โลกที่ไม่มีเรื่องบังเอิญ

ตอนที่ 1 : introduction

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 22,196
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1,322 ครั้ง
    17 ม.ค. 62

ɪɴᴛʀᴏᴅᴜᴄᴛɪᴏɴ









คนทุกคนมีช่วงเวลาเปลี่ยนผ่านของชีวิต

จากเด็ก สู่วัยรุ่น จากวัยรุ่น เป็นผู้ใหญ่

จากอนุบาล ขึ้นชั้นประถม จากประถม ขึ้นมัธยม โตขึ้นอีกนิดก็เป็นนักศึกษา

.

ผมผ่านช่วงเวลาเหล่านั้นมาสวยงามตามครรลองของปุถุขนคนชั้นกลาง มีบ้านเดี่ยวย่านชานเมืองเป็นของตัวเองและครอบครัวเคยมีแฟน แต่เลิกกันช่วงเรียนจบใหม่ๆ หลังจากนั้นก็ไม่ได้คบใครจริงจัง ตั้งหน้าตั้งตาทำงาน เก็บเงิน ผ่อนรถคันแรกเป็นของตัวเอง

นึกดูแล้วเวลาผ่านไปไวกว่าที่คิด จากคนรู้จักกลายเป็นไม่รู้จัก จากคนรักกลายเป็นคนที่เกลียดกัน ไม่เข้าใจว่าทำไมเมื่อความสัมพันธ์ชู้สาวจบลง ถึงเปลี่ยนมาเป็นเพื่อนกันไม่ได้ แม้ตกลงว่าจะแยกย้ายกันด้วยดีแต่เจอหน้าอีกครั้งกลับทำทีไม่รู้จัก

ผมคงไม่เฮิร์ตขึ้นมาอีกถ้าเมื่อวันก่อนไม่เจอแฟนเก่าโดยบังเอิญ ไม่ได้เสียใจหรอก เรื่องผ่านมานานแล้ว แต่พออยู่คนเดียวก็อดนึกถึงอดีตไม่ได้

.

“เพ้อเจ้อ”

โอเครับ ผมก็ลืมไปว่าตอนนี้ไม่ได้อยู่คนเดียว ควันสีขาวอมเทาผ่านหน้า ในรัศมีที่สายตามองเห็น ผมมองค้อนคนขัด ค่อนแคะด้วยความรู้สึกรำคาญระคนมันไส้

คุณไม่เคยมีแฟนรึไง

เรายืนด้วยกันตรงลานทางพักของบันไดหนีไฟนอกอาคาร มีกระป๋องเบียร์ราคาถูกตั้งไว้สำหรับใส่ก้นกรองบุหรี่ แม่บ้านคงเอามาวางทิ้งไว้ ถ่วงทรายที่ก้นกระป๋องไม่ให้ปลิวหาย อย่างน้อยกระป๋องโง่ๆ นี่คงช่วยให้แม่บ้านหงุดหงิดกับก้นบุหรี่ที่ถูกทิ้งอย่างไร้ความรับผิดชอบน้อยลง

ถามทำไมเขาไม่ตอบตรงประเด็นในทันทีเท้าศอกกับระเบียง

ผมโคลงหัวก่อนว่าก็ไม่เห็นเคยเล่า

จำเป็นต้องเล่า?

ความจริงแล้ว เราไม่ใช่คนแปลกหน้าจนไม่สามารถถามเรื่องส่วนตัวได้ ตรงกันข้าม ผมกับเข็มทิศรู้จักกันในเกือบทุกช่วงเปลี่ยนผ่านของชีวิต แต่มากกว่าเข็มทิศคือแม่ของเขา อยากถามว่าแม่มึงเป็นไรปะ แต่หน้าก็ไม่ใช่ระดับหมากปริญ เกรงว่าพูดไปแล้วโดนกระทืบจะไม่มีคนคอยโอ๋

