หลังม่าน l Behide the scenes

ตอนที่ 5 : ฉากห้าl Pran talk

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 16,992
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 625 ครั้ง
    31 ส.ค. 63

l ฉากห้า l

Pran l talk

 

ถึงผมจะเพิ่งด่ามันไปเมื่อสองสามวันก่อน แต่ไอ้คนหน้าด้านแถมยังสกปรกตรงนั้นก็ยังไม่สำนึก

เหลือบตามองโจทก์แล้วก็ต้องถอนหายใจ วางมือจากคัตเตอร์และชานอ้อยพลางเอ่ยปากเสียงเข้ม เรียกความสนใจจากไอ้เด็กโข่งที่นั่งกอดตุ๊กตากับกดมือถือยิกๆ อยู่ที่โซฟา

ไอ้ภัทร

หืมครางเสียงตอบ แต่ไม่ยอมเงยหน้าจากเครื่องมือสื่อสารในมือ

ไอ้ภัทร

หืมมม

ณภัทร!

เฮ้ย!พอถูกขึ้นเสียงใส่อีกฝ่ายก็สะดุ้งและเงยหน้ามองกลับมาด้วยแววตาตระหนก ตะโกนทำไมเนี่ย ตกใจหมด

กูเรียกมึงกี่รอบแล้ว

ใจร้อน

กูเย็นมาเป็นชั่วโมงแล้ว

ผมขมวดคิ้ว พยักหน้าไปที่จานข้าวกับจานขนมที่กินหมดเกลี้ยงมาเป็นชั่วโมงแต่ไอ้คนกินก็วางทิ้งไว้จนคราบอาหารแห้งกรัง นั่งมองมันมาสักพักก็ไร้วี่แววจะลุกไปล้าง สุดท้ายเป็นผมที่ทนไม่ได้เอง

ลุกไปล้างเดี๋ยวนี้

เดี๋ยวอีกแป๊บค่อยล้าง เล่นเกมอยู่

ไปล้างแล้วค่อยกลับมาเล่น

ขอตรงนี้ก่อน จะเจอบอสแล้ว...เฮ้ย!

กูยึด

ผมใช้จังหวะที่อีกฝ่ายมัวแต่จดจ่อกับหน้าจอและไม่ทันได้ระวังตัวเอื้อมไปดึงโทรศัพท์จากมืออีกฝ่ายมาถือไว้ เจ้าของเครื่องร้องลั่นตอนที่ผมกดล็อกหน้าจอ

สถิติใหม่ของกูนะปราณ!

ภัทรโวยวายเป็นเด็กเมื่อเห็นผมไม่สนใจ วางโทรศัพท์มันไว้ข้างกายและลงมือจัดการกับโมเดลตรงหน้าตัวเองต่อ ฝ่ายคนไม่รู้จักโตพึมพำด่าอยู่ในคอแล้วเดินมานั่งลงใกล้ๆ

อะไรของมึงผมเหล่ตามองมันแล้วถามเสียงเรียบเมื่อเห็นมานั่งจ้อง

มึงทำอะไรอยู่

เห็นกูล้างจานอยู่หรือไง

ก็เปล่านี่ ไม่เห็นมีน้ำมีฟอง

ไปไกลๆ กูทำงาน ไม่ได้เล่น

กูช่วยตัดไหม

ผมขมวดคิ้วหรี่ตาลงอย่างระแวง นี่จะมาไม้ไหนอีก ขี้เกียจจนตัวเป็นขนอุยไปหมดแล้วยังมีหน้ามาร้องจะช่วย กินอะไรผิดสำแดงมาหรือเปล่า คงไม่ได้เก็บของตกพื้นมากินหรอกนะ

ผีเข้าหรือไง

ช่วยตัดไง แลกกับมึงล้างจานให้กู

ผมถอนหายใจหน่าย ว่าแล้วว่าต้องมีอะไรแน่ คนอย่างมันไม่มีทางทำอะไรโดยไม่หวังผลประโยชน์

