วางคู่กันอยู่ แล้วก็สะดุดตากับดอกกล้วยไม้สีม่วงและขาวที่วางอยู่ใกล้กับกระทงของเขา

ฝ่ามือเอื้อมไปจับดอกกล้วยไม้ขึ้นมาหนึ่งดอก แต่ปรากฏว่าเจ้าดอกกล้วยไม้เล็ก ๆ นั่นถูกร้อยด้วยด้ายเป็นเส้นยาว ไม่ทันได้ขบคิดว่ามันคืออะไรสายพิรุณก็เดินเข้ามาเสียก่อน

“พี่พระพายครับ อันนี้คือ?”

“อ๋อ...” สายพิรุณยิ้มเขิน ๆ ก่อนจะหลบตา แต่หุบยิ้มไม่ได้ “พี่ตั้งใจจะร้อยให้เป็นเส้นแล้วมัดติดฐานกระทงของคุณจันทร์ ถ้าลอยบนน้ำมันจะเหมือนมีดอกกล้วยไม้ลอยตามเป็นสายน่ะครับ แต่ลืม...”

เสน่ห์จันทร์พยักหน้าเข้าใจ ไม่ห้ามเมื่อสายพิรุณรีบวิ่งเข้าไปในครัว แล้วตั้งหน้าตั้งตาทำผัดกระเพราหมูไข่ดาว

ส่วนเด็กหนุ่มตัวสูงที่ยืนอยู่กลางห้องรับแขก ก็ฉุกคิดอะไรซุกซนขึ้นมาได้ ปรกติเขาจะชอบมองสายพิรุณทำนั่นทำนี่ให้ แต่คราวนี้หนุ่มน้อยตัวโตกลับก้มหน้าก้มตาทำอะไรสักอย่างกับกระทงที่สายพิรุณตั้งใจทำเอาไว้

เดี๋ยวก็รู้น่า...

 

กว่าจะได้ยกกระทงออกจากบ้านของสายพิรุณก็หมดเวลาไปเกือบชั่วโมง แต่ถามว่าทั้งสองเดือดร้อนกับการต้องไปหาที่ลอยกระทงหรือไม่ ก็บอกเลยว่า...

ไม่

เพราะอะไรน่ะหรือ...

ในเมื่อสวนพิรุณมีนาบัวตั้งกว้างขนาดนี้ เรื่องอะไรเสน่ห์จันทร์จะพาอีกฝ่ายออกไปข้างนอก ทั้งเบียดคน ทั้งเสียงดัง... ไม่มีความเป็นส่วนตัวใดใดทั้งสิ้น

อีกทั้งนาบัวค่อนข้างโล่ง เพราะเมื่อสองอาทิตย์ก่อน ฝูงแมลงลงนาบัวทำให้ดอกและใบของบัวเสียหายเป็นจำนวนมาก จะพูดให้ถูกก็คือเกินครึ่งของนาบัวที่ต้องรื้อบัวออก

อันที่จริงเพียงแค่ใช้ยาฆ่าแมลงก็สามารถยื้อชีวิตบัวทั้งหลายเอาไว้ได้ แต่สายพิรุณถือคติว่า นาบัวแห่งนี้จะไม่ใช้สารเคมีโดยเด็ดขาด เนื่องจากต้องใช้ไปประกอบอาหาร เขาจะไม่ยอมให้ครัวเสน่ห์จันทร์ดาราทองต้องใช้ของเป็นอันตราย

เมื่อใช้สมุนไพรดูแลแล้วไม่ได้ผลดีขึ้นตามที่หวัง เขาก็จำใจต้องรื้อบัวไป แล้วค่อยเริ่มใหม่ก็ไม่สาย

“พี่พระพายจะเก็บรากบัวเมื่อไหร่ครับ” เสน่ห์จันทร์เอ่ยถาม เมื่อมานั่งคุกเข่าที่ท่าน้ำนาบัว

“อาทิตย์หน้าครับ พรุ่งนี้ต้องสูบน้ำออก ไหนจะพวกปลาที่อยู่ในนาบัวอีก ต้องใช้เวลาจัดการครับ คุณจันทร์จะเก็บรากบัวไหมครับ”

