เสน่ห์จันทร์ลมพระพาย [LinHoon] AU : Thai

ตอนที่ 23 : บ้าบิ่น ที่ไม่ใช่ขนม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,101
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 437 ครั้ง
    20 ต.ค. 61




เสน่ห์จันทร์ลมพระพาย

บทที่ ๒๑ บ้าบิ่นที่ไม่ใช่ขนม

 

ภูเบศ :

กูบอกได้เลยนะว่าน้องมันไม่ได้ชอบมึงที่มึงมีหรือไม่มีอะไร

น้องมันชอบมึงตรงที่ มึงคือมึงนะไอ้พาย

กูรู้ว่ามึงเครียด

ถ้ากูเจอกูก็เครียด

แต่เรื่องนี้มึงนอยด์คนเดียวแล้วคิดอะไรคนเดียวไม่ได้

คนรักกัน ต้องแชร์ความรู้สึกกัน

อย่างมึงกับน้องเค้า ดูท่าก็ไปถึงไหนต่อไหนแล้วอะ

เรื่องนี้มึงต้องบอกน้องว่ะ

 

สายพิรุณอ่านข้อความของภูเบศซ้ำไปซ้ำมา ทั้งที่มันก็เป็นคำพูดที่พิมพ์ทิ้งไว้สักพักแล้ว หลังจากที่เขาลองเล่าเรื่องที่เอมอรพูดให้เพื่อนฟัง พวกเขาก็ปรึกษากันผ่านทางแชทไลน์พักใหญ่เลยทีเดียว อย่างไรคำแนะนำของเพื่อนสนิทอย่างภูเบศก็คือบอกเรื่องกับเสน่ห์จันทร์


สายพิรุณไม่ใช่คนเก่งอะไร เขาก็ผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง ซึ่งตอนนี้หัวใจทั้งดวงมอบให้กับผู้ชายอีกคน ที่ทั้งสูงส่ง แสนดี เกินกว่าคนอย่างเขาจะเอื้อมถึง ไม่ว่าจะมองอย่างไร ก็เป็นอย่างที่เอมอรปรามาสเอาไว้ ว่าเขาเป็นเหมือนโคลนตมที่ทำให้เสน่ห์จันทร์แปดเปื้อน....


ก็ถ้าจะให้คิดอย่างนั้นน่ะนะ


ใช่!


สายพิรุณไม่ใช่คนเก่ง แต่เขาไม่ใช่คนโง่!


เขารู้ดีเรื่องความแตกต่างระหว่างตนเองกับเสน่ห์จันทร์ และเรื่องนี้คนที่รู้เรื่องนี้ดีที่สุดก็คือคนรักเขาของนั่นแหละ เสน่ห์จันทร์อยู่ในวงสังคมเช่นนั้น วางตัวเช่นนั้น มีหรือจะไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร


แต่เสน่ห์จันทร์ก็เลือกเขาแล้วเช่นกัน

 

เขานึกถึงสถานะ สิ่งแวดล้มระหว่างทั้งคู่มาโดยตลอด คำพูดของเอมอรจี้จุดเขาได้จนจุก เล่นเอาอกหายหัวใจคว่ำ เรื่องแบบนี้เป็นเรื่องที่เหมือนจะเป็นที่ยอมรับ แต่ลึก ๆ แล้วถามว่าใครจะรับได้ง่าย ๆ แต่นี่ไม่ใช่แค่วันสองวันที่เขาตกหลุมรักเสน่ห์จันทร์ อาจจะดูช้ากว่าอีกฝ่ายที่รู้ตัวว่าหัวใจอยู่ในมือของใคร แต่เมื่อเขามั่นใจแล้ว อย่างไรก็คงไม่เปลี่ยนใจเป็นอื่น


ดังนั้น...


หากเสน่ห์จันทร์ไปเสือกไสไล่ส่งเขาไปให้ไกล สายพิรุณจะไม่มีทางห่างกายคนรักเด็ดขาด


จะด่ารุนแรงกว่านี้ หรือเหยียดหยามมากกว่านี้ก็เชิญตามสบาย ถ้าไม่ใช่คำพูดจากปากเสน่ห์จันทร์ เขาทำใจครู่เดียวก็จะไม่สนใจมันอีก!


เขาไม่ได้อยากร้ายกาจกับใคร... แต่สายพิรุณก็ไม่อยากถูกทำร้ายเช่นกัน!