ป้าจอยเป็นหนึ่งในสมาคมแม่บ้านว่างงานที่ตั้งขึ้นตั้งแต่ผมเรียนอนุบาล แน่นอน บ้านของผมเป็นฐานทัพ อาจด้วยพื้นที่ที่เป็นส่วนตัว อุปกรณ์ทำครัวครบครัน และพิกัดที่สะดวกที่สุดในการนัดหมายรวมตัวกันกับบรรดาเหล่าแม่ๆ ทั้งหลายทำให้ผมคุ้นเคยกับป้าจอย แม่ของเข็มทิศพอประมาณ

ป้าจอยอวดลูกจะตายห่าโดยเฉพาะเมื่อเรียนจบคณะเดียวกับผมแต่คนละมหาวิทยาลัย แหงล่ะ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตัวเองน่ะดี อะไรก็ดี แต่ส่วนตัวระหว่างผมกับเข็มทิศแม้เจอกันบ้างตามงานสำคัญ เช่นงานรับปริญญา งานวันเกิด กลับไม่ค่อยคุยกัน ส่วนหนึ่งอาจเพราะผมว่าป้าจอยน่ารำคาญ ลูกชายก็น่ารำคาญแต่คนละแบบ ป้าแกพูดไม่หยุดขัดกับลูกที่ทำท่าเหมือนผีไม่ได้ส่วนบุญ หน้านิ่ง หยิ่งๆ ไม่ค่อยสมบูรณ์พอดีเหมือนบ้านคนอื่นสักเท่าไร กระทั่งบังเอิญมาเจอกันในที่ทำงานเดียวกันถึงได้คุยกันมากขึ้นด้วยความจำเป็น ยกเว้นเรื่องแฟนลูกชายหัวแก้วหัวแหวน

“แกไม่รู้”

“ไม่เล่าล่ะ”

“หึ” เข็มทิศหัวเราะในลำคอเจตนามองเหยียดผู้ชาย โตขนาดนี้แล้วด้วย ต้องเล่าเรื่องแฟนให้แม่ฟังเหรอ

เล่าดิ คนที่เพิ่งเลิกไปผมเคยพาไปที่บ้านด้วยผมมักถูกกล่าวหาว่าเป็นลูกแหง่เหมือนที่เข็มทิศกำลังปรามาสด้วยสายตา ซึ่งผมว่าไม่ นี่ต่างหากที่สิ่งที่ลูกผู้ชายทำกัน เปิดเผย ตรงไปตรงมา

จริงจังขนาดนั้น?”

ผมจริงจังกับความรักครับ

เขายิ้มมุมปาก เลิกคิ้วขึ้น ไม่มองผมแล้ว ทอดสายตาไปยังยอดตึกสูงระฟ้าที่ชั้นบนสุดไล่ความสูงขึ้นลงเหมือนคีย์เมโลดี้ในดนตรีเพลงสักเพลงหนึ่ง

ก็ดี

ดีอยู่แล้ว

ผมภูมิใจในข้อดีของตัวเองเสมอ ไม่มาก ไม่น้อย ไม่เหมือนเขาที่พูดน้อยเสียจนบางครั้งก็คิดไปว่าสิ่งที่ป้าจอยนำเสนอเป็นความจริงหรือเวอร์ไป แต่เมื่อทำงานด้วยกันหลายครั้งผมก็รู้จักคำว่าพูดน้อย ต่อยหนัก ผมเห็นออร่าความฉลาดของเขา เรียกได้ว่าคมในฝัก แบบนี้ล่ะผู้หญิงชอบนักหนา

เบ๊บนี่ชอบติดอยู่กับเรื่องเก่าๆ เนอะ แฟนที่เลิกไปแล้ว หรือเรื่องที่แม่เราชอบพูดอวดเรื่องเราตอนเด็ก

ก็ไม่เด็กปะ เข้ามหาลัยยังพูดอยู่เลย เฮ้ย คุณมันเด็กมหา'ลัยรัฐอันดับหนึ่งของประเทศนะเว้ย ผมนี่ดิออกไปต่างจังหวัดโน่น ได้กลับบ้านเดือนละครั้ง