“เอาทั้งหมดครับ เดี๋ยวคุณจันทร์แบ่งกับคุณดาราเอง แล้วพรุ่งนี้ใครมาช่วยบ้างครับ”

“ก็คุณลุงคุณป้าครับ พี่คณิน แล้วน่าจะมีอีกสองสามคน คุณลุงบอกจะพามาครับ” สายพิรุณตอบ วางกระทงเคียงข้างกับกระทงของเสน่ห์จันทร์ ล้วงเอาไฟเช็คจากกระเป๋ากางเกงออกมาด้วย

คืนนี้เป็นคืนวันเพ็ญ พระจันทร์เต็มดวงลอยเด่นบนท้องฟ้าสีเข้ม แสงจันทร์สาดส่องไปบริเวณจนแทบไม่จำเป็นต้องเปิดไฟเลยด้วยซ้ำ แต่สายพิรุณก็มีขี้ไต้ จุดไฟวางไว้ตามขอบของท่าน้ำ

“พรุ่งนี้พี่พระพายคงเหนื่อยแย่... คุณจันทร์จะมาช่วยนะครับ”

“ไม่ต้องเลยยยยย พรุ่งนี้วันหยุดก็จริง แต่คุณจันทร์ต้องอยู่ครัว เหนื่อยมากพอแล้วครับ”

“แต่...”

“นะครับ... คุณจันทร์ว่างค่อยมานั่งเล่นดูเขาวิดปลาจากนาบัวก็ได้ แต่ต้องไม่มาออกแรงนะครับ” เสน่ห์จันทร์ไม่ตอบรับ ไม่ปฏิเสธ แต่นิ่งและหลุบตามองกระทงที่ตั้งอยู่คู่กัน

ใครไม่รู้แต่สายพิรุณรู้...

เขากำลังทำบาป...

กำลังทำให้เสน่ห์จันทร์ไม่สบายใจ

โคตรจะบาปเลย วันพระวันเจ้าก็ไม่เว้น!

แต่ว่านะ... หน้าตาตอนงอแงของเสน่ห์จันทร์นี่...

น่ารัก!

โอ้ยยยยย บาป! บาปอีกแล้ว!   โดดลงนาบัวนำไปก่อนเลยได้ไหม แล้วค่อยลอยกระทงตาม

“แต่...ถ้าพรุ่งนี้มีขนมหวาน ๆ สดชื่น ๆ คงดีไม่น้อย เพราะอากาศคงร้อนมาก” สายพิรุณลองโยนหินถามทาง ดูอารมณ์ว่าอีกฝ่ายไม่สบายใจระดับไหน ถึงขนาดงอนกันเลยหรือเปล่า?

“พรุ่งนี้ที่ครัวทำสำปันนี กับกลีบลำดวนครับ”

โอ้โห....

นอกจากจะไม่หวานแล้ว ยังเป็นขนมไทยโบราณที่... แห้งสนิท!

มาแบบนี้งอนใช่ไหม... พี่พระพายจะทำไง... โดดลงนาบัวล้างบาปทันหรือเปล่า!

“แต่ที่ครัวมีเลมอนอยู่เกือบกิโล คุณจันทร์ทำเลมอนเชื่อมลอยแก้วให้ได้นะครับ”

เอ๊ะ! ตกลงงอนไหม? พี่พระพายต้องโดดน้ำง้อไหม? หรือไม่ต้องแล้ว

“งั้น... พี่จะรอชิมนะครับ” เสน่ห์จันทร์พยักหน้าพร้อมคำว่าครับสั้น ๆ มีอาการช้อนตาขึ้นมองสายพิรุณที่ยิ้มแป้นให้เล็กน้อย ก่อนจะเบนสายตาไปมองกระทง

“ลอยกระทงกันเถอะครับ”

สายพิรุณจัดการจุดประทีปและจุดธูปกระทงทั้งสอง ก่อนจะยกกระทงของตัวเองขึ้น ตั้งใจจะขอพร แต่ก็เห็นว่ามีอะไรแปลก ๆ เกิดขึ้น

“หือ... เป็นแบบนี้ได้ไง?” ชายหนุ่มพึมพำกับตัวเอง เหลือบมองคนที่นั่งอมยิ้มอยู่ข้างกาย สลับกับมองสายกล้วยไม้ที่ตนเองร้อยและตั้งใจจะเย็บติดกระทงของเสน่ห์จันทร์ แต่ทำไมตอนนี้เจ้าดอกกล้วยไม้เหล่านั้นมาติดอยู่ที่กระทงของเขาล่ะ?