แดกเองก็ล้างเอง

มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบล้างจาน

อะไรที่จะทำให้สะอาดขึ้นมึงก็ไม่ชอบทั้งนั้น

แต่กูชอบสบู่ห้องมึงนะ

ไสหัวไป

พอพูดตัดบทสั้นๆ เจ้าของประโยคกวนประสาทก็เงียบไป แต่ไม่ต้องเงยหน้ามองก็รู้ว่ามันกำลังคิดอะไรอยู่แน่ ไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ หรอก

ให้กูตัดแทนเถอะน่า มึงตัดมาตั้งแต่หัวค่ำนิ้วแดงหมดแล้ว อีกอย่างไว้ใจให้กูล้างจานห้องมึงเหรอ รู้ได้ไงว่ากูจะล้างสะอาดไม่มีคราบมันหรือฟองตกค้าง ยังไงก็จานมึง สุดท้ายมึงก็ต้องใช้

แล้วมันใช่เรื่องไหมที่มึงจะล้างจานไม่สะอาดเนี่ย!

แค่ตัดตามรอยดินสอที่วัดไว้แล้วกูทำได้น่า

ถอนหายใจยาวเมื่ออีกฝ่ายยังคงพูดต่อ วางคัตเตอร์ในมือลงและเงยหน้ามองคนที่ยังคงปั้นหน้ายิ้มกวนประสาท

ตัดกองนี้ก่อนนะ แล้วก็อย่ามือหนัก ชานอ้อยมันหักง่าย ตัดเสร็จแล้วก็เอาสองกองนี้ประกอบกัน ตัวอย่างอยู่ข้างๆ อะ อย่าทำผิด

ไว้ใจได้เลยยังไม่ทันพูดจบก็สวนกลับมาเสียงดัง หยัดกายลุกยืนมาทรุดตัวลงแทนที่ตั้งแต่ผมยืนขึ้นได้ไม่ถึงวิ

ท่าทางขี้เล่นที่ไม่เคยจริงจังกับอะไรสักอย่างของภัทรบางครั้งก็ทำให้ผมอารมณ์เสีย แต่ไม่รู้ทำไมถึงโมโหจริงจังไม่ได้สักครั้ง อาจจะเพราะรอยยิ้มที่ติดอยู่ตรงมุมปากตลอดเวลา ไม่ว่าจะบ่นจะด่ายังไงมันก็ยังฉีกยิ้มกว้างส่งให้ตลอด ทำเอาจะโกรธก็โกรธได้ไม่สุดต้องเผลอคลายอารมณ์ลงก่อนทุกที

มองๆ อีกฝ่ายอยู่ไม่นานก็หันไปทางโซฟาเตรียมจะหยิบจานที่คราบอาหารแห้งกรังติดแน่นไปแล้วอย่างระอา นี่กินยังไงเศษอาหารและเม็ดข้าวถึงได้หล่นเรี่ยราดเต็มโต๊ะแบบนี้ สกปรกได้สุดไม่มีใครเกิน ผมเดินไปหยิบทิชชูมาสองสามแผ่น เอาแผ่นนึงไปชุบน้ำบีบให้หมาดแล้วก้าวเท้ากลับมาจัดการเศษอาหารและเช็ดโต๊ะให้หายเหนียว

จริงอย่างที่มันพูด เพราะถ้าให้จอมซกมกตัวพ่ออย่างภัทรทำ พรุ่งนี้ผมคงได้เจอโต๊ะเหนียวหนึบที่มีมดเดินผ่านเป็นทางยาว คิดได้อย่างนั้นแล้วก็แทบยกเท้าก่ายหน้าผาก

 

ไอ้ภัทร!