พูดเพราะได้เข้ามหาลัยที่อยากให้เข้าน่ะ แต่ไม่ถูกใจคณะที่เรียนนักหรอก

แม่อยากให้เรียนสถาปัตย์เหมือนพ่อใช่ไหมล่ะ เคยได้ยินว่าส่งคุณไปเรียนพิเศษวาดรูป

อ่าฮะ แต่ตอนเลือกคณะก็ไม่บอกว่าเลือกนิเทศ

เห็นได้ชัดว่าต่อให้เงียบก็ไม่ได้เรียบร้อย เข็มทิศเป็นคนดื้อเงียบ แต่เขาก็พิสูจน์ให้ทุกคนเห็นว่าสิ่งที่ขัดคำสั่งมันก็เวิร์กไปอีกแบบ ทำมาหากินด้วยความคิด เรื่องสร้างสรรค์ต้องมาคู่กัน แต่ข้อเสียที่เป็นคนพูดน้อย พูดห้วน พรีเซนท์ให้ลูกค้าซื้องานเลยตกเป็นหน้าที่ผม แรกๆ ตอนเทรนด์งานถูกวางไว้คนละทีม แต่ตอนผ่านโปรฯ พี่จรูญ ไดเร็กเตอร์ก็จับมาอยู่ด้วยกันเพราะเห็นความปากดีกับงานดีที่พากันไปรอด ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ทำให้เป็นทีมเวิร์กแบบที่ลูกค้าต้องการ

หลังจากเลือกคณะแล้วยืนยันว่าจะเรียนก็ไม่ค่อยคุยกันน่ะ ที่ได้งานที่เดียวกับเบ๊บแม่ยังไม่รู้เลย

รู้แล้วมั้ง แม่ผมน่าจะเล่า สี่เดือนแล้วนะ

อาจจะ แต่ผมไม่ได้กลับบ้านตั้งแต่ยืนยันว่าจะทำงานสายนี้ต่อน่ะ

พูดจริงดิ แล้วช่วงเรียนแม่ไม่ตัดหางปล่อยวัดเหรอ

ไม่ขนาดนั้น แต่อย่าไปขออนุญาตอะไรเชียว ดีที่พ่อสนับสนุน แต่ก็ไม่ค่อยกลับบ้านอยู่ดี"

แปลว่าตั้งแต่ขึ้นมหาลัยก็ทะเลาะกับที่บ้านมาตลอดเลยดิ

เปล่า ไม่ได้ทะเลาะ ไม่เคยทะเลาะ อยู่คอนโดก็สบายดี

เออ คนอย่างมึงไม่เคยทะเลาะกับใครหรอก ไม่ชอบใจก็แค่เก็บข้าวของหนีออกมา เขาติสท์แบบนี้เหมือนพ่อ คนที่หัวร้อนเลยเป็นคนอื่น อย่างเช่นแม่ หัวหน้า หรือกระทั่งพี่เลี้ยงที่สอนงาน แต่กับผมยังไม่เคยหงุดหงิดเพราะสงครามประสาท ทำไมน่ะเหรอ เพราะผมตีมึนเก่งเป็นบ้าไงล่ะ

แม่ก็ไม่ได้ถามอะไรด้วย เลยไม่รู้ว่าจะเล่ายังไง

ฟังดูห่างๆ กับครอบครัวอะ

เหรอ ไม่รู้สึกแฮะ

เข็มทิศยักไหล่ พ่นควันออกทางจมูก เขาสูบบุหรี่เก่งมาก ทำควันเป็นรูปได้ด้วย ส่วนผมก็แค่อัดๆ เข้าปอดเวลาคิดงานไม่ออก หลังๆ มีเหตุผลอีกอย่างคือเพื่อปลีกตัวมาคุยกับเขา