 

ไม่รู้ว่าจมอยู่กับความรู้สึกของตัวเองนานแค่ไหน กว่าจะรู้ตัวก็ตอนที่ร่างทั้งร่างถูกโอบกอดเข้าไปในอ้อมอกแสนอบอุ่น


ขมับซ้ายถูกปลายจมูกโด่งกดหอม ก่อนแก้มเนียนจะถูกริมฝีปากอุ่นแตะจูบตอกย้ำ กลิ่นกายหอมของผู้กระทำการอุกอาจจะมีใครได้... หากไม่ใช่..


“จันทร์...”


“จันทร์เพิ่งเตรียมของสำหรับทำขนมวันพรุ่งนี้เสร็จครับ แล้วก็รีบมาหาพระพาย”


“...”


“กินข้าวอิ่มแล้ว ขนมก็กินแล้ว ได้นั่งคิดอะไรเยอะแยะแล้ว... ถึงตอนนี้พระพายบอกจันทร์ได้หรือยังครับ ว่าเกิดอะไรขึ้น”


อากัปกิริยาตอนช่วงเที่ยง มีหรือจะรอดสายตาของเสน่ห์จันทร์ไปได้ ยิ้มแล้วหรือเป็นอย่างไร พูดจาน่ารักแล้วเป็นอย่างไร ดวงตาของสายพิรุณไม่เคยโกหกเสน่ห์จันทร์ได้


ริมฝีปากที่แย้มยิ้ม คำพูดที่แสนหวาน ท่าทางที่แสนน่ารัก... แต่แววตาเหมือนหยาดหยดน้ำตาพร้อมจะหยดไหลขนาดนั้น...


“ว่าไงครับพระพาย... บอกให้จันทร์รู้นะครับ หรือเพราะจันทร์ทำให้พระพายไม่พอใจ”


“ไม่...ไม่ใช่จันทร์” สายพิรุณรีบเอ่ยออกมาทันที มีอะไรในตัวของเสน่ห์จันทร์ที่ค้านสายตา ค้านความรู้สึกของเขาน่ะหรือ? ไม่เคยมีเลย


ไม่มีเลยสักครั้ง


“จันทร์ดีที่สุด” สายพิรุณหันมามองเจ้าของอ้อมแขนที่โอบกอดเขาไว้ “จันทร์ไม่เคยไม่ดี”


“แล้วทำไมมีเรื่องอะไรถึงบอกจันทร์ไม่ได้ครับ ถ้าไม่ใช่เพราะจันทร์ไม่...” ก่อนคำว่าดีจะหลุดออกมา สายพิรุณยกมือขึ้นแตะริมฝีปากนั้นไว้ก่อน แววตาเจ็บปวดทอดมองจนทำให้เสน่ห์จันทร์ใจหาย


เกิดอะไรขึ้นกับสุดแสนรักของเขา...


“ที่ไม่ดีคือพี่ต่างหาก”


“...”


“พี่ไม่เหมาะกับจันทร์”


“...”


“พี่ไม่คู่ควร” สายพิรุณเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นไหว ขอบตาแดงร้อน พร้อมจะปล่อยให้น้ำตาหยดไหลออกมา แต่เจ้าตัวก็เบนหน้าหนีแล้วยกมือขึ้นปัดป้ายมันออก ดวงตางดงามสั่นระริก


เสน่ห์จันทร์ทนเห็นภาพแบบนี้ได้ที่ไหน...


เขาไม่เคยทนเห็นสายพิรุณเจ็บปวดได้... ไม่เคยเลยสักครั้ง


เสน่ห์จันทร์คลายอ้อมแขน ย้ายตัวเองจากที่นั่งเบียดบนโซฟาหวายตัวเดียวกัน มานั่งคุกเข่าอยู่ตรงหน้า ขยับกายแทรกระหว่างขาทั้งสองข้างของสายพิรุณ ก่อนจะยกฝ่ามือขึ้นลูบไล้และประคองใบหน้ามนใส ที่แสดงความรู้สึกเจ็บปวด จนคนมองอย่างเขาหัวใจร้าวรานไปหมดแล้ว


“คำว่าคู่ควร คำว่าเหมาะสม ไม่เคยอยู่ในความคิดของจันทร์ ความรู้สึกของจันทร์ที่มีให้พระพาย มันเกินกว่าจะเอาคำพวกนี้มาเปรียบเทียบนะครับ”


“แต่...”