หืมมมคนไม่รู้ความผิดเงยหน้าขึ้นมองด้วยสีหน้าเหมือนรอรับคำชม ทำเร็วใช่ไหมล่า

ผมขมวดคิ้วอ้าปากจะด่าแต่สรรหาคำไม่ได้ นี่หายไปล้างจานกับเช็ดซิงก์แค่แป๊บเดียวมันสร้างหายนะได้มากขนาดนี้เลยเหรอวะ!

ทำอะไรของมึงเนี่ย!

ก็ทำงานให้มึงไง เนี่ยตามแบบเป๊ะไม่ว่าเปล่าชูส่วนประกอบโมเดลที่ผมทำทิ้งไว้กับของที่มันทำขึ้นมาอวดไปด้วย

มันเหมือนกันตรงไหน มึงดูคราบกาวที่แม่งเยิ้มมาจากรอยต่อดิ แล้วไอ้ที่ดำเป็นปื้นนั่นอีก มึงเห็นว่าของกูเป็นแบบนั้นไหม

แต่ทรงมันเหมือนกันเป๊ะเลยนะ

เหมือนแต่สกปรกเนี่ยใช้ไม่ได้! ตัดโมเดลมันต้องเนี้ยบ ไม่ใช่สักแต่ทำให้เสร็จหงุดหงิดเต็มทีกับความมักง่ายของอีกคน ช่างเหอะ มึงลุกเลย กูทำเอง

ตัดจบไปแล้วก็ไล่อีกฝ่ายให้ขยับหนี กวาดเอาส่วนที่มันทำกองรวมกันไว้ด้านข้าง ก่อนจะได้ยินเสียงแง้วๆ ดังขึ้นใกล้ๆ

อะไรวะ กูนั่งทำตั้งนาน ได้ตั้งหลายอัน ใช้ไม่ได้เลยเหรอไง

แหกตาดูข้อเปรียบเทียบแล้วพิจารณาเอาเองว่าได้หรือไม่ได้

มองๆ ไปมันก็เหมือนกันอะ

มึงไปนอนเลยไป

เจ้าของห้องยังไม่นอน ผมจะนอนได้ยังไงล่ะครับ

คนอย่างมึงรู้จักความเกรงใจด้วยเหรอ กูเพิ่งรู้อย่าว่าแต่ความเกรงอกเกรงใจเลย ความสำนึกผิดยังไม่มี เหล่ตามองมันแล้วก็ยังพบสีหน้าเริงร่าแต้มรอยยิ้มลอยไปลอยมาอยู่ ไปไกลๆ เลยไป

โธ่ กูพยายามแล้ว แต่ทำไม่ได้อย่างมึงอะ อย่าโมโหสิ

แล้วมึงทำอะไรได้บ้าง จานข้าวที่ตัวเองเป็นคนกินเองยังหาข้ออ้างเยอะแยะไม่ยอมล้าง รู้ว่าล้างไม่สะอาดแล้วทำไมไม่ล้างจนกว่าจะสะอาด ดีแต่ทำห้องกูสกปรกมึงอะ

ขอโทษ

ผมชะงักมือเมื่อได้ยินประโยคสำนึกผิดจากอีกฝ่าย แล้วยังน้ำเสียงนั้นอีก ใช้ไม้นี้อีกแล้วหรือไง ไม่รู้ใครสั่งใครสอน ช่วงนี้ถึงได้ทำหน้าอ้อนใส่แบบนี้ทุกครั้งที่ผมหงุดหงิด ตั้งแต่ตอนเมามาที่ห้องคราวก่อนแล้ว

เอาเหอะ มึงไปนอนไป กูจะทำงาน

กูช่วยตัดก็ได้นะ ไม่แตะกาว ไถ่โทษ

ตัดคราบกาวออกไป กูก็ไม่ลืมไอ้ชานอ้อยเบี้ยวๆ นี่หรอกนะ ประกบกันยังไม่สนิทเลย ฝีมือมึงเนี่ยไม่ควรเสนอตัวช่วยใคร ไปนอน