“เพื่อนคุณจันทร์บอกว่า ถ้าลอยกระทงสองอันให้หาอะไรมาผูกไว้ครับ กระทงจะได้ลอยไปด้วยกัน คุณจันทร์กลัวกระทงจะลอยคราดกัน เลยเอาติดของพี่พระพายไว้ด้วย” ไม่พูดเปล่า เสน่ห์จันทร์ยกกระทงของตนเองขึ้น พร้อมทั้งโชว์ให้เห็นว่าอีกด้านของสายกล้วยไม้ติดอยู่ที่กระทงของเขาเช่นกัน

“โธ่... นำน้ำนิ่งขนาดนี้ กระทงจะหลงทางได้ไงครับคุณจันทร์ จะให้ลอยไปกลางนาบัว เราต้องกวักน้ำกันจนปวดข้อเลยด้วยซ้ำ”

“ไม่รู้สิครับ คุณจันทร์ไม่อยากให้กระทงของคุณจันทร์กับของพี่พระพายห่างกัน... อธิษฐานเถอะครับ” ไม่รู้จะเถียงอย่างไร สายพิรุณเลยได้แต่ยอมทำตามคำกล่าวนั้น

กระทงกลีบดอกบัวอันสวยถูกยกขึ้นแตะที่หน้าผาก พร้อมกับหลับตาอธิฐาน โดยที่ไม่รู้เลยว่าข้างกายของเขา... เด็กหนุ่มตัวสูงโย่งที่นั่งคุกเข่าอยู่เคียงข้าง ทำเพียงแค่ยกกระทงไว้แค่อก และไม่ยอมละสายตาจากใบหน้ามนใสนั้นเลย

ท่ามกลางสายลมหนาว กลิ่นหอมของมะลิน้อยลอยแตะจมูก ผสมกับกลิ่นจันทร์เทศที่อยู่ไม่ไกล โอบล้อมผู้ชายทั้งสองคนไว้ท่ามกลางแสงจันทร์นวลผ่อง แสงสลัวของไต้ที่สว่างวับแวบ ขับให้ใบหน้าอ่อนใสนั้น นวลตาน่าพิศมองจนไม่อาจละสายตา

ไม่รู้ว่าสายพิรุณอธิษฐานอะไรบ้างในแต่ละปี แต่สำหรับเสน่ห์จันทร์แล้ว ถ้าทำให้สายพิรุณสมหวัง พรของเขาก็ขอให้เป็นของสายพิรุณเถิด

เสน่ห์จันทร์ถอนสายตา เมื่อเห็นว่าเปลือกตาของสายพิรุณค่อย ๆ ลืมขึ้น เขาหลุบตามองกระทงในมือ ทำให้อีกฝ่ายที่หันมามองคิดว่าเขาก็เพิ่งอธิษฐานเสร็จเช่นเดียวกัน

“คุณจันทร์ลอยกระทงก่อนเลยครับ”

“พร้อมกันสิครับ เหมือนทุก ๆ ปีไงครับ” สายพิรุณยิ้มรับ ก่อนจะค่อย ๆ วางกระทงในมือลงผืนน้ำกลางนาบัว ดันเจ้ากระทงน้อยให้เคลื่อนตัวออกห่างจากท่า หวังให้มันลอยเคียงคู่กับกระทงอีกอันที่แสนงดงาม

“พี่พระพายอธิษฐานอะไรครับ?”

“ไม่บอกคุณจันทร์ได้ไหมครับ” เสน่ห์จันทร์ยิ้ม ก่อนจะนั่งขัดสมาธิกับท่าน้ำ เป็นสัญญาณบอกกับเจ้าของนาบัวว่า ยังไม่คิดจะจากที่ตรงนี้ไปในเวลาอันใกล้นี้

“ไม่บอกก็ได้ครับ” เสน่ห์จันทร์ไม่บังคับ เขาเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์ ก่อนจะหันกลับมามองสายพิรุณที่หลบตาไม่ทัน เพราะไม่คิดว่าคนที่นั่งชมจันทร์อยู่ดี ๆ จะเปลี่ยนใจหันกลับมาเร็วขนาดนี้

“เออ...”