“พระพายครับ” เสน่ห์จันทร์ใช้นิ้มโป้งเกลี่ยริมฝีปากสวยนั้น จ้องมองคนรักด้วยสายตาทั้งรักและมั่นคง “ฟังจันทร์นะครับ และเชื่อคำพูดของจันทร์”


 

“นี่ไม่ใช่วันแรกที่จันทร์รักพระพาย ไม่ใช่วันแรกที่จันทร์รอพระพาย... ทั้งชีวิตของจันทร์รักและรอพระพายมาเสมอ และจันทร์จะแสดงให้พระพายเห็นว่า จันทร์จะเป็นอย่างนี้เสมอ วันพรุ่งนี้ มะรืนนี้

     สำหรับเราสองคนมันไม่มีคำว่าตลอดไป มากกว่าหรือน้อยกว่า... มีแต่เราคำว่าเสมอนะครับ จันทร์รักพระพายเสมอ คิดถึงพระพายเสมอ ห่วงพระพายเสมอ หึงหวงพระพายเสมอ ปกป้องดูแลพระพายเสมอ...”


“จันทร์...”


เสน่ห์จันทร์ก้มลงแตะจูบที่เข่าของพระพาย ก่อนจะเงยหน้าขึ้น จับมือข้างหนึ่งขึ้นมาแตะจูบ และเงยหน้าขึ้นสบตา


“เราสองคนเสมอกันนะครับ”


สายพิรุณรวบร่างของเสน่ห์จันทร์มากอดเอาไว้ เขาไม่ได้ร้องไห้สะอึกสะอื้นแต่อย่างใด แต่ความรู้สึกรักมันอัดอยู่ในอกจนทนไม่ไหว หยดน้ำตาที่ไหลออกมาคือความตื้นตันที่ล้นทะลัก


คนคนนี้...


ผู้ชายคนนี้...ทำไมถึงรักเขาได้มากมายขนาดนี้


แล้ว... เขา...รักผู้ชายคนนี้ได้อีกมากมายขนาดนี้เหมือนกัน


“พี่รักจันทร์...รักจันทร์มาก คิดว่าเมื่อวานรักมากแล้ว วันนี้ก็ดันรักมากกว่าเมื่อวานอีก... พี่เป็นอย่างนี้ได้ยังไง จันทร์เอาอะไรให้พี่กิน” เสน่ห์จันทร์ยิ้ม กอดตอบอ้อมกอดของสายพิรุณ ซุกใบหน้ากับซอกคอ สูดดมกลิ่นกายหอมเข้าเต็มปอด


“เสน่ห์จันทร์... จันทร์ใช้เสน่ห์กับพระพายไงครับ”


“ยอม” สายพิรุณกอดรัด และซุกหน้ากับไหล่หนา เกาะกอดเป็นหลักให้หัวใจ เขาเชื่อทุกคำพูดของเสน่ห์จันทร์ และจะไม่ยอมห่างไปไหนเด็ดขาด เพราะเขารักเสน่ห์จันทร์เหลือเกิน


“จันทร์รักพระพายครับ”


“อือ... พี่ก็รักจันทร์รักมาก” เสียงของสายพิรุณอู้อี้ เพราะพูดไปก็ซุกหน้ากับไหล่ของเขาไป



พอได้ยิ้มคำว่ารัก เสน่ห์จันทร์ก็ยิ่งยิ้มอ่อนหวาน อ้อมกอดก็ยิ่งอบอุ่น และยิ่งอ่อนโยนเมื่อเขายกมือขึ้นลูบหลังคนรักเหมือนปลอบประโลมให้กำลังใจ... แต่สีหน้าของเขากลับเยือกเย็นลง ความเย็นชาเริ่มแทรกเข้ามา โดยที่สายพิรุณไม่รู้ตัวเลยสักนิด


“ทีนี้... พระพายบอกจันทร์นะครับ...ว่า ใคร พูด อะไร ให้พระพายของจันทร์เสียใจ”



สายพิรุณนิ่งไปหนึ่งลมหายใจ ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ กอดกระชับร่างของเสน่ห์จันทร์แน่นมากขึ้นอีก


ริมฝีปากสวยขยับเล็กน้อย เปล่งคำพูดออกมา โดยที่ในใจนั้นคิดว่า...



ขอโทษนะครับ คุณเอมอร...แต่คุณ เริ่ม ก่อน



“คุณเอมอร... คุณเอมอรพูดว่า...”