หัวหน้าแก๊งวิศวะบ่นอุบอยู่อีกพักก็ยอมลุกเดินเข้าห้องนอนไป บ่นๆ ว่านอนกอดน้องหอมก่อนก็ได้ไปตลอดทาง ผมเหลือบตามองกองชิ้นส่วนที่อีกคนประกอบไว้แล้วถอนหายใจ สกปรกไม่ต่างจากคนทำ แต่พอคิดถึงภาพตอนคนหน้าด้านนั่นนั่งหยิบชิ้นชานอ้อยเล็กๆ ด้วยนิ้วใหญ่ๆ อย่างไม่ถนัดมือมาจิ้มกาวประกอบกันก็โมโหต่อไม่ออก

มองชั่งใจอยู่สักพักถึงลุกขึ้นไปหากล่องเหล็กเล็กๆ ที่เคยเห็นอยู่ตรงชั้น เปิดออกมาเจอคลิปหนีบกระดาษใส่อยู่สามสี่อันก็หยิบออกแล้วเอามาใส่ส่วนประกอบโง่ๆ ที่เอาไปใช้ทำงานไม่ได้แน่ไว้แทน ปิดกล่องแล้วเอาไปเก็บที่ชั้นเหมือนเดิม

ทำไงได้ล่ะ...จะให้ทิ้งถังขยะเลยก็ทำไม่ลง

 

จะไปเรียนไม่บอกกูอีกแล้วเหรอ

เกือบหลุดสะดุ้งเมื่อคนที่คิดว่าหลับสนิทอยู่บนเตียงเอ่ยปากขึ้นมาตอนผมกำลังจะสะพายเป้ขึ้นบ่าเตรียมเดินออกจากห้อง

เชี่ยตกใจหมด ตื่นตั้งแต่เมื่อไหร่

ตั้งแต่มึงเดินไปเดินมาหาของแล้ว

เออ ตื่นแล้วก็ไสหัวออกจากห้องกูไป กูจะไปเรียนแล้ว

วันนี้กูไม่มีเรียนเช้า

แล้วไง จะฝังร่างอยู่บนเตียงกูตลอดช่วงเช้าเลย?”

ก็เตียงมึงหอม

มันว่าแล้วกระชับกอดตุ๊กตาเน่าๆ ไว้แนบอก ซุกหน้าลงที่หมอนผม

อย่ายุ่งกับหมอนกู สกปรก!

สกปรกอะไร เมื่อคืนกูอาบน้ำ

อาบวันละสี่ห้ารอบมึงก็ไม่สะอาดขึ้นหรอก

แต่มึงก็นอนเตียงเดียวกับคนสกปรกอย่างกูหลายวันแล้วนะ

ผมกลอกตาถอนหายใจ ปัดมือไปมาบ่งบอกว่าเหนื่อยจะเถียง ตัดบทด้วยการเดินออกจากห้องไปโดยมีเสียงภัทรตะโกนบอกให้ตั้งใจเรียนตามหลังมาด้วย เก็บไว้บอกตัวเองเถอะ

 

เป็นไงมึง ตาดำมาเชียวไอ้ไวทักผมทันทีที่หันมาสบตากัน ผมขยับตัวนั่งลงที่ม้านั่งไม้ใต้ตึกคณะข้างมัน

เออ เมื่อคืนติดลมไปหน่อยเลยดึก

ถึงไหนแล้ววะ

ได้แค่สิบห้าเปอร์เซ็นต์เองมั้ง

ลดความเนี้ยบลงบ้างมึงคงเสร็จเร็วขึ้นมันหัวเราะ พวกไอ้เก้มันขึ้นห้องไปแล้ว ไปต่อคิวตรวจงานก่อน มึงจะขึ้นเลยปะ