“ปีหน้า... พี่พระพายลอยกระทงกับคุณจันทร์นะครับ” เสน่ห์จันทร์เอ่ยขึ้นมาแบบนี้ แล้วสายพิรุณเล่าจะว่าอย่างไรได้ ในเมื่อตั้งแต่เด็กจนโต...ก็ลอยกระทงด้วยกันทุกปี

แล้วก็ลอยแต่นาบัวนี่แหละ!

“ครับ...”

สายพิรุณตอบแค่นั้น เสน่ห์จันทร์ไม่ได้พูดอะไรต่อ... แต่เปลี่ยนเป็นสะกิดให้มองเจ้ากระทงสองอันที่ไม่ได้เคลื่อนที่ไปไหนเลย

“อีกละ... เฮ่ออออ” สายพิรุณถอนหายใจ ขยับเอี้ยวตัวไปด้านข้าง หยิบของบางสิ่งออกมา

มันคือไม้ด้ามยาวสองอัน ถูกแบ่งให้อยู่ในมือคนละอัน จากนั้นก็ทำการไหลกระทง!

ไหลกระทง?

ก็ไม่มีอะไรมาก แค่ใช้ไม้ที่มีคอยดันกระทงให้ไหล บางทีก็เอาตีน้ำในนาบัวให้เกิดระลอกคลื่น เพื่อให้กระทงน้อยลอยเคลื่อนที่

ปีนี้นาบัวไม่มีบัว เลยไม่ต้องเหนื่อยให้คนหนึ่งแหวกใบบัว อีกคนดันกระทง...

“ปีหน้าคุณจันทร์คิดจะไปลอยที่แม่น้ำหรือที่ไหนหรือเปล่าครับ จะได้ไม่ต้องคอยดันกระทงแบบนี้”

“ก็คิดอยู่ครับ ว่าสระน้ำพุของคุณพ่อที่หน้าเรือนก็น่าสนใจครับ”

หืมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

แบบนี้เลยเหรอ!!

ทั้งสองนั่งคุยกันไปท่ามกลางแสงจันทร์ เสียงหัวเราะล่องลอยไปตามสายลมของคืนวันเพ็ญ

เสน่ห์จันทร์คงไม่รู้... ว่าสายพิรุณสมปรารถนาแล้ว

ขอให้ปีหน้าได้ลอยกระทงกับคุณจันทร์อีก.... แม้ว่าจะต้องใช้ไม้เขี่ยกระทงก็ตาม

แต่ไม่ว่าเสน่ห์จันทร์จะรู้ หรือไม่รู้ก็ไม่มีผลอะไรมากนัก เพราะเสน่ห์จันทร์นั้นอธิษฐานว่า...

ขอให้พรทุกประการของสายพิรุณสมปรารถนา

 

+++++++++++++++++++


วันเพ็ญเดือน ๑๒ 

พระจันทร์เต็มดวงงี้ อย่ากลายร่างกันนะคะสาว ๆ



วันนี้วันพระใหญ่....

แต่ตอนที่คุณจันทร์พูดว่า “เอาครับ”

สารภาพเลยว่าในใจพี่นั้น บาปมาก... บาปแบบไม่เกรงกลัววันพระวันเจ้า!

ฮือออออ

+++ เกี่ยวกับเรื่องพวงมาลัย การเย็บบายศรี พี่เขียนมานิดเดียวนะคะ แต่ไม่ต้องห่วงค่ะ เดี๋ยวมีในเนื้อหาหลักอยู่แล้ว ตอนนี้ขอพี่ไปแอบส่องป้าข้างบ้านก่อน ว่าเขาเย็บบายศรียังไง อะไรคือแมงดา เอามาตำน้ำพริกแมงดาได้ไหม....