 

 

ก่อนอาหารค่ำ...


ภายในห้องหนังสือของเรือนจันทร์ดาราฉาย กำลังมีเสียงพูดคุยกันดังพอได้ยิน ซึ่งองค์ประชุมนั้นมีเพชรน้ำหนึ่ง ซึ่งนั่งอยู่ที่เก้าอี้หลังโต๊ะอ่านหนังสือ คุณอรุณพิศนั่งอยู่กลางโซฟานั่งเล่น ซ้ายมือของเธอคือดาราทอง เอมอรนั่งอยู่ที่โซฟาเดี่ยว ตรงข้ามกับเธอคือเสน่ห์จันทร์ที่นั่งนิ่ง ไม่แสดงอารมณ์อะไรออกมา หลังจากมีการเชิญทุกคนมาพูดคุย ปรึกษากันเรื่องงานฉลองวันคล้ายวันเกิดของคุณหญิงมณีจันทร์


“ปีนี้อาหาร เครื่องดื่ม ขนมก็เหมือนกับปีที่แล้วแต่คงต้องเพิ่มปริมาณขึ้น ส่วนเรื่องบายศรีและเครื่องตกแต่งต่าง ๆ ก็จะให้หลานพายจัดการเหมือนเดิมนะ”


“ใช่ค่ะ” ดาราทองเอ่ย “แต่ปริมาณอาหารและของเลี้ยงแขกก็ต้องขึ้นอยู่กับแขกที่เชิญมาด้วยนะคะ อีกไม่ถึงสองเดือนแล้ว ไม่ทราบว่าคุณพ่อกับคุณแม่จะเพิ่มเติมอะไรไหมคะ ดาราจะได้คิดรายการอาหารว่าง อาหารหลัก อาหารเลี้ยงเพลพระ”


“เรื่องจำนวนแขกน้าจะจัดการเองค่ะ จะส่งรายชื่อจำนวนเทียบเชิญให้คุณดาราและคุณจันทร์ภายในสามวันนี้นะคะ”


“อืม... แม่เอมก็ดี ปีนี้ถึงจะบอกว่าตระเตรียมทุกอย่างไว้เหมือนเดิม แต่ก็งานก็ต้องพิเศษมากกว่าเดิม เพราะปีนี้คุณจันทร์อายุย่าง 21 ปีแล้ว” คำพูดของคุณเพชรน้ำหนึ่งไม่ได้ทำให้บรรยากาศในห้องเสียไป แต่มีบางอย่างที่สะกิดใจของทุกคนรู้สึกถึงความสำคัญบางประการ


วันเกิดคุณหญิงมณีจันทร์ปีนี้ คงมีเรื่องพิเศษเป็นแน่แท้


“แล้วเรื่องมหรสพล่ะคะ ปีนี้เราไม่ได้จองคณะรำเหมือนปีที่แล้ว หรือจะตัดออก?” คุณอรุณพิศเอ่ยบ้าง แต่สีหน้าเป็นกังวลไม่น้อย “เรื่องนี้แม่ไม่อยากให้ผิดพลาดนะ คุณหญิงย่าท่านใคร่ชมมาก”


“ไม่ต้องห่วงครับ คุณจันทร์จัดการแล้ว เป็นคณะนาฏศิลป์ของวิทยาลัยนาฏศิลป์ครับ เพิ่งตกลงกับทางอาจารย์ทางวิทยาลัยครับ”


“เป็นคณะนาฏศิลป์ของวิทยาลัยเหรอคะ? แค่นักศึกษาจะดีเหรอคุณจันทร์ ไม่สู้...”


“คณะนาฏศิลป์คณะนี้ได้รับการเชิญให้ไปจัดแสดงต่างประเทศนับครั้งไม่ถ้วนครับ ล่าสุดเพิ่งกลับจากการแสดงที่ D.C ได้รับหนังสือชมเชยจากคณะทูตด้วย และถือว่าโชคดีที่บังเอิญว่าวันเกิดของคุณย่า เป็นวันที่ว่างของคณะฯ ด้วย คุณจันทร์จึงติดต่อมาได้ ทุกอย่างคุณจันทร์ตรวจสอบแล้วครับ”


เขาเพิ่งได้รับการติดต่อจารอาจารย์ประจำวิทยาลัยนาฏศิลป์ เกี่ยวกับรายละเอียดของงานเมื่อสองวันก่อน หลังจากที่พูดคุยกับเพื่อนของยศกรที่ชื่อพิมรักษณ์ หรือน้องรักษณ์แล้ว และเธอบอกว่าขอเบอร์ติดต่อเขาเพื่อให้ทางอาจารย์แจ้งรายละเอียด