ขึ้นเลยก็ได้ มึงจะซื้ออะไรไปกินไหม

กูกินมาเรียบร้อยแล้ว มึงเถอะกินไรมายัง

ยังเลยผมส่ายหน้าดิก เพราะเมื่อคืนนอนดึก กว่าจะตื่นก็สายแล้วไม่มีเวลากินอะไรก่อนออกมาหรอก

งั้นไปหาไรรองท้องก่อน เดี๋ยวไปหิวตอนคุยกะจารย์สรุปได้แบบนั้นก็ขยับตัวลุก

 

เป็นไรมึง

เก้มันหันมาถามหลังจากที่ผมค้นกระเป๋าตัวเองอยู่สองสามรอบด้วยสีหน้ากังวล

กูหาไดรฟ์ที่เซฟไฟล์งานไว้เมื่อคืนไม่เจอว่ะ

เอ้า ได้หยิบมาหรือเปล่า

จำไม่ได้ เมื่อเช้ามัวแต่จัดการเล่มข้อมูล

หาดีๆ ก่อน หรือมึงจะยอมต่อคิวใหม่แล้วกลับไปเอาที่หอ

มีหวังกูได้กลับหอตอนตึกปิดแน่ดูความยาวของคิวตอนนี้แล้ว การต่อใหม่เป็นวิธีสุดท้ายที่ผมจะทำ เลวร้ายสุดอาจารย์ก็กลับบ้านก่อนถึงคิวผมด้วยซ้ำ เหลือบตามองนาฬิกาแล้วก็ขมวดคิ้ว เดี๋ยวกูมา

[ว่าไงครับ เป็นห่วงกูเหรอ กูกำลังกินข้าว ไม่ต้องห่วงนะ] แทบสบถออกมาเมื่อเสียงกวนตีนประโยคกวนประสาทดังมาจากปลายสายหลังสัญญาณรอสายจบลง แต่นึกขึ้นได้ว่าต้องให้มันช่วยถึงต้องกลืนเอาคำพูดที่จ่ออยู่หลังริมฝีปากลงคอไป

มึงยังไม่ออกจากห้องใช่ไหม

[ยัง เดี๋ยวจะออกแล้ว มีไรเปล่า]

มึงเดินไปที่โต๊ะคอมฯ ในห้องนอนกูอะ ไม่แน่ใจว่ามีแฟลชไดรฟ์สีดำวางอยู่ไหม

[รอแป๊บนะ] ทางนั้นตอบรับ ก่อนได้เสียงกุกกักตามมา ผมรออยู่ชั่วอึดใจถึงได้รับคำตอบ [มี กระดาษวางทับอยู่]

มึงเอามาให้กูที่คณะหน่อยดิ แอบๆ มา

[หืมมม ทำไมกูต้องแอบไปหามึงที่คณะด้วย ไม่กลัวคนเห็นเหรอครับ]

อย่าพูดมากน่า จะมาไม่มา ถ้าไม่มาคืนนี้อย่าเสนอหน้ามาที่ห้องกูให้เห็น

[โธ่ ล้อเล่นนิดเดียวทำโกรธ เดี๋ยวเอาไปให้]

แอบๆ มา อย่าให้ใครจับได้

[รู้แล้วน่าพี่ปราณ ย้ำอยู่นั่นแหละ เดี๋ยวก็เอาโทรโข่งไปตะโกนเรียกหน้าคณะแทนเลย]

อยากโดนกระทืบให้จมดินก็ลอง

อีกฝ่ายหัวเราะร่าก่อนตัดสายไป ผมส่ายหน้าระอา รู้สึกพลาดไปจริงๆ

 

ยืนรออยู่ประมาณสิบนาทีไม่เกินโทรศัพท์ผมก็ดังขึ้น โชว์เบอร์เดียวกันกับที่โทรออกไปเมื่อครู่ หันไปบอกไอ้ไวว่าจะเข้าห้องน้ำ ก่อนจะรีบวิ่งลงบันไดไปใต้ตึกด้านหลังที่อีกฝ่ายบอกว่ารออยู่ พ้นผนังมาก็เจอเจ้าตัวนั่งยิ้มปั่นประสาทอยู่เหมือนเดิม