เอาเถอะ 5555


 

ปล. มีคนบอกว่าคนเขียนเป็นคนตลก พี่ไม่อยากจะบอกเลยว่าจริง ๆ พี่สวยด้วย

โบราณว่าไว้ สวยมักนก ตลกมักได้

แต่พี่ทั้งสวยทั้งตลก... ตลอดชีวิตที่ผ่านมากูนก (บัตร) ผู้ตลอดเลยจ้า (เวรเน้ยยยยยยยยยยยย)

 

 ไปละน้าาาาา 


ไหว้ย่อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 385 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,397 ความคิดเห็น

  1. #2397 June2431 (@June2431) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2563 / 22:10
    มาอ่านช้าไป หาซื้อหนังสือไม่ได้แล้ว 😭😭😭
    #2,397
    0
  2. #1896 Kwonbori (@Kwonbori) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 21:22
    หยอดเก่งตั้งแต่ใส่ชุดนักเรียน แบบนี้พระพายไม่ใจอ่อนก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว คุณจันทร์นี่มีแอบเล่นของด้วยหรอ ที่เอากระทงมาผูกกันน่ะ ฮั่นเเนะ
    #1,896
    0
  3. #1830 panwinkinyourarea (@itisnan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2562 / 01:06
    ขำช่วงคุยตอนท้ายตลอด ปกติเขาแปลงร่างเป็นตัวไรคะน่าจะกระต่ายเนอะไม่ใช่หมาหรอก ไม่คิดจะออกไปไหนเลยพระพายขอพรให้ได้ไปลอยที่ไม่ต้องนั่งตีน้ำเถอะทำกระทงสวยไปก็เท่านั้นทั้งบึงมีอยู่ 2 อันแถมไม่ลอยด้วย สงสาร
    #1,830
    0
  4. #1736 Ff_mino (@Ff_mino) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 20:29
    สารภาพเลยค่ะว่าเราก็คิดบาปตอนคุณจันทร์พูดเหมือนกัน ฮื้อ สงสัยต้องไปทำบุญจริงจังล่ะค่ะ 555555555555555555
    #1,736
    0
  5. #1417 pataran (@pataranan) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 20:27

    นอกจากคุณจันทร์ใครก็ห้ามยุ่งกับพี่พระพายจริง ๆ น้าาา

    #1,417
    0
  6. #1327 nytts (@onlykyu) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 19:28
    หวานกันมากๆเลยยยย
    #1,327
    0
  7. #1268 ppthana60 (@ppthana60) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 13:06
    เค้าหวานกันมานานแล้วสิเนอะ
    #1,268
    0
  8. #1115 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 2 เมษายน 2562 / 23:09
    พรสมหวังแล้วจ้าาาาา อยู่ลอยไปด้วยกันทุกปีเลยนะ
    #1,115
    0
  9. #1041 Maple_MeU (@mmmspawanrat) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 22:03
    น่ารักมากกก
    #1,041
    0
  10. #983 babyhellll (@babyhellll) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 15:51
    รักสองคนนี้จังเลย รักกันนานๆ อยู่ลอยกระทงด้วยกันไปจนแก่เลยนะ เลิฟห
    #983
    0
  11. #940 Noodee Kunentarasai (@noooodee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 00:02
    น่ารักจังเลยค่ะ อ่านแล้วอุ่นๆในพุง ฮืออ
    #940
    0
  12. #728 warisara2425 (@warisara2425) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:47
    เช่นเดียวกะไนท์ นะคะ. นกตลอดด เวลาสส. 😫😫
    #728
    0
  13. #548 Narseza (@prices-of-hibari) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 14:45