เสน่ห์จันทร์เห็นว่าเธอคือเพื่อนของยศกรจึงให้หมายเลขโทรศัพท์ส่วนตัวไป ซึ่งก็เพิ่งได้รับการติดต่อและพูดคุยตกลงเรื่องงานเรียบร้อย


“อืม... ถ้าคุณจันทร์ว่าดี ก็ไม่น่ามีปัญหาอะไร” คุณเพชรน้ำหนึ่งเอ่ยปาก ก่อนที่เอมอรจะพูดอะไรมาอีก ไม่รู้เป็นอะไร พักนี้ดูญาติคนนี้พยายามหาทางงัดข้อกับเสน่ห์จันทร์เหลือเกิน... ไม่สิไม่ถึงกับงัดข้อหรอก แต่แย้งทุกอย่างที่แย้งได้

หรือยังเจ็บใจเรื่องที่มีปากเสียงกันครั้งก่อนอยู่?


เฮ่ออออ


อีกไม่นานก็วันเกิดคุณหญิงมณีจันทร์แล้ว ทนเอาหน่อย ถึงตอนนั้น เสน่ห์จันทร์คงจัดการอะไรได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยมากกว่านี้ ตัวเขาก็ถือว่าเป็นผู้ใหญ่ในเรือน ถ้าออกหน้าอะไรไปมากเกินไปก็จะหาว่าให้ท้ายลูกรังแกญาติพี่น้อง

วางตัวเรื่อยเปื่อยอย่างนี้ไป...น่าจะดีกว่าทุกฝ่าย


ลูกชายของเขาร้ายกาจน้อยเสียเมื่อไหร่ล่ะ


“เรื่องจัดสถานที่ น้าคิดว่าจะจ้างทีมออร์แกไนซ์มานะคะ”


“ออร์แกไนซ์? จำเป็นต้องขนาดนั้นเลยเหรอคะ?”


“งานของคุณหญิง ปีนี้ถือว่าพิเศษมากนะคะคุณดารา จะมาจัดเงียบ ๆ เหมือนทุกปี น้าว่ามันไม่สมเกียรติเท่าไหร่”


“คุณจันทร์ไม่เห็นด้วยครับ งานปีนี้อาจจะพิเศษกว่าปีก่อน ๆ แต่ก็ไม่ได้มากอะไร เน้นเรื่องปากท้องของแขกที่จะมาดีกว่าครับ ท้องอิ่ม ญาติพี่น้องพบปะกัน คุณจันทร์คิดว่าคุณย่าต้องการเพียงเท่านี้ครับ”


“แต่ปีนี้...”


“เชิญญาติใกล้ชิดเหมือนทุกปี เพิ่มคือญาติสายรองที่ห่างออกไป และเพื่อนฝูงเครือญาติที่พอสนิทสนมกันก็พอครับ” เสน่ห์จันทร์ตัดจบเรื่องแขก แล้วต่อด้วยเรื่องสถานที่ “คุณย่าชอบดอกบัว กล้วยไม้ และพวงมาลัยมะลิ การตกแต่งสถานที่นี้อาจจะต้องจัดนอกเรือนด้วย เพราะแขกน่าจะเยอะกว่าปีก่อนสองถึงสามเท่า คุณจันทร์ปรึกษากับพี่พระพายแล้ว ทางพี่พระพายไม่มีปัญหาอะไร เพราะนอกจากคนในเรือนจันทร์ดาราฉายแล้ว ไม่มีใครรู้จักความพึงพอใจของคุณย่าดีเท่าพี่พระพายหรอกครับ”


คำพูดนี้ไม่เกินไปเลย แม้ว่าจะเป็นเวลาหลายปีแล้วที่สายพิรุณไม่ได้ขึ้นไปกราบคุณหญิงมณีจันทร์ แต่การจัดงานวันคล้ายวันเกิดของคุณหญิงท่าน งานดอกบัว จัดดอกไม้ บายศรี พวงมาลัย ได้รับคำชมเชยจากท่านเสมอ ทว่าน่าเสียดายว่าในทุกปีที่ผ่านมา เพราะลูกหลานสายตรงต้องอยู่ข้างกายคุณหญิงตลอดงาน สายพิรุณจึงวิ่งวุ่นช่วยงานในครัว ถึงจะไม่ได้ทำขนม แต่ก็เป็นมือเป็นแรงช่วยยกจับทุกอย่าง ยุ่งจนไม่ได้เข้าร่วมงาน จึงไม่ได้มีโอกาสกราบคุณหญิงมณีจันทร์


ปีนี้เสน่ห์จันทร์จะไม่ให้เกิดเหตุการณ์เช่นนั้น...