รู้เรื่องที่พี่จรูญมาบอกแล้วใช่ปะ งานหน้าอะ

อืม โฆษณาบ้านอะนะ

เออ พี่แกห่วงว่าคุณจะโนไอเดีย ขายความอบอุ่นน่ะ อืม..เก็ตใช่ปะ

ไม่ค่อยเขาตอบ ซึ่งไม่น่าแปลกใจนักหรอก

บ้านน่ะ ขายบ้านที่อบอุ่น

เราอยู่คอนโด

ไม่เว้ย มันไม่เกี่ยวกับคอนโดหรือบ้าน มันคือธีมความอบอุ่น มีกิจกรรมร่วมกัน มีความผูกพัน งานใหญ่นะ เป็นโครงการต้นแบบของบริษัทที่จะเอาตัวนี้ไปลงที่ต่างประเทศด้วย เขาทุ่มกับงานโฆษณามากเลยนะ พี่จรูญบอกถ้าขายได้เดือนนี้ไม่ต้องไปหางานอื่นเลย

"ก็พูดแบบนี้ตลอด"

เขาถอนหายใจ เออ ผมเข้าใจว่ามันยากสำหรับคนใช้ชีวิตคนเดียว พ่อทำงานเลิกดึก ส่วนแม่ก็เจ้ากี้เจ้าการจนตัวเองสติแตกหนีออกมา

ย้ายมาอยู่ด้วยกันดิ สั้นๆ เขาให้เวลาไม่ใช่เหรอ นึกไม่ออกว่าคนในครอบครัวต้องทำอะไรกัน

"บ้าน่า"

แต่คิดอีกทีก็น่าสน ผมเจอเขาโดยบังเอิญตอนออกมาสูบบุหรี่ในวันสัมภาษณ์งาน ย้ำว่าเขาเป็นคนพูดน้อย แต่ฟังเก่ง เขาฟังทุกเรื่องของผม ขณะที่ผมแทบไม่เคยได้ยินเรื่องส่วนตัวของเขาในที่สาธารณะเลย ไอเดียการใช้ชีวิตกับเข็มทิศก็ไม่แย่ ผมหมายถึงในคนขี้เสือกระดับสิบที่อยากรู้ว่าคนที่คิดงานเก่งฉิบหายแต่กลับนำเสนอไม่เป็นอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบไหนก็น่าทบทวนข้อเสนอเหมือนกัน

"แล้วแต่ แค่ลองชวนดู"

อืม เดี๋ยวลองขอแม่ก่อน ไปอยู่ด้วยสักสองอาทิตย์

ยาวกว่านั้นก็ได้ หารค่าไฟด้วย

ไอ้สัดนี่ งก

คิดว่าชวนมาอยู่เพราะพิศวาสหรือไงพูดหน้าตาย ทิ้งก้นบุหรี่ลงในกระป๋อง เดือนที่แล้วช็อตฉิบหาย

ลงแมนยูไปอะดิ

เขาหัวเราะ พระอาทิตย์กำลังตก ทุกอย่างอาบด้วยแสงสีส้ม ลมเย็นๆ โชยพัดให้หน้าม้าแหว่งของผมปลิวปลกลงมาระขนตา เข็มทิศเอี้ยวตัว หันหน้ากลับมาเพียงสี่สิบห้าองศา แสงสีส้มนั้นอาบภาพที่เห็นไปครึ่งหน้า

รีบดูดแล้วกลับไปทำงานได้แล้ว วันนี้ไม่อยากอยู่ดึก

เข็มทิศว่าทิ้งท้าย เปิดประตูหนีไฟกลับเข้าไปในออฟฟิศ ผมอัดบุหรี่เข้าปอดอีกสองเฮือกด้วยความเสียดายแล้วทิ้งก้นกรองให้นอนก้นบนเม็ดทรายในกระป๋องเบียร์ที่ถูกอาบด้วยสีเดียวกันบนหน้าของเข็มทิศเมื่อครู่อีกที



.

.