ผมเอาของมาให้แล้วครับคุณหนูปารกุล

ส่งมาแล้วรีบไปคณะไป

อะไร พอได้ของก็ถีบหัวส่ง

ยังจะมาพูดเล่นอีกผมกัดฟันกระซิบ เดี๋ยวคนมาเห็น ส่งมา

กลัวอะไรขนาดนั้น คนมาเห็นกูกับมึงก็แค่ต่อยกันแล้วบอกว่ากูมาหาเรื่องมึงก็ได้

แล้วมึงจะเจ็บตัวเพื่อ

ห่วงกูล่ะสิ

กูจะตะโกนเรียกเพื่อนเดี๋ยวนี้

คนตรงหน้าหัวเราะขำ แล้วยอมส่งของในมือมาให้แต่โดยดี ผมรับมาถือไว้แต่ไม่ยอมเอ่ยขอบคุณ รู้ว่าควรพูดแต่พออ้าปากประโยคที่ควรเอ่ยก็ไม่ยอมหลุดออกมา

อะไร กูเอาของมาให้ถึงที่จะไม่ขอบคุณกันหน่อยเหรอ

เพราะรู้ดีว่าคนอย่างมันต้องทวงบุญคุณ

ถ้าเทียบกับสิ่งที่กูต้องตามเช็ดตามล้างให้มึง แค่นี้ยังน้อยไป

ไม่รู้เว้ย มึงติดหนี้กูแล้วนะปารกุล

กูไม่น่าวานมึงเลย

ยังไงก็วานแล้ว กูไปละ ตั้งใจเรียนนะ

ผมจิ๊ปาก ขมวดคิ้วปัดมือไล่เมื่อมันพูดจบ ไม่รู้ชอบให้ผมหงุดหงิดมากหรือไงถึงได้หัวเราะมีความสุขทุกครั้งที่กวนประสาทผมได้

เจอกันคืนนี้นะจ๊ะ

ผมขมวดคิ้วหนักขึ้นตอนมันแสร้งทำเสียงอ่อนแล้วส่งจุ๊บมาให้ก่อนจะหันหลังเดินไป รู้สึกเย็นวาบขึ้นมาอย่างประหลาด

ไอ้เชี่ยขนลุก!







Tbc...



เอาพี่ปราณมาเสิร์ฟค่า  ใครยังไม่เลือกทีม เลือกพี่ปราณเลยนะคะ!
ส่วนใครเลือกทีมภัทรไปแล้่ว ไม่เป็๋นไร ยังมีเวลาเปลี่ยนใจจจจจ อิอิอิอิอิ

ฉากต่อไปโยนให้พี่เวสต์ค่าา <3
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 625 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,313 ความคิดเห็น

  1. #1231 blueeyes111 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2563 / 18:15
    ณภัทรน่ารักก
    #1,231
    0
  2. #1170 Kudatharn (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2563 / 19:51
    เจอกันคืนนี้ด้วยอ่า🤣
    #1,170
    0
  3. #1101 Biekps99 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2563 / 22:55
    น่านรกภัทรแต่สงสารปราน
    #1,101
    0
  4. #996 PARKSELOR (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 21:22