“แต่คุณพระพายทำคนเดียวจะไหวหรือ งานมันจะใหญ่โตเกินความสามารถไปหรือเปล่า” เอมอรยังคงพยายามแสดงออกว่าไม่ใคร่เห็นด้วย แต่ก็ไม่เสียงแข็งมากนัก เธอเองก็อยากให้งานออกมาดี มันหมายถึงหน้าตาของเรือนจันทร์ดาราฉาย และเธอเองก็ถือว่าเป็นลูกหลานคนหนึ่ง ทำงานก็เป็นถึงผู้จัดการดูแลร้านเสน่ห์จันทร์ดาราฉาย ถ้างานผิดพลาด เธอคงเสียหน้าไม่น้อย


“อันนี้คุณจันทร์ก็ต้องรบกวนคุณน้าเอมอรครับ คุณน้าเอมอรย่อมรู้ดีว่าความความดีงามและเหมาะสมของจันทร์ดาราฉายอยู่ตรงไหน ถ้าได้คุณน้าเอมอรช่วยเป็นแรงสนับสนุนงานของพี่พระพาย คนที่ได้ประโยชน์ที่สุดก็คือจันทร์ดาราฉายครับ”


เอมอรกระพริบตาปริบ ๆ เธอนิ่งอึ้ง ไม่คิดว่าอยู่ ๆ เสน่ห์จันทร์จะเอ่ยปากออกมาเช่นนี้ ทั้งที่รู้อยู่แก่ใจว่าเธอนั้นไม่ใคร่พอใจในตัวของสายพิรุณนัก อีกทั้งวันนี้ยังต่อว่าฝ่ายนั้นไปอย่างแรงเหมือนได้ตบหน้าสายพิรุณไปฉาดใหญ่ ดูเหมือนว่าเสน่ห์จันทร์อาจจะยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง... เพราะไม่อย่างนั้นเธอคงถูกแร่เนื้อเถือหนังกลางห้องหนังสือนี้ไปแล้ว


แต่งานที่ว่าที่เจ้าของเรือนจันทร์ดาราฉายรุ่นต่อไปมอบหมายให้ เธอจะไม่รับหรือ? มีแต่คนโง่เขลาเท่านั้นที่จะปฏิเสธ

อีกทั้งงานนี้ยิ่งใหญ่มาก หากสำเร็จลุล่วงไปได้ดีล่ะก็... เธอนี่แหละที่จะมีความดีความชอบ


“ถ้าคุณจันทร์เห็นว่าน้ามีความสามารถ... น้าจะพยายามเต็มที่ค่ะ” เสน่ห์จันทร์คลี่ยิ้มอ่อนหวาน แต่บอกเลยว่าทุกคนในห้องนั้นขนลุกเกรียว


“อย่างที่คุณน้าและทุกคนทราบดี งานนี้งานใหญ่ที่ต้องทำให้เรียบง่ายที่สุด หากผิดพลาดขึ้นมาจะส่งผลกระทบต่อทุกฝ่าย โดยเฉพาะชื่อเสียงของจันทร์ดาราฉาย ดังนั้น ภาพรวมของงานต้องฝากให้เป็นหน้าที่ของคุณน้าเอมอรแล้วนะครับ”


เอมอรรู้สึกหนักไปทั้งบ่าสองข้าง... เธอเพิ่งรบกับสายพิรุณมา แล้วอย่างนี้จะเข้าหน้ากันติดหรือ และที่สำคัญ เธอจะปล่อยให้งานนี้มีความผิดพลาด แม้แต่น้อยก็ไม่ได้


“คุณจันทร์ตั้งความหวังกับคุณน้าเอมอรไว้มากเลยนะครับ”


บ้าที่สุด


เธอใช้โอกาสนี้ลอบกัดสายพิรุณไม่ได้แน่ ๆ


“ค่ะ... น้าจะไม่ให้มีอะไรผิดพลาด”