#โลกที่ไร้ความบังเอิญ 

if we not match in the heaven


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1.322K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,069 ความคิดเห็น

  1. #1957 Biekps99 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2563 / 16:34
    เริ่มเรื่องมาแบบไม่รู้ว่าจะเข้ากันได้ยังไงทุกที่
    #1,957
    0
  2. #1944 tuckkiijung (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 14:25
    ห่างหายจากการอ่านนิยายวายไปนาน คัมแบคสู่วงการด้วยนิยายพี่เวสต์ ฮือ แค่อินโทก็ชอบมากแล้ว พล็อตน่าสนใจ เข็มทิศน่าค้นหามากค่า
    #1,944
    0
  3. #1905 heykiki (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2562 / 23:03
    เบ๊บบบบบบบ
    #1,905
    0
  4. #1843 Tofu_Jcbsmm (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2562 / 09:02
    ตามมาอ่านน แงง ชอบมากกกเลยยย
    #1,843
    0
  5. #1778 Khanthasene (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 15:52
    เพิ่งมาตามอ่านใหม่
    #1,778
    0
  6. #1771 memir (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2562 / 19:57

    สัมผัสได้ถึงความซึนของเข็มทิศเลยค่ะ555555

    #1,771
    0
  7. #1758 ENJOY_EVERYDAY (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2562 / 20:57
    ทำไมดูร้อนตัวเนอะ ไม่ได้ชวนมาอยู่ด้วยเพราะพิศวาสจริงดิ 555555
    #1,758
    0
  8. #1696 [In_My_DreaM] (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 12:08
    เนี่ย คืออะไร การชวนมาอยู่ด้วยเพื่อคิดงาน จริงรึป่าวนะ ^^
    #1,696
    0
  9. #1688 fomeriam690 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 14:45
    อะไรวะ งง
    #1,688
    0
  10. #1687 fomeriam690 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 14:45
    อะไรวะ งง
    #1,687
    0
  11. #1527 PINKLAND (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 08:48
    เจ้าเบ๊บบบบ
    #1,527
    0
  12. #1474 Horizon_right (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 23:15
    ชอบความตีมึนเก่ง555555555 เจ้าเบ๊บบบบ
    #1,474
    0
  13. #1473 Srnoey (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 พฤษภาคม 2562 / 22:15
    แค่เปิดก็ ตามเขามาสูบุหรี่แล้วววว
    #1,473
    0
  14. #1417 PeEarn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 23:35
    ชอบที่ทุกcommentจะเป็นแบบ ไม่ชอบเขาอ่ะเนอะ แต่ชวนมาอยู่ด้วยกันเป็นครอบครัว อืมๆ 5555555555555555
    #1,417
    0
  15. #1385 Demonseaa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 13:06
    เคมีดีมากค่ะ ฮือ ชอบชื่อพระเอก นายเข็มทิศขี้เก๊กกะน้องเบ๊บ แง้
    #1,385
    0
  16. #1383 fuxxy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 11:56
    ชวนมาอยู่ แต่บอกไม่พิศวาท อืมๆๆๆ
    #1,383
    0
  17. #1217 MyJS (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2562 / 13:05
    อืมมมมม ไม่สนิทเนาะ แต่ชวนมาอยู่ด้วยกัน อืมๆ
    #1,217
    0
  18. #1198 mxhh (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2562 / 17:47
    แง ชวนมาอยู่ด้วยแร้ว
    #1,198
    0
  19. #1167 benz_kanokrat (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2562 / 23:18
    ชอบภาษาของไรท์จังงงง
    #1,167
    0
  20. #1076 sunsweets (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 21:21
    แงงงงงชอบทำไมดูอบอุ่นน
    #1,076
    0
  21. #1044 kkolk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2562 / 00:02
    มันดูโรแมนติกมากอะ บรรยากาศออกมาผ่านตัวหนังสือเลย กลิ่นบุหรี่และแสงสนธยา
    #1,044
    0
  22. #1010 ภัทวี (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 16:59
    คือดียยยยยย์
    #1,010
    0
  23. #1008 gift72 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 16:28
    แกกกกกกกดีอยู่นาาาาา
    #1,008
    0
  24. #1000 ปาปิก้า อร่อย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2562 / 08:56
    ภาพดีมากง่า โลเคชั่นสีเสออะไรตั่งต่าง ชอบมู้ดมากเลย
    #1,000
    0
  25. #979 Lutusss (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:33
    ภาษาสวยจัง กระชับ เข้าใจง่ายดีด้วย
    #979
    0