    วงวารคุณดาราเขานะคะ ขนาดเป็นพี่สาว คุณจันทร์ก็ไม่เว้นนน ยิ่งเป็นเรื่องของพี่พระพายยิ่งไม่ได้ แต่เกลียดอ่ะ อาหารชางวงชาววังไม่เอาหรอกก กะเพราไข่ดาวชนะขาดลอยเพราะพี่พระพายทำ จ้าาาาา
    #548
    0
  14. #514 minmiinz (@minmiinz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2561 / 01:51
    55555555 ไรท์ตลกจริงๆ ชอบแอบคุยกับไรท์ในทวิต บ่นขิงขายังฮาเลยค่ะ ขำ 555 เข้าเรื่องดีกว่า คือคุณจันทร์ดีมากก งดงามและแสนดี จะทำเป็นไม่เห็นเหมือนพี่ชบานะคะ อยากให้พี่พระพายทำข้าวให้ถึงขนาดโกหกกันเลยทีเดียว แหมมม่ เนี้ย เขาก็รักของเขามาตั้งนานแล้ว ลอยกระทงกันสองคนโรแมนติกกลางนาบัว ตอนที่รู้คำอธิษฐานคือเขินคูณ 10 ค่ะ นี่ว่าพระพายขอแบบสุดแล้ว เจอคุณจันทร์ขอคือสุดกว่า รักพี่เขามากกก โอ้ยยย อ่านไปยิ้มไป อยากอ่านต่อแล้วค่ะคุณพี่ ! 555 คิดถึงทั้งคุณจันทร์และคุณไรท์ มาต่อไวๆนะคะ จะรอค่า
    #514
    0
  15. #513 Alicinwd (@armywriter007) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 พฤศจิกายน 2561 / 09:04
    คุณจันทร์ละมุนที่สุดเลย ขอหมั่นไส้ได้ปะ เมนูขนมเนี่ยไม่ได้คิดจากตัวเองหรืออะไรนะ สายพิรุณอยากกินอะไรก็ทำอันนั้นอ่ะค่ะ ส่วนเราๆถ้าอยากกินอย่างอื่นก็คงไม่ได้กินเพราะไม่ได้ชื่อสายพิรุณ เฮ้อ
    #513
    0
  16. #511 Tuwadee1 (@Tuwadee1) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2561 / 06:29
    ทำไม ละมุน เยี่ยง นี้~~
    #511
    0
  17. #510 peterpannn (@_PK_) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2561 / 19:02
    คุณจันทร์คือละมุนไม่ไหวแร้วกากทำากสำทำทสกสก ส่วนหนูอยากเจอไรท์เลยค่ะคิดว่าไรท์เป็นคนตลกแน่ๆ555555555555
    #510
    0
  18. #509 BTkorn08 (@BTkorn08) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 06:47
    เราว่าไรท์เป็นคนตลก555555

    คุณจันทร์คือละมุนยิ่งกว่าสิ่งใดในโลกรักพี่พระพายที่สุดใช่มั้ยครับบบ
    #509
    0
  19. #508 029809731 (@029809731) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 20:45
    ละมุนแง่มมมม​ รอไรท์ไม่ล้างรา​ ขอบคุณวันพอเศษวันนี้ที่ทำให้ไรท์มาอัพ​ แง่มมมม​ โดดลงนาบัวตามกระทงของเขาไปป
    #508
    0
  20. #507 meename (@meename) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 19:39
    ลอยกันสองคนแบบนี้ตลอดไปเลยเนาะ ลอยกระทงที่นาบัวแล้วนั่งคุยกันลำพัง โรแมนติกสุดๆ คุณจันทร์จะไม่ยอมให้ใครมาวุ่นวายในโอกาสนี้
    #507
    0
  21. #506 BB BOY (@amilylee) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 19:33
    555 จริงไรท์เป็นคนตลก
    #506
    0
  22. #505 tangkualaion (@tangkualaion) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 10:35
    รอค่าาาาาาา
    #505
    0
  23. #504 lalinsa_p (@lalinsa_p) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 04:17
    รอค้าาาาาาาาาา
    #504
    0
  24. #503 minmiinz (@minmiinz) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2561 / 03:43
    ตร่กไรท์555555 ถ้าไรท์ส่งสนพ แล้วได้ตีพิมพ์ มีคนอ่านเยอะ เอาไปสร้างซีรี่ย์ ละให้หลินฮุ่ยมาเล่นเองเลย เป็นซีรี่ย์เกาหลีแบบไทยๆ(?) เห้อ ! กุเพ้อกว่าไรท์อีกอ่ะ555555 ชอบมากๆ ขอให้ได้ตีพิมพ์นะก้ะ รออุดหนุน!
    #503
    0
  25. #502 ชะช่ะ (@_ohmohm_) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 22:32
    ไอไหรวะ5555555 อะไรคืออัพเอายอดวิว พน.จะเข้ามาใหม่
    #502
    0