เสน่ห์จันทร์ยิ้มพราย เขารู้ว่าเอมอรจะไม่มีวันทำให้เกิดความผิดพลาดแน่นอน เพราะชีวิตของผู้หญิงคนนี้ต้องเกาะจันทร์ดาราฉายไปจนตาย


แต่ในเมื่อกล้าแตะต้องหัวใจของเขาจนเกิดร่องรอยบอบช้ำ...เสน่ห์จันทร์จะเลี้ยงงูพิษไว้ทำไม


โลกนี้ไม่มีความสมบูรณ์แบบ... ทุกอย่างล้วนมีความผิดพลาดกินขึ้นได้เสมอ


บางครั้งยิ่งระวังมันก็ยิ่งเกิดขึ้นได้ง่าย


และความผิดพลาดที่เกิดจากน้ำมือของเสน่ห์จันทร์... คิดว่าใครหน้าไหนบนโลกนี้จะห้ามได้


ถ้าไม่ได้ชื่อสายพิรุณ


“คุณจันทร์จะรอดูครับ”


..............


+++++++++++++++++++


กราบค่ะพ่อ...


คืองี้... ทีมวอลเล่บอลหญิงทีมชาติไทยอะค่ะ มีมือตบอย่างพี่ปลื้มจิต พี่มัลลิกา  พี่วิลาวัล และอีกหลายคนแล้วค่ะ


คนอ่านทางนี้ก็อย่าเพิ่งไปฟอร์มวงตบอะไรกับใครเขาเลยเน้ออ ให้ทีมชาติเขาทำงานของเขาไปเนาะ


อ่าว? ไม่ฟอร์มวงตบแล้วเหรอ?

อ่อ...พ่อมาแล้วนี่เอง

ปล่อยเป็นหน้าที่พ่อเนาะ


เขียนเองยังหลอนเอง...คนอะไรวะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 437 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,397 ความคิดเห็น

  1. #2323 kook-kook22 (@kook-kai22) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 15:10
    ฟาดได้ฟาดค่ะ ชอบแบบคุณจันทร์ หาที่ไหนได้คะแบบนี้
    #2,323
    0
  2. #2124 เตเตชิต (@PCYB614) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 9 เมษายน 2563 / 16:10
    คุณจันเริ่มขุดหลุมดักแล้วค่าา นี่แค่ทำพระพายเจ็บช้ำใจนะ พ่อจะไม่ปรานี
    #2,124
    0
  3. #1891 Kwonbori (@Kwonbori) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 19:28
    กะไว้แล้วเชียว มาทำให้หัวใจของเค้าบอบช้ำ จะอยู่ดีๆได้หรอยัยป้างูพิด จับฟาดเลยคุณจันทร์ บังอาจทำให้น้องพระพายมีน้ำตา เรารักและดูแลของเรามาอย่างดี
    #1,891
    0
  4. #1827 panwinkinyourarea (@itisnan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2562 / 22:32
    หายกังวลจริงๆค่ะ มือตบระดับพระกาฬอยู่กรงนี้แล้ว บอกแล้วนะว่าอย่าไปแหยมกับคุณหัวใจคุณเขา
    #1,827
    0
  5. #1733 Ff_mino (@Ff_mino) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 4 กันยายน 2562 / 13:58
    คุณจันทร์สุดจัดไปอี๊กกกกกกกกกกกก บ่าวขออนุญาตกราบงามๆแทบอกพ่อเลยค่ะ ยัยป้าเป็นคนเริ่มศึกครั้งนี้ก่อนเองนะ อยู่ดีไม่ว่าดี มาทำให้ลูกชั้นคิดมากเสียใจ ต้องโดน!!!!!! พระพายหนูเก่งมาก หนูร้ายกว่านี้แม่ก็เอ็นดูอยากหอมหัวหนูค่ะลูก
    #1,733
    0
  6. #1490 ลอร์ดโวลเดอมอร์ (@edwerd) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 13:00

    คุณจันทร์ร้ายมากกกก

    #1,490
    0
  7. #1413 pataran (@pataranan) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2562 / 13:58