    เลือกทีมไม่ได้ๆๆๆ เค้าต้องคู่กันจ้ะแม่ นุอินมาก งุ้ย น่ารัก
    #996
    0
  5. #970 m ma ri (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 21:01
    ฮั่นน้อออออออ ปราณณณณณณณ
    #970
    0
  6. #880 heykiki (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 20:14
    น่ารักอะ แต่ภัทรกวนติงมากจริง ปวดหัวแทนปราณเลย 5555555555555
    #880
    0
  7. #867 ploy-p-ploy (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 17:57
    น่ารักมาก มายก้อด น่ารักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แง ไม่ไหวแล้ว น้องปราณของคุนแม่ ว่าแล้ว ทำไมหนูไปไว้ใจให้พี่มันตัดโมคะลูกกกกกก
    #867
    0
  8. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  9. #799 Pony C (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2562 / 00:04
    ยัง ณภัทร แกยังมีหน้ามาทวงบุญคุณจากลูกชั้นอีกหรอห๊า!
    #799
    0
  10. #704 Fun_Hyoyeon (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2561 / 16:38
    น่ารักชอบความหยอกให้เขาโมโห
    #704
    0
  11. #648 Noey_CHP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 กันยายน 2560 / 21:58
    ภัทรแบบน่ารักนะเอ้อ ปราณหลงยังลูก นี่ลุ้นอยู่55555555
    #648
    0
  12. #606 แคนต้าลูปปปป ^^ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2560 / 19:28
    ปราณน่ารัก
    #606
    0
  13. #583 cadUTa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 กรกฎาคม 2560 / 19:27
    ขนลุกแทน
    #583
    0
  14. #561 Quiqoang (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 15:13
    โกรธไม่ลงคนมือใหญ่5555555 สงสารภัทรเขานะ นอกจากขี้เกียจแล้ว ตัดงานให้ปราณก็ไม่เป็นที่ถูกใจ
    #561
    0
  15. #541 paprawarin03 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2560 / 17:21
    สุดถ้ายก็ทิ้งส่วนที่ภัทรทำให้ไม่ลง งุ้ยยยเขิน
    #541
    0
  16. #531 LittleSwallow (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 11:14
    ชอบตรงที่เก็บโมเดลที่ภัทรทำไว้ไม่ยอมทิ้งเนี่ยแหละะ~ ปากแข็งแต่ใจอ่อนจริงนะพ่อคุณ ฮ่าๆ
    #531
    0
  17. #491 knarins (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มีนาคม 2560 / 16:49
    อีกคนก็วอแวไม่เลิกกกก อีกคนก็ซึนไม่เลิก>//////|
    #491
    0
  18. #210 เด็กหญิงสายฝน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 กันยายน 2559 / 15:36
    ปราณนี่ ซึน สินะ
    น่าร้ากกกกก
    #210
    0
  19. #187 justattempt (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 กันยายน 2559 / 11:20
    บ่นนู่นนี่สุดท้ายโมเบี้ยวๆ สกปกรกๆ แต่ก็เก็บไว้ทิ้งไม่ลง ปราณน่ารักอ่ะะะะ ทำไมคนทีมภัทรเยอะจังคะ งั้นเรา #ทีมปราณ ขอสิโรราบให้ความซึนนี้ .////.
    #187
    0
  20. #165 NthSarobee (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กันยายน 2559 / 17:27
    หมั่นนางจริงๆ ท่าเยอะละเกิน
    #165
    0
  21. #130 Thedrm. (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 สิงหาคม 2559 / 18:09
    โอ้ยยยย น่ารัก มีการเอาของมาให้ -..-
    #130
    0
  22. #107 Purplenose (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 19:29
    ชอบปราณ~~ น่ารักอ่า อะไรคือยอมเขาทุกอย่างเลย ซึนไปงั้นแต่มีเก็บของที่เขาทำไว้อีก โอ้ยน่ารักไปละค่ะแม่คุณ ภัทรนี่ก็ขยันจีบ สักวันแหละน้า เดี๋ยวปราณก็ใจอ่อนเองแหละะ
    #107
    0
  23. #56 peony_pink (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2559 / 10:07
    #ทีมภัทร
    #56
    0
  24. #38 pannjed . (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 01:04
    คุณหนูปราณผู้มีความซึน
    #38
    0
  25. #11 deepss_ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 09:56
    ชอบภัทรอ่ะ กร๊าวใจจจจจจจ ????????????
    #11
    0