    พ่อจะฟาดดด ใครก็ห้ามไม่ได้ ถึงเป็นพี่พระพาย ก็คิดว่าพ่อจะฟาดลับหลังอยู่ดี

    #1,413
    0
  8. #1360 iluvusm (@iluvusm) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 11:27
    คุณจันทร์ก็คือเป็นผู้ชายรว้ายๆที่ใช้รอยยิ้มอ่อนโยนอำพราง น่ากลัวมากค่ะแม่
    #1,360
    0
  9. #1324 nytts (@onlykyu) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 17:56
    ความจริงก็คือร้ายทั้งคู่เสมอกันจริงๆชอบๆๆๆ
    #1,324
    0
  10. #1265 ppthana60 (@ppthana60) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2562 / 10:48
    พี่พระพายก็คือไม่มากไม่น้อยรู้จักการใช้วิธีนางร้ายแบบแยบยล ใครว่าพี่ไม่สู้คน หึ! คุณจันทร์ก็คือขนมหวานเคลือบยาพิษ ใครทำแซบมาไม่ลงมือตบเองให้เสียชื่อ เริด
    #1,265
    0
  11. #1238 PJMinn (@PJMinn) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2562 / 23:28
    คู่นี้เขาก็ร้ายๆ พอกัน
    #1,238
    0
  12. วันที่ 7 พฤษภาคม 2562 / 16:23
    หนูว่ามันกระดูกคนละเบอร์นะคะคุณอร #โชว์หน้าเหนือ
    #1,230
    0
  13. #1145 >haruhi (@kirarijang) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 15:59
    กลัวคุณจันทร์แล้วววว
    #1,145
    0
  14. วันที่ 1 เมษายน 2562 / 13:24
    ไว้อาลัยแด่ป้าแกรอเลยจ้า
    #1,101
    0
  15. #1091 HaeMay (@HaeMay) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 00:00
    ตัวบอสออกโรงแล้วนะคะ คุณน้าไม่น่ารอด ยิ่งเป็นงูพิษในสายตาคุณจันทร์ยิ่งไม่น่าจบดี
    #1,091
    0
  16. #1049 바람~ (@chocolatebt) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 23:41
    ร้ายสุดๆ
    #1,049
    0
  17. #993 Tofuuuu (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 16:55

    คุณจันทร์ร้ายอ่ะ

    #993
    0
  18. #973 Teddybear_EPN (@earn-pinyada) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 11:46
    จัดให้หนักเลยค่ะพ่อ
    #973
    0
  19. #923 Noodee Kunentarasai (@noooodee) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 21:51
    สู้ๆนะคะคุณเอมอร แต่ก็ไม่น่ารอดแล้วแหละ5555555555
    #923
    0
  20. #725 warisara2425 (@warisara2425) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2562 / 10:39
    น้าเอมมม คะ. ไว้อาลัยค่ะ
    #725
    0
  21. #456 Bume_1a (@Bume_1a) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2561 / 15:12

    พ่อมาแล้ว หลีกทางให้พ่อทีค่ะะ
    #456
    0
  22. #455 Narseza (@prices-of-hibari) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2561 / 00:04

    เนี่ยยยยย ก็บอกไปแล้วว่าคุณจันทร์นะร้ายยยยย

    ไม่มีอะไรมากสำหรับตอนนี้นอกจาก พี่พระพายก็ร้าย คุณจันทร์ก็หลาย เสมอกันจริงๆค่ะ ศีลเสมอกันนน
    #455
    0
  23. #453 Nanahpus.s (@Toeiii7) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 00:07
    ขอโทษนะคะคุณเอมอรคือเหมือนจะเคยเห็นว่าเป็นญาติห่างๆ(มากกกๆ) ดูจะขัดไปซะทุกอย่างเลยนะค่ะ ใจจริงคือพี่อยากเชิญออกไปละ แต่แบบไม่ใช่เจ้าของอ่ะพี่ตัดสินใจไม่ได้5555
    อย่าให้ถึงมือคุณจันทร์

    //คือขำตอนราดน้ำลงบนกุหลาบด้วยความเย็นชา ไม่รู้ยังไงแต่อ่านแล้วขำมาก คือมันไม่ใช่ตอนนี้แต่อยากพิมพ์อ่ะ55555 จะโดนดักตบไหม5555
    #453
    0
  24. #432 Tuwadee1 (@Tuwadee1) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 11:47
    คุณจันทร์!!! ร้ายกาจมากนะคะ แต่เค้าก็รักขิงเค้าอะเนาะ
    #432
    0
  25. #431 imbm (@5sbompdvk) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2561 / 18:42
    โห้ยยยย คุณจันทร์!! ร้ายกาจมาก แต่ชอบค่ะ ตบเป็นตบอย่าไปยอมลูกแม่
    #431